Proxecto de Innovación en Normalización Lingüística.
Fotografías cedidas pola Asociación Sagres de Aguiño.
DENDE O COLEXIO PÚBLICO DE AGUIÑO
                     O NOSO AGRADECEMENTO
Á ASOCIACIÓN CULTURAL “SAGRES” POLAS FOTOGRAFÍ...
Na mar, olas salgadas, cabeleiras
 verdenevadas, ledas como vidro
 liso, suave e frío, ou vento duro.

  (Aquilino Iglesia...
Como umo oásis branco era o meu día
Nele secretamente eu navegava
Unicamente o vento me seguía.

(Sophia de Mello )
Chove fóra. Nas pozas
Aboia a luz do gas.
Na lameira da rúa
Entérrase un cantar.

Mariñeiros de Amberes,
De Cork e Rotterd...
E a orla branca foi de ilha em continente,
Clareou, correndo, até o fin do mundo,
E viu-se a terra enteira, de repente,
Su...
Dende o pequeño peirao
das lindas casas en fía
nas bravas embarcacións
polan bocan viciña
cacadan o mar aberto
que en Coit...
O céu, a terra, o vento sossegado...
as ondas, que se estendem pola areia...
os peixes, que no mar o sono enfreia...
o noc...
A través do teu corazão passou em barco
Que não pára de seguir sem ti o seu caminho.

(Sophia de Mello)
Ai, meu amor, dame o percebe
ai deses que andas apañando,
ai eu douche o meu corazón,
ai par que mo vaias gardando.

(Cant...
Eu tambén não sei o que é o mar.
Aguardo a madrugada, impaciente,
os pes descalços na areia.

(Eugénio de Andrade)
A arte do mariñeiro
évos moi enmarañada
porque como anda con redes
sempre se encontra enredado.

(Cantiga Mariñeira)
Filla da ría de Arousa
Somo-las tres de Rianxo:
“Picariño”, “Coma Ti”,
“Anduriña” máis “Rosario”.
Unha raiola de sol
Abond...
Entre o teu rostro e o mar
ninguem deseja ser neve.

(Eugénio de Andrade)
No tempo tristeiro da invernía
as ondas do mar escachaban pesadamente
contra as costas.

Poesía Céltiga (Inverno – S. XI)
Ollade diante de vós, cara o Nordés,
ó mar arrufado, rico en fauna.
A moradía das focas, ledas e brillantes,
está en pream...
Preamares
e baixamares
tívenas
coñézoas ben.

( Poesía Céltiga (S.X)
Teño un barco alá no pensamento
traballando en horas de nostalxias,
a sol imaxinado e a arrecendo
de azuis madeiras e espe...
¡Da xenio contemplar
a superficie do mar, a defensa dos benaventurados!
No prateado país do Sur
naves e carros corren á te...
Gosto de ver quando a luz 'scaseia...
Se acaso eu amo a vastidaõ do mar,
É quando ollo outro mar d'areia.

(Teixeira de Pa...
Illa do amor, eu lémbrote
de pinos colmada e de gueivotas,
arrombada de vento e de mareas,
con cinco tombas, cinco buraqui...
Mas se em vós, ondas, mora a piedade
levai tambén as lágrimas que choro,
pois asim me levais a causa delas.

(Luís de Camõ...
De todos os cantos do mundo
Amo com um amor mais forte e mais profundo
Aquela praia extasiada e nua,
Oonde me uni ao mar, ...
Por eso de derretían,
cal si foran de manteiga,
diante delas os rapaces,
os rapaciños da festa,
os mariñeiros do mare
que ...
E tí vives no mundo, terra miña,
berce da miña estirpe,
Galicia, dóce mágoa das Españas,
  deitada rente ao mar, ise camiñ...
Corazón!
               Latexa aquelas armonías
        porque xa vai chegar!
                       O qué...?
           ...
Vai polo mar coma unha gaivota,
vai polo mar.
Leva un bico un murmurio de escumas,
coma un cantar.

Vai polo mar buscando ...
O vento ven cheo de loito lonxanán
   Polo camiño torto
   van batendo coas trebas
uns pasos estranos.

   (Manuel Antonio)
Alalá rezador do silenzo           Hoxe está de festa o home raro dono
    e da dor cicelada no ar         do calendario d...
Beira do mar
                Un silenzo de brétema
é o enterro da tarde fracasada.

(Manuel Antonio)
A nosa Virxe do Carme
ten unha torre no mar
para ve-los mariñeiros
cando saen para o mar.

(Cantiga Mariñeira)
Virxe do Carme valeme,
que estou no medio do mar
e non hai barqueiro que reme.

(Cantiga Mariñeira)
Os berros dos mazaricos
rachan as sedas do mar,
no carro das mouras nubes
vén do sur o temporal.

Nas barras e nos peiraos...
Nosa señora do Carme
vai indo pola ribeira
collendo cuncha por cuncha
e metendo na faltriqueira.

(Cantiga Mariñeira)
Nosa Señora do Carme
devolveme o que perdín:
perdín á miña naiciña
na ribeira de Marín.

(Cantiga Mariñeira)
Trouxo o vento unha voce
 e a voce unha inquedanza.

(Manuel Antonio)
Cruzo Arousa coas rapazas
Enriqueta, Marga e Fina
dende o Grove a Santa Euxenia
nunha dorna branca e lila.

Todo vai ben a...
Eu hei de ir ó mar pescar,
hei de pescar un peixiño;
qen caza sempre recibe
un abrazo ou un biquiño.

(Cantiga Mariñeira)
Alén das horas
     ponse a sordina da alba
 nos beizos do silenzo
     e volve o tono menor da choiva
     No marco da lú...
O silenzo das pedras
entrebadas e podres
  Hai uns pasos que pasan
para que na noite pesen.

(Manuel Antonio)
¡Chorar, chorar, mentres o barco rompe
contra o solpor da noite!

A túa pipa non verán meus ollos
fomegar máis;
nin o teu ...
Carpinteiro faime un barco
da casca dunha cebola,
para pasea-las nenas
de Cespón a Taragoña.

(Cantiga Mariñeira)
Onde arde a memoria
Un verso a falar
Dun vento de seda.
Es ti quen pasa.
O tempo que queda.

(Gonzalo Navaza)
Sei que será aquí
aquí sobre a pel
delgada do océano
                   sobre
o ventre dunha dorna,
sobre
          a nébo...
Veñen os pescadores
saltando os tombos,
deixando risa e pranto
no mar máis fondo.

Veñen os pescadores
buscando a praia,
o...
Duascentas apertas de ameixa
                               beixo de pai
                               bícame nai
O mar o...
¿Qué atopariamos se lle désemos a volta ó mar,
que semella unha lámina escamoteada?

(X.L. Marqués)
El navegar, navegaba
nunha dorna mariñeira;
nos ollos sempre un relanzo
de escumas cantaroleiras
no corazón – Ai, Dios San...
O mar reza as súas foulas
como rosarios brancos
a carón da túa cruz de luz inmóbil
na noite exeonllado.

(Amado Carballo)
¡Quen dera se nao senlleira
n-aquel mar non presentido
das ja mergulladas terras!

(Fermín Bouza Brey)
Dígoche adiós dende o barco
que a lonxanas terra vai.
Dígoche adiós dende as Cíes
que están preñadas de mar.
Adiós nas ond...
O sol era un paxaro triste
que se pousaba no penol.

( Manuel Antonio)
A frescura do mar
de súpeto mistúrase
coa ternura do ar.

(Curros Enríquez)
Nunha noite de galerna os ventos atoparán
como unha cruz, teu cadáver
nas mans viúdas do mar.

(Amado Carballo)
Hai lóstregos de espranza
na lonxitú do mar
e comenza a alborada
nun céltico cantar.

(Amado Carballo)
Os roxos aturuxos
acenderon no lonxe,
lumeiradas de sangue
nos cabezos dos montes.

(Amado Carballo)
Veñen e van, pralá, pracá, sumisas
as escumas do mar,
cubrindo coas súas rendas ós rochedos.

(Celso Emilio Ferreiro)
Iste é o mar das ondas manseliñas,
dos boscos silandeiros de abelaiñas.

(Celso Emilio Ferreiro)
Os bos e xeneroso
a nosa voz entenden,
e con arroubo atenden
o noso rouco son,
mais só os ignorantes,
e feridos e duros,
i...
Benchegado ao porto,
mariñeiros,
a cabalo das ondas
do mar onde â Galiza marxinada
atoparía o seu mellor camiño.

(Paz And...
Cabaleiro do mar, fun cabaleiro
dun castelo de estrelas desvalidas
entre cachóns de amémonas perdidas
entre cinzas que afl...
Toda a espranza do mundo, para Galicia.
Galicia sen vosoutros é pequena.

(Méndez Ferrín)
Beira do mar
              Un silenzo de brétema
é o enterro da tarde fracasada
    Inconcretamentes
                     ...
Redeiras

Ato
As miñas ganas
Ao teu desexo
Cada día.

(Paco Souto)
Galegos, sede fortes,
prontos a grandes feitos;
aparellade os peitos
a glorioso afán;
fillos dos nobres celtas,
fortes e p...
O chapapote
que escurece a miña praia
o teu silencio.

(Fernán Fernández)
Unha gamela nova, toda verde,
co teu nome tan guapo no costado,
¡ondas caramiñás da miña vida!

Ti sola, miña brava mariñe...
Bótome ao mar
negro de esperanza
Europa ou morte.

(Fernán Fernández)
Pasei a ría de Arousa
nunha barquiña de vela,
non vin cousa máis bonita,
nin quero volver a vela.


(Cantiga Mariñeira)
Veño de cose-la rede
sentadiña na ribera
xa me agarda miña nai
co caldiño na lareira.


(Cantiga Mariñeira)
¡Ao mar! ¡Ao mar!
Da embarcación no peito
as sístoles e diástoles dos embolos
acompasan o son da túa ledicia

¡Ao mar! ¡Ao...
Benchegadas ao porto,
mariñeiros,
a cavalo das ondas
do mar onde á Galiza marxinada
atoparía o seu mellor camiño.


(Valen...
Aquela barca tola
ben a miro pasar,
arrola que te arrola,
como un berce no mar.


(Fermín Bouza Brey)
Indo polo mar abaixo
o vento rachoume a vela;
miña Virxe da Lanzada
dáme o pano para ella.


     (Cantiga Mariñeira)
Ehí veñen os mariñeiros
de traballar á escurada,
rapaciñas de ribeira,
terlle a cama preparada.
       (Cantiga Mariñeira)
Os de Noia son bos mozos,
os de Muros baloqueiros,
os de Fisterra morenos,
os do Son bos mariñeiros.


  (Cantiga Mariñeir...
E armaremos unha rede de ronseles
para recobrar as saudades
co seu viaxe feito
polos oucéanos do noso corazón.


         ...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Fotopoemario

1,381 views
1,207 views

Published on

Published in: Education, Technology, Business
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
1,381
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
285
Actions
Shares
0
Downloads
5
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Fotopoemario

  1. 1. Proxecto de Innovación en Normalización Lingüística. Fotografías cedidas pola Asociación Sagres de Aguiño.
  2. 2. DENDE O COLEXIO PÚBLICO DE AGUIÑO O NOSO AGRADECEMENTO Á ASOCIACIÓN CULTURAL “SAGRES” POLAS FOTOGRAFÍAS DA PARROQUIA DE AGUIÑO E DA SÚA XENTE DO MAR, QUE ILUSTRAN ESTE FOTOEMARIO. CURSO 2009-2010.
  3. 3. Na mar, olas salgadas, cabeleiras verdenevadas, ledas como vidro liso, suave e frío, ou vento duro. (Aquilino Iglesias Alvariño)
  4. 4. Como umo oásis branco era o meu día Nele secretamente eu navegava Unicamente o vento me seguía. (Sophia de Mello )
  5. 5. Chove fóra. Nas pozas Aboia a luz do gas. Na lameira da rúa Entérrase un cantar. Mariñeiros de Amberes, De Cork e Rotterdam… O acordeón borracho Fala inglés, alemán… Na folla do coitelo Foxe a luz cal no mar. (Armado Carballo)
  6. 6. E a orla branca foi de ilha em continente, Clareou, correndo, até o fin do mundo, E viu-se a terra enteira, de repente, Surgir, redonda, do azul profundo. (Fernando Pessoa)
  7. 7. Dende o pequeño peirao das lindas casas en fía nas bravas embarcacións polan bocan viciña cacadan o mar aberto que en Coitelada se inicia onde pescarán merluzas, ollomoles e sardiñas. Mugardeses vide a min nunha dorna de alegría e levádeme convosco polas ondas verdelila. (Dictinio del Castillo-Elejabeytia)
  8. 8. O céu, a terra, o vento sossegado... as ondas, que se estendem pola areia... os peixes, que no mar o sono enfreia... o nocturno silêncio repousado... (Luis de Camões)
  9. 9. A través do teu corazão passou em barco Que não pára de seguir sem ti o seu caminho. (Sophia de Mello)
  10. 10. Ai, meu amor, dame o percebe ai deses que andas apañando, ai eu douche o meu corazón, ai par que mo vaias gardando. (Cantiga Mariñeira)
  11. 11. Eu tambén não sei o que é o mar. Aguardo a madrugada, impaciente, os pes descalços na areia. (Eugénio de Andrade)
  12. 12. A arte do mariñeiro évos moi enmarañada porque como anda con redes sempre se encontra enredado. (Cantiga Mariñeira)
  13. 13. Filla da ría de Arousa Somo-las tres de Rianxo: “Picariño”, “Coma Ti”, “Anduriña” máis “Rosario”. Unha raiola de sol Abonda para alegrarnos. Mariñeiros, Levádenos a Cambados. Contra do vento e a escuma Iremos dando bandazos E seguiremos a Sálvora, A Corrubedo e o faro. ¡Mariñeiros, Levádenos a Corrubedo! (Dictinio del Castillo-Elejabeytia)
  14. 14. Entre o teu rostro e o mar ninguem deseja ser neve. (Eugénio de Andrade)
  15. 15. No tempo tristeiro da invernía as ondas do mar escachaban pesadamente contra as costas. Poesía Céltiga (Inverno – S. XI)
  16. 16. Ollade diante de vós, cara o Nordés, ó mar arrufado, rico en fauna. A moradía das focas, ledas e brillantes, está en preamar. Poesía Céltiga (Tristos Líricos – S.XIII)
  17. 17. Preamares e baixamares tívenas coñézoas ben. ( Poesía Céltiga (S.X)
  18. 18. Teño un barco alá no pensamento traballando en horas de nostalxias, a sol imaxinado e a arrecendo de azuis madeiras e esperanzas. Unha escuma emprestada de salseiros faille cóxegas de amante polas bandas. ¡Meu barquiño, capaz de cen alentos, Amarrado para sempre nesta praia! (Ana Mª Fdez)
  19. 19. ¡Da xenio contemplar a superficie do mar, a defensa dos benaventurados! No prateado país do Sur naves e carros corren á teima. Poesía Céltiga (A illa dos Benabenturados – S. VIII)
  20. 20. Gosto de ver quando a luz 'scaseia... Se acaso eu amo a vastidaõ do mar, É quando ollo outro mar d'areia. (Teixeira de Pascoaes)
  21. 21. Illa do amor, eu lémbrote de pinos colmada e de gueivotas, arrombada de vento e de mareas, con cinco tombas, cinco buraquiños mirando, ollos valdeiros, cara ó ceo. Fálovos duns homes que xa nin cinza son, e cinco leitos, cinco caramuxos, que o mar ten apreixados docemente. Eu pregunto qué foi das súas cinco voces, dos seus soños, dos seus cantos de amor nas carballeiras Qué foi tamén das sombras que pasaban tecendo a súa historia nos solpores. ¿Cómo eran os seus berro no calado cristal da noite morna? (Celso Emilio Ferreiro)
  22. 22. Mas se em vós, ondas, mora a piedade levai tambén as lágrimas que choro, pois asim me levais a causa delas. (Luís de Camões)
  23. 23. De todos os cantos do mundo Amo com um amor mais forte e mais profundo Aquela praia extasiada e nua, Oonde me uni ao mar, ao vento e á lua. (Sophia de Mello )
  24. 24. Por eso de derretían, cal si foran de manteiga, diante delas os rapaces, os rapaciños da festa, os mariñeiros do mare que donde á Virxe viñeran porque a Virxen os salvara de naufragar na tormenta. Mais se salvaron no mare non se salvarán na terra, mariñeiros, mariñeiros, que aquí tamén hai tormentas que afogan corasonsiños sin que lle vallan ofertas, que oie a Virxe aos que se afogan do mar entre as ondas feras, mais non oie ós namorados que de afogarse se alegran. (Rosalía de Castro)
  25. 25. E tí vives no mundo, terra miña, berce da miña estirpe, Galicia, dóce mágoa das Españas, deitada rente ao mar, ise camiño… (Celso Emilio Ferreiro)
  26. 26. Corazón! Latexa aquelas armonías porque xa vai chegar! O qué...? Xa vai chegar (Manuel Antonio)
  27. 27. Vai polo mar coma unha gaivota, vai polo mar. Leva un bico un murmurio de escumas, coma un cantar. Vai polo mar buscando camiños, vai polo mar; Lendo os poemas que fai o vento, cando hai luar. Meu barquiño grande, ledo e lixeiro cando nel me atopo, ¡son mariñeiro! (Ana Mª Fdez)
  28. 28. O vento ven cheo de loito lonxanán Polo camiño torto van batendo coas trebas uns pasos estranos. (Manuel Antonio)
  29. 29. Alalá rezador do silenzo Hoxe está de festa o home raro dono e da dor cicelada no ar do calendario dos días pensativos Alalá das imaxes perdidas que vive aqueles días polo ronsel que nos deixaron cada Inverno e cada Outono os sentimentos mortos a chorar. e non viven nada máis. (Manuel Antonio)
  30. 30. Beira do mar Un silenzo de brétema é o enterro da tarde fracasada. (Manuel Antonio)
  31. 31. A nosa Virxe do Carme ten unha torre no mar para ve-los mariñeiros cando saen para o mar. (Cantiga Mariñeira)
  32. 32. Virxe do Carme valeme, que estou no medio do mar e non hai barqueiro que reme. (Cantiga Mariñeira)
  33. 33. Os berros dos mazaricos rachan as sedas do mar, no carro das mouras nubes vén do sur o temporal. Nas barras e nos peiraos rompen as oulas cristadas de lóstregos azuados das estrelas afogadas. Púxose o ceo de loito polos que van afogar. As centellas como trallas baten no lombo do mar. (Armado Carballo)
  34. 34. Nosa señora do Carme vai indo pola ribeira collendo cuncha por cuncha e metendo na faltriqueira. (Cantiga Mariñeira)
  35. 35. Nosa Señora do Carme devolveme o que perdín: perdín á miña naiciña na ribeira de Marín. (Cantiga Mariñeira)
  36. 36. Trouxo o vento unha voce e a voce unha inquedanza. (Manuel Antonio)
  37. 37. Cruzo Arousa coas rapazas Enriqueta, Marga e Fina dende o Grove a Santa Euxenia nunha dorna branca e lila. Todo vai ben a babor A estribor, mellor aínda e tráenme no peneiriño ¿Qué máis desexar na vida? Xa sabedes, volvoretas, onde por min preguntar: a dreita de Vilanova, logo á esquerda e máis alá. ( Dictinio del Castillo-Elejabeytia)
  38. 38. Eu hei de ir ó mar pescar, hei de pescar un peixiño; qen caza sempre recibe un abrazo ou un biquiño. (Cantiga Mariñeira)
  39. 39. Alén das horas ponse a sordina da alba nos beizos do silenzo e volve o tono menor da choiva No marco da lúa Fórase esvaíndo o retrato dunha noiva. (Manuel Antonio)
  40. 40. O silenzo das pedras entrebadas e podres Hai uns pasos que pasan para que na noite pesen. (Manuel Antonio)
  41. 41. ¡Chorar, chorar, mentres o barco rompe contra o solpor da noite! A túa pipa non verán meus ollos fomegar máis; nin o teu riso, para sempre inmenso abrente na mar. Lume che din, cinza me queda. ¡Cinza, Capitán! Soia a sirea do teu barco Toda a eternidá. Fume nos ollos, area fría Nas miñas maus. E en boca que perdín, a longa pipa Fumando a miña vida, capitán. ( Xosé Mª Díaz Castro)
  42. 42. Carpinteiro faime un barco da casca dunha cebola, para pasea-las nenas de Cespón a Taragoña. (Cantiga Mariñeira)
  43. 43. Onde arde a memoria Un verso a falar Dun vento de seda. Es ti quen pasa. O tempo que queda. (Gonzalo Navaza)
  44. 44. Sei que será aquí aquí sobre a pel delgada do océano sobre o ventre dunha dorna, sobre a néboa silandeira destas praias (Antonio Piñeiro)
  45. 45. Veñen os pescadores saltando os tombos, deixando risa e pranto no mar máis fondo. Veñen os pescadores buscando a praia, o sol brilla na escuma coma unha alfaia. Veñen os pescadores, xorden da néboa, coma fantasmas mudos por ve-la terra. (Ana Mª Fdez)
  46. 46. Duascentas apertas de ameixa beixo de pai bícame nai O mar oblicuo. (X.L. Marqués)
  47. 47. ¿Qué atopariamos se lle désemos a volta ó mar, que semella unha lámina escamoteada? (X.L. Marqués)
  48. 48. El navegar, navegaba nunha dorna mariñeira; nos ollos sempre un relanzo de escumas cantaroleiras no corazón – Ai, Dios Santo! (Álvarez Blázquez)
  49. 49. O mar reza as súas foulas como rosarios brancos a carón da túa cruz de luz inmóbil na noite exeonllado. (Amado Carballo)
  50. 50. ¡Quen dera se nao senlleira n-aquel mar non presentido das ja mergulladas terras! (Fermín Bouza Brey)
  51. 51. Dígoche adiós dende o barco que a lonxanas terra vai. Dígoche adiós dende as Cíes que están preñadas de mar. Adiós nas ondas que pasan, adiós nas ondas que pasan adiós na luz de funchal, espello da lúa chea, paradiso terreal. (Celso Emilio Ferreiro)
  52. 52. O sol era un paxaro triste que se pousaba no penol. ( Manuel Antonio)
  53. 53. A frescura do mar de súpeto mistúrase coa ternura do ar. (Curros Enríquez)
  54. 54. Nunha noite de galerna os ventos atoparán como unha cruz, teu cadáver nas mans viúdas do mar. (Amado Carballo)
  55. 55. Hai lóstregos de espranza na lonxitú do mar e comenza a alborada nun céltico cantar. (Amado Carballo)
  56. 56. Os roxos aturuxos acenderon no lonxe, lumeiradas de sangue nos cabezos dos montes. (Amado Carballo)
  57. 57. Veñen e van, pralá, pracá, sumisas as escumas do mar, cubrindo coas súas rendas ós rochedos. (Celso Emilio Ferreiro)
  58. 58. Iste é o mar das ondas manseliñas, dos boscos silandeiros de abelaiñas. (Celso Emilio Ferreiro)
  59. 59. Os bos e xeneroso a nosa voz entenden, e con arroubo atenden o noso rouco son, mais só os ignorantes, e feridos e duros, imbéciles e escuros non os entenden, non. (Eduardo Pondal)
  60. 60. Benchegado ao porto, mariñeiros, a cabalo das ondas do mar onde â Galiza marxinada atoparía o seu mellor camiño. (Paz Andrade)
  61. 61. Cabaleiro do mar, fun cabaleiro dun castelo de estrelas desvalidas entre cachóns de amémonas perdidas entre cinzas que afloran no salseiro. (Alexandre Nerium)
  62. 62. Toda a espranza do mundo, para Galicia. Galicia sen vosoutros é pequena. (Méndez Ferrín)
  63. 63. Beira do mar Un silenzo de brétema é o enterro da tarde fracasada Inconcretamentes teño unha voce Eu e a onda infinda amigante repétema. (Manuel Antonio)
  64. 64. Redeiras Ato As miñas ganas Ao teu desexo Cada día. (Paco Souto)
  65. 65. Galegos, sede fortes, prontos a grandes feitos; aparellade os peitos a glorioso afán; fillos dos nobres celtas, fortes e peregrinos, loitade polos destinos, dos eidos de Breogán. (Eduardo Pondal)
  66. 66. O chapapote que escurece a miña praia o teu silencio. (Fernán Fernández)
  67. 67. Unha gamela nova, toda verde, co teu nome tan guapo no costado, ¡ondas caramiñás da miña vida! Ti sola, miña brava mariñeira, namorada, remabas cara o sol. ( Aquilino Iglesias Alvariño)
  68. 68. Bótome ao mar negro de esperanza Europa ou morte. (Fernán Fernández)
  69. 69. Pasei a ría de Arousa nunha barquiña de vela, non vin cousa máis bonita, nin quero volver a vela. (Cantiga Mariñeira)
  70. 70. Veño de cose-la rede sentadiña na ribera xa me agarda miña nai co caldiño na lareira. (Cantiga Mariñeira)
  71. 71. ¡Ao mar! ¡Ao mar! Da embarcación no peito as sístoles e diástoles dos embolos acompasan o son da túa ledicia ¡Ao mar! ¡Ao mar! Un lene vento arpeiro zoa en cordas e paus con demora e rípalle as guedellas ás xugadas de pipa do navío ¡Ao mar! ¡Ao mar! (Eduardo Blanco Amor)
  72. 72. Benchegadas ao porto, mariñeiros, a cavalo das ondas do mar onde á Galiza marxinada atoparía o seu mellor camiño. (Valentín Paz Andrade)
  73. 73. Aquela barca tola ben a miro pasar, arrola que te arrola, como un berce no mar. (Fermín Bouza Brey)
  74. 74. Indo polo mar abaixo o vento rachoume a vela; miña Virxe da Lanzada dáme o pano para ella. (Cantiga Mariñeira)
  75. 75. Ehí veñen os mariñeiros de traballar á escurada, rapaciñas de ribeira, terlle a cama preparada. (Cantiga Mariñeira)
  76. 76. Os de Noia son bos mozos, os de Muros baloqueiros, os de Fisterra morenos, os do Son bos mariñeiros. (Cantiga Mariñeira)
  77. 77. E armaremos unha rede de ronseles para recobrar as saudades co seu viaxe feito polos oucéanos do noso corazón. (Manuel Antonio)

×