Unidade 1 Relevo

8,787 views

Published on

Galego

Published in: Technology, Business
0 Comments
1 Like
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total views
8,787
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1,125
Actions
Shares
0
Downloads
100
Comments
0
Likes
1
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Unidade 1 Relevo

  1. 1. UNIDADE 1 O ESPACIO XEOGRÁFICO ESPAÑOL: DIVERSIDADE XEOMORFOLÓXICA Borja Campos Seijo I.E.S García Barbón (Verín)
  2. 2. O ESPACIO XEOGRÁFICO ESPAÑOL <ul><li>España: </li></ul><ul><li> ¿Qué es?: estado europeo de ½ millón de Km². </li></ul><ul><li> ¿Dónde?: zona temperada no Hemisferio N. En Europa entre Atlántico e Mediterráneo. </li></ul><ul><li> ¿Qué inclúe?: Península Ib., 2 cidades autónomas (Ceuta e Melilla), o arquipélago canario (Pal, Hie, Gom, Ten, GC, Fuer e Lanz) e o balear (Mall, Men, Eiv, For e Cab). </li></ul><ul><li> ¿Qué implica esto?: gran diversidade natural (relevo, clima, vexetación, augas)  diversidade actividades económicas  variedade de paisaxes humanas. </li></ul>
  3. 4. RELEVO PENINSULAR <ul><li>Relevo = conxunto de formas da superficie terrestre. </li></ul><ul><li>2 factores: forzas internas da Terra e procesos externos (clima, auga, seres vivos…). </li></ul><ul><li>Trazos relevo peninsular: </li></ul><ul><ul><li>Forma maciza : por gran anchura e costas rectilíneas  limitada influencia marítima. </li></ul></ul><ul><ul><li>Elevada altitude : + de 600 m de media debido, a cordilleiras altas e Meseta. </li></ul></ul><ul><ul><li>Relevo montañoso na periferia  escasa influencia do mar </li></ul></ul>
  4. 5. 1. TIPOS DE UNIDADES MORFOESTRUCTURAIS <ul><li>4 grandes tipos de unidades atopamos na Península: </li></ul><ul><li> Zócolos:- Chairas formadas no Paleozoico por aplanamento das cordilleiras anteriores. </li></ul><ul><li>- Materiais silíceos (granito, lousa, cuarcita…) </li></ul><ul><li>- Ríxidos  os novos empuxes os rompen. </li></ul><ul><li>- Parte W da Península. </li></ul>
  5. 6. <ul><li> Macizos: - Antigo zócolo levantado no Terciario por oroxénese alpina. </li></ul><ul><li>- Materiais paleozoicos silíceos. </li></ul><ul><li>- Cumes suaves e redondeadas por erosión. </li></ul><ul><li>- Serras interiores Meseta (S. Central e M. Toledo) e Macizo Galaico. </li></ul>
  6. 7. <ul><ul><li>Cordilleiras de pregamento: </li></ul></ul><ul><ul><li>- grandes elevacións montañosas aparecidas no Terciario. </li></ul></ul><ul><ul><li>- Materiais sedimentarios pregados. </li></ul></ul><ul><ul><li>- 2 tipos: </li></ul></ul><ul><ul><li>a) intermedias : materiais pregados nos bordes dos zócolos (S. Ibérico, C. Cantábrica). </li></ul></ul><ul><ul><li>b) alpinas : pregamento materiais de fosas mariñas (Pireneos, C. Béticas). </li></ul></ul>
  7. 8. <ul><li> Concas sedimentarias : </li></ul><ul><li>- Zonas afundidas no Terciario. </li></ul><ul><li>- Cheas de sedimentos. </li></ul><ul><li>- 2 tipos: </li></ul><ul><li>1) Concas por afundimento dun bloque do zócolo. (Douro, Texo…). </li></ul><ul><li>2) Prealpinas: aos lados das cordilleiras alpìnas (Ebro, Guadalquivir). </li></ul>
  8. 11. 2 EVOLUCIÓN UNIDADES MORFOESTRUCTURAIS <ul><li>Precámbrico : </li></ul><ul><li>- 4000 – 600 millóns BP. </li></ul><ul><li>- Levantamento banda arqueada de NW a SE. (Galicia, M. Toledo e S. Central). </li></ul><ul><li>- Lousa e gneis. </li></ul><ul><li>- Posteriormente arrasada por erosión e inundada polo mar. </li></ul><ul><li>Paleozoico (Primario): </li></ul><ul><li>- 600 – 225 millóns. </li></ul><ul><li>- Oroxénese herciniana  leventamento cordilleiras: Macizo Hespérico (W), Macizo Aquitania (N), Catalano-Balear (NE) e Bético-Rifeño (SE). </li></ul><ul><li>- Granito, lousa, cuarcita. </li></ul><ul><li>- Arrasados por erosión ao final do Primario. </li></ul>
  9. 13. <ul><li>Mesozoico (secundario): </li></ul><ul><li>225 – 68 millóns BP. </li></ul><ul><li>Periodo de calma. </li></ul><ul><li>Erosión e sedimentación  aplanamento cordilleiras hercinianas. </li></ul><ul><li>Terciario : </li></ul><ul><li>68 – 2 millóns BP. </li></ul><ul><li>Oroxénese alpina  cordilleiras alpinas a partir de materiais depositados nas fosas entre os macizos antigos  Pireneos e C. Béticas. </li></ul><ul><li>Formación depresións prealpinas entre as novas cordilleiras e o macizo antigo (Ebro e Guadalquivir). </li></ul><ul><li>Inclinación Meseta hacia Atlántico  dirección ríos  rede fluvial. </li></ul><ul><li>Formación rebordos montañosos da Meseta (Cantábrica, S. Ibérico, Serra Morena). </li></ul><ul><li>Zócolo Meseta (materiais ríxidos)  fracturación  fracturas e fallas  estructura xermánica = bloques levantados (horst) e afundidos (graben). </li></ul><ul><li>Horst  Macizo Galaico e Cordilleiras interiores (Central e M. Toledo). Grabens  depresións interiores Meseta. </li></ul>
  10. 15. <ul><li>Cuaternario: </li></ul><ul><li>- 2 millóns BP – hoxe. </li></ul><ul><li>- 2 procesos: </li></ul><ul><li>a) Glaciarismo : </li></ul><ul><li> Cordilleiras máis altas (Pireneos, Béticas, Cantábrica, Central e Ibérico) </li></ul><ul><li> Glaciares de circo (só a cabeceira) e de val (con circo e val en forma de U), éstes só nos Pireneos. </li></ul>
  11. 16. <ul><li>b) Terrazas fluviais: por alternacia glaciar: </li></ul><ul><li>(A) Nos periodos glaciais  agua xease  ríos perden forza erosiva  acumulación depositos. </li></ul><ul><li>(B) Nos periodos posglaciais   temperatura  fúndese o xeo  ríos recuperan caudal e forza erosiva. </li></ul><ul><li>(C) Afundimento leito e deposición aluvións aos lados  terrazas. </li></ul><ul><li>(D) Sucesivas glaciacións e interglaciacións  terrazas graduadas. </li></ul>
  12. 17. 3. O ROCHEDO PENINSULAR E OS TIPOS DE RELEVO <ul><li>3 tipos de áreas de acordo coa naturaleza do rochedo (sílicea, calcaria e arxiloxa). </li></ul>
  13. 18. 3.1 Área silícea <ul><li>W Península (Galicia, León, Estremadura) C. Cantábrica, Central, M. Toledo e S. Morena. </li></ul><ul><li>Rochas antigas (Precámbrico e Primario). Sobre todo granito = rocha cristalina, ríxida. 2 formas de alteración: </li></ul><ul><li> Química: por auga en profundidade  areas pardoamarelas (vales e zonas de escasa pendente). </li></ul><ul><li> Física: a partir de diáclases (fracturas). 2 tipos segundo a altitude: </li></ul><ul><li>a) Alta montaña: as rochas rompen ao filtrarse auga polas diáclases e xearse  crestas agudas e escarpadas (agullas), e pedreiras (acumulación rochas ao pé das montañas). </li></ul>
  14. 19. <ul><li>b) Zonas menos altas: se as diáclases son paralelas  escamación (disgregación lenta) do granito  paisaxe ondulada (domos). Se son perpendiculares  fragmentación  bolas  berrocais  3 formas: </li></ul><ul><ul><ul><ul><ul><li>Tores (amoreamento de bolas). </li></ul></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><ul><li>Rochas cabaleiras (bolas en equilibrio). </li></ul></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><ul><li>Caos de bolas (disposición caprichosa nas ladeiras). </li></ul></ul></ul></ul></ul>
  15. 20. 3.2 Área calcaria <ul><li>Montes Vascos, E de C. Cantábrica, S. Ibérico, parte C. C. Catalana, Subbética. </li></ul><ul><li>Sedimentos do Secundario. Destaca a calcaria = rocha dura pero fácil de disolver coa auga (diáclases)  relevo cárstico  formas: </li></ul><ul><li> Lapiás ou lenares: cavidades e surcos, varios tipos: </li></ul><ul><li>- lapiás de vertente. </li></ul><ul><li>- lapiás lineal. </li></ul><ul><li>- lapiás en mesa: extensas superficies entre eles. </li></ul><ul><li>  Gargantas ou foces: vales estreitos e profundos, con vertentes abruptas. </li></ul>
  16. 21. <ul><li>Poljes: vales cerrados con fondo chan, percorridos por ríos, que desaparecen por un sumidoiro (ponor) e continúan subterraneamente. Cando polje se inunda  lago. </li></ul><ul><li>Dolinas: cavidades orixinadas por auga estancada. Formas diversas (circulares, de pozo…) e unirse  uvalas (trazado complicado). </li></ul><ul><li>Covas: por infiltración de auga por fisuras  circulación subterránea  Estalactitas (auga pinga do teito) e estalagmitas (auga depositada no chan). Auga regresa á superficie por mananciais ou “ollos” dun río (Guadiana). </li></ul><ul><li>Simas: aberturas estreitas que comunican superficie e covas. </li></ul>
  17. 23. 3.3 Área arxilosa <ul><li>Depresións submesetas, Ebro, Guadalquivir e chairas costeras mediterráneas. </li></ul><ul><li>Materiais sedimentarios pouco resistentes (arxilas, xesos…) </li></ul><ul><li>Relevo horizontal e pregamentos posteriores  relevo suavemente ondulado. Erosión rápida por brandura. </li></ul><ul><li>Nas zonas de alternancia sequía-choivas torrenciais, e non existe cobertera vexetal (SE Península)  cárcavas (fisuras estreitas e profundas) por arroiada  badlands (sucesión de cárcavas) </li></ul>
  18. 24. 3.4 Relevo por erosión diferencial <ul><li>Aparece nas tres zonas anteriores. Erosión diferente según o tipo de materiales  distintos relevos en función a inclinación dos estratos: </li></ul><ul><li>a) Estratos horizontais : rede fluvial  separación plataformas (páramos) con estrato duro e horizontais e vales (estratos brandos). Erosión  desgaste dos flancos dos páramos  cerros testemuña (outeiros de cumio horizontal)  antecerros (antigos cerros que perderon o estrato duro. Exemplo: Depresións Ebro e Guadalquivir. </li></ul>
  19. 25. <ul><li>b) Estratos con inclinación suave: </li></ul><ul><li>alternancia estratos duros e brandos  erosión diferencial  costas con dorso (duro) e fronte (brando). Erosión  Retroceso das costas  cerros testemuña e antecerros. </li></ul>
  20. 26. <ul><li>c) Estratos pregados : 2 tipos: </li></ul><ul><li> Relevo apalachense: orixe = relevo herciniano erosionado  rexuvenecemento alpino  reactivación erosión diferencial  crestas paralelas (estratos duros) de altura similar e depresións (estratos brandos). Exemplos: Vales asturianos, Montes Toledo e S. Morena. </li></ul>
  21. 27. <ul><li> Relevo xurásico: </li></ul><ul><li>Alternacia pregamentos convexos (anticlinais) e cóncavos (sinclinais). Nos anticlinais, erosión  vales perpendiculares ó cumio (cluses) e paralelos ao cumio (combes). Baleiramento anticlinais por erosión  levantamento sinclinais (sinclinal colgado)  inversión de relevo. Exemplos: cordilleiras novas (S. Ibérico, Cantábrica, Pireneos, Béticas). </li></ul>
  22. 28. 3. AS GRANDES UNIDADES MORFOESTRUCTURAIS DO RELEVO PENINSULAR <ul><li>4 tipos de unidades: </li></ul><ul><li>1) Meseta. </li></ul><ul><li>2) Bordos montañosos da Meseta (Galaico, Cantábrica, Ibérico e Serra Morena. </li></ul><ul><li>3) Depresións exteriores (Ebro e Guadalquivir). </li></ul><ul><li>4) Cordilleiras periféricas (Pireneos, Vascos, Costero-Catalana e Béticas). </li></ul>
  23. 29. 4.1 A Meseta <ul><li>Unidade fundamental do relevo peninsular. </li></ul><ul><li>Chaira elevada, resto do Macizo Hespérico (Paleozoico), arrasado por erosión  meseta. </li></ul><ul><li>Podemos diferenciar tres unidades nela: </li></ul><ul><li>a) Antigo zócolo paleozoico : W peninsular (Salamanca, Estremadura). Erosión deixou ao descuberto os materiais primarios  penechairas (superficies de erosión con ondulación suave), montes illa (relevos residuais de estrato duro) e gargantas (ríos). </li></ul><ul><li>b) Serras interiores : </li></ul><ul><li>- Orixe terciario por leventamento bloques do zócolo na oroxénese alpina. </li></ul><ul><li>- Rochedo primario (granito, lousa…) e cimas suaves. </li></ul><ul><li>- 2 serras: Sistema Central (relevo máis vigoroso  división da Meseta en dúas, destacan Guadarrama, Somosierra ou Gredos) e Montes de Toledo (máis suave  divide en 2 á submeseta sur, destaca Serra Guadalupe </li></ul>
  24. 31. <ul><ul><li>c) Concas sedimentarias interiores á Meseta: </li></ul></ul><ul><ul><li>- Orixe terciaria. Oroxénese alpina  levantamentos e afundimentos  concas que se encheron de sedimentos, brandos na parte inferior (areas, arxilas,…) e duros na superior (calcarias…). </li></ul></ul><ul><ul><li>Exemplos: conca da submeseta norte e da submeseta sur. </li></ul></ul><ul><ul><li>Nelas aparecen os seguintes relevos: páramos (superficies planas e elevadas de estrato resistente, ex: A Alcarria ou A Mancha), e campiñas (chairas baixas e onduladas percorridas por ríos, formadas por páramos erosionados, ex: Douro, Texo…). </li></ul></ul>
  25. 33. 4.2 Bordos montañosos da Meseta <ul><li> Orixe terciaria por rexuvenecemento de bloques da Meseta ou pregamento de materiais depositados no secundario nos bordos da Meseta. </li></ul><ul><li> 4 grandes unidades: </li></ul>
  26. 34. <ul><ul><ul><li>Macizo Galaico-Leonés: </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>- Antigo ángulo NW do zócolo da Meseta  rexuvenecemento terciario  pregamento . </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>- Materiais paleozoicos e cumios suaves e arredondeadas con multitude de fallas. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>- Serra Segundera, Os Ancares,… </li></ul></ul></ul>
  27. 35. <ul><li>II. Cordilleira Cantábrica : 2 sectores diferentes: </li></ul><ul><li>a) Sector W: </li></ul><ul><li>- Macizo Asturiano. </li></ul><ul><li>- Materiais paleozoicos (zócolo) rexuvenecidos na o. alpina, con dureza diferente  relevo apalachense (W). </li></ul><ul><li>- Relevo calcario no leste (Picos de Europa) con maior altura. </li></ul><ul><li>b) Sector E. </li></ul><ul><li>- Montañas Cantábricas. </li></ul><ul><li>- Materiais secundarios calcarios e pregados no terciario. </li></ul><ul><li>- Exemplos de relevo xurásico. </li></ul>
  28. 37. <ul><li>III. Sist. Ibérico : </li></ul><ul><li>- Materiais secundarios no bordo oriental do zócolo pregados na o. alpina. </li></ul><ul><li>- Núcleos con materiais paleozoicos. </li></ul><ul><li>- 2 sectores: </li></ul><ul><li>a) Norte : dirección NW-SE. Maiores alturas.Destacan Serra Demanda (1ª) e Moncayo (2ª). </li></ul><ul><li>b) Sur: división en 2  interior ou castelá (Albarracín, 1ª; Serranía de Cuenca, 2ª) e exterior ou aragonesa (Javalambre, 2ª), separadas por fosa téctonica de Calatayud (materiais 3º). </li></ul>
  29. 38. <ul><li>IV. Serra Morena : </li></ul><ul><li>- Non cordilleira, senón brusco escalón de separación Meseta e D. Guadalquivir. </li></ul><ul><li>- Gran flexión fracturada en moitos puntos, producida por empuxe de leventamento das Cordilleiras Béticas. </li></ul><ul><li>- Rochedo paleozoico. </li></ul>
  30. 39. 4.3 Depresións exteriores. <ul><li>Concas prealpinas que, tras oroxénese alpina, quedaron entre cordilleiras alpinas e macizos antigos. </li></ul><ul><li>Forma triangular, cheas de sedimentos terciarios e cuaternarios  relevo horizontal. </li></ul><ul><li>1) Depresión Ebro : </li></ul><ul><li>- Paralela aos Pireneos, pechada por éstes, S. Ib, e C. C. Catalana. </li></ul><ul><li>- Orixe nun Macizo (do Ebro) erosionado e afundido  depresión inundada por mar e logo pechada  lago ata finais do 3º  val do Ebro. </li></ul><ul><li>- Por tanto materiais mariños e continentais, grosos nos bordos montañosos (conglomerados) e finos no centro (areas, xesos,…) con diferente dureza  relevo diferente. </li></ul>
  31. 40. <ul><li>2) Depresión Guadalquivir : </li></ul><ul><li>- Paralela a Cordilleiras Béticas. </li></ul><ul><li>- Primeiro estivo aberta ao mar  lago litoral  colmataxe  marismas  depresión por acumulación materiais sedimentarios (areas, arxilas…). </li></ul><ul><li>- Relevo de campiñas onduladas con mesas e cerros testigo. </li></ul>
  32. 41. 4.4 Cordilleiras exteriores. <ul><li>Orixe terciaria (alpina) por pregamento materiais depositados nas fosas oceánicas bética e pirenaica entre macizos antigos. 4 cordilleiras: </li></ul><ul><li>a) Pireneos : 3 zonas: </li></ul><ul><li>- Zona axial: rochedo paleozoico (herciniano) rexuvenecido por oroxénese alpina  relevo + alto e abrupto (Aneto, Monteperdido…). </li></ul><ul><li>- Prepireneos: sur da zona axial. Materiais calcarios 2º erguidos na o. alpina. Menor altura e división en dúas (interiores ou exteriores á zona axial). </li></ul><ul><li>- Depresión media: estreita depresión entre serras interiores e exteriores prepirenaicas </li></ul>
  33. 42. <ul><li>b) Montes Vascos : Rochedo calcario, escasa altura e formas suaves. Destacan Aralar e Peña Gorbea. </li></ul><ul><li>c) Cordilleira Costeiro Catalana : </li></ul><ul><li>- Separada dos Pireneos por fallas. </li></ul><ul><li>- No norte materiais 1º levantados no 3º. No sur materiais calcarios 2º pregados no 3º. </li></ul><ul><li>- 2 alineacións: unha paralela á costa e outra interior + alta, separadas por unha depresión ou fosa tectónica chea de materiais 3º e 4º (vales). </li></ul>
  34. 43. <ul><li>d) Cordilleiras Béticas: </li></ul><ul><li>Gran complexidade xeolóxica. </li></ul><ul><li>Maiores alturas da Península (Mulhacen). </li></ul><ul><li>3 conxuntos: </li></ul><ul><li> Cordilleira Penibética : </li></ul><ul><li> Bordea a costa. </li></ul><ul><li> Materiais 1º do antigo macizo herciniano elevados no 3º. </li></ul><ul><li> Serra Nevada (Mulhacen e Veleta). </li></ul><ul><li> Cordilleira Subbética: </li></ul><ul><li> Interior. </li></ul><ul><li> Materiais secundarios depositados polo mar na fos bética, tanto duros como brandos  pregamento  mantos de corremento (materiais desprazados) de sur a norte a distancias considerables da orixe. </li></ul>
  35. 44. <ul><li> Depresión intrabética : </li></ul><ul><li>- Entre ambas. </li></ul><ul><li>- Dividida en varias depresións pequenas (Antequera, Guadix, Ronda …). </li></ul><ul><li>- Materiais terciarios  badlands. </li></ul>
  36. 46. 5. O RELEVO COSTEIRO PENINSULAR <ul><li>5.1 Costas atlánticas. </li></ul><ul><li> Podemos diferenciar tres sectores costeiros: </li></ul><ul><li>a) Costa cantábrica : </li></ul><ul><li>- Rectilínea, con acantilados e rasas e pequenas rías. </li></ul><ul><li>- Acantilados : costas que penetran con forte pendente no mar. Orixe: erosión que vai retrocedendo o acantilado. Formas asociadas: covas mariñas, arcos mariños (erosión na parte inferior) e farallóns (agudas rochosas sobre o mar, tras perder o arco a parte superior). </li></ul><ul><li>- Rasas : serras paralelas á costa. As + baixas con cumio plano. Nas + altas desapareceu o cumio plano por erosión. </li></ul>
  37. 49. <ul><li>b) Rías galegas : </li></ul><ul><li>- Orixe nun relevo montañoso pouco vigoroso, con gran cantidade de fallas ocupadas pola rede fluvial  invasión dos vales dos ríos polo mar (varios Km)  Rías. </li></ul><ul><li>c) Costa atllántica andaluza : varios tipos de relevo: </li></ul><ul><li>- Marismas: chairas de lama no interior das baías. Orixe: sedimentos depositados polos ríos, que logo son cubertos polas mareas  colmatación de sedimentos  marismas (con vexetación salobre) </li></ul>
  38. 50. <ul><li>- Frechas litorais : liñas de area que prolongan as costas rectilíneas cara o interior dunha baía, normalmente curvadas (gancho). Orixe: transporte da area cara a baía por deriva litoral (corrente de auga paralela á costa). Unión de varias frechas  cordón litoral (barra continua de area paralela ao litoral). </li></ul><ul><li>- Dunas : montículos de area típicos das costas areosas. Orixe en transporte e deposición de area polo vento. Forma disimétrica  2 caras: barlovento (perfil suave e convexo) e sotavento (abrupto e cóncavo) </li></ul>
  39. 51. <ul><li>5.2 Costas mediterráneas </li></ul><ul><li>Diferenciamos 3 sectores: </li></ul><ul><li>a) Costa bética : </li></ul><ul><li>- Dende Xibraltar a Cabo de la Nao (Alicante). </li></ul><ul><li>- Costa acantilada (Cordilleiras Béticas) con seccións de costa baixa. </li></ul><ul><li>- Tamén campos de dunas e albufeiras (Mar Menor) = lago salgado separado do mar por cordón litoral, que pode ter saida ao mar  finalmente convértese en marisma por colmatación de sedimentos. </li></ul><ul><li>- Dende finais 3º  costa bética  terrazas mariñas = antigas praias que quedaron + altas co nivel do mar (por retroceso mar ou elevación costa). </li></ul><ul><li>b) Golfo de Valencia : Dende Cabo La Nao ata Delta do Ebro </li></ul><ul><li>Formas: </li></ul><ul><li>- Praias : acumulación depositos mariños e terrestres. </li></ul><ul><li>- Albufeira (Valencia) </li></ul>
  40. 52. <ul><li>- Deltas : saíntes costeiros que se forman cando o río achega + sedimentos dos que pode redistribuir ao mar. </li></ul><ul><li>- Tómbolos: barras areosas que unen illotes rochosos á costa. Son dobres cando únense 2 barras areosas  lagoa no medio. </li></ul><ul><li>c) Litoral catalán: dende Delta Ebro á Costa Brava. Formas: Deltas, costas acantiladas (C. Brava) e praias. </li></ul>
  41. 54. RELEVO INSULAR <ul><li>1. ARQUIPÉLAGO BALEAR. </li></ul><ul><li> Illas Baleares = prolongación de´2 cordilleiras alpinas: Béticas e Costeiro-Catalana. </li></ul><ul><li>a) Mallorca e Eivissa = Fragmentos emerxidos da Subbética, en Mallorca 3 conxuntos: </li></ul><ul><li>- Serra Tramuntana (N), calcaria e miores alturas arquipélago (Puig Maior). </li></ul><ul><li>- Serras LLevant (E), calcarias de menor altura. </li></ul><ul><li>- Depresión central: relevo suave e rochedo arxiloso. </li></ul>
  42. 55. <ul><li>- Eivissa e Formentera: repiten esquema mallorquín: </li></ul><ul><li>Cordillera calcaria ó N Eivissa e outra ao leste Formentera e depresión central. </li></ul><ul><li>b) Menorca : ligada a CCC. Metade N: montañas 1º de formas baixas e suaves. Metade S: chaira de materiais calcarios. </li></ul><ul><li> Costa balear: acantiladas nas zonas montañosas e con praias longas e areosas nas zonas baixas e cauces de augas. </li></ul>
  43. 56. 2. ARQUIPÉLAGO CANARIO <ul><li>Natureza volcánica. </li></ul><ul><li>Orixe 3º. Oroxénese alpina  fracturas no fondo do Atlántico  ascensión de magmas  illas. </li></ul><ul><li>Tipos de relevo: </li></ul><ul><li>1) Conos volcánicos: algúns activos en Tenerife, A Palma e Lanzarote. </li></ul>
  44. 58. <ul><li>2) Caldeiras: grandes cráteres circulares orixinados por afundimento de conos volcánicos (Caldeira de Bandama, GC; e Cañadas, Ten) </li></ul><ul><li>3) Malpaíses: Terreos abruptos formados ao solidificarse a lava rápido  forma de ondas ou bloques. </li></ul>
  45. 59. <ul><li>4) Diques e roques: erosión  deixa ao descuberto antigos canles de emisión de lava (diques) ou antigas chemineas dos conos volcánicos (roques). </li></ul><ul><li>5) Barrancos: vales curtos, estreitos e escarpados creados por torrentes no relevo volcánico. </li></ul>
  46. 60. <ul><li>6) Glacis: ramplas de pendente moderada ó pe de vellos relevos formadas por depósitos de torrentes (Lan e Fuert.) </li></ul><ul><li>- Costas canarias: varias veces reformadas por erupcións volcánicas. 2 formas principais: </li></ul><ul><li>a) acantilados. </li></ul><ul><li>b) praias: con diferencias entre illas occidentais (escasas por estreita plataforma litoral e illas orientais (máis areosas por ancha plataforma). </li></ul>

×