UNIDADE 7: REVOLUCIÓN RUSA - Presentation Transcript
UNIDADE 7 REVOLUCIÓN RUSA E FORMACIÓN DA U.R.S.S Borja Campos Seijo I.E.S García Barbón (Verín)
1. A RUSIA TSARISTA
1.1 ARCAÍSMOS E CONTRADICCIÓNS DO TSARISMO: ORIXES DA REVOLUCIÓN .
- A 1ª rev socialista da historia triunfa no país + atrasado de Europa cheo de contradiccións:
Estructuras agrarias arcaicas:
Frean e atrancan a modernización do país Rusia = país rural (80% da súa pob vive no rural en 1910) agricultura de subsistencia fames con malas colleitas protestas.
En 1861 abolición servidume (feudalismo) efectos contraproducentes desigualdades entre os campesiños kulaks (= campesiños acomodados) e integración dos labregos en comunidades rurais colectivas ( mir ) baixas produccións.
2 Resultados =
a) social miseria e descontento dos campesiños campesiñado potencialmente revolucionario.
b) económico mercado interno reducido atranco para modernización.
Industrialización rápida, concentrada e dependente do exterior.
Industria con capital e tecnoloxía estranxeira (francesa sobre todo) en industrias extractivas (mat primas: ferro,…; fontes enerxía: carbón…) orientadas á exportación.
Protexida polo Estado e concentrada en zonas reducidas ( Moscova, San Petersburgo, Urais…), en grandes fábricas explotación do proletariado.
Resultados:
a) Burguesía escasa, débil, sen forza para dirixir ao país.
b) Proletariado concentrado, numeroso (en comparación coa burguesía), que comeza a concienciarse e organizarse proletariado revolucionario.
Pervivencia da autocracia zarista:
Autocracia tsarista = derradeiro absolutismo apoiado na Igrexa ortodoxa e nobreza represión.
Nega toda reforma e participación no poder.
Leva a cabo política imperialista (Extremo Oriente) arruina ao Estado e agudiza as contradiccións.
A oposición ao tsarismo (clandestinidade) 3 correntes:
Kadetes : Partido Constitucional Demócrata (KD) = liberais, voceiros da débil clase media e burguesía.
Eseritas : Partido Social Revolucionario (SR) = defensores da sociedade campesiña defensa da socialización da terra (líder: Kerenski).
Marxistas: Partido Obreiro Socialdemócrata Ruso (POSR) = portavoces obreiros das cidades industriais. División en 2 faccións:
Menxeviques : moderados colaboración coa sociedade burguesa para facer rev.
Bolxeviques: radicais vangarda revolucionaria. Non colaboración cos burgueses (líder: Lenin, no exilio).
1.2 A REVOLUCIÓN FRACASADA DE 1905 .
Revolución de 1905 = anticipo fracasado que serve de ensaio para a de 1917.
Guerra ruso-xaponesa de 1904-05 por rivalidades en Extremo Oriente (Manchuria e Corea), a derrota contradiccións. 2 efectos:
Esforzo bélico crise ec de subsistencias fame e miseria protesta social.
Derrota militar evidente incapacidade e atraso do país descontento político.
Xaneiro de 1905 manifestación popular pacífica ante Pazo de Inverno (S. Petersburgo) que reclamaba reformas sociais e pol represión (300 mortos) = Domingo sanguento perda de apoio popular por parte do Tsar inicio revolución.
Entre xaneiro e outubro rev esta a piques de acabar co tsarismo, trazos:
3 revolucións paralelas (burguesa, proletaria e campesiña) q non se coordinan.
Descomposición do exército motíns populares (Acoirazado Potemkim).
Creación soviets = asambleas populares de obreiros e soldados, partidarios de folgas e rev.
- Outubro de 1905: o tsar toma a iniciativa tímidas reformas:
Promesa de Duma (Asamblea Lexislativa).
Tímidas reformas agrarias.
Medidas desmobilización dos liberales (burgueses e clases medias).
Retorno do exército de Extremo Oriente reprime folgas e movementos populares (soviets).
2. A REVOLUCIÓN DE 1917.
2.1 FEBREIRO 1917: CAIDA DO TSARISMO
- Alianzas con Francia e GB, e política expensionista nos Balcáns entrada de Rusia na Iª GM (1914). Mala preparación e equipamento tropas derrotas ante Alemania e perdas demográficas e territoriais importantes desastre militar (millóns de mortos) e afundimento ec descenso producción agrícola, escasez alimentos, aumento prezos intenso descontento entre pob civil e militar unido a reformas anteriores ineficaces nova revolución.
Inicio en feb de 1917 en Petrogrado (San Petersburgo) poboación sae á rúa manifestacións pedindo fin de guerra e mellora das condicións de vida e folga xeral (27 feb) soldados néganse a reprimilas e únense aos obreiros soviets (asambleas) de obreiros e soldados para coordinar manifestacións.
Abandono do exército abdicación do tsar fin do tsarismo.
Da Rev de Febreiro nace un dobre poder:
Goberno provisional = reformista liberal promesa de reformas pol (liberdades de opinión, prensa, reunión…), sociais (8 horas, dereitos sindicais) e promesa convocatoria Asamblea Constituínte (fin = elaborar Constitución). Pero mantemento de Rusia na guerra.
Soviets : gran influencia na pob obreira. Maioría de eseritas e menxeviques, bolxeviques en minoría aceptan gob provisional porque coidan que é o momento da revolución democrática/burguesa.
2.2 DE FEBREIRO A OUTUBRO: FRACASO REFORMISMO BURGUÉS.
- Entre feb e outubro fracasa o reformismo burgués revolución proletaria.
- Revolución no se detén en feb (abdicación zar) por 2 razóns:
Mantemento de Rusia na guerra polo Gob provisional oposición clases populares.
Contradicións entre 2 poderes:
Gob provisional (burguesía) Obxectivo: Seguir a guerra ata victoria e despois, reforma pol e social.
Soviets (menxeviques e eseritas) Obxectivo: primeiro reformas sociais inmediatas e paz xusta sen anexións imperialistas.
- Contradición aproveitadas por bolxeviques, dirixidos por Lenin regreso do exilio (abril) publica Teses de Abril (programa bolxevique) puntos:
Non apoia revolución burguesa necesidade de revolución proletaria toma de poder polos obreiros.
Paz inmediata.
Nacionalización de terras polos soviets campesiños apoio campesiños.
- A partir de abril, reformas lentas do Gob provisional presión popular radicalización da rev:
Debordados os kadetes eseritas fanse cargo do Goberno provisional (Kerenski), pero son incapaces controlar situación.
Xullo: Bolxeviques revolta popular contra goberno reprimido polo exército.
Agosto: Golpe de estado militar (xeneral Kornilov )= partidario da volta do tsarismo fracasa grazas á axuda dos bolxeviques ao goberno.
- Consecuencias: prestixio de Kerenski e eseritas e bolxeviques imposición das teses de Lenin (toma de poder polo proletariado) nos soviets de Petrogrado e Moscova Revolución de Outubro.
2.3 OUTUBRO: TRIUNFO REVOLUCIÓN BOLXEVIQUE .
En outubro os bolxeviques toman o poder primeira revolución proletaria da historia. Factores:
Febleza do Goberno Provisional de Kerenski, illado: perdeu o apoio popular (por continuar a guerra) e en agosto o apoio do exército (Golpe de estado militar).
Bolxeviques, defensores rev popular apoio das masas populares e maioría nos soviets.
Desta forma Lenin convence a partido e insurección armada inmediata revolución de outubro, preparada e executada por Troski coa Garda Vermella = inicio coa sublevación de mariñeros de Kronstad (próxima a Petrogrado) revolta de grupos obreiros armados control dos lugares clave da capital Desenlace = toma do Pazo de Inverno (sede do Goberno Provisional) e detención membros goberno tras triunfar na capital extensión a toda Rusia.
Tras revolución Congreso de Soviets en Petrogrado con maioría bolxevique lexitiman Revolución e Outrubro creación novo gob = Consello de Comisarios do Pobo
-
2.4 PRIMEIRAS MEDIDAS REVOLUCIONARIAS.
Consello de Comisarios do Pobo, dirixido por Lenin e con Troski e Stalin coma comisarios, entre outros primeiras medidas revolucionarias (Decretos de 26 outubro):
Decreto sobre a paz: pretende paz xusta e sen anexións, para consolidar revolución. Pero ofensiva alemana a inicios de 1918 ocupa países bálticos (traslado capital de Petrogrado a Moscova no interior), Polonia, parte de Bielorrusia e Ucrania negociación para a paz de Troski (comisario A. Exteriores) con alemáns Tratado de Brest-Litovsk (marzo 1918) Rusia retírase da guerra e perde Estonia, Letonia, Lituania, Finlandia, Polonia e Ucrania.
Decreto sobre a terra : abole a propiedade privada e expropia as terras da Coroa, Igrexa e Nobreza que pasan en usufructo (ainda non en propiedade) a campesiños.
Decretos de nacionalizacións (pasar de propiedade privada a estatal) Banca, transportes e comercio exterior pasan a mans do Estado. Fábricas son autoxestionadas por propios obreiros a través de comités.
3. A CONSTRUCIÓN DO RÉXIME SOVIÉTICO: DE LENIN A STALIN
3.1 GUERRA CIVIL E COMUNISMO DE GUERRA.
- A revolución triunfara en boa parte do imperio, pero pronto organizouse unha resistencia fronte ós bolxeviques, dirixida por fracción conservadora do antigo Exército tsarista, por membros da antiga nobreza, burguesía e do campesiñado + rico (kulaks)… Exército branco , con apoio ec e militar estranxeiro (que temían o contaxio revolucionario) franceses, ingleses, americanos, polacos, xaponeses e checos.
- Fronte aos brancos Exército vermello (organizado por Troski) = exército revolucionario bolxevique, ferréamente disciplinado.
- Guerra Civil victoria Exército vermello, grazas á labores organizativas e estratéxicas de Troski e a división e impopularidade do Exército branco
Contenda civil control da ec por parte do Estado para gañar guerra = comunismo de guerra nacionalización de empresas e do comercio interior, limitación dereitos sindicais e de folga, requisa de colleitas aos campesiños para abastecer cidades e exército vermello…
Imposición de medidas do comunismo de guerra pola forza e desabastecemento de cidades descontento, sublevacións campesiñas e motín mariñeiros de Kronstad necesidade de rectificar o sistema ec unha vez gañada a guerra NEP (Nova Política Económica).
3.2 A NEP.
- Nova Política Económica (NEP) = reacción desesperada para superar efectos ec comunismo guerra:
Falta de mat primas e fontes enerxía parálise da industria.
- NEP liquida comunismo de guerra e restablece formas capitalistas:
€ Estado conserva control de sectores clave: banca, industria pesada, transporte e comercio.
€ Restaura mercado interior fin de requisas agrícolas e desnacionalización de pequenas industrias campesiños venden excedentes e industria abastece mercado.
- NEP (aprobada por autoridade de Lenin) = marcha atrás no camiño cara o socialismo, pero fundamental para se repoñer das guerras. NEP efecto = recuperación da produción, abastecemento e traballo.
- Pero NEP problemas: enriquecemento de unha minoría (nepmens = homes da NEP) = kulaks, empresarios e especuladores contradicción cos ideais de rev (sociedade igualitaria).
3.3 A EXPANSIÓN DA REVOLUCIÓN: A TERCEIRA INTERNACIONAL.
- Lenin e Trotski defendían que a Rev soviética non se podería soster sen non se espallaba + alá de Rusia, hacia outros países.
- En, efecto, Revolución Rusa movementos revolucionarios en toda Europa a partir de 1917 2 destacados:
Hungría: instauración de un efémero réxime comunista dirixido por Bela Kun, abortado por exercito.
Alemaña: intento de revolución socialista por espartaquistas (facción radical socialdemocracia) revolta sofocada e execución de dirixentes (Rosa Luxemburgo e Karl Liebnecht).
- Estratexia de Lenin de extender a rev creación nova Internacional Obreira que agrupase a todos os partidos revolucionarios dispostos a seguir o exemplo ruso creación de Terceira Internacional en Moscova en 1919. Os partidos integrados nela pasaron a denominarse partidos comunistas, para diferenciarse dos partidos socialistas (defensores de chegar ao poder pola vía parlamentaria e de colaborar coa sociedade burguesa).
3.4 ASCENSO DE STALIN.
A consolidación do Estado soviético corresponde á época de Stalin.
¿Quen é? = Stalin participa na revolución de outubro eno 1º goberno dos soviets (Comisario das Nacionalidades). Desde 1921 desempeña o cargo de secretario xeral do PCUS (Partido Comunista da Unión Soviética), a pesar da desconfianza de Lenin (carta secreta na que recomenda a destitución de Stalin).
Enfermidade e morte de Lenin ascenso meteórico de Stalin illamento do seu principal rival = Trotski 2 candidatos a suceder a Lenin, con 2 posturas antagónicas:
Revolución permanente e mundial (Trotski) = a URSS (Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas) e a revolución só poderán sobrevivir espallando a rev polo mundo.
Socialismo nun só país (Stalin): para consolidar URSS é necesario consolidar a rev no interior do país, como paso previo para a rev mundial.
Stalin, aproveitando enfermidade de Lenin, e o seu cargo de secretario xeral do PCUS despraza a todos os seus rivais dirixente único, absoluto e totalitario da URSS (1927 e 1953) dexeneración da revolución rexime dictatorial e totalitario (todo o poder para Stalin) actuacións:
Somete ao Partido Comunista (PCUS) ao seu poder depura as disidencias de oponentes = purgas encarcelamento, reclusión, execución e asasinatos (Trotski) de disidentes .
Ríxido control ideolóxico de todas as facetas da vida (educación, cultura, arte,…) castigando calquera oposición.
Crea un Estado policial onde persoas e grupos étnicos son perseguidos, deportados (Siberia gulags = campos de traballo e concentración) e exterminados (millóns de persoas nos anos 30).
3.5 SOCIALISMO NUN SÓ PAÍS: COLECTIVIZACIÓN E PLANIFICACIÓN ECONÓMICA.
- Socialismo nun só país de Stalin orientación económica e política de Stalin. Para sobrevivir contra capitalismo URSS debe convertirse en gran potencia ec e industrial ¿Cómo? = planificación industrial (plans quinquenais) e colectivización agrícola.
Planificación ec : racha coa NEP (fin capitalismo e sectores privados) socialización de medios de produción e intervencionismo de Estado (non iniciativa privada) economía dirixida e planificada por un organismo estatal (Gosplan) mediante plans de 5 anos de duración (plans quinquenais), que fixan niveis produción, salarios, prezos…, e que todos os organismos deben seguir.
Colectivización : socialización no campo supresión total da propiedade privada e kulaks sovjos (granxas estatais) e koljos (granxas cooperativas de campesiños). ¿Para que? = obxetivos =
1. rachar coa NEP sustituir capitalismo por socialismo.
2. modernizar agricultura para con excedentes financiar industria e maquinaria militar.
Resultados da colectivización e planificación:
Positivos: crecemento económico espectacular URSS = 3ª potencia industrial a finais dos anos 30
a) Planificación industrialización centrada en industria pesada (siderurxia, metalurxia…), fontes enerxía (carbón, petróleo…) e industria bélica grandes concentracións industriais (Moscú, Leningrado, Urais, Don, Caúcaso…).
b) Colectivización agraria produción autosuficiencia e abastecemento cidades e industria e libera man de obra e capitais industrialización.
Negativos: excesivo custo social:
Imposición forzosa da colectivización resistencias campesiñas execucións e deportacións masivas.
Prioridade da industrialización sobre o sector primario sacrifica o nivel de vida dos labregos baixo nivel de vida.
Baixa productividade no campo e na industria por salarios baixos, e malas condicións laborais compensada con formas de emulación socialista (exaltación de valores socialistas de traballo e sacrificio para ben común), como o estajanovismo.
1 comments
Comments 1 - 1 of 1 previous next Post a comment