Unidade 10 Segunda Guerra Mundial - Presentation Transcript
UNIDADE 10 A SEGUNDA GUERRA MUNDIAL Borja Campos Seijo I.E.S García Barbón (Verín)
1. DA SEGURIDADE COLECTIVA Á GUERRA.
1.1. PESADA HERDANZA DA IGM.
- Os anos inmediatamente posteriores á IGM caracterízanse polas dificultades (consolidación dos novos estados xurdidos coa paz, disputas fronteirizas, problemas de minorías nacionais…). Pero o asunto + conflictivo é o alemán 2 tipos de problemas:
Territorial: a rep de Weimar non acepta as fronteiras trazadas en Versalles.
Económico: os aliados fixan indemnizacións de guerra exhorbitantes 130.000 millóns de marcos/ouro protestas alemanas e atrasos nos pagos intransixencia dos aliados (postura francesa: Alemaña pagará) ocupación franco-belga da conca do Rhur folga dos mineiros como protesta resistencia pasiva do goberno alemán (paga soldos de mineiros en folga a costa de emisión masiva de papel moeda) hiperinflación en Alemaña
1. 2. ESTABILIZACIÓN DAS RELACIÓNS INTERNACIONAIS: SEGURIDADE COLECTIVA E ESPÍRITO DE LOCARNO.
A mediados dos anos 20 estabilización relacións internacionais. 2 factores:
Acordos sobre pago de reparacións : posible polo cambio de líderes en Francia e Alemaña Stresemann (Alemaña) e Briand (Francia) comprenden que a ocupación do Rhur = crise sen saída retirada francesa do Rhur.
A mediación anglo-norteamericana Plan Dawes (1924), aceptado polas 2 partes créditos americanos para relanzar a economía de Alemaña pagos compatibles coa recuperación ec de Alemaña.
A Gran Depresión nos trinta terminou anulando os pagamentos na Conferencia de Lausana (1932).
Acordos de Locarno (1925): ese cambio de actitude permite o paso dunha tensa relación de forza a unha distendida relación xuntanza en Locarno (Suíza) de Alemania, Francia, GB, Italia, Bélxica, Polonia e Checoslovaquia aceptación das fronteiras occidentais do Tratado de Versalles, pero non das orientais que grante Francia con alianzas con Polonia e Checoslovaquia.
Espítito de Locarno : muda revanchismo hacia o Tratado de Versalles por seguridade colectiva (1925/1930) = a Sociedade de Nacións regula as relacións internacionais e incrementa membros ingreso de Alemaña en 1926. Seguridade colectiva Pacto Briand-Kellogg (1928), iniciativa de Francia e EEUU renuncia á guerra e reducción dos exércitos adhesión de case todos os estados.
1.3. FRACASO DA SEGURIDADE COLECTIVA E VIRAXES CARA A GUERRA.
Na década dos 30 fracasa a pol de seguridade colectiva ata estoupar na IIª Guerra Mundial.
A crise de 1929 e a Grande Depresión deterioran a situación debido a:
Depresión adopción proteccionismo e autarquía illamento das nacións interrupción relacións receos e roces entre estados rearme das potencias.
Ascenso dos fascismos ao poder ultranacionalismo agresivo ameaza militar e uso da forza invasións e agresións a outros países (Etiopía por Italia, Manchuria por Xapón) abandono das institucións (Conferencias de desarme e Sociedade de Nacións) desestabilización relacións internacionais.
Incapacidade da Sociedade de Nacións (abandono no 33 de Alemaña e Xapón, no 36 de Italia) e actitude débil das democracias novas alianzas que arruinan seguridade colectiva de Locarno viraxes hacia a guerra:
Viraxe francesa : ruptura de Francia con Alemaña no 33 a raíz do revisionismo de Versalles por Hitler alianza con GB e Italia (Stresa, 1935) e pacto franco-soviético.
Viraxe británica : invasión italiana de Etiopía ameaza estratéxica para GB GB forza sancións internacionais sobre Italia ruptura entre GB e Italia en 1936.
Viraxe italiana : sancionada Italia achégase a Alemaña no 36 (comparten ideoloxía) participación na guerra civil española (apoio a Franco) Pacto de aceiro (Alemaña e Italia, 1939) ruptura con Francia.
Viraxe alemana : pacto de non agresión xermano/soviético (1939) reparto de Polonia Hitler tenta evitar guerra inminente en 2 frontes.
2. A SEGUNDA GUERRA MUNDIAL (1939- 1945)
2.1 FACTORES DO ESTOUPIDO: EXPANSIONISMO XAPONÉS E ALEMÁN.
No extremo oriente, o imperialismo nipón inicia a guerra dous anos antes que en Europa. Nos anos 30 Xapón = réxime imperial, autoritario, rexido por clanes militares busca de territorios (materias primas, mercados e alivio demográfico) política expansionista no Pacífico e Extremo Oriente invasión de Manchuria (1932) e creación estado satélite xaponés de Manchukuo sancións da Sociedade de Nacións abandono en 1933.
En 1936 alianza de Xapón con Alemaña e despois con Italia forzas do Eixe.
En 1937, desde Manchuria invasión de China inicio da guerra en Asia. En 1940, ocupación da Indochina Francesa. En 1941 ataque ao seu gran rival na expansión polo Pacífico (EEUU) Pearl Harbour (Hawai) entrada de EEUU na guerra.
En Europa, as transgresións alemanas aplicadas gradualmente por Hitler conducen á IIGM:
Primeiras medidas (1933/1936): obxectivo recuperar rango de potencia para Alemaña racha con claúsulas de Versalles considerándolo inxusto rearme alemán:
- Abandono Sociedade de Nacións (1933).
- Servizo militar obrigatorio (1935).
- Remilitarización (ilegal) de Renania (1936).
Intervención na Guerra Civil Española (1936): apoio ec, militar con homes e armas ao bando rebelde de Franco experimenta armas e tácticas propias da guerra total (bombardeo de Gernika). Mentres Ale e Ita apoian a Franco, as democracias occ deciden a non intervención ( por medo á guerra europea) só a URSS e Brigadas Internacionais (voluntarios ao marxe dos seus gobernos) apoian ao goberno legal da República española.
Anexión de Austria (Anschluss) (1938), por Alemaña, prohibida por Versalles, xustificada polo dereito de incorporación ao Reich da poboación alemana.
Desmembramento de Checoslovaquia : pola reivindicación alemana dos Sudetes = rexión checa habitada por 3 millóns de alemáns Conferencia de Munich (out 1938) Francia e GB ceden ante Hitler para salvar a paz Hitler ocupa os Sudetes, pero en 1939 dá un paso + ocupa toda Checoslovaquia desmembración
Bohemia e Moravia (Chequia) = protectorado alemán.
Eslovaquia = novo estado independente.
Invasión de Polonia (sep 1939): Alemaña esixe devolución de territorios perdidos en Versalles (Dantzig e corredor polaco) negativa polaca invasión de Polonia democracias por fin plantan cara Francia e GB declaran a guerra a Alemaña inicio IIª Guerra Mundial.
2.2 TRIUNFOS DO EIXE (1939-1941).
- Alemaña guerra lóstrego (blitzkrieg) = rápidez de movementos de divisións acoirazadas (panzers = tanques alemáns) e aviación ocupación nazi de Europa entre 1939 e 41. Etapas:
Ocupación de Polonia (sept 1939): ofensiva lóstrego alemana e invasión soviética reparto de Polonia Francia e GB declaran guerra a Alemaña.
Invasión de Dinamarca e Noruega (primavera de 1940): conquistadas con rápidez por Alemaña como base de ataques aéreos a GB.
Ofensiva e ocupación de Francia (maio 1940): guerra lóstrego a través de Holanda e Bélxica (48 horas) ataque a Francia por rexión de Árdenas caída de toda Francia (entrada dos nazis en París en xuño) entrada de Italia na guerra (con Alemaña) e división de Francia en 2 partes:
Norte ocupado polos nazis.
Sur: creación dun estado títere francés de tipo fascista, colaboracionista cos nazis, dirixido polo mariscal Pétain (capital: Vichy).
Batalla de Inglaterra : no verán de 1940 só GB aguanta contra o fascismo batalla de Inglaterra = ataques áereos alemáns bombardeos GB resiste.
Italia ataca na zona do Mediterráneo : Grecia e Exipto para construir un imperio e romper comunicacións entre GB e India (Canle de Suez) fracaso italiano Alemaña ten que socorrer a Italia 2 operacións:
1. Apoio en Exipto a tropas italianas envío de Afrika Korps, dirixido por mariscal Rommel guerra no deserto visctorias alemanas sobre británicas.
2. Invasión nazi de Grecia e Iugoslavia desmembración de Iugoslavia estado fascista en Croacia.
2.3 CAMBIO DE SIGNO NA GUERRA (1941-1942).
En 1941 iníciase un cambio de signo na guerra extensión do conflicto a escala planetaria.
Invasión da URSS (Operación Barbarroja) (xuño de 1941): obxectivos: destrución réxime bolxevique e obtención de materias primas e petróleo 3 direccións: N (hacia Leningrado), centro (Moscova) e Sur (Ucraína e Caúcaso = campos petrolíferos) dificultades loxísticas (distancias enormes, táctica de terra queimada dos soviéticos) e climáticas (inverno) Stalin non capitula enormes perdas humanas.
Ataque xaponés a EEUU (Pearl Harbour, Hawai, dec de 1941): EEUU entra en guerra GB e EEUU vs Eixe (Alemaña, Italia e Xapón) unión de 2 guerras (europea e no Pacífico).
Ofensivas xaponesas no Pacífico (1ª ½ 1942): invasión de Filipinas, Indonesia e Birmania
2.4 A VICTORIA DOS ALIADOS (1942-45).
- 1942 :
a) Límite da expansión alemana en Rusia e África primeiras derrotas do eixe (outono 1942)
URSS: Resistencia e derrota alemana en Stalingrado (feb 1943) = 1ª derrota alemana.
Norte de África: contraofensiva aliada en El Alamein (Exipto) GB (Montgomery) conquista Libia.
b) Máximo avance xaponés freado na India por británicos e no Pacífico (Illas Midway/Guadalcanal) por EEUU.
1943:
a) Desembarco aliado en África rendición Afrika Korps o Eixe perde control do Mediterráneo Italia = vulnerable.
b) Desembarco en Sicilia (Italia) caos en Italia destitución de Mussolini rend¡ción de Italia reacción alemana Alemania ocupa Italia Hitler restablece a Mussolini República italiana de Saló.
c) Ofensiva de EEUU no Pacífico Sur inicio refluxo xaponés.
1944:
a) Ofensiva rusa: liberación URSS e entra en Polonia e Balcáns.
b) Desembarco aliado en Normandía (Francia) hacia París Alemania combate en tres frontes.
c) Ofensiva EEUU no Pacifico central (Marianas, Filipinas).
Finais 1944- 1945.
a) Derrota alemana ante avance simultáneo desde leste (soviéticos), oeste e sur (franceses, británicos, estadounidenses…)
Oeste: fracaso contraofensiva alemana nas Árdenas aliados entran en Alemaña polo Rhin.
Sur: lento avance aliado en Italia detención e execución de Mussolini polos partisanos (abril 1945).
Leste: Exército Vermello entra en Berlín (abril) suicidio de Hitler e rendición de Alemaña (8 maio 1945).
b) Avance de EEUU no Pacífico reconquista de Birmania e conquista illas xaponesas (Iwo Jima, Okinawa…) para forzar rendición xaponesa bombas atómicas en Hirohisma e Nagasaki (agosto 1945) rendición incondicional de Xapón final IIª GM.
3. CONSECUENCIAS DA GUERRA E ORGANIZACIÓN DA VICTORIA ALIADA
3.1 CONSECUENCIAS DA GUERRA (DEMOGRÁFICAS, SOCIAIS E ECONÓMICAS).
As novas formas de guerra (guerra total: bombardeos e armas máis mortíferas) explican a terrible mortandade: 60 millóns de mortos (30 millóns civís, 1,5 en bombardeos aliados e do eixe), 35 millóns de feridos, 10 millóns asasinados nos campos de concentración nazi (6 millóns de xudeus).
Guerra e final conflicto desprazamentos de millóns de persoas, por liberación de prisioneiros e de traballadores forzosos que voltaban aos seus países, pola modificación das fronteiras tras o conflicto 30 millóns de desprazados en Europa (sobre todo en Europa central e oriental) e 7 millóns de repatriados xaponeses desde Corea e Manchuria ao arquipélago xaponés.
Guerra crímenes contra a humanidade eliminación física dos vencidos e holocausto (exterminio) de determinadas razas (xudeus, xitanos):
¿Como?: reclusión en guetos (barrios cerrados de cidades) e logo en campos de concentración de millóns de persoas explotación (escravitude) e exterminio (Auschwitz, Treblinka, Mauthausen, Dachau…) 20 millóns de prisioneiros 10 millóns de mortos por fame, escravitude e cámaras de gas…
¿Para que? Traballo escravo para empresas e aproveitamento económico dos cadáveres.
Desenrolo da guerra precipita o exterminio dos xudeus solución final = exterminio industrial en cámaras de gas e fornos crematorios.
- Trala guerra os aliados xulgan aos criminais nazis Xuízos de Nuremberg = 1º proceso internacional por crimes de guerra, pero moitos dirixentes nazis desaparecen en España e Latinoamérica.
- A ocupación nazi e xaponesa guerra civil nos territorios ocupados entre:
Colaboracionistas: líderes e réximes fascistas (Petain en Francia, utaschi en Croacia).
Resistencia: antifascistas e comunistas maquis e partisanos (Francia, Italia, Iugoslavia) loita guerrilleira e sabotaxe contra intereses dos ocupantes.
Guerra gran impacto ec nos escenarios bélicos (Europa, Norte África e Asia/Pacífico
industrias e campos destruidos e sobreexplotados capacidade productiva.
vías de comunicación (estradas e ferrocarrís) e cidades enteiras arrasadas.
- Pola contra, os países que quedaran ao marxe da contenda ou onde non houbo combates, como Canadá, Australia, Suecia e sobre todo EEUU riqueza, acadando EEUU unha posición hexemónica na ec mundial créditos para a reconstrución europea (Plan Marshall).
3.2 ORGANIZACIÓN DA PAZ ALIADA.
A organización da paz aliada foi tratada nunha serie de conferencias entre os aliados que tiveron lugar desde o ano 1941. As + importantes foron as impulsadas polos tres grandes (USA, URSS e GB) desde 1943:
Conferencia de Teherán (Irán) (1943): establécese principio de rendición incondicional de Alemaña.
Conferencia de Ialta (URSS) (feb 1945): reuniu a Roosevelt (Presidente EEUU), Churchill (Premier británico) e Stalin (lider URSS) acordos:
a) Desnazificación e partición de Alemaña, e incorporación de Francia no reparto.
b) Trazado novas fronteiras, do oriente alemán, Polonia e URSS.
c) Proposta de creación dun novo organismo de cooperación internacional para garantir paz mundial ONU.
Conferencia de Postdam (Alemaña) (xullo-agosto 1945): reuniu a Truman (EEUU), Stalin (URSS) e Attlee (GB) = última reunión entre os 3 grandes (por inicio tensións entre EEUU-URSS) acordos:
a) Alemaña mantería a súa unidade pero baixo o control dos 4 aliados (GB, USA, URSS, Fra) en 4 zonas de ocupación.
b) Berlín, na zona soviética, dividiríase tamén en 4 zonas de ocupación.
c) Confirmación fronteiras polacas.
3.3 A ONU.
Constituida na Conferencia de San Francisco (abril-xuño 1945), a ONU (Organización das Nacións Unidas), continua a idea da anterior Sociedade das Nacións = institución internacional para acadar a paz e a seguridade mundial.
ONU principios:
Paz e seguridade colectiva resolución de conflictos sen ameaza nen uso da forza.
Igualdade de dereitos e libre determinación dos pobos anticolonialismo.
Cooperación internacional en todos os ámbitos (saúde, educación, infancia…) axencias especializadas.
Dereitos e liberdades individuais Declaración Universal dos Dereitos Humanos (1948) liberdade, igualdade, non discriminación…
Estructura da ONU:
Asamblea Xeral: reúne a todos os membros, unha vez ao ano na se (Nova York) aproba resolucións, decide admisións e expulsións de países membros, elabora presuposto da organización.
Consello de Seguridade: órgano permanente e verdadeiro centro de poder da ONU decide sancións, intervencións... Constituido polos 5 aliados vencedores da guerra (USA, URSS, GB, Francia e China) = membros permanentes con voz, voto e veto (posibilidade de anular resolucións) e 10 estados membros temporais (anualmente) e rotatorios con voz e voto hexemonía dos grandes.
Secretario Xeral: máximo representante e coordinador da organización elexido pola Asamblea por mandatos de 5 anos.
Outros órganos: Tribunal Internacional de Xustiza de A Haia (Holanda) e OIT (Oficina Internacional dos Traballadores). Axencias: UNICEF (infancia), OMS (saúde), FAO (alimentación), FMI (finanzas)…
Balance da súa labor:
a) Non ten poder real para evitar guerras e tensións, pero palia os seus estragos axuda a refuxiados e poboación civil, accións humanitarias ante guerras e desastres.
b) Hexemonía dos grandes (veto) = anacrónica paraliza decisións cando están en xogo intereses dos poderosos necesidade de democratización da ONU = problema pendente.
c) Contribucións importantes: promoveu descolonización (anos 50 e 60), da presencia internacional ao Terceiro Mundo, e fomenta foros de debate e cooperación
Misións de paz da ONU Membros Consello Seguridade (2007)
0 comments
Post a comment