Dirge of cerberus final fantasy vii
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Dirge of cerberus final fantasy vii

on

  • 2,037 views

 

Statistics

Views

Total Views
2,037
Views on SlideShare
2,037
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
8
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    Dirge of cerberus final fantasy vii Dirge of cerberus final fantasy vii Document Transcript

    • ================================================ สรุปเนื้อเรื่อง Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII โดย BoN mk.XII================================================ กอนอื่นผมคงตองขอขอบคุณเพื่อนๆทุกๆคนดังตอไปนี้ท่ไดชวยทําใหบทความนี้ไดถือกําเนิดขึ้นมาได ี - ขอขอบคุณ พี่ J เว็บมาสเตอรของ http://www.all-final.com ที่ชวยสรางเว็บบอรดที่รวบรวมกลุมคนรักไฟนอลแฟนตาซีเขาไวดวยกัน - ขอขอบคุณ พี่ Kyle สําหรับแผน DCFFVII ที่ชวยไรทมาใหผม - ขอขอบคุณพี่ Skunwat และเว็บไซท http://www.ff7hc.tk ที่ชวยติดตามขาวของเกมนี้และอัพเดทใหทุกๆคนไดรับรูอยางทันทวงทีเสมอมา - ขอขอบคุณ คุณ MartinFF7 และเว็บไซท http://www.gamefaqs.com สําหรับ Script ของเกม - ขอขอบคุณ คุณ Souya และเว็บไซท http://www.dirgeofcerberus.net สําหรับบทแปลและบทอธิบายเนื้อเรื่องของเกมนี้ และขอขอบคุณเพื่อนๆทุกคนๆ ที่แมจะไมไดมีชื่ออยูในนี้ แตก็คอยเอาใจชวยผมเสมอมาครับ แลวผมจะพัฒนางานเขียนของผมใหดีย่ิงๆขึ้นเรื่อยๆ เพื่อทุกๆคนนะครับ ขอบคุณมากครับ================================================ ภายในสรุปเนื้อเรื่อง Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII ฉบับนี้ จะเปนการรวบรวมและอธิบายเนื้อเรื่องทั้งหมดของเกม Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII เขาไวดวยกัน ไมเพียงแตเนื้อเรื่องและบทสนทนาที่ถูกแปลออกมา หากแตจะมีบทที่อธิบายที่มาที่ไปและความรูสึกของตัวละครแตละตัวในขณะที่กําลังทําการตางๆสอดแทรกเขาไปใหเพื่อผูอานทุกๆทานไดเขาถึงอารมณ ความคิด ความรูสึกที่แทจริงของตัวละครแตละตัวอีกดวยผมยินดีที่จะใหผูอานทุกคนนําเอาสรุปเนื้อเรื่องฉบับนี้ไปปริ๊นทแจกจายกันอานตามสบาย แตถาจะเอาไปใชบนอินเตอรเน็ตก็ขอใหติดตอกับผมกอน ถาสํานักพิมพไหนหรือใครก็ตามเอาไปใชพิมพขายเพื่อธุรกิจโดยพลการนอกจากผมจะขอสาปสงใหมันผูน้นมีอันเปนไปแลว มันผูนั้นก็เตรียมถูกดําเนินคดีไดเลยละกัน หากมีขอสงสัย ัประการใด สามารถติดตอมาไดท่ี ryokishi@hotmail.com เนื้อหาทั้งหมด จะแบงออกเปน 3 ตอนดวยกัน โดยจะประกอบดวยหัวขอตางๆดังนี้1. Story Line – บทอธิบายเนื้อเรื่องและเหตุการณตางๆภายในเกม2. Omega Report – บทแปลโอเมการีพอรท3. G Report – บทแปล G รีพอรท================================================
    • =============================== 1. Story Line ===============================บทนําเรื่องมิวเอราที่ 0007เมืองมิดการ ทามกลางค่ําคืนแหงความโกลาหล ทองฟาถูกยอมไปดวยแสงสีแดงสองประกายของอุกกาบาตยักษผูคนมากมายกําลังพยายามหนีตายออกจากมหานครแหงหนึ่ง ณ ที่แหงนั้นเอง เครื่องบินลําหนึ่งไดลงจอดลงมาหนวยแพทยพยาบาลจึงรีบหามทานประธานขี้เก็กขึ้นยานเพื่อที่จะไดนําตัวไปรักษาในเมืองอื่นโดยเร็ว หลังจากที่ยัฟฟซึ่งคอยควบคุมและชวยเหลือเจาหนาที่ๆเขามาชวยอพยพคนไดจัดการออกคําสั่งเสร็จเรียบรอยแลว เธอจึงหยิบวิทยุส่อสารขึ้นมาเพื่อสอบถามความคืบหนาของทางดานวินเซนต ชายผูสวมผาคลุมสี ืแดงบอกวาเขาตองการที่จะไปตรวจสอบที่มาโคแคนนอน ยัฟฟจึงชักเครื่องตรวจจับสิ่งมีชีวิตขึ้นมาและสองไปที่ฐานควบคุมของมาโคแคนนอน ทันใดนั้นเอง เครื่องตรวจจับจึงไดสงสัญญาณเตือนเพื่อบอกใหรูวายังคงมีนักวิทยาศาสตรสติเฟองนั่งสูดอากาศอยูแถวๆนั้น วินเซนตบอกใหยัฟฟรีบไปรวมตัวกับพวกของคลาวดที่จุดนัดพบ ในขณะที่ตนนั้นจะไปดับชีวิตศัตรูคูแคนของตนเอง แมวายัฟฟจะพยายามหามวินเซนตไว แตก็ดูเหมือนไมมีอะไรที่จะสามารถหยุดยั้งความอาฆาตแคนของชายหนุมวัย 53 ปคนนั้นได วินเซนตรีบวิ่งขึ้นบันไดตามทางไปยังฐานควบคุมมาโคแคนนอน ที่น่ันเอง ชายแกที่ไมนานมานี้พึ่งจะถูกเขาและพรรคพวกรุมประชาทัณฑจนหมดสภาพไปแลว กําลังนั่งฟุบไมขยับเขยื้อนอยูที่หนาคอมพิวเตอรที่เปดอยู เมื่อเห็นดังนั้นวินเซนตชักปนของตนขึ้นมาหมายจะปลิดชีพเจาบานั่นซะ แตทันใดนั้นเองฟาก็ผาลงมายังบริเวณขางๆจุดที่เขายืนอยู แรงสั่นสะเทือนนั้นสงผลใหไฟฟาลัดวงจรและเกิดไฟไหมขึ้น มาโคแคนนอนกําลังจะพังทลายลงมา วินเซนตที่เสียการทรงตัวไปเล็กนอย รีบหันหนากลับไปมองยังจุดที่ชายแกคนนั้นเคยนั่งอยู ทวา..รางของชายแกคนนั้นกลับหายไปอยางเปนปริศนา สีหนาของวินเซนตเปยมไปดวยความมึนงงสับสน เขากําลังครุนคิดถึงเหตุและผลของสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหนา ในขณะที่มาโคแคนนอนกําลังถลมลงมาเรื่อยๆ ยัฟฟเองก็รบบึ่งยานขึ้นมารับวินเซนต ชายขี้เก็กจึงรีบ ีกระโดดขึ้นไปซอนทายยานอยางไมตองรอคิด บนหนาจอคอมพิวเตอร ขอความบางอยางไดปรากฏขึ้นมาพรอมกับเสียงหายใจของใครบางคน “Start Fragment Program” - 3 ปตอมา -
    • มิวเอราที่ 0010เมืองคาลม ชายผูสวมผาคลุมสีแดงกําลังนั่งครุนคิดอะไรบางอยางอยูคนเดียว เมื่อไมนานมานี้เขาพึ่งไดไปพบกับลุเครเซีย สตรีผูเปนที่รักของเขา แตเธอก็เอาแตผนึกตัวเองอยูในผลึกคริสตัลและไมวาเขาจะพูดอะไร สิ่งเดียวที่เธอจะตอบกลับมาก็คอ “...ฉัน...ขอโทษนะ...” ื เขาไมเขาใจความหมายของสิ่งที่เธอตองการจะพูด ตัวเขาเองมิใชหรือที่ควรจะเปนฝายขอโทษเธอระหวางนั้นเอง โทรทัศนที่เขาเปดทิ้งเอาไวก็กําลังออกขาวเรื่องของกลุมสมาชิกทีมนักสํารวจทั้ง 38 คนที่เขาไปยังเมืองมิดการ และหายสาบสูญไปอยางลึกลับเมื่อ 3 สัปดาหกอน ดานนอกของโรงแรม เมืองคาลมในขณะนี้กําลังจัดงานเฉลิมฉลองกันอยู พลุมากมายลองลอยและสองแสงเปลงประกายอยางงดงามอยูบนทองฟา มีการเตนโชวกันบนทองถนนและผูคนก็ดูเหมือนจะสนุกกันสุดเหวี่ยง ตูมมมมม !!! เสียงระเบิดดังกึกกองไปทั่วเมือง เครื่องบินปริศนาจํานวนมากปรากฏตัวขึ้นกลางค่ําคืนที่มืดมิด พวกมันยิงมิซไซลถลมใสเมืองคาลมอยางไมหยุดยั้ง ในขณะที่ฝูงทหารและสิ่งมีชีวิตลึกลับก็รอนตัวลงมาจากเครื่องบินเหลานั้นและออกไลลาชาวเมืองคาลม วินเซนตรีบลุกจากเตียงเพื่อออกไปชมฉากการทําลายลางที่กําลังเกิดขึ้น เครื่องบินลําหนึ่งที่จับภาพเขาไดจึงยิงมิซไซลใสตัวเขา ทวาวินเซนตก็สามารถกระโดดหลบการโจมตีเหลานั้นขึ้นไปยังทองฟาไดทันทวงที เขาพลิกตัวกลางอากาศเพื่อหันมายิงใสยังใบพัดของยานจนทําใหใบพัดของพวกมันตองขัดของ จากนั้นก็เขาก็กระโดดดีดตัวกับหลังคาบาน และยิงกราดไปที่จุดตายของเครื่องบินลํานั้นอีก 6 นัด จนเครื่องบินตองลวงลงมาระเบิดยังพื้น หญิงสาวที่ถือตุกตามอคกับแมซึ่งไดเห็นเหตุการณนั้น แมวาในใจของพวกเธอจะเปยมไปดวยความดีใจอยูลึกๆที่ไดเห็นใครบางคนสามารถตอกรกับเจาพวกเหลาวายรายนี้ได แตพวกเธอก็ไมอาจแสดงความยินดีออกมาเพราะพวกทหารลึกลับตางก็กําลังตอนพวกเธอและชาวเมืองคนอื่นๆเขาไปในตูคอนเทนเนอรปริศนาที่ไมรูวามันจะนําพาชีวิตของพวกเขาไปยังที่แหงใด... =============================== Chapter 1 – Sea of Flames =============================== ทหารสามคนยองเขามาจากทางดานหลังของชายผูสวมผาคลุมสีแดง พวกมันไดทําการวิเคราะหขอมูลของตัววินเซนต แลวจึงขอมูลเหลานั้นไปยังผูหญิงรูปรางเล็กคนหนึ่งที่คอยรับสัญญาณอยู เมื่อเธอไดรับภาพของวินเซนต เธอจึงพูดขึ้นมาวา “ในที่สุดก็ไดพบคุณ” เธอคนนั้นสงขอมูลไปใหทหารทั้งสามคนไดรับรู เธอสั่งใหพวกนั้นจับตัววินเซนตมาใหไดไมวาเขาจะเปนหรือตาย เมื่อไดรับคําสั่งแลวพวกทหารจึงชักปนขึ้นและเล็งไปที่เขาทันที วินเซนตที่รูสึกถึงจิตสังหารไดในพริบตา เขารีบพลิกตัวหลบการโจมตีและจัดการกับทหารพวกนั้นไดอยางไมยากเย็นนัก วินเซนตเริ่มออกตามหารีฟที่ยังคงอยูภายในเมืองอยางรีบรอน ระหวางนั้นเขาก็ไดเขาไปชวยเหลือผูคนตามจุดตางๆของตัวเมืองเทาที่เขาจะชวยไหว แตทุกครั้งกอนที่เขาจะชวยเหลือใคร เขาก็มักจะตีหนานิ่งและยืนเก็กพรอมกับพูดคําพูดในทํานองที่วาเขาไมไดสนใจที่จะชวยเหลือใครใหกับคนที่เขาชวยเหลือฟงอยูเสมอ
    • แตแลวก็มีเครื่องบินลึกลับลําหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมา มันหอบหิ้วตูคอนเทนเนอรที่บรรทุกชาวเมืองที่ถูกจับตัวอยูและบินหายลับขอบฟาไป อีกทางดานหนึ่ง เด็กผูหญิงตัวเล็กๆและแมของเธอกําลังหนีสนัขทหารที่ไลตอน ุพวกเธอเขามายังซอกแหงหนึ่ง พวกสุนัขทหารเริ่มวิเคราะหขอมูลและพบวาแมของเด็กคนนั้นมีอาการรอยปานดวงดาว ในขณะที่เด็กที่เปนลูกสาวนั้นไมไดเปนโรคใดๆ เมื่อเห็นดังนั้นแลวพวกสุนัขทหารจึงพยายามจะฆาแมของเด็กซะในขณะที่เด็กคนนั้นก็ถูกจับใสตูคอนเทนเนอรไป แตวินเซนตที่เห็นเหตุการณก็สามารถเขามาชวยเหลือแมลูกสองคนนั้นไดทันเวลา ทวา...วินเซนตก็ถูกเครื่องบินขนาดใหญบุกเขามาจูโจม ซึ่งเขาก็สามารถสูกับเครื่องบินรบเหลานั้นไดอยางสูสีทีเดียว แตเมื่อเครื่องบินรบนั้นยิงมิซไซลใสเขาติดๆกันมากๆ เขาก็จําตองหลบหนีเขาไปซอนตัวในอาคารแหงหนึ่ง ตัดมาที่ผูหญิงรูปรางเล็กคนนั้น เธอถอดเครื่องรับสัญญาณที่สวมไวกับศีรษะของเธอออก ทําใหพวกเราไดเห็นดวงตาสีสมของเธอ แตแลวซักพักหนึ่งดวงตาของเธอก็กลับเปลี่ยนเปนสีฟาอยางนาประหลาดใจ วินเซนตที่หลบเครื่องบินรบเขามาอยูในอาคารหลังหนึ่ง ไดเดินขึ้นไปสํารวจยังชั้นสองของอาคารแหงนั้น ที่ดานบนนั่นเอง เขาไดพบกับผูหญิงรูปรางเล็กคนนั้นที่ปรากฏตัวพรอมกับชายผมฟาผูมีรูปรางกํายําและสูงใหญ เมื่อเธอไดเจอวินเซนตเธอจึงไดสั่งใหวินเซนตบอกที่ซอนของโปรโตมาเทเรียมาใหกับเธอทันที เมื่อวินเซนตไดยิน หนาของเขาก็แสดงออกถึงความมึนงง เขากําลังสงสัยวาเธอกําลังพูดถึงเรื่องอะไรกัน เมื่อคําพูด ดูเหมือนวาจะไมสามารถทําใหทั้งสองฝายเขาใจกันได เธอจึงเรียกทหารออกมาจัดการกับวินเซนตทันที แตเมื่อวินเซนตจัดการกับพวกทหารไดหมด จูๆผูหญิงคนนั้นก็เปนลมและลมลงกับพื้น ดูเหมือนวานี่จะเปนผลของการใชพลังพิเศษของเธอติดตอกันเปนระยะเวลายาวนานสินะ ชายผูมีรปรางสูงใหญไดยินเสียงของคนที่ตามมาสมทบกับวินเซนต เมื่อเขาเห็นวาทาจะไมคอยดีแลวเขา ูจึงอุมผูหญิงคนนั้นขึ้นมาและรีบหนีหายไป เขาบอกวาแลวเขาจะไดพบกับวินเซนตอีกครั้ง แตกอนที่จะถึงตอนนั้นก็ขอใหจําชื่ออาซูลของเขาไวใหดี เมื่ออาซูลหนีไปแลว รีฟและลูกนองซึ่งเปนสมาชิกองค World Regenesis Organization(WRO) ก็ไดปรากฏตัวขึ้นมา รีฟถามวินเซนตวาคนที่พึ่งหนีไปเปนใคร ซึ่งเมื่อวินเซนตบอกชื่อของเขาไป รีฟก็ตอบกลับมาในทํานองที่เหมือนกับวารีฟพอจะรูเรื่องเกี่ยวกับเขาบางเล็กนอย แตวาตัวรีฟเองก็ไมไดสนใจที่จะบอกรายละเอียดอะไรมากนัก ในทางกลับกัน เขาพยายามที่จะเกลี้ยกลอมใหวินเซนตยอมยื่นมือเขามาชวยจัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้น แตวินเซนตกลับบอกวาเขาไมอยากที่จะยุงกับเรื่องนี้ดวย เมื่อรีฟพยายามที่จะเกลี้ยกลอมวินเซนต เขาก็กลับถูกทหารฝายศัตรูลอบยิงจากดานหลัง วินเซนตจึงรีบจัดการกับทหารคนนั้นและรีบเขาไปดูอาการของรีฟ และเขาก็ตองตกใจเมื่อคนที่เขาคุยดวยเมื่อกี้ไมใชรีฟ แตเปนเก็ตซิธที่แตงตัวเปนรีฟมา เก็ตซิธบอกวาเขารูวาวินเซนตไมใชคนไมดีแบบนั้น วินเซนตก็แคเปนพวกที่ชอบทําเปนไมสนใจคนอื่นแตในทายที่สุดเขาก็มักจะกลับมาชวยคนอื่นทุกครั้งไป เก็ตซิธไดบอกใหวินเซนตรีบออกจากเมือง แตกอนอื่นก็ใหไปพบกับรีฟตัวจริงที่อยูแถบบริเวณจัตุรัสหนาโบสถทางทิศตะวันออกเสียกอน เมื่อวินเซนตเดินทางมาถึงหนาโบสถทางทิศตะวันออก เขากลับตองผจญกับเครื่องบินนรกที่เขาพึ่งจะหนีตายมาหยกๆอีกครั้ง โชคดีที่คราวนี้เขาสามารถที่จะลมเขาเครื่องบินรบลํานั้นลงได แตยังไมทันที่เขาจะไดเตะทายืนเก็กเพื่อฉลองแดความสําเร็จ ก็มีทหารจํานวนมากถือปนบุกเขามารุมจูโจมใสเขา ทวา...โชคยังคงเปนของเขาอยูเมื่อรีฟและสมาชิก WRO ตางก็ปรากฏตัวออกมาชวยเขาไวไดทัน วินเซนตและพวกของรีฟจึงรวมมือผนึกกําลังกันตอสูกับพวกทหารลึกลับเหลานี้ จนพวกมันตองลาถอยออกจากเมืองไป
    • หลังจากที่เสร็จสิ้นการตอสูแลว ในขณะที่ทุกคนกําลังนั่งพักรีฟตัวจริงก็เขามาพูดกับวินเซนตวาเขายังคงตองการความชวยเหลือจากวินเซนตอยูแมวาเราจะสามารถขับไลศัตรูออกไปไดแลว เพราะวาตอนนี้พวกทหารลึกลับเหลานั้นไดบุกไปยังเมืองเอดจแทนแลว... เมื่อไดยินดังนั้น วินเซนตจึงมีสหนาตกใจเล็กนอย กอนที่จะกลับมาสงบนิ่งดังเดิมในไมชา ีเมืองเอดจ สมาชิกกลุม WRO จํานวนสองคนกําลังยิงตอสูกับกลุมทหารฝายศัตรูอยู แตอยูดีๆก็มีหลุมดําปรากฏขึ้นกลางอากาศ และหลุมดําก็ไดดูดสองคนนั้นหายเขาไปในความมืดมิด อีกทางดานหนึ่ง สมาชิกกลุม WRO ที่ไดเขาไปในโกดัง ก็กําลังแปลกใจที่วาทําไมที่โกดังนั้นถึงไมมีพวกของตนอยูเลย ทวา...ดันมีปาแตงตัวประหลาดคนหนึ่งยืนอยูแทน ซึ่งหลังจากที่ปาคนนั้นไดแนะนําตัวใหกับพวกเขาไดรูจัก ปาคนนั้นก็จัดการฆาพวกเขาทิ้งทันที =============================== Chapter 2 – Showdown in the wastes ===============================ระหวางเสนทางจากเมืองคาลมไปยังเมืองเอดจ รถคันหนึ่งวิ่งออกจากเมืองคาลมเพื่อมุงหนาไปสูเมืองเอดจ ภายในรถนั้น ชายสองคนกําลังคุยปรึกษาหารืออะไรบางอยางกันอยู รีฟเลาใหฟงวาเมื่อสมัยที่ทานประธานคนเกายังมีชีวิตอยู เขาตองการที่จะสรางกองทัพรวมพลคนเหนือ มนุษยขึ้นมาใหเปนกองทัพนักรบที่แข็งแกรงที่สุดของชินระ ซึ่งก็คือกลุม Deepground Soldier (DGS)นั่นเอง โดยชายที่มีชื่อวาอาซูลซึ่งวินเซนตไดพบมากอนหนานี้นั้น ก็เปนหนึ่งในสมาชิกกลุม Tsviet ซึ่งเปนกลุมที่รวมพวกชั้นแนวหนาของ DGS เขาดวยกัน สวนขอมูลนอกเหนือจากนี้นั้น รีฟเองก็ไมคอยจะรูเทาไหร ในบริษัทนั้นคนที่รูถึงการมีตัวตนอยูของกลุมนี้ก็มีแค ไฮเดกเกอร สการเล็ต และดร.โฮโจ บางที...รูฟสที่เปนลูกชายของทานประธานเองก็อาจจะไมรูดวยซ้ํา ตัวรีฟเองก็พึ่งจะรูเรื่องนี้หลังจากที่เขาไดไปพบเอกสารเกาๆของสการเล็ตซึ่งก็คือเมื่อไมนานนี้เอง วินเซนตถูกรีฟถามวาเคยไดยินเรื่องที่คนจํานวนมากหายสาบสูญไปอยางลึกลับที่เมืองจูนอนรึเปลา ซึ่งวินเซนตที่ไมคอยจะไดตามติดตามขาวเทาไหรก็ตอบไปสั้นๆแควาหมายถึงเรื่องที่คนหายสาบสูญ 20-30 คนนั่นสินะ รีฟบอกวาเขากลัววาถาใหออกขาวตามความเปนจริงไปผูคนจะตองแตกตื่นกันเปนแน ดังนั้นเขาจึงเลี่ยงไมไดที่จะปกปดความจริงเอาไว ซึ่งแทจริงแลวนั้นจํานวนคนที่หายสาบสูญไปนั้นมีสูงถึง 1,200 คนเลยทีเดียว กลุม WRO ไดเคยพยายามออกตามหาคนที่หายสาบสูญไปแตก็ไมไดผลอะไร จะมีก็แตไดยินขาวลือแปลกๆจากชาวเมืองเอดจมา คนที่ชานเมืองเอดจเลากันวาตั้งแตที่มีเหตุการณที่คนจํานวนมากหายสาบสูญไปจากเมืองจูนอนเกิดขึ้น พวกเขาก็เริ่มมักจะไดยินเสียงกรีดรองอยางโหยหวนดังมาจากทางเมืองรางอยางมิดการในทุกๆคืน
    • ในขณะที่การสนทนากําลังดําเนินไปอยางเครงเครียด ลูกนองของรีบก็ไดติดตอเขามาใหรีฟรีบเปดมอนิเตอรเพื่อดูสัญญาณภาพลึกลับที่ถูกถายทอดไปยังทุกๆที่ในทันที เมื่อที่รีฟเปดมอนิเตอรขึ้นมาและเครื่องสามารถจับสัญญาณภาพได ก็ปรากฏภาพของชายรูปรางบึกบึนผูมีผมสีเงินแถมยังไมใสเสื้อ กําลังนั่งทําหนาตายียวนอยู ชายคนนั้นพูดขึ้นมาวาเวลาแหงการชําระลางโลกนี้น้นได ัมาถึงแลว ผูที่บริสุทธิ์จะถูกสงวนไว ในขณะที่คนที่แปดเปอนจะตองถูกทรมานและฆาทิ้งอยางทารุณ เมื่อสิ้นคําพูดนี้สัญญาณภาพก็ขาดตอน ในขณะที่ดานทายรถนั้นมีเสียงเหมือนอะไรบางอยางกําลังกระแทกใสตัวรถอยู รีฟวิ่งไปเปดประตูดานทายรถออกมาและพบวาฝูงหมาปากําลังไลจูโจมใสรถของรีฟ วินเซนตจึงรับอาสาที่จะจัดการให ทุกอยางดูเหมือนจะเปนไปดวยดีแตในที่สุดก็เกิดอุบัติเหตุขึ้นจนทําใหรถเสียกลางทาง รีฟจึงขอใหวินเซนตรีบมุงหนาไปยังเมืองเอดจให ในขณะที่เขาจะอยูซอมรถ Shadowfox ที่นี่และเมื่อเขาซอมรถเสร็จแลวเขาจะรีบขับรถกลับสํานักงานใหญของ WRO เอง “ดูเหมือนวาชั้นจะไมมีทางเลือกเลยสินะ” วินเซนตบนใสรีฟในฐานที่รีฟแบงงานไดอยางนาตอยมาก วินเซนตเดินลงจากรถอยางไมคอยสบอารมณนัก ระหวางทางเคาตองผจญกับฝูงปศาจสุนัขและตอง ตอสูกับพวก DGS สวนนึงที่มาพรอมกับแมงกะไซติดปนกล ซึ่งเขาก็สามารสยบพวกมันลงไดอยางงายดายหลังจากนั้นเขาก็รีบวิ่งตรงไปยังเมืองเอดจทนทีั =============================== Chapter 3 – Silent Edge ===============================เมืองเอดจ DGS หญิงในชุดสีแดงคนหนึ่งที่มีชื่อวา “รอสโซ” กําลังนั่งหัวเราะราอยูในโกดังภายในเมืองเอดจ เธอกําลังพูดยกยองชายผมเงินที่เธอเรียกวา “ไวส” และรอบๆตัวเธอนั้นเต็มไปดวยศพของสมาชิกกลุม WROจํานวนมากมายที่ถูกเธอฆาทิ้งทั้งหมด ภายในเมืองเอดจ พายุฝนกําลังโหมกระหน่ําใสตึกรามบานชองอยางไมหยุดหยอน วินเซนตที่ตัวเปยกโชกไปดวยน้ําฝนกําลังแปลกใจที่วาทําไมที่เมืองนี้ถึงไมมีผคนอยูเลย ขณะที่เขากําลังครุนคิดอยูที่มุมตึกนั่นเอง ูผูหญิงที่ใสรองเทาสนสูงสีฟาและเสื้อโคทสีขาวก็เดินเขามาจากทางดานหลังของเขา เมื่อเธอเขาประชิดตัวเขาไดเธอจึงรีบเอาปนจอไปที่ศีรษะของเขาทันที ซึ่งก็เปนจังหวะเดียวกับที่วินเซนตรูสึกตัวไดและก็รีบหันปนมาจอศีรษะเธอไดพรอมๆกัน วินเซนตจองมองหนาเธออยูครูหนึ่งแตทั้งสองก็ไมไดพูดอะไรแกกัน ดวยสัญชาตญาณของบุรุษที่ดี เขาจึงหันไปมองที่หนาอกหนาใจของเธอแทน ซึ่งเขาก็เหลือบไปเห็นบัตรประจําตัวสมาชิกกลุม WRO ที่ติดบนเสื้อของเธอ วินเซนตลดปนลงและแนะนําตัววารีฟเปนคนสงเขามาเพื่อชวยสมทบกับกลุม WRO ที่กําลังตอสูกับฝายศัตรูอยูภายในเมืองนี้ ในขณะที่ฝายหญิงสาวเองก็แนะนําตัวเธอเองเชนกัน เธอบอกวาเธอชื่อ “ชาลัว รุย” เปนเรื่องที่นาแปลกประหลาดที่เธอบอกวาตั้งแตที่เธอกาวเทาเขามาในเมืองนี้ เธอกลับไมเจอใครเลย ไมวาจะเปนพวกกลุม WRO ดวยกัน ไมวาจะเปนฝายศัตรู หรือแมแตพลเมืองกวา 500 คนที่อาศัยอยูที่นี้เธอก็ไมพบเห็นเชนกัน หลังจากที่เธอไดเลาเรื่องที่เธอรูใหวินเซนตฟงหมดแลวเธอจึงขอตัวไปทําธุระของเธอ วินเซนตที่
    • เอะใจไดจึงถามเธอวาเธอกําลังตามหาอะไรอยู ซึ่งชาลัวก็ตอบกลับมาวาเธอกําลังตามหาเหตุผลในการดํารงชีวิตอยูของเธอ วินเซนตออกเดินทางเขาไปในเมืองที่เงียบสงัด ในขณะที่ฝนกําลังตกหนักลงมาอยูเรื่อยๆแตเขากลับไมพบเจอผูคนซักที จะเจอก็แตพวก DGS ที่ซุมยิงเขาจากระยะไกล แตแลวเขาก็ไดพบกับสมาชิกกลุม WRO คนหนึ่งที่กําลังบาดเจ็บเจียนตาย เขาพูดวาสมาชิกคนอื่นๆลวนแตถูกทหารชุดแดงที่หลบซอนอยูที่โกดังแถบชานเมืองจัดการ ใหวินเซนตระวังตัวใหดีเพราะพวกมันกําลังรวบรวมตัวผูคนอยู...วาแลวเขาก็เสียชีวิตลงทั้งๆที่ดวงตายังเบิกคางอยูอยางนั้น ดวยความชวยเหลือของเด็กผูชายตัวเล็กๆที่วินเซนตเจอระหวางทาง เขาจึงสามารถเดินทางมาจนถึงโกดังแถบชานเมืองได แตสิ่งที่เขาไดเจอในโกดังนั้นหาใชทหารชุดแดงไม หากแตเปนพวกทหาร DGS เจ็ดคนที่แบกอาวุธมาครบมือเพื่อหยุดยั้งเขาตางหาก ซึ่งหลังจากที่วินเซนตสามารถจัดการลมพวกนั้นลงได เขาก็เดินออกทางประตูหลังของโกดังในทันที ที่ดานนอกฝนยังคงโหมกระหน่ําลงมาอยางไมหยุดยั้ง ทั้งเมืองนั้นถูกปกคลุมไปดวยพายุฝนและความมืดมิดรอสโซทอยูดานหลังของโกดังกําลังยืนอาบน้ําฝนและบนพึมพําอยูคนเดียว เธอกลาววานี่เปนครั้งแรกที่ ี่ผิวหนังของเธอไดสัมผัสกับสายฝนที่ตกลงมา เธอเองไมไดเห็นทองฟามานานแสนนานจนกระทั่งเมื่อไมกี่วันมานี้ซึ่งพอถึงตรงนี้วินเซนตก็เดินมาเจอกับเธอพอดี รอสโซบอกวาวินเซนตคือผูครอบครองโปรโตมาเทเรียสินะ เมื่อวินเซนตไดยินดังนั้นเขาจึงมีสีหนาที่ดูสับสนอีกครั้ง เธออธิบายวาโปรโตมาเทเรียก็คือกุญแจสําหรับการควบคุมโอเมกา ซึ่งเธอกําลังตองการมันอยูดังนั้นจึงขอใหวินเซนตรีบๆสงมันมาซะ เธอจะไดจดการปลิดชีวิตเขาไดเสียที แนนอนวาวินเซนตที่สับสนอยูยอม ัไมยินยอม แทจริงแลวเขาไมรูดวยซ้ําวาสิ่งที่เธอพูดถึงอยูหมายถึงอะไรกันแน เขาไมรูวาโอเมกาและโปรโตมาเทเรียที่เธอพูดคืออะไร แตเขาก็ไมมีโอกาสที่จะซักถามเธอเสียแลวเพราะบัดนี้รอสโซน้นไดชักอาวุธขึ้นมาเพื่อจู ัโจมเขาอยางไรความปรานีแลว ดวยความวองไวปาน Spawn กลับชาติมาเกิด เขาจึงสามารถหลบการโจมตีอันรวดเร็วของเธอไดทั้งหมด แตเมื่อรอสโซเอาจริงและหันมาใชอาวุธปนของเธอ วินเซนตก็ไดโกยหนาตั้ง เธอจึงใชความรวดเร็วออมไปตอยใสเขาในจังหวะที่เขาเผลอ ซึ่งวินเซนตก็ไดแตปลิวทะลุกําแพงไปสามบานแปดบาน วินเซนตที่ลุกขึ้นมาไดจึงนั่งตั้งทาเก็กแลวแปลงรางเปนเคออส เมื่อรอสโซไดเห็นวินเซนตแปลงรางเธอจึงตกใจ และเพียงแคเคออสเปลงพลังออกมาเทานั้น เธอก็ถึงกับปลิวกระเด็นหายไปในพริบตา วินเซนตที่เอาตัวรอดมาไดอยางหวุดหวิดลมลงดวยความออนเพลีย เขาหายใจหอบฮั่กและกําลังจะสลบไป แตแลวเขาก็ไดเห็นชาลัวที่กําลังเดินมาชวยเหลือเขา เขาจึงวางใจและสามารถหลับลงไปไดอยางสงบ ในความฝน...วินเซนตฝนถึงตอนที่เขาอยูกับลุเครเซียในถ้ําหลังน้ําตก ลุเครเซียเอาแตพูดขอโทษที่เธอ“ปลุก” เขาขึ้นมา วินเซนตจึงนึกฝนไปตอถึงตอนกอนที่เขาจะเสียชีวิตลง ในตอนนั้นเขาทะเลาะกับดร.โฮโจอยางรุนแรง หลังจากนั้นดร.โฮโจก็ยิงเขาทิ้ง เมื่อเขารูสึกตัวอีกทีเขาก็รูสึกเจ็บปวดทรมาน เขาพยายามลุกขึ้นมาเดินแตก็ทนความเจ็บปวดไมไหวจึงลมลงอีกครั้ง หลังจากนั้นพอเขาตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบวาเขากําลังอยูในหลอดทดลองที่มีลุเครเซียคอยเฝาดูแลอยู =============================== Chapter 4 – Headquarter Under Siege
    • ===============================สํานักงานใหญของกลุม WRO ภายในแคปซูลรักษาตัวที่ชาลัวเปนคนเฝาดูแลอยู วินเซนตที่กลับกําลังพักผอนอยูในนั้นคอยๆลืมตาตื่นขึ้นมา เมื่อชาลัวเห็นดังนั้นแลวเธอจึงรีบพาเขาออกมาจากแคปซูล ชาลัวเลาใหฟงวาเธอเห็นวินเซนตแปลงรางเปนปศาจรายแลวก็ลมลง เธอจึงพาวินเซนตกลับมารักษาตัวที่สํานักงานใหญของ WRO เมื่อวินเซนตไดยินดังนั้นเขาจึงถามเธอวาปศาจรายที่เธอพูดหมายถึงเคออสหรือ ซึ่งเธอก็ตกใจเมื่อไดยินคําวาเคออส เธอถามวินเซนตวาเขามียีนของเคออสอยูงั้นเหรอ ถาอยางนั้นแลวเขาก็เปนผลงานจากการทดลองของดร.ลุเครเซียใชหรือไม เมื่อวินเซนตไดยินดังนั้นจึงตกใจ เขาไมเคยรูมากอนเลยวาเคออสนั้นเปนผลงานการทดลองของลุเครเซีย เขาเพียงแตนกมาตลอดวาที่รางกายเขาเปนแบบนี้เปนเพราะการ ึทดลองของดร.โฮโจ ชาลัวอธิบายใหฟงวาดร.ลุเครเซียเปนนักวิทยาศาสตรคลาส A ในสาขาไบโอเทคโนโลยีของชินระนอกจากนี้เธอยังเปนผูเขียนบทวิจัยเรื่องชีพจรดวงดาว ในบทความของเธอนั้นอธิบายถึงเรื่องเคออสไววาเคออสเปนหนึ่งในรูปแบบการเปลี่ยนแปลงทางชีวภาพที่สามารถเกิดขึ้นไดในตัวของพวกเราทุกคน วินเซนตพยายามที่จะขอดูบทวิจัยฉบับนั้นแตชาลัวบอกวาคงจะเปนไปไมได เพราะบทความนั้นไมไดถูกเก็บไวในเครือขายขอมูลของชินระ หากแตถูกเก็บไวที่หองเก็บเอกสารสําคัญแทน จังหวะนี้เองที่รีฟก็เดินเขามาพอดี เมื่อรีฟเห็นวินเซนตที่ฟนขึ้นมาแลวเขาจึงถามอาการของวินเซนต และทั้งหมดก็เริ่มพูดคุยเรื่องซีเรียสกัน อีกทางดานหนึ่ง ผูหญิงรูปรางเล็กที่มีดวงตาสีสมกําลังใชคอมพิวเตอรเพื่อตรวจสอบขอมูลอะไรบางอยางอยู ทันใดนั้นอาซูลก็เดินเขามาพอดีและถามเธอวาวินเซนตอยูที่ไหน เมื่อเธอตอบวาเขาอยูที่สํานักงานใหญของ WRO ชายรูปรางล่ําบึ้กจึงแสดงทาทางดีใจอาซูลซึ่งเปนคนที่บาการตอสูนั้นแทบจะอดใจรอไมไหวแลวที่จะไดปะทะกับคูตอสูที่คูควรกับเขา เมื่อไดเวลาแลวอาซูลจึงเดินออกจากหองไป ในขณะที่ผูหญิงรูปรางเล็กคนนั้นก็ลุกไปหยิบมาเทเรียลูกหนึ่งที่วางไวบนโตะขางๆตัวเธอ กอนที่จะเดินตามเขาออกไป กลับมาที่ฝาย WRO วินเซนตกําลังอธิบายเรื่องที่รอสโซพูดใหกับรีฟฟง เมื่อชาลัวไดยินดังนั้นเธอจึงพูดขึ้นวา “วิญญาณที่หลอหลอมขึ้นจากปฏิกูลดารา กําจัดสิ่งแปดเปอนและชําระลางไลฟสตรีม วิญญาณผูเพรียกหาวาระสุดทาย และนําพาโอเมกาไปยังสวรรคอันสูงสง (ภาคญี่ปุนจะจะบอกวาเพื่อนําพาโอเมกาผูหมายถึงวาระสุดทายไปยังมหาสมุทรดารา) นามของเขาคือเคออส” นี่คือขอความในบทวิจัยของดร.ลุเครเซีย โชครายที่เธอไดเคยอานบทวิจัยเพียงบางสวนเทานั้นเธอจึงไมไดรูอะไรเรื่องนี้มากเทาไหร เธอพูดตอไปวา “อยางไรก็ตาม โอเมกา เคออส และ....” แตยังไมทันที่เธอจะพูดจบ ลูกนองของรีฟก็ไดสงภาพของพวก DGS ที่กําลังบุกเขามายังสํานักงานใหญของ WRO ใหทุกคนดู เมื่อชาลัวไดรูวาพวก DGS กําลังบุกเขามา เธอจึงรีบกดสวิตซเพื่อปดประตูทางเขาสํานักงานใหญทุกทาง แตพวก DGS ที่นําโดยอาซูลก็สามารถพังประตูและสามารถบุกเขามาไดอยางงายดาย เมื่อวินเซนตเห็นดังนั้นเขาจึงรีบออกจากหองเพื่อไปลุยกับพวกศัตรูทันที แมวารีฟกับวินเซนตจะรีบออกจากหองเพื่อไปหาทางรับมือกับพวกศัตรูแลว แตชาลัวก็ยังคงคอยควบคุมออกคําสั่งเหลาสมาชิกกลุม WRO อยูในหองดังเดิม แตเมื่อชาลัวไดเหลือบมองไปที่มอนิเตอรที่ปรากฏภาพของหญิงสาวรางเล็กที่กําลังเดินเขามาในฐานของ WRO เธอจึงตกใจและรีบออกจากหองไป
    • วินเซนตออกวิ่งพลานไปทั่วฐานของ WRO ระหวางทางเขาก็ตองตอสูกับพวกศัตรูมากมายที่บกเขามา  ุภายในอาคาร เขาคงไมรูตัววาระหวางที่เขากําลังตอสูอยูนั้น ใครบางคนไดเริ่มการสะกดรอยตามเขาแลว วินเซนตที่เก็บกวาดศัตรูที่บุกเขามาจนเกือบหมดแลวไดมาเจอกับชาลัวอีกครั้ง ชาลัวรูสึกไดถึงคนที่แอบสะกดรอยตามวินเซนตเขามา เธอจึงบอกใหเขายอมปรากฏตัวแตโดยดี ผูหญิงรางเล็กคนนั้นจึงปรากฏตัวขึ้นมาใหทั้งสองคนไดเห็น เมื่อชาลัวไดเห็นผูหญิงคนนั้นเธอจึงอุทานวา “เชลค!เชลคใชมั้ย!?” เชลคตอบกลับมาวาเธอไมรูจักใครใน WRO แตชาลัวไมสนใจ เธอบอกวาเธอตามหาเชลคมาตลอด 10ปท่ผานมา เมื่อชาลัวเดินเขาไปใกลเชลคเธอจึงชักดาบเลเซอรของเธอขึ้นมาขวางชาลัวไวอยางไมสบอารมณ ี “มันไมเกี่ยววาฉันจะเปนใครหรือเธอจะเปนใคร แตตอนนี้ฉนกําลังทํางานใหกับ DGS”เชลคตอบ ักลับมา ชาลัวพยายามจะอธิบายใหเชลคเขาใจวา ไมวาเวลาจะผานไปนานเทาไหร เธอก็ยังคงเปนนองสาวเพียงคนเดียวของชาลัวเชนเดิม “สิบปแลวสินะ นับจากวันที่พวกเขามารับตัวฉัน พวกเขาบอกวาฉันเปนคนที่มีความสามรถ แตคําพูดเหลานั้นก็เปนเพียงลมปากหอมหวานที่นําฉันไปสูความทุกขทรมานนับสิบปก็เทานั้นเอง พวกมันควบคุมจิตใจของฉัน จนกระทั่งฉันรูสึกวาฉันในตอนนี้เปนเพียงแคเงาของตัวฉันคนกอน ความเจ็บปวด ความกลัวที่ฉันไดรับสําหรับสิบปที่ตองเผชิญอยูภายในนรกใตดินที่มืดมิด มันเจ็บปวดยิ่งกวาที่เธอคิดมากนัก ดูรางกายฉันสิ ฉันอายุถึงสิบเกาปแลวแตเพราะมาโคที่ตองอาบอยูทุกๆวันฉันถึงเปนแบบนี้ แตวา...ฉันก็ไมคิดวาฉันเปนคนที่โชครายที่สุดในโลกหรอกนะ เพราะฉันไมเคยมีความคิดโงๆอยางเชนการตั้งความหวังไววาซักวันหนึ่งจะตองมีคนมาชวยฉันแนๆ” เชลคพูดกับชาลัวดวยสีหนาที่เรียบสงบ แตภายในใจของเธอนั้นกําลังคุกรุนไปดวยความโกรธเกรี้ยว เมื่อฟงมาถึงตรงนี้ชาลัวก็คุกเขาลงแลวเธอก็รองไหออกมา เธอพยายามจะขอโทษสําหรับทุกสิ่งทุกอยางที่เกิดขึ้น เมื่อเชลคเห็นดังนั้นเธอจึงจะฆาชาลัวทิ้ง แตรีฟก็เขามาขัดจะหวะพอดี รีฟพยายามที่จะพูดใหเชลคเขาใจ เขาบอกวาเชลคก็เห็นไมใชเหรอ รางกายของชาลัวนั่นไงคือผลตอบแทนของการที่เธอพยายามที่จะตอสูกับชินระมาตลอดสิบป เธอตองสูญเสียทั้งแขนและดวงตา อวัยวะของเธอกวาครึ่งของรางกายก็ลวนเปนของเทียมที่ถูกเอามาเปลี่ยนใหม ทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่จะหานองสาวที่รักเพียงคนเดียวของเธอใหพบ แมวาเชลคจะเขาใจในสิ่งที่รีฟพูด แตคําพูดของพวกเขาก็ทําใหเธอตองสับสน เธอคือ DGS แตในขณะเดียวกันเธอก็เปนนองสาวของชาลัว แมเธอจะบอกวาเธอไมเคยที่จะหวังใหใครมาชวย แตแทจริงแลวเธอก็แอบคิดถึงพี่สาวเพียงคนเดียวของเธออยูอยางลึกๆ เธอสับสน เธอไมเขาใจ เธอไมรู ไมรูวาตอนนี้เธอควรจะทําอะไร...ตลอดเวลาสิบปที่เธอตองผจญอยูในนรก มันทําใหจิตใจของเธอเปลี่ยนไปมากขนาดนี้เลยหรือ... “พอ..พอไดแลว”เชลคที่กําลังสับสน พูดออกมาดวยความอึดอัด เธอตั้งทาที่จะโจมตีใสชาลัว แตเมื่อรีฟเห็นดังนั้นเขาจึงรีบยิงปนใสที่ดับเพลิงซึ่งติดอยูบนเพดาน น้ําดับเพลิงจึงทะลักลงมาจากเพดานและตกใสตัวทุกๆคน จนทําใหดาบเลเซอรของเชลคใชการไมได วินเซนตและรีฟรีบพาชาลัวหนีไป ในขณะที่เชลคยงคงไมขยับไปไหน แมวาสีหนาของเธอนั้นจะนิ่ง ั เปนอยางมาก แตแทจริงแลวเธอยังคงเปยมไปดวยความสับสนในจิตใจ เมื่อวินเซนตและรีฟพาชาลัวไปพักยังที่ปลอดภัยแลว วินเซนตจึงอาสาที่จะไปชวยสงบสติอารมณใหกับเชลคเอง วินเซนตจัดการกับเชลคแบบเบามือจึงทําใหเธอแคสลบไป เมื่อชาลัวเห็นวาเชลคสลบไปแลวเธอจึงเขาไปกอดเชลคดวยความหวงใย
    • รีฟกับวินเซนตตัดสินใจที่จะปลอยใหทั้งสองคนไปเคลียรกันเอาเอง เมื่อวินเซนตเดินออกมาจากบริเวณนั้นไดไมทันไร เขาก็เจอกับอาซูลที่ถลมเพดานลงมา วินเซนตสงสัยที่จูๆอาซูลก็ถามอะไรประหลาดๆกับเขาอาซูลถามวินเซนตวาวินเซนตรหรือไมวาทําไม ูเขาถึงมีชีวิตอยูจนถึงทุกวันนี้ได เมื่อวินเซนตไมตอบกลับไปอาซูลจึงบอกวาวินเซนตไมไดรูเรื่องอะไรเกี่ยวกับตัววินเซนตเองอยางที่เคาคิดจริงๆดวย วินเซนตไมพอใจและเริ่มโจมตีใสอาซูลแตดูเหมือนวาลูกโมของเขานั้นจะไมสามารถทําอะไรรางกายอันแข็งแกรงของอาซูลไดแมแตนิดเดียว รีฟที่ปรากฏตัวขึ้นมาเห็นวาทาจะไมคอยดีจึงรีบพาวินเซนตหนีไป ทั้งสามคนเลนวิ่งไลจับกันอยูพักหนึ่งแตแลวรีฟก็แนะนําใหวินเซนตใชร็อคเก็ตลอนเชอรที่วางอยูบนพื้นตรงนั้นจัดการมันซะ ซึ่งเมื่อวินเซนตหยิบมันขึ้นมายิงใสอาซูลแลว แรงปะทะก็ถึงกับทําใหวินเซนตและรีฟตองกระเด็นไปไกลทีเดียว เมื่อวินเซนตลุกขึ้นมาไดเขาจึงบนพึมพําวาวันหลังนายไมควรเอาของพรรคน้มาวางซี้ซั้วไวอยางนี้นะ แต ียังไมทนที่รฟจะไดแสดงความดีใจ เจาอาซูลก็ปรากฏตัวออกมาใหม รางกายของมันไมไดมีบาดแผลใดๆเลย แถม ั ีคราวนี้มันยังถือร็อคเก็ตลอนเชอรอนที่วินเซนตพึ่งใชเมื่อกี้มาเปนอาวุธคูกายอีกดวย ั วินเซนตบอกใหรีฟหนีไปสวนเขาจะจัดการกับมันเองอาซูลเองก็ดีใจเชนกันที่ไดตอสูกับศัตรูที่คูควรอยางวินเซนต แมวากระสุนปนของวินเซนตจะทําอะไรรางกายของอาซูลไมไดนัก แตเขาก็รูจักที่จะใชถังน้ํามันแถวนั้นใหเปนประโยชนในการจัดการกับมัน หลังจากที่วินเซนตจัดการกับอาซูลจนมันสลบไปไดแลวเขาจึงบอกกับรีฟวาเขาจะออกเดินทางไปยังนีเบิลเฮลมเพื่อคนหาความจริงในเรื่องของเคออสที่อยูภายในรางกายของเขา ดวยความเปนหวงเปนในรีฟจึงแนะนําใหวินเซนตแอบเขาไปทางทอระบายน้ําแทน เพราะตอนนี้ภายในเมืองนีเบิ้ลเฮลมนั้นไดถูกพวก DGS เขาไปยึดแลว =============================== Chapter 5 – Manor of Despair ===============================ทางระบายน้ําภายในเมืองนีเบิ้ลเฮลม ลําพังการเดินทางผานทางระบายน้ํานั้นก็ตองผจญกับกลิ่นเหม็นจนแทบจะแยอยูแลว แตพระเอกของเรากลับตองผจญฝูงซาฮากิน (ปศาจจิ้งเหลน) ที่ทํารังอยูในทางระบายน้ํานั้นอีกตางหาก ระหวางที่กําลังย่ําแยเพราะโดนเหลาจิ้งเหลนรุมทึ้ง โชคก็ยังคงเปนของวินเซนตเมื่อเขาพบมาเทเรียสายฟาที่ไมรไปตกอยูในบริเวณนั้นได ูอยางไร วินเซนตหาจังหวะหลอกลอพวกซาฮากินทั้งหลายใหมารวมกันเปนกระจุก จากนั้นเขาจึงกระโดดขึ้นสูงแลวยิงสายฟาลงมาใสทางน้ําที่พวกซาฮากินยืนอยู สงผลใหเหลาซาฮากินทั้งหลายจึงกลายเปนจิ้งเหลนทอดกรอบไปในคราเดียวกัน เมื่อจัดการกับเหลาจิ้งเหลนและหาทางออกจากทางระบายน้ําไดแลว วินเซนตก็ตองผจญกับเหลากองทัพDGS ที่มาคอยตอนรับเขา หลังจากที่เขาโคนพวกมันลงไดหมด เขาก็เดินเขาไปลิฟตที่เชื่อมตอไปยังชั้นใตดินของคฤหาสนชินระ
    • ขณะที่ลิฟตกําลังเลื่อนขึ้นไปยังชั้นบนอยางชาๆ วินเซนตที่กําลังสับสนถึงตัวตนที่แทจริงของตัวเองก็กําลังครุนคิดถึงเรื่องราวในอดีตของเขาไปดวย ใช...เขาจําได ครั้งแรกที่เขาไดพบกับลุเครเซีย หลังจากที่เขาแนะนําชื่อสกุลของตัวเองใหลุเครเซียฟงและบอกวาชินระสงเขาใหมาเปนบอดี้การดใหลุเครเซียแลว เธอก็มีอาการตกใจ วินเซนตยังจําไดดีถึงอากัปกิริยาที่ผดปกติของเธอ ตอนนั้นเธอพูดวา “เปนไปไมได...ทําไมพวกเขาถึงสง ิลูกชายของ...” ซึ่งพอวินเซนตสังเกตถึงความผิดปกติของเธอ เธอจึงรีบหันมาพูดกลบเกลื่อนดวยน้ําเสียงที่ราเริงกอนที่เธอจะแนะนําชื่อของเธอ และบอกวายินดีที่ไดรจักคุณบอดี้การด ูเตาปฏิกรณแหงหนึ่งภายในเมืองมิดการ เก็ตซิธกําลังสืบหาตนตอของเสียงกรีดรองประหลาดที่ดังโหยหวนอยุทุกค่ําคืน ระหวางนั้นเองเขาก็ไดพบกับตูคอนเทนเนอรที่บรรทุกผูคนมาจากเมืองคาลมกําลังถูกขนไปยังสถานที่แหงหนึ่ง ขางในตูนั้นมีผูคนมากมายที่ถูกจองจํากําลังกรีดรองอยางบาคลั่งอยู เขารูสึกแยอยางที่สุดที่ไมสามารถจะชวยอะไรผูคนเหลานั้นได เขาคอยๆแอบตามตูคอนเทนเนอรที่กําลังมุงหนาไปยังใจกลางของบอมาโค เมื่อตูคอนเทนเนอรมาถึงใจกลางของบอมาโคแลว พวก DGS ก็ทําการทิ้งตูคอนเทนเนอรท่มีผูคนกําลังกรีดรองอยูมากมายนั้นลงไปในบอ ีมาโคซะ แตยังไมทันที่ตูคอนเทนเนอรจะไดตกลงไปแตะผิวของบอ ก็ปรากฏมือขนาดยักษของสัตวประหลาดโผลขึ้นมาเหนือบอมาโค มันจับตูคอนเทนเนอรที่ถูกปลอยลงมาเอาไวในมือของมันโดยมั่น กอนที่จะฉุดกระชากมือมันกลับลงไปในบอมาโค พรอมๆกับชีวิตของผูคนมากมายที่ตองสูญสลายไป “อะไรกันนะ พวกมันเลี้ยงตัวอะไรกันไวเนี่ย!!!” เก็ตซิธแผดเสียงออกมาดวยความตกตะลึง ทวาดูเหมือนวาเสียงของเขานั้นจะดังไปมากทีเดียว ใครบางคน...กําลังปรากฏตัวขึ้นจากหลุมดําที่กําลังขยายใหญขึ้นเรื่อยๆในบริเวณขางหลังของเก็ตซิธ “...ผูนําทางวิญญาณ โอเมกาของพี่ชาย...” ชายที่ปรากฏตัวขึ้นจากหลุมดํากลาว “เน...เนโร !!” เก็ตซิธเอยชื่อของชายผูนั้นที่เขารูจักดีเปนวาระสุดทาย กอนที่เขาจะถูกชายผูนั้นดูดเขาไปในความมืดมิด ที่เขาไมสามารถจะหวนกลับมาไดชั้นใตดินของคฤหาสนชินระ ในที่สุด วินเซนตที่ไปเดินออมโลกมานานแสนนานก็มาถึงคฤหาสนชินระเสียที เขาคอยๆเปดประตูเขาไปในหองสมุดที่คุนเคย กอนที่จะพบมาเทเรียลูกหนึ่งที่กลิ้งตามพื้นมาทางเขา ทันทีที่วินเซนตหยิบมันขึ้นมา มาเทเรียก็ปลดปลอยแสงสีขาวจาออกมา ที่ดานหลังของเขานั้นเอง ลุเครเซียไดปรากฏตัวขึ้น “เธอมาที่นี่เพื่อคนหาเรื่องของฉันใชมั้ย?” ลุเครเซียพูดดวยรอยยิ้ม รอยยิ้มอยางจริงใจที่เขาคิดถึงและโหยหามานานแสนนาน ลุเครเซียคอยๆกาวเดินเขามาหาเขา และเขาก็เดินเขาไปหาเธอเพื่อที่จะกอดรั้งเธอเอาไวแตวา....สิ่งที่เขาเห็นนั้นกลับเปนโฮโลแกรมของลุเครเซียที่ทะลุผานตัวเขาไป “โอเมกากําลังจะตื่นขึ้นมา ถูกมั้ย?” ลุเครเซียตั้งคําถามกับเขา “วิญญาณที่หลอหลอมขึ้นจากปฏิกูลดารา กําจัดสิ่งแปดเปอนและชําระลางไลฟสตรีม วิญญาณผูเพรียกหาวาระสุดทาย และนําพาโอเมกาไปยังสวรรคอันสูงสง นามของเขาคือเคออส” ฉันคนพบขอความเหลานี้ใน
    • ขณะที่กําลังศึกษาเรื่องของสารจากชนเผายุคโบราณ โอเมกา ชื่อที่หมายถึงวาระสุดทายของทุกสิ่งทุกอยาง ก็เหมือนกับชีวิตอื่นๆบนดวงดาวที่ลวนเกิดมาจากไลฟสตรีม มันดํารงอยูภายในดวงดาวและรับคําสั่งทั้งมวลจากดวงดาว เมื่อดวงดาวถึงกาลสิ้นสูญ มันจะทําใหทุกชีวิตกลับไปสูการเริ่มตนใหมโดยการทําใหทุกคนกลายเปนไลฟสตรีม หลังจากนั้นมันก็จะนําพาวิญญาณของทุกคนบินทองไปในมหาสมุทรดารา เพื่อนําไปสูการเริ่มตนใหมยังสถานที่ๆไกลออกไป นี่แหละคือวัฎจักรของดวงดาว เมื่อใดก็ตามที่โอเมกาเกิดขึ้นมา ทุกชีวิตบนโลกนี้ก็จะจบสิ้น หลังจากที่โอเมกาบินทองไปในจักรวาลโลกนี้ก็จะกลายเปนดวงดาวแหงความตายเทานั้นเอง “ฉันไดเก็บแผนดิสคที่บันทึกขอมูลเหลานี้เอาไวยงที่แหงนี้ ฉันไมรูวามันจะชวยเธอไดมากแคไหน แต ัฉันอยากใหเธอพึงระลึกเอาไวเสมอวา ฉัน...ขอโทษนะ” ลุเครเซียกมหัวใหวนเซนต กอนที่ภาพโฮโลแกรมของตัวเธอจะคอยๆจางหายไป มาเทเรียที่วินเซนตถือ ิอยูไดแตกสลายออกกอนที่เขาจะตองขมตาลงดวยความเจ็บปวด วินเซนตหยิบแผนดิสคที่บันทึกขอมูลของโอเมกาขึ้นมาจากโตะ เขารูแลววาหลังจากนี้เขาจะตองออกตามหาแผนดิสคอีกสามแผนที่กระจายอยูตามหองตางๆในคฤหาสนแหงนี้ เขาเดินสํารวจไปทั่วบริเวณของคฤหาสนที่เขาคุนเคยเปนอยางดี เขาคิดวาไมวาเวลาจะผานไปนานเทาไหร สถานที่แหงนี้ก็ยังคงดูเหมือนปราสาทผีสิงเชนเดิม เมื่อวินเซนตเดินเขาไปในหองทดลองเขาก็ตองเจอกับศัตรูที่เขาไมคาดคิด เพราะคนที่ปรากฏตัวขึ้นมาขวางทางเชานั้นก็คือรอสโซนั่นเอง รอสโซบอกวาไมคิดเลยวาเธอจะไดเจอวินเซนตในที่แบบนี้ ตัวเธอเองกําลังคิดวาจะออกไปหาวินเซนตอยูพอดี ออ...เธอไมไดสนใจโอเมกาอะไรนั่นหรอก แตไวสตางหากที่ตองการมัน DGS ทุกคนนั้นตางก็ทําทุกอยางเพื่อเขา ถาโอเมกาคือสิ่งที่ไวสตองการ มันก็คือสิ่งที่ DGS ตองการเชนกัน เธอก็ไมรูเหมือนกันวาสุดทายแลวโลกนี้จะเปนอยางไร แตการฆาตกรรมหมูนี่มันก็เปนเรื่องที่สนุกดี การไดฆามนุษยทุกคนเนี่ยแหละคือสุดยอดแหงความปรารถนาของเธอ อยางไรก็ดี เธอบอกวาเธอนะมีชวิตอยูเพื่อฆาผูอื่นเทานั้น แมวาสามปที่แลวพวกเธอจะไดรบอิสรภาพ ี ักลับคืนมา แมวาพวกเธอจะไมตองอยูภายใตโลกที่มืดมิดและไมมีมาโคอีกตอไป แตพวกเธอก็ไมรูจะทําอะไรนอกจากการฆากันเอง เธอรอดชีวิตมาไดหลังจากที่ตองอาบเลือดของพวกพองนับพัน แมวาจะฟงดูเหมือนเปนเรื่องที่โหดราย แตสําหรับเธอแลวมันกลับเปนชวงเวลาที่มีความสุขที่สุดของเธอ การฆามนุษยทุกคนบนโลกนั่นแหละคือสิ่งที่เธอคิด และยิ่งเธอไดฆาคนมามากเทาไหร เธอก็ยิ่งกระหายการฆามากขึ้นเทานั้น เมื่อฟงมาถึงตรงนี้วินเซนตก็ยกปนขึ้นมาแลวเล็งไปที่หนาของรอสโซเขาพยายามที่จะโจมตีใสเธอแตเธอก็เอาแตหนีทาเดียว ดูเหมือนวาเธอจะมีแผนอะไรบางอยางอยู แตแลวเธอก็สงหุนยนตสี่ขา “BlackWidow” มาลุยกับเขาแทน เจาบอสตัวนี้ก็รายใชเลน นอกจากจะมีพลังปองกันที่สงจนกระสุนแทบจะไมระคายผิวมันแลว มันยัง  ูปลอยเลเซอรพลังงานแสงที่โดนเขาไปมีแตตายลูกเดียว แถมยังยิงปนกลและลูกระเบิดไดอีกตางหาก แตไมวามันจะเกงแคไหน สุดทายพระเอกของเราก็สามารถเอาชนะมันไดอยูดี ขณะที่วินเซนตกําลังดูซากของหุนยนตที่ตัวเองพึ่งจะจัดการไปไดอยูนั่นเอง รอสโซก็ดอดเขามาจากทางดานหลังของเขา ยังไมทันที่วินเซนตจะรูตัวเธอก็ออมไปทางดานหนา และใชมือของเธอทะลวงเขาไปในหนาอกซายของวินเซนต และหยิบอะไรบางอยางจากรางกายของเขาออกมา
    • ...มันคือ “โปรโตมาเทเรีย” … แทที่จริงแลวมาเทเรียที่พวกมันตามหามาตลอด และวินเซนตเองก็ไมรวามันอยูไหน ใครบางคนนั้นได ูฝงมันเอาไวในรางกายของวินเซนตมานาแสนนานซึ่งตัวเขาเองก็ไมเคยรูเรื่องนี้มากอน แลวรอสโซรูเรื่องนี้ไดอยางไร? นาเสียดายที่เขาไมมีเวลาที่จะไดคิดเรื่องเหลานี้เพราะตอนนี้สถานการณทาจะไมคอยดีเสียแลว วินเซนตรูสึกไดวากลามเนื้อทั่วรางกายของเขากําลังกระตุกอยางรุนแรง เขาเจ็บปวดทรมานและลมลงไปกระแทกกับพื้นอยางหมดทา ตาของเขาเหมอลอย เขาตองหาทางทําอะไรซักอยางเพื่อจัดการกับสถานการณตอนนี้ รางกายของเขาคอยๆสองแสงสีแดงและกลายรางเปนเคออส แมวาเขาจะกลายรางเปนเคออสแลวแตเขากลับไมสามารถควบคุมตัวเองได วินเซนตในรางเคออสไมสามารถแมแตจะลุกขึ้นมายืนหรือขยับเขยื้อนได เมื่อรางกายของเขาพนขีดจํากัดที่จะรับไหวแลว เขาจึงกลายรางกลับมาเปนวินเซนตดังเดิมอีกครั้ง เมื่อไมมีโปรโตมาเทเรียแลววินเซนตก็ไมสามารถที่จะควบคุมรางเคออสของตนเองไดอีกตอไปรอสโซที่รูถึงความจริงขอนี้อยูแลวคอยๆยอตัวลงขางๆเขา เพื่อที่เตรียมที่จะปลิดชีวิตของเขาซะ เมื่อถึงตรงนี้ใครบางคนที่สวมชุดมอคก็ปรากฏตัวขึ้นมา เขาเขวี้ยงชูริเคนยักษใสรอสโซแตเธอสามารถหลบไดรอสโซพยายามที่จะโจมตีกลับใสคนลึกลับนั้นแตก็พลาดเปา ทันใดนั้นระเบิดแสงที่ติดมากับชูริเคนยักษก็สองแสงจาขึ้นมาทําใหรอสโซตาพราและมองไมเห็นไปชั่วครู กวาที่ตาของเธอจะพรอมใชงานอีกครั้งหนึ่ง ใครคนนั้นก็พาวินเซนตหนีไปเรียบรอยแลว เมื่อตาของรอสโซหายพราแลวเธอจึงรีบวิ่งออกมานอกคฤหาสนชินระแตก็ไมพบแมแตเงาของใคร เธอทุบกําปนลงกับพื้นดวยความเสียดายที่ไมสามารถเด็ดชีพของเขาได อยางไรก็ดี เธอคิดวาวินเซนตในสภาพที่ไมสมประกอบแบบนั้นไมใชคูตอสูของเธอ ณ เวลานี้ การเริ่มตนของบทสุดทายไดเริ่มขึ้นแลว =============================== Chapter 6 - Deepground Strikes Back =============================== ในความฝน...วินเซนตฝนถึงสมัยตอนที่เขามาทํางานเปนบอดี้การดใหกับลุเครเซียอีกครั้ง ตอนนั้นเขาถามลุเครเซียและดร.โฮโจวาแนใจหรือที่จะใชลูกแทๆของพวกเขาเองเพื่อการทดลอง โฮโจบอกวาเขาและลุเครเซียตางก็เปนนักวิทยาศาสตร นี่เปนปญหาของพวกเขาและมันไมใชเรื่องที่เขาจะตองมาฟงบุคคลภายนอกอยางวินเซนต สวนลุเครเซียเองก็ไมพอใจที่วินเซนตไดแตถามเธอวาแนใจหรือโดยไมพยายามที่จะหักหามเธอเอาไว ดังนั้นเธอจึงตอบดวยทาทีที่อึดอัดใจและประชดไปวา “เธอแนใจ” “ใช.....ตอนนั้นฉันไดแตมอง ฉันไมไดแมแตพยายามที่จะหามเธอเอาไวได...และหลังจากนั้น..” ลุเครเซียคอยๆลมปวยลงเรื่อยๆ และเธอก็คลอดเซฟรอธในเวลาตอมา... กวาที่วินเซนตจะรูสึกตัวอีกที รางกายของเขาก็ไมเหมือนเดิมเสียแลว... กาลเวลาผานไปนานถึง 23 ป กวาที่เขาและเธอจะไดมาเจอกันอีกครั้ง เขาบอกวาเธอควรที่จะตําหนิเขาที่เขาไมสามารถจะหยุดยั้งเธอในตอนนั้นเอาไวได แตเธอกลับเอาแตบอกวา “ฉัน...ขอโทษ”บนรถบรรทุกของกลุม WRO ระหวางทางมุงหนาไปยังสํานักงานใหญ
    • วินเซนตที่ฟนขึ้นมาพบวาตัวเองกําลังนอนอยูบนรถบรรทุกของกลุม WRO ใครบางที่สวมชุดมอคเริ่มทักทายเขา นาแปลกใจที่เขามึนเกินกวาที่จะแยกแยะไดวาเสียงนั้นเปนเสียงของใคร “ดี ถางั้นก็ถางหูฟงใหชัดเจนละกัน ฉันคือแชมเปยนแหงโลกาและฟากฟา ผูพิชิตความชั่วรายทั้งปวงกุหลาบขาวเพียงหนึ่งเดียวจากวูไถ~” วาแลวเธอก็ถอดชุดมอคของเธอออก “ยัฟฟ คิซารากิ มาแลว !!!” หลังจากนั้นเธอที่กําลังเก็กอยูบนรถที่แลนดวยความเร็วก็เสียการทรงตัวและก็ลมหัวไปโขกใสคอมพิวเตอรดานหลังเขาดังโปก... ยัฟฟเริ่มเลาใหฟงวาเธอพบวินเซนตอยูในสภาพที่หนาอกซายเปนรูกลวง ตอนแรกเธอคิดวาวินเซนตคงจะชะตาขาดเสียแลว แตจูๆแผลก็คอยๆสมานกันเองไดอยางนาอัศจรรย รีฟเองที่เปนคนเรียกยัฟฟใหมาชวยวินเซนต เมื่อเธอไดรับคําสั่งจึงรีบตรงไปที่นีเบิลเฮลมทันที เธอเริ่มคนหาจากในตัวเมือง เมื่อไมเจอเธอก็เลยเปดประตูเขาไปในคฤหาสน พอเดินไปเดินมาอยูพักนึงแลวก็เจอเขากําลังกําลังจะเปนศพซะแลว เธอจึงรีบชวยเขาออกมา วินเซนตคอยๆเก็กเสียงกอนที่จะขอบคุณยัฟฟที่ชวยเหลือเขา ซึ่งพอยัฟฟไดฟงแลวเธอเองก็ถึงกับอายมวนไปเหมือนกัน เลนเอาพูดติดๆขัดๆไมเปนคําไปหลายประโยคเลยทีเดียว แตเธอก็บอกวาเธอไมไดอยากใหวินเซนตซีเรียสขนาดนั้น ยัฟฟตอสายไปยังรีฟเพื่อแจงใหรีฟรูวาวินเซนตปลอดภัยดีแลว รีฟจึงเริ่มเลาเรื่องที่เขาสงเก็ตซิธเขาไปในมิดการและเลาถึงเรื่องสยดสยองที่เก็ตซิธไดพบเห็น ทางดานวินเซนตเองก็เลาเรื่องทั้งหมดที่เขาคนพบเกี่ยวกับโอเมกาใหทางรีฟฟง หลังจากที่รีฟไดขอใหทั้งสองคนรีบกลับมาที่สํานักงานใหญของ WRO แลว สัญญาณก็ตัดไป วินเซนตนั่งครุนคิดอะไรบางอยูเงียบๆ ในขณะที่ยฟฟก็กําลังโมไปเรื่อยวาเธอมีวิธีจัดการกับเหลา DGS ัทั้งหลายอยางไรบาง แมวายัฟฟจะสังเกตไดวาวินเซนตไมไดฟงสิ่งที่เธอกําลังพูดอยู แตเธอก็ไมใชคนที่จะหยุดพูดดวยเรื่องแคนี้ มั่นใจไดเลยวาเธอยิ่งพูดเรื่องของเธอมากขึ้นๆเพื่อเรียกรองความสนใจจากเขาสํานักงานใหญของกลุม WRO เมื่อเชลคฟนขึ้นมาเธอก็พบวาเธอกําลังอยูในแคปซูลรักษาตัวภายในฐานทัพของ WRO เธอคอยๆเปดแคปซูลออกและเดินออกมา ดานหนาเธอนั้น สิ่งที่เธอพบคือพี่สาวคนเดียวของเธอที่ออนเพลียจากการดูแลเธอกําลังฟุบหลับอยูบนโตะ โดยมีดาบเลเซอรคูของเชลควางอยูขางๆ ที่หองขังภายในสํานักงานใหญ ยามทั้งหลายกําลังเดินตรวจตราอยูรอบๆบริเวณหองขัง ภายในหองนั้นมีรางของอาซูลกําลังนอนสลบอยู แตแลวเขาก็ลืมตาตื่นขึ้นมา... กลับมาที่เชลคเธอกําลังจองมองไปรอบๆรางกายพี่สาวของเธออยู แตแลวชาลัวก็ตื่นขึ้นมาพอดี ชาลัวรีบถามอาการของเชลคดวยความเปนหวงเปนใย ทวานองสาวสุดที่รักของเธอกลับดาประชดประชันหาวาเธอโงที่ชวยชีวิตศัตรูอยางเธอเอาไวเชลคบอกวาเธอจะฆาชาลัวทิ้งซะแลวเธอก็จะกลับไปอยูกับพวก DGS ดังเดิม เมื่อชาลัวไดยินเชนนั้นเธอจึงบอกวาเธอไมพอใจที่เชลคพูดแบบนั้น เธออุตสาหตามลาหาเชลคเปนเวลากวา 10 ป ดังนั้นเธอจะไมมีวนยอมที่จะใหเชลคฆาแกงเธอและกลับไปอยูกับพวก DGS งายๆเปนแน ั เชลคยกดาบเลเซอรของเธอขึ้นมาตั้งทาพรอมลุยโดยที่ไมไดสนใจคําพูดของชาลัวแมแตนิดเดียว เมื่อชาลัวเห็นดังนั้นจึงกวักมือเรียกนองสาวของเธอใหบุกเขามาไดเลย เธอจะสั่งสอนนองสาวตัวแสบที่ไมไดเจอกันมานานกวา 10 ปดวยสองมือของเธอเอง
    • ทางดานหองขัง ยามที่กําลังเฝาอยูหนาหองขังตองปลิวกระเด็นตามประตูที่โดนใครบางคนที่อยูในหองขังถีบกระเด็นออกมา เสียงฝเทาที่หนักแนนราวกับเสียงฝเทาของสิ่งมีชีวิตขนาดยักษกําลังเดินออกมาจากหองขังดังกังวานขึ้น เทาขางนึงกาวออกมาจากหองขังที่อาซูลนอนอยู แตอนิจจา...ทําไมมันถึงกลายเปนเทาของเบฮีมอธไปได ? จังหวะเดียวกันนั่นเอง พวก DGS ที่ตองการมาพาตัวเชลคและอาซูลกลับไป ก็บุกเขามายังสํานักงานใหญของ WRO อีกครั้ง แถมคราวนี้พวกมันพกปนไรเฟลมาซุมยิงพวกเราจากระยะไกลดวยอีกตางหาก รีฟที่อยูในหองบังคับการกําลังรับฟงรายงานสถานการณจากเหลาลูกนองของเขา แตยงไมทันที่เขาจะจับ ัใจความอะไรได ลูกนองของเขาถูกทํารายจนสิ้นใจไปกอนที่จะพูดไดจบประโยคทุกครา รีฟรูสึกตัวไดวาศัตรูคงกําลังบุกเขามาเปนแน ขณะที่เขากําลังยืนคิดอยูนั่นเองประตูหองก็ถูกพังลง ทหาร DGS คนหนึ่งบุกเขาแลวตั้งทาเตรียมที่จะยิงมิสไซลมาที่ตัวรีฟ... ลูกนองของรีฟรีบติดตอไปที่ชาลัว เมื่อชาลัวไดเห็นภาพที่เหลา DGS กําลังบุกเขามาในฐานของWRO เธอจึงตองหยุดเรื่องการสั่งสอนนองสาวของเธอเอาไวกอน กลับมาที่วินเซนตกับยัฟฟที่นั่งอยูดานหลังของรถบรรทุก จูๆคนชับรถก็รองจากขึ้นมาแลวรถก็ไปชนกับ ขางทางเขาให ยัฟฟที่กาลังยืนพลามอยูจึงเสียการทรงตัวและกลิ้งไปชนกับกําแพงดานขางของรถจนเธอตองสลบ ํไป วินเซนตท่ีเห็นดังนั้นจึงปลอยใหยัฟฟนอนสลบอยูในรถตอไปดวยความหวังดี สวนตัวของเขาเองก็รีบเปดประตูทางดานหลังรถออกเพื่อที่จะไดรีบวิ่งกลับไปยังสํานักงานใหญของ WRO ใหไดทันเวลา เมื่อวินเซนตเปดประตูดานหลังรถออกมาเขาจึงพบหุนยิงมิซไซลจํานวน 3-4 ตัวที่พึ่งจะยิงมิซไซลมาใสรถของเขาจนคนขับตองหักหลบและรถเลยตองไปชนกับขางทางมาสดๆรอนเมื่อครูนี้นี่เอง เขาจัดการเขาหุนกระปองพวกนั้นโดยเร็วแลวรีบออกวิ่งตามทางของหุบเขาเขาไป ระหวางทางเขาตองผจญกับฝูงสุนขปศาจ แมลง ัปศาจ เครื่องบินรบ แลวก็เหลาทหาร DGS ที่กําลังโดนแมลงปศาจรุมทึ้งอยางอนาถ.... ที่หนาทางเขาฐานทัพ WRO ไดมีพวก DGS มากมายกําลังรอตอนรับวินเซนตอยู คราวนี้พวกมันไดพาหุนยนต Black Widow II ซึ่งเปนรุนปรับปรุงของเจา Black Widow ที่เคยโดนวินเซนตปราบไปที่นีเบิ้ลเฮลมมาเปนกําลังเสริมดวย แตสุดทายไมวาพวกมันจะแหกันมากี่รอยกี่พันคน ก็ยอมมิอาจสูกับพระเอกที่เดินทางมาพรอมกับปนแคสามกระบอกของพวกเราได หลังจากที่วินเซนตจัดการกับพวกลูกกระจอกดานหนาฐานไดแลว เขาก็วิ่งเขาไปชวยพวก WRO ที่ยังรอดชีวิตอยูภายในฐานในทันที ในขณะที่วินเซนตกําลังไลลากําจัดพวก DGS ที่บุกเขามาในฐาน เขาก็ไดพบกับสัตวประหลาดเบฮีมอธที่กําลังไลขวิดพวกสมาชิก WRO อยู ในขณะที่วินเซนตกําลังยืนอึ้งวาสัตวประหลาดตัวใหญขนาดนี้มันลอดผานทางเขาฐานที่เล็กเทารูหนูมาไดอยางไร ชาลัวกับเชลคก็ปรากฏตัวขึ้นเชลคบอกวาเจาเบฮีมอธตัวนี้แหละคืออาซูล วินเซนตยิงปนกระหน่ําใสอาซูลแตดูเหมือนวาลูกโมอันเล็กๆของเขานั้นแทบจะไมไดทําใหผิวหนังของอาซูลมีบาดแผลไดแมแตนิดเดียว ชาลัวที่เห็นถึงความไรน้ํายาของวินเซนตจึงกระโดดเขาไปโจมตีใสอาซูลแตยังไมทันที่เธอจะไดแตะถูกตัวอาซูลเธอก็โดนมันหวดกลับปลิวไปไกลจนเกือบจะเปนโฮมรันเสียแลว พระเอกของพวกเราพยายามจะเขาไปชวยชาลัว แตแลวเขาก็โดนอาซูลทําโฮมรันดวยเหมือนกันสถานการณดูเหมือนจะกลับมาย่ําแยอีกครั้งเมื่อลูกโมของวินเซนตก็ทาอะไรอาซูลไมได ขณะที่ชาลัวเองก็ไอคอก ํแคกและบาดเจ็บอยู จังหวะนี้เองอาซูลก็เดินมาประชิดตัวเชลคและมันก็ตบเชลคจนคว่ําไมเปนทาเชนกันอาซูลพยายามจะโจมตีซ้ําใสเชลคแตเธอก็ลุกขึ้นยืนและหยิบมาเทเรีย “Shield” มาปองกันไวไดทันพอดี
    • อาซูลในรางของเบฮีมอธคอยแปลงรางกับมาเปนอาซูลในรางมนุษยคนเดิม เขาพยายามจะโจมตีใสเชลคอีกครั้งแตเธอหลบไดทันอาซูลบอกเชลควาเธอนะหมดประโยชนแลว เธอในตอนนี้ก็ไมตางจากพวกทหารชั้นต่ําที่ตองคอยอาบมาโคอยูเรื่อยๆเพื่อรักษาสภาพของรางกายที่แสนจะบอบบางเอาไว ความสามารถในการไดฟเน็ตเวิรคของเธอก็กระจอกเกินกวาที่เขาจะยอมรับใหเธออยูในกลุม Tsviet ได เธอในตอนนี้ก็เปนแคแมลงตัวจอยสําหรับ DGS เทานั้นแหละ เชลคที่ไดยินเพื่อนที่รวมชะตากรรมกับเธอมาตลอด 10 ปพูดแบบนั้นจึงช็อค เธอไดแตยืนนึ่งๆและไมรูจะทําอยางไร 10 ปที่ผานมาเธอใชชีวิตอยูเพื่อ DGS มาตลอด แลวอยูดีๆถาหากเสาหลักที่เธอยึดมั่นมาตลอดมันลมครืนลงไป ตอไปเธอจะเชื่อถืออะไรไดอีก? ตอไปเธอจะยึดมั่นใครไดอีก? แลวเธอจะมีชีวิตอยูตอไปเพื่ออะไร? อาซูลยังคงกลาวตอไปอีกวา หนาที่ของเชลคคือการตามหาคนที่ครอบครองโปรโตมาเทเรียจากเศษความทรงจําของดอกเตอรหญิงคนนั้นที่พวกเขาอัพโหลดเขาไปในเน็ตเวิรคของเชลคอยางไรก็ดี เมื่อเธอสามารถหาผูครอบครองโปรโตมาเทเรียพบแลวเธอก็ไมมีความจําเปนสําหรับ DGS อีกตอไปแลว อีกทั้งพวกเขาก็จะปลอยใหคนที่มีความสามารถแบบเธอไปอยูกบพวก WRO ก็ไมไดเสียดวย ฉะนั้นเธอก็จงกลับคืนสูดวงดาวซะ ัเถอะ นี่เปนคําสั่งจากไวสเมื่อพูดจบแลวอาซูลจึงตั้งทาเพื่อเตรียมจะฆาเชลคแตเธอก็ชักมาเทเรีย Shield ขึ้นมาปองกันเอาไวไดทัน เมื่อไดจังหวะแลวชาลัวจึงรีบจับมือเชลคแลวลากเธอใหหนีไปดวยกัน ชาลัวทุบปุมประตูทางออกฉุกเฉินและเมื่อประตูเปดขึ้น ดวยความเสียสละ…พระเอกของเราจึงรีบวิ่งแจนเขาประตูไปเปนคนแรกทันที... ชาลัวจะใหเชลครีบวิ่งเขาประตูฉุกเฉินไปแตเชลคกลับไมยินยอม เธอจึงตองเริ่มออกแรงกลอมเชลคอีกครั้ง เธอบอกวาพวกเรากําลังพยายามที่จะเอาชวงเวลา 10 ปที่พวกเราตางก็สูญเสียไปกลับคืนมาไมใชเหรอเพราะฉะนั้นเราสองคนจะมาติดอยูที่ตรงนี้ไมไดนะ! ประตูฉุกเฉินคอยๆเลื่อนมาปดอยางชาๆ ชาลัวตกใจจึงรีบใชแขนกลของเธอสอดเขาไปขวางประตูไวไมใหปดได ในขณะที่วินเซนตก็ชวยออกแรงงางประตูเอาไวเชนเดียวกัน แมวาเชลคจะเห็นภาพที่ทั้งสองคนตางก็ลําบากเพื่อชวยเหลือเธอแลวแตเธอก็ยังงอแงไมยอมวิ่งเขาประตูไปงายๆ ชาลัวจึงตองใชกําลังผลักนองสาวของเธอใหเขาประตูไป “เชลคฉันขอโทษที่ฉันไมสามารถที่จะเปนพี่สาวที่ดีกวานี้ได และฉันก็ขอโทษที่ฉันปลอยใหเธอตองทนทุกขทนมานมาเปนเวลานาน วินเซนต ฝากนองสาวของฉันดวยนะ” ชาลัวเริ่มกลาวคําบอกลาแกทั้งสองคนในขณะที่อาซูลก็คอยๆยางสามขุมเขามาทางดานหลังเธอ สวนประตูที่บีบเขามาเรื่อยๆก็คอยๆบดแขนกลของเธอจนแหลกละเอียดทีละนิดๆ “เชลค ฉันดีใจที่ไดเจอเธออีกครั้ง และโปรดจําเอาไวดวยนะวา...” “...ฉัน...รักเธอมาก...” เชลคไดแตยืนอึ้งตาคางดวยความกลัว ใช...เธอกําลังกลัว กลัวที่จะตองสูญเสียพี่สาวสุดที่รักเพียงคนเดียงของเธอไป ตลอดเวลาที่ผานมาเธอมักจะคิดวาเธอเองมีชีวิตอยูคนเดียวมาตลอด ใช...เธอคิดวาทุกๆคนตางก็เปนศัตรูกับเธอมาตลอด แตวาทําไมตอนนี้... เธอเองก็ไมเขาใจเหมือนกันวาทําไมเธอตองกลัว ทําไมเธอตองเสียใจ...กับการจากไปอยางไมมีวันกลับมาของพี่สาวเธอ ประตูฉุกเฉินถูกปดลงอยางสมบูรณโดยมีเพียงแควินเซนตและเชลคเทานั้นที่พึ่งจะเขาไปได วินเซนตทุบประตูดวยความเจ็บใจที่ไมสามารถจะรั้งประตูเอาไว เขารูสึกเจ็บปวดกับความออนแอของตนเอง นี่เปนอีกครั้ง
    • หนึ่งที่เขาไมสามารถแมแตจะชวยผูหญิงเพียงคนเดียวเอาไวได ใครบางคนกําลังจะตายตอหนาเขา โดยที่เขาไมสามารถจะทําอะไรกับเหตุการณที่กําลังจะเกิดขึ้นตรงหนาของเขาไดเลย นอกจากการยอมรับมัน... อาซูลโจมตีใสชาลัวอยางเต็มแรง เสียงปะทะของกําปนของเขากับรางกายของชาลัวดังสนั่นจนเชลคและวินเซนตที่อยูอีกดานนึงของประตูตองตกใจ หลังจากนั้นเลือดของชาลัวก็คอยๆไหลผานใตประตูฉุกเฉินของอีกฝง หนึ่งเขามายังฝงของวินเซนตอาซูลพยายามจะพังประตูเขามาเพื่อที่จะจัดการกับเขาและเธอที่กําลังจะหนีไป เมื่อวินเซนตเห็นทาไมดีเขาจึงรีบฉุดแขนของเชลคและพาเธอหนีไปทันที =============================== Chapter 7 – The Shera ===============================หองควบคุมของสํานักงานใหญ WRO หองแตละหองถูกทําลาย มอนิเตอรและเครื่องใชตางๆแตกราว ไฟฟาลัดวงจรทั่วทุกจุดของอาคาร ควันไฟพุงโขมงไปทั่ว ทั้งหมดนี้คือสภาพของสํานักงานใหญ WRO ในตอนนี้ ภายในหองควบคุม รีฟกําลังนั่งอยางซึมเศราอยูกับพื้น สีหนาของเขาดูไมคอยจะสูดีนัก รีฟกําลังรูสึกอับอายในความออนแอของตัวเอง แมวาเขาจะถูกเรียกวาเปนหนึ่งในฮีโรจากสงครามเจโนวา แมวาเขาจะไดครอบครองทุกสิ่ง แตสุดทาย...อะไรๆก็จบลงไมสวยอยางที่เขาคิด วินเซนตเดินเขามาภายในหอง เมื่อเขาเห็นรีฟกําลังนั่งซึมเศราอยูเขาจึงคุกเขาลงไปนั่งยองๆขางๆรีฟ “รีฟ นายยังไมไดคิดที่จะยอมแพใชมั้ย” เขาเวนวรรคเล็กนอยกอนที่จะพูดตอไป “ฉันนะเคยเปนแคกอนหินที่หยุดนิ่งอยูทามกลางกระแสแหงเวลา แตเมื่อ 3 ปกอน ไมใชนายกับเพื่อนพองทุกๆคนหรอกหรือที่สอนใหฉันรูจักที่จะกาวตอไปในวันขางหนา” วินเซนตกลาวกอนที่เขาจะลุกขึ้นและเดินออกจากหองไป อีกทางหนึ่ง ยัฟฟกําลังเฝาดูรางของชาลัวที่ถูกเก็บเอาไวในหลอดทดลอง สีหนาของเธอดูไมคอยสูดีนก ัแพทยที่มาดูแลอาการของชาลัวนั้นบอกกับยัฟฟวาชาลัวไดรับบาดเจ็บที่ศีรษะอยางรุนแรง ถาหากไมมีปาฎิหาริยใดๆเกิดขึ้นเธอก็คงจะไมฟนขึ้นมาอีก เมื่อวินเซนตเดินเขามายัฟฟจึงดุดาวินเซนตที่ไมสามารถชวยชาลัวเอาไวได วินเซนตที่ไดยินดังนั้นก็ไดแตขอโทษ ตัวเขาเองก็เสียใจกับเหตุการณนี้ไมนอยไปกวาใครเชนกัน บางทีเขาอาจจะเปนคนที่เจ็บปวดที่สุดสําหรับการที่เขาไดปลอยใหผูหญิงคนหนึ่งตองเสียชีวิตไปตอหนาตอตา โดยที่เขาไมสามารถจะชวยอะไรไดเลยแมแตนิดเดียว... เมื่อวินเซนตขอโทษแลว ยัฟฟเองก็ขอโทษที่เธอเผลอพูดไมดีกับวินเซนตเชนกัน บรรยากาศของหองถูกปกคลุมไปดวยความตึงเครียด แตแลวเชลคก็เดินเขามาในหอง “เขาก็แคคนโง”เชลคพูดเหน็บแหนมชาลัวที่สละชีวิตของตนเองเพื่อชวยเชลคเอาไว เมื่อยัฟฟไดยินดังนั้นเธอจึงน็อตหลุดและเดินเขามาตบหนาเชลคอยางแรง ยัฟฟตะคอกใสเชลควาเธอไมมีสิทธิที่จะพูดวาชาลัวแบบนั้น แตแลวเมื่อเธอเริ่มรูสึกวาเธอไมสามารถที่จะควบคุมอารมณตัวเองได เธอจึงรีบเดินออกจากหองดวยทาทีที่หงุดหงิด กอนที่เธอจะเผลอทําอะไรรุนแรงมากไปกวานั้น
    • ภายในหองที่เหลืออยูกันแค 2 คนเชลคถามวินเซนตวาทําไมชาลัวถึงตองทําแบบนั้นดวย วินเซนตจึงเลาใหฟงวาเมื่อตอนที่เขาถามชาลัววาเธอกําลังตามหาอะไรอยู ชาลัวไดตอบกลับมาวาเธอกําลังตามหา “เหตุผลในการดํารงชีวิตอยูของเธอ” ซึ่งมันก็หมายถึงเชลค ใช...เชลค คือเหตุผลที่ทําใหชาลัวดิ้นรนพยายามที่จะมีชีวิตอยูตอไป “ฉันไมเขาใจวาทําไมเธอถึงสามารถที่จะมอบชีวิตของเธอใหกับคนอื่นได คุณเขาใจมั้ย? วินเซนตวาเลนไทน?”เชลคถามคําถามที่มนุษยทุกคนตางก็มีคําตอบของตัวเองอยูในใจอยูแลวแกวินเซนต บางที...การที่เธอถูกจับเอาไปฝกซอมและทดลองเปนเวลานานกวา 10 ป มันคงทําใหเธอคอยๆเริ่มที่จะสูญเสียหัวใจของมนุษยไปทีละนิดๆ จนเธอไมอาจที่หาคําตอบของคําถามนี้ไดสินะ “ฉันคงตอบแทนพี่สาวของเธอไมไดหรอก แตวา...เมื่อคนเรามีใครซักคนที่เรารักและหวงใยมาก การมอบชีวิตใหแกเขานะเปนเพียงสิ่งเล็กนอยที่สุดที่เราจะทําใหเขาไดนะนะ” “...นี่แหละ...คือวิถีของมนุษย...” เขาหยุดเล็กนอยเพื่อใหเธอไดคิด กอนที่เขาจะกลาวตอไป “ออ! แลวก็...รอบๆตัวฉันยังมีเพื่อนบาๆอีกเยอะ ที่พรอมจะเสี่ยงชีวิตเพื่อชวยเหลือคนอื่น โดยที่ไมตองการเหตุผลดวยนะ” เมื่อเชลคไดยินดังนั้นเธอจึงไดเดินเขาไปใกลตัววินเซนต เธอสะดุดลมลงไปขางหนา แตวาวินเซนตก็จับตัวเธอเอาไวไดทัน ทันทีที่เชลคเงยหนาขึ้นมามองวินเซนต ภาพของความทรงจําบางอยางก็ผดขึ้นมาภายในหัว ุของเธอ มันเปนภาพของทุงดอกไมที่งดงามทามกลางวันที่มีสายลมอันอบอุนพัดผานอยางเบาๆ ที่บริเวณแถวตนไมใหญ ใครบางในชุดฟอรมของเทิรคกําลังแอบงีบหลับอยูตรงนั้นทุงดอกไมบริเวณแถบชานเมืองนีเบิ้ลเฮลม “มาแอบหลับอยูตรงนี้ เดี๋ยวก็ไขขึ้นหรอกนะ!” ลุเครเซียพูดปลุกวินเซนตที่กําลังแอบอูงานมานอนเลนอยางสบายใจ ...ใชแลว มันเปนภาพความทรงจําสมัยที่วินเซนตยังคงทํางานเปนบอดี้การดใหกับลุเครเซีย สมัยที่ลุเครเซียกําลังคนควาเรื่องของเจโนวาอยูที่เมืองนีเบิ้ลเฮลม วินเซนตสะดุงตื่นขึ้นมาดวยเสียงของเธอ ทาทียามตกใจของเขาเปนอะไรที่นารักมากจนเห็นแลวอดที่จะยิ้มไมได ลุเครเซียจึงหยอกถามเขาไปวาตกใจอะไรกันนักหนา หนาของเธอนากลัวนักหรือไง แลวถาเขามัวแตอูอยูแบบนี้ เขาจะเปนบอดี้การดของเธอไดอยางไรเนี่ย? “แหม...ผมก็แคหลบมาพักสายตาแคนาทีเดียวเอง” วินเซนตตอบกลับไปดวยรอยยิ้มที่ดูเขินอายนิดๆ “อืม...วันนี้สายลมดูอบอุนดีเนอะ นี่! วาแตเธอรูมั้ยวาเธอกําลังนั่งทับที่ของฉันอยู” ลุเครเซียพูดหยอก วินเซนตไปอีกครั้งนึง คราวนี้วินเซนตถึงกับหมุนซายหมุนขวาและไดแตงงวาที่ของเธอที่เขานั่งทับอยูมันหมายถึงอะไร แตแลวลุเครเซียก็ยกตะกราซึ่งใสอาหารกลางวันมาเต็มเปยมขึ้นมาโชวใหวินเซนตดู “คุณจะนั่งทานดวยกันมั้ยละ?” ลุเครเซียพูดชวนเขาดวยรอยยิ้ม... . . .
    • เมื่อถึงตรงนี้เชลคที่พึ่งรูสึกตัวก็รีบผละตัวออกจากวินเซนต เธอขอโทษเขากอนที่จะหันหลังไปและบนพึมพําคนเดียววาทําไมอยูดีๆเศษความทรงจําของลุเครเซียถึงไดมีปฏิกิริยาตอบสนองกับเขากันนะ รีฟเดินเขามาในหองดวยสีหนาที่ดูมั่นใจขึ้น เขาบอกวินเซนตวาเขาตัดสินใจแลววานี่ไมใชเวลาที่เขาจะมายอมแพ เขาเลือกที่จะสูตอไป วาแต...แผนดิสคที่วินเซนตเจอในคฤหาสนมันมีแคนี้จริงๆหรือ? เขารูสึกวาขอมูลเทาที่มีอยูนี่มันยังไมสมบูรณ อาจจะขาดไปถึงครึ่งนึงเลยดวยซ้ํา ถาเปนไปไดเขาก็อยากจะรูขอมูลของพวกศัตรูให มากกวานี้กอนที่จะเริ่มทําการโจมตีครั้งใหญที่เมืองมิดการ เชลคที่ไดยินที่รีฟพูดจึงถามรีฟไปวาเขาหมายถึงสิ่งที่ดร.ลุเครเซียคนพบใชมั้ย? เธอพูดตอไปวาความทรงจํามากมายของดร.ลุเครเซียไดถูกอัพโหลดเขาไปในเน็ตเวิรคของเธอ เธอเคยใชความสามารถนี้ในการคนหาโปรโตมาเทเรียมากอน แตอยางไรก็ตามขอมูลที่ไดจากการใชความสามารถนี้ก็มักจะไมคอยสมบูรณนักนอกจากนี้เมื่อเธอใชความสามารถนี้แลว จิตใตสํานึกของดร.ลุเครเซียก็จะถูกแทรกแซงดวยระบบความคิดของเธออีกดวย เธอบอกวาเธอยังสามารถอัพโหลดขอมูลโอเมกาเทาที่พวก WRO มีอยูเพิ่มเขาไปไดอก และถาลอง ีผสมผสานความเศษความทรงจําที่เธอมีอยูกับขอมูลที่ WRO คนพบเขาดวยกัน มันอาจจะชวยทําใหพวกเขาเห็นภาพลักษณท่ีชัดเจนขึ้นของฝายศัตรูก็เปนได และนอกจากนี้ บางที...มันอาจจะชวยทําใหเธอสามารถที่จะเรียกจิตใจของเธอกลับคืนมาไดอีกครั้ง “เฮ ทุกคน!! รีบออกมาขางนอกเร็ว!!!” ยัฟฟที่อยูดานนอกฐานทัพพูดผานเครื่องสงสัญญาณเขามาระหวางที่ท้งสามคนกําลังคุยกันอยู ทําใหการสนทนาตองหยุดลงชั่วคราว ั รีฟกับวินเซนตรีบออกไปดูที่หนาฐานทัพ ยัฟฟเองกําลังกระโดดโลดเตนเมื่อเห็นฝูงเครื่องบินรบของซิดที่นําโดยเรือเหาะเชราและคณะ กําลังบินตรงมาทางฐานทัพของ WRO ยัฟฟใหสัญญาณมือและตะโกนอยางสุดเสียงวาตรงนี้ๆ เมื่อซิดขับเรือเหาะเชราเขามาใกลเขาจึงโชวทักษะการลงจอดดวยทาสุดแนว กอนที่จะเชิญชวนเพื่อนๆใหขึ้นมาทัศนาเรือเหาะของเขาดวยภาษาเฉพาะตัวของเขาวา.... “เฮย! พวกแกจะรอหาสวรรควิมานอะไรอยู รีบๆไสหัวขึ้นมาบนยานเร็วๆสิฟะ !@#$%^&*)!@#” ซิดพูดชวนเพื่อนๆดวยคําพูดที่สมกับเปนตัวเขาจริงๆ หลังจากที่ทุกคนไดทยอยขึ้นเครื่องกันมาจนครบเปนที่เรียบรอยแลว เรือเหาะยักษเชราก็ไดเหินสูฟาเพื่อมุงหนาไปยังเมืองมิดการในทันที ภายในยาน ซิดที่กาลังบังคับยานอยูไดทักทายเพื่อนเกาเพื่อนแกทั้งหลายที่ไมไดเจอกันมานาน นา ํเสียดายที่เขาไมสามารถจะขับเรือเหาะไปพลางพูดคุยกับเพื่อนของเขาไปพลางได เพราะซิดเองก็คงไมอยากจะใหหนังสือพิมพฉบับวันพรุงนี้พาดหัวขาวทํานองวา “เชราโหมงสยองดวยน้ํามือลุงขี้เฟอะ” หรืออะไรทํานองนั้น วินเซนตคอยๆเดินสํารวจไปทั่วยาน ระหวางนั้นเขาก็ชวนนักบินและลูกเรือคนนูนคนนี้คุยแกแซ็งไปเรื่อย ซึ่งเขาก็พบเรื่องที่นาสนใจจากเหลานักบินพวกนั้นมากทีเดียว อาทิ...  เรื่องที่อดีตหัวหนาฝายวิจัยและพัฒนาอาวุธของชินระไดสรางสถานพยาบาลแหงหนึ่งขึ้นมาเพื่อใชรักษาพวกกองกําลังทหารของชินระที่ไดรับบาดเจ็บโดยเฉพาะ เขาวากันวาเธอไดสรางหองทดลองลับขึ้นเพื่อจัดการกับพวกทหารกลุมพิเศษที่ไมสนใจกฎระเบียบใดๆขึ้นทั้งสิ้น ซึ่งดูเหมือนวาแรกเริ่มเธอไดสรางหองทดลองนั่นขึ้นมาเพื่อที่จะใชจัดการกับหัวโจกคนหนึ่งของโซลเยอรที่มีโคดเนมวา “G” อีกเรื่องหนึ่งก็เชน เรื่องที่ตอนแรกชาวเมืองมิดการที่อพยพออกมาจากเมืองนั้นไดมีความคิดที่จะสรางเมืองมิดการขึ้นมาใหม แตวาความพยายามนั้นดูเหมือนจะเปนไปไดแคความฝนเพราะภายหลังที่เกิดเหตุการณเม
    • เทโอตกลงมาแลว เมืองมิดการก็อบอวลไปดวยมาโคที่ปนเปอนเต็มไปหมด ใครที่เขาไปสัมผัสมันก็มีสิทธิที่จะเปนโรครอยปานดวงดาวได ดังนั้นแผนนี้จึงจําเปนตองลมเลิกไป นอกจากนี้ยังมีลูกเรือไดเผยความลับของยานลํานี้ใหฟงวาแทจริงแลวเชรานั้นไมใชยานที่ถูกสรางขึ้นมาในยุคนี้ หากแตมันเปนมรดกของอารยธรรมโบราณที่ถูกเก็บซอนเอาไวแลวพึ่งจะมีคนไปขุดพบเมื่อไมกี่ปมานี้พวกเครื่องยนตกลไกสวนใหญของตัวยานนั้นก็เปนอะไรที่ดูไมคุนหูคุนตา ซิดและพวกทีมงานเองก็รูจักกลไกของมันไมถึงครึ่งเลยดวยซ้ํา เมื่อวางจากการเก็บขอมูล วินเซนตจึงเดินไปหายัฟฟโดยหวังจะลองชวนเธอคุยดูบาง แตดูเหมือนวาเธอยังคงเปนโรคเมาเรืออยูเหมือนเดิม เธอในตอนนี้ไดแตยืนโกงตัวแลวก็ไดแตรองโอกๆอากๆเหมือนเมื่อ 3 ปกอนไมมีผดเพี้ยน เมื่อวินเซนตลองชวนเธอคุยเธอจึงไดแตบนวาเธอเกลียดเรือเหาะ และก็ขอโทษทีที่วันนี้เธอไมอยาก ิพูดอะไรมากเทาไรนัก เมื่อเห็นวายัฟฟไมพรอมที่จะคุยดวยเขาเลยลองเดินไปคุยกับรีฟแทน รีฟบอกวาเขาไดรับขอมูลอีกครึ่งหนึ่งของโอเมกามาจากเชลคเรียบรอยแลว แตเขายังตองการเวลาอีกนิดนึงในการรวมขอมูลทั้งหมดเขาดวยเมื่อลูกนองของเขาสามารถจัดการกับขอมูลไดเสร็จเรียบรอยแลวเขาจะเรียกใหทุกคนมาดูดวยกัน สุดทายเมื่อเขาเดินเขาไปในหองทํางานที่อยูทางดานทายของยาน เขาก็ไดพบรางของชาลัวที่ทอดกายอยูในหลอดทดลองโดยมีเชลคกําลังใชคอมพิวเตอรเพื่อทําอะไรบางอยางอยูขางๆ เชลคบอกวาเธอกําลังปรับคอมพิวเตอรของยานแหงนี้ใหสามารถทํางานรวมกับความสามารถ SND(Synaptic Net Drive) ของเธอได เธออธิบายตอไปวาขณะที่เธอยังคงสติอยูเธอจะสามารถใชความสามารถนี้ในการสรางมโนภาพของเธอขึ้นภายในโลกเสมือนจริงที่เธอเรียกวาเน็ตเวิรคได และเธอยังสามารถใชความสามารถนี้ในการติดตอกับจิตใตสํานึกของสิ่งมีชีวิตทั้งมวลไดเชนกัน แตหากเธอใชมันบอยๆมันก็อาจจะมีผลขางเคียงทําใหจิตของเธอปนเปไปกับจิตของคนอื่นๆที่เธอไดฟเขาไป จนทําใหจิตใจของเธอนั้นคอยๆเปลี่ยนไปทีละเล็กทีละนอยก็เปนได เธอบอกวาสําหรับชินระแลวความสําเร็จของโครงการ SND เปนกาวแรกที่สําคัญของการ.... เมื่อเธอพูดถึงตรงนี้เธอก็หยุดชะงัก และบอกวาโทษทีที่เธอพูดนอกเรื่องมากไปหนอย เอางายๆละกันวาเธอกําลังสรางทางเขาไปยังโลกเน็ตเวิรคภายในระบบควบคุมสวนกลางของเรือเหาะลํานี้  วินเซนตรูสึกวาเชลคพูดไมรูจักหยุดจักหยอนโดยไมไดคิดวาเขาจะสนใจเรื่องที่เธอกําลังพูดอยูรึไม แตนิสัยที่พอสนใจเรื่องอะไรแลวก็จะทุมเทเต็มที่จนเขาใจเรื่องนั้นๆอยางลึกซึ้งมันก็ทําใหเขานึกถึงใครบางคน วินเซนตรองหึแลวเบือนหนาหนีออกหางจากเชลคและเมื่อเชลคถามวามีอะไรหรือ เขาจึงตอบกลับไปวาเชลคทําใหเขานึกถึงชาลัว เมื่อไดเวลาแลวรีฟและซิดจึงรีบใหทุกคนไปรวมตัวกันที่หองบังคับการ ทุกฝายๆกําลังเตรียมพรอมที่จะทําการแถลงไขขอมูลเรื่องของโอเมการะหวางเสนทางไปยังเมืองมิดการ ภายในหุบเขาระหวางทางไปยังเมืองมิดการ รถบรรทุกคันหนึ่งพรอมดวยรถอีกนับรอยนับพันคันที่ติดตามมากําลังรีบมุงหนาไปยังเมืองมิดการ ภายในรถนั้นแบรเล็ตกําลังเหยียบคันเรงอยางเมามันสอยู และเมื่อทิฟาใหสัญญาณประตูทางดานทายของรถจึงเปดออก ขางในนั้นมีคลาวดที่นั่งอยูบนมอเตอรไซคคูใจของเขา กําลังสวมใสแวนกันลมสีดําอันโปรดอยู
    • “บินไปเลย เฟนริล!!” คลาวดบิดมอเตอรไซคของเขาออกจากดานทายของรถบรรทุกและรีบเรงความเร็วเพื่อแซงรถของแบรเล็ตไป ขณะนี้แกงซิ่งกวนเมืองและคณะอันประกอบไปดวยแกนหลักคืออดีตหัวโจกกลุมอวาแลนซไดพรอมสําหรับสงครามที่กําลังจะเริ่มขึ้นในเมืองมิดการแลว กลับมาที่บนเรือเหาะเชราดังเดิม รีฟกับซิดกําลังอธิบายแผนการรบใหกับทุกๆคนฟง พวกเขาจะเปนหนวยจูโจมทางอากาศในขณะที่พวกของคลาวดจะเปนฝายบุกโจมตีทางพื้นดิน ที่หองทํางานดานทายของยานเชลคในตอนนี้ไดพรอมที่จะทําการไดฟเน็ตเวิรคเพื่อที่จะนําขอมูลเกี่ยวกับโอเมกาทั้งหมดที่กลุม WRO ไดพึ่งอัพโหลดเขาไปใหผสมผสานกับขอมูลเกาของเธอ มาอธิบายใหทุกๆคนไดฟงแลว เก็ตซิธที่ยืนอยูขางๆใหกําลังใจเธอ และแลวเธอก็สวมเครื่องรับสัญญาณเขาไป ที่หองบังคับการ ทิวทัศนรอบๆตัวทุกคนกําลังเปลี่ยนเปนภาพของอวกาศ หลังจากนั้นเสียงของลุเครเซียก็ดังขึ้น “การที่มนุษยทุกคนตองกลับคืนสูดวงดาว มันก็เหมือนกับการที่ดวงดาวตองกลับคืนสูจักวาลเมื่อเวลามาถึง สิ่งใดก็ตามที่มีลักษณะเปนรูปธรรมซักวันหนึ่งก็ยอมมีวันสลายไป เชนเดียวกับโลกใบนี้” ภาพของเมเทโอปรากฏขึ้น มันตกลงมายังโลกของเขาและทําใหโลกทั้งใบตองปกคลุมไปดวยเปลงเพลิงไลฟสตรีมทั้งหมดที่อยูภายใตผิวโลกกําลังมารวมตัวกันเปนบอลพลังงานกลมๆ “กอนที่ดวงดาวจะสิ้นลมหายใจ ไลฟสตรีมบริสุทธิ์ทั้งหมดที่อยูภายใตเปลือกจะมารวมกันเปนหนึ่ง โอเมกา...สิ่งมีชีวิตตัวสุดทายจะรวบรวมชีวิต ความวางเปลา และทุกๆสิ่งไปยังมหาสมุทรดารา การเดินทางครั้งใหมจะเริ่มตนขึ้นในที่ๆหางไกลไรผูคน” ภาพของโลกคอยๆพุพังลงและกลายเปนดวงดาวแหงความตาย และเมื่อโอเมกาไดบินออกจากโลกไปก็ทําใหโลกถึงกับแตกเปนเสี่ยงๆ “จากนั้น...เมื่อโอเมกาไดหอบเอาพลังงานชีวิตทั้งหมดออกไปแลว สิ่งที่จะหลงเหลืออยูก็คือเปลือกของความวางเปลาที่จะแตกสลายกระจัดกระจายออกไปยังอวกาศอันไรขีดจํากัดในไมชา” กลับมาที่หองบังคับการ ภาพอวกาศทั้งหมดคอยๆหายไปจนกลายเปนภาพทิวทัศนตามปกติ เสียงของลุเครเซียที่ทุกคนไดยินเมื่อครูนี้กลับกลายมาเปนเสียงของเชลคดังเดิม “โอเมกา...มันก็คือรางชีวตแบบเดียวกับเหลาเวพอนที่ทุกคนไดปะทะกับมันเมื่อ 3 ปที่แลว ดวงดาวได ิใหกําเนิดพวกมันขึ้นมาเพื่อปกปองดวงดาวเอง เชนเดียวกับที่ใหกําเนิดโอเมกาในยามที่โลกอันตราย แทจริงแลวนั้นโอเมกาก็เปนหนึ่งในกระบวนการของกลไกปองกันตนเองที่ถูกสรางขึ้นมาเพื่อรักษาและคงไวซึ่งกระแสแหงชีวิต โดยปกติแลวมันจะไมไดเปนปฏิปกษตอพวกเราเพราะมันจะปรากฏตัวขึ้นในยามที่ดวงดาวรับรูไดถึงวาระ สุดทายของโลกที่กําลังจะมาถึงเทานั้น” “แสดงวาพวก DGS มันกําลังพยายามที่จะปลุกโอเมกาใหตื่นขึ้นมาไวขึ้นสินะ” รีฟที่เริ่มเขาใจถึงสิ่งที่พวกศัตรูตองการเริ่มอธิบายความคิดของตนเองใหกับคนอื่นๆฟง ซิดสบถเปนคําหยาบออกมาตามนิสัยเฉพาะตัวของเขา เขาไมคอยเขาใจเรื่องที่พูดกันเทาไหรและก็ไมรูเชนกันวาคนที่ชื่อไวสตองการอะไรอยู แตเขาก็ดาไวสวามันนะโงที่คิดวาพวกเขาจะยอมปลอยใหมันทําอะไรตามใจชอบไดงายๆ ในขณะที่รีฟก็พยายามจะอธิบายวาโอเมกากําลังจะถูกปลุกขึ้นมาหลังจากที่กระแสของไลฟสตรีมทั้งหมดมารวมตัวกัน ณ เตาปฏิกรณหมายเลขศูนยท่ตั้งอยูภายใตสวนลึกของเมืองมิดการ ดังนั้นหนาที่ของ ี
    • พวกเขาคือการบุกเขาไปทําลายเตาปฏิกรณหมายเลข หนึ่งถึงหมายเลขแปด เพื่อชะลอกระบวนการรวมตัวของไลฟสตรีมดวย หลังจากที่ปรึกษาหารือกันเสร็จเรียบรอยแลวซิดจึงบอกใหทุกคนไปพักผอนเปนครั้งสุดทายกอนที่โชวจะเริ่มขึ้น แตกอนที่วินเซนตจะเดินออกไปพัก ซิดก็ตบไปที่ไหลของวินเซนตและบอกวา... “ออ! นายไมตองหวงเรื่องเตาปฏิกรณทั้งแปดหรอกนะ พวกเราจะจัดการกับมันอยางดีเอง สวนเจาพวกสี่มหัศจรรยนั่น...ฉันยกใหนายจัดการทั้งหมดเลย” ซิดยิ้มเล็กนอยขณะที่กลาวแบงงานใหกับเพื่อนของเขา “..............................” “.........................................” “......................................................” ในขณะที่วินเซนตกําลังกําหมัดเพื่อเตรียมที่จะประเคนมันใหกับซิดในฐานที่เพื่อนของเขาคนนี้รูจักที่จะแบงงานไดอยางเทาเทียมและยุติธรรมกับทุกฝายมากๆ ซิดก็รีบพูดแกตัวทันทีวาแทจริงแลวเขาก็ไมไดอยากที่จะปลอยใหวินเซนตตองออกไปฉายเดี่ยวคนเดียวหรอกนะแตตัวเขาเองก็จะออกหางจากยานนี้ไปไมได “โทษทีวะ แตฉันเชื่อใจนายนะวินเซนต แลวไวหลังจากที่จบเรื่องนี้เรียบรอยแลวเอาไวเราไปดื่มฉลองกันละกัน ออแลวก็...เชราเขาอยากจะเจอนายดวยวะ ไววางเมื่อไหรก็มาเยี่ยมพวกเราบางละกัน” วินเซนตที่ไมคอยสบอารมณคอยๆเดินไปคุยกับยัฟฟ เขาหวังไวในใจวายัฟฟอาจจะมีเรื่องนาสนใจมาเลาใหเขารูสึกอารมณดีขึ้นได แตเขาก็ตองเครียดขึ้นไปอีกเมื่อยัฟฟมาบนใหเขาฟงวาเธอเปนหวงพอกับเหลาผูพิทักษซึ่งกําลังตอสูกับพวก DGS ที่บุกไปยังเมืองวูไถ แมวาเธอจะเชื่อมั่นใจฝมือของพอมากเพียงใด แตเธอก็คิดวาพอของเธอไมไดเกงเทพเหมือนเมื่อครั้งที่ทําสงครามกับชินระแลว พระเอกของเรายังคงมุงหนาหาเรื่องชวนคนอื่นคุยฆาเวลาไปเรื่อยๆ เขาเดินเขาไปคุยกับรีฟที่หองพักดานทายของยาน ที่นั่นเองเก็ตซิธไดเดินมารายงานตัวกับเขาแลวบอกวาเก็ตซิธหมายเลขหกพรอมรับคําสั่งแลวครับทาน วินเซนตพยายามถามเก็ตซิธวาคนที่เปนคนใหเงินทุนสนับสนุนกับ WRO คือใคร เขาคิดวาลําพังแครีฟตัวคนเดียวถาไมไดไปยักยอกเงินของชินระหรือไมไดไปปลนแบงคที่ไหนมา ก็คงไมมีทางจะกอตั้งองคกรขนาดใหญอยางนี้ได ซึ่งเก็ตซิธเองก็ตอบคําถามนี้ไมไดจึงไดแตตอบอะไรที่ไมตรงคําถามออกมา รีฟเห็นดังนั้นจึงตอบแทนเจาหุนยนตของเขาวาจริงๆแลวตัวเขาเองก็ไมรูเหมือนกันวาคนที่คอยใหเงินสนับสนุนกับองคกรของเขามาตลอดคือใคร คนๆนั้นมักจะสงตัวแทนมาเจรจากับรีฟแทนซึ่งตัวรีฟเองก็ไมไดติดใจสงสัยอะไรเทาไหรตราบเทาที่ใครคนนั้นยังคงเซ็นเช็คใหเขาอยางตอเนื่อง แตอยางไรก็ตามรีฟก็เชื่อวาคนที่อยูเบื้องหลังองคกรนี้อาจจะเปนใครซักคนที่เคยติดหนี้กับโลกนี้ไว และตอนนี้เขาก็คงกําลังพยายามใชหนี้นั้นอยูดวยการใหเงินทุนสนับสนุนในการตั้ง WRO ขึ้นมา วินเซนตที่ไดรับคําตอบที่ไมคอยจะตรงกับคําถามพอจะเดาออกวารีฟกําลังพูดถึงใครอยู หลังจากที่คุยกับรีฟเสร็จแลวเขาจึงเดินไปยังหองทํางานเพื่อไปหา เชลค เด็กสาวบอกวาเธอเหนื่อยมาก แลวเธอก็ถามวินเซนตวาความรูสึกนี้ใชมั้ยคือความรูสึกดีๆที่เกิดจากการทําอะไรซักอยางเพื่อคนที่เรารักและหวงใย
    • เธอกลาวตอไปวาตอนนี้ขอมูลของลุเครเซียไดถูกเรียบเรียงขึ้นใหมในจิตใจของเธอ เธอไดเห็นภาพประสบการณมากมายที่ลุเครเซียไดเคยพบเจอ รวมทั้งภาพชวงเวลาที่เขาและเธอไดอยูดวยกัน...เมื่อเธอพูดถึงตรงนี้เธอก็เพลียจนหลับไป หลังจากนั้นวินเซนตก็เดินออกจากหองทํางาน และเริ่มออกเดินเลนไปทั่วยานอีกครั้ง ทวาอยูดีๆเขาก็รูสึกที่หนาอกขึ้นมาอยางรุนแรง แสงสีแดงคอยๆเปลงประกายออกมาจากตัวของเขาและเขาก็กลายเปนเคออสที่ไมสามารถจะควบคุมสติของตนเองไดอีกครั้ง วินเซนตในรางเคออสฟนใสท่กาแพงอยางแรงจนเปนรอยลึก เขาคอยๆเดินไปเรื่อยๆและเมื่อเขาเห็น ีํลูกเรือ จิตสังหารก็แผพุงออกมาจากตัวของเขา ขณะที่เขากําลังจะไปจัดการกับลูกเรือผูเคราะหรายนั่นเองเขาก็ไดยินเสียงของลุเครเซียที่กําลังเรียกชื่อของเขา เขากลับหลังหันไปแลวก็เห็นเธอ แตเมื่อเขาพยายามที่จะยื่นมือออกไปหา ภาพลวงตาของเธอก็สลายไป เคออสคอยๆกลางรายกลับมาเปนวินเซนตดังเดิมอีกครั้ง วินเซนตที่คอยๆเรียกสติกลับมาไดกําลังคิดวาเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อกี้คงเปนแคความฝนของเขา เขาคงจะเพลียจนสมองไดสรางภาพหลอนขึ้นมา แตแลวเขาก็มองไปเห็นรอยฟนที่กําแพงซึ่งเขาพึ่งทําขึ้นเองเมื่อครูนี้... ระหวางที่วินเซนตกําลังสับสนและตกใจอยูนั่นเองเชลคที่แอบดูอยูก็ไดเห็นภาพเหตุการณทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเขาเมื่อครูนี้ เธอเขาใจแลววาการสูญเสียโปรโตมาเทเรียไปมันทําใหเขาไมสามารถที่จะควบคุมตนเองไดดังนั้นเธอจึงคิดที่จะทําอะไรบางอยางเพื่อชวยเขาบาง ที่ดานหนาเมืองมิดการ รอสโซ เนโรและอาซูลกําลังคุยกันอยู บัดนี้กองทัพภาคพื้นดินของพวกคลาวดกับกองทัพภาคอากาศของซิดไดเคลื่อนพลเขามาใกลจนอยูในระยะที่พวกเขามองเห็นแลว ทางพวกเขาเองก็ยกกําลังพลและอาวุธยุทโธปกรณทั้งหมดที่เหลา DGS มีมาพรอมประจันหนากับฝาย WRO แลว กลับมาที่ดานบนเรือเหาะเชรา พวกกลุม WRO กําลังตรวจเช็คอาวุธ วอรมอัพและนั่งสมาธิเพื่อเตรียมสูศึกกันอยู ระหวางนี้ก็มีเสียงของซิดดังขึ้นมาทั่วทั้งเรือเหาะ “เฮยเจาพวกบา เตรียมถางหูฟงกันใหดีเพราะฉันจะพูดแคครั้งเดียวเทานั้น” “ฟงนะ! ถาพวกแกโดนไอพวกเวรนั่นฆาไดละกอ ฉันนี่แหละจะลากคอพวกแกขึ้นมาจากขุมนรกแลวก็จะกระทืบซ้ําใหตายๆไปอีกรอบทันที จําไวนะวาถาพวกแกรอด ทุกคนที่อยูขางหลังพวกแกก็จะรอด แตถาพวกแกตายทุกคนก็จะตายดวย” “เขาใจมั้ย! มีชีวิตรอดกลับมาใหไดนะโวย!!” “เอา! ลงไปไลเตะตูดไอพวกศัตรูไดแลว!!!!!!!!” เชลคเดินเขาไปยังหองพักทายเรือที่ๆวินเซนตกําลังคุยกับรีฟอยู เธอยื่นโทรศัพทที่วินเซนตทําตกที่เมืองคาลมคืนใหกับเขา เธอบอกเขาวาเธอไดทําการดัดแปลงโทรศัพทของเขานิดหนอย เพียงแคเขากด #VIN ก็จะสามารถติดตอกับเธอไดทันที จากหองปฏิบัติการของยานแหงนี้ เธอสามารถที่จะใช SND เขาไปในระบบเน็ตเวิรคของเมืองมิดการได ระหวางที่เธอนั่งดูวินเซนตอยูจากทางมอนิเตอรบนยาน ขอมูลของลุเครเซียก็จะคอยๆฟนฟูขึ้นมาภายในจิตใจเธอ เธอคิดวาจะสามารถใชขอมูลเหลานั้นชวยอะไรวินเซนตไดบางไมมากก็นอย แตเธอก็ย้ํากับวินเซนตวาอยาหวังพึ่งอะไรเธอใหมากเกินไปละ
    • เมื่อวินเซนตบอกวาเขาไวใจเชลคนะ เธอก็ตอบกลับมาวาตลอดชีวิตของเธอไมเคยมีใครพูดคําวา“ไวใจ” กับเธอมากอนเลย ซึ่งพอเชลคพูดถึงตรงนี้รีฟก็พูดขึ้นวา “ดี งั้นฉันก็ขอแสดงความไวใจเธอดวยการฝากเรือเหาะไวกับเธอในระหวางที่ฉันไมอยูก็แลวกัน ฉันไมรูวามันจะเกิดอะไรขึ้นบางหลังจากนี้ ดังนั้นจึงคอใหเธอชวยดูแลยานลํานี้เทาที่เธอจะทําไดดวยละกัน ความชวยเหลือของเธอจะตองเปนประโยชนกับฉันมากแนๆเลยเชลค” เมื่อเชลคไดยิน เธอก็อึ้งแลวก็พูดขึ้นวา “ความชวยเหลือของฉัน...” “เชลค จําไวนะวาฉันเชื่อใจเธอ” เมื่อรีฟพูดจบเขาก็รีบเดินออกจากหองไปโดยมีวินเซนตคอยๆเดินตามไปทีหลัง หลังจากที่หองพักเหลือเพียงแคเชลคอยูคนเดียวแลวเธอจึงพูดขึ้นวา “ฉันสูเพื่อ....ไมสิ ฉันไมไดสูเพื่อใครทั้งนั้น” ดูทาวาเธอจะยังคงสับสนในจุดยืนของตัวเธอเองอยู ตลอดชีวิตของเธอ เธอไมเคยรูสึกคําวาเชื่อใจ เธอไมเคยไดยินคําวาไวใจ เธอไดสูญเสียอารมณ ความคิด ความรูสึกในการใชชีวิตอยางมนุษยไปเสียนาน แตวาตอนนี้คนอื่นๆกําลังพยายามที่จะสรางมันขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขากําลังพยายามที่จะทําใหเชลคกลับไปใชชีวิตในฐานะมนุษยคนหนึ่งดังเดิม ยิ่งใกลจะถึงเมืองมิดการ ซิดก็ย่ิงเรงความเร็วของยานมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนเขาประจําตําแหนงพรอมรบในขณะที่เชลคก็รีบกลับไปนั่งประจําตําแหนงที่คอมพิวเตอรของเธอ เพื่อเตรียมที่จะใช SND ไดทุกเวลา ทางหนวยรบภาคพื้นดิน คลาวดที่ขี่เฟนริลนําเปนจาฝูงกําลังฟาดฟนดาบใสเหลาศัตรูอยางสนุกสนานเขาขี่มอเตอรไซคคูใจของเขาฝาวงลอมของศัตรูเขาไปอยางไมเกรงกลัวตอสิ่งใด โดยมีรถของแบรเล็ตที่ตามมาคอยยิงมิซไซลใสศัตรูที่คลาวดเก็บกวาดไมหมด แตแลวจาฝูงของเราก็ตองหยุดชะงักเมื่อรอสโซไดพุงจากฟาลงมาโจมตีใสเขา คลาวดยกดาบของเขาขึ้นมาปองกันการโจมตีการโจมตีของรอสโซเอาไวได แตแลวแรงปะทะก็รุนแรงถึงขนาดทําใหแวนกันลมของเขาตองกระเด็นหลุดออกไป เขากระโดดขึ้นไปบนฟาและแลกดาบกลางอากาศกับรอสโซอยางเมามัน กอนที่ทั้งคูจะโหมโจมตีใสกันอยางเต็มแรง การปะทะกันระหวางคลาวดกับรอสโซไดถึงกับทําใหเกิดการระเบิดครั้งใหญข้นกลางอากาศเลยทีเดียว ึ ทางดานอาซูลเองก็ไมนอยหนาเชนกัน เขาหยิบปนใหญขึ้นมาและเล็งไปที่เรือเหาะเชรา แมวาเชราจะบินอยูในระดับที่สูงเหนือพื้นดินมากเพียงใดแตอาซูลกลับสามารถยิงจนปกของยานตองแหวงไปอยางงายดายโชคดีที่ความเสียหายไมรุนแรงมากนักและยานยังสามารถใชการไดตอ เชลคที่อยูในตัวยานไดรายงานความเสียหายใหกับซิดฟงและเมื่อซิดไดยินก็โกรธจัดทีเดียว เขาสบถออกมาเปนภาษา !@#%^&(* กอนที่จะพูดวามันตองชดใช !! ทางดานลูกเรือเอง ยัฟฟและกลุม WRO ที่ติดอาวุธกันครบมือก็คอยๆกระโดดลงจากยานทีละคน พวกเขาเหยียบสกายบอรดและรอนลงมาเพื่อเปลี่ยนมาจูโจมทางพื้นดินแทน ขณะเดียวกันวินเซนตเองก็กระโดดตามลงมาดวย เขาเหยียบสกายบอรดและไถลลงมาตามอาคารสิ่งกอสรางตางๆกอนที่เขาจะมวนตัวและลงจอดที่พื้นดินอยางงดงาม วินเซนตที่ลงมาถึงพื้นดินแลวไดลุกขึ้นยืนพรอมกลับหลังหันและสะบัดผาคลุมของเขา เขามองไปยังตึกชินระที่อยูไกลออกไปดวยสีหนาที่ดูเครงเครียดกวาที่เคย .....................
    • ............................ ......ใชแลว...เขารูตัวแลววาเขาลงจอดผิดที่...จริงๆแลวเขาตองลงจอดแถวๆตึกชินระนี่หวา...แลวเขารอนลงมาจอดที่สุสานรถไฟแถวเขต 7 ทําไมเนี่ย....... เสียงโทรศัพทของเขาดังขึ้นมา มีการติดตอมาเขาจากเชลคเขาจึงหยิบโทรศัพทขึ้นมาแนบที่ขางหูของเขา “คุณทําอะไรเนี่ย? รูมั้ยวาคุณอยูหางจากจุดที่คุณควรจะตองลงจอดแคไหน คุณตองรีบไปที่อาคารที่สูงที่สุดนั่นซะ มันจะมีทางเชื่อมไปยังที่อยูของเหลา DGS จากชั้นใตดิน ไวคุณไปถึงแลวฉันจะติดตอเขามาใหมละกัน”เชลคกลาวกอนที่จะตัดสายออกไป =============================== Chapter 8 - Midgar Assault / Fight for the Central Complex =============================== แมวาเวลาจะผานไปนานมากแลว แตสุสานรถไฟของเขต 7 ก็คงดูรกรางไมแปรเปลี่ยน ที่นั่นเองวินเซนตไดพบกับกลุม WRO บางสวนที่รอนลงมาจอดผิดที่เหมือนกัน แทจริงแลวพวกเขาตองรอนลงไปเขารวมกับหนวยรบภาคพื้นดินที่อยูหนาเมืองมิดการ แตดวยความผิดพลาดทางเทคนิคมันจึงทําใหพวกเขาตองเขามาติดแหงกอยูที่นี่ วินเซนตไดรวมรบไปกับพวกของ WRO แตเมื่อเขาไดเจอที่ปลอดภัยเขาจึงบอกใหพวก WRO รออยูที่น่ี แมวาจะมีบางสวนที่ตองการจะติดตามไปชวยเขา แตวินเซนตก็บอกวาหนาที่ของทุกๆคนคือการมีชิวตอยูโชคดีที่พวกเขายอมรับฟงและสัญญาวาจะรออยูที่นี่จนกวาสถานการณจะดีขึ้น เมื่อใกลจะถึงทางออกจากสุสานรถไฟ เสียงโทรศัพทของเขาก็ดังขึ้น เมื่อเขาหยิบมันขึ้นมาเขาก็ไดยินเสียงที่เขาคุนเคย เชลคบอกเขาวาเมื่อเขาไดมาถึงทางออกแลวก็ใหเขารีบหาทางขึ้นไปดานบนเพลททันที แลวก็ใหระวังพวกกองทหารอากาศเอาไวดวย ขณะที่เชลคกําลังพูดอยูนั่นเอง กลุม DGS ที่ติดไอพนอยูดานหลังก็ปรากฏตัวขึ้น พวกมันบินไปบินมาแลวก็ใชปนกลยิงกราดใสวินเซนต แตแมวาพวกเขาแตละคนจะมีความรวดเร็วมากเพียงใด พวกเขาก็ไมอาจที่จะหลบหนีไปจากกระสุนปนของวินเซนตได หลังจากที่วินเซนตจัดการสอยพวกมันลงมากองกับพื้นหมดแลว เขาก็เดินตามทางขึ้นไปยังดานบนของเพลทและมุงหนาไปยังตึกชินระทันที ระหวางทาง เขาไดเจอกับรอสโซที่กําลังยืนรอเขาอยูรอสโซที่เห็นวินเซนตยังมีชีวิตอยูจึงถามวินเซนตวาเขายังกลาเรียกตัวเองวาเปนมนุษยอยูอีกหรือ ซึ่งวินเซนตก็ตอบกลับมาวาอยางนอยเขาก็มีความเปนมนุษยมากกวารอสโซละนะ เมื่อรอสโซไดยนดังนั้นเธอจึงหัวเราะ เธอบอกวาเธอไดเอาความออนแอของมนุษยไปแลกกับพลังอัน ิยิ่งใหญของ Tsviet ตั้งนานแลว นี่คือทางที่เธอเลือกเดินและนี่คือทางที่เธอย่ําไป จนกวาเธอจะไดคราทุกชีวิตบนโลกที่นาเวทนานี้ใหหมดสิ้น เธอจะไมยอมใหวินเซนตมาขวางเธอไดเปนอันขาด คราวนี้เธอจะไมปลอยใหเขาหนีรอดไปไดอีกแน วาแลวเธอก็กวัดแกวงอาวุธและพุงเขามาสูกับเขา
    • หลังจากที่รอสโซไดพายแพใหกับวินเซนตแลว เธอจึงยืนโซซัดโซเซแลวบนพึมพําวามีคนที่แข็งแกรงมาเธออยูดวยหรอกรึ วาแลวเธอก็ตะโกนวาเหลวไหล เธอตีหนาซีเรียสแลวบอกวาเวลาของการเลนสนุกระหวางเธอกับเขาไดหมดลงแลว แตขางหนายังคงมีอาซูลรอเขาอยู เธอกลับหลังหันแลวเดินไปที่ริมผา “ฉันจะไมยอมใหแกไดเปนคนฆารอสโซเด็ดขาด จะไมมีใครที่ยืนอยูเหนือฉันได ไมมี...ไมมี...” นั่นคือคําพูดสุดทายของรอสโซกอนที่เธอจะปลอยพลังเพื่อพังพื้นบริเวณรอบๆที่เธอยืนอยูใหพังทลาย เธอตกลงไปตายยังพื้นดานลางของเพลททั้งๆที่เธอยังคงหัวเราะยินดี ที่เธอไมไดตายดวยน้ํามือของใครอื่นหากแตเปนน้ํามือของตัวเธอเอง =============================== Chapter 9 - An Empire in Ruin =============================== หลังจากที่จัดการกับรอสโซไดแลววินเซนตจึงเดินทางตอจนมาถึงหนาตึกชินระ สภาพตึกตอนนี้ดูเปลี่ยนไปจากเมื่อ 3 ปกอนมากทีเดียว อาคารตางๆดูทรุดโทรมและบิดเบี้ยว บางสวนพังทลายและมีไฟลุกทวมอยู ระหวางที่เขากําลังมองดูความเปลี่ยนไปของมันอยูนั่นเอง ก็มีสายจากเชลคเขามา เธอบอกวาหนวยรบภาคพื้นดินยังไมสามารถฝาการปองกันของเหลา DGS เพื่อเขาไปยังตัวเมืองได เตาปฏิกรณทั้งหลายจึงยังคงปกติดี วาแลวเธอก็ถามวาตอนนี้เขาเดินทางมาถึงจุดไหนแลว หลังจากที่วินเซนตตอบกลับไปวาเขาไดมาถึงซากตึกชินระแลว เธอจึงพูดตอไปวาหลังจากที่ผานเหตุการณที่อุกกาบาตยักษไดตกลงมายังโลกเมื่อสามปกอนแลว ก็มีเพียงเหลา DGS เทานั้นที่ยังคงหลงเหลืออยูในเมืองมิดการ สวนทางเขาไปยังฐานของพวกมันจะอยูภายในตึกชินระ ใหเขาลองคนหาจากทางเดินลับสําหรับประธานดู เมื่อวินเซนตฟงมาถึงตรงนี้จูๆเขาก็เจ็บหนาอกขึ้นอยางรุนแรงจนเขาตองทรุดลงไป โทรศัพทของเขาตกลงไปกระแทกกับพื้นอยางแรงเชลคที่อยูในสายจึงรีบถามเขาวาเกิดอะไรขึ้น วินเซนตไมตอบอะไรหากแตลุกขึ้นยืนแลวคํารามเสียงดังกึกกอง เชลคที่เขาใจถึงเหตุการณที่กําลังเกิดขึ้นจึงรีบตะโกนเรียกชื่อวินเซนตจนเขาไดสติกลับมา วินเซนตตกใจวาทําไมจูๆเขาถึงจะกลายเปนเคออสโดยที่ไมสามารถจะควบคุมตนเองเอาไวไดเชลคบอกวาโปรโตมาเทเรียเปนสิ่งที่ชวยใหวินเซนตควบคุมรางเคออสไดตลอดมา แตเมื่อวินเซนตไดสูญเสียมันไปแลว จิตใจของเขาจึงตกอยูในสภาวะที่ไมมั่นคง แมวาเคออสจะเปนสวนนึงของเขา แตตอนนี้มันกลับดํารงอยูอยางอิสระภายในสวนลึกของรางกายเขาแลว เชลคใชความสามารถของเธอประกอบกับเศษความทรงจําของลุเครเซียที่อยูภายในรางกาย สรางภาพและเสียงของลุเครเซียขึ้นมาที่ดานหลังของวินเซนต เมื่อเขาไดยินเสียงจึงรีบหันกลับไปดูและเขาก็ไดพบกับภาพโฮโลแกรมของลุเครเซียอีกครั้ง ภาพโฮโลแกรมนั้นพูดดวยเสียงที่ซอนกันระหวางเสียงของลุเครเซียกับเสียงของเชลควาเคออสจะรวบรวมทุกชีวิตเขาไวดวยกันเพื่อเตรียมพรอมสําหรับการเดินทางไปสูมหาสมุทรดาราของโอเมกา เธอขอโทษที่เธอตองปลอยใหเขาตองตอสูกับเคออสที่หลับใหลอยูภายในรางกายของเขาแลวเธอก็ตะโกนออกมาดวยสีหนาที่เปนกังวลวาเธอไมอยากใหเขาตาย เมื่อมาถึงตรงนี้ภาพโฮโลแกรมของลุเครเซียก็หายไป...
    • ที่หองทํางานในเรือเหาะเชรา จูๆอุปกรณรับสงสัญญาณก็เกิดขัดของขึ้นมาเชลคจึงถอดมันออกจากศีรษะของเธอแลวรีบเดินออกจากหองเพื่อไปดูวาเกิดอะไรขึ้น ซิดที่บังคับยานอยูพยายามตะโกนถามวามันเกิดนรกอะไรกันขึ้นที่หองเครื่องยนต ทวากลับไมมีสียงตอบกลับมาเชลคที่เดินมาถึงหองบังคับการพอดีจึงบอกวาเธอจะไปดูที่หองเครื่องยนตใหเอง เมื่อเชลคเดินเขาไปในหองเครื่องยนตเธอจึงพบวาลูกเรือไดหายไปหมด เหลือไวแตหองที่ไฟไหมทวมและเก็ตซิธที่สลบอยู แตแลวเนโรก็ปรากฏตัวขึ้นมาจากหลุมดําทางดานหลังของเธอ เนโรบอกวาเขากําลังขาดแคลนดวงวิญญาณอยูนดหนอยก็เลยขึ้นมาตามหาบนยานดู เมื่อเชลคไดยินเธอ ิจึงกมหนาเพื่อคิดอะไรเล็กนอยกอนที่จะชักดาบเลเซอรของเธอขึ้นมา “ตั้งแตที่ฉันไดมาที่นี่ ฉันก็ไดตระหนักถึงสิ่งๆหนึ่งนั่นก็คือ ฉันจะไมมีวันทําใหคนที่ไวใจฉันตองผิดหวังเปนอันขาด” เมื่อเชลคพูดจบดวงตาของเธอก็เปลงแสงสีสมออกมา เธอวิ่งเขาไปโจมตีใสเนโรอยางรวดเร็วจนเขาแทบจะตั้งตัวไมติดเนโรกระโดดหนีออกมาแลวใชปนกลที่ปกยิงกลับใสเชลคบางแตเธอก็สามารถใชบาเรียเวทมนตที่เกิดจากมาเทเรีย Shield ปองกันการโจมตีทั้งหมดเอาไวได เมื่อเนโรเห็นดังนั้นเขาจึงกางมือที่เขามักจะกอดเอาไวบริเวณหนาอกออก กอนที่จะเรียกหลุมดําขึ้นมา.... กลับมาที่วินเซนตอีกครั้ง เขาไดเดินเขาไปในตึกชินระแลวหาทางเดินลงไปยังชั้นใตดินเรื่อยๆ ที่ดานใตนั้นนอกจากจะเปนสถานที่ๆเขาไมคุนเคยแลว เขายังไมมีแผนที่อีกดวย เขาเดินจนหลงทางแตแลวก็คิดไดวาตัวเขาเองควรที่จะโทรหาเชลคเพื่อใหเธอชวยสงขอมูลแผนที่บริเวณนั้นมาให ทวากลับไมมีสัญญาณใดๆตอบกลับมา ขณะที่วินเซนตพับโทรศัพทลงและกําลังจะเก็บมันเขากระเปานั่นเอง เสียงโทรศัพทก็ดังขึ้นพอดี มันเปนสายจากโทรศัพทของทิฟา  “ยะโฮว~!!! นายยังไมตายสินะวินเซนต” บารเล็ตแหกปากตะโกนใสโทรศัพทที่แนบอยูขางหูของทิฟาอยางเต็มลูกคอจนทิฟาตองตอวาวาไมตองมาตะโกนใสกกหูของเธอเลย หลังจากนั้นทิฟาก็สงโทรศัพทไปใหคลาวด คลาวดบอกวายานของซิดขาดการติดตอมากวา 15 นาทีแลว แตวินเซนตไมจําเปนตองเปนหวงสองคนนั่นหรอกนะ วินเซนตที่ไดยินดังนั้นจึงถามฝายพวกคลาวดบางวาทางดานนูนเปนยังไงมั่ง แตคลาวดกลับตอบมาวาแลววินเซนตละคิดวาทางฝงคลาวดจะเปนยังไง ทิฟาตะโกนขึ้นมาวาไวใจพวกเธอไดเลย หลังจากนั้นก็มีเสียงยืงปนกลดังขึ้นมาพรอมกับเสียงอันสุดแสนจะหลอนประสาทของแบรเล็ตที่วา “จะไมมีใครหนาไหนรอดไปได ฮาๆๆๆๆ!!!” วินเซนตที่ไดยินดังนั้นจึงหมดกังวลเรื่องทางฝงของคลาวด เขาบอกพวกคลาวดวาไมตองหวงเรื่องของDGS เขาจะจัดการทลายลางแหลงซองสุมของพวกมันใหเรียบรอยเอง คลาวดที่ไดยินจึงบอกใหวินเซนตถือโทรศัพทไวแปปนึง หลังจากนั้นเขาก็สงมันกลับคืนใหทิฟา  ทิฟาบอกวาเธอกําลังจะสงแผนที่ของตึกชินระไปใหกับวินเซนต ฐานทัพของ DGS นั้นตั้งอยูที่ดานใตสุดของที่น่ี ใหเขาหาลิฟตใหเจอแลวใชมันพาลงไปยังชั้นที่ลึกที่สุดเทาที่ลิฟตจะพาลงไปไดซะ หลังจากนั้นเธอก็บอกวาขอใหเขาโชคดี “ถลมแมงเลยวินเซนต~!!!!” เสียงของแบรเล็ตดังขึ้นแลวก็ตามดวยเสียงดาของทิฟาวาบอกแลวไงวาอยามาตะโกนใสขางหูเธอ หลังจากนั้นก็มีเสียงคลาวดดังขึ้นปดทายวาอยาไปใหมันฆาละ แลวสายก็ตัดไป วินเซนตออกเดินตามหาลิฟตตามคําแนะนําของทิฟา แตแลวเขาก็พบวาอาซูลไดยนรอเขาอยูที่ลิฟตตั้ง ืนานแลวอาซูลบนพึมพําวารอสโซตายแลวสินะแตแลวเขาก็เห็นตัววินเซนตคอยๆเปลงแสงสีแดง
    • “อะไรบางอยางในตัวแกตองการที่จะออกมา ใช! กลิ่นที่คุนเคย ฮาๆๆๆๆๆๆ!!!!” “เขามาวินเซนต แสดงความเดือดดาลของแกใหขาดูหนอย!!!” วาแลวอาซูลก็หยิบปนกลยักษของเขาขึ้นมาตั้งทาพรอมยิง วินเซนตรีบกระโดดหลบไปที่หลังเสา หลังจากนั้นการตอสูยกที่สองระหวางสองคนนี้ก็เริ่มตนขึ้น เมื่อสูไปไดซักพักหนึ่งอาซูลก็วางปนลง เขาบอกวานี่แหละคือการตอสูที่เขาตองการ ขณะที่อาซูลกําลังสนุกกับการตอสูแตวินเซนตกลับเจ็บหนาอกขึ้นมา กลามเนื้อของเขากระตุกอยางรุนแรงจนเขาเริ่มเสียการทรงตัว “เอาละ! ไดเวลาที่แกจะไดสัมผัสถึงพลังอันแทจริงของขาแลว จงลิ้มรสพลังความโกรธเกรี้ยวของอาซูลเอาไวใหดี!!!” เมื่อเสียงตะโกนนั้นสิ้นลงอาซูลก็แปลงรางเปนเบฮีมอธตัวเปง และพุงตรงมาเตรียมที่จะขวิดวินเซนต วินเซนตเห็นทาจะไมดี เขาจะยอมใหเคออสออกมาตอนนี้ไมได ถาเคออสออกมาเขาก็จะไมสามารถควบคุมตัวเขาเองได และไมรูวาเมื่อไหรที่สติของเขาจะกลับมาอีกครั้ง พระเอกของเราเริ่มเอาจริง เขาแปลงรางเปนกาเลี่ยนบีสตและเขาไปแลกหมัดกับอาซูลที่อยูในรางเบฮีมอธ และแลวเขาก็เอาชนะมันมาไดอยางยากลําบาก หลังจากที่วินเซนตสามารถทําใหเบฮีมอธตองลงไปกองนิ่งๆกับพื้นไดแลว เขาก็แปลงรางกลับมาเปนรางมนุษยดังเดิม ขณะที่วินเซนตกําลังจะเดินออกไปนั่นเองอาซูลก็กลับลุกขึ้นมาแลวกระโจนเขาไปตบวินเซนตจนปลิวไปติดกับรั้วกั้น “ลุกขึ้นมา การตอสูยังไมจบ!!!” อาซูลสงเสียงคํารามหมายที่จะเรียกใหวินเซนตลุกขึ้นมาสูกับเขาตอใหได แตแลวเขาก็ตองตกใจเมื่อวินเซนตที่นาจะหมดแรงไปแลวกลับพุงเขามาหาเขาดวยความเร็วสูง มันเปนความรวดเร็วที่ผิดกับที่แลวๆมาจนเขาแทบจะไมเชื่อวานั่นเปนพลังของวินเซนต วินเซนตปลอยพลังออกจากฝามือทั้งสองจนเกิดการระเบิดครั้งใหญขึ้น จนอาซูลที่รบแรงระเบิดเขาไป ัเต็มๆตองหมดสภาพและกลายรางกับมาเปนรางมนุษยดังเดิม ทวาในขณะนี้...วินเซนตไดกลายรางเปนเคออสที่บาคลั่งไปเรียบรอยแลว เคออสหยิบปนกลยักษของอาซูลขึ้นมา มันแสยะยิ้มอยางนาสยดสยองกอนที่มันจะปาปนกลยักษนั้นไปเสียบทะลุรางของ อาซูล “ดูทาวาแกจะเหมือนปศาจมากกวาขาอีกนะ...” อาซูลเริ่มกลาวคําสั่งเสียเปนครั้งสุดทาย “ดี! แลวไวเจอกันใหมอีกครั้ง ในนรก!!!!” หลังจากที่อาซูลไดกลาวคําสาปแชง เคออสก็ยิงแสงเลเซอรสีดําแดงใสอาซูลจนเขาตองกระเด็นและตกลงไปตายยังเบื้องลาง ทั้งๆที่เขายังคงหัวเราะเสียงดังกึกกองอยู หลังจากที่อาซูลตกลงไปตายเปนที่เรียบรอยแลวเคออสก็อาละวาดอยางบาคลั่งเนโรที่จับตาดูการตอสูระหวางวินเซนตกับอาซูลมาตลอดกําลังคิดวาบางทีเขาควรที่จะปลอยใหเคออสไดทําตามโชคชะตาที่เกิดมาเพื่อทําลายลางตอไป เนโรเปดหลุมดําขึ้นมาแลวเขาก็หนีหายไป แตระหวางนั้นเขาก็เผลอทําโทรศัพทที่ยึดมาจากเชลคตกเอาไว... เมื่อโทรศัพทตกลงมากระทบพื้น เสียงของลุเครเซียก็ดังขึ้นมาจากโทรศัพทอันนั้น เธอบอกวา “ฉัน...ขอโทษ...” แมวามันจะเปนแคเสียงเบาๆที่ดังออกมาจากโทรศัพท แตมันกลับมีปฏิกิริยากับเคออส จูๆภาพความทรงจําในอดีตก็แลนเขามาในหัวของเขาหองทดลองของลุเครเซีย
    • หลังจากเหตุการณที่วินเซนตถูกยิง โฮโจไดเอารางของเขาไปทดลองอะไรบางอยางแตกลับลมเหลว ลุเครเซียจึงไดเอารางของวินเซนตกลับมารักษา และแชเขาไวในแคปซูลรักษาตัว “อีกไมนานฉันก็จะปลอยคุณออกมาขางนอกไดแลวนะ” ลุเครเซียพูดกับรางของวินเซนตที่อยูในแคปซูลกอนที่เธอจะกลับหลังหันแลวลมลง เธอคิดวาเธอคงจะเพลียจากการทํางานหนักมากเกินไป แตแลวจังหวะนั้นเองโฮโจก็เดินเขามาในหองทดลองของเธอ โฮโจถามลุเครเซียวาเธอคิดจะทําอะไรกับงานทดลองที่ลมเหลวของเขา ลุเครเซียไมตอบหาแตตะโกนใหเขาออกไปจากหองทดลองของเธอ โฮโจบอกใหเธอหุบปากและสังวรณไววาที่นี่มีเพียงเขาคนเดียวเทานั้นที่สามารถจะออกคําสั่งได เขามองไปที่คอมพิวเตอรของลุเครเซียและเห็นขอมูลของโอเมกาและเคออส แตแลวลุเครเซียก็รีบเขามาบังเอาไว “โอเมกากับเคออสงั้นเหรอ! เขาใจแลว เธอกําลังจะใชหมอนี่เพื่อทําใหงานวิจัยของเธอเสร็จสมบูรณสินะ” โฮโจพูดดวยน้ําเสียงดูหมิ่นและตามดวยเสียงหัวเราะเยาะเธอ แมวาลุเครเซียจะปฏิเสธเทาไหรแตเขาก็ไมสนใจที่จะฟง “นักวิทยาศาสตรก็คือนักวิทยาศาสตรวันยังค่ํานะแหละ นาดีใจอะไรแบบนี้ ขนาดกําลังจะตายแตมันก็ยังอุตสาหเปนประโยชนใหคนกับที่มันหลงรัก เคี้ยก! ฮาๆๆๆๆๆๆๆ!!!” เมื่อพูดจบเขาก็หัวเราะอยางตอเนื่องดวยน้ําเสียงที่นารังเกียจกอนที่จะเดินออกไปจากหองทดลองของเธอ ทิ้งไวแตลุเครเซียคนเดียวที่รองไหอยู เธอบนพึมพําทั้งน้ําตาวานี่ไมใชการทดลองนะ ดูเหมือนวาตอนนี้ไมมีใครที่จะสามารถชวยเธอไวไดแลวละ . . . กลับมาที่วินเซนตที่รางกายกลับมาเปนปกติดังเดิมแลว เขากําลังนอนกางแขนกางขาอยางออนเพลียอยูกับพื้นลิฟต เขาในตอนนี้เริ่มที่จะนึกเรื่องราวตอนที่ลุเครเซียใชเขาเปนรางสถิตยของเคออสไดแลว วินเซนตที่นอนเพลียอยูไดเหลือบไปเห็นโทรศัพทของเชลคที่เนโรไดทําตกไวเมื่อครูนี้ เขาลุกเดินไปเก็บมันขึ้นมาแลวก็จองมองมันดวยความสงสัยวาทําไมโทรศัพทของเชลคถึงมาตกอยูในที่แหงนี้ได? ขณะนั้นเองลิฟตก็ลงมาจอดยังหนาฐานของ DGS พอดี “กวาสามปที่นรกไดดําเนินอยูในใตดินแหงนี้ แตบัดนี้มันไดยายไปอยูยังโลกเบื้องบนแลวสินะ” วินเซนตกลาวกอนที่จะบุกเขาไปยังฐานทัพของพวกมัน =============================== Chapter 10 - Shinra’s Dark Secret =============================== วินเซนตยางเทาเขามาใน Deepground ซึ่งเปนเขตฐานทัพของ DGS เขาเริ่มมองเห็นเตาปฏิกรณหมายเลข 0 อยูจากจุดที่หางไกล ณ ที่ลึกที่สุดของที่นี่เนโรและไวสกําลังรอเขาอยู
    • พระเอกของเราเดินทางฝาดงกากอยลเขามาจนพบยาน เขาใชยานนั้นเดินทางตอไปจนพบกับเมืองใตดินขณะที่วินเซนตกาลังสูกับเหลาศัตรูอยูนั่นเอง ก็มีหลุมดําปรากฏขึ้นที่ดานหลังของเขา วินเซนตพยายามที่จะวิ่งหนี ํแตหลุมดํากลับขยายใหญขึ้นและดูดเขาเขาไปในความมืดมิด ทามกลางความมืดมิดของหลุมดํา วินเซนตตกใจและเริ่มที่จะควบคุมสติตนเองไมอยู เขาเริ่มสงเสียงคํารามออกมา นั่นเปนสัญญาณที่บอกวาเคออสกําลังจะตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ทันดั้นเองก็มีเสียงสวางปรากฏขึ้นมายังเบื้องหนาของเขา “อยาใหเคออสควบคุมคุณได คุณจะไมถูกจองจําไวในความมืดนี้แนเพราะวาสวนหนึ่งของคุณนั้นไดถือกําเนิดมาจากที่แหงนี้ จงคนพาตัวเองใหเจอ และเรียกการควบคุมกลับมา” เสียงที่คุนเคยไดชวยเรียกสติของวินเซนตใหกลับคืนมา วินเซนตหลับตาและตั้งจิตใหมั่น เมื่อเขาลืมตาขึ้นมาก็พบวาตัวเองหลุดออกมาจากหลุมดําไดแลว Note* [เนโรเกิดจากการฉีดไลฟสตรีมปฏิกูลเขาไปในรางของหญิงที่ตั้งครรภอยู พลังในการเรียกหลุมดําก็เปนผลพวงที่เกิดขึ้นจากไลฟสตรีมปฏิกูลในตัวของเนโรขณะที่เคออสในรางกายของวินเซนตเองก็เกิดจากไลฟสตรีมปฏิกูลเชนกัน ดังนั้นหลุมดําจึงทําอะไรเคออสไมได] อีกทางดานหนึ่งเชลคกําลังนั่งกอดเขาอยูทามกลางความมืดมิดของหลุมดําโดยมีแสงสีฟาที่เกิดจากบาเรียของมาเทเรีย Shield โอบลอมและปกปองรางกายของเธอไว “อายุปูนนั้นแลวแตยังทําตัวเหมือนเด็กๆที่ทําอะไรเองไมเปนอยูอีกนะ ฉันรูแลวละวาทําไมลุเครเซียถึงไดลําบากขนาดนั้น”เชลคพูดในขณะที่บาเรียที่เกิดจากพลังเวทมนตของเธอกําลังคอยๆแตกราวลงอยางชาๆ เธอไมรวาทําไมเธอถึงตองทําแบบนี้ เธอไมรวาทําไมเธอถึงตองชวยวินเซนต แตตอนนี้เธอกําลังตกอยูในความ ู ูหวาดกลัว เธอรูตัววาเธอจะตองตายเมื่อพลังเวทมนตของเธอหมดลง แตแลวก็มีเสียงของลุเครเซียดังขึ้นมาเชลคที่ตกใจจึงรีบเงยหนาขึ้น ภาพเหตุการณในอดีตของลุเครเซียกําลังปรากฏขึ้นที่ดานหนาของเธอ มันคือชวงเวลาที่ลุเครเซียไดเขามาที่บอน้ําคริสตัลเปนครั้งแรกบอน้ําคริสตัลภายในถ้ําใตน้ําตก ลุเครเซียปรากฏตัวขึ้นพรอมกับชายที่สวมผาคลุมสีดําและมีทาทางคลายกับวินเซนตมาก เขาคนนั้นคือกรีมอร วาเลนไทน บิดาของวินเซนตน่นเอง ั ลุเครเซียรีบวิ่งเขาไปดูที่บอน้ําดวยความดีใจ เธอยิ้มราและหัวเราะออกมา มันเปนรอยยิ้มที่ไรเดียงสาและดูเหมือนเด็กๆ หลังจากที่กรีมอรไดอธิบายวาที่นี่เปนที่ท่เี คออสจะตื่นขึ้นมา เขาก็แซวเธอวาไมตองรีบรอนขนาดนั้นก็ได บอน้ํามันไมหนีไปไหนอยูแลว ภาพของบอน้ําคริสตัลคอยๆเลือนหายไป และภาพภายในหองทดลองของลุเครเซียก็คอยๆปรากฏขึ้นแทน ที่กลางหองนั้นมีหลอดทดลองที่กําลังทดลองสารสีดําประหลาดอยู ขณะที่ขางๆนั้นก็ปรากฏภาพของลุเครเซียที่กําลังทําการวิเคราะหขอมูลดวยคอมพิวเตอร โดยมีกรีมอรเฝาดูอยูที่ดานหลังเธอ กรีมอรบอกวาลุเครเซียดูจะรีบรอนมากเกินไปหนอยนะ แตแลวลุเครเซียก็ยิ้มแลวตอบกลับมาวาเธอตองการจะพิสูจนใหคนทั้งหมดในชินระที่เคยหัวเราะเยาะทฤษฎีของเธอ ตองสํานึกวาตัวเองคิดผิดที่เคยดูถูกเธอเอาไว ขณะที่กรีมอรกําลังแซวเธอวารีบรอนไปมันก็ไมไดอะไรขึ้นมาหรอก เขาก็เหลือบไปเห็นหลอดทดลองที่กําลังทดลองสารสีดําซึ่งอยูทางดานหลังของเธอ จูๆมันสองแสงสีดําประหลาดออกมาแลวหลอดทดลองก็
    • ระเบิดออก เมื่อกรีมอรไดเห็นจึงรีบผลักลุเครเซียใหกระเด็นออกไป แตทวาสารสีดําที่ระเบิดออกมานั้นไดปะทะกับตัวเขาอยางรุนแรงแทน กรีมอรจับแขนขวาของเขาที่โดนสารสีดํานั้นระเบิดใส แมวาเขาจะเจ็บปวดซักเพียงใดแตเขาก็พยายามที่จะเงียบแลวกัดฟนอดทนมันเอาไว ลุเครเซียที่เห็นดังนั้นจึงรีบลุกขึ้นมาดูเขาดวยความหวงใย เธอถามวาเขาเปนอะไรมากมั้ย แตกรีมอรกลับตอบมาวาเขาไมเปนอะไร ทั้งๆที่สีหนาของเขานั้นกําลังบงบอกถึงความทรมานอยู จากนั้นชายผูสวมผาคลุมสีดําก็ลมลงกับพื้น ลุเครเซียรีบเขาไปโอบเขาไวดวยความหวงใย สีหนาของเธอเริ่มดูไมดี เธอกําลังกลัวตอผลลัพธที่เลวรายที่สุดที่อาจเกิดขึ้นตรงหนา “ฝากบอกลูกชายของฉันดวยนะวา ฉันขอโทษ ดูทาวาเวลาที่ฉันจะตองกลับคืนสูไลฟสตรีมไดมาถึงแลวละ” เมื่อสิ้นประโยคนี้กรีมอรก็ไดเสียชีวิตลงทามกลางออมกอดของลุเครเซีย ลุเครเซียกรีดรองอยางรุนแรงแลวก็รองไหออกมา เธอตะโกนอยางบาคลั่งวา “ไม!! กลับมานะ ทําไมคุณถึงตองจากฉันไปดวย ทําไม!!!” และแลวภาพเหตุการณในอดีตทั้งหมดก็คอยๆเลือนหายไปเชลคที่ไดมองดูเหตุการณทั้งหมดมาตลอดกําลังคิดวาไมเปนไร เขาก็แคกลับคืนสูดวงดาว ไมเปนไร...มันเปนแคเรื่องเล็กนอยที่ซักวันหนึ่งก็จะตองเกิดขึ้นกับทุกคน ไมเปนไร...วันใดวันหนึ่งในภายหนา พวกเขาจะไดกลับมาเจอกันอีกแนนอน เชลคคอยๆนึกถึงเรื่องราวในอดีตขึ้นมา เมื่อครั้งที่เธอยังเด็ก ในวันที่แมของเธอเสียชีวิตลง เธอกําลังนั่งรองไหอยูที่หนาหลุมศพของแมเธอ แตแลวชาลัวในวัยเด็กก็เขามาปลอบเธอ พี่สาวของเธอบอกกับเธอวาไมเปนไร แมของพวกเราก็แคกลับคืนสูดวงดาวเทานั้นเอง ซักวันหนึ่งพวกเราทั้งหมดก็จะไดพบกันอีกครั้ง เมื่อเชลคถามวาจริงเหรอ เธอก็ตอบกลับมาวาแมเคยพูดไววาทุกๆอยางในโลกของเราไดหมุนเวียนอยูในวัฏจักรแหงเดียวกัน นั่นก็หมายความวาแมจะกลับมาหาพวกเธอในวันหนึ่งวันใดขางหนาอยางแนนอน แมไมโกหกพวกเธอหรอก จริงมั้ย? กลับมาที่ในความมืดมิดดังเดิมเชลคเห็นชาลัวปรากฏตัวขึ้นทามกลางความมืด ชาลัวถามเชลควาไมเปนไรใชมั้ยหากเธอจะกลับคืนสูดวงดาว เมื่อเชลคไดยินเธอก็กมหนาอยูนานกอนที่จะตอบดวยสีหนาที่อึดอัดใจวา...ไม ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอยางที่เธอ... ยังไมทันที่จะพูดจบ ชาลัวก็เอามือเขามาลูบหัวของเชลค “...เราจะไดพบกันอีกครั้งอยางแนนอน...” . . . เชลคตื่นขึ้นทามกลางความมืดมิด ตอนแรกเธอคิดวาเรื่องทั้งหมดที่เธอเห็นเมื่อครูนี้คงเปนเพียงแคความฝน แตแลวเธอก็ปฏิเสธมันและพยายามคิดวามันเปนเพียงแคการรบกวนจากขอมูลที่อยูในรางกายของเธอเทานั้นแทน เธอไมอยากที่จะยอมรับวามันเปนความฝน เพราะถาหากวาเธอยอมรับวามันเปนความฝนแลว นั่นก็เทากับวาเธอยอมรับวาเธอกําลังคิดถึงชาลัวดวย แตวา...ทั้งๆที่เธอพยายามที่จะคิดวามันเปนแคการรบกวนของขอมูลแลวทําไม...ทําไมน้ําตามันถึงไดไหลออกมา...
    • เชลคคอยๆรองไหออกมา เมื่อเธอรูสึกตัววาเธอกําลังรองไหอยูเธอจึงตกใจและเอามือมาแตะที่น้ําตาที่ไหลรินอยูที่แกมของเธอ ทามกลางความเสียใจและน้ําตาที่ยิ่งหลั่งไหลออกมา เธอเองก็แทบจะไมเชื่อเหมือนกันวาเธอจะมีน้ําตาเหมือนคนทั่วไปกับเขาดวย... ทางดานวินเซนต เขาเดินทางมาเรื่อยๆจนกระทั่งไดพบกับ เนโร “ในที่สุดก็ไดเจอกับแกซะทีนะวินเซนต ตอนแรกฉันแคคิดวาแกคงจะเปนเพียงแคแมลงตัวจอยที่มาสรางความรําคาญแคเล็กนอยเทานั้น แตตอนนี้ดูเหมือนวาฉันจะปลอยใหแกมีชีวิตอยูตอไปไดเสียแลว ฉันจะปกปองพี่ชายของฉัน บุคคลเพียงคนเดียวที่เคยรักฉันและบุคคลเพียงคนเดียวที่ฉันเคยรัก” “นาเสียดาย ที่ทุกสิ่งมันถูกลืมไปหมดสิ้นแลว ตอนนี้ทุกๆอยางไดเปลี่ยนไป”เนโรบนพึมพําออกนอกเรื่องไปเรื่อยๆ วินเซนตที่ไดยินเนโรกําลังเลาชีวประวัติของเขาก็ไมไดสนใจอะไร หากแตถามเขากลับไปวาเขาทําอะไรกับเชลค เนโรตอบกลับดวยเสียงยียวนกวนประสาทวา “อา....ฉันทําอะไรกับเธอนะ...?” กอนที่จะพูดเฉไฉออกนอกเรื่องไปเรื่อยและอธิบายในตอนทายวาตอนนี้เธออยูในหลุมดําของเขา กําลังสับสนและหลงทาง ดูนาสงสารนาเวทนาไมตางอะไรกับลูกสุนขเลย เมื่อวินเซนตไดยินจึงโกรธจัดแลวชักปนขึ้นมายิงใสเนโรอยางรวดเร็ว การ ัตอสูระหวางทั้งสองคนจึงเริ่มตนขึ้น เนโรกางปกและชักปนกลสองกระบอกออกมาจากหลุมดํา มันบินไปบินมาและยิงกราดใสวินเซนต ดูเหมือนเขาจะคิดผิดที่ริอาจมาดวลปนกับชายผูใชลูกตะกั่วฆาชีวิตทั้งคนและมอนสเตอรมานับลานศพแลวสุดทายเนโรจึงโดนวินเซนตยิงรวงลงมากองกับพื้นอยางนาอนาถ วายรายของเราคอยๆลุกขึ้นมาจากพื้นเขาบอกวาฝมือของวินเซนตนาประทับใจมาก บางทีอาซูลกับรอส โซคงจะไมมีวันสูกับวินเซนตวาเลนไทนคนนี้ได แตวาเวลาแหงการเลนสนุกระหวางเขากับวินเซนตไดหมดลงแลว เขามีเรื่องที่ตองไปทํา วาแลวเขาก็เรียกหลุมดํามาครอบตัววินเซนต โดยหมายจะจัดการเขาใหสิ้นดวยวิธีขี้โกงนี้ทันที ภายในหลุมดําที่มืดมิด วินเซนตคอยๆลืมตาขึ้น คราวนี้เขาสามารถตั้งสติไดโดยไมยากนัก หลังจากนั้นเขาก็คอยๆเดินตามหาใครอีกคนหนึ่งที่ติดอยูในที่แหงนั้นเชนเดียวกับเขา ทางดานของเชลคที่ติดอยูในหลุมดํา เธอนั่งคุดคูอยูในบาเรียที่กําลังจะแตกและพูดกับตัวเองวาถึงจุดจบแลวสินะ แตแลววินเซนตก็ปรากฏตัวขึ้นมาขางหนาเธอพอดี “เธอทําโทรศัพทตกไวนะ” วินเซนตเก็กเสียงพรอมกับยื่นโทรศัพทของเชลคที่เขาเก็บไดกลับคืนใหเธอโดยที่ไมไดถามสารทุกขสุขดิบวาเธอเปนอยางไร แทจริงแลวเขาก็เปนหวงเปนใยเชลคเหมือนกัน เพียงแตเขาไมรูวาในเวลาแบบนี้เขาควรที่จะพูดอะไร เขาควรจะถามเธออยางไร เขาไมรูวาควรจะวางตัวอยางไรดี ดังนั้นเขาจึงไดแตเก็กแลวยื่นโทรศัพทกลับคืนใหเธอ “ถาเธอไมไดประทับใจอะไรกับที่แหงนี้ ฉันวาเราออกกันดีกวานะ ไปกันเถอะ” เขาชวนใหเชลคออกไปขางนอกดวยกันกอนที่เชลคจะตอบตกลงกลับมาวา “อืม” เชลคเองก็ดีใจ เธอดีใจมากๆที่วินเซนตเขามาชวยเธอ แตวาเธอก็เหมือนกับวินเซนต ที่ไมรูวาในเวลาแบบนี้เธอควรที่จะพูดอะไร เธอควรจะทําตัวอยางไรเชนกัน แตเรื่องนั้นมันคงไมใชปญหาอะไร เพราะแคทั้งสองคนตางเขาใจกันและกัน นั่นก็เพียงพอแลว
    • ที่ดานนอกเนโรที่หลงเขาใจวาตัวเองกําจัดวินเซนตไดแลวหันหลังและกําลังจะเดินกลับเขาฐานไป แตแลววินเซนตและเชลคก็กระโดดออกมาจากหลุมดําที่อยูดานทางหลังของเขา เมื่อเนโรไดยินเสียงเขาจึงรีบหันกลับไปมองดวยความตกตะลึง “เขาใจละเจาวิญญาณที่หลอหลอมขึ้นจากปฏิกูลดวงดาว ดูทาวาหลุมดําของฉันจะใชกับนายไมไดผลสินะ งั้นฉันก็จะลองวิธีอื่นดูบางละกัน!!” ทันทีที่เนโรพูดจบเขาก็เรียกหลุมดําขนาดยักษขึ้นมาแทน แตยังไมทันที่เขาจะไดทําอะไร ก็มีชูริเคนขนาดใหญบินมาปกที่พื้นดานหนาของเขา วินเซนตกบเนโรรีบมองไปที่ทางที่ชูรเิ คน ันั้นลอยมาทันที ที่ยอดของบานหลังหนึ่งยัฟฟในชุดมอคกําลังยืนเตะทาหันหลังอยู เธอคงจะหลงคิดวาชุดมอคคงจะทําใหไมมีใครจําเธอได และคงจะหลงคิดวาไอทาที่เธอโพสตอยูนั่นมันเทหมาก... “แมในโลกที่สวรรคจะถูกปกคลุมไปดวยความกลัวและความสิ้นหวัง แตนายตองไมลืมวา ที่ไหนก็ตามที่มีเงามืด ที่นั่นยอมมีแสงสวาง ดังนั้น...จงรับแสงสวางของฉันไปซะเจาปศาจ!” “เชิญลิ้มลองแสงสวางจากวูไถใหเต็มที่!!! ซูเปอรนินจา!!! ยัฟฟ คิซารากิ!!! เตรียมรับมือใหดี!!!!”วาแลวเธอก็หันหนามาและชี้นิ้วไปที่เนโรจากนั้นแสงสีเหลืองของมาเทเรียก็สวางเปนประกายวิ๊งๆๆๆขึ้นที่ดานหลังเธอ (โอแมเจา...นี่เหรอคือแสงสวางจากวูไถที่เธอพูด...) ........ ........................ ................................... “พี่ชายฉันเรียกแลว”เนโรพูดหลังจากที่เขาและวินเซนตหันกลับมามองหนากันโดยไมไดนัดหมาย วาแลวเขาก็เดินเขาหลุมดําไปในทันที วินเซนตเองก็หันมาดูอาการของเชลคที่ลมนอนดวยความออนเพลียแทน ขณะที่ยฟฟที่ยงยืนคงเก็กทาชี้นิ้วอยูบนยอดหลังคาบานโดยไมมีใครสนใจ ยัฟฟพยายามกระโดดโลดเตนแลวบอกวา ั ัทางนี้ๆ แตแลวเธอก็พลาดทาลื่นตกลงมากระแทกพื้นอยางจัง วินเซนตจึงไดแตเบือนหนาหนีแลวรองหึใหเปนการทักทาย =============================== Chapter 11 – Beginnings =============================== วินเซนต ยัฟฟ และเชลคเดินทางมาจนถึงหองๆหนึ่ง เมื่อเชลคเห็นตูอาบมาโคแลวเธอจึงขอเขาไปรักษาตัวในนั้น ยัฟฟเริ่มอธิบายแผนการใหวินเซนตฟง เธอบอกวาขณะที่วินเซนตกําลังทําการเก็บกวาดเนโรและไวสเธอก็จะลอบเขาไปที่เตาปฏิกรณหมายเลขศูนยและปดการทํางานของมันซะ ดูเหมือนเธอจะภาคภูมิใจในแผนที่เธอคิดขึ้นเองมาก วาแลวเธอก็โบกมือใหแลวก็รีบวิ่งไปทําหนาที่ของเธอทันที ทางดานเชลคที่กําลังอาบมาโคอยูในตู เธอคอยๆหลับตาลงแลวก็ฝนอีกครั้งหองทดลองของลุเครเซีย
    • วินเซนตในชุดของเทิรคเดินเขามาตามหาลุเครเซียในหองแตก็ไมพบเธอ เขาเหลือบมองไปที่คอมพิวเตอรที่เปดอยูและก็พบวามันเปนภาพพรอมขอมูลของกรีมอรวาเลนไทนผูเปนพอของเขา ขณะนั้นเองลุเครเซียก็เดินเขามาในหองทดลองพอดีวินเซนตจึงพยายามถามเธอวานี่คือไฟลขอมูลอะไร ลุเครเซียเบือนหนานี้แลวตอบดวยน้ําเสียงที่ดูกังวลวานี่ไมใชเรื่องของคุณ วินเซนตที่สงสัยรีบเขาไปถามเธอตอวาทําไมเธอถึงไมเคยบอกเขาเลยวาเธอเคยทํางานรวมกับพอของเขา ลุเครเซียไมตอบหากแตกรีดรองวาหยุดเถอะ! เธอหันกลับมาและกุมมือของวินเซนตเอาไว “มันเปนความผิดของตัวฉันเอง ฉันไมไดตั้งใจจะทําใหพอของเธอตาย ฉันขอโทษ ฉัน...ขอโทษ...” เธอพูดดวยน้ําเสียงสั่นครือและทาทางเหมือนจะรองไห และแลวเธอก็วิ่งออกจากหองไปทั้งน้ําตา ทิ้งไวแตวินเซนตที่ยังคงยืนอยูอยางโดดเดี่ยวในหองทดลอง แทจริงแลว วินเซนตไมเคยคิดที่จะตําหนิเธอเลยแมแตครั้งเดียว เขาก็แคอยากจะเห็นใบหนาที่ยิ้มแยมและมีความสุขของเธอก็เทานั้นเอง แตหลังจากนั้นวันเปนตนมา แสงสวางก็คอยๆมอดหายไปจากจิตใจของเธอ วันที่เขาไดเอาแหวนแตงงานไปมอบใหกับเธอ เธอรองไหแลววิ่งหนีไป เมื่อเขาตามเธอไป...เขากลับไดเห็นภาพเหตุการณที่เธอกําลังบอกรักกับโฮโจ เขาแอบยืนดูอยูครูหนึ่งจนกระทั่งเขาไดเห็นเธอกับโฮโจกอดและจูบซึ่งกันและกัน “...ถาเธอมีความสุข...ฉันก็ไมวาอะไร...” วินเซนตขมตาลงดวยความเจ็บปวดและพยายามที่จะปลอบตัวเองเชนนั้น . . . เชลคตื่นขึ้นมาจากฝน เธอถามวินเซนตวาทําไมวินเซนตถึงตองตอสูดวย วินเซนตบอกวาก็เพื่อทําลายDGS และเพื่อหยุดยั้งโอเมกานะสิ มันถึงเวลาแลวที่ความบาคลั่งนี้จะตองจบลง เขาบอกกับตัวเขาเองเชนนั้นแมวาจริงๆแลวตัวเขาเองก็ไมคอยมั่นใจวานั่นคือเหตุผลที่แทจริงที่ออกมาจากใจของเขารึเปลา เด็กสาวตอบกลับมาวาเธอก็ไมแนใจเชนกัน แตสิ่งหนึ่งที่เธอมั่นใจก็คือ เธอไมอยากจะเห็นวาระสุดทายของโลกนี้ และเธอก็ไมอยากที่จะใหใครตองเจ็บปวดไปมากกวานี้ดวย เมื่อพูดจบเธอก็หลับไปอีกครั้ง หลังจากที่ไดเห็นเชลคหลับสนิทลงไปแลววินเซนตจึงเริ่มออกเดินทางตอ เขาสูกับเหลากากอยลเครื่องบินและฝาฝูงทหารจํานวนมากจนมาถึงทางเขาสูหองของจักรพรรดิขาวหรือทางเขาสูหองของไวสนั่นเอง ที่ดานหนาหอง ยัฟฟที่รอเขาอยูไดปรากฏตัวขึ้นมา เธอบอกวาสีหนาของวินเซนตดูไมคอยดีเทาไหร ซึ่งเขาก็บอกวาสีหนาของเธอเองก็ไมไดตางกัน จากนั้นเขาก็ชวนใหเธอเขาไปขางในหองดวยกัน เมื่อพูดจบพระเอกของเราก็คอยๆกาวเทามุงหนาไปยังหองสุดทาย โดยมียัฟฟคอยๆเดินตามมาจากดานหลัง เมื่อวินเซนตเปดประตูเขาไปแลว เขาก็พบวาขางในหองนั้นอบอวลไปดวยมาโคที่แผพุงขึ้นมาจากบอมาโคซึ่งตั้งอยูดานในของหอง และที่บัลลังคซึ่งตั้งอยู ณ ใจกลางของบอนั่นเองไวสกําลังนั่งคอยพวกเขาอยูอยางสงบ
    • รางของจักรพรรดิขาวกําลังนั่งอยูบนบัลลังคอยางสงบในสภาพที่ตาและปากไดเปดคางเอาไวอยู มันเปนสภาพที่ผิดปกติเกินกวาที่สิ่งมีชีวิตควรจะเปน เขานั่งนิ่งไมขยับและไมไหวติงตอการปรากฏตัวของวินเซนตแตใดๆ “นี่คือไวสสนะ” วินเซนตถามยัฟฟเพื่อยืนยันถึงความจริงของสิ่งที่เขาเห็นอยูตรงหนา ิ “เขาตายแลว...หรือ?” ยัฟฟถามเขากลับดวยเสียงที่บงบอกถึงความหวาดกลัว ขณะที่ทั้งสองคนกําลังตกอยูในความสับสนนั่นเองเนโรก็ปรากฏตัวขึ้นมาเพื่อตอบคําถามที่คางคาใจของทั้งสองคน “อีกไมนานเขาก็จะฟนขึ้นมา”เนโรตอบคําถามของยัฟฟแบบชัดถอยชัดคํา “ชีวิตใหมกําลังจะเริ่มขึ้นในตัวของเขา เชนเดียวกับอีกชีวิตหนึ่งที่ดํารงอยูในตัวแก วินเซนต! ” เมื่อยัฟฟไดยินเธอจึงตกใจแลวหันไปมองที่วินเซนต เธอกําลังสับสนวาอีกชีวิตหนึ่งในตัววินเซนตที่เนโรไดพูดถึงนั้นคืออะไร? “นั่นคือสิ่งที่พวกแกกําลังคิดจะทําสินะ” วินเซนตจองไปที่เนโรโดยที่ไมไดใสใจตอความสงสัยใดๆของยัฟฟ เพราะวานี่ไมใชเวลาที่จะมาตอบคําถามจิ๊บจอยเหลานั้น “เฮ! เขาคิดจะทําอะไรนะ? กําลังจะเกิดอะไรขึ้น? ฉันไมเห็นจะเขาใจเลย” ยัฟฟพยายามจะเซาซี้ถามวินเซนตใหได แตวินเซนตกลับไมยอมพูดอะไรออกมา เนโรบอกวาอีกไมนานพี่ของเขาก็จะตื่นขึ้นมาแลว ตั้งแตที่เขาไดรับอนุญาตใหรูถึงเรื่องของการเกิดใหมเวลาก็ผานไปอยางชาๆ มันยาวนานมากจนเขารูสึกเหมือนกับตกอยูในหองเวลาอันเปนนิรันดร เมื่อวินเซนตไดยินคําวา “ไดรับอนุญาต” เขาก็ทวนคําพูดของเนโรซําทันที ยัฟฟรีบตั้งคําถามเพื่อถามเน ้โรวาเขาไดรับอนุญาตอะไรจากใคร ทวาเนโรกลับไมยอมตอบ ทันใดนั้นเองก็เกิดแผนดินไหวขึ้นอยางรุนแรงไลฟสตรีมที่อยูภายใตพื้นพิภพกําลังคลุมคลั่ง มันคอยๆพุงขึ้นมาจากใตผืนดินอยางตอเนื่อง และแลวรางของไวสท่ีนาจะตายไปแลวก็เริ่มขยับตัว วินาทีนั้นทั้งเขาและเธอตางก็รูไดทันทีวาโอเมกากําลังจะตื่นขึ้นมา ยัฟฟรีบหยิบชูริเคนยักษของเธอขึ้นมาตั้งทาเตรียมปาในขณะที่วินเซนตก็รีบชักปนของเขาขึ้นมาทันที แตแลวเนโรก็ตะโกนขึ้นมาวาอยามายุงกับพี่ชายของเขา มันรีบใชความเร็วพุงเขาไปจับตัวของวินเซนตและยัฟฟไว จากนั้นก็พาเขาทั้งสองคนเขาไปปลอยในหลุมดําทันที… ภายในหลุมดํา ยัฟฟกําลังลอยควางอยางไรทิศทาง เสียงกูรองของเหลาคนตายจากดานในของความมืดที่ ไมมีที่สิ้นสุดคอยๆดังขึ้นอยางตอเนื่องจนเธอตองตกใจ จากนั้นดวงวิญญาณมากมายก็ปรากฏตัวขึ้นและพุงเขาไปเพื่อแทรกซึมใสรางกายของเธอ ยัฟฟตกใจตอดวงวิญญาณทั้งหลายที่พุงเขามาหาเธอ เธอยกมือขึ้นจับศีรษะของเธอไวแลวกรีดรองเสียงดังลั่นออกมา ในขณะที่ความมืดกําลังแทรกซึมเขาไปในดวงวิญญาณของเธอนั่นเองเธอก็รูสึกไดถึงความตายความทรงจําเลวรายมากมายที่เธอไมอยากจะคิดถึงกําลังพรั่งพรูออกมาเพื่อทําลายโสตประสาทของเธอ แตแลวก็มีแสงสวางปรากฏขึ้นที่ดานหลังของเธอ วินเซนตกระโดดออกมาจากแสงสวางนั้นและเขาไปอุมตัวเธอเอาไวจากนั้นเขาก็รีบพาเธอออกมาจากหลุมดํา เมื่อวินเซนตออกมาจากหลุมดําได เขาก็พบวาตัวเขาเองกําลังยืนอยูหนาทางเขาหองของไวสเขาวางตัวยัฟฟลงและปลอยใหเธอไดนั่งพัก แตแลวเนโรก็ปรากฏตัวขึ้นมาตอหนาพวกเขาอีกครั้ง วินเซนตหันหนาไปหามันและบอกใหยัฟฟรออยูที่นี่ เขาจะเดินไปคิดบัญชีกับมันใหเอง
    • ยังไมทันที่เขาจะพูดจบ พลังประหลาดก็พุงออกมาจากหองของไวสอยางรุนแรง อะไรบางอยางที่นาสะพรึงกลัวกําลังจะเกิดขึ้นภายในหองดานในนั้น วินเซนตตองการที่จะเขาไปในหองกอนที่ผลลัพธที่เลวรายจะเกิดขึ้น ทวา...เนโรก็ยืนขวางเขาไวอยู “อา...ใช นายอยูยงคงกระพันตอความมืดสินะ” วาแลวเนโรก็คอยๆแผหลุมดําออกมาครอบตัววินเซนตอีกครั้ง “แตวา...จะไมมีใครพรากพี่ชายไปจากฉันไดอีกแลว!!!!” เมื่อเนโรพูดจบความมืดที่ครอบคลุมตัววินเซนตอยูก็หายไป ภาพทิวทัศนรอบๆที่คอยปรากฏขึ้นใหมกลายเปนภาพของสถานที่ที่เหมือนกับขุมนรก แทจริงแลวเนโรไดใชหลุมดําพาวินเซนตมาสูยงสถานที่อื่นที่จะชวยเพิ่มพลังใหกับเนโรไดมากที่สุดนั่นเอง ั เนโรไดแปลงรางเปนแมงมุมยักษและออกมาสูกับวินเซนต มันกางบาเรียและเรียกลูกนองออกมาชวยยิงเลเซอรใส แตแลวมันก็ถูกวินเซนตยิงจนตกลงไปในลาวา ทวามันกลับรอดชีวิตและบินขึ้นมาจากลาวาได เนโรที่ลุกขึ้นมาจากลาวาไดนั้นอยูในสภาพที่รอแรใกลจะตายมิตายแหลอยูแลว แตดวยความรักและความศรัทธาที่มีตอตัวพี่ของเขา เขาจึงตองดิ้นรนจนถึงที่สุดเนโรพยายามหายตัวไปมาและยิงปนกราดใสวินเซนตแตก็ไมเปนผล เขารูสกไดวาเขาพายแพแกวินเซนตอยางสิ้นเชิง แตนี่ยังไมใชเวลาที่เขาควรจะตาย หนาที่ของเขา ึคือการปกปองพี่ชายที่เขารักดวยชีวิต เมื่อคิดไดเชนนั้นเขาจึงรีบเปดหลุมดําและหนีหายเขาไปทันที เมื่อเนโรออกมาจากหลุมดําไดแลวเขาจึงคอยๆเดินโซซัดโซเซเขาไปในหองของไวสระหวางนั้นเขาก็พยายามที่จะเรียกชื่อของพี่ชายของเขาซ้ําไปซ้ํามา ราวกับวานี่จะเปนครั้งสุดทายแลว ที่เขาจะไดเรียกชื่อของพี่ชายเพียงคนเดียวของเขา ในขณะที่เนโรไดเดินเขาหองไปแลว วินเซนตก็เพิ่งจะออกมาจากหลุมดําได เขารีบเขาไปดูอาการของยัฟฟทันทีและเมื่อเห็นวาเธอปลอดภัยดีแลวเขาจึงปลอยใหเธอนั่งพักอยูแบบนั้น โดยตัวเขาอาสาที่จะเขาไปจัดการกับพี่นองสองศรีคูนี้ใหเอง ทันทีที่วินเซนตกาวเทาเขาไปในหองของไวสเขาก็ไดเห็นไวสที่นาจะตายไปแลวกําลังยืนอยูหนาบัลลังคสวนเนโรที่หมดสภาพไปแลวก็กําลังเดินเขาไปหาไวสอยางชาๆ “พี่ชาย ในที่สุดก็ถึงเวลาแลว”เนโรกลาวดวยความดีใจที่ไดเห็นพี่ชายที่ตายไปแลวของเขาฟนขึ้นมาทวา...พี่ชายของเขากลับไมตอบอะไร ไวสไมสนใจเนโรแตกลับเงยหนาขึ้นฟาแลวหัวเราะเสียงดังอยางตอเนื่อง “ในที่สุดก็จะไดอยูดวยกันอีกครั้ง คราวนี้ฉันจะไมทอดทิ้งพี่ไปอีกแน”เนโรพูดในขณะที่เดินเขาไปหาไวสแตไวสกลับทําหนาสะลึมสะลือไมสนใจแลวก็เอามือซายของเขา “แทง” เขาไปในรางกายของเนโรทันที “แกหมดหนาที่แลว” จักรพรรดิขาวกลาวกอนที่เขาจะโยนรางของเนโรปลิวกระเด็นไปไกล ทามกลางความตกใจของวินเซนต มันเกิดอะไรขึ้นกับไวสกันแน? ทําไมจูๆเขาถึงตองทํารายนองชายของเขาเอง? ดูเหมือนวาวินเซนตจะไมมีเวลาคิดเรื่องเหลานั้นเสียแลว ไวสเงยหนาขึ้นและหัวเราะอยางตอเนื่อง เมื่อสิ้นเสียงหัวเราะเขาก็พุงเขามาหาวินเซนตทันที วินเซนตที่ตกใจรีบชักปนของเขาขึ้นมาและรีบยิงกราดใสไวสแตวาไวสกลับสามารถใชเพียงฝามือเปลาๆปดกระสุนทั้งหมดที่วินเซนตยิงออกมาได “อาวุธของแกมันใชไมไดผลแลว รางของฉันเปนหนึ่งเดียวกับโอเมกาเชนเดียวกับที่รางของแกเปนหนึ่งเดียวกับเคออส แตที่ตางกันก็คือ เคออสมันเปนแคผูรบใช ในขณะที่โอเมกาคืออาวุธสุดทายที่จะนําพาดวงวิญญาณ ัของโลกนี้ไปยังจักรวาลอันกวางใหญ ไมมีอะไรที่จะสามารถทําลายฉันไดอีกแลว ฮาๆๆๆๆๆๆ” ไวสที่ยืนอยู ณเบื้องหนาของวินเซนตเงยหนาขึ้นหัวเราะกอนที่จะเริ่มพูดตอ...
    • “วินเซนต วาเลนไทน และแลวเราก็ไดมาเจอกันอีกครั้ง” จักรพรรดิขาวกลาวกอนที่จะประโยคนี้จะสรางความตื่นตกใจใหกับวินเซนตไดมากพอตัว “ยังไมเขาใจอีกรึ? สามปกอน...ขณะที่ฉันกําลังชวยเหลือเซฟรอธอยู ฉันก็ไดกระจายขอมูลจิตใจของฉันปญญาของฉัน การมีอยูของฉัน เขาไปยังระบบเน็ตเวิรคโลก และแมวารางของฉันจะตายลงหรือแมวาโลกนี้จะ พินาศไป แตฉันก็จะยังคงมีชีวตอยูในโลกเสมือนจริงที่ถูกจําลองขึ้นในอีกมิติหนึ่ง เมื่อเน็ตเวิรคฟนกลับมา ขอมูล ิที่กระจัดกระจายก็จะมารวมกันใหม และฉันก็จะเกิดขึ้นใหมอีกครั้ง” “แกจะเรียกมันวานีโอรียูเนี่ยนก็ไดนะ ฮาๆๆๆๆๆๆๆ” เมื่อไดยินดังนั้นวินเซนตจึงฉุกใจคิดขึ้นไดทนที แทจริงแลวหมอนี่ไมใชไวสแตเปนใครบางคนที่เขารูจัก ัดี ใครบางคนที่เปนศัตรูคูแคนของเขามาชานาน ใครบางคนที่เปนคนจบชีวิตของเขาและทําใหความฝนของเขาตองพังทลายลง เมื่อคิดไดดังนั้น ดวงตาของวินเซนตก็เปลี่ยนจากดวงตาของความตกตะลึงมาเปนดวงตาของความโกรธแคนทันที “วะ!! ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!” ใครบางคนที่กําลังอาศัยรางของไวสกําลังระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอยางบาคลั่งดวยความภูมิใจในสติปญญาของตน “ถูกตองแลวไอหนู!!! ฉันเองนี่แหละ โฮโจ! ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!”ไวสยังคงหัวเราะตอไปในขณะที่โฮโลแกรมซึ่งเปนภาพสะทอนของขอมูลความรูสึกนึกคิดที่โฮโจไดหลงเหลือไวก็ปรากฏขึ้นมาขางๆตัวของไวสเมื่อภาพโฮโลแกรมของโฮโจหัวเราะไวสก็หัวเราะ และเมื่อภาพโฮโลแกรมของโฮโจยิ้มไวสก็จะยิ้ม เมื่อเปนเชนนี้ก็แสดงวารางของไวสในตอนนี้ไดวาถูกโฮโจเขาครอบงําโดยสมบูรณแลว “โทษทีวะ นานแคไหนแลวนะวินเซนต สามป? แกรูมั้ยวาครั้งแรกที่ฉันไดอานงานวิจัยของเจาหลอนฉันคิดวามันไรสาระมากแคไหน ฉันแทบไมเชื่อเลยวาปศาจในตํานานจะมีอยูจริงและทําใหแกฟนคืนชีพกลับมาไดจนกระทั่งเมื่อสามปกอนที่ฉันไดเห็นแกกลายรางเปนเคออสตอหนาตอตาของฉัน บอกตามตรงวาฉันช็อค ใครมันจะไปคิดละวาทฤษฎีของเธอมันจะเปนจริงกัน?” “แลวฉันก็เริ่มคิดวา ถาเคออสมีอยูจริง โอเมกาก็ตองมีอยูจริงเชนกัน และถาแกสามารถเปนหนึ่งเดียวกับเคออสได ฉันก็อาจจะเปนอีกคนที่สามารถจะทองไปในจักรวาลได นี่คือโอกาสของชีวิต!!!” “แตมันก็มีปญหาอยูอยางหนึ่ง ไมใชวารางของใครก็ใชได แตเปนเฉพาะรางของผูที่แข็งแกรงและทรงพลังอยางที่สุดเทานั้นแหละที่จะสามารถรองรับพลังของโอเมกาได ทีนี้แกเขาใจรึยังละไอหนู! เหตุผลที่แกสามารถเลนเปนรางสถิตยของเคออสไดอยางยอดเยี่ยม ก็เพราะวาการทดลองของฉันไดมอบของขวัญเปนรางกายที่มีสภาพใกลเคียงกับความเปนอมตะใหกับแกนะสิ วันนี้แกไดมายืนอยูตอหนาฉันแลว ก็ขอบคุณฉันซะสิฮาๆๆๆๆๆๆ” “ฉันเคยพยายามที่จะทําใหรางกายของฉันแข็งแกรงขึ้นเพื่อใหรองรับพลังของโอเมกาไดดวยการฉีดเซลลเจโนวาเขาไปในรางกาย แตมันกลับไมเปนเหมือนแผนที่ฉันวางไว ฉันพลาดที่ลืมคิดไปเซลลอาจจะพยายามครอบงําจิตใจและกัดกินดวงวิญญาณของฉันได ดังนั้นภายหลังฉันจึงใชวิธีการที่ปลอดภัยกวา ฉันคิดแผนที่จะสงผานขอมูลประสาทของฉันเขาไปในเน็ตเวิรคขึ้นมา และหลังจากที่ฉันไดจัดการมันเรียบรอยแลว ฉันก็คิดไดวาฉันยังตองการรางกายที่แข็งแกรง นั่นก็เปนเวลาที่ฉันนึกถึง Deepground บานของเหลาผูที่ทรงพลังในดวงดาวแหงนี้ขึ้นมา หลังจากนั้นฉันก็ไดพบกับผูชวยที่แสนดี เจาหนูเนโรที่จะมาทําใหการคืนชีพของฉันเปนจริง โดยที่มันไมเคยคิดมากอนเลยวาฉันอาจจะเขามาควบคุมจิตใจของพี่ชายที่แสนรักของมันก็เปนได และดวยรางใหมนี้ฉันก็ไดเริ่มทําการทดลองครั้งสุดทายขึ้นมา”
    • “ถาเคออสในรางกายแกเกิดมาจากไลฟสตรีมปฏิกูล โอเมกาก็นาจะเกิดมาจากไลฟสตรีมที่บริสุทธิ์ดังนั้นฉันจึงใชพวกลิ่วลอใหไปรวบรวมคนที่ไมไดปนเปอนจิตของเจโนวามาใชในการสรางแหลงมาโคบริสุทธิ์ดวยเหตุนี้เองโอเมกาจึงไดตื่นขึ้นมาในรางของฉัน” “อัฉริยะ!!!! ฉันบอกแกแลว ฉันมันโคตรอัฉริยะ!!!!” โฮโจที่อยูในรางของไวสหันกลับไปมองที่บอมาโคพรอมกับหัวเราะออกมา “เฉพาะนักวิทยาศาสตรที่มีสติปญญาระดับฉันเทานั้นที่มีคาพอจะเปนหนึ่งเดียวกับโอเมกาและทิ้งโลกนี้เพื่อออกเดินทางไปในอวกาศได” โฮโจยังคงพูดตอไปอยางไมหยุดหยอน จนกระทั่งวินเซนตตองพูดขัดขึ้นมา “...โฮโจ...” วินเซนตจองมองไปที่โฮโจดวยสายตาที่เคียดแคน “ฉันฟงแกพลามมามากพอแลว!!!!!” เมื่อสิ้นเสียงวินเซนตก็รัวกระสุนปนไปที่โฮโจซึ่งครอบงํารางของไวสอยูทนที แตโฮโจก็หยิบกันเบลดคูของไวสขึ้นมาแลวใชมันปดกระสุนของวินเซนตออกไปไดทั้งหมด วิน ัเซนตพยายามกระหน่ํายิงเขาไปแตก็ไมไดผลอะไร โฮโจใชกันเบลดยิงสวนกลับมาดวยความรวดเร็วจนวินเซนตตองกลิ้งตัวหลบอยางไมเปนทา เมื่อวินเซนตลุกขึ้นและยิงโตกลับมันกลับพุงเขาไปที่ตัววินเซนตและฟนเขาจนปลิวกระเด็นออกไป เขาตกกระแทกกับพื้นอยางแรง แผลที่เขาถูกฟนมันลึกมากจนทําใหเขาไมมีแรงที่จะลุกขึ้นได “ดูทาวาแกเองก็แกแลวสินะวินเซนต แกคงจะหนีฉันไปไมไหวแลวงั้นก็น่ังดูอยูตรงนั้นแหละ ฉันจะใหแกดูอะไรนี่” โฮโจพูดพลางเดินไปที่บอมาโค “เมื่อฉันไดดูดกลืนไลฟสตรีมเขามา...” โฮโจพูดในขณะที่ชูมือขึ้นไปที่บอมาโค และแลวก็มีมาโคมากมายพุงเขาไปในตัวของมัน เมื่อวินเซนตเห็นดังนั้นเขาจึงรีบลุกขึ้นมาและบอกวามันยังไมจบ!! “อยากตายขนาดนั้นเลยรึ ดี ฉันก็อยากจะทดสอบรางๆนี้กอนที่จะออกเดินทางซะหนอยเหมือนกัน” วาแลวโฮโจก็ชักกันเบลดคูขึ้นมาอีกครั้ง มันควงดาบแลวชี้กนเบลดไปที่วินเซนต จากนั้นก็เคลื่อนไหวดวยความเร็ว ัสูงจนถึงขนาดที่วินเซนตเองก็ยังมองตามไมทัน มันสาดกระสุนใสวินเซนตและกระโจนเขาไปฟาดฟนใสวินเซนตอยางตอเนื่องจนวินเซนตตองแพหมดรูปโดยที่ยังไมไดจะโจมตีใสมันแมแตครั้งเดียวเลยดวยซ้ํา เมื่อวินเซนตลมคว่ําไปกับพื้น โฮโจจึงเริ่มพูดตอ “อะไรกัน พึ่งทดสอบไปไดแคนิดเดียวเอง” ดวยศักดิ์ศรีของพระเอก วินเซนตพยายามกัดฟนลุกขึ้นมาอีกครั้ง รางของเขาเปลงแสงสีแดง เขากระโจนเขาไปหาโฮโจดวยความรวดเร็วแตกลับโดนมันซัดคว่ําไมเปนทา “…แกทําไดแคนี้แหละ วินเซนต…” อีกทางดานหนึ่งเชลคยังคงนอนหลับอยางสงบอยูภายในตูอาบมาโค แตแลวเธอก็สัมผัสไดถึงความรูสึกของวินเซนตที่แลนเขามาในรางกายของเธอ เธอรูแลววาวินเซนตกําลังย่ําแยและตองการความชวยเหลือ ดังนั้นเธอจึงลืมตาตื่นขึ้นและเรียกชื่อของเขาออกมาดวยน้ําเสียงที่แสดงถึงความเปนหวง กลับมาที่วินเซนตที่กําลังจะตายมิตายแหล เขาพยายามจะลุกขึ้นมาแตรางกายของเขาในตอนนี้ก็ไม อนุญาตที่จะใหเขาทําเชนนั้นได ทันใดนั้นเอง ภาพโฮโลแกรมของลุเครเซียที่ถูกเชลคสรางขึ้นมา ก็ปรากฏขึ้นมาที่เบื้องหนาของเขา “วินเซนต ลําพังกําลังของเธอเองนะมิอาจทําใหคุณโคนศัตรูผูน้ีลงได เธอตองเรียกการควบคุมกลับมา!อยาใหเคออสควบคุมเธอได เธอตางหากที่ตองควบคุมเคออสใหได ฉันเชื่อนะวาเธอทําได!!!!” ภาพของลุเครเซีย
    • กลาวดวยเสียงและทาทางที่เปนหวงเปนใย เธอกําลังชี้แนะวิธีการสุดทายที่อาจจะชวยใหเขาเอาชนะโฮโจได แตแลวโฮโจก็ปลอยพลังออกมาจนทําใหภาพโฮโลแกรมนั้นตองสลายไป “ดูเหมือนวาดร.เครสเซนตของพวกเราจะมีเพื่อนกับเขาดวยนะ แตวาตอนนี้เธอคงจะไมสามารถชวยแกไดอีกตอไปแลว วินเซนต!!!” เมื่อโฮโจพูดจบเขาก็ซัดคลื่นพลังใสวินเซนตทันที !!! “ฟุบ!!!” วินเซนตที่ยังคงอยูในสภาพกึ่งลุกกึ่งนั่ง กลับรับคลื่นพลังของโฮโจไดดวยมือขางเดียว โฮโจที่คิดวาวินเซนตนาจะหมดสภาพไปแลวจึงไดแตรองเหวอออกมาดวยความตกใจ ทันใดนั้นเองวินเซนตก็เปลงพลังแสงสีแดงออกมา เมื่อโฮโจเห็นเขาจึงเปลงพลังแสงสีขาวออกมาสูดวย “ใชโปรโตมาเทเรียดึงพลังของเคออสออกมาขณะที่ยังคงอยูในรางของมนุษยงั้นรึ! นาสนใจดีนี่ งั้นมาดูกันดีกวาวา แกจะมีฝมือซักแคไหนเชียว!!” วาแลวโฮโจก็ดีดเศษหินที่ลอยอยูกลางอากาศดวยพลังที่พวกเขาปลอย ออกมาไปยังวินเซนตดวยความเร็วสูง ทวาวินเซนตที่ยังคงกมหนาอยูกลับสามารถหลบกอนหินที่พุงเขามาไดทั้งหมด เมื่อเห็นดังนั้นแลวโฮโจที่ครอบงํารางของไวอยูจึงหลับตาแลวยิ้มอยางเจาเลหออกมา มันพุงเขามาแลวโจมตีตอเนื่องใสวินเซนต แตเขาก็สามารถหลบมันไดทั้งหมด “แมวาแกจะมีพลังของเคออส แตแกก็ไมสามารถที่จะหยุดฉัน หยุดโอเมกาไดหรอก!!!” โฮโจตะโกนออกมาขูวินเซนตเสียงดังลั่น และแลววินเซนตก็ตอบกลับมาวา... “โฮโจ...” “ฉันบอกวาฉันฟงแกพลามมามากพอแลว!!!!!” วินเซนตเงยหนาขึ้นแลวจองไปที่โฮโจกอนที่จะเริ่มพูดตอ “ถึงเวลาแลวที่ทุกสิ่งที่อยางมันจะตองจบลงที่นี่!! ตอนนี้!!! เดี๋ยวนี้!!!!” โฮโจที่โดนวินเซนตที่ตะโกนขูกลับมาไดรูสึกเหมือนกับวาตัวเองกําลังโดนเหยียดหยามอยางรุนแรง เขาตะโกนดาวินเซนตกลับวาไอโงเอย! กอนที่จะควงดาบและพุงเขามาโจมตีใสเขา บัดนี้การตอสูยกที่สองระหวางวินเซนตและโฮโจในรางของไวสไดเริ่มตนขึ้นแลว โฮโจเหวี่ยงกันเบลดเขาไปหาตัววินเซนตแตเขาก็สามารถพลิกหลบได วินเซนตที่ลอยอยูกลางอากาศจึงหมุนตัวเตะเขาไปที่หัวของของโฮโจอยางจัง โฮโจกระเด็นปลิวไปติดที่กําแพงหองสวนวินเซนตก็ชักปนของเขาขึ้นมารัวกระสุนใสโฮโจอยางไมยั้ง ดวยการปลุกพลังของเคออสใหตื่นขึ้นมาทั้งที่ยังอยูในรางมนุษย บัดนี้วินเซนตไดกาวขามขีดจํากัดของตัวเองไปอีกขั้นหนึ่งแลว เขาสามารถมองตามการเคลื่อนไหวของโฮโจที่เคยมองไมทันได และสามารถที่จะเคลื่อนไหวหลบการโจมตีเหลานั้นไดทั้งหมด โฮโจรีบลุกขึ้นมาและฟาดดาบไปยังเบื้องหนาเบื้องหนาของเขา แรงสะบัดแขนของมันมีพลังมากที่จะสรางคลื่นสุญญากาศใหพุงไปที่ตัววินเซนตดวยความเร็วสูงได วินเซนตกระโดดหลบคลื่นเหลานั้นแลววิ่งเขาไปที่ตัวโฮโจแตเขาก็โดนมันที่เริ่มจะเอาจริงแลวโจมตีตอเนื่องกลับมา “จงตายไปพรอมกับดาวดวงนี้ซะเถอะ!!!!” โฮโจแผดเสียงในขณะที่พลิกตัวฟนตอเนื่องใสวินเซนตการโจมตีคราวนี้รุนแรงมากจนถึงกับทําใหวินเซนตตองปลิวไปทีเดียว โฮโจหัวเราะเยาะวินเซนตอยูครูหนึ่งแตแลววินเซนตกลับลุกขึ้นมาไดอยางหนาตาเฉย ตัวเขาไมไดรูสึกเจ็บปวดใดๆตอการโจมตีของโฮโจเลย โฮโจที่เห็นจึงไดแตอาปากคาง “มันตองมีอะไรผิดปกติแนๆ” เขาคิดในขณะที่เริ่มรูสึกวาพลังแหงโอเมกาในรางกายของเขากําลังตกลงไปเรื่อยๆ โฮโจรีบวิ่งกลับไปที่บัลลังคกลางบอมาโค มันรวบรวมพลังแลวปลอยแสงเลเซอรที่เกิดจากพลังงานมาโคออกมา วินเซนตวิ่งหลบหลีกเลเซอรเหลานั้นแตแลวก็พบวาเลเซอรพวกนั้นมันวิ่งเปนสายติดตามตัววินเซนต
    • แบบเดียวกับมิซไซล เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงออมไปที่ดานหลังโฮโจกอนที่เลเซอรที่บินตามตูดเขามาจะโดนโฮโจไปเต็มๆ แสงเลเซอรเหลานั้นไมไดสรางบาดแผลใหกับรางกายของไวสที่ถูกโฮโจครอบงําอยูซักเทาไหร แตก็ทําใหโฮโจที่ไมไดถูกฝกฝนในดานการตอสูมาตองขวัญเสียทีเดียว มันลุกขึ้นมาแลวพุงเขาไปหมายจะแทงใสวินเซนต แตวินเซนตกลับใชมือซายขางเดียวรับดาบเอาไวได และเขาก็ใชมือขวาของเขารวบรวมพลังแลวตอยใสหนาของไวสอยางจัง! รางของไวสลอยกระเด็นไปติดที่ประตูทางเขาหองอยางรุนแรง เขาสลบทั้งๆที่ตายังคงเบิกคางไวอยู ดวยสภาพรางกายที่ย่ําแยแลวจึงทําใหโฮโจไมสามารถที่จะขยับเขยื้อนรางทรงรางนี้ของเขาอีกได โฮโจเริ่มตกใจและรูสึกหวาดกลัว เขารูดีวาดวงจิตที่ไมมีรางกาย มันก็ไมไดตางอะไรกับวิญญาณที่ไรตัวตนนั่นเอง “ทําไม! ทําไมพลังแหงโอเมกาถึงกําลังหดหายไป ทําไม!!” โฮโจตะโกนออกมาดวยความตกใจ ตอนนี้เขาอยูในสภาพจนตรอกจริงๆซะแลว แตแลวเนโรก็ปรากฏตัวออกมาจากหลุมดําดานหนาของ ไวส “ปะ...เปนไปไมได!!!” เมื่อโฮโจเห็นเนโรเขาจึงเขาใจเรื่องทั้งหมดในทันที ในจังหวะที่เขาแทงมือเขาไปยังรางกายของเนโรและเหวี่ยงมันออกไป ในตอนนั้นเนโรไดเปดหลุมดําขึ้นมาทางดานหลังของไวสแลวก็แผพลังแหงความมืดเขาไปยังตัวของไวสนั่นเอง Note* [ดังที่เคยกลาวไปแลววาเนโรนั้นเกิดมาจากการฉีดไลฟสตรีมปฏิกูลเขาไปในรางของหญิงที่ตั้งครรภอยู ดังนั้นพลังแหงความมืดหรือหลุมดําที่เนโรสรางขึ้นมาจึงเปนพลังของไลฟสตรีมปฏิกูลนั่นเอง เมื่อเนโรไดแผความมืดเขาไปในรางกายของไวสก็เทากับเปนการแผไลฟสตรีมปฏิกูลใหแทรกซึมเขาไปในรางกายของไวสดวย] “ออกไปจากฉันเดี๋ยวนี้ รางสถิตของโอเมกาจะตองเปนรางที่บริสุทธิ์เทานั้นนะ!!! คิดสิวาทําไมฉันจึงใหแกรวบรวมมาโคที่ไมปนเปอนเจโนวาขึ้นมา ถาคนที่โสมมอยางแกมาทําใหมันแปดเปอนขึ้นมาละกอ...” โฮโจพูดในขณะที่พยายามจะใชมือปดเนโรออกไป ทวาภาพโฮโลแกรมที่ไมมีรางกายนั้น มันก็ไมไดตางอะไรกับการ ดํารงอยูอยางไรตัวตน เขาไมสามารถแมแตสัมผัสถูกตัวของเนโรไดเลย เมื่อเนโรเห็นดังนั้นเขาจึงตะคอกใสโฮโจใหโฮโจหุบปาก! จังหวะเดียวกันนั้นเองรางของจักรพรรดิขาวก็เริ่มขยับขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้รางกายของเขาขยับดวยความตองการของตัวเขาเอง ไมใชความตองการของโฮโจอีกตอไป ใชแลว! ไวสตัวจริงเสียงจริงที่เปนพี่ชายของเนโรไดฟนสติกลับมาและสามารถเขาควบคุมรางกายของตัวเองไดดังเดิมแลว!!! “เนโร” ไวสท่อยูในสภาพหมดเรี่ยวหมดแรงคอยเรียกชื่อนองชายของเขาพรอมกับเสียงหอบฮั่ก ี “ไม!!!!!!!!” โฮโจแผดเสียงออกมาดวยความตื่นตระหนก เมื่อไวสสามารถกลับมาควบคุมรางกายของเขาไดดังเดิม นั่นก็หมายความวาแผนการที่จะเขาควบคุมและใชรางกายของไวสเปนรางใหมของเขา ก็มีอันมลาย สิ้นไปเสียแลว ตอนนี้เขาจึงเปนไดเพียงแคความ “ความทรงจํา” เทานั้นแหละ เมื่อเนโรเห็นพี่ชายเพียงคนเดียวของเขาฟนคืนชีพกลับขึ้นมาไดอีกครั้งเขาจึงบอกใหพี่ชายของเขามารวมเปนหนึ่งเดียวกัน กาวไปขางหนาดวยกัน และจะไดไมมีใครพรากเราสองคนไปไดอีก หลังจากนั้นเขาก็กมลงไปกอดรางของ ไวส “อืม...ไป...ไปรวมกับเขากันเถอะ” เมื่อไวสพูดจบเนโรก็หายไปเขาไปในรางกายของ ไวส “เฮย! หยุดนะ! แกจะทําแบบนั้นไมไดนะ! นี่เปนรางของฉันแลว!!!” โฮโจกรีดรองเปนครั้งสุดทายดวยสีหนาที่เปยมไปดวยความตื่นตกใจและผิดหวัง เขาคอยๆสลายและกลายเปนแคความทรงจําตราบนิจนิรันดร
    • เมื่อโฮโจหายไปแลวไวสเองก็ลุกขึ้นยืนแลวเดินไปที่บอมาโค ขณะที่กาวเทาเขาไปที่บัลลังค รางกายของเขาก็คอยๆสลายไป ทิ้งไวแตเพียงโปรโตมาเทเรียที่คอยๆกลิ้งตกลงไปในบอมาโคอยางชาๆ วินเซนตจับจองมองไปที่ไวสตลอดเวลา จนกระทั่งรางกายของเขาไดสลายไป ดูเหมือนวาเรื่องราวทั้งหมดคงจะจบสิ้นแตเพียงเทานี้แลว ทันใดนั้นยัฟฟก็เปดประตูแลววิ่งเขามาในหอง เธอตะโกนดวยความยินดีที่เห็นเรื่องทั้งหมดไดจบลงแลว แตแลวไลฟสตรีมที่นาจะสงบไปแลวกลับทะลักขึ้นมาจากบอมาโคและพุงตรงไปที่ยัฟฟอยางรวดเร็ววินเซนตรีบผลักยัฟฟใหกระเด็นออกไป ทวาเขากลับตองเปนฝายปะทะกับไลฟสตรีมมหาศาลที่กําลังแผพุงขึ้นมาอยางตอเนื่องนั้นแทน แรงปะทะนั้นรุนแรงจนถึงกับทําใหวินเซนตตองปลิวกระเด็นตามสายธารของไลฟสตรีมนั้นออกไป ที่โลกเบื้องบน ไลฟสตรีมทั้งหมดจากทั่วทุกมุมโลกกําลังพุงขึ้นมาจากใตดินและวิ่งตรงขึ้นไปยังฟากฟามาโคที่ยังหลงเหลืออยูในเตาปฏิกรณทั้งหมดตางก็ถูกดูดกลืนเขาไปสายธารของไลฟสตรีมนั้นดวย พวกมันทั้งหมดคอยๆรวมตัวกันและกอเปนรูปรางของสิ่งมีชีวิตในตํานานขึ้นมา ขณะนั้นเองก็เกิดลมพายุและฟาผาขึ้นอยางรุนแรง ทองฟาที่มีเมฆปกคลุมหนาทึบถูกเปดออกสองใหเห็นแสงของดวงจันทร บัดนี้สุดยอดสิ่งมีชีวิตของจักรวาลที่สามารถสั่นสะเทือนไดถึงสวรรคไดถือกําเนิดขึ้น ณ บริเวณนานฟาเหนือเมืองมิดการแลว! วินเซนตที่ปลิวตามสายธารของไลฟสตรีมที่ไหลมารวมเปนโอเมกาไมสามารถควบคุมสติของตัวเองเอาไวได เขาคลุมคลั่งและกลายรางเปนเคออสที่ไมสามารถควบคุมตัวเองไดอีกครั้ง นี่เปนปฏิกิริยาลูกโซที่เกิดขึ้นเมื่อดวงดาวรูสึกไดถึงชะตามกรรมที่ใกล ดังนั้นเคออสจึงไดตื่นขึ้นมาเพื่อทําลายลางสรรพชีวิตและทําใหพวกมันกลับคืนสูดวงดาวในสภาพของไลฟสตรีม กอนที่จะใหโอเมกาหอบเอาพลังชีวิตทั้งหมดออกไปยังอวกาศนั่นเอง เคออสที่ตื่นขึ้นมาตกอยูในสภาพคุมคลั่ง มันไมสามารถที่จะควบคุมตนเองได เมื่อมันไดเห็นโอเมกามันจึงบินพุงเขาหาโอเมกา แตมันก็มิอาจแตะตองตัวโอเมกาไดแมแตปลายเล็บ เพราะตอนนี้โอเมกาไดกางบาเรียที่ไมมีสิ่งมีชีวิตใดสามารถทําลายไดคลุมบริเวณรอบตัวมันไวแลว อีกทางดานหนึ่งเชลคที่ยังคงอยูในหองอาบมาโคไดรับรูถึงความผิดปกติและการตื่นขึ้นของโอเมกาแลวเธอเดินไปนั่งที่โซฟาและเริ่มที่จะคิดอะไรบางอยาง ในทางทฤษฎีแลว จิตวิญญาณของมนุษยที่อยูในตัวโอเมกาก็นาจะตั้งอยูบนฐานระบบเน็ตเวิรคเชนเดียวกัน เธอคิดวาบางทีเธออาจจะทําอะไรบางอยางเพื่อชวยเหลือวินเซนตได “วินเซนต ฉันดีใจที่ฉนไมไดอัพโหลดเพียงแคขอมูลความนึกคิดของลุเครเซียเทานั้น แตยังไดอัพโหลด ัความปรารถนา ความฝนของเธอเขาไปดวย”เชลคพูดในขณะที่ตาของเธอคอยๆเปลี่ยนเปนสีสม “การเชื่อมตอสมบูรณ เริ่มตน SND!” ทันทีที่สิ้นเสียง มโนภาพที่เกิดจากจิตของเชลคก็ปรากฏตัวขึ้นที่กลางทองฟาและพุงเขาไปในตัวของโอเมกา ในขณะที่เธอกําลังควานหาอะไรบางอยางในตัวของโอเมกาอยูนั่นเอง เธอกลับถูกสายธารแหงความมืดมิดในตัวของโอเมกาจับไว “อีก...อีกแคนิดเดียวเทานั้น”เชลคพูดในขณะที่พยายามดิ้นออกจากสายธารแหงความมืดนั้น ทันใดนั้นเองก็เกิดแสงสวางวาบปรากฏขึ้นที่เบื้องหนาของเธอ จิตวิญญาณของใครบางคนที่คุนเคยไดยื่นมือออกมาและสงโปรโตมาเทเรียใหเธอ แสงสวางนั้นไดปดเปาใหสายธารแหงความมืดที่หอหุมเชลคอยูตองสลายไป ที่ดานนอก เกิดแสงสวางขึ้นที่บริเวณศีรษะของโอเมกา จากนั้นบริเวณดานบนหัวของมันก็แตกออก จิตของเชลคไดพุงออกมาจากรอยแตกนั้นในขณะที่สายธารแหงความมืดมิดยังคงบินตามเธอมาเชลครีบบินไปที่ตัวเคออสที่คุมคลั่งอยูแลวเอาโปรโตมาเทเรียที่อยูในมือเธอ ติดกลับคืนไปที่หนาอกซายของเคออส
    • เมื่อเคออสไดรับโปรโตมาเทเรียกลับคืนมามันจึงหยุดคลุมคลั่ง สติของวินเซนตคอยๆกลับคืนมาอีกครั้งเขาจองมองไปยังภาพเบื้องหนาแลวก็ไดเห็นภาพของจิตวิญญาณของลุเครเซียที่ซอนอยูกับจิตวิญญาณของ เชลค จิตวิญญาณของลุเครเซียสงยิ้มใหเขาดวยความยินดี นี่เปนสิ่งเพียงสิ่งเดียวที่เธอในตอนนี้จะสามารถทําใหเขาได เธอหวังวามันคงจะบรรเทาบาปกรรมทั้งหมดที่เธอกอขึ้น และชวยชดใชความเจ็บปวดทั้งหมดที่เธอไดทําไวกับวินเซนตไดบาง แตแลว...ยังไมทันที่พวกเขาจะไดพูดอะไรแกกัน สายธารแหงความมืดที่พุงออกมาจากตัวของโอเมกาก็ไดจับตัวเธอที่ซอนอยูกับตัวของเชลคเอาไว กอนที่จะดึงดวงจิตของทั้งสองคนกลับเขาไปในตัวของโอเมกาอีกครั้ง สติของวินเซนตคอยๆกลับคืนมา เขาปลอยพลังและสยายปกของเคออสออก บัดนี้ความทรงจําทั้งหมดของเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแตสามสิบสามปท่แลว กําลังฟนฟูกลับคืนมาในหัวของเขา ีหองทดลองของลุเครเซีย ภาพแหงความทรงจําปรากฏขึ้น ฉายใหเห็นภาพหองทดลองของลุเครเซีย ภายในหลอดทดลองกลางหองไดมีรางของวินเซนตหลับใหลอยู “ไม...มันยังไมพอ! ฉันตองรีบกอนที่เนื้อเยื่อของเขาจะพุพังไปมากกวานี้” ลุเครเซียมองไปที่รางของวินเซนตแลวพูดขึ้น เธอรูวาหากเธอไมสามารถชวยเขาไดภายในเวลาอันนอยนิดที่เหลืออยูนี้ เขาคงจะไมมีวันลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ทามกลางความออนลาเธอกลับนึกถึงตอนที่โฮโจเดินเขามาในหองของเธอ และหาวาเธอใชวินเซนตเปนเพียงเครื่องมือในการทดลองเทานั้น เธอรองไหเสียใจและทวนคําพูดซ้ํา กอนที่ความความและความทรงจํามากมายจะพรั่งพรูขึ้นมาในหัวของเธอ “....ฉันพบมัน...” “...ในตัวเขา...” “...นั่นคือเหตุผลที่วาทําไม...” “...ฉันไมสามารถชวยเขาไวได...” “...หลักฐาน?...” “...มันตองไมเกิดขึ้นอีก...” ลุเครเซียคอยๆนึกถึงตอนที่โฮโจยิงกระสุนใสวินเซนต ในตอนนั้นเธอเปดประตูหองเขามาแลวก็ตกใจกลัว โฮโจไมตอบอะไรหากแตเงยหนาขึ้นแลวก็ระเบิดเสียงหัวเราะของมันออกมา “...แววตาของคุณดูเหมือนกับเขาเลยนะ...” “...ฉันไมอยาก...ฉันไมอยากจะนึกถึงมัน...” “...ฉันไมอยากจะเผชิญกับความจริง...” “...ฉันไลคุณออกไป แต...” “...ตอนนี้ฉันเขาใจแลววา ฉันไมอยากจะทิ้งคุณไป...” ลุเครเซียลมลงไปนั่งกับพื้น หยาดน้ําคอยๆไหลรินออกมาจากดวงตาทั้งสองของเธอ “...มันตองไมเปนแบบนั้นอีก...”
    • “...ตองไมใชวันนี้...” ลุเครเซียพยายามจะลุกขึ้นยืน เธอจองมองไปยังรางของวินเซนตที่หลับใหลอยู “วินเซนต คุณรูมั้ยวาดวงตาของคุณ มันเหมือนกับพอของคุณมากแคไหน?” ลุเครเซียพยายามทําทุกวิธีทางเพื่อเยื้อชีวิตของวินเซนตออกไปใหไดมากที่สุด ทวา... “ฉันไดทํามันไปแลว มันกําเนิดจากไลฟสตรีมและคอยๆรวมกับเขา เนื้อเยื่อที่พุพังก็คอยๆพนจากขีดอันตราย แตทําไม...” วินเซนตที่อยูในหลอดทดลองกลายรางเปนเคออสและกําลังคลุมคลั่ง... “สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเปนเคออส....ที่พรากเขาไปจากฉัน....” เมื่อสิ้นเสียงของลุเครเซีย เคออสที่อยูในหลอดทดลองก็ทุบหลอดทดลองอยางรุนแรง มันพยายามที่จะออกมาดานนอกใหได ลุเครเซียตกใจกลัวและผงะถอยหลังออกไป “หยุด...หยุดนะ..........” เธอพูดดวยเสียงที่หวาดกลัวตอการคุกคามของสิ่งมีชีวิตที่เกิดขึ้นจากน้ํามือของเธอกอนที่เธอจะกรีดรองเสียงดังออกมา จูๆแสงสวางก็ปรากฏขึ้นที่ขางกายของเธอ และก็เปนเวลาเดียวกับที่เคออสไดหยุดคลุมคลั่งและกลับไปหลับอีกครั้ง เธอมองไปที่ตนกําเนิดของแสงนั้นแลวก็ไดเห็นมาเทเรียลูกหนึ่งปรากฏขึ้นมา “นี่คือมาเทเรียที่ฉันคนพบ ไมสิ...เราคนพบดวยกัน” หลังจากนั้นลุเครเซียก็ใชคอมพิวเตอรคนควาขอมูลของเคออสและโปรโตมาเทเรียอยางเอาเปนเอาตายแตไมวาเธอจะทุมเทกับมันมากแคไหน เธอก็ไมสามารถจะเขาถึงความจริงที่ซอนอยูเบื้องหลังเรื่องเหลานั้นได เธอทรุดตัวลงไปกับพื้นดวยความผิดหวัง และเริ่มที่จะนึกถึงเรื่องในอดีตอีกครั้ง วันที่โฮโจบอกกับเธอวาเขาไดสงตัวเซฟรอธไปใหกบทางชินระแลว เธอรูสึกเหมือนกับถูกหักหลังอยาง ัรุนแรง จิตใจของเธอคอยๆแยกออกจากกัน ในเวลานั้นเธอรูตัวดีวา...เธอจะไมมีวันไดเห็นหนาลูกชายเพียงคนเดียวของเธออีกเปนครั้งที่สอง เธอเสียใจและตะโกนอยางคนเสียสติเพื่อบอกใหโฮโจเอาลูกของเธอคืนมา เธอพูดคํานี้ซ้ําไปมาแตโฮโจกลับไมสนใจทั้งๆที่เธอเพียงอยากที่จะไดเห็นหนาลูกชายของเธออีกซักครั้ง... กลับมาที่ลุเครเซียที่ยังคงนั่งทรุดอยูหนาหลอดทดลองเชนเดิม ความทรงจําที่เลวรายตางๆมากมายกําลังถาโถมเขาใสตัวเธอ จนเธอมิอาจจะสามารถมองเห็นแสงสวางไดอีกครั้ง “ขอโทษนะ ฉัน...” “ฉันทําตอไปไมไหวแลว...” “รางของฉัน...จิตใจของฉัน...” เธอพูดดวยน้ําเสียงที่หมดหวัง หมดสิ้นทุกสิ่ง หมดสิ้นทุกอยาง เธอรูสึกวาเธอไรซึ่งเหตุผลที่จะดํารงอยู ตอไป... “กอนที่ฉันจะจากไป....” เธอพูดในขณะที่ความคิดมากมายกําลังพรั่งพรูขึ้นมาสมองของเธออีกครั้ง “...เจโนวาเซลล...” “...วินเซนต...” “...เก็บไวในรูปของขอมูล...” “...ตองทิ้ง...” “...ความนึกคิด...” “...ฉันรัก...”
    • “...บันทึก...” “...กอปปของความทรงจํา...” “...เพื่อเขา...” “...มันไมเปนความจริง...” “...รอ...” “...แพรกระจาย...” “...ขอโทษนะ...” “...ประยุกต...” “...แตฉัน...” “...เพื่อ...” “...ชิ้นสวน...” “...รอดชีวิต...” “...ความหวัง...” “...ใคร?...” หลังจากนั้นลุเครเซียก็เดินออกไปจากหองทดลองของเธอ และไมหวนกลับมาอีกเลย… ในอีกความทรงจําหนึ่ง สะทอนใหเห็นภาพในอดีตของเนโรกับเชลคน่นเปนวันที่เนโรไดบอกใหเชลค ัเขาไปรวบรวมไฟลขอมูลที่ลุเครเซียทิ้งไวในเน็ตเวิรต แลวใชขอมูลนี้คนหาโปรโตมาเทเรียใหได นั่นเปนจุดเริ่มตนของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญที่เกิดขึ้นในจิตใจของเชลค มีอยูวันหนึ่งขณะที่วินเซนตกําลังงีบหลับอยูที่หนาคริสตัลของลุเครเซีย จิตวิญญาณความนึกคิดของลุเครเซียก็ปรากฏขึ้นมายังเบื้องหนาของเขา เธอออกมาทักทายแลวเดินไปรอบๆตัวเขา “เธอเห็นฉันไหม นี่ฉันเองนะ แตเปนเพียงความรูสึกนึกคิดเทานั้นนะ มันก็แค...ภาพสะทอนที่เกิดจากขอมูลของฉันที่หลงเหลือไวเทานั้นแหละ” ลุเครเซียพูดในขณะที่เธอคอยๆกมตัวลงไปมองวินเซนตใกลๆ “ตัวตนที่แทจริงของฉันนะ...แตกสลายไปตั้งนานแลว...” เธอพูดดวยรอยยิ้ม หากแตเปนรอยยิ้มที่แสดงถึงความเศราเสียใจอยางชัดเจน ทิวทัศนรอบๆคอยๆเปลี่ยนไปกลายเปนภาพสวนแหงความทรงจํา ที่ๆเขาเคยแอบอูงานมางีบหลับและทานอาหารกลางวันรวมกับเธอ “สายลมอันอบอุนที่พัดผานผิวหนังของเรา...ฉันรูวาไมมีอยูอีกแลว ทุกสิ่งทุกอยางมักจะจางหายไปกับกาลเวลา แตก็มีบางสิ่งที่เราไมอาจจะปลอยใหมันหายไปได” “ทายที่สุดแลว...ทายที่สุดแลวฉันก็ไดเขาใจความความรูสึกที่แทจริงของฉัน...” “แมวาคุณอาจจะไมมีวันเขาใจมันก็ตาม...” เธอหันไปมองที่วินเซนตที่ยังหลับอยูและสงยิ้มให กอนที่จะหันหลังและพูดตอไป “...ฉันก็ไมวาอะไรหรอกนะ...” “แต...มันก็ไมควรจะเปนแบบนี้น่นา ฉันไดทําความผิดเอาไวมากมาย และไดทําใหคุณตองเจ็บปวดไว... ีมาก” เธอเริ่มที่จะรองไหแตก็พยายามยั้งมันเอาไว และฝนพูดดวยน้ําเสียงที่ราเริงแทน “ฉันทําแบบนี้ไปทําไมกันนะ”
    • “...ฉันขอโทษนะ...” “...แตฉันก็ดีใจมาก ที่เธอยังคงมีชีวิตอยู...” เมื่อสิ้นคําพูดนี้ ลุเครเซียก็หายไปทิ้งไวแตเพียงวินเซนตที่ไมรูเรื่องอะไร เมื่อวินเซนตตื่นขึ้นมาเขาก็รูสึกไดถึงเธอ เขาพยายามจะตะโกนเรียกหาเธอ...แตมันก็ไมมีผลอะไร Note* [สิ่งที่ลุเครเซียพูดมาทั้งหมดเธอตองการจะบอกใหวินเซนตรวาเธอรักเขา แตเธอในตอนนี้ก็ตก ูอยูในสภาพที่มีความขัดแยงเกิดขึ้นในจิตใจของตัวเธอเอง ความรูสึกผิดเปนสิ่งที่ทําใหเธอไมสามารถจะกาวออกไป และไมสามารถจะพูดอะไรมากไปกวานั้นได การที่เธอมาหาเขาและพูดเรื่องเหลานี้ออกไป รวมทั้งการที่เธอขอโทษ เธอเพียงตองการที่จะใหเขาลืมตาขึ้นและบอกเธอวาเขาใหอภัยเธอแลว ก็เทานั้นแหละ] ตอนนี้สติและความทรงจําทั้งหมดไดกลับคืนมาแลว วินเซนตในรางเคออสรีบบินลงไปยังฐานทัพของพวก DGS และชวยเชลคที่ยังคงเชื่อมตอ SND กับโอเมกาออกมา เขาอุมเธอขึ้นมาจากหองใตดินและพาเธอไปยังที่ปลอดภัย “มาชาจัง” เมื่อไดโอกาสเชลคจึงบนใสวนเซนตซึ่งวินเซนตก็ขอโทษแลวก็รอง หึ... ิ “แตฉันก็ไมวาอะไรหรอกนะ” เธอพูดดวยน้ําเสียงและคําพูดแบบเดียวกับที่ลุเครเซียเคยพูดกับเขา วินเซนตจึงบอกวาลุเครเซียมักจะเปนแบบนี้เสมอ เชื่อมั่นในสิ่งที่เธอตองการจะเชื่อ... “วินเซนต ทําไมคุณไมคิดที่จะลองบอกความรูสึกที่แทจริงของคุณใหเธอไดรับรูละ” เชลคพูดแนะใหกบเขา ั “บางที...ฉันคงตองลองทําแบบนั้นดู” เขาพูดในขณะที่กําลังหลอม “Death Penalty” อาวุธสุดยอดของเขาขึ้นกลางอากาศ “แตกอนหนานั้น ฉันมีเรื่องที่ตองไปทําใหมันจบเสียกอน!” วาแลวพระเอกของเราก็บินออกไป เพื่อไปจัดการกับศัตรูตัวสุดทาย ของโลกนี้.... =============================== Chapter 12 - Omega and chaos / A Finale Chaotic ===============================ซากปรักหักพังของเมืองมิดการ วินเซนตที่อยูในรางของเคออสไดบินขึ้นฟาและมุงตรงไปยังโอเมกาที่ลอยตระหงานอยูเหนือนานฟาเมืองมิดการ ระหวางทางโอเมกาไดสงลูกนองของมันออกมามากมายเพื่อมาจัดการกับวินเซนต แตดวย DeathPenalty ที่วินเซนตครอบครองอยู เขาจึงสามารถจัดการกับศัตรูทุกตัวไดดวยกระสุนเลเซอรแดงดําเพียงแคนัดเดียว เมื่อวินเซนตบินเขาไปใกลโอเมกา มันจึงระเบิดพลังออกมาอยางรุนแรงเพื่อที่จะขับไลวินเซนตออกไปแตเขาก็พยายามที่จะตานมันเอาไว ทันใดนั้นเองเตาปฏิกรณก็เกิดการระเบิดขึ้น คลาวดปรากฏตัวขึ้นมาฟนใสไลฟสตรีมที่เปนแหลงกําเนิดพลังของโอเมกาจนขาดออกจากกัน เมื่อเขาลงสูพื้นเขาก็หยิบโทรศัพทข้นมาบอกวาขอ ึโทษที่ปลอยใหคอย
    • อีกทางดานหนึ่ง ทิฟาก็วิ่งเขาไปจัดการใชซัมเมอรซอลทคิกใส DGS คนสุดทายที่ยังหลงเหลืออยู เสร็จ แลวเธอก็ชักโทรศัพทขึ้นและบอกวาทางนี้ก็เรียบรอยแลว สวนทางดานบารเล็ต เขากําลังยิงปนขึ้นไปบนทองฟาอยางบาคลั่งแลวก็หัวเราะเสียงดังออกมา ดูทาวาเขาคงจะสนุกมากทีเดียว “ที่เหลือก็เปนหนาที่ของแกแลวนะ วินเซนต” แบรเล็ตแผดเสียงอยางดังกึกกอง ในระหวางที่คนอื่นกําลังตอสูกันอยูนั่นเอง ใครคนหนึ่งที่ไมไดพกอาวุธมาดวย กําลังหยิบไฟแช็คขึ้นมาจุดบุหรี่ท่เี ขาคาบอยู เขายืนพิงเสาอยางสบายใจพลางบนควันบุหรี่เหม็นๆออกมา จะเปนใครไดอีกละถาไมใชซิด! ทางดานเชลคและยัฟฟ พวกเธอไดออกมาดานนอกและมารวมกลุมกับพวกของรีฟ และ WRO เปนที่เรียบรอยแลว เมื่อทุกอยางพรอมแลวรีฟจึงสั่งใหลูกนองทั้งหมดยิงกระหน่ําไปที่เตาปฏิกรณทันที เมื่อเตาปฏิกรณทั้งหมดระเบิดออกทุกคนก็ดีใจที่ในที่สุดก็สามารถปองกันการเกิดของโอเมกาไดทน ั ยัฟฟกระโดดโลดเตนในขณะที่รีฟก็โลงอกที่สามารถจัดการกับเรื่องทั้งหมดไดทันเวลาพอดีเชลคถอนหายใจเฮือก กอนที่จะเริ่มครุนคิดวาเมื่อไหรกันนะที่เธอเริ่มรูจักที่จะแครกับสิ่งที่เกิดขึ้นรอบๆตัวของเธอ เชลคกลับหลังหันแลวมองขึ้นไปบนฟา เธอพูดอยางเงียบๆกับตัวเธอเองวา “ความสงบสุขขึ้นอยูกับคุณแลวนะ” ตัดมาที่เพื่อนทุกคนที่มารวมตัวกัน คลาวด ทิฟา แบรเล็ต ซิด รีฟ ยัฟฟ ทุกคนพรอมใจกันตะโกนเรียกชื่อของวินเซนตออกมา วินเซนตที่กําลังบินอยูบนฟาบริเวณเบื้องหนาของโอเมกา เขารอง “หึ” ขึ้นมาเมื่อไดยินเสียงเพื่อนๆทุกคน “ดูทาวาฉันจะไมมีทางเลือกซะแลว เอาวะ...ชวยโลกมันซักหนอยก็ได” วินเซนตพูดในขณะที่เพื่อนๆทุกคนก็ตะโกนกันอยางพรอมใจวา “ลุยเลย!!!!!!!!” วินเซนตบินทะลุผานบาเรียของโอเมกาเขาไปในรางกายของมัน เขาเขาไปอาละวาดและทําลายระบบทั้งหมดภายในรางกายจากนั้นก็บินออกมาทางรูขางหนาอก เขายืนจองไปที่หนาของโอเมกาอยูครูหนึ่ง เมื่อโปรโตมาเทเรียของเขามีปฏิกิริยากับวงแหวนมิติบนหนาผากของโอเมกา เขาก็บินเขาไปในวงแหวนมิติที่อยูตรงหนาผากมันทันที เมื่อเขามาแลวเขาก็พบวาในอีกมิตนึงนั้นเปนมิติที่วางเปลาซึ่งประกอบไปดวยพื้นน้ําและผืนฟาเทานั้น ิเมื่อเขาพบไวสที่กาลังผนึกตัวเองเขากับแกนกลางกลางโอเมกาเขาจึงทําลายแกนกลางนั่นทิ้ง ํ แกนกลางของโอเมกาแตกออกและเกิดแสงสวางวาบขึ้นมา เมื่อควันทั้งหมดจางลงเราก็เห็นไวสเดินออกมาดวยความมั่นใจ เขาถือดาบและคอยๆกาวเทาเขามาหาวินเซนต วินเซนตชักปนของเขาขึ้นมาและเล็งไปที่ไวสเมื่อเห็นดังนั้นไวสจึงรองหึแลวก็รีบพุงเขามาหาดวยความรวดเร็ว เมื่อเขาเขามาใกลวินเซนตเขาก็รีบกระโดดฉีกตัวหลบออกไปเพื่อหมายจะโจมตีจากทางดานขาง แตวินเซนตกกลับมองตามการเคลื่อนไหวของไวสไดทันทั้งหมด เขาสามารถหันปนเล็งตามไวสที่กําลังเคลื่อนไหวดวย ็ความเร็วสูงและลั่นไกปนเลเซอรของเขาไปที่ไวสไดอยางแมนยําไมมีพลาด ทวาไวสที่โดนอาวุธสุดยอดของวินเซนตยงเขาไปอยางจังกลับไมเปนอะไร แถมยังสามารถใชความรวดเร็วออมไปแทงวินเซนตจากทางดานหลังได ิอีกดวย
    • วินเซนตที่โดนแทงเขาไปเต็มๆก็ไมเปนไรเชนกัน เขาสามารถใชความเร็วที่ไมแพกันออมไปทางดานหลังและยิงใสไวสอีกครั้ง แตไวสเองก็สามารถกระโดดหลบและฟนสวนกลับมาได ซึ่งวินเซนตก็สามารถพลิกตัวหลบและถีบไปที่ไวสไดเชนกัน แตไวสเองก็ยังใชดาบของเขารับเอาไวไดอยางเชนเคย พระเอกของเรากระโดดถอยออกมาแลวยิงปนเลเซอรไปที่ไวสคราวนี้เขาไมหลบแถมยังควงดาบดวยความเร็วสูงและใชใบดาบนั้นรับการโจมตีท้งหมดของ Death Penalty เอาไวได เมื่อวินเซนตหยุดการโจมตี ัไวสจึงพุงเขามาหาวินเซนตและวินเซนตเองก็รีบพุงเขาไปหา ไวส ไวสใชดาบของเขาฟาดฟนไปที่วินเซนตแตวินเซนตก็ใชปนของเขารับไวได ทั้งสองประลองกําลังกันอยูครูหนึ่งแตก็กินกันไมลงจึงกระโดดถอยหนี ไวสกมหนาลงแลวก็หัวเราะออกมา จากนั้นเมื่อเขาเงยหนาขึ้นทองฟาที่มีเมฆปกคลุมก็เปดออก อะไรบางอยางกําลังรอนลงมาจากฟากฟา นั่นคือรูปรางที่แทจริงของโอเมกานะเอง โอเมกาที่ยอมรับในพลังของไวสแลวดึงเอาไวสเขาไปอยูที่แกนกลางของรางกายไวสแสยะยิ้มออกมาและแลวการตอสูครั้งสุดทายระหวาง เคออส โอเมกาไวสและวินเซนตก็เริ่มตนขึ้น ซึ่งหลังจากที่วินเซนตสามารถจัดการโอเมกาและไวสไดแลวก็เกิดการระเบิดขึ้นกับตัวโอเมกา ไวสลวงลงมาจากตัวของโอเมกาและจมสูความมืดมิด ที่มิติดานนอก รางของโอเมกาคอยๆกลายเปนหิน มันพยายามที่จะกางปกทั้ง 4 ขึ้นและเตรียมที่จะบินออกไปยังนอกโลก แรงกระพรือปกของมันนั้นสงผลใหเกิดพายุรุนแรงขึ้นทั่วผืนปฐพีทนที ั “โอเมกากําลังจะบินขึ้น นั่นก็หมายความวา...!!” รีฟพูดขึ้นมาดวยความตกใจ แผนยับยั้งการจุติของโอเมกา ทุกสิ่งทุกอยางที่พวกเขาชวยกันทําขึ้นมา การสละชีวิตของเพื่อนพองทุกคน ทุกสิ่งทุกอยางจะสูญเปลาไปอยางไรคาเชนนั้นหรือ? วินเซนตที่อยูในตัวโอเมกาคํารามกึกกอง เขาบินออกมานอกตัวของโอเมกาและกางบาเรียออก ในตอนนี้โปรโตมาเทเรียที่อยูบนหนาอกของเขากําลังเปลงแสงสวางวาบออกมา เขารวบรวมพลังทั้งหมดของเคออสแลวแลวพุงเขาไปใสโอเมกาที่กําลังจะบินขึ้นไปบนฟา การปะทะกันครั้งสุดทายนี้สงผลใหเกิดการระเบิดครั้งใหญขึ้นและกอใหเกิดแสงสวางวาบรวมทั้งกลุมควันปกคลุมไปทั่วทั้งโลก เมื่อแสงสวางหายไปและหมอกควันไดจางลง ยัฟฟและเพื่อนพองทุกคนก็มองขึ้นไปบนทองฟา ภาพของทองฟายามค่ําคืนซึ่งปกคลุมไปดวยหมูดาวที่สุกสกาวกําลังปรากฏขึ้นเพื่อแสดงใหเห็นถึงความงดงามของจักรวาล ทันใดนั้นไลฟสตรีมบริสุทธิ์มากมายที่ถูกโอเมการวบรวมขึ้นก็ตกลงมาคืนสูผิวโลกชาๆราวกับกอนหิมะพรอมๆไปกับภาพกอนพลังงานสีมวงของเคออสที่กําลังตกลงมาคืนสูดวงดาวเชนกัน แมวาโอเมกาจะสลายไปแลว แมวาไลฟสตรีมกําลังจะกลับคืนสูดวงดาว แตสิ่งหนึ่งที่ยังคงสรางความกังวลใหกับทุกคนก็คือการที่วินเซนตไมปรากฏตัวออกมา เมื่อพวกเขามองไปที่ซากปรักหักพังก็ไดเห็นพวงกุญแจเคลเบรอสที่วินเซนตมักจะหอยไวที่ปนของเขา แขวนอยูบนซากปรักหักพัง นั่นหมายความวา เขาเองก็ไดกลับคืนสูดวงดาวแลวงั้นหรือ... ยัฟฟเรียกชื่อของวินเซนตออกมาดวยความเปนหวงเปนใย ทําไม...วินเซนตมีเหตุผลอะไรที่เขาจะไมปรากฏตัวออกมาใหทกคนไดรบรูหากวาเขายังคงมีชีวิตอยุ... ุ ั หลังจากที่ทุกคนไดแยกยายกลับบานกันแลว ไลฟสตรีมบริสุทธิ์จํานวนมหาศาลยังคงตกลงมาอยางตอเนื่อง และมันก็ไดตกลงมากระทบกับแกมของชาลัว ซึ่งยังคงหลับใหลอยูในหลอดทดลองที่อยูภายในซากของ
    • เรือเหาะเชราที่โดนเจาเนโรมันถลมใสจนตกลงโหมงพื้นและใชการไมไดอีก นาเสียดายที่แมจนถึงตอนนี้แลวชาลัวก็ไมไดลมตาขึ้นมาอีก ื . . . หลายวันตอมา ทุกอยางกลับคืนสูสภาพเดิมอีกครั้ง ภาพฉายใหเห็นถึงทุงดอกไมที่งดงาม สายลมอันอบอุน และฝูงนกที่กําลังบินพาดผานซากเมืองมิดการ ความสงบสุขไดกลับคืนมาเปนที่เรียบรอยแลว “วินเซนต เปนเวลาเกือบจะหนึ่งสัปดาหแลวสินะนับจากวันนั้น ไลฟสตรีมทั้งหมดไดกลับคืนสูดวงดาวและเริ่มที่ไหลเวียนดังเดิมอีกครั้ง” เชลคพูดในขณะที่เธอกําลังนั่งพักผอนอยูภายในบารเซเวนธเฮฟเวนของทิฟา “และฉันก็ไดเริ่มที่จะเติมเต็มชองวางสิบปในชีวิตที่ฉันขาดหายไป อยางนอยที่สุดก็ไดเริ่มพยายามนะนะในหนึ่งอาทิตยที่ผานมาเนี่ยฉันก็ไดเรียนรูอะไรมากมายเลยทีเดียว” เธอพูดในขณะที่มองไปที่โทรศัพทของเธอและคอยๆยิ้มออกมา “และตอนนี้ฉันก็ไดรูแลววา...ฉันไมไดอยูตัวคนเดียว ฉันคิดวาบางที...ฉันอาจจะเขมแข็งขึ้นกวาแตกอนแลวนะ” อีกทางดานหนึ่งของบาร ในขณะที่ทิฟากําลังทําความสะอาดโตะอยู ยัฟฟก็วิ่งเขามาในรานพอดี เธอถามทิฟาวาไดขาวอะไรจากคลาวดบางไหม ซึ่งทิฟาก็บอกวาคลาวดยังไมเจอเบาะแสอะไรเลย เชลคมองออกไปยังดานนอกหนาตาง และเริ่มตนพูดถึงเขาคนนั้นตอ... “วินเซนต คุณยังจําคําพูดสุดทายที่เราคุยกันไดไหม คุณยังจําสัญญาของพวกเราไดไหม สัญญาทีคุณมีตอ่ลุเครเซีย ไปหาเธอแลวบอกความรูสึกของคุณใหเธอไดรับรู บอกเธอวาแทจริงแลวหัวใจของคุณรูสึกกับเธอเชนใด” “ฉันรูวาบางทีคุณอาจจะไมไดเห็นเมลลอันนี้ แตฉันก็ตองพยายามดู ฉันตองเชื่อมั่น” วาแลวเธอก็กดสงเมลลอันหนึ่งไปหาวินเซนต หลังจากนั้นเธอก็เดินออกมาดานนอกรานแลวนั่งลงขางๆเจานานาคิที่กําลังหาวอยู “ฉันไดเรียนรูวา ฉันตองไมละทิ้งความหวัง ไมมีวัน...” . . . วันเวลาผานไปเนิ่นนาน...ใครบางคนไดเขาไปยังถ้ําใตน้ําตกและนั่งลง เขาเริ่มพูดกับรางของลุเครเซียที่ยังคงอยูในผลึกคริสตัล “ลุเครเซีย ตอนนี้ทุกสิ่งทุกอยางไดเรียบรอยดีแลว” “โอเมกากับเคออสไดกลับคืนสูดวงดาวอีกครั้ง”
    • เขาคนนั้นลุกขึ้นยืน และพูดตอ “ขอบคุณนะ” “เปนเพราะเธอ” “เธอคือเหตุผลที่ทําใหฉัน...ยังคงมีชีวิตอยู” วินเซนตกลับหลังหันและเดินออกจากถ้ําไป ในขณะที่หยาดน้ําตาหยดหนึ่งก็คอยๆไหลออกมาจากดวงตาที่ปดสนิทอยูของลุเครเซีย เมื่อวินเซนตเดินออกมาจากถ้ําเขาก็ไดเห็นเชลคที่มารอรับเขาอยู วันนี้เธอมาในชุดสีชมพูหวานแหววทีเดียว “ทุกคนกําลังรออยูนะ วินเซนต วาเลนไทน” “ฉันเองไมรูวาทําไมพวกเขาถึงใหฉนมารอรับคุณที่นี่” เชลคพูดในขณะที่ยังคงมองวิวทิวทัศนรอบๆอยุ ัวินเซนตที่ไดยินจึงยิ้มออกมา มันเปนรอยยิ้มที่แทจริงที่ออกมาจากใจของเขาเมื่อเขามีความสุข ทันใดนั้นเชลคก็หันมาพูดกับเขาตอ... “แตฉันก็ไมวาอะไรหรอกนะ” เธอพูดดวยใบหนาที่ยิ้มแยมและมีความสุขเชนกัน เชลคและวินเซนตที่ยืนอยูเคียงขางกันคอยๆมองไปยังทิวทัศนดานนอก ภาพที่พวกเขาไดเห็นก็คือโลกอันแสนงดงาม ผืนฟาอันกวางใหญ ทิวเขา ทะเลสาบ ที่ๆความสงบสุขกําลังจะกลับคืนมาอีกครั้ง ตราบนานเทานาน... . . . ในค่ําคืนของวันนั้น ภายใตสวนลึกที่สุดของเมืองมิดการ ปรากฏใหเห็นรางของไวสที่นอนเปนศพอยูในถ้ําแหงหนึ่ง ทันใดนั้นเองกระแสไฟฟาที่รุนแรงก็ปรากฏขึ้นกลางถ้ํากอใหเกิดแสงประหลาด รางของใครคนหนึ่งที่หอหุมไปดวยลูกบอลน้ํากําลังลอยควางอยูกลางอากาศ ทั้งถ้ําสั่นสะเทือนไปดวยพลังงานที่ใครคนนั้นเปลงออกมา เหลาหินงอกหินยอยภายในถ้ํากําลังแตกออกจากกัน และเมื่อชายคนนั้นลืมตาขึ้นมาลูกบอลน้ําที่หอหุมรางกายของเขาก็กลายเปนสีสมแลวก็ระเบิดออกมา ขาของใครบางคนลงมาแตะที่พื้นดิน เขาคอยๆกาวเทาเขาไปหารางของไวสอยางชาๆและอุมไวสขึ้นมา เขามองขึ้นไปยังทองฟา แมวาวันนี้จะเปนวันที่มีเมฆหนาทึบ แตแสงจากดวงจันทรที่เต็มดวงก็สองใหเห็นภาพบรรยากาศที่มืดมิดภายในถ้ําไดอยางชัดเจน “ยังเร็วเกินไปที่จะหลับนะ” “มาชวยกันบรรเลงบทสุดทายดวยกันกอนสิ”
    • “...ไอนองชาย...” เขากมหนาลงมาและแสยะยิ้ม แสงจันทรที่สองลงมาทําใหเห็นตาสีเขียวที่แสดงถึงพลังงานมาโคในตัวเขาเปนสีนําเงิน ปกสีดําขนาดยักษถูกกางออกจากดานหลังทางซายของเขา และดวยการสะบัดปกเบาๆเพียงครั้ง ้เดียว ตัวของเขาก็บินหายไปบนฟากฟาพรอมกับรางของไวส ทิ้งไวแตเพียงขนสีดําที่ตกลงมาอยางชาๆกลางทองฟายามค่ําคืนที่มืดมิดของเมืองมิดการ... =============================== 2. Omega Report =============================== Omega Report 1 – ขอความที่ถูกจารึกไวในโบราณสถานวิญญาณที่หลอหลอมขึ้นจากปฏิกูลดารา กําจัดสิ่งแปดเปอนและชําระลางไลฟสตรีมวิญญาณผูเพรียกหาวาระสุดทาย และนําพาโอเมกาไปยังสวรรคอันสูงสง (มหาสมุทรดารา) นามของเขาคือเคออสจากการศึกษาของทีมสํารวจทําใหทราบวาขอความนี้ไดถูกเขียนขึ้นโดยชาวเซทราเมื่อกวา 2,000 ปที่แลว ----------------------------------------------------------------------------- Omega Report 2 – บันทึก : การวิจัยไมคืบหนาโอเมกาหมายถึงชื่อของสถานที่ และเคออสหมายถึงใครบางคนหรือเปลานะ?แมวาการสํารวจสถานที่ตางๆจะดําเนินไปดวยดี แตกลับไมพบหลักฐานชิ้นใหมใดๆที่จะชวยตอบคําถามมากมายของเราไดดินแดนแหงพันธสัญญาเพื่อนรวมงานบางสวนของฉันไดสรุปวาโอเมกาคือดินแดนแหงพันธสัญญา ดินแดนซึ่งไมมีอยูจริงที่ชาวเซทราเปนคนตั้งขึ้นมา อยางไรก็ตาม ทฤษฎีนี้ยังคงมีขอกังขาอยู หากโอเมกาหมายถึงชื่อสถานที่จริง แลวเคออสจะเปน“ผูนําพาโอเมกาไปยังสวรรคอันสูงสง” ไดอยางไรตั้งแตเดือนหนาฝายบริหารจะชวยสงผูชวยมาตามที่ฉันไดขอไป ดูเหมือนเขาจะพูดกันวาเธอจบมหาวิทยาลัยมาดวยคะแนนที่สูงที่สุดในชั้นปซะดวยสิ -----------------------------------------------------------------------------
    • Omega Report 3 – บันทึก : สมมติฐานรายงานมากมายในเรื่องของไลฟสตรีมที่ถูกตีพิมพขึ้นใหมในทุกๆวันไดชวยจุดประกายทฤษฎีใหมๆใหกับฉันพวกเราทุกคนลวนเกิดจากของไหลที่อยูใตเทาของพวกเราลงไป เชนเดียวกับโอเมกาและเคออสที่เปนชีวิตที่เกิดจากเจตจํานงคของดวงดาวเองถาเราสามารถคนพบสถานที่ๆแนชัดในการเกิดของพวกมันได วงการวิทยาศาสตรจะตองแตกตื่นกันใหญแนเมื่อเชานี้ ฉันไดขาวจากเพื่อนรวมงานที่เปนนักชีววิทยาคนหนึ่งวาชินระไดคนพบอะไรบางอยางที่มีลักษณะคลายคลึงกับชาวเซทรา และโครงการวิจัยครั้งใหญกําลังจะเริ่มตนขึ้นเพื่อทําการศึกษาเกี่ยวกับมัน เธอยังพูดอีกวาผูชวยของฉันไดถูกเสนอชื่อใหเขารวมโครงการนี้ดวย ----------------------------------------------------------------------------- Omega Report 4 – บันทึก : ระบบของดวงดาวยิ่งฉันไดเรียนรูเกี่ยวกับระบบการทํางานของดาวดาวที่นามหัศจรรยมากขึ้นเทาไหร ฉันก็ยิ่งสะพรึงกลัวกับความจริงที่ปรากฏขึ้นตรงหนามากขึ้นเทานั้นโอเมกา...สวนหนึ่งของระบบที่ถูกสรางขึ้นโดยดวงดาว เพื่อรักษาความมั่นคงของวงจรชีวิต และตัวมันเองนี่แหละที่ปกปดกุญแจที่ใชไขความลับนี้ เอกสารมากมายรวมทั้งเรื่องเลาปรัมปราในตํานานไดพูดไววา ระบบนี้ไมไดเปนเพียงแคระบบของดวงดาวเทานั้น หากแตจกรวาลทั้งหมดก็ตั้งอยูบนระบบนี้เชนกัน ัฉันทึ่งกับฝมือในการทํางานของผูชวยคนเกงของฉันมากจริงๆ ความตั้งใจในการทํางานอยางหนักของเธอไดชวยนําพาพวกเราไปยังคําตอบของขอสงสัยหลายๆอยางที่มันพยายามตีหางพวกเรามาตลอด ----------------------------------------------------------------------------- Omega Report 5 – โอเมกาและเคออสนามทั้งสองที่ปรากฏบนแทนจารึก...ถาโอเมกามีหนาที่เฉกเชนเรือของโนอาที่จะนําพาทุกชีวิตไปยังมหาสมุทรดาราอันไรซึ่งขอบเขต แลวเคออสจะมีหนาที่อยางไร?บันทึกของชนเผายุคโบราณไดบอกเปนนัยไววาหนาที่ของเขาคือการ “เพรียกหาวาระสุดทาย” บางทีเขาอาจจะเปนผูนําพาพวกเราไปสูโอเมกาก็เปนได“วิญญาณที่หลอหลอมขึ้นจากปฏิกูลดารา” ภายใตคําแหลานี้ จะมีความหมายใดแฝงเอาไวอยูรึเปลานะ? -----------------------------------------------------------------------------
    • Omega Report 6 – การปนเปอนสิ่งที่ปนเปอนอยูในไลฟสตรีมบอน้ําที่ดร.วาเลนไทนคนพบนั้นเปนที่นาอัศจรรยมาก ฉันมั่นใจวามันตองเปนแหลงสะสมของ “ปฏิกูลดารา”ดังที่กลาวเอาไวในแทนจารึกของชาวเซทราแนดอกเตอรเชื่อวาบอน้ําคริสตัลแหงนี้ประกอบไปดวยไบโอพลาสมาที่เออลนออกมาจากไลฟสตรีมบริสุทธิ์ใตพื้นผิวของโลก แทจริงแลวนั้น...เอกสารทั้งหมดไดเคยบอกเปนนัยกับเราแลววามีพลังงานที่แปลกประหลาดแผพุงออกมาจากที่แหงนี้ จะเปนไปไดมั้ยนะที่ถ้ําแหงนี้จะเปนสถานที่ที่เคออสในตํานานจะถือกําเนิดขึ้นมา ----------------------------------------------------------------------------- Omega Report 7 – เคออสความรูสึกผิดชอบบอกกับฉันวาฉันตองทิ้งเอกสารบันทึกการทดลองเหลานี้เอาไวสิ่งที่หลับใดลอยูในรางกายของเขา...อีกขั้วหนึ่งของโอเมกา เคออสวิญญาณที่หลอหลอมขึ้นจากปฏิกูลดารากอนที่โอเมกาจะเริ่มออกเดินทางไปยังมหาสมุทรดารา เคออสจะทําลายลางโลกของสรรพชีวิต และสงพวกมันกลับคืนสูไลฟสตรีมเหลือไวเพียงแตซากของดวงดาวแหงความตายที่ถูกทอดทิ้งและฉันก็คือคนที่...ฉัน...ขอโทษนะ... ----------------------------------------------------------------------------- Omega Report 8 –โปรโตมาเทเรียฉันสรุปวามาเทเรียที่ดร.วาเลนไทนไดคนพบที่บอน้ําเคออสเปนแอนติแมทเทอรบริสุทธิ์ชนิดหนึ่งที่ตกผลึกขึ้นภายในถ้ําเมื่อหลายพันปที่แลวฉันเชื่อวาดวงดาวสรางมันขึ้นมาดวยความจําเปน เพื่อเปนหนทางในการควบคุมเคออส และยืดเวลาแหงโชคชะตาที่ไมอาจหลีกเลี่ยงไดออกเมื่อสามารถควบคุมเคออสได ดวงดาวจึงประสบความสําเร็จในการปองกันการจุติของโอเมกา
    • ถาเคออสสามารถทําตามโชคชะตามที่เกิดมาเพื่อทําลายลางของมันใหเปนจริงได การตื่นของโอเมกาก็คงจะอยูไมไกลเกินเอื้อมนั่นคือเหตุผลที่วาทําไมฉัน... ----------------------------------------------------------------------------- =============================== 3. G Report =============================== G Report 1 – สิ่งตองหามโลกตองตกอยูภายใตความหวาดกลัวตอกองกําลังโซลเยอรอันโหดเหี้ยมที่ชินระไดสรางขึ้นมีคนกลาวไววาในบรรดาเหลาโซลเยอรนั้น มีโซลเยอรในตํานานอยูสองนายที่นอยคนนักจะกลาพูดถึงขณะที่คนแรกเปนที่รูจักกันดี : “S” สัญลักษณของความแข็งแกรงและการทําลายลาง แตอีกคนกลับซอนเรนอยูในเงามืด ขอมูลทั้งหมดที่บงบอกถึงการมีตัวตนอยูของเขาตางก็ถูกลบทิ้งอยางสมบูรณ สิ่งที่หลงเหลืออยูก็มีเพียงแคตัวอักษร “G” ตัวเดียวเทานั้น ----------------------------------------------------------------------------- G Report 2 – บันทึกเดี่ยว“G”พวกเราสามารถทําไดเพียงแคจนตนาการเอาเองวานักรบปริศนาคนนี้จะเปนคนแบบใด ิมีขาวลือมากมายเลากันมาวาเขาถูกสรางขึ้นดวยวิธีการทางชีวเคมีเพื่อใหมาเปนรางตนแบบของโซลเยอรผูหนึ่งที่ถูกขนานนามวา “S” อยางไรก็ตามกลับไมมีเอกสารใดที่มีขอความสนับสนุนคํากลาวอางนี่เลย แทจริงแลวขอมูลของ “G นั้นมีอยูนอยมาก จนบางทีอาจทําใหชวนคิดไดวาการมีอยูของเขานั้นเปนแคเรื่องที่ใครบางคนแตงขึ้นมาเทานั้นหลักฐานเพียงชิ้นเดียวที่ทําใหพวกเราเขาใจถึงเรื่องนี้ขึ้นมาไดนั่นก็คือบันทึกของเจาหนาที่นายหนึ่งที่เขียนเอาไววา เมื่อหลายปกอนโซลเยอรเฟรสคลาสนายหนึ่งไดถูกมอบหมายภารกิจลับสุดยอดใหไปติดตามและจับกุมเปาหมายที่ถูกเรียกวา “G” กลับมา นาเสียดายที่ขอมูลอื่นๆของภารกิจนี้ไดสูญหายและถูกทําลายไปทั้งหมด -----------------------------------------------------------------------------
    • G Report 3 – ภายใตเมืองมิดการ“G” ไดหลับใหลอยู ณ สวนลึกภายใตเมืองมิดการความเงียบสงบที่ปกคลุมอยูเปนสิ่งที่ทําใหเขาไมตื่นขึ้นมาทั้งหมดนี้เปนเรื่องเลาของเหลาผูเรรอนที่อาศัยอยูในสลัมของนครหลวงแหงนี้ วาแตจะมีความจริงบางสวนซอน เรนอยูหลังขาวลือนี้ไหมนะ?การที่ฉันไดเปนหนึ่งในคนสวนนอยที่มีสวนในการสรางเมืองแหงนี้ขึ้นมา ทําใหฉันรูวามีถ้ําขนาดใหญตั้งอยูในสวนลึกภายใตพื้นเมืองของพวกเรานี่จะเปนมากกวาบันทึกฉบับสุดทายของฉัน ขอมูลสวนสุดทายที่ฉันคนพบ อานไดดังตอไปนี้โซลเยอรที่ถูกขนานนามดวยชื่อของสีพวกมันคือทายาทของ G…Note* [ไมไดหมายถึงทายาทตามสายเลือด แตหมายความวาพวกมันถูกดัดแปลงดวยกระบวนการอะไรบางอยางที่เหมือนกับ G เชนเดียวกับที่เหลารางยอนรวมไดมีเซลลของเจโนวาอยูในรางกายเหมือนเซฟรอธ] ----------------------------------------------------------------------------- =============================== BoN 17.52 - 10/9/2006