Your SlideShare is downloading. ×
Unidade 2 climas
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×

Introducing the official SlideShare app

Stunning, full-screen experience for iPhone and Android

Text the download link to your phone

Standard text messaging rates apply

Unidade 2 climas

473
views

Published on


0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
473
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
10
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. A DIVERSIDADE CLIMÁTICA Borja Campos Seijo I.E.S. García Brabón
  • 2. INTRODUCIÓN: DIFERENCIA ENTRE TEMPO E CLIMA ☂ T empo = estado físico da atmosfera nun momento e lugar determinado. ☼ Clima = sucesión de estados de tempo durante un longo período. Mentres que o tempo atmosférico o estudia a meteoroloxía (rama de la física), o clima é objeto de estudio de la climatoloxía, rama da xeografía física. Explicación da diferencia de tempo e clima como unha película. Tempo =cada fotograma. Clima= película enteira.
  • 3.
    • España goza de ampla diversidade de tempos atmosféricos, producidos por un amplo número de factores (= causas que exercen influencia sobre o tempo e o clima). 3 tipos:
    • 1. Astronómicos: radiación solar e latitude.
    • 2. Xeográficos: modifican aos anteriores: altitude, influencia maritima ou continental (continentalidade) e o relevo.
    • 3. Termodinámicos: están relacionados coa dinámica da atmósfera (circulación xeral atmosférica).
    FACTORES DO CLIMA
  • 4.  
  • 5.  
  • 6.
    • c) Relevo : inflúe de tres formas:
    •  Altitude: reduce as temperaturas (6º por 1000 m) e produce precipitacións orográficas nas ladeiras de barlovento (efecto föhn).
    •  Disposición do relevo: o relevo obstaculiza a entrada de masas de aire . Na Península o relevo de forma paralela ao mar, frea a influencia deste.
    •  Orientación: produce contrastes entre solleiros e umbrías.
  • 7.
    • 3. Factores termodinámicos:
    • Responsables da circulación xeral atmosférica = sucesión masas de aire que determinan o tempo e o clima. 2 tipos de circulación cunha series de factores:
    • a) Circulación en altura (Jet Stream).
    • En latitudes medias, a circulación atmosférica está rexida pola corrente en chorro (Jet Stream) = forte corrente de aire entre 9 e 11 km de altura (separación tropopausa polar e tropical), e con dirección O-E.
    • Jet  tempo da superficie en función da velocidade da corrente e dos seus desprazamentos estacionais.
  • 8.  Velocidade da corrente variable. Cando é rápida  trazado zonal (horizontal) con suaves ondulacións. Cando é lenta  profundas ondulacións, con 2 partes, dorsais e vaguadas. - Dorsal do Jet en altura  Anticiclón dinámico en superficie. - Vaguada do Jet en altura  Borrasca dinámica en superficie. As ondulacións, poden chegar a desprenderse do Jet  penetración de aire polar hacia o sur e aire tropical hacia o norte  intercambio meridiano de enerxía.
  • 9.  
  • 10.
    •  Desprazamentos estacionais do jet en latitude ( Verán hacia N, Inverno hacia S )  afecta a España sobre todo en Inverno, mentras en Verán desprázase hacia o norte de Europa.
  • 11.
    • b) Circulación en superficie.
    • Constituida por 3 factores : centros de acción, masas de aire e frontes.
    •  Centros de acción : altas e baixas presións.
    • Presión = peso de aire sobre unidade de superficie. Mídese en milibares (mb) e represéntase nos mapas mediante isobaras (liñas que unen puntos de igual presión). Presión normal 1013 mb.
    • Anticiclón (A) = zona de altas presións (tempo estable), vento circula ao seu redor no sentido agullas reloxo.
    • Borrasca (B) = zona de baixas presións (tempo inestable), vento circula ao contrario agullas reloxo.
  • 12.
    • Os centros de acción poden ser térmicos ou dinámicos :
    • - Térmicos: formados por quecemento ou enfriamento de masas de aire . Cando masa de aire se enfría  pesa máis  alta presión (A). Cando a masa se quenta  pesa menos  baixa presión (B).
    • - Dinámicos: fórmanse en zonas onde o jet en altura orixina dorsais (A en superficie) ou vaguadas (B en superficie)
  • 13.  
  • 14.
    • Os centros de acción que afectan maioritariamente á Península son:
    • A: anticiclón dinámico de Azores (verán), térmicos por enfriamento (inverno) do interior europeo e da península.
    • B: baixa de Islandia , do golfo de Xénova ou t érmicas por quentamento (verán) do interior europeo ou peninsular.
  • 15.
    •  Masas de aire : porcións de aire cas mesmas características de temperatura e humidade , adquiridas no lugar de orixe (rexión manancial).
    • España, pola súa latitude, vese afectada por tres grandes tipos de masas de aire : Árticas (A, frías), Polares (P, frías) e Tropicais (T, cálidas). Cada unha destas poden ser ademáis marítimas (húmidas) ou continentais (secas).
  • 16.
    • - Polo tanto, temos:
    • Am : ártica marítima (fria e húmida)  Dirección: N  olas de frío .
    • Ac: ártica continental (moi fría e seca)  Dirección: NE  olas frío .
    • Pm: polar marítima (inicialmente fría e húmida)  Dirección: O  precipitacións.
    • Pc: polar continental (fría e seca)  Dirección: NE-E  tempo frío e soleado.
    • Tm: tropical marítima (cálida e húmida)  Dirección: SO  temperaturas altas, pero choivas.
    • Tc: tropical continental (moi cálida e seca)  Dirección: S  vaga de calor.
  • 17.
    • c) Frontes:
    • - Superficies que separan masas de aire de características diferentes (temperatura), soen estar asociados a borrascas . 2 tipos:
    • - Fronte cálida = se a masa de aire cálido ascende sobre a fría  precipitacións suaves e persistentes e ascenso de temperaturas
    • - Fronte fría = se a masa de aire cálido é obrigada a ascender violentamente pola fría  precipitacións intensas e concentradas e descenso temperaturas.
    • - Fronte ocluída : se os dous tipos de frontes se superpoñen = fin dos contrastes térmicos entre masas de aire ( “morte” da fronte)
  • 18.  
  • 19. ELEMENTOS DO CLIMA
    • Elementos do clima = aspectos observables e cuantificables da atmósfera (temperatura, insolación, presión, ventos…).
    • 1. INSOLACIÓN E NEBULOSIDADE
    • Insolación : cantidade de radiación solar que recibe a superficie terrestre.
    • Nebulosidade = porcentaxe de días cubertos ao ano
    • En España (2000 horas anuais), existen contrastes entre cornixa cantábrica (área + nubosa) e as áreas de elevada insolación (Sur peninsular e Canarias).
    • - A nebulosidade ademáis de reducir a insolación no chan , tamén dificulta o arrefriamento da superficie , xa que reflicte cara a terra parte do calor irradiada por ela  modera as temperatura e reduce o risco de xeadas.
  • 20.  
  • 21.
    • 2. TEMPERATURA DO AIRE
    • - Temperatura = grao de calor no aire , medido en grados centígrados (ºC), mediante termómetro . Nos mapas represéntase por isotermas (liñas que unen puntos de igual temperatura).
    • As temperaturas medias ven determinada por 3 factores:
    •  Latitude: a temperatura media aumenta a medida que nos achegamos ao Ecuador  maiores temperaturas da Península no sur e Canarias .
    •  Proximidade ao mar: as temperaturas son suaves preto do mar (oceanidade) e van extremándose hacia o interior (continentalidade).
    •  Relevo: a temperatura descende coa altitude  temperaturas menores nas áreas de montaña .
  • 22.  
  • 23.
    • Amplitude térmica anual (ata) = diferencia entre temperatura media do mes + cálido e a do mes + frío . As máis baixas danse en España en Canarias e na costa norte, e as máis altas no interior da Meseta.
    • Xeadas = conxelación da capa superficial do chan , cando aire  0º C. Danse sobre todo no interior peninsular . Poden ser:
    • a) de irradiación : por enfriamento do solo que se transmite ao aire sobre él.
    • b) de avección: pola chegada dunha masa de aire moi fría.
  • 24.
    • 3. HUMIDADE DO AIRE
    • - Humidade = cantidade de vapor de auga que contén o aire, determinada pola proximidade do mar e da temperatura (se  temperatura  humidade).
    • - Néboa = suspensión diminutas gotas de auga por condensación na capa inferior da atmósfera , que limitan a visibilidade. Pode ser:
    • a) irradiación: por perda de calor do chan.
    • b) advección: por chegada masas de aire cálidas e humidas sobre un solo frío, ou masas de aire frío sobre solo + cálido e húmido (ríos).
    • Un tipo de néboa seca é o calixeiro , formado por presencia de partículas finas de po en suspensión no aire (típico España seca e Canarias en verán).
  • 25. TIPO DE NÉBOAS Imaxe de satélite dunha advección de calixeiro sobre Canarias
  • 26.
    • 4. VENTOS
    • Ventos = movementos horizontais de aire na superficie terrestre.
    • Formados por diferencias de presión  vento circula dende as altas ás baixas presións.
    • Pola latitude, na Península, dominan os ventos do O (de poniente o westerlies) = frescos e húmidos.
    • En Canarias os ventos dominantes son os alisios (ventos do leste) = secos e cálidos.
    • Tamén existen ventos locais (cerzo, tramuntana, levante…), ademáis de ventos alternantes , 2 tipos:
    •  Brisas costeiras: causadas pola diferencia térmica entre mar e terra.
    •  Brisas de montaña : pola diferencia de temperatura entre val e montaña.
  • 27.  
  • 28.  
  • 29.
    • 5. PRECIPITACIÓNS
    • - Precipitación = caída de auga das nubes , tanto en forma sólida (neve, granizo) como líquidas.
    • - Mídese con pluviómetro , en mm (milímetros o l por m²).
    • - Nos mapas represéntase por isohietas (liñas que unen puntos de igual precipitación) ou coropletas (mapa de cores que unen puntos de igual precipitación
  • 30.  
  • 31.  
  • 32.
      • - Precipitacións de Espa ña = modestas, variables, estacionais e espaciais en función de latitude, oceanidade e relevo. Distínguense en función das precipitacións dúas grandes zonas en España:
      • España húmida:
      • Zona cantábrica, noroccidental e zonas montañosas (chuvias orográficas).
      • - Chuvias abundantes (a partir de 700 mm).
      • - Factores: proximidade do océano e dominio do jet stream a maior parte do ano (incluso parte do verán)  borrascas e frontes frecuentes.
      • b) España seca:
      • Zona interior, mediterránea, sur e Canarias .
      • Chuvias escasas (200-400 mm).
      • Factores: predominio A de Azores e continentalidade polo relevo que limita a influencia oceánica.
  • 33.  
  • 34.
    • 6. EVAPOTRANSPIRACIÓN E ARIDEZ.
    • Evaporación = proceso físico polo que a auga convértese en vapor (maior coas altas temperaturas  meses de verán e horas centrais do día).
    • Evapotranspiración = evaporación por insolación e transpiración das plantas e do solo. 2 tipos:
    •  Evapotranspiración real : a que realmente se produce
    •  Evapotranspiración potencial (ETP): é a que se produciría se houbera unha cantidade ilimitada de auga.
    • - Aridez = relación entre temperatura e humidade. Aridez  con temperatura. 2 índices para medila:
    •  Gaussen: mide a aridez mensual . Un mes é arido cando o dobre da súa temperatura e maior ou igual que o total de precipitacións (mm).
  • 35.
    •  Lautensach-Meyer : aridez xeral dunha zona . Mídese a partir de nº de meses do ano por debaixo de 30 mm (déficit de auga)  zona húmida (ningún mes por debaixo de 30), zona semihúmida (de 1 a 3 meses áridos), semiárida (de 4 a 6 meses), semiárida extremada (de 7 a 11 meses) e totalmente árida (todos os meses áridos, non en España) .
  • 36. TIPOS DE TEMPO EN ESPAÑA
    • Circulación en altura e superficie  tipos de tempo de España, 10 tipos:
    • 1. TEMPO DO NE. MOI FRÍO E SECO (advección do nordés).
    • Altura: jet con traxectoria ondulada (baixa).
    • Superficie: A no norte de Europa e borrasca no Mediterráneo  masas de aire Pc (frías e secas) de NE.
    • Estacións: excepto verán.
    • Inverno: tempo frío e seco no interior e O peninsular (xeadas e néboas), costa mediterránea con nevadas. Se chega a Canarias  choivas e neve no Teide.
    • Outono e Primavera: descenso temperaturas e treboadas, con sarabia na costa mediterránea.
  • 37.
    • 2. TEMPO DO N. VAGA DE FRÍO (advección do N)
    • Altura: jet ondulado (baixa).
    • Superficie: A no Atlántico e B en Europa do N  masas de aire Am (moi frías) que se cargan de humidade no recorrido polo océano.
    • Estacións: excepto verán.
    • Inverno: temperaturas moi baixas e fortes nevadas no N e interior peninsular.
    • Outono e Primavera: descenso importante temp e treboadas.
  • 38.
    • 3. TEMPO DO NO. FRÍO E CHUVIOSO (advección do NO).
    • Altura: jet traxectoria ondulada (baixa velocidade)
    • Superficie: A no Atlántico e B nas Illas Británicas  m/a Pm do NO que no recorrido marítimo quéntanse e humedécense.
    • Estacións: todas agás verán.
    • Inverno: tempo frío, precipitacións e vento (temporal), no NO; - chuvias e  temp cara o interior.
    • Equinociais: refresca temp e chuvias na costa cantábrica e NO e tormentas na Meseta.
  • 39.
    • 4. TEMPO DO O. PASO DE FRONTES (advección do O).
    • Altura: jet con traxectoria horizontal (zonal)  alta velocidade.
    • Superficie: Borrascas nas Illas Británicas  tempo do O  sucesión de borrascas atlánticas e frontes asociados fríos e cálidos.
    • Estacións: posible en todas, + frecuente en equinociais e inverno.
    • Equinociais e inverno: temperaturas suaves (Pm) e chuvias abundantes, sobre todo no O, diminúen cara o leste (foëhn).
    • Verán: só posible na costa cantábrica (por jet que ascende en latitude)   temperaturas e  chuvias.
  • 40.
    • 5. TEMPO DO SO. TEMPORAL NO S (advección do SO).
    • Altura: jet con traxectoria ondulada con vaguada no Atlántico.
    • Superficie: profunda borrasca no Atlántico con fronte asociados (aire Pm) de SO  requentamento e humedecemento  masas aire inestables  chuvias abundantes.
    • Estacións: posible todo o ano, pero máis en outono e inverno  subida de temperaturas pero precipitacións abundantes, sobre todo no SO. No Norte temperaturas agradables e incluso altas e menos choivas (efecto foëhn).
  • 41.
    • 6. TEMPO DO LESTE. TEMPORAL EN LEVANTE (advección do leste).
    • Altura: jet ondulado con dorsal en Europa e vaguada mediterránea.
    • Superficie: A en Europa Occidental e B no Mediterráneo  aire mediterráneo do E (Tm), cálido e húmido.
    • Estación: sobre todo en Outono  abundantes chuvias en Levante e inundacións ríos mediterráneos.
  • 42.
    • 7. GOTA FRÍA. PRECIPITACIÓNS INTENSAS EN L.
    • Altura: jet ondulado  profunda vaguada no Mediterráneo case separada fluxo jet (colada aire frío nas capas altas).
    • Superficie: Aire frío da B en altura  baixa a superficie e obriga a subir violentamente a aire cálido e húmido das capas baixas  precipitacións torrenciais e trombas de auga catastróficas no Levante.
    • Estación: final verán e outono, porque despois do verán a auga do mar está + cálida  irrupcións de aire frío en altura para equilibrar sistema.
  • 43.
    • 8. TEMPO CÁLIDO E ESTABLE.
    • Altura: jet ascende en latitude e apenas afecta á Península  altas presións subtropicais (Azores).
    • Superficie: A Azores  m/a Tm estables e pouca humidade  estabilidade e altas temperaturas, calor abafante no litoral por humidade, posibilidade de tormentas a últimas horas do día no interior.
    • Estación: verán, ou cercanía verán, únicamente.
  • 44.
    • 9. VAGA DE CALOR.
    • Altura: A subtropical do interior africano envía aire Tc á Península.
    • Superficie: aire Tc africano á Península (elevada temp e sequedade)  vagas de calor e posibilidade de calixeiro (néboa con area). Quecemento excesivo pode orixinar tormentas.
    • Estacións: case sempre en verán, pero en outono e primavera posible   temperaturas.
  • 45.
    • 10. TEMPO TORMENTOSO DE VERÁN
    • Altura: dominio altas presións subtropicais, a veces, tamén coladas de aire frío, por vaguadas do jet.
    • Superficie: excesivo quentamento do solo  B térmicas  nubes e tormentas xeralmente no interior e nas horas avanzadas do día.
    • Estación: verán  tormentas.
  • 46. TIPOS DE CLIMA EN ESPAÑA
    • España ten ampla variedade de climas:
    • 1. CLIMA OCEÁNICO.
    • Norte P. I: cornixa cantábrica e Galicia.
    • Precipitacións: abundantes e regulares (+ 800 mm) ao longo do ano (máximo en inverno) por borrascas e frontes da corrente perturbada, excepto en verán por A de Azores  varios meses secos.
    • Temperaturas: suaves (acción océano)  amplitude térmica baixa (- de 15º), con diferencias costa e interior:
    • a) Costa: veráns frescos (ningún mes por encima de 22º C), e invernos suaves (ningún mes por debaixo de 6º, e ata suave 9-12º).
    • b) Interior: - influencia mar  veráns + calorosos e invernos + fríos e + ata (12-15º).
  • 47.  
  • 48.
    • 2. CLIMA MEDITERRÁNEO.
    • Zona + extensa: interior península e costa mediterránea, Baleares, Ceuta e Melilla.
    • Precipitacións: escasas e irregulares (- de 800 mm), con máximos equinocciais, con sequía en verán por A de Azores. Precipitacións concentrada en poucos meses  treboadas, que xunto a deforestación  profunda erosión no solo.
    • Temperaturas varían.
    • 3 subtipos:
    • 2.1 Mediterráneo marítimo.
    •  costa mediterránea (agás sueste), costa sudatlántica, Baleares, Ceuta e Melilla.
    •  precipitacións escasas e variables:
    • a) na costa mediterránea menores porque borrascas atlánticas son esporádicas e chegan secas por relevo peninsular. Máximo en outono (por tempo do E e gotas frías).
  • 49.  
  • 50.
    • b) costa sudatlántica maiores por borrascas atlánticas e máximo invernal.
    •  temperaturas: aumentan hacia S. Ata media (12-16º C), con veráns calorosos (+ de 22ºC) e invernos suaves (mes + frío por riba de 10º C).
    • 2.2 Mediterráneo continentalizado.
    • Interior peninsular (agás zona media Val Ebro).
    • Illamento (continentalidade)  extrema temperaturas.
    • Precipitacións (- de 800 mm) con dif notables:
    • Zona L as precipitacións son menores, por estar rodeada de relevo. Mínimo principal en verán e secundario en inverno por A térmicos. Máximo en equinociais.
    • Zona O do interior precipitacións maiores, por + frecuencia de borrascas atlánticas. Máximo invernal.
  • 51.  
  • 52.
    • Temperaturas con ata alta (+ 16º). 3 subtipos:
    •  Submeseta norte e alta Guadalajara, Teruel e Cuenca: veráns frescos (ningún mes > 22º) e invernos fríos (mes + frío entre -3 e 6º)  xeadas e néboas.
    •  Submeseta sur e val do Ebro: veráns calorosos (mes + cálido > 22º) e invernos fríos.
    •  Estremadura e interior Andalucía: veráns moi calorosos e invernos suaves (mes + frío > 6º).
  • 53.  
  • 54.
    • 2.3 Mediterráneo seco.
    • SE peninsular e zona media de Val do Ebro.
    • Precipitacións anuais menores a 300 mm  carácter estepario. 2 zonas:
    • a) SE: aridez por illamento marítimo por Cordilleiras Béticas e frecuentes adveccións secas de África. Extrema aridez en Cabo de Gata (Desértico, inferior a 150 mm).
    • b) Val do Ebro medio: aridez por illamento por Sistema´ibérico e CCC.
    • Temperaturas  2 subtipos:
    •  estepa cálida (zona costeira do SE): temp cálidas (medias anuais de 17º-18º) e invernos suaves (no inferior a 10º).
    •  estepa fría (interior SE e V. Ebro): temp media anual < 17º e invernos fríos (mes + frío inferior a 10º).
  • 55.
    • 3. CLIMA DE MONTAÑA.
    • Territorios a + de 1000 m de altitude.
    • Características propias, xa que a + altitude   precipitacións e  temperaturas.
    • Precipitacións: + de 1000 mm.
    • Temperaturas: media anual baixa (sempre – de 10º), con veráns frescos (por debaixo de 22º) e invernos fríos (= o < 0º) con neve.
    • 2 variantes:
    • a) Montañas do N: ningún mes seco e veráns frescos.
    • b) Montañas do centro e S: dous meses secos e veráns + cálidos (+ de 22º).
  • 56.
    • 4. CLIMA CANARIO
    • Clima de Canarias moi orixinal por factores:
    •  Situación : contacto zona intertropical  dominio Azores  ventos dominantes do E (alisios)  veráns e invernos suaves. Influencia jet esporádica en inverno e do A do Sahara en verán (ola calor).
    •  Corrente mariña : fría de Canarias, acentúa estabilidade do aire  aridez.
    •  Relevo vigoroso :  temperaturas coa altura e precipitacións orográficas (barlovento) e nubosidade (mar de nubes).
    • - Estes factores  clima canario = trazos:
    • a) Precipitacións en función da altitude: escasas en zonas baixas (- de 300 mm nas illas occidentais, - de 150 nas orientais  desértico), e considerables nas altas (case 1000 mm). Máximo invernal por incidencia jet.
    • b) Temperaturas: suaves. Cálidas en zonas baixas  ningún mes por debaixo de 17º C, e ata suave (- de 8º).