EISHGHSH GIA ORGANWSH OEFE

Οργανωτική Ανασυγκρότηση Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος Λάρισα, 22 Νοεμβρίου 2009 Εισήγηση Προέδρου

Ως Πρόλογος… (Το Χθες, Το Σήμερα & Το Αύριο Της ΟΕΦΕ)
Αργά αλλά σταθερά, δυναμώνουμε.
Η δουλειά (αρκετών ανθρώπων) φέρνει αποτελέσματα.
Το κύρος της ομοσπονδίας έχει αναβαθμιστεί ριζικά τα τελευταία χρόνια.
Η δουλειά δημιουργεί ανάγκες και ευκαιρίες για… περισσότερη δουλειά.
Ό,τι μέχρι χθες ήταν αρκετό, σήμερα είναι απαραίτητο και αύριο θα είναι ανεπαρκές.

Πριν λίγα χρόνια, οποιαδήποτε συνάντηση με θεσμικό παράγοντα ήταν… όνειρο.
Σήμερα, η ΟΕΦΕ διεκδικεί ποικιλότροπα τη συμμετοχή της στα εκπαιδευτικά δρώμενα.
Οι νέες δυνατότητες γεννούν νέες ανάγκες κι αυτές δημιουργούν καινούργιες απαιτήσεις.
Πράγματα που μέχρι χθες ήταν απρόσιτα για τον κλάδο, σήμερα μπορεί να αποτελούν ευκαιρίες τις οποίες δεν πρέπει να αφήνουμε αναξιοποίητες.

Χρειαζόμαστε:
Διεύρυνση της συμμετοχής των φροντιστών στις συλλογικές μας διεργασίες.
Αξιοποίηση όλων των ικανών στελεχών του κλάδου, υπό την εποπτεία των οργάνων, αλλά και ανεξάρτητα από τη συμμετοχή τους στο ΔΣ της ομοσπονδίας.
Στοχευμένες δράσεις, οι οποίες θα διεκδικήσουν συγκεκριμένα και μετρήσιμα αποτελέσματα.

Η χθεσινή μας οργάνωση δεν επαρκεί πλέον.
Η ΟΕΦΕ δεν μπορεί πια να είναι η ομοσπονδία του… προέδρου της (ούτε καν των 11 μελών του διοικητικού συμβουλίου της…).
Έχουμε την ευθύνη και την υποχρέωση να δημιουργήσουμε την οργανωτική υποδομή, η οποία θα επιτρέψει στο επόμενο ΔΣ της ομοσπονδίας μας να αξιοποιήσει όλες τις αδιάθετες δυνάμεις του κλάδου, να εκμεταλλευθεί όλες τις υπάρχουσες δυνατότητες, αλλά και – γιατί όχι; – να δημιουργήσει καινούργιες…
Χρειαζόμαστε λοιπόν…

Ένα Σύστημα Διαχείρισης Της Ποιότητας, Στη Λειτουργία Της ΟΕΦΕ Για Μια Δημοκρατική Και Αποτελεσματική Συλλογική Εκπροσώπηση

Εισαγωγή Περί Προθέσεων…

Α υτ ή η εργασία είναι αποτέλεσμα ανησυχίας , η οποία ελπίζω ότι θα αποδειχθεί γόνιμη, ότι θα μας οδηγήσει σε δημιουργικές λύσεις και διεξόδους.
Ό λα όσα θα ακούσετε είναι αποτ ελέσματα καλών και ανιδιοτελών προθέσεων .
Ταυτόχρονα όμως, είναι και συνέπεια ενός φόβου πως ό,τι χτίστηκε με πολύ κόπο τα τελευταία χρόνια, αν δεν προσέξουμε και δεν νοιαστούμε, κινδυνεύει (και θα είναι κρίμα και άδικο) να πάει χαμένο.

Ο κλάδος δεν στερείται χαρισματικών και εμπνευσμένων ανθρώπων . Σ το χώρο μας υπάρχουν ικανότατα στελέχη, έτοιμα να αναλάβουν επάξια το ρόλο και την ευθύνη της συλλογικής μας έκφρασης.
Εμείς, όλοι μας, οφείλουμε να «βγάλουμε» αυτούς τους ανθρώπους από το «καβούκι» τους (βλ. το φροντιστήριό τους) και να τους δώσουμε τη δυνατότητα να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους, για το κοινό όφελος.

Όλα αυτά που θα ειπωθούν και θα ακουστούν δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα, αν δεν οδηγήσουν σε συγκεκριμένες και άμεσα υλοποιήσιμες αποφάσεις .
Το μεγάλο ζητούμενο και το «στοίχημα», είναι η δημιουργία ενός συνόλου κανόνων, ενός πλαισίου λειτουργίας, το οποίο θα μας επιτρέψει να πετύχουμε τους συλλογικούς μας στόχους .
Το θεωρώ αυτονόητο, αλλά, παρόλα αυτά, θέλω να το τονίσω: Εάν δεν είμαστε σε θέση να λειτουργήσουμε σωστά, αποδοτικά & αποτελεσματικά στο εσωτερικό μας, δεν μας αξίζει τίποτα από αυτά που διεκδικούμε .

Δεν μας λείπουν τα πρόσωπα. Όμως, μ ας λείπουν οι διαδικασίες της ανάδειξης και της αξιοποίησής τους .
Μας λείπει μια οργάνωση , η οποία θα μας δέσμευε αποδοτικά , αποτελεσματικά και ευχάριστα.
Τελικά, μ ας λείπει ένας τρόπος λειτουργίας, ο οποίος θα δι ασφάλιζε τη διαχρονική ανάπτυξη και την πρόοδό μας , ανεξάρτητα από συγκεκριμένα πρόσωπα και προσωπικές απόψεις .

Ν ομίζω ότι ήρθε η ώρα να εργαστούμε όλοι μας, με όραμα, συνέπεια και συναδελφικότητα προς αυτήν την κατεύθυνση, με σκοπό να αφή σουμε στους επόμενους συνδικαλιστικούς μας εκπροσώπους, ένα περιβάλλον εργασίας οργανωμένο, ασφαλές, ικανό να τους καθοδηγήσει , να τους εμπνεύσει και να τους βοηθήσει να γίνουν αποδοτικότεροι και αποτελεσματικότεροι, προς όφελος των κοινών μας στόχων, που είναι:

Δημοκρατική και αντιπροσωπευτική συλλογική λειτουργία
Σύγχρονες & αποτελεσματικές διαδικασίες λήψης & υλοποίησης αποφάσεων
Ουσιαστική αξιοποίηση όλου του ανθρώπινου δυναμικού που διαθέτει ο κλάδος
Συνέχιση των βημάτων και διασφάλιση της πολιτικής που βελτιώνει τις θέσεις μας και εξασφαλίζει την πρόοδό μας

Η τελευταία οκταετία ήταν, κατά τη γνώμη μου, η πιο δημιουργική στη συλλογική μας ιστορία. Τέθηκαν οι βάσεις για θέσεις και ζητήματα τα οποία, στο πρόσφατο παρελθόν, δεν τολμούσαμε ούτε καν να διανοηθούμε.
Παράλληλα, κάποιες (υπαρκτές και ορατές) εσωτερικές πληγές μας , δείχνουν να επουλώνονται. Ελπίζοντας ότι δεν εκφράζω ευσεβείς πόθους, νομίζω ότι ο κλάδος, αργά αλλά σταθερά , αφήνει πίσω του το παρελθόν και συσπειρώνεται ξανά.
Όμως…

Τ α θέματα έχουν, απλώς, ανοίξει. Τίποτα δεν έχει κλείσει οριστικά, κανένα πρόβλημα δεν έχει λυθεί με τρόπο ριζικό και αμετάκλητο .
Δ εν έχου με θεσπ ί σ ει διαφανείς κανόνες και αντιπροσωπευτικές διαδικασίες, οι οποίες θα επέτρεπαν στο (οποιοδήποτε) επόμενο δ.σ . της ΟΕΦΕ , λίγους μόνο μήνες από σήμερα, να συνεχίσει να χειρίζεται τα ανοιχτά θέματα, ανεξάρτητα από τα πρόσωπα που θα το απαρτίζουν .

Ας Πούμε Τα Πράγματα, Με Το Όνομά Τους… Ο Ρόλος Των Προσώπων, Αυτά Που Πρέπει Να Διατηρηθούν Και Αυτά Που Πρέπει Να Αλλάξουν

Δεν ήταν η (υπαρκτή & έντονη) συλλογική ανάγκη που έφερε την ΟΕΦΕ στην κοινωνία. (Δεν μιλάω για την ίδρυση της ομοσπονδίας μας – κάτι που έχει ιδρυθεί, μπορεί κάλλιστα να είναι ανύπαρκτο).
Ήταν το μεράκι, η «τρέλα» της Έφης Παπαδέα την οποία, στη συνέχεια, ως άλλη… «Ιφιγένεια», ο κλάδος «θυσίασε», για να μπορέσει να καλύψει τις οργανωτικές και λειτουργικές του ανεπάρκειες, να επουλώσει τις πληγές του και να προχωρήσει παραπέρα…

Η αποκάλυψη της διεθνούς διάστασης της φροντιστηριακής εκπαίδευσης άλλαξε τη μοίρα του κλάδου, αφού μας έδωσε για πρώτη φορά τη δυνατότητα να ανατρέψουμε το «επιχείρημα» περί «Ελληνικής ιδιαιτερότητας».
Ωστόσο, αυτή η έρευνα δεν ήταν μια εργασία συντονισμένη και υποστηριζόμενη από τα συλλογικά όργανα του κλάδου. Ήταν αποτέλεσμα μιας σκληρής, πολύχρονης (και μοναχικής) δουλειάς του Γιώργου Χατζητέγα.

Η εκπλήρωση του ονείρου απόκτησης γραφείων (ΟΕΦΕ & ΕΣΙΦΜΕΑ), πολύ απείχε από το να είναι μια στοχευμένη συνέπεια προγραμματισμένης και μεθοδευμένης συνδικαλιστικής δράσης.
Στο Γιώργο Χατζητέγα, στη Νικολέτα Δημητροπούλου (και στο σύντροφό της, τον Αποστόλη Τσιανίκα, χωρίς την καθοριστική παρέμβαση του οποίου δεν θα είχαμε πάρει ποτέ το δάνειο), το χρωστάμε όλοι μας.

Η πληρέστερη ενημέρωσή μας σε σχέση με τα ασφαλιστικά ή τα φορολογικά θέματα που μας απασχολούν, δεν είναι συνέπεια μια συγκροτημένης και διαρκούς ενασχόλησης κάποιου εξειδικευμένου συλλογικού οργάνου.
Ήταν, κυρίως, αποτέλεσμα της βαθιάς γνώσης και της οργανωτικής ικανότητας συγκεκριμένων ανθρώπων (π.χ. Φώτης Φωτακίδης), οι οποίοι «μύησαν» τον κλάδο στα «μυστήρια» της φοροτεχνικής και ασφαλιστικής νομιμότητας...

Θα μπορούσα να αναφέρω πάμπολλα άλλα παραδείγματα, που όλα δείχνουν την ίδια αλήθεια: Ναι, προχωρήσαμε πολύ τα τελευταία χρόνια , α λλά η πρόοδός μας δεν ήταν αποτέλεσμα συλλογικών διαδικασιών .
Ήταν, κυρίως, αποτέλεσμα γενναιόδωρων, αφιλοκερδών (και , ενίοτε, εξαιρετικά κουραστικών, ψυχοφθόρων – έως και ε ξοντωτικών – σε ατομικό, οικογενειακό και επαγγελματικό επίπεδο) προσωπικών διαθέσεων, ενασχολήσεων , χαρισμάτων και ικανοτήτων .

Συνοψίζοντας…
Σε λίγους μήνες, κλείνει ο πιο δημιουργικός (μέχρι τώρα) κύκλος στη συλλογική μας ιστορία.
Ό,τι σημαντικό έγινε, οφείλεται, κυρίως, σε «χαρισματικά» πρόσωπα, όχι σε θεσμικούς κανόνες & διεργασίες.
Αυτός ο τρόπος λειτουργίας, ουδόλως διασφαλίζει την ομαλή & δημιουργική συνέχεια.
Κάτι πρέπει να κάνουμε γι αυτό.
Τώρα .

Κρίσιμα Ερωτήματα, Καθαρές Απαντήσεις Γιατί Οι Έννοιες, Από Μόνες Τους, Δεν Φορτίζονται Ούτε Θετικά Ούτε Αρνητικά. Σε Μας Επαφίεται Η Τελική Ερμηνεία Και Οριοθέτηση…

~2500 φροντιστήρια.
~150.000 φροντιστηριακές αίθουσες διδασκαλίας.
~20.000.000 φροντιστηριακές διδακτικές ώρες ετησίως.
~10.000 δάσκαλοι και επιχειρηματίες φροντιστές.
~50.000 διδάσκοντες καθηγητές.
~150.000 μαθητές & 300.000 γονείς που μας εμπιστεύονται.
Εκατομμύρια ευρώ σε ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, εφορία.
Αυτά συνθέτουν τον κλάδο μας, τον περισσότερο μαχόμενο, τον μοναδικό αξιολογούμενο (*) εκπαιδευτικό κλάδο στην Ελλάδα.
Όμως, δεν είναι μόνο αυτά. Δυστυχώς, υπάρχουν κι άλλα…

Τα υπάρχοντα σωματεία – μέλη της ΟΕΦΕ, δεν συγκεντρώνουν το πλήθος των φροντιστηρίων που θα έδινε στην ομοσπονδία δυνατότητα μαζικής εκπροσώπησης.
Μεγάλες περιοχές του χάρτη της Ελλάδας, δεν έχουν, ουσιαστικά, καμία απολύτως συλλογική έκφραση.
Εκατοντάδες φροντιστές, αγνοούν κάθε πρόθεση ή ενέργεια των συνδικαλιστικών τους οργάνων.

Περίπου 500 φροντιστήρια (λιγότερα από 3 στα 10) συμμετείχαν στην προσομοίωση του 2009, στην κορυφαία εκδήλωση εκπαιδευτικής αλλά και οικονομικής στήριξης του κλάδου. Μεταξύ αυτών που δεν συμμετείχαν, μέλη δ.σ τοπικών σωματείων . (Βέβαια, όλοι φρόντισαν να πάρουν τα θέματα… Κάποιοι μάλιστα βαφτίζουν «προσομοίωση» τα δικά τους διαγωνίσματα εκείνες τις μέρες, γιατί ντρέπονται να πουν στους μαθητές τους την αλήθεια…).

Αν ο κλάδος θελήσει αύριο το πρωί να κάνει μια μεγάλη πανελλαδική καμπάνια για να προασπίσει το ρόλο του, να διαφυλάξει το κύρος του και να προωθήσει τις θέσεις του στην κοινωνία, δεν μπορεί, γιατί δεν έχει την οικονομική δυνατότητα.
Αλλά και όταν αυτή η καμπάνια γίνει εφικτή, μερικές εκατοντάδες «συνάδελφοι» θα αισθάνονται ότι δεν τους αφορά, γιατί αυτά που μπορούμε να ισχυριζόμαστε δημοσίως, ουδόλως αφορούν τις πραγματικές, καθημερινές συνθήκες της δουλειάς τους …

Αν αύριο το πρωί, με ένα «μαγικό» τρόπο, η πολιτεία καταφέρει να «εξαφανίσει» το παράνομο ιδιαίτερο μάθημα από τη χώρα, πόσοι «επαγγελματίες» φροντιστές θα… «εξαφανιστούν» μαζί του;
Πόσο καλά μπορούμε να αισθανόμαστε και πόσο πειστικοί μπορούμε να γινόμαστε, όταν ζητάμε θέσπιση κανόνων τους οποίους εμείς οι ίδιοι παραβιάζουμε όποτε μας δίνεται η ευκαιρία;

Αν η πολιτεία αύριο το πρωί εκχωρήσει στην ΟΕΦΕ τον έλεγχο της νομιμότητας των φροντιστών ( δεν θα μπορούσε, αλήθεια, αυτό να είναι ένα κορυφαίο αίτημα του κλάδου ;;;), η ΟΕΦΕ θα βρεθεί σε τραγικά δύσκολη θέση, αφού πολλά φροντιστήρια λειτουργούν χωρίς να πληρούν τους πλέον στοιχειώδεις κανόνες του εργατικού ή / και του αστικού δικαίου.
Τι θα κάναμε λοιπόν με αυτούς τους (πολλούς) συναδέλφους; Θα αδιαφορούσαμε ή θα τους κλείναμε;

Αν ο κλάδος κλιθεί αύριο το πρωί να ανακοινώσει τις επίσημες & αναλυτικές θέσεις του σε κάθε επιμέρους εκπαιδευτικό ζήτημα, δεν μπορεί να το κάνει, γιατί οι φροντιστές ελάχιστα έχουν ζυμωθεί σε κοινά αποδεκτές απόψεις, αναφορικά με το ρόλο και το έργο τους.
Μπορεί να έχουμε δώσει υπομνήματα σε πάμπολλα θεσμικά και πολιτικά όργανα, αλλά αυτά στηρίζονται, κυρίως, στις προσωπικές απόψεις των συντακτών τους, όχι σε συλλογικά επεξεργασμένες θέσεις του κλάδου.

Κάθε τυχάρπαστος λαϊκιστής, πολιτικός ή δημοσιογράφος, βρίσκει στο φροντιστήριο τον προφανή εχθρό, τον αποδιοπομπαίο τράγο της Ελληνικής εκπαίδευσης. Ποιος έχει τη θεσμική υποχρέωση, την αρμοδιότητα και την εξουσιοδότηση να απαντάει σε όλους αυτούς, εκπροσωπώντας τον κλάδο; Κανένας !!!
Αν αφιερώσει χρόνο ο χ ή ο ψ συνάδελφος, έχει καλώς. Διαφορετικά, τα κακεντρεχή σχόλια μένουν αναπάντητα, διαιωνίζοντας τα κοινωνικά στερεότυπα που μας αδικούν & μας πληγώνουν.

Είναι προφανές, ότι δεν πάνε όλα τόσο καλά…
Όμως… που είναι το λάθος;
Ο τρόπος που εμείς οι ίδιοι αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας, τη δουλειά μας και τη συλλογική μας δράση, πόσο απέχει (και γιατί;) από τον τρόπο με τον οποίο μας βλέπει η κοινωνία στην οποία απευθυνόμαστε;
Κοινώς… είναι πάντα στραβός ο γιαλός ή, κάποιες φορές, εμείς είμαστε που αρμενίζουμε στραβά, συνάδελφοι;

Τι είναι φροντιστήριο; Ποιος είναι φροντιστής;
Η έννοια «φροντιστής» πόσο συνδέεται και απορρέει από τη φροντιστηριακή διδακτική πράξη και πόσο από την επιχειρηματική δραστηριότητα / συμμετοχή;
Ποιες είναι οι ελάχιστες θεμελιώδεις υποχρεώσεις του φροντιστή απέναντι στην πολιτεία, στους συναδέλφους του, στους μαθητές, στους γονείς;
Ποια είναι τα επαγγελματικά μας δικαιώματα και ποιες οι επαγγελματικές μας υποχρεώσεις;

Συνάδελφοι, δεν ξέρω αν αποτελώ χαρακτηριστικό παράδειγμα ανθρώπου χαμηλής αντιληπτικής ικανότητας, αλλά οι απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα όπως τα προηγούμενα, δεν μου φαίνονται καθόλου, μα καθόλου, προφανείς… Για την ακρίβεια, οι απορίες μου είναι ακόμα περισσότερες:
Τι υπηρεσίες παρέχουμε στις αίθουσές μας; Γενικής παιδείας ή εξειδίκευσης;
Σε τι εκπαιδευτικό σύστημα θέλουμε να εντασσόμαστε και ποιους εκπαιδευτικούς στόχους θέλουμε να υπηρετούμε;

Η ύπαρξή μας πηγάζει από το «κακό» εκπαιδευτικό μας σύστημα, ή από εγγενή και αναπόσπαστα χαρακτηριστικά της εκπαίδευσης;
Το μέλλον μας, τελικά, εξαρτάται από το εξεταστικό σύστημα, ή από την ποιότητα της διδασκαλίας μας;
Πόσο εκτιμάμε εμείς οι ίδιοι την εργασία μας; Πώς αισθανόμαστε όταν ακούμε προέδρους συλλογικών μας οργάνων να λένε πως «είναι ιδεολογικά αντίθετοι με τα φροντιστήρια»;

Έχουμε αιτήματα. Πολιτικές και κοινωνικές διεκδικήσεις. Συχνά νοιώθουμε βαθύτατα αδικημένοι από τη συμπεριφορά της πολιτείας απέναντί μας.
Όμως, το πολιτικό παιχνίδι είναι ένα παιχνίδι εξουσίας, δηλαδή ένα παιχνίδι δύναμης. Και η δύναμη είναι μέγεθος ευθέως ανάλογο του πλήθους.
Εμείς πόσοι είμαστε τελικά; Οι δεκάδες χιλιάδες που μας αρέσει να λέμε όταν μιλάμε δημόσια, ή οι ελάχιστες δεκάδες που συμμετέχουν στις συλλογικές διεργασίες του κλάδου;

Τι είμαστε τελικά;
Εκπαιδευτικοί – φροντιστές ή ιδιοκτήτες φροντιστηρίων – «φροντιστηριούχοι»;
Σοβαροί επαγγελματίες, νόμιμοι ιδιοκτήτες και διευθυντές σπουδών σύγχρονων και ποιοτικών ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων, ή ευκαιριακοί και τυχάρπαστοι επιχειρηματίες;
Συνειδητοποιημένοι και συνεπείς δάσκαλοι τάξης ή παράνομοι «ιδιαιτεράδες» οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, στεγάζουν και σε ένα φροντιστήριο μια «δεξαμενή» των ιδιαιτέρων μαθημάτων τους;

Είμαστε υποχρεωμένοι (απέναντι στους εαυτούς μας & στις φιλοδοξίες μας) να δώσουμε απαντήσεις.
Όσο δεν απαντάμε εμείς, ξεκάθαρα και πειστικά, σε κάθε ερώτημα που μας αφορά, δίνουμε τη δυνατότητα σε κάθε κακοπροαίρετο να απαντάει για λογαριασμό μας, με όποιον τρόπο θέλει.
Όσο δεν προσδιορίζουμε μόνοι μας το εκπαιδευτικό, λειτουργικό, εργασιακό πλαίσιο μέσα στο οποίο επιθυμούμε να ενταχθούμε, τόσο αφήνουμε την τύχη μας στα χέρια ανθρώπων που δεν μας επιφυλάσσουν τίποτα καλό…

Και, βέβαια, κάποτε, πρέπει να αποκτήσουμε τη στοιχειώδη εκείνη συλλογική ωριμότητα και ευφυΐα, που θα μας υπαγορεύσει την ανάγκη να δώσουμε στα ηγετικά όργανα του κλάδου μας όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται, ώστε να είναι σε θέση να χαρτογραφήσουν τον κλάδο με σαφήνεια και ακρίβεια.
Είναι κωμικοτραγικό (έως γελοίο), η ΟΕΦΕ να «παρακαλάει» το υπεπθ να της δώσει τα στοιχεία του κλάδου… (το αντίθετο θα έπρεπε να συμβαίνει !!!).

Οι Συλλογικές Μας Δράσεις Και Η Διαχείρισή Τους Γιατί, Όταν Ο Λόγος Μας Δεν Απαντά Στο «Πώς Θα Γίνει Αυτό;», Γίνεται Σύνθημα (Σαν Κι Αυτά Που Τόσο Μας Θυμώνουν)

Ο σχεδιασμός μας ( πρέπει να ) έχει 4 σκέλη: Λειτουργικό , επικοινωνιακό, στρατηγικό επιχειρησιακό .
Κάθε πρόθεση, απόφαση και ενέργειά μας , πρέπει να εντάσσεται σε έναν από αυτούς τους 4 συμπληρωματικούς τομείς.
Ταυτόχρονα και παράλληλα, οι ελεγκτικοί μας μηχανισμοί πρέπει να μας διασφαλίζουν ότι καμία ενέργεια, όχι μόνο συλλογικού οργάνου, αλλά και μεμονωμένου συναδέλφου, δεν μπορεί πλέον να εκθέτει σύσσωμο τον κλάδο (και, δυστυχώς, στο παρελθόν, αυτές ήταν αρκετές…).

Ενδεικτικές Δράσεις Λειτουργικού Σχεδιασμού :
Τακτική, εύρυθμη, δημοκρατική και αποτελεσματική λειτουργία όλων των συλλογικών οργάνων του κλάδου (δ.σ., περιφερειακά γραφεία , συνέδρια, κ.λ.π.).
Συναντήσεις με κρατικούς, κυβερνητικούς ή πολιτειακούς παράγοντες, για τη διαρκή & επίμονη διεκδίκηση των αιτημάτων του κλάδου.
Στελέχωση, εξοπλισμός και πλήρης λειτουργία της γραμματείας της ομοσπονδίας.
Εύρυθμη λειτουργία του www.oefe.gr .

Ενδεικτικές Δράσεις Στρατηγικού Σχεδιασμού :
Επεξεργασία, κατάρτιση και κατάθεση (στην πολιτεία και στην κοινωνία) ολοκληρωμένων θέσεων και προτάσεων, για την εκπαίδευση.
Στρατηγικές συμμαχίες , σ υναντήσεις και επαφές με συναδέλφους από όλον τον κόσμο (πανευρωπαϊκή και μετά – γιατί όχι ; – παγκόσμια συνομοσπονδία φροντιστών).
Πανελλαδικές εκπαιδευτικές έρευνες, καταμετρήσεις των τάσεων και των απόψεων της κοινωνίας πάνω στα ζητήματα που μας αφορούν.
Διοργάνωση ετήσιου ανοιχτού εκπαιδευτικού συνεδρίου, με αντικείμενο κάθε ζήτημα εκπαιδευτικής πολιτικής.

Ενδεικτικές Δράσεις Επικοινωνιακού Σχεδιασμού :
Τοπικές εκδηλώσεις συλλόγων, ανοιχτές στην εκπαιδευτική κοινότητα και στην κοινωνία.
Σύνταξη, επιμέλεια, έκδοση & διανομή κειμένων , αναφορικά με τις δράσεις & τις θέσεις τ ου κλάδου .
Αναβάθμιση του site της ΟΕΦΕ (και) σε εκπαιδευτική πύλη, χρήσιμη και ανοιχτή σε μαθητές και γονείς.
Καταγραφή του έργου και της προσφοράς μας σε όλα τα εκπαιδευτικά forums (π.χ. e - εγκυκλοπαίδειες).
Πανελλαδική, συνεχής, διαρκής και μόνιμη καμπάνια ενημέρωσης για το έργο και την εκπαιδευτική μας προσφορά.

Π αρ α δε ί γμα τα συλλογικού επιχειρησιακού σχεδιασμού :
Είναι έντονο το πρόβλημα του κλάδου με τα «διαφυγόντα κέρδη» για τα οποία, μάλιστα, φορολογούμαστε κανονικά. Τι μας εμποδίζει να προσπαθήσουμε να έχουμε, σε συνεργασία με την (π.χ.) Εθνική τράπεζα, μια κάρτα μέσω της οποίας θα πληρωνόμαστε τα δίδακτρά μας;
Ο κλάδος, για να κάνει τη δουλειά του, ξοδεύει τεράστια ποσά σε αναλώσιμα. Τι μας εμποδίζει να κάνουμε κεντρικές συμφωνίες με 2-3 προμηθευτές, ώστε να εξασφαλίσουμε για όλους τους συναδέλφους την καλύτερη σχέση ποιότητας / τιμής;

Συνοψίζοντας …
Ο λειτουργικός μας σχεδιασμός υλοποιείται από το δ.σ. της ΟΕΦΕ και, πιο συγκεκριμένα, από το «προεδρείο», με τελικό υπεύθυνο τον πρόεδρο.
Το «φροντιστήριο επικοινωνίας» είναι υπεύθυνο για την επικοινωνιακή μας πολιτική.
Το «φροντιστήριο εκπαιδευτικού σχεδιασμού» ασκεί τον στρατηγικό μας προγραμματισμό.
Το «φροντιστήριο δεοντολογίας» είναι μια ισχυρή & ανεξάρτητη επιτροπή η οποία επιβλέπει και ελέγχει εάν όλοι λειτουργούμε όπως πρέπει.

Τα περιφερειακά μας γραφεία (θεσμός που προβλέπεται από το καταστατικό μας, αλλά ποτέ δεν καταφέραμε να τον υλοποιήσουμε), παρέχουν στο ΔΣ όλα τα εισερχόμενα δεδομένα που χρειάζεται, για να μπορεί να γνωρίζει τα προβλήματα και τα ζητούμενα του κλάδου, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Η γραμματεία της ομοσπονδίας συμβάλλει καθοριστικά στην εύρυθμη λειτουργία όλων των οργάνων και, ταυτόχρονα, αποτελεί κόμβο επικοινωνίας, συνεννόησης και συντονισμού .

Το «φροντιστήριο επιχειρησιακού σχεδιασμού» μελετά και προτείνει ιδέες και λύσεις που διευκολύνουν την εργασία μας ή υπηρετούν τους αναπτυξιακούς στόχους του κλάδου.
Ο ρόλος του είναι αποκλειστικά και μόνο συμβουλευτικός και οι εισηγήσεις του αφορούν ζητήματα φοροτεχνικά, νομικά, οικονομικά, επιχειρηματικά, κ.λ.π.

Ο Λειτουργικός Μας Σχεδιασμός & Οι Ευθύνες Των Μελών Του ΔΣ Γιατί, Κάποτε, Πρέπει Να Αντιληφθούμε Ότι Η Εκλογή Μας Στα Συλλογικά Όργανα, Αυτό Ακριβώς Σημαίνει: Πρόσθετη Δουλειά Και Πρόσθετη Ευθύνη…

Τα δ.σ της ΟΕΦΕ και των συλλόγων ( πρέπει να ) είναι φορείς υλοποίησης του λειτουργικού προγραμματισμού του κλάδου, απαλλάσσοντας τα μέλη τους από οποιεσδήποτε άλλες συλλογικές υποχρεώσεις .
Τα τακτικά διοικητικά συμβούλια είναι μια αναγκαία (και κατακτημένη) συνθήκη προόδου.
Όμως, οι συνεδριάσεις του ΔΣ , πρέπει να συνοδεύ ον ται από λεπτομερή καταμερισμό αρμοδιοτήτων, δράσεων και ευθυνών, για κάθε μέλος χωριστά .

Κάθε μέλος του δ.σ οφείλει να έχει ξεκάθαρο ρόλο και πλήρη, αναλυτικό χάρτη αρμοδιοτήτων και ανειλημμένων υποχρεώσεων .
Κάθε συνεδρίαση του δ.σ, οφείλει να είναι μια συνάντηση στην οποία θα γίνεται αποτίμηση της πορείας εκπλήρωσης των ανειλημμένων υποχρεώσεων και επανασχεδιασμός (ανατροφοδότηση) της περαιτέρω, χρονικά προγραμματισμένης, δράσης κάθε μέλους χωριστά .

Στο τέλος κάθε συνεδρίασης, κάθε μέλος του δ.σ πρέπει να έχ ει αναλάβει συγκεκριμένη δράση, τα αποτελέσματα της οποίας υποχρεούται να παρουσιάσει σε προκαθορισμένο χρόνο .
Εάν κάποιος – οποιοσδήποτε – δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί σε αυτόν τον τρόπο λειτουργίας, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να είναι μέλος του δ.σ της ομοσπονδίας (ούτε καν του τοπικού συλλόγου…) .

Α υτ ός ο τρόπος δράση ς – και μόνο ν αυτ ός – μπορεί να αποτελέσει το κριτήριο που θα δικαιώσει – ή μη – τη συμμετοχή καθενός από εμάς, στα συλλογικά όργανα του κλάδου μας.
Διαφορετικά, μπορούμε να βρισκόμαστε, να τα λέμε και να χαιρόμαστε (και δεν είναι καθόλου ειρωνικό αυτό) σ ε κοινωνικές εκδηλώσεις και στις… εκδρομές μας…
Το δ.σ της Ο.Ε.Φ.Ε. είναι χώρος δουλειάς, δεν είναι τόπος δημοσίων σχέσεων, ούτε μέσον εκπλήρωσης προσωπικών επιδιώξεων !!!

Είναι προφανής αλήθεια, νομίζω, ότι δεν κάνουμε όλοι για όλα. Κάθε ένας από εμάς, μπορεί να κάνει κάποια πράγματα καλύτερα από κάποια άλλα.
Στις εκλογές μας δεν ψηφίζουμε το «φίλο», το «γνωστό» ή το «δικό» μας άνθρωπο…
Εκεί, διαλέγουμε συγκεκριμένους ανθρώπους, αυτούς που θεωρούμε τους πλέον ικανούς και κατάλληλους για τις συγκεκριμένες δράσεις που θα κλιθούν να υλοποιήσουν .

Ο τρόπο ς λειτουργίας και δράσης που αναπτύχθηκε, επιβάλλεται να επεκταθεί και στο σώμα των αντιπροσώπων , αλλά και σε απλούς συναδέλφους .
Δεν είναι καθόλου απαραίτητο, να περιορίζουμε τις αναθέσεις των επιλεγμένων δράσεών μας, μόνο στα πρόσωπα του δ.σ . Ίσα – ίσα…
Είναι απολύτως θεμιτό και ωφέλιμο, εάν οποιοσδήποτε συνάδελφος το επιθυμεί (και εφόσον το δ.σ δεν έχει τεκμηριωμένη αντίρρηση), να αναλαμβάνει τη διεκπεραίωση μιας συγκεκριμένης δράσης και να παρουσιάζει στο επόμενο συμβούλιο τα αποτελέσματα της δουλειάς του .

Κάθε σύγχρονος και αποτελεσματικός χώρος δουλειάς, σε μια «περιγραφή θέσης εργασίας» καθορίζει τα προσόντα που πρέπει – και επιθυμεί – να έχουν τα στελέχη του.
Γιατί να μην κάνουμε κι εμείς το ίδιο για τις θέσεις ευθύνης της ομοσπονδίας μας;
Συνοψίζοντας τις αρχές που διέπουν τους στόχους και τη λειτουργία της ΟΕΦΕ, μπορούμε να προσεγγίσουμε τα χαρακτηριστικά που πρέπει να συγκεντρώνει ένα μέλος του Δ.Σ. της Ο.Ε.Φ.Ε (και όχι μόνο):

Να είναι νόμιμος επαγγελματίας φροντιστής, ιδιοκτήτης ή μέτοχος νόμιμου φροντιστηρίου μέσης εκπαίδευσης. (Τα, απολύτως αυτονόητα, «τυπικά προσόντα»…).
Να έχει άνεση στη στοιχειώδη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας (γιατί στο πλαίσιο εκτέλεσης των καθηκόντων του, πολλές φορές θα κλιθεί να τη χρησιμοποιήσει).
Να έχει δεξιότητα στο γραπτό και στον προφορικό λόγο (γιατί πολλές φορές θα χρειαστεί να διατυπώσει δημόσια τις συλλογικές μας θέσεις).

Να έχει οργανωτική και συνθετική ικανότητα, προκειμένου να μπορεί κάθε φορά να διακρίνει, να επιλέγει και να προωθεί τη βέλτιστη και αντιπροσωπευτικότερη επιλογή.
Να μπορεί να εργάζεται και να αποδίδει ως μέλος μιας ομάδας, θέτοντας, όπου αυτό χρειάζεται, την ατομικότητά του στη διάθεση του συλλογικού οφέλους.
Να διαθέτει όραμα για τον κλάδο. Δεν είναι δυνατόν να μας εκπροσωπούν άνθρωποι που δεν είναι – πρώτα οι ίδιοι – περήφανοι για το έργο που παράγει ο κλάδος .

Τα Περιφερειακά Γραφεία Μας Γιατί Τα Συλλογικά Μας Όργανα Ανήκουν Σε Όλους…

Η ίδρυσή τους προβλέπεται από το καταστατικό της ΟΕΦΕ.
Η λειτουργία τους θα δώσει φωνή – άρα και ενεργή συμμετοχή – σε συναδέλφους που μέχρι τώρα μένουν βουβοί και αμέτοχοι.
Θα δίνουν πολύτιμα στοιχεία και πληροφορίες (εισερχόμενα δεδομένα προς επεξεργασία) στο ΔΣ της ομοσπονδίας.
Θα αυξήσουν την αντιπροσωπευτικότητα των συλλογικών μας οργάνων.

Τα επόμενα βήματα:
Καταρτίζεται μια ομάδα εργασίας, η οποία μελετάει τη δομή και τη γεωγραφική κατανομή των τοπικών μας σωματείων.
Μιλάει με όλους τους προέδρους (ή και αντιπροσώπους) της περιφέρειας και, μέσα στο επόμενο 2μηνο, προτείνει στο ΔΣ το πλήθος και τη σύνθεση των περιφερειακών μας γραφείων.
Το ΔΣ ελέγχει, εάν χρειάζεται τροποποιεί και, τελικά, διαμορφώνει τα περιφερειακά γραφεία του κλάδου.

Η Επιτροπή Δεοντολογίας Μας Γιατί Κανείς, Ποτέ, Δεν Θα Μας Εκτιμήσει Περισσότερο Απ` Όσο Εμείς Οι Ίδιοι Εκτιμάμε Τον Εαυτό Μας…

Είναι εκπαιδευτικός φροντιστής αυτός που, από το πρωί μέχρι το βράδυ, ψάχνει τον πιο αποτελεσματικό τρόπο να «θάψει» το συνάδελφο της απέναντι γωνίας;
Είναι εκπαιδευτικός φροντιστής αυτός που κοροϊδεύει μαθητές και γονείς, διδάσκοντας γνωστικά αντικείμενα τα οποία ποτέ δεν σπούδασε;
Είναι εκπαιδευτικός φροντιστής αυτός που διατηρεί σε (υπο)λειτουργία ένα φροντιστήριο, μόνο και μόνο για να έχει μια πρόχειρη και διαθέσιμη δεξαμενή ιδιαίτερων μαθημάτων;

Είναι εκπαιδευτικός φροντιστής αυτός που διατηρεί ανασφάλιστους τους καθηγητές του;
Είναι εκπαιδευτικός φροντιστής αυτός που καταστρατηγεί βάναυσα τις συλλογικές μας συμβάσεις;
Είναι φροντιστήριο το κτήριο με τις 2 ισόγειες και τις 3 υπόγειες αίθουσες, στις οποίες διδάσκουν οι διορισμένοι καθηγητές του απέναντι κρατικού σχολείου; (επειδή μαζί τους «κουβαλούν», ως «κράχτες» και μερικούς μαθητές του ίδιου σχολείου…)

Είναι εκπαιδευτικός φροντιστής, αυτός που διαφημίζει το φροντιστήριό του υποσχόμενος καλοκαιρινή προετοιμασία για τη γ’ λυκείου με δίδακτρα (για όλο το Καλοκαίρι) «δωρεάν» ή «200 ευρώ»; (Πόσο μάλλον, όταν πρόκειται για μέλος του ΔΣ μεγάλου συλλόγου…).
Είναι φροντιστής αυτός που «υπόσχεται» σε γονείς και μαθητές «δωρεάν» φοίτηση σε όλο το γυμνάσιο, προκειμένου να έχει «ρεζερβέ πελάτες» για το λύκειο;

Τα βήματα:
Συστήνεται άμεσα μια ισχυρή και ανεξάρτητη επιτροπή δεοντολογίας , στελεχωμένη από έμπειρους και καταξιωμένους συναδέλφους ευρείας αποδοχής.
Έργο της επιτροπής είναι να μελετήσει, να διαμορφώσει και να εισηγηθεί απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που μας αφορούν (τα πιο πάνω ή και άλλα…), με τρόπο που να μας καθιστά περήφανους για το έργο μας, όχι μόνο ως δασκάλους, αλλά και ως σύγχρονους επιχειρηματίες – εργοδότες.

Οι κανόνες υποβάλλονται, προς έγκριση, στο ΔΣ της ΟΕΦΕ.
Το Δ.Σ. μελετάει τις προτάσεις και, εάν το κρίνει σκόπιμο, σε συνεννόηση με την επιτροπή, επιφέρει τροποποιήσεις.
Οι κανόνες υποβάλλονται προς επικύρωση στη γενική συνέλευση του κλάδου.
Μετά την έγκριση των τελικών κανόνων από τη γενική μας συνέλευση, η επιτροπή επιβλέπει – και, όπου χρειάζεται, επιβάλλει – την τήρηση αυτών των κανόνων.
Από ΟΛΟΥΣ μας!!!

Ο Στρατηγικός Μας Σχεδιασμός «Φροντιστήριο Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού» (ΦΡΟΝΤΙΣΤ.Ε.Σ) ή όπως αλλιώς αποφασίσουμε να το λέμε…

Η Ο.Ε.Φ.Ε. οφείλει να αποτελεί την «αιχμή του δόρατος», σε κάθε προσέγγιση ή σχεδιασμό των εκπαιδευτικών μας πραγμάτων.
Οι θέσεις και οι απόψεις μας, πρέπει να αφορούν στη φροντιστηριακή εκπαίδευση, αλλά όχι μόνο σε αυτήν .
Αν θέλουμε να συμμετέχουμε ισότιμα στις εξελίξεις, πρέπει να έχουμε μελετημένες και εφαρμόσιμες προτάσεις για κάθε επιμέρους τομέα της εκπαιδευτικής δραστηριότητας.

Η οργάνωση και η διοίκηση της εκπαίδευσης, τα γνωστικά αντικείμενα, οι σύγχρονες διδακτικές προσεγγίσεις πρέπει να αποτελούν αντικείμενα μελέτης των εκπαιδευτικών φροντιστών.
Τα πορίσματα και οι προτάσεις μας πρέπει να δημοσιεύονται, να γίνονται αντικείμενα ζύμωσης και κριτικής από την ευρύτερη εκπαιδευτική κοινότητα, αλλά και από την κοινωνία.
Τ ον στρατηγικό μας σχεδιασμό πρέπει να τον αναλάβει ένα νέο θεσμικό όργανο τη ς ομοσπονδίας, το οποίο θα έχει ως αποκλειστικό σκοπό του αυτό το έργο .

Προτεινόμενα βήματα:
Ορίζεται ομάδα εργασίας η οποία επισημαίνει την έναρξη της πιλοτικής λειτουργίας του φορέα.
Η επιτροπή λειτουργεί τον φορέα, άτυπα αλλά ουσιαστικά. Ορίζει τα θέματα και θέτει τις βάσεις.
Ο επικεφαλής της ομάδας εργασίας βρίσκεται σε άμεση και συνεχή επαφή με το δ.σ, το οποίο επιβλέπει την πρόοδο του έργου.
Στο επόμενο συνέδριο, θα αξιολογηθεί το έργο της ομάδας εργασίας και θα ληφθούν όλες οι τελικές αποφάσεις.

Ο Επικοινωνιακός Μας Σχεδιασμός «Η Γυναίκα Του Καίσαρα»…

Το κοινωνικό αντίκρισμα της εκπαιδευτικής προσφοράς μας, το κοινωνικό μας πρόσωπο, συνάδελφοι, είναι ένα κράμα των διαφορετικών απαντήσεων που δίνονται σε τρία θεμελιακά ερωτήματα:
Τι αξία έχει το έργο μας;
Τι αξία πιστεύουμε εμείς οι ίδιοι ότι έχει το έργο μας;
Τι αξία πιστεύουν όλοι οι άλλοι ότι έχει το έργο μας;

Όσο κι αν δουλέψουμε για τα 2 πρώτα ερωτήματα, δεν θα απολαύσουμε ποτέ τη δικαίωση που μας αξίζει, αν αφήνουμε την 3η απάντηση στην τύχη (και στους «αντικειμενικούς» δημοσιογράφους ή στους κρατικοδίαιτους καλοθελητές…).
Το φροντιστήριο (γραφείο) τύπου & επικοινωνίας (δράση προβλεπόμενη – και ουδέποτε υλοποιημένη – από το ισχύον καταστατικό μας), θα έχει την ευθύνη να συντονίζει τις δράσεις μας, βγάζοντας προς τα έξω το εκπαιδευτικό, κοινωνικά ωφέλιμο πρόσωπο του φροντιστή.

Προτεινόμενα βήματα:
Άμεση ίδρυση και επάνδρωση γραφείου τύπου.
Πρόσληψη επαγγελματικού στελέχους το οποίο, πέρα από την καθημερινή αποδελτίωση του ημερήσιου τύπου, θα μπορεί (κατ` εντολή και εξουσιοδότηση του δ.σ), να εκπροσωπεί δημόσια τον κλάδο, εκφράζοντας τις θέσεις μας.
Σταδιακή μετατροπή του www.oefe.gr σε ανοιχτή πύλη ενημέρωσης & επικοινωνίας.
Δημιουργία ανοιχτού ηλεκτρονικού εκπαιδευτικού περιοδικού, μέσω του www.oefe.gr .

Ο Επιχειρησιακός Μας Σχεδιασμός Γιατί, Στα «Δύσκολα», Κανένας Φροντιστής Δεν Πρέπει Να Αισθάνεται Μόνος…

Παροχή υποστήριξης στα μέλη των συλλόγων της ομοσπονδίας για καθημερινά ζητήματα που τους απασχολούν (νομικά, φοροτεχνικά, χρηματοοικονομικά, κ.λ.π.).
Μελέτη, σχεδιασμός και κατάθεση προτάσεων, η υλοποίηση των οποίων μπορεί να συμβάλλει στη συλλογική ανάπτυξη του κλάδου, παράγοντας αξία και για κάθε μέλος χωριστά (π.χ. κεντρική συμφωνία με ασφαλιστική εταιρεία, για ομαδική ασφάλιση μαθητών).

Μελέτη και υποβολή προτάσεων για δράσεις και ενέργειες που οδηγούν σε ευρεία οικονομία κλίμακος και ωφελούν τα μέλη, βοηθώντας την ανάπτυξή τους (π.χ. αγορά αναλωσίμων).
Μελέτη και υλοποίηση καινοτόμων δράσεων, οι οποίες μπορούν να συμβάλλουν στην προστασία των μελών από τους κινδύνους της αγοράς (π.χ. τραπεζική κάρτα πληρωμής διδάκτρων).

Η Χρηματοδότηση Των Δράσεών Μας Γιατί, Δυστυχώς, Τίποτα Δεν Είναι Δωρεάν…

Πριν από χρόνια, σε ένα (για μένα, «παρθενικό») δ.σ στην Ξάνθη, με την αφέλεια που μόνο η άγνοια του πρωτάρη μπορεί να προσδώσει, ρώτησα «ποιος είναι ο προϋπολογισμός μας, ώστε να σχεδιάσω και να προτείνω συγκεκριμένες δράσεις…». Ως απάντηση, εισέπραξα τα (δικαιολογημένα) συγκαταβατικά χαμόγελα των υπολοίπων συναδέλφων. Σήμερα, περίπου 8 χρόνια μετά, η οικονομική μας κατάσταση (ευτυχώς, λόγω προσομοίωσης) δεν είναι ίδια, αλλά (δυστυχώς, λόγω του χαμηλού δείκτη συλλογικής συνείδησης και ευφυΐας στον κλάδο) δεν είναι και αυτή που θα μας έδινε τη δυνατότητα να υλοποιούμε κάθε καλή μας ιδέα… Κατά την άποψή μου, συνάδελφοι, η οικονομική μας κατάσταση είναι προσβλητική .

Θεωρώ άκρως προσβλητικό για την ομοσπονδία μου, να μην καταβάλει τα έξοδα μετακίνησης και δια μ ο ν ής όλων τ ων στελεχών της , την στιγμή που αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να είναι πρόθυμ οι και διαθέσιμ οι να ταξιδέψ ουν σε όλη την Ελλάδα , για τους σκοπούς της ομοσπονδίας .
Θεωρώ άκρως προσβλητικό για την ομοσπονδία μου, να μην έχει την οικονομική δυνατότητα να καλεί τακτικά όλους τους εκπαιδευτικούς συντάκτες, για να τους «τραπεζώνει» και να τους ενημερώνει για τις θέσεις και τα έργα της.

Θεωρώ άκρως προσβλητικό για την ομοσπονδία μου, σε χρονικές στιγμές που ο κλάδος βάλλεται βάναυσα και άδικα, να μην έχει την οικονομική δυνατότητα, να απαντήσει άμεσα, μαζικά και καταλυτικά με χρήση όλων των διαθέσιμων μ.μ.ε.
Θεωρώ άκρως προσβλητικό για εμένα τον ίδιο, ως επαγγελματία αλλά και ως φυσικό πρόσωπο, το γεγονός ότι η ομοσπονδία μου δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει για μένα, την εργασία και τους συναδέλφους μου, το καλύτερο που μπορεί.
Και, τέλος, θεωρώ άκρως προσβλητικό, το γεγονός ότι είμαστε ανίκανοι να συσπειρώσουμε τους φροντιστές σ τους τοπικούς συλλόγους.

Νομίζω όμως ότι η αναμονή ήταν αρκετή. Νομίζω πως ήρθε η ώρα για επιλεκτικές προγραμματισμένες δράσεις, προς όφελος όσων συμμετέχουν σε αυτές και τις χρηματοδοτούν – και μόνον αυτών .
Δεν είναι πλέον δυνατόν, ούτε ανεκτό, να αναστέλλονται, να μην γίνονται κάποιες επιβεβλημένες, απλές, έξυπνες και αποδοτικές κινήσεις, επειδή κάποιοι δεν συμφωνούν να τις χρηματοδοτήσουν.
Οι κινήσεις πρέπει να ξεκινούν από αυτούς που έχουν τη διάθεση και την ικανότητα να τις υλοποιήσουν και να παραμένουν ανοιχτές, ώστε να υποδεχθούν νέους συναδέλφους ( οι οποίοι επίσης θα συμβάλλουν ) ανά πάσα στιγμή.

Τωρινές πηγές χρηματοδότησης Ο.Ε.Φ.Ε.:
Συνδρομές των συλλόγων – μελών της.
Προσομοίωση.
Χορηγείες (έμμεση χρηματοδότηση για συμμετοχή σε εκδηλώσεις, συνέδρια, κ.λ.π.).
Λ.Α.Ε.Κ.

Τα προτεινόμενα βήματα:
Μια επιτροπή διερευνά τη δυνατότητα, είτε ανεύρεσης και άλλων πηγών χρηματοδότησης, είτε διεύρυνσης των υπαρχουσών.
Εντός 2μήνου, εισηγείται στο Δ.Σ., το οποίο (στο επόμενο συνέδριο) καταθέτει πρόταση στη γενική συνέλευση, προς λήψη των τελικών αποφάσεων.

Το Καταστατικό Μας Μήπως Η «Χάρτα Των Δικαιωμάτων Και Των Υποχρεώσεών Μας» Έχει… Παλιώσει ;

Κατά τη γνώμη μου, συνάδελφοι, το καταστατικό ενός σύγχρονου συνδικαλιστικού οργάνου, δεν μπορεί να είναι ένα στατικό και στερεότυπο έγγραφο.
Πέρα από τις διατάξεις που οφείλει να έχει ώστε να συνάδει με τις απαιτήσεις που ο νόμος ορίζει, πρέπει να είναι μονίμως επίκαιρο και να δημιουργεί υποδοχές (και, γιατί όχι, κίνητρα) για ριζοσπαστικές και προωθημένες δράσεις, προς όφελος των επαγγελματιών που προασπίζει.

Νομίζω πως το (από τον Ιανουάριο του 2001 εν ισχύ) καταστατικό μας δεν έχει (πλέον) αυτά τα χαρακτηριστικά.
Μήπως πρέπει να ρίξουμε μια πιο «προωθημένη» ματιά στο καταστατικό μας;
Μήπως πρέπει να το τροποποιήσουμε και, σε συνδυασμό με έναν συνημμένο «κανονισμό λειτουργίας», να το καταστήσουμε πιο σύγχρονο και αποτελεσματικό;

Ενδεικτικά…
Στο άρθρο 31, το ισχύον καταστατικό μας προβλέπει και περιγράφει τη σχέση της ΟΕΦΕ με τον ΟΕΕ.
Πέρα από τις οδυνηρές αναμνήσεις, το άρθρο πρέπει, είτε να εξαλειφθεί, είτε να αντικατασταθεί από κάποιο άλλο, το οποίο θα ρυθμίζει τις μελλοντικές ενδεχόμενες συμπράξεις της ομοσπονδίας, με τρόπο που θα υπηρετεί τη διαφάνεια και θα θωρακίζει τον κλάδο .

Η 1 η παράγραφος του 4 ου άρθρου, ορίζει ότι μέλη της ΟΕΦΕ γίνονται σωματεία ιδιοκτητών φροντιστηρίων. Ο φροντιστής που δραστηριοποιείται σε τόπο όπου δεν υπάρχει σωματείο (και, αν δεν κάνω λάθος, τέτοιοι είναι αρκετοί), δεν δικαιούται να έχει συνδικαλιστική εκπροσώπηση;
Οι συνάδελφοι που μετέχουν σε «αλυσίδες» δεν είναι φροντιστές; Αν θέλουν να συνδικαλιστούν, πρέπει να το κάνουν ιδρύοντας δική τους ομοσπονδία; (Τι εισηγείται η ΟΕΦΕ στους συλλόγους – μέλη της;)

Τα προτεινόμενα επόμενα βήματα:
Τρεις έμπειροι συνάδελφοι, σε συνεργασία με τη νομικό μας σύμβουλο, μελετούν το θέμα.
Η εισήγησή τους παραδίδεται στο Δ.Σ.
Το Δ.Σ. εισηγείται στο συνέδριο, εάν κρίνει σκόπιμο να πάμε σε καταστατική συνέλευση (φυσικά, όποτε αυτό επιτρέπεται)
Εννοείται πως, οποιαδήποτε απόφαση της γ.σ., δεσμεύει και το επόμενο ΔΣ της ΟΕΦΕ που θα προκύψει από τις εκλογές του Ιουνίου του 2010

Το Συνέδριό Μας Χώρος Λήψης & Έγκρισης Σημαντικών Αποφάσεων, ή… Φροντιστηριακή Εκδρομή;

Κατ` αρχάς, πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι, στη συνείδησή μου, η γενική συνέλευση των αντιπροσώπων της ΟΕΦΕ, αποτελεί (ουσιαστικά και όχι τυπικά), την κορύφωση της συλλογικής δουλειάς του κλάδου.
Το συνέδριό μας είναι ο τόπος και ο χρόνος στον οποίο, κάθε χρόνο, θα πρέπει να λαμβάνονται οι πιο σημαντικές αποφάσεις.
Κι αυτό, όχι μόνο γιατί αυτό το συνέδριο είναι το ανώτατο δικαιοδοτικό όργανο αλλά, κυρίως, γιατί είναι η μόνη μας ετήσια ευκαιρία να συναντηθούμε, να συζητήσουμε, να μελετήσουμε και να αποφασίσουμε πάνω σε ζητήματα που μας αφορούν όλους.

Τα 8 τελευταία χρόνια, συμμετείχα σε ισάριθμα συνέδρια, ως άμεσα εμπλεκόμενος στις συλλογικές διαδικασίες της ΟΕΦΕ.
Αν εξαιρέσω τις – έτσι κι αλλιώς πολύ σημαντικές – εκλογοαπολογιστικές διαδικασίες που έχουν λάβει χώρα στο πλαίσιο αυτών των συνεδρίων, δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε μία καθοριστική απόφαση, μια απόφαση που να αποτέλεσε θετική τομή στην πορεία του κλάδου .
Έχω την εντύπωση ότι, μέχρι τώρα, στα συνέδριά μας, βρισκόμαστε για να… βρισκόμαστε (και να γκρινιάξουμε…). Αυτό δεν είναι καθόλου κακό αλλά, από μόνο του, δεν είναι και καθόλου αρκετό…

Οι προτάσεις: Τα «συνέδρια» της ΟΕΦΕ πρέπει να είναι δύο.
Το ένα, είναι η γενική μας συνέλευση, αφορά στην καταστατική μας υποχρέωση και οφείλει να είναι ένα πεδίο έντονης συλλογικής – συνδικαλιστικής δράσης, με προσανατολισμό προς το «εσωτερικό» του κλάδου.
Το άλλο, πρέπει να είναι ανοιχτό στην εκπαιδευτική κοινότητα, στην κοινωνία, και να αποτελεί πεδίο ζύμωσης και διαμόρφωσης του κοινωνικού προσώπου του κλάδου.

Στο πλαίσιο της γενικής μας συνέλευσης…
Οι προκαθορισμένες ομάδες εργασίας πρέπει να εισηγούνται στο σώμα συγκεκριμένες ενέργειες για τους τομείς δράσης τους.
Αυτή η διαδικασία πρέπει να λειτουργεί ανεξάρτητα από τις εκλογικές διαδικασίες και τις διαδοχές των προσώπων .
Από αυτό το συνέδριο, θα προκύπτουν πάντα οι επίσημες, εμπεριστατωμένες και τεκμηριωμένες απόψεις, για όλα τα φλέγοντα ζητήματα του κλάδου.

Στο πλαίσιο του ετήσιου ανοιχτού μας συνεδρίου…
Συνομιλούμε με όλους τους εκπαιδευτικούς φορείς.
Εκθέτουμε τις απόψεις μας και ακούμε τις απόψεις των άλλων, άσχετα αν αυτές μας «βολεύουν» ή όχι.
Θέτουμε το έργο μας σε γνώση της ευρύτερης εκπαιδευτικής κοινότητας, ακούμε την κριτική της και αναδεικνύουμε τον κοινωνικό και εκπαιδευτικό μας ρόλο.

Για την ετήσια (και απολογιστική) γενική συνέλευση, υπεύθυνοι είναι – και πάντα θα είναι – ο πρόεδρος, ο γενικός γραμματέας και, γενικότερα, το Δ.Σ. της Ο.Ε.Φ.Ε.
Για το ανοιχτό ετήσιο συνέδριο του κλάδου, υπεύθυνος θα είναι ο τομέας στρατηγικού σχεδιασμού της ομοσπονδίας μας.

Επιλεγόμενα Τουλάχιστον Προς Το Παρόν… (Γιατί Υπάρχουν Ακόμα Πολλά Που Μπορούμε Να Κάνουμε…)

Ένα μόνο παράδειγμα: Υπάρχουν σημεία στην Ελλάδα, όπου οι μαθητές στερούνται τη δυνατότητα νόμιμης φροντιστηριακής εκπαίδευσης. Τι μας εμποδίζει να καταβάλουμε τα (ελάχιστα) έξοδα τεχνολογικού εξοπλισμού και να αφιερώσουμε ελάχιστο χρόνο, ώστε να προσφέρουμε δωρεάν τις υπηρεσίες μας σε κάποια ελληνόπουλα που μας έχουν ανάγκη και να αναδείξουμε με τον καλύτερο τρόπο το κοινωνικό μας πρόσωπο ; Τίποτα, πέρα από την αναβλητικότητά μας, την ανοργανωσιά μας, τον αυτισμό μας, τη μαλθακότητά μας…

Αν περιμένουμε να «ωριμάσουν οι συνθήκες» και να συμφωνήσουν με τέτοιες κινήσεις όλοι οι συνάδελφοι, τότε , ίσως, οι συνθήκες θα… « σαπίσουν » και εμείς, πολύ απλά, θα είμαστε πάντα λίγοι, μίζεροι και γκρινιάρηδες, μια ζωή πίσω από τις εξελίξεις.
Η παράταση της απραξίας εξαιτίας της διστακτικότητας ή της ασυμφωνίας κάποιων συναδέλφων, δεν είναι πλέον μόνο αντιπαραγωγική, είναι και επικίνδυνη.

Αν το κορυφαίο συνδικαλιστικό όργανο του κλάδου δεν μπορέσει να θέσει υπό την ομπρέλα και αιγίδα του απλές λειτουργικές, οργανωτικές & επιχειρησιακές επιλογές, τότε σύντομα θα υπάρξουν (εάν δεν υπάρχουν ήδη…) μεμονωμένοι συνάδελφοι, οι οποίοι, στο πλαίσιο απολύτως θεμιτών επιχειρηματικών κινήσεων, θα προχωρήσουν σε αυτές τις επιλογές , έξω από τη συλλογική λογική και δράση. Και αυτό, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι, θα είναι το πρώτο βήμα προς τη διάσπαση της ομοσπονδίας !!! Αυτό θέλουμε;
Πιστεύω (ελπίζω) πως όχι …

Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά ακόμα που θα μπορούσαμε να κάνουμε…
Αλλά, όσο κι αν αυτό με πικραίνει ή με θυμώνει, αντιλαμβάνομαι ότι δεν έχει νόημα να επιμένω, για να πάμε σε μέρη που δεν μπορούμε να φτάσουμε (τουλάχιστον όχι ακόμα, όχι όλοι μαζί…).
Όμως, ίσως να αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε !!!

http://www.oefe.gr	224
http://oefe.gr	51
http://oefe.mysite4now.net	3
http://www.slideshare.net	1

EISHGHSH GIA ORGANWSH OEFE

by cc549831 on Nov 26, 2009

Accessibility

Categories

Tags

Upload Details

Usage Rights

4 Embeds 279

Statistics

EISHGHSH GIA ORGANWSH OEFE — Presentation Transcript