Your SlideShare is downloading. ×
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×
Saving this for later? Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime – even offline.
Text the download link to your phone
Standard text messaging rates apply

การเขียนคำสั่งควบคุมขั้นพื้นฐาน

18,570

Published on

0 Comments
2 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total Views
18,570
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
2
Actions
Shares
0
Downloads
161
Comments
0
Likes
2
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. การเขียนคำาสั่งควบคุมขั้นพื้นฐานตัวแปรในภาษาซี ตัวแปร (Variable) คือ การจองพื้นที่ในหน่วยความจำาของคอมพิวเตอร์สำาหรับเก็บข้อมูลที่ต้องใช้ในการทำางานของโปรแกรม โดยมีการตั้งชื่อเรียกหน่วยความจำาในตำาแหน่งนั้นด้วย เพื่อความสะดวกในการเรียกใช้ข้อมูล ถ้าจะใช้ข้อมูลใดก็ให้เรียกผ่านชื่อของตัวแปรที่เก็บเอาไว้ชนิดของข้อมูล ภาษาซีเป็นอีกภาษาหนึ่งที่มีชนิดของข้อมูลให้ใช้งานหลายอย่างด้วยกัน ซึ่งชนิดของข้อมูลแต่ละอย่างมีขนาดเนื้อที่ที่ใช้ในหน่วยความจำาที่แตกต่างกัน และเนื่องจากการที่มีขนาดที่แตกต่างกันไป ดังนันในการเลือก ้ใช้งานประเภทข้อมูลก็ควรจะคำานึงถึงความจำาเป็นในการใช้งานด้วย สำาหรับประเภทของข้อมูลมีดังนี้คือ ขนาดชนิด ความ ช่วงของค่า การใช้งาน กว้าง ASCII characterchar 8 บิต เก็บข้อมูลชนิดอักขระ (-128 ถึง 127)Unsigned เก็บข้อมูลอักขระแบบไม่คิด 8 บิต 0-255char เครื่องหมายint 16 บิต -32768 ถึง 32767 เก็บข้อมูลชนิดจำานวนเต็ม -2147483648 ถึง เก็บข้อมูลชนิดจำานวนเต็มlong 32 บิต 2147483649 แบบยาว 3.4E-38 ถึง 3.4E+38Float 32 บิต หรือ ทศนิยม 6 เก็บข้อมูลชนิดเลขทศนิยม ตำาแหน่ง 1.7E-308 ถึงDouble 64 บิต 1.7E+308 หรือ เก็บข้อมูลชนิดเลขทศนิยม ทศนิยม 12 ตำาแหน่งUnsigned เก็บข้อมูลชนิดจำานวนเต็ม 16 บิต 0 ถึง 65535int ไม่คิดเครื่องหมายUnsigned เก็บข้อมูลชนิดจำานวนเต็ม 32 บิต 0 ถึง 4294967296long แบบยาว ไม่คิดเครื่องหมาย
  • 2. รูปแบบในการประกาศตัวแปรในภาษา C การสร้างตัวแปรขึ้นมาใช้งานจะเรียกว่า การประกาศตัวแปร(Variable Declaration) โดยเขียนคำาสั่งให้ถูกต้องตามแบบการประกาศตัวแปร แสดงดังนี้ type name; type : ชนิดของตัวแปร name : ชื่อของตัวแปร ซึ่งต้องตั้งให้ถูกต้องตามหลัก ของภาษา Cการเขียนคำาสั่งเพื่อประกาศตัวแปร ส่วนใหญ่แล้วจะเขียนไว้ในส่วนหัวของโปรแกรมก่อนฟังก์ชั่น Main ซึ่งการเขียนไว้ในตำาแหน่งดังกล่าว จะทำาให้ตัวแปรเหล่านั้นสามารถเรียกใช้จากที่ใดก็ได้ในโปรแกรมหลักการตั้งชื่อตัวแปร ในการประกาศสร้างตัวแปรต้องมีการกำาหนดชื่อ ซึ่งชื่อนั้นไม่ใช่ว่าจะตั้งให้สื่อความหมายถึงข้อมูลที่เก็บอย่างเดียว โดยไม่คำานึงถึงอย่างอื่นเนื่องจากภาษา C มีข้อกำาหนดในการตั้งชื่อตัวแปรเอาไว้ แล้วถ้าตั้งชื่อผิดหลักการเหล่านี้ โปรแกรมจะไม่สามารถทำางานได้ หลักการตั้งชื่อตัวแปรในภาษา C แสดงไว้ดังนี้ ต้องขึ้นต้นด้วยตัวอักษร A-Z หรือ a-z หรือเครื่องหมาย _(Underscore)1. เท่านั้น ภายในชื่อตัวแปรสามารถใช้ตัวอักษร A-Z หรือ a-z หรือตัวเลข 0-9 หรือ2. เครื่องหมาย _3. ภายในชื่อห้ามเว้นช่องว่าง หรือใช้สัญลักษณ์นอกเหนือจากข้อ 24. ตัวอักษรเล็กหรือใหญ่มีความหมายแตกต่างกัน5. ห้ามตั้งชื่อซำ้ากับคำาสงวน (Reserved Word) ดังนี้
  • 3. คำาสงวนใน C มาตรฐาน ( ANSI Standard C)auto default float register struct volatile break do far return switch while case doublegoto short typedef char else if signedunion const enum int sizeof unsigned continueextern long static void คำาสงวนที่มีเพิ่มใน Borland C asm _cs _ds _es _ss cdecl far interruphuge near pascal _export tตัวอย่างการตั้งชื่อตัวแปรในภาษา C ทั้งที่ถูกต้องและไม่ถูกต้องตามหลักการ แสดงดังนี้ bath_room ถูกต้อง ผิดหลักการ เนื่องจากมีเครื่องหมาย - ปรากฏใน n-sync ชื่อ 108dots ผิดหลักการ เนื่องจากขึ้นต้นด้วยตัวเลข Year# ผิดหลักการ เนื่องจากมีเครื่องหมาย # อยู่ในชื่อ _good ถูกต้อง goto ผิดหลักการ เนื่องจากเป็นคำาสงวน work ถูกต้อง break ผิดหลักการ เนื่องจากเป็นคำาสงวน
  • 4. ตัวแปรสำาหรับข้อความ ในภาษา C ไม่มีการกำาหนดชนิดของตัวแปรสำาหรับข้อความโดยตรง แต่จะใช้การกำาหนดชนิดของตัวแปรอักขระ (char) ร่วมกับการกำาหนดขนาดแทน และจะเรียกตัวแปรสำาหรับเก็บข้อความว่า ตัวแปรสตริง(string) รูปแบบการประกาศตัวแปรสตริงแสดงได้ดังนี้char name[n] = "str";name : ชื่อของตัวแปรn : ขนาดของข้อความ หรือจำานวนอักขระในข้อความ : ข้อความเริ่มต้นที่จะกำาหนดให้กับตัวแปรซึ่งต้องเขียนไว้ภายในstr เครื่องหมาย " "ตัวอย่างการประกาศตัวแปรสำาหรับเก็บข้อความ แสดงได้ดังนี้char name[5] = สร้างตัวแปร name สำาหรับเก็บ ข้อความ kwan ซึ่งมี"kwan" ; 4 ตัวอักษร ดังนั้น name ต้องมีขนาด 5char year[5] = สร้างตัวแปร year สำาหรับเก็บ ข้อความ 2549 ซึ่งมี 4"2549"; ตัวอักษร ดังนั้น year ต้องมีขนาด 5char product_id[4] สร้างตัวแปร product_id สำาหรับเก็บ ข้อความ A01= "A01"; ซึ่งมี 3 ตัวอักษร ดังนั้น product_id ต้องมีขนาด 4เครื่องหมายและตัวดำาเนินการในภาษา C ตัวดำาเนินการในการเขียนโปรแกรมภาษา C มีอยู่ 3 ประเภท คือการคำานวณทางคณิตศาสตร์ การดำาเนินการทางตรรกศาสตร์ และการเปรียบเทียบ ซึ่งการดำาเนินการแต่ละประเภทจะมีเครื่องหมายที่ต้องใช้เพื่อเขียนคำาสั่งสำาหรับการดำาเนินการประเภทนั้น ๆ ดังรายละเอียด
  • 5. เครื่องหมายการคำานวณทางคณิตศาสตร์ เครื่องหมายที่ใช้สำาหรับการคำานวณทางคณิตศาสตร์ใช้ภาษา C สรุปดังนี้เครื่องหมา ความหมาย ตัวอย่าง ย 3+2 การบวกเลข 3 บวกกับ 2 ได้ผลลัพธ์ + บวก คือ 5 3 - 2 การลบเลข 3 ลบกับ 2 ได้ผลลัพธ์คือ - ลบ 1 2*3 การคูณเลข 3 บวกกับ 2 ได้ผลลัพธ์ * คูณ คือ 6 / หาร 15/2 การหาร 15 หารกับ 2 ได้ผลลัพธ์คือ 7 15%2 การหารเอาเศษ 15 หารกับ 2 ได้ % หารเอาเศษ ผลลัพธ์คือ 1ตัวดำาเนินการเปรียบเทียบ ใช้เปรียบเทียบค่า 2 ค่าเพื่อแสดงการเลือก ซึ่งโปรแกรมโดยทั่วไปใช้ในการทดสอบเงื่อนไขตามที่กำาหนดการเปรียบเทียบโดยการเท่ากันของ 2ค่าจะใช้เครื่องหมาย == เครื่องหมาย ความหมาย ตัวอย่าง > มากกว่า a > b a มากกว่า b มากกว่าหรือ >== a >= b a มากกว่าหรือเท่ากับ b เท่ากับ < น้อยกว่า a < b a น้อยกว่า b น้อยกว่าหรือ <== a <= b a น้อยกว่าหรือเท่ากับ b เท่ากับ == เท่ากับ a == b a เท่ากับ b
  • 6. != ไม่เท่ากับ a != b a ไม่เท่ากับ bตัวดำาเนินการตรรกะ การดำาเนินการเปรียบเทียบค่าทางตรรกะ ( และ หรือ ไม่ )เครื่องหม ความ ตัวอย่าง าย หมาย x < 60 && x > 50 กำาหนดให้ x มีค่าในช่วง 50 && และ ถึง 60 x == 10 || x == 15 กำาหนดให้ x มีค่าเท่ากับ || หรือ ตัวเลข 2 ค่า คือ 10 หรือ 15 ! ไม่ x = 10 !x กำาหนดให้ x ไม่เท่ากับ 10การเขียนนิพจน์ในภาษา C นิพจน์ในภาษา C ก็คือ การนำาข้อมูลและตัวแปรในภาษา C มาดำาเนินการด้วยเครื่องหมายทางคณิตศาสตร์ ตรรกศาสตร์ หรือเครื่องหมายเปรียบเทียบในภาษา C เป็นตัวสั่งงาน ดังตัวอย่าง
  • 7. ลำาดับความสำาคัญของเครื่องหมาย ส่วนใหญ่นิพจน์ที่เขียนขึ้นในโปรแกรมมักจะซับซ้อน มีการดำาเนินการหลายอย่างปะปนอยู่ภายในนิพจน์เดียวกัน ลำาดับความ ลำาดับความสำาคัญจากสูงไปตำ่า สำาคัญ 1 () 2 *,/,% 3 +,-ตัวอย่างการทำางานของโอเปอเรเตอร์จงหาค่าของนิพจน์ 8 + 7 * 6วิธีทำา1. ให้สังเกตที่ตัวโอเปอเรเตอร์ก่อนเสมอว่ามีโอเปอเรเตอร์อะไรบ้าง ในที่นี้มี + และ *2. ทำาการไล่ลำาดับความสำาคัญของโอเปอเรเตอร์ทั้งหมดเปรียบเทียบกันจากตัวที่มีลำาดับความสำาคัญสูงสุดไปยังตัวที่มีลำาดับสำาคับตำ่าสุด
  • 8. การแสดงผลและรับข้อมูลแสดงผลออกทางหน้าจอ การทำางานพื้นฐานที่สุดหรือเรียกได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งในการทำางานของทุกโปรแกรมคือ การแสดงผลข้อมูลออกทางจอภาพ โดยในภาษา Cนั้น การแสดงผลข้อมูลออกทางจอสามารถทำาได้ดังนี้คำาสั่ง printf คำาสั่ง printf ถือได้ว่าเป็นคำาสั่งพื้นฐานที่สุดในการแสดงผลข้อมูลทุกชนิดออกทางหน้าจอไม่ว่าจะเป็นจำานวนเต็ม int ทศนิยม float ข้อความstring หรืออักขระ นอกจากนี้คำาสั่งยังมีความยืดหยุ่นสูง โดยเราสามารถกำาหนดหรือจัดรูปแบบการแสดงผลให้มีระเบียบหรือเหมาะสมตามความต้องการได้อีกด้วยรูปแบบคำาสั่ง prinft printf ("format",variable); format ข้อมูลที่ต้องการแสดงผลออกทางหน้าจอ โดยข้อมูลนี้ ต้องเขียนไว้ในเครื่องหมาย " " ข้อมูลที่สามารถแสดง ผลได้มีอยู่ 2 ประเภท คือ ข้อความธรรมดา และค่าที่ เก็บไว้ในตัวแปร ซึ่งถ้าเป็นค่าที่เก็บไว้ในตัวแปรต้องใส่ รหัสควบคุมรูปแบบให้ตรงกับชนิดของข้อมูลที่เก็บไว้ใน ตัวแปรนันด้วย ้ variable ตัวแปรหรือนิพจน์ที่ต้องการนำาค่าไปแสดงผลให้ตรงกับ รหัสควบคุมรูปแบบที่กำาหนดไว้รหัสควบคุมรูปแบบการแสดงผลค่าของตัวแปรออกทางหน้าจอแสดงได้ดังนีีี้รหัสควบคุมรูป การนำาไปใช้งาน แบบ
  • 9. %d แสดงผลค่าของตัวแปรชนิดจำานวนเต็ม %u แสดงผลค่าของตัวแปรชนิดจำานวนเต็มบวก %f แสดงผลค่าของตัวแปรชนิดจำานวนทศนิยม %c แสดงผลอักขระ 1 ตัว %s แสดงผลข้อความ หรืออักขระมากกว่า 1 ตัวตัวอย่างการใช้คำาสั่ง printf แสดงผลข้อความธรรมดาออกทางหน้าจอ ดังนีีี้#include <stdio.h>#include <conio.h>void main(){ clrscr(); prinft(Lampang Kunlayanee Schooln"); printf("Program Cn");getch();}ผลลัพธ์โปรแกรมLampang Kunlayanee SchoolProgram Cส่วนตัวอย่างการใช้คำาสั่ง printf แสดงผลจากค่าของตัวแปรหรือนิพจน์การคำานวณออกทางหน้าจอ แสดงได้ดังนี้ โดยกำาหนดให้ ตัวแปร x เก็บจำานวนเต็ม 45 printf("total value = %d",x); แสดงข้อความ total value = 45 ออก ทางจอภาพแสดงผลให้เป็นระเบียบด้วยอักขระควบคุมการแสดงผล นอกจากนี้เรายังสามารถจัดรูปแบบการแสดงผลให้ดูเป็นระเบียบมากขึ้น อย่างเช่นขึนบรรทัดใหม่ หลังแสดงข้อความ หรือเว้นระยะแท็บระ ้หว่างข้อความ โดยใช้อักขระควบคุมการแสดงผลร่วมกับคำาสั่ง printf
  • 10. อักขระควบคุม ความหมาย การแสดงผล n ขึนบรรทัดใหม่ ้ t เว้นช่องว่างเป็นระยะ 1 แท็บ (6 ตัวอักษร) r เว้นช่องว่างเป็นระยะ 1 แท็บ (6 ตัวอักษร) f เว้นช่องว่างเป็นระยะ 1 หน้าจอ b ลบอักขระสุดท้ายออก 1 ตัวคำาสั่งรับข้อมูลจากคีย์บอร์ด การทำางานของโปรแกรมส่วนใหญ่มักจะเป้นการเชื่อมโยงกับผู้ใช้แบบ 2 ทิศทาง คือ ทั้งภาคของการแสดงผลการทำางานออกทางหน้าจอ และภาคของการรับข้อมูลจากผู้ใช้เข้ามาทางคีย์บอร์ด เพื่อร่วมในการประมวลผลของโปรแกรมคำาสั่ง scanf() ในภาษา C การรับข้อมูลจากคีย์บอร์ดสามารถทำาได้โดยการเรียกใช้ฟังก์ชน scanf() ซึ่งเป็นฟังก์ชันมาตรฐานสำาหรับรับข้อมูลจาก ัคีย์บอร์ด โดยสามารถรับข้อมูลได้ทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นจำานวนเต็มทศนิยม อักขระ หรือข้อความรูปแบบคำาสั่ง scanf() scanf("format",&variable); format การใช้รหัสควบคุมรูปแบบ เพื่อกำาหนดชนิดของข้อมูลที่ จะรับเข้ามาจากคีย์บอร์ด โดยรหัสควบคุมรูปแบบใช้ชุด เดียวกับคำาสั่ง printf() variable ตัวแปรที่จะใช้เก็บค่าข้อมูลที่รับเข้ามาจากคีย์บอร์ด โดยชนิดของตัวแปรจะต้องตรงกับรหัสควบคุมรูปแบบที่ กำาหนดไว้ นอกจากนี้หน้าชื่อของตัวแปรจะต้องนำาหน้า ด้วยเครื่องหมาย & ยกเว้นตัวแปรสตริง สำาหรับเก็บ ข้อความเท่านั้นที่ไม่ต้องนำาหน้าด้วยเครื่องหมาย &ตัวอย่างการใช้งานคำาสั่ง scanf() เพือรับข้อมูลจากคีย์บอร์ด ่
  • 11. #include <stdio.h>#include <conio.h>void main(){ clrscr(); int x,y,sum; printf("Enter The Length is : "); scanf ("%d",&x); printf("Enter The Width is : "); scanf ("%d",&y); sum = x*y; printf("The area is :%d",sum);getch();}ผลลัพธ์โปรแกรมEnter The Length is : 15Enter The Width is :5The area is : 75การเขียนโปรแกรมคำานวณีื เราสามารถคำานวณหาผลลัพทธ์ของนิพจน์คณิตศาสตร์ด้วยการเขียนโปรแกรมภาษาซี ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นการแสดงลำาดับการประมวลผลทางคณิตศาสตร์ของนิพจน์ต่าง ๆ#include <stdio.h>#include <conio.h>void main(){ clrscr(); int a,b,c,d; a=(3+4)*5; b=3+4*5; c=(2+7)*4%10; d=2+7*4%10; e=10+2*8/4*3-5; printf("(3+4)*5 =%dn",a);
  • 12. printf("3+4*5 =%dn",b); printf("(2+7)*4%10 =%dn",c); printf("(2+7)*4%10 =%dn",d); printf("10+2*8/4*3-5 =%dn",e); getch();}ผลลัพธ์โปรแกรม (3+4)*5=35 3+4*5=23 (2+7)*4%10=6 2+7*4%10=10 10+2*8/4*3-5=17ตัวอย่างโปรแกรมคำานวณหาผลลัพธ์จากการหาร#include <stdio.h>#include <conio.h>void main(){clrscr();int a,b;float c;a=20;b=6;c=6;printf("20/6 =%dn",a/b); /*หารเอาเฉพาะส่วน*/printf("20%6 =%dn",a%b); /*หารเอาเฉพาะเศษ*/printf("20/6 =%fn",a/c); /*หารเอาทั้งเศษและส่วน*/printf("20/6 =%.2fn",a/c); /*แสดงผลทศนิยม 2 ตำาแหน่ง*/ getch();}ผลลัพธ์โปรแกรม20/6=320%6=220/6=3.33333320/6=3.33

×