Your SlideShare is downloading. ×
Raport eu afryka-barbara_sadowska_pol
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×

Introducing the official SlideShare app

Stunning, full-screen experience for iPhone and Android

Text the download link to your phone

Standard text messaging rates apply

Raport eu afryka-barbara_sadowska_pol

177
views

Published on

Published in: Education

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
177
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. Sprawozdanie z Forum Biznesu EU- Afryka w Brukseli Barbara Sadowska wice przewodnicząca Fundacji Pomocy Wzajemnej Barka Członek INISE W dniach 31 marca- 1 kwietnia 2014 odbyło się w Brukseli Forum Biznesu dotyczące budowania pomostów pomiędzy Unią Europejską a Afryką w zakresie rozwoju społeczno- gospodarczego. Wśród uczestników licznie reprezentowani byli przedstawiciele firm, korporacji, banków z UE i Afryki oraz przedstawiciele Komisji Europejskiej, Parlamentu, ministrowie rządów krajów europejskich i afrykańskich, przedstawiciele międzynarodowych organizacji i instytucji. Zabrakło natomiast przedstawicieli przedsiębiorstw społecznych. W całym Forum tylko jeden warsztat poświęcony był przedsiębiorczości społecznej. Oznacza to, że koncepcja rozwoju przedsiębiorczości społecznej w Afryce nie jest jeszcze wystarczająco doceniona przez wspólnotę międzynarodową, w tym Unię Europejską. Zwracano uwagę, że tylko sektor prywatny tworzy miejsca pracy. Pominięte zostały już rozwijające się w Afryce spółdzielnie uwłaszczające Afrykanów, grupy samopomocowe i różnorodne stowarzyszenia i fundacje tworzące możliwości godnej pracy . Sformułowano następujące wyzwania dla Afryki: • Wzmocnienie procesów demokratycznych, etycznego wydobycia surowców naturalnych, wpływania na system bankowy, aby lepiej służył zrównoważonemu i włączającemu rozwojowi Afryki; • Rozwój możliwości infrastrukturalnych ( drogi, studnie, sanitariaty, elektryczność, szkoły, przetwórstwo, infastruktura rolnicza i leśna )itp. inwestycje w rolnictwo i turystykę; • Edukacja i szkolenia zawodowe, które umożliwią Afrykańczykom być pracownikami w firmach zachodnich, które rozwijają się w Afryce;
  • 2. • Stopniowe zmniejszanie zatrudnienia nieformalnego (80-90 % społeczności afrykańskiej funkcjonuje w rynku nieformalnym, głównie w rolnictwie; jednak na 4 szylingi PKB – tylko 1 szyling pochodzi z rolnictwa); • Likwidacja problemów związanych z wykluczeniem społecznym i rozprzestrzenianiem się HIV/AIDS, z brakiem bezpieczeństwa żywnościowego w Afryce ( co minuta umiera jedno dziecko, a w Kenii 10 mln ludności żyje bez bezpieczeństwa żywnościowego) • Główne problemy a krajach afrykańskich wiążą się z bardzo trudną historią kolonizacji Afryki przez Europejczyków, z brakiem doświadczeń demokratycznych, konfliktami związanymi z wydobyciem surowców naturalnych, korupcją, nierozwiązanymi sprawami własności ziemi itp. Warsztat na temat przedsiębiorczości społecznej: Podkreślano tutaj konieczność rozwoju w Afryce gospodarki bardziej uspołecznionej, głownie na poziomie wspólnot lokalnych, a nie rządów ( aczkolwiek potrzebne są odpowiednie rozwiązania prawne). Demokratyzacja życia społeczno-gospodarczego w Afryce wymaga integrowania wspólnot lokalnych oraz przedstawicieli życia społeczno- gospodarczego wokół idei powoływania przedsiębiorstw społecznych, które mają charakter prozatrudnieniowy, włączający, uwłaszczający, nie dzielą zysku. Zysk jest inwestowany w rozwój wspólnoty lokalnej. Zostały tutaj zaprezentowane doświadczenia Fundacji Barka z Polski, która takie podejście realizuje od 25 lat w 100 wspólnotach lokalnych. W 1989 r. założyciele Fundacji Barka zamieszkali we wspólnocie z osobami, które w okresie transformacji znalazły się w najtrudniejszych sytuacjach życiowych, traciły prace, miejsca zamieszkania i nierzadko stawały się osobami bezdomnymi, po drodze uzależniając się od alkoholu. Fundacja Barka rozwijała przedsiębiorstwa społeczne zakorzenione we wspólnocie, oparte o współpracę i lokalny rynek, które dawały możliwości ponownego odbudowania swojej godności, umiejętności, kompetencji zawodowych. Te przykłady miały wpływ na powstanie nowego systemu prawnego w Polsce, który tworzył nowe możliwości reintegracji społeczno- zawodowej w centrach integracji społecznej, spółdzielniach socjalnych, spółkach pożytku publicznego i działania gospodarczych podejmowanych przez stowarzyszenia i fundacje.
  • 3. Rezultatem pracy Fundacji i Sieci Barka jest powstanie w Polsce 150 Centrów Integracji Społecznej i 700 spółdzielni socjalnych. Te działania zostały dostrzeżone przez Diasporę Afrykańską z UK i Belgii. Obywatele afrykańscy w UE nie zawsze odnaleźli swoje miejsce, często ich potencjał jest niewykorzystany, żyją tęskniąc za swoją Ojczyzną, troszcząc się o tych, którzy tam pozostali. Dostrzegli oni wartość podejścia Barki dla rozwoju ich wspólnot. Zwracali uwagę na historię zaborów Polski i kolonizacji krajów afrykańskich. Te podobieństwa historyczne i w pewnym sensie mentalne stworzyły podstawy dla zbudowania wspólnej organizacji o nazwie INISE Międzynarodowa Sieć Innowacyjnych Przedsiębiorstw Społecznych, która składa się z 14 instytucji ( w tym z 8 z Europy i 6 z Afryki). Podjęte zostały wspólne inicjatywy i prace na rzecz rozwoju gospodarki bardziej uspołecznionej, lokalnie zakorzenionej w kilku krajach afrykańskich. Wnioski z Forum w kontekście doświadczeń Fundacji Barka: 1. Należy zastanowić się nad szerszym dostępem obywateli krajów afrykańskich do własności prywatnej. Obecnie w głównym nurcie ekonomii rozumiana jest ona jako indywidualna własność środków produkcji (narzędzi, maszyn, budynków) należąca do konkretnego właściciela, któremu przez stulecia przeciwstawiano „siłę roboczą” czyli pracowników (najemników). Robotnicy oddawali swoje siły do dyspozycji grupy przedsiębiorców, a ci kierując się zasadą najwyższego zysku, usiłowali ustanowić najniższe wynagrodzenie za pracę wykonywaną przez robotników. Na tych mechanizmach opierała się kolonizacja Afryki, która pod pewnymi względami trwa nadal. Realizacja idei „społecznej gospodarki” wymaga poszerzenia dostępu do własności poprzez wprowadzanie różnych form współwłasności środków produkcji np. w spółdzielni będących własnością grupy ludzi lub poprzez zastosowanie różnych form akcjonariatu, czyli realnego udziału pracowników w zarządach firm i zyskach przedsiębiorstwa. 2. Zysk: kluczowym wyróżnikiem dla uspołecznionej gospodarki jest traktowanie zysku nie tylko jako środka do bogacenia się i powiększania własnego kapitału, ale również jako instrumentu do realizacji wspólnych celów rozwojowych. Jest to wyzwanie
  • 4. odnoszące się przede wszystkim do licznych przedsiębiorstw i korporacji inwestujących w Afryce. Jeżeli ma nastąpić rzeczywista zmiana istniejących nierówności społecznych w Afryce i większe uspołecznienie środków produkcji, trzeba poddać etycznemu oglądowi dotychczasowy podział wytwarzanego w przedsiębiorstwach zysku. Celem przedsiębiorstwa nie może być tylko wytwarzanie zysku, ani zysk nie może być jedynym regulatorem życia przedsiębiorstwa. Pracujący w nim ludzie powinni tworzyć wspólnotę, która generuje nie tylko korzyści ekonomiczne, ale także ma możliwość podniesienia poziomu moralnego i intelektualnego współpracujących ze sobą ludzi, a to ostatecznie sprzyja szerszemu rozwojowi społecznemu. 3. Kolejnym pojęciem, które należy poddać pod dyskusję jest pojęcie wolności gospodarczej. W trakcie Forum padały pytania, szczególnie ze strony przedstawicieli Unii Afrykańskiej, czy dla osiągnięcia zysku można bez konsekwencji eksploatować przyrodę, surowce naturalne, wycinać lasy, zanieczyszczać rzeki w Afryce??? Czy można bez zobowiązań zwolnić 50% pracowników, tylko dlatego, że zysk indywidualny akcjonariuszy i właścicieli mógłby ulec ograniczeniu??? Czy właściciele firm mogą się zwolnić z odpowiedzialności za rozwój wspólnoty lokalnej, w której firma jest usytuowana??? W przyjętych paradygmatach głównego nurtu ekonomii wolność gospodarcza, niestety, najczęściej oznacza wolność „od” podjęcia etycznych zobowiązań w stosunku do wspólnoty. Tymczasem realizacja strategii uspołecznienia gospodarki w Afryce wymaga innego rozumienia wolności tj. łączenia wolności z odpowiedzialnością. Wolność bez odpowiedzialności staje się zaprzeczeniem samej siebie. 4. Biorąc pod uwagę nowe rozumienie własności prywatnej, podziału zysku oraz roli przedsiębiorczości w tworzeniu miejsc pracy, perspektywiczne myślenie o rozwoju gospodarki bardziej uspołecznionej w Afryce powinno ewaluować w kierunku zmniejszenia dystansu pomiędzy przedsiębiorstwami mającymi na celu zysk (for- profit), a organizacjami, które nie są nastawione na zysk (not-for-profit), tak, aby pojawił się we wspólnotach afrykańskich szeroki obszar pośredni pomiędzy tymi dwoma typami przedsiębiorstw (not-only-for-profit). Należy wzmocnić budowanie
  • 5. lokalnych wspólnot samorządowych na rzecz przedsiębiorczości społecznej i stopniowo doprowadzać do realizacji warunków godnej pracy, wolności, sprawiedliwości, bezpieczeństwa i współwłasności; 5. Należy uwzględnić w pracy na rzecz rozwoju gospodarki społecznej w Afryce rolę i potencjał nowych krajów członkowskich UE, ich historię i młode demokracje oraz rolę diaspory afrykańskiej w Europie. Diaspora pełni rolę budowania pomostów, zaufania i rekomendacji dla wspólnie podejmowanych inicjatyw w Afryce.