1821
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Like this? Share it with your network

Share

1821

on

  • 213 views

 

Statistics

Views

Total Views
213
Views on SlideShare
213
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
1
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as OpenOffice

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

1821 Presentation Transcript

  • 1. Ψυχή θεριού! Καρδιάπαιδιού!Μελαχρινός περίσσα!Αϊτού θωριά! Δράκουφωνήκαι χαίτη λιονταρίσα!Και νεύρα σαν ατσάλι!Μύτη γαμψή! Μπράτσαγερά!Μπόι κοντό! Μυαλό ψηλόκι αγύριστο κεφάλι!Να τος, ο Γέρος, ολεβέντης του Μοριά,που πρωτομάστορα τονέχει η Λευτεριά
  • 2. Όλες οι καπετάνισσες από το Κακοσούλιόλες την Άρτα πέρασαν, τα Γιάννινα* τις πάνε,σκλαβώθηκαν οι αρφανές*, σκλαβώθηκαν οιμαύρες*,κι η Λένω δεν επέρασε, δεν την επήραν σκλάβα.Μόν* πήρε δίπλα τα βουνά*, δίπλα τακορφοβούνια,σέρνει τουφέκι σισανέ* κι εγγλέζικα κουμπούρια,έχει και στη μεσούλα της σπαθί μαλαματένιο.Πέντε Τούρκοι την κυνηγούν, πέντετζοχανταραίοι*.«Τούρκοι, για μην παιδεύεστε, μην έρχεστε σιμάμου*,σέρνω φουσέκια στην ποδιά και βόλια στιςμπαλάσκες*.— Κόρη, για ρίξε τ άρματα, γλίτωσε τη ζωή σου.— Τι λέτε, μωρ παλιότουρκοι και σειςπαλιοζαγάρια*;Εγώ είμαι η Λένω Μπότσαρη, η αδερφή τουΓιάννη,και ζωντανή δεν πιάνουμαι εις των Τουρκών ταχέρια».
  • 3. Λάμπουν τα χιόνια στα βουνά κι οήλιος στα λαγκάδια,λάμπουν και τ αλαφρά σπαθιά τωνΚολοκοτρωναίων,που χουν τ ασήμια τα πολλά, τιςασημένιες πάλες,τις πέντε αράδες τα κουμπιά, τις έξιτα τσαπράζια,οπού δεν καταδέχονται τη γη να τηνπατήσουν.Καβάλα τρώνε το ψωμί, καβάλαπολεμάνε,καβάλα πάν στην εκκλησιά, καβάλαπροσκυνάνε,καβάλα παίρν αντίδερο απ’ τουπαπά το χέρι.
  • 4. Φλουριά ρίχνουν στην Παναγιά, φλουριά ρίχνουν στους άγιους,και στον αφέντη το Χριστό τις ασημένιες πάλες."Χριστέ μας, βλόγα τα σπαθιά, βλόγα μας και τα χέρια". Κι όΘοδωράκης μίλησε, κι ο Θοδωράκης λέει:"Τούτ οι χαρές που κάνουμε σε λύπη θα μας βγάλουν.Απόψ είδα στον ύπνο μου, στην υπνοφαντασιά μου,θολό ποτάμι πέρναγα και πέρα δεν εβγήκα.Ελάτε να σκορπίσουμε, μπουλούκια να γενούμε.Σύρε, Γιώργο μ, στον τόπο σου, Νικήτα, στο Λοντάρι,εγώ πάω στην Καρύταινα, πάω στους εδικούς μου,ν αφήσω τη διαθήκη μου και τις παραγγελιές μου,τι θα περάσω θάλασσα, στη Ζάκυνθο θα πάω".
  • 5. Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε,κι όσ άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ άρματασε κλειούνε*.Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει,και μες στη θάλασσα βαθιά ξαναπετιέται πάλι,π ολονυχτίς εσύσμιξε με τ ουρανού τα κάλλη.Και μες στης λίμνης τα νερά, όπ έφθασε μασπούδα*,έπαιξε με τον ίσκιο της γαλάζια πεταλούδα,που ευώδιασε τον ύπνο της μέσα στον άγριοκρίνο·το σκουληκάκι βρίσκεται σ ώρα γλυκιά κιεκείνο.Μάγεμα η φύσις κι όνειρο στην ομορφιά καιχάρη·η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι.Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσεςκρένει*:«Όποιος πεθάνει σήμερα χίλιες φορέςπεθαίνει».