Your SlideShare is downloading. ×
Dirge of cerberus final fantasy vii
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×
Saving this for later? Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime – even offline.
Text the download link to your phone
Standard text messaging rates apply

Dirge of cerberus final fantasy vii

1,522
views

Published on


0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
1,522
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
14
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. ================================================ สรุปเนื้อเรื่อง Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII โดย BoN mk.XII================================================ กอนอื่นผมคงตองขอขอบคุณเพื่อนๆทุกๆคนดังตอไปนี้ท่ไดชวยทําใหบทความนี้ไดถือกําเนิดขึ้นมาได ี - ขอขอบคุณ พี่ J เว็บมาสเตอรของ http://www.all-final.com ที่ชวยสรางเว็บบอรดที่รวบรวมกลุมคนรักไฟนอลแฟนตาซีเขาไวดวยกัน - ขอขอบคุณ พี่ Kyle สําหรับแผน DCFFVII ที่ชวยไรทมาใหผม - ขอขอบคุณพี่ Skunwat และเว็บไซท http://www.ff7hc.tk ที่ชวยติดตามขาวของเกมนี้และอัพเดทใหทุกๆคนไดรับรูอยางทันทวงทีเสมอมา - ขอขอบคุณ คุณ MartinFF7 และเว็บไซท http://www.gamefaqs.com สําหรับ Script ของเกม - ขอขอบคุณ คุณ Souya และเว็บไซท http://www.dirgeofcerberus.net สําหรับบทแปลและบทอธิบายเนื้อเรื่องของเกมนี้ และขอขอบคุณเพื่อนๆทุกคนๆ ที่แมจะไมไดมีชื่ออยูในนี้ แตก็คอยเอาใจชวยผมเสมอมาครับ แลวผมจะพัฒนางานเขียนของผมใหดีย่ิงๆขึ้นเรื่อยๆ เพื่อทุกๆคนนะครับ ขอบคุณมากครับ================================================ ภายในสรุปเนื้อเรื่อง Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII ฉบับนี้ จะเปนการรวบรวมและอธิบายเนื้อเรื่องทั้งหมดของเกม Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII เขาไวดวยกัน ไมเพียงแตเนื้อเรื่องและบทสนทนาที่ถูกแปลออกมา หากแตจะมีบทที่อธิบายที่มาที่ไปและความรูสึกของตัวละครแตละตัวในขณะที่กําลังทําการตางๆสอดแทรกเขาไปใหเพื่อผูอานทุกๆทานไดเขาถึงอารมณ ความคิด ความรูสึกที่แทจริงของตัวละครแตละตัวอีกดวยผมยินดีที่จะใหผูอานทุกคนนําเอาสรุปเนื้อเรื่องฉบับนี้ไปปริ๊นทแจกจายกันอานตามสบาย แตถาจะเอาไปใชบนอินเตอรเน็ตก็ขอใหติดตอกับผมกอน ถาสํานักพิมพไหนหรือใครก็ตามเอาไปใชพิมพขายเพื่อธุรกิจโดยพลการนอกจากผมจะขอสาปสงใหมันผูน้นมีอันเปนไปแลว มันผูนั้นก็เตรียมถูกดําเนินคดีไดเลยละกัน หากมีขอสงสัย ัประการใด สามารถติดตอมาไดท่ี ryokishi@hotmail.com เนื้อหาทั้งหมด จะแบงออกเปน 3 ตอนดวยกัน โดยจะประกอบดวยหัวขอตางๆดังนี้1. Story Line – บทอธิบายเนื้อเรื่องและเหตุการณตางๆภายในเกม2. Omega Report – บทแปลโอเมการีพอรท3. G Report – บทแปล G รีพอรท================================================
  • 2. =============================== 1. Story Line ===============================บทนําเรื่องมิวเอราที่ 0007เมืองมิดการ ทามกลางค่ําคืนแหงความโกลาหล ทองฟาถูกยอมไปดวยแสงสีแดงสองประกายของอุกกาบาตยักษผูคนมากมายกําลังพยายามหนีตายออกจากมหานครแหงหนึ่ง ณ ที่แหงนั้นเอง เครื่องบินลําหนึ่งไดลงจอดลงมาหนวยแพทยพยาบาลจึงรีบหามทานประธานขี้เก็กขึ้นยานเพื่อที่จะไดนําตัวไปรักษาในเมืองอื่นโดยเร็ว หลังจากที่ยัฟฟซึ่งคอยควบคุมและชวยเหลือเจาหนาที่ๆเขามาชวยอพยพคนไดจัดการออกคําสั่งเสร็จเรียบรอยแลว เธอจึงหยิบวิทยุส่อสารขึ้นมาเพื่อสอบถามความคืบหนาของทางดานวินเซนต ชายผูสวมผาคลุมสี ืแดงบอกวาเขาตองการที่จะไปตรวจสอบที่มาโคแคนนอน ยัฟฟจึงชักเครื่องตรวจจับสิ่งมีชีวิตขึ้นมาและสองไปที่ฐานควบคุมของมาโคแคนนอน ทันใดนั้นเอง เครื่องตรวจจับจึงไดสงสัญญาณเตือนเพื่อบอกใหรูวายังคงมีนักวิทยาศาสตรสติเฟองนั่งสูดอากาศอยูแถวๆนั้น วินเซนตบอกใหยัฟฟรีบไปรวมตัวกับพวกของคลาวดที่จุดนัดพบ ในขณะที่ตนนั้นจะไปดับชีวิตศัตรูคูแคนของตนเอง แมวายัฟฟจะพยายามหามวินเซนตไว แตก็ดูเหมือนไมมีอะไรที่จะสามารถหยุดยั้งความอาฆาตแคนของชายหนุมวัย 53 ปคนนั้นได วินเซนตรีบวิ่งขึ้นบันไดตามทางไปยังฐานควบคุมมาโคแคนนอน ที่น่ันเอง ชายแกที่ไมนานมานี้พึ่งจะถูกเขาและพรรคพวกรุมประชาทัณฑจนหมดสภาพไปแลว กําลังนั่งฟุบไมขยับเขยื้อนอยูที่หนาคอมพิวเตอรที่เปดอยู เมื่อเห็นดังนั้นวินเซนตชักปนของตนขึ้นมาหมายจะปลิดชีพเจาบานั่นซะ แตทันใดนั้นเองฟาก็ผาลงมายังบริเวณขางๆจุดที่เขายืนอยู แรงสั่นสะเทือนนั้นสงผลใหไฟฟาลัดวงจรและเกิดไฟไหมขึ้น มาโคแคนนอนกําลังจะพังทลายลงมา วินเซนตที่เสียการทรงตัวไปเล็กนอย รีบหันหนากลับไปมองยังจุดที่ชายแกคนนั้นเคยนั่งอยู ทวา..รางของชายแกคนนั้นกลับหายไปอยางเปนปริศนา สีหนาของวินเซนตเปยมไปดวยความมึนงงสับสน เขากําลังครุนคิดถึงเหตุและผลของสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหนา ในขณะที่มาโคแคนนอนกําลังถลมลงมาเรื่อยๆ ยัฟฟเองก็รบบึ่งยานขึ้นมารับวินเซนต ชายขี้เก็กจึงรีบ ีกระโดดขึ้นไปซอนทายยานอยางไมตองรอคิด บนหนาจอคอมพิวเตอร ขอความบางอยางไดปรากฏขึ้นมาพรอมกับเสียงหายใจของใครบางคน “Start Fragment Program” - 3 ปตอมา -
  • 3. มิวเอราที่ 0010เมืองคาลม ชายผูสวมผาคลุมสีแดงกําลังนั่งครุนคิดอะไรบางอยางอยูคนเดียว เมื่อไมนานมานี้เขาพึ่งไดไปพบกับลุเครเซีย สตรีผูเปนที่รักของเขา แตเธอก็เอาแตผนึกตัวเองอยูในผลึกคริสตัลและไมวาเขาจะพูดอะไร สิ่งเดียวที่เธอจะตอบกลับมาก็คอ “...ฉัน...ขอโทษนะ...” ื เขาไมเขาใจความหมายของสิ่งที่เธอตองการจะพูด ตัวเขาเองมิใชหรือที่ควรจะเปนฝายขอโทษเธอระหวางนั้นเอง โทรทัศนที่เขาเปดทิ้งเอาไวก็กําลังออกขาวเรื่องของกลุมสมาชิกทีมนักสํารวจทั้ง 38 คนที่เขาไปยังเมืองมิดการ และหายสาบสูญไปอยางลึกลับเมื่อ 3 สัปดาหกอน ดานนอกของโรงแรม เมืองคาลมในขณะนี้กําลังจัดงานเฉลิมฉลองกันอยู พลุมากมายลองลอยและสองแสงเปลงประกายอยางงดงามอยูบนทองฟา มีการเตนโชวกันบนทองถนนและผูคนก็ดูเหมือนจะสนุกกันสุดเหวี่ยง ตูมมมมม !!! เสียงระเบิดดังกึกกองไปทั่วเมือง เครื่องบินปริศนาจํานวนมากปรากฏตัวขึ้นกลางค่ําคืนที่มืดมิด พวกมันยิงมิซไซลถลมใสเมืองคาลมอยางไมหยุดยั้ง ในขณะที่ฝูงทหารและสิ่งมีชีวิตลึกลับก็รอนตัวลงมาจากเครื่องบินเหลานั้นและออกไลลาชาวเมืองคาลม วินเซนตรีบลุกจากเตียงเพื่อออกไปชมฉากการทําลายลางที่กําลังเกิดขึ้น เครื่องบินลําหนึ่งที่จับภาพเขาไดจึงยิงมิซไซลใสตัวเขา ทวาวินเซนตก็สามารถกระโดดหลบการโจมตีเหลานั้นขึ้นไปยังทองฟาไดทันทวงที เขาพลิกตัวกลางอากาศเพื่อหันมายิงใสยังใบพัดของยานจนทําใหใบพัดของพวกมันตองขัดของ จากนั้นก็เขาก็กระโดดดีดตัวกับหลังคาบาน และยิงกราดไปที่จุดตายของเครื่องบินลํานั้นอีก 6 นัด จนเครื่องบินตองลวงลงมาระเบิดยังพื้น หญิงสาวที่ถือตุกตามอคกับแมซึ่งไดเห็นเหตุการณนั้น แมวาในใจของพวกเธอจะเปยมไปดวยความดีใจอยูลึกๆที่ไดเห็นใครบางคนสามารถตอกรกับเจาพวกเหลาวายรายนี้ได แตพวกเธอก็ไมอาจแสดงความยินดีออกมาเพราะพวกทหารลึกลับตางก็กําลังตอนพวกเธอและชาวเมืองคนอื่นๆเขาไปในตูคอนเทนเนอรปริศนาที่ไมรูวามันจะนําพาชีวิตของพวกเขาไปยังที่แหงใด... =============================== Chapter 1 – Sea of Flames =============================== ทหารสามคนยองเขามาจากทางดานหลังของชายผูสวมผาคลุมสีแดง พวกมันไดทําการวิเคราะหขอมูลของตัววินเซนต แลวจึงขอมูลเหลานั้นไปยังผูหญิงรูปรางเล็กคนหนึ่งที่คอยรับสัญญาณอยู เมื่อเธอไดรับภาพของวินเซนต เธอจึงพูดขึ้นมาวา “ในที่สุดก็ไดพบคุณ” เธอคนนั้นสงขอมูลไปใหทหารทั้งสามคนไดรับรู เธอสั่งใหพวกนั้นจับตัววินเซนตมาใหไดไมวาเขาจะเปนหรือตาย เมื่อไดรับคําสั่งแลวพวกทหารจึงชักปนขึ้นและเล็งไปที่เขาทันที วินเซนตที่รูสึกถึงจิตสังหารไดในพริบตา เขารีบพลิกตัวหลบการโจมตีและจัดการกับทหารพวกนั้นไดอยางไมยากเย็นนัก วินเซนตเริ่มออกตามหารีฟที่ยังคงอยูภายในเมืองอยางรีบรอน ระหวางนั้นเขาก็ไดเขาไปชวยเหลือผูคนตามจุดตางๆของตัวเมืองเทาที่เขาจะชวยไหว แตทุกครั้งกอนที่เขาจะชวยเหลือใคร เขาก็มักจะตีหนานิ่งและยืนเก็กพรอมกับพูดคําพูดในทํานองที่วาเขาไมไดสนใจที่จะชวยเหลือใครใหกับคนที่เขาชวยเหลือฟงอยูเสมอ
  • 4. แตแลวก็มีเครื่องบินลึกลับลําหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมา มันหอบหิ้วตูคอนเทนเนอรที่บรรทุกชาวเมืองที่ถูกจับตัวอยูและบินหายลับขอบฟาไป อีกทางดานหนึ่ง เด็กผูหญิงตัวเล็กๆและแมของเธอกําลังหนีสนัขทหารที่ไลตอน ุพวกเธอเขามายังซอกแหงหนึ่ง พวกสุนัขทหารเริ่มวิเคราะหขอมูลและพบวาแมของเด็กคนนั้นมีอาการรอยปานดวงดาว ในขณะที่เด็กที่เปนลูกสาวนั้นไมไดเปนโรคใดๆ เมื่อเห็นดังนั้นแลวพวกสุนัขทหารจึงพยายามจะฆาแมของเด็กซะในขณะที่เด็กคนนั้นก็ถูกจับใสตูคอนเทนเนอรไป แตวินเซนตที่เห็นเหตุการณก็สามารถเขามาชวยเหลือแมลูกสองคนนั้นไดทันเวลา ทวา...วินเซนตก็ถูกเครื่องบินขนาดใหญบุกเขามาจูโจม ซึ่งเขาก็สามารถสูกับเครื่องบินรบเหลานั้นไดอยางสูสีทีเดียว แตเมื่อเครื่องบินรบนั้นยิงมิซไซลใสเขาติดๆกันมากๆ เขาก็จําตองหลบหนีเขาไปซอนตัวในอาคารแหงหนึ่ง ตัดมาที่ผูหญิงรูปรางเล็กคนนั้น เธอถอดเครื่องรับสัญญาณที่สวมไวกับศีรษะของเธอออก ทําใหพวกเราไดเห็นดวงตาสีสมของเธอ แตแลวซักพักหนึ่งดวงตาของเธอก็กลับเปลี่ยนเปนสีฟาอยางนาประหลาดใจ วินเซนตที่หลบเครื่องบินรบเขามาอยูในอาคารหลังหนึ่ง ไดเดินขึ้นไปสํารวจยังชั้นสองของอาคารแหงนั้น ที่ดานบนนั่นเอง เขาไดพบกับผูหญิงรูปรางเล็กคนนั้นที่ปรากฏตัวพรอมกับชายผมฟาผูมีรูปรางกํายําและสูงใหญ เมื่อเธอไดเจอวินเซนตเธอจึงไดสั่งใหวินเซนตบอกที่ซอนของโปรโตมาเทเรียมาใหกับเธอทันที เมื่อวินเซนตไดยิน หนาของเขาก็แสดงออกถึงความมึนงง เขากําลังสงสัยวาเธอกําลังพูดถึงเรื่องอะไรกัน เมื่อคําพูด ดูเหมือนวาจะไมสามารถทําใหทั้งสองฝายเขาใจกันได เธอจึงเรียกทหารออกมาจัดการกับวินเซนตทันที แตเมื่อวินเซนตจัดการกับพวกทหารไดหมด จูๆผูหญิงคนนั้นก็เปนลมและลมลงกับพื้น ดูเหมือนวานี่จะเปนผลของการใชพลังพิเศษของเธอติดตอกันเปนระยะเวลายาวนานสินะ ชายผูมีรปรางสูงใหญไดยินเสียงของคนที่ตามมาสมทบกับวินเซนต เมื่อเขาเห็นวาทาจะไมคอยดีแลวเขา ูจึงอุมผูหญิงคนนั้นขึ้นมาและรีบหนีหายไป เขาบอกวาแลวเขาจะไดพบกับวินเซนตอีกครั้ง แตกอนที่จะถึงตอนนั้นก็ขอใหจําชื่ออาซูลของเขาไวใหดี เมื่ออาซูลหนีไปแลว รีฟและลูกนองซึ่งเปนสมาชิกองค World Regenesis Organization(WRO) ก็ไดปรากฏตัวขึ้นมา รีฟถามวินเซนตวาคนที่พึ่งหนีไปเปนใคร ซึ่งเมื่อวินเซนตบอกชื่อของเขาไป รีฟก็ตอบกลับมาในทํานองที่เหมือนกับวารีฟพอจะรูเรื่องเกี่ยวกับเขาบางเล็กนอย แตวาตัวรีฟเองก็ไมไดสนใจที่จะบอกรายละเอียดอะไรมากนัก ในทางกลับกัน เขาพยายามที่จะเกลี้ยกลอมใหวินเซนตยอมยื่นมือเขามาชวยจัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้น แตวินเซนตกลับบอกวาเขาไมอยากที่จะยุงกับเรื่องนี้ดวย เมื่อรีฟพยายามที่จะเกลี้ยกลอมวินเซนต เขาก็กลับถูกทหารฝายศัตรูลอบยิงจากดานหลัง วินเซนตจึงรีบจัดการกับทหารคนนั้นและรีบเขาไปดูอาการของรีฟ และเขาก็ตองตกใจเมื่อคนที่เขาคุยดวยเมื่อกี้ไมใชรีฟ แตเปนเก็ตซิธที่แตงตัวเปนรีฟมา เก็ตซิธบอกวาเขารูวาวินเซนตไมใชคนไมดีแบบนั้น วินเซนตก็แคเปนพวกที่ชอบทําเปนไมสนใจคนอื่นแตในทายที่สุดเขาก็มักจะกลับมาชวยคนอื่นทุกครั้งไป เก็ตซิธไดบอกใหวินเซนตรีบออกจากเมือง แตกอนอื่นก็ใหไปพบกับรีฟตัวจริงที่อยูแถบบริเวณจัตุรัสหนาโบสถทางทิศตะวันออกเสียกอน เมื่อวินเซนตเดินทางมาถึงหนาโบสถทางทิศตะวันออก เขากลับตองผจญกับเครื่องบินนรกที่เขาพึ่งจะหนีตายมาหยกๆอีกครั้ง โชคดีที่คราวนี้เขาสามารถที่จะลมเขาเครื่องบินรบลํานั้นลงได แตยังไมทันที่เขาจะไดเตะทายืนเก็กเพื่อฉลองแดความสําเร็จ ก็มีทหารจํานวนมากถือปนบุกเขามารุมจูโจมใสเขา ทวา...โชคยังคงเปนของเขาอยูเมื่อรีฟและสมาชิก WRO ตางก็ปรากฏตัวออกมาชวยเขาไวไดทัน วินเซนตและพวกของรีฟจึงรวมมือผนึกกําลังกันตอสูกับพวกทหารลึกลับเหลานี้ จนพวกมันตองลาถอยออกจากเมืองไป
  • 5. หลังจากที่เสร็จสิ้นการตอสูแลว ในขณะที่ทุกคนกําลังนั่งพักรีฟตัวจริงก็เขามาพูดกับวินเซนตวาเขายังคงตองการความชวยเหลือจากวินเซนตอยูแมวาเราจะสามารถขับไลศัตรูออกไปไดแลว เพราะวาตอนนี้พวกทหารลึกลับเหลานั้นไดบุกไปยังเมืองเอดจแทนแลว... เมื่อไดยินดังนั้น วินเซนตจึงมีสหนาตกใจเล็กนอย กอนที่จะกลับมาสงบนิ่งดังเดิมในไมชา ีเมืองเอดจ สมาชิกกลุม WRO จํานวนสองคนกําลังยิงตอสูกับกลุมทหารฝายศัตรูอยู แตอยูดีๆก็มีหลุมดําปรากฏขึ้นกลางอากาศ และหลุมดําก็ไดดูดสองคนนั้นหายเขาไปในความมืดมิด อีกทางดานหนึ่ง สมาชิกกลุม WRO ที่ไดเขาไปในโกดัง ก็กําลังแปลกใจที่วาทําไมที่โกดังนั้นถึงไมมีพวกของตนอยูเลย ทวา...ดันมีปาแตงตัวประหลาดคนหนึ่งยืนอยูแทน ซึ่งหลังจากที่ปาคนนั้นไดแนะนําตัวใหกับพวกเขาไดรูจัก ปาคนนั้นก็จัดการฆาพวกเขาทิ้งทันที =============================== Chapter 2 – Showdown in the wastes ===============================ระหวางเสนทางจากเมืองคาลมไปยังเมืองเอดจ รถคันหนึ่งวิ่งออกจากเมืองคาลมเพื่อมุงหนาไปสูเมืองเอดจ ภายในรถนั้น ชายสองคนกําลังคุยปรึกษาหารืออะไรบางอยางกันอยู รีฟเลาใหฟงวาเมื่อสมัยที่ทานประธานคนเกายังมีชีวิตอยู เขาตองการที่จะสรางกองทัพรวมพลคนเหนือ มนุษยขึ้นมาใหเปนกองทัพนักรบที่แข็งแกรงที่สุดของชินระ ซึ่งก็คือกลุม Deepground Soldier (DGS)นั่นเอง โดยชายที่มีชื่อวาอาซูลซึ่งวินเซนตไดพบมากอนหนานี้นั้น ก็เปนหนึ่งในสมาชิกกลุม Tsviet ซึ่งเปนกลุมที่รวมพวกชั้นแนวหนาของ DGS เขาดวยกัน สวนขอมูลนอกเหนือจากนี้นั้น รีฟเองก็ไมคอยจะรูเทาไหร ในบริษัทนั้นคนที่รูถึงการมีตัวตนอยูของกลุมนี้ก็มีแค ไฮเดกเกอร สการเล็ต และดร.โฮโจ บางที...รูฟสที่เปนลูกชายของทานประธานเองก็อาจจะไมรูดวยซ้ํา ตัวรีฟเองก็พึ่งจะรูเรื่องนี้หลังจากที่เขาไดไปพบเอกสารเกาๆของสการเล็ตซึ่งก็คือเมื่อไมนานนี้เอง วินเซนตถูกรีฟถามวาเคยไดยินเรื่องที่คนจํานวนมากหายสาบสูญไปอยางลึกลับที่เมืองจูนอนรึเปลา ซึ่งวินเซนตที่ไมคอยจะไดตามติดตามขาวเทาไหรก็ตอบไปสั้นๆแควาหมายถึงเรื่องที่คนหายสาบสูญ 20-30 คนนั่นสินะ รีฟบอกวาเขากลัววาถาใหออกขาวตามความเปนจริงไปผูคนจะตองแตกตื่นกันเปนแน ดังนั้นเขาจึงเลี่ยงไมไดที่จะปกปดความจริงเอาไว ซึ่งแทจริงแลวนั้นจํานวนคนที่หายสาบสูญไปนั้นมีสูงถึง 1,200 คนเลยทีเดียว กลุม WRO ไดเคยพยายามออกตามหาคนที่หายสาบสูญไปแตก็ไมไดผลอะไร จะมีก็แตไดยินขาวลือแปลกๆจากชาวเมืองเอดจมา คนที่ชานเมืองเอดจเลากันวาตั้งแตที่มีเหตุการณที่คนจํานวนมากหายสาบสูญไปจากเมืองจูนอนเกิดขึ้น พวกเขาก็เริ่มมักจะไดยินเสียงกรีดรองอยางโหยหวนดังมาจากทางเมืองรางอยางมิดการในทุกๆคืน
  • 6. ในขณะที่การสนทนากําลังดําเนินไปอยางเครงเครียด ลูกนองของรีบก็ไดติดตอเขามาใหรีฟรีบเปดมอนิเตอรเพื่อดูสัญญาณภาพลึกลับที่ถูกถายทอดไปยังทุกๆที่ในทันที เมื่อที่รีฟเปดมอนิเตอรขึ้นมาและเครื่องสามารถจับสัญญาณภาพได ก็ปรากฏภาพของชายรูปรางบึกบึนผูมีผมสีเงินแถมยังไมใสเสื้อ กําลังนั่งทําหนาตายียวนอยู ชายคนนั้นพูดขึ้นมาวาเวลาแหงการชําระลางโลกนี้น้นได ัมาถึงแลว ผูที่บริสุทธิ์จะถูกสงวนไว ในขณะที่คนที่แปดเปอนจะตองถูกทรมานและฆาทิ้งอยางทารุณ เมื่อสิ้นคําพูดนี้สัญญาณภาพก็ขาดตอน ในขณะที่ดานทายรถนั้นมีเสียงเหมือนอะไรบางอยางกําลังกระแทกใสตัวรถอยู รีฟวิ่งไปเปดประตูดานทายรถออกมาและพบวาฝูงหมาปากําลังไลจูโจมใสรถของรีฟ วินเซนตจึงรับอาสาที่จะจัดการให ทุกอยางดูเหมือนจะเปนไปดวยดีแตในที่สุดก็เกิดอุบัติเหตุขึ้นจนทําใหรถเสียกลางทาง รีฟจึงขอใหวินเซนตรีบมุงหนาไปยังเมืองเอดจให ในขณะที่เขาจะอยูซอมรถ Shadowfox ที่นี่และเมื่อเขาซอมรถเสร็จแลวเขาจะรีบขับรถกลับสํานักงานใหญของ WRO เอง “ดูเหมือนวาชั้นจะไมมีทางเลือกเลยสินะ” วินเซนตบนใสรีฟในฐานที่รีฟแบงงานไดอยางนาตอยมาก วินเซนตเดินลงจากรถอยางไมคอยสบอารมณนัก ระหวางทางเคาตองผจญกับฝูงปศาจสุนัขและตอง ตอสูกับพวก DGS สวนนึงที่มาพรอมกับแมงกะไซติดปนกล ซึ่งเขาก็สามารสยบพวกมันลงไดอยางงายดายหลังจากนั้นเขาก็รีบวิ่งตรงไปยังเมืองเอดจทนทีั =============================== Chapter 3 – Silent Edge ===============================เมืองเอดจ DGS หญิงในชุดสีแดงคนหนึ่งที่มีชื่อวา “รอสโซ” กําลังนั่งหัวเราะราอยูในโกดังภายในเมืองเอดจ เธอกําลังพูดยกยองชายผมเงินที่เธอเรียกวา “ไวส” และรอบๆตัวเธอนั้นเต็มไปดวยศพของสมาชิกกลุม WROจํานวนมากมายที่ถูกเธอฆาทิ้งทั้งหมด ภายในเมืองเอดจ พายุฝนกําลังโหมกระหน่ําใสตึกรามบานชองอยางไมหยุดหยอน วินเซนตที่ตัวเปยกโชกไปดวยน้ําฝนกําลังแปลกใจที่วาทําไมที่เมืองนี้ถึงไมมีผคนอยูเลย ขณะที่เขากําลังครุนคิดอยูที่มุมตึกนั่นเอง ูผูหญิงที่ใสรองเทาสนสูงสีฟาและเสื้อโคทสีขาวก็เดินเขามาจากทางดานหลังของเขา เมื่อเธอเขาประชิดตัวเขาไดเธอจึงรีบเอาปนจอไปที่ศีรษะของเขาทันที ซึ่งก็เปนจังหวะเดียวกับที่วินเซนตรูสึกตัวไดและก็รีบหันปนมาจอศีรษะเธอไดพรอมๆกัน วินเซนตจองมองหนาเธออยูครูหนึ่งแตทั้งสองก็ไมไดพูดอะไรแกกัน ดวยสัญชาตญาณของบุรุษที่ดี เขาจึงหันไปมองที่หนาอกหนาใจของเธอแทน ซึ่งเขาก็เหลือบไปเห็นบัตรประจําตัวสมาชิกกลุม WRO ที่ติดบนเสื้อของเธอ วินเซนตลดปนลงและแนะนําตัววารีฟเปนคนสงเขามาเพื่อชวยสมทบกับกลุม WRO ที่กําลังตอสูกับฝายศัตรูอยูภายในเมืองนี้ ในขณะที่ฝายหญิงสาวเองก็แนะนําตัวเธอเองเชนกัน เธอบอกวาเธอชื่อ “ชาลัว รุย” เปนเรื่องที่นาแปลกประหลาดที่เธอบอกวาตั้งแตที่เธอกาวเทาเขามาในเมืองนี้ เธอกลับไมเจอใครเลย ไมวาจะเปนพวกกลุม WRO ดวยกัน ไมวาจะเปนฝายศัตรู หรือแมแตพลเมืองกวา 500 คนที่อาศัยอยูที่นี้เธอก็ไมพบเห็นเชนกัน หลังจากที่เธอไดเลาเรื่องที่เธอรูใหวินเซนตฟงหมดแลวเธอจึงขอตัวไปทําธุระของเธอ วินเซนตที่
  • 7. เอะใจไดจึงถามเธอวาเธอกําลังตามหาอะไรอยู ซึ่งชาลัวก็ตอบกลับมาวาเธอกําลังตามหาเหตุผลในการดํารงชีวิตอยูของเธอ วินเซนตออกเดินทางเขาไปในเมืองที่เงียบสงัด ในขณะที่ฝนกําลังตกหนักลงมาอยูเรื่อยๆแตเขากลับไมพบเจอผูคนซักที จะเจอก็แตพวก DGS ที่ซุมยิงเขาจากระยะไกล แตแลวเขาก็ไดพบกับสมาชิกกลุม WRO คนหนึ่งที่กําลังบาดเจ็บเจียนตาย เขาพูดวาสมาชิกคนอื่นๆลวนแตถูกทหารชุดแดงที่หลบซอนอยูที่โกดังแถบชานเมืองจัดการ ใหวินเซนตระวังตัวใหดีเพราะพวกมันกําลังรวบรวมตัวผูคนอยู...วาแลวเขาก็เสียชีวิตลงทั้งๆที่ดวงตายังเบิกคางอยูอยางนั้น ดวยความชวยเหลือของเด็กผูชายตัวเล็กๆที่วินเซนตเจอระหวางทาง เขาจึงสามารถเดินทางมาจนถึงโกดังแถบชานเมืองได แตสิ่งที่เขาไดเจอในโกดังนั้นหาใชทหารชุดแดงไม หากแตเปนพวกทหาร DGS เจ็ดคนที่แบกอาวุธมาครบมือเพื่อหยุดยั้งเขาตางหาก ซึ่งหลังจากที่วินเซนตสามารถจัดการลมพวกนั้นลงได เขาก็เดินออกทางประตูหลังของโกดังในทันที ที่ดานนอกฝนยังคงโหมกระหน่ําลงมาอยางไมหยุดยั้ง ทั้งเมืองนั้นถูกปกคลุมไปดวยพายุฝนและความมืดมิดรอสโซทอยูดานหลังของโกดังกําลังยืนอาบน้ําฝนและบนพึมพําอยูคนเดียว เธอกลาววานี่เปนครั้งแรกที่ ี่ผิวหนังของเธอไดสัมผัสกับสายฝนที่ตกลงมา เธอเองไมไดเห็นทองฟามานานแสนนานจนกระทั่งเมื่อไมกี่วันมานี้ซึ่งพอถึงตรงนี้วินเซนตก็เดินมาเจอกับเธอพอดี รอสโซบอกวาวินเซนตคือผูครอบครองโปรโตมาเทเรียสินะ เมื่อวินเซนตไดยินดังนั้นเขาจึงมีสีหนาที่ดูสับสนอีกครั้ง เธออธิบายวาโปรโตมาเทเรียก็คือกุญแจสําหรับการควบคุมโอเมกา ซึ่งเธอกําลังตองการมันอยูดังนั้นจึงขอใหวินเซนตรีบๆสงมันมาซะ เธอจะไดจดการปลิดชีวิตเขาไดเสียที แนนอนวาวินเซนตที่สับสนอยูยอม ัไมยินยอม แทจริงแลวเขาไมรูดวยซ้ําวาสิ่งที่เธอพูดถึงอยูหมายถึงอะไรกันแน เขาไมรูวาโอเมกาและโปรโตมาเทเรียที่เธอพูดคืออะไร แตเขาก็ไมมีโอกาสที่จะซักถามเธอเสียแลวเพราะบัดนี้รอสโซน้นไดชักอาวุธขึ้นมาเพื่อจู ัโจมเขาอยางไรความปรานีแลว ดวยความวองไวปาน Spawn กลับชาติมาเกิด เขาจึงสามารถหลบการโจมตีอันรวดเร็วของเธอไดทั้งหมด แตเมื่อรอสโซเอาจริงและหันมาใชอาวุธปนของเธอ วินเซนตก็ไดโกยหนาตั้ง เธอจึงใชความรวดเร็วออมไปตอยใสเขาในจังหวะที่เขาเผลอ ซึ่งวินเซนตก็ไดแตปลิวทะลุกําแพงไปสามบานแปดบาน วินเซนตที่ลุกขึ้นมาไดจึงนั่งตั้งทาเก็กแลวแปลงรางเปนเคออส เมื่อรอสโซไดเห็นวินเซนตแปลงรางเธอจึงตกใจ และเพียงแคเคออสเปลงพลังออกมาเทานั้น เธอก็ถึงกับปลิวกระเด็นหายไปในพริบตา วินเซนตที่เอาตัวรอดมาไดอยางหวุดหวิดลมลงดวยความออนเพลีย เขาหายใจหอบฮั่กและกําลังจะสลบไป แตแลวเขาก็ไดเห็นชาลัวที่กําลังเดินมาชวยเหลือเขา เขาจึงวางใจและสามารถหลับลงไปไดอยางสงบ ในความฝน...วินเซนตฝนถึงตอนที่เขาอยูกับลุเครเซียในถ้ําหลังน้ําตก ลุเครเซียเอาแตพูดขอโทษที่เธอ“ปลุก” เขาขึ้นมา วินเซนตจึงนึกฝนไปตอถึงตอนกอนที่เขาจะเสียชีวิตลง ในตอนนั้นเขาทะเลาะกับดร.โฮโจอยางรุนแรง หลังจากนั้นดร.โฮโจก็ยิงเขาทิ้ง เมื่อเขารูสึกตัวอีกทีเขาก็รูสึกเจ็บปวดทรมาน เขาพยายามลุกขึ้นมาเดินแตก็ทนความเจ็บปวดไมไหวจึงลมลงอีกครั้ง หลังจากนั้นพอเขาตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบวาเขากําลังอยูในหลอดทดลองที่มีลุเครเซียคอยเฝาดูแลอยู =============================== Chapter 4 – Headquarter Under Siege
  • 8. ===============================สํานักงานใหญของกลุม WRO ภายในแคปซูลรักษาตัวที่ชาลัวเปนคนเฝาดูแลอยู วินเซนตที่กลับกําลังพักผอนอยูในนั้นคอยๆลืมตาตื่นขึ้นมา เมื่อชาลัวเห็นดังนั้นแลวเธอจึงรีบพาเขาออกมาจากแคปซูล ชาลัวเลาใหฟงวาเธอเห็นวินเซนตแปลงรางเปนปศาจรายแลวก็ลมลง เธอจึงพาวินเซนตกลับมารักษาตัวที่สํานักงานใหญของ WRO เมื่อวินเซนตไดยินดังนั้นเขาจึงถามเธอวาปศาจรายที่เธอพูดหมายถึงเคออสหรือ ซึ่งเธอก็ตกใจเมื่อไดยินคําวาเคออส เธอถามวินเซนตวาเขามียีนของเคออสอยูงั้นเหรอ ถาอยางนั้นแลวเขาก็เปนผลงานจากการทดลองของดร.ลุเครเซียใชหรือไม เมื่อวินเซนตไดยินดังนั้นจึงตกใจ เขาไมเคยรูมากอนเลยวาเคออสนั้นเปนผลงานการทดลองของลุเครเซีย เขาเพียงแตนกมาตลอดวาที่รางกายเขาเปนแบบนี้เปนเพราะการ ึทดลองของดร.โฮโจ ชาลัวอธิบายใหฟงวาดร.ลุเครเซียเปนนักวิทยาศาสตรคลาส A ในสาขาไบโอเทคโนโลยีของชินระนอกจากนี้เธอยังเปนผูเขียนบทวิจัยเรื่องชีพจรดวงดาว ในบทความของเธอนั้นอธิบายถึงเรื่องเคออสไววาเคออสเปนหนึ่งในรูปแบบการเปลี่ยนแปลงทางชีวภาพที่สามารถเกิดขึ้นไดในตัวของพวกเราทุกคน วินเซนตพยายามที่จะขอดูบทวิจัยฉบับนั้นแตชาลัวบอกวาคงจะเปนไปไมได เพราะบทความนั้นไมไดถูกเก็บไวในเครือขายขอมูลของชินระ หากแตถูกเก็บไวที่หองเก็บเอกสารสําคัญแทน จังหวะนี้เองที่รีฟก็เดินเขามาพอดี เมื่อรีฟเห็นวินเซนตที่ฟนขึ้นมาแลวเขาจึงถามอาการของวินเซนต และทั้งหมดก็เริ่มพูดคุยเรื่องซีเรียสกัน อีกทางดานหนึ่ง ผูหญิงรูปรางเล็กที่มีดวงตาสีสมกําลังใชคอมพิวเตอรเพื่อตรวจสอบขอมูลอะไรบางอยางอยู ทันใดนั้นอาซูลก็เดินเขามาพอดีและถามเธอวาวินเซนตอยูที่ไหน เมื่อเธอตอบวาเขาอยูที่สํานักงานใหญของ WRO ชายรูปรางล่ําบึ้กจึงแสดงทาทางดีใจอาซูลซึ่งเปนคนที่บาการตอสูนั้นแทบจะอดใจรอไมไหวแลวที่จะไดปะทะกับคูตอสูที่คูควรกับเขา เมื่อไดเวลาแลวอาซูลจึงเดินออกจากหองไป ในขณะที่ผูหญิงรูปรางเล็กคนนั้นก็ลุกไปหยิบมาเทเรียลูกหนึ่งที่วางไวบนโตะขางๆตัวเธอ กอนที่จะเดินตามเขาออกไป กลับมาที่ฝาย WRO วินเซนตกําลังอธิบายเรื่องที่รอสโซพูดใหกับรีฟฟง เมื่อชาลัวไดยินดังนั้นเธอจึงพูดขึ้นวา “วิญญาณที่หลอหลอมขึ้นจากปฏิกูลดารา กําจัดสิ่งแปดเปอนและชําระลางไลฟสตรีม วิญญาณผูเพรียกหาวาระสุดทาย และนําพาโอเมกาไปยังสวรรคอันสูงสง (ภาคญี่ปุนจะจะบอกวาเพื่อนําพาโอเมกาผูหมายถึงวาระสุดทายไปยังมหาสมุทรดารา) นามของเขาคือเคออส” นี่คือขอความในบทวิจัยของดร.ลุเครเซีย โชครายที่เธอไดเคยอานบทวิจัยเพียงบางสวนเทานั้นเธอจึงไมไดรูอะไรเรื่องนี้มากเทาไหร เธอพูดตอไปวา “อยางไรก็ตาม โอเมกา เคออส และ....” แตยังไมทันที่เธอจะพูดจบ ลูกนองของรีฟก็ไดสงภาพของพวก DGS ที่กําลังบุกเขามายังสํานักงานใหญของ WRO ใหทุกคนดู เมื่อชาลัวไดรูวาพวก DGS กําลังบุกเขามา เธอจึงรีบกดสวิตซเพื่อปดประตูทางเขาสํานักงานใหญทุกทาง แตพวก DGS ที่นําโดยอาซูลก็สามารถพังประตูและสามารถบุกเขามาไดอยางงายดาย เมื่อวินเซนตเห็นดังนั้นเขาจึงรีบออกจากหองเพื่อไปลุยกับพวกศัตรูทันที แมวารีฟกับวินเซนตจะรีบออกจากหองเพื่อไปหาทางรับมือกับพวกศัตรูแลว แตชาลัวก็ยังคงคอยควบคุมออกคําสั่งเหลาสมาชิกกลุม WRO อยูในหองดังเดิม แตเมื่อชาลัวไดเหลือบมองไปที่มอนิเตอรที่ปรากฏภาพของหญิงสาวรางเล็กที่กําลังเดินเขามาในฐานของ WRO เธอจึงตกใจและรีบออกจากหองไป
  • 9. วินเซนตออกวิ่งพลานไปทั่วฐานของ WRO ระหวางทางเขาก็ตองตอสูกับพวกศัตรูมากมายที่บกเขามา  ุภายในอาคาร เขาคงไมรูตัววาระหวางที่เขากําลังตอสูอยูนั้น ใครบางคนไดเริ่มการสะกดรอยตามเขาแลว วินเซนตที่เก็บกวาดศัตรูที่บุกเขามาจนเกือบหมดแลวไดมาเจอกับชาลัวอีกครั้ง ชาลัวรูสึกไดถึงคนที่แอบสะกดรอยตามวินเซนตเขามา เธอจึงบอกใหเขายอมปรากฏตัวแตโดยดี ผูหญิงรางเล็กคนนั้นจึงปรากฏตัวขึ้นมาใหทั้งสองคนไดเห็น เมื่อชาลัวไดเห็นผูหญิงคนนั้นเธอจึงอุทานวา “เชลค!เชลคใชมั้ย!?” เชลคตอบกลับมาวาเธอไมรูจักใครใน WRO แตชาลัวไมสนใจ เธอบอกวาเธอตามหาเชลคมาตลอด 10ปท่ผานมา เมื่อชาลัวเดินเขาไปใกลเชลคเธอจึงชักดาบเลเซอรของเธอขึ้นมาขวางชาลัวไวอยางไมสบอารมณ ี “มันไมเกี่ยววาฉันจะเปนใครหรือเธอจะเปนใคร แตตอนนี้ฉนกําลังทํางานใหกับ DGS”เชลคตอบ ักลับมา ชาลัวพยายามจะอธิบายใหเชลคเขาใจวา ไมวาเวลาจะผานไปนานเทาไหร เธอก็ยังคงเปนนองสาวเพียงคนเดียวของชาลัวเชนเดิม “สิบปแลวสินะ นับจากวันที่พวกเขามารับตัวฉัน พวกเขาบอกวาฉันเปนคนที่มีความสามรถ แตคําพูดเหลานั้นก็เปนเพียงลมปากหอมหวานที่นําฉันไปสูความทุกขทรมานนับสิบปก็เทานั้นเอง พวกมันควบคุมจิตใจของฉัน จนกระทั่งฉันรูสึกวาฉันในตอนนี้เปนเพียงแคเงาของตัวฉันคนกอน ความเจ็บปวด ความกลัวที่ฉันไดรับสําหรับสิบปที่ตองเผชิญอยูภายในนรกใตดินที่มืดมิด มันเจ็บปวดยิ่งกวาที่เธอคิดมากนัก ดูรางกายฉันสิ ฉันอายุถึงสิบเกาปแลวแตเพราะมาโคที่ตองอาบอยูทุกๆวันฉันถึงเปนแบบนี้ แตวา...ฉันก็ไมคิดวาฉันเปนคนที่โชครายที่สุดในโลกหรอกนะ เพราะฉันไมเคยมีความคิดโงๆอยางเชนการตั้งความหวังไววาซักวันหนึ่งจะตองมีคนมาชวยฉันแนๆ” เชลคพูดกับชาลัวดวยสีหนาที่เรียบสงบ แตภายในใจของเธอนั้นกําลังคุกรุนไปดวยความโกรธเกรี้ยว เมื่อฟงมาถึงตรงนี้ชาลัวก็คุกเขาลงแลวเธอก็รองไหออกมา เธอพยายามจะขอโทษสําหรับทุกสิ่งทุกอยางที่เกิดขึ้น เมื่อเชลคเห็นดังนั้นเธอจึงจะฆาชาลัวทิ้ง แตรีฟก็เขามาขัดจะหวะพอดี รีฟพยายามที่จะพูดใหเชลคเขาใจ เขาบอกวาเชลคก็เห็นไมใชเหรอ รางกายของชาลัวนั่นไงคือผลตอบแทนของการที่เธอพยายามที่จะตอสูกับชินระมาตลอดสิบป เธอตองสูญเสียทั้งแขนและดวงตา อวัยวะของเธอกวาครึ่งของรางกายก็ลวนเปนของเทียมที่ถูกเอามาเปลี่ยนใหม ทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่จะหานองสาวที่รักเพียงคนเดียวของเธอใหพบ แมวาเชลคจะเขาใจในสิ่งที่รีฟพูด แตคําพูดของพวกเขาก็ทําใหเธอตองสับสน เธอคือ DGS แตในขณะเดียวกันเธอก็เปนนองสาวของชาลัว แมเธอจะบอกวาเธอไมเคยที่จะหวังใหใครมาชวย แตแทจริงแลวเธอก็แอบคิดถึงพี่สาวเพียงคนเดียวของเธออยูอยางลึกๆ เธอสับสน เธอไมเขาใจ เธอไมรู ไมรูวาตอนนี้เธอควรจะทําอะไร...ตลอดเวลาสิบปที่เธอตองผจญอยูในนรก มันทําใหจิตใจของเธอเปลี่ยนไปมากขนาดนี้เลยหรือ... “พอ..พอไดแลว”เชลคที่กําลังสับสน พูดออกมาดวยความอึดอัด เธอตั้งทาที่จะโจมตีใสชาลัว แตเมื่อรีฟเห็นดังนั้นเขาจึงรีบยิงปนใสที่ดับเพลิงซึ่งติดอยูบนเพดาน น้ําดับเพลิงจึงทะลักลงมาจากเพดานและตกใสตัวทุกๆคน จนทําใหดาบเลเซอรของเชลคใชการไมได วินเซนตและรีฟรีบพาชาลัวหนีไป ในขณะที่เชลคยงคงไมขยับไปไหน แมวาสีหนาของเธอนั้นจะนิ่ง ั เปนอยางมาก แตแทจริงแลวเธอยังคงเปยมไปดวยความสับสนในจิตใจ เมื่อวินเซนตและรีฟพาชาลัวไปพักยังที่ปลอดภัยแลว วินเซนตจึงอาสาที่จะไปชวยสงบสติอารมณใหกับเชลคเอง วินเซนตจัดการกับเชลคแบบเบามือจึงทําใหเธอแคสลบไป เมื่อชาลัวเห็นวาเชลคสลบไปแลวเธอจึงเขาไปกอดเชลคดวยความหวงใย
  • 10. รีฟกับวินเซนตตัดสินใจที่จะปลอยใหทั้งสองคนไปเคลียรกันเอาเอง เมื่อวินเซนตเดินออกมาจากบริเวณนั้นไดไมทันไร เขาก็เจอกับอาซูลที่ถลมเพดานลงมา วินเซนตสงสัยที่จูๆอาซูลก็ถามอะไรประหลาดๆกับเขาอาซูลถามวินเซนตวาวินเซนตรหรือไมวาทําไม ูเขาถึงมีชีวิตอยูจนถึงทุกวันนี้ได เมื่อวินเซนตไมตอบกลับไปอาซูลจึงบอกวาวินเซนตไมไดรูเรื่องอะไรเกี่ยวกับตัววินเซนตเองอยางที่เคาคิดจริงๆดวย วินเซนตไมพอใจและเริ่มโจมตีใสอาซูลแตดูเหมือนวาลูกโมของเขานั้นจะไมสามารถทําอะไรรางกายอันแข็งแกรงของอาซูลไดแมแตนิดเดียว รีฟที่ปรากฏตัวขึ้นมาเห็นวาทาจะไมคอยดีจึงรีบพาวินเซนตหนีไป ทั้งสามคนเลนวิ่งไลจับกันอยูพักหนึ่งแตแลวรีฟก็แนะนําใหวินเซนตใชร็อคเก็ตลอนเชอรที่วางอยูบนพื้นตรงนั้นจัดการมันซะ ซึ่งเมื่อวินเซนตหยิบมันขึ้นมายิงใสอาซูลแลว แรงปะทะก็ถึงกับทําใหวินเซนตและรีฟตองกระเด็นไปไกลทีเดียว เมื่อวินเซนตลุกขึ้นมาไดเขาจึงบนพึมพําวาวันหลังนายไมควรเอาของพรรคน้มาวางซี้ซั้วไวอยางนี้นะ แต ียังไมทนที่รฟจะไดแสดงความดีใจ เจาอาซูลก็ปรากฏตัวออกมาใหม รางกายของมันไมไดมีบาดแผลใดๆเลย แถม ั ีคราวนี้มันยังถือร็อคเก็ตลอนเชอรอนที่วินเซนตพึ่งใชเมื่อกี้มาเปนอาวุธคูกายอีกดวย ั วินเซนตบอกใหรีฟหนีไปสวนเขาจะจัดการกับมันเองอาซูลเองก็ดีใจเชนกันที่ไดตอสูกับศัตรูที่คูควรอยางวินเซนต แมวากระสุนปนของวินเซนตจะทําอะไรรางกายของอาซูลไมไดนัก แตเขาก็รูจักที่จะใชถังน้ํามันแถวนั้นใหเปนประโยชนในการจัดการกับมัน หลังจากที่วินเซนตจัดการกับอาซูลจนมันสลบไปไดแลวเขาจึงบอกกับรีฟวาเขาจะออกเดินทางไปยังนีเบิลเฮลมเพื่อคนหาความจริงในเรื่องของเคออสที่อยูภายในรางกายของเขา ดวยความเปนหวงเปนในรีฟจึงแนะนําใหวินเซนตแอบเขาไปทางทอระบายน้ําแทน เพราะตอนนี้ภายในเมืองนีเบิ้ลเฮลมนั้นไดถูกพวก DGS เขาไปยึดแลว =============================== Chapter 5 – Manor of Despair ===============================ทางระบายน้ําภายในเมืองนีเบิ้ลเฮลม ลําพังการเดินทางผานทางระบายน้ํานั้นก็ตองผจญกับกลิ่นเหม็นจนแทบจะแยอยูแลว แตพระเอกของเรากลับตองผจญฝูงซาฮากิน (ปศาจจิ้งเหลน) ที่ทํารังอยูในทางระบายน้ํานั้นอีกตางหาก ระหวางที่กําลังย่ําแยเพราะโดนเหลาจิ้งเหลนรุมทึ้ง โชคก็ยังคงเปนของวินเซนตเมื่อเขาพบมาเทเรียสายฟาที่ไมรไปตกอยูในบริเวณนั้นได ูอยางไร วินเซนตหาจังหวะหลอกลอพวกซาฮากินทั้งหลายใหมารวมกันเปนกระจุก จากนั้นเขาจึงกระโดดขึ้นสูงแลวยิงสายฟาลงมาใสทางน้ําที่พวกซาฮากินยืนอยู สงผลใหเหลาซาฮากินทั้งหลายจึงกลายเปนจิ้งเหลนทอดกรอบไปในคราเดียวกัน เมื่อจัดการกับเหลาจิ้งเหลนและหาทางออกจากทางระบายน้ําไดแลว วินเซนตก็ตองผจญกับเหลากองทัพDGS ที่มาคอยตอนรับเขา หลังจากที่เขาโคนพวกมันลงไดหมด เขาก็เดินเขาไปลิฟตที่เชื่อมตอไปยังชั้นใตดินของคฤหาสนชินระ
  • 11. ขณะที่ลิฟตกําลังเลื่อนขึ้นไปยังชั้นบนอยางชาๆ วินเซนตที่กําลังสับสนถึงตัวตนที่แทจริงของตัวเองก็กําลังครุนคิดถึงเรื่องราวในอดีตของเขาไปดวย ใช...เขาจําได ครั้งแรกที่เขาไดพบกับลุเครเซีย หลังจากที่เขาแนะนําชื่อสกุลของตัวเองใหลุเครเซียฟงและบอกวาชินระสงเขาใหมาเปนบอดี้การดใหลุเครเซียแลว เธอก็มีอาการตกใจ วินเซนตยังจําไดดีถึงอากัปกิริยาที่ผดปกติของเธอ ตอนนั้นเธอพูดวา “เปนไปไมได...ทําไมพวกเขาถึงสง ิลูกชายของ...” ซึ่งพอวินเซนตสังเกตถึงความผิดปกติของเธอ เธอจึงรีบหันมาพูดกลบเกลื่อนดวยน้ําเสียงที่ราเริงกอนที่เธอจะแนะนําชื่อของเธอ และบอกวายินดีที่ไดรจักคุณบอดี้การด ูเตาปฏิกรณแหงหนึ่งภายในเมืองมิดการ เก็ตซิธกําลังสืบหาตนตอของเสียงกรีดรองประหลาดที่ดังโหยหวนอยุทุกค่ําคืน ระหวางนั้นเองเขาก็ไดพบกับตูคอนเทนเนอรที่บรรทุกผูคนมาจากเมืองคาลมกําลังถูกขนไปยังสถานที่แหงหนึ่ง ขางในตูนั้นมีผูคนมากมายที่ถูกจองจํากําลังกรีดรองอยางบาคลั่งอยู เขารูสึกแยอยางที่สุดที่ไมสามารถจะชวยอะไรผูคนเหลานั้นได เขาคอยๆแอบตามตูคอนเทนเนอรที่กําลังมุงหนาไปยังใจกลางของบอมาโค เมื่อตูคอนเทนเนอรมาถึงใจกลางของบอมาโคแลว พวก DGS ก็ทําการทิ้งตูคอนเทนเนอรท่มีผูคนกําลังกรีดรองอยูมากมายนั้นลงไปในบอ ีมาโคซะ แตยังไมทันที่ตูคอนเทนเนอรจะไดตกลงไปแตะผิวของบอ ก็ปรากฏมือขนาดยักษของสัตวประหลาดโผลขึ้นมาเหนือบอมาโค มันจับตูคอนเทนเนอรที่ถูกปลอยลงมาเอาไวในมือของมันโดยมั่น กอนที่จะฉุดกระชากมือมันกลับลงไปในบอมาโค พรอมๆกับชีวิตของผูคนมากมายที่ตองสูญสลายไป “อะไรกันนะ พวกมันเลี้ยงตัวอะไรกันไวเนี่ย!!!” เก็ตซิธแผดเสียงออกมาดวยความตกตะลึง ทวาดูเหมือนวาเสียงของเขานั้นจะดังไปมากทีเดียว ใครบางคน...กําลังปรากฏตัวขึ้นจากหลุมดําที่กําลังขยายใหญขึ้นเรื่อยๆในบริเวณขางหลังของเก็ตซิธ “...ผูนําทางวิญญาณ โอเมกาของพี่ชาย...” ชายที่ปรากฏตัวขึ้นจากหลุมดํากลาว “เน...เนโร !!” เก็ตซิธเอยชื่อของชายผูนั้นที่เขารูจักดีเปนวาระสุดทาย กอนที่เขาจะถูกชายผูนั้นดูดเขาไปในความมืดมิด ที่เขาไมสามารถจะหวนกลับมาไดชั้นใตดินของคฤหาสนชินระ ในที่สุด วินเซนตที่ไปเดินออมโลกมานานแสนนานก็มาถึงคฤหาสนชินระเสียที เขาคอยๆเปดประตูเขาไปในหองสมุดที่คุนเคย กอนที่จะพบมาเทเรียลูกหนึ่งที่กลิ้งตามพื้นมาทางเขา ทันทีที่วินเซนตหยิบมันขึ้นมา มาเทเรียก็ปลดปลอยแสงสีขาวจาออกมา ที่ดานหลังของเขานั้นเอง ลุเครเซียไดปรากฏตัวขึ้น “เธอมาที่นี่เพื่อคนหาเรื่องของฉันใชมั้ย?” ลุเครเซียพูดดวยรอยยิ้ม รอยยิ้มอยางจริงใจที่เขาคิดถึงและโหยหามานานแสนนาน ลุเครเซียคอยๆกาวเดินเขามาหาเขา และเขาก็เดินเขาไปหาเธอเพื่อที่จะกอดรั้งเธอเอาไวแตวา....สิ่งที่เขาเห็นนั้นกลับเปนโฮโลแกรมของลุเครเซียที่ทะลุผานตัวเขาไป “โอเมกากําลังจะตื่นขึ้นมา ถูกมั้ย?” ลุเครเซียตั้งคําถามกับเขา “วิญญาณที่หลอหลอมขึ้นจากปฏิกูลดารา กําจัดสิ่งแปดเปอนและชําระลางไลฟสตรีม วิญญาณผูเพรียกหาวาระสุดทาย และนําพาโอเมกาไปยังสวรรคอันสูงสง นามของเขาคือเคออส” ฉันคนพบขอความเหลานี้ใน
  • 12. ขณะที่กําลังศึกษาเรื่องของสารจากชนเผายุคโบราณ โอเมกา ชื่อที่หมายถึงวาระสุดทายของทุกสิ่งทุกอยาง ก็เหมือนกับชีวิตอื่นๆบนดวงดาวที่ลวนเกิดมาจากไลฟสตรีม มันดํารงอยูภายในดวงดาวและรับคําสั่งทั้งมวลจากดวงดาว เมื่อดวงดาวถึงกาลสิ้นสูญ มันจะทําใหทุกชีวิตกลับไปสูการเริ่มตนใหมโดยการทําใหทุกคนกลายเปนไลฟสตรีม หลังจากนั้นมันก็จะนําพาวิญญาณของทุกคนบินทองไปในมหาสมุทรดารา เพื่อนําไปสูการเริ่มตนใหมยังสถานที่ๆไกลออกไป นี่แหละคือวัฎจักรของดวงดาว เมื่อใดก็ตามที่โอเมกาเกิดขึ้นมา ทุกชีวิตบนโลกนี้ก็จะจบสิ้น หลังจากที่โอเมกาบินทองไปในจักรวาลโลกนี้ก็จะกลายเปนดวงดาวแหงความตายเทานั้นเอง “ฉันไดเก็บแผนดิสคที่บันทึกขอมูลเหลานี้เอาไวยงที่แหงนี้ ฉันไมรูวามันจะชวยเธอไดมากแคไหน แต ัฉันอยากใหเธอพึงระลึกเอาไวเสมอวา ฉัน...ขอโทษนะ” ลุเครเซียกมหัวใหวนเซนต กอนที่ภาพโฮโลแกรมของตัวเธอจะคอยๆจางหายไป มาเทเรียที่วินเซนตถือ ิอยูไดแตกสลายออกกอนที่เขาจะตองขมตาลงดวยความเจ็บปวด วินเซนตหยิบแผนดิสคที่บันทึกขอมูลของโอเมกาขึ้นมาจากโตะ เขารูแลววาหลังจากนี้เขาจะตองออกตามหาแผนดิสคอีกสามแผนที่กระจายอยูตามหองตางๆในคฤหาสนแหงนี้ เขาเดินสํารวจไปทั่วบริเวณของคฤหาสนที่เขาคุนเคยเปนอยางดี เขาคิดวาไมวาเวลาจะผานไปนานเทาไหร สถานที่แหงนี้ก็ยังคงดูเหมือนปราสาทผีสิงเชนเดิม เมื่อวินเซนตเดินเขาไปในหองทดลองเขาก็ตองเจอกับศัตรูที่เขาไมคาดคิด เพราะคนที่ปรากฏตัวขึ้นมาขวางทางเชานั้นก็คือรอสโซนั่นเอง รอสโซบอกวาไมคิดเลยวาเธอจะไดเจอวินเซนตในที่แบบนี้ ตัวเธอเองกําลังคิดวาจะออกไปหาวินเซนตอยูพอดี ออ...เธอไมไดสนใจโอเมกาอะไรนั่นหรอก แตไวสตางหากที่ตองการมัน DGS ทุกคนนั้นตางก็ทําทุกอยางเพื่อเขา ถาโอเมกาคือสิ่งที่ไวสตองการ มันก็คือสิ่งที่ DGS ตองการเชนกัน เธอก็ไมรูเหมือนกันวาสุดทายแลวโลกนี้จะเปนอยางไร แตการฆาตกรรมหมูนี่มันก็เปนเรื่องที่สนุกดี การไดฆามนุษยทุกคนเนี่ยแหละคือสุดยอดแหงความปรารถนาของเธอ อยางไรก็ดี เธอบอกวาเธอนะมีชวิตอยูเพื่อฆาผูอื่นเทานั้น แมวาสามปที่แลวพวกเธอจะไดรบอิสรภาพ ี ักลับคืนมา แมวาพวกเธอจะไมตองอยูภายใตโลกที่มืดมิดและไมมีมาโคอีกตอไป แตพวกเธอก็ไมรูจะทําอะไรนอกจากการฆากันเอง เธอรอดชีวิตมาไดหลังจากที่ตองอาบเลือดของพวกพองนับพัน แมวาจะฟงดูเหมือนเปนเรื่องที่โหดราย แตสําหรับเธอแลวมันกลับเปนชวงเวลาที่มีความสุขที่สุดของเธอ การฆามนุษยทุกคนบนโลกนั่นแหละคือสิ่งที่เธอคิด และยิ่งเธอไดฆาคนมามากเทาไหร เธอก็ยิ่งกระหายการฆามากขึ้นเทานั้น เมื่อฟงมาถึงตรงนี้วินเซนตก็ยกปนขึ้นมาแลวเล็งไปที่หนาของรอสโซเขาพยายามที่จะโจมตีใสเธอแตเธอก็เอาแตหนีทาเดียว ดูเหมือนวาเธอจะมีแผนอะไรบางอยางอยู แตแลวเธอก็สงหุนยนตสี่ขา “BlackWidow” มาลุยกับเขาแทน เจาบอสตัวนี้ก็รายใชเลน นอกจากจะมีพลังปองกันที่สงจนกระสุนแทบจะไมระคายผิวมันแลว มันยัง  ูปลอยเลเซอรพลังงานแสงที่โดนเขาไปมีแตตายลูกเดียว แถมยังยิงปนกลและลูกระเบิดไดอีกตางหาก แตไมวามันจะเกงแคไหน สุดทายพระเอกของเราก็สามารถเอาชนะมันไดอยูดี ขณะที่วินเซนตกําลังดูซากของหุนยนตที่ตัวเองพึ่งจะจัดการไปไดอยูนั่นเอง รอสโซก็ดอดเขามาจากทางดานหลังของเขา ยังไมทันที่วินเซนตจะรูตัวเธอก็ออมไปทางดานหนา และใชมือของเธอทะลวงเขาไปในหนาอกซายของวินเซนต และหยิบอะไรบางอยางจากรางกายของเขาออกมา
  • 13. ...มันคือ “โปรโตมาเทเรีย” … แทที่จริงแลวมาเทเรียที่พวกมันตามหามาตลอด และวินเซนตเองก็ไมรวามันอยูไหน ใครบางคนนั้นได ูฝงมันเอาไวในรางกายของวินเซนตมานาแสนนานซึ่งตัวเขาเองก็ไมเคยรูเรื่องนี้มากอน แลวรอสโซรูเรื่องนี้ไดอยางไร? นาเสียดายที่เขาไมมีเวลาที่จะไดคิดเรื่องเหลานี้เพราะตอนนี้สถานการณทาจะไมคอยดีเสียแลว วินเซนตรูสึกไดวากลามเนื้อทั่วรางกายของเขากําลังกระตุกอยางรุนแรง เขาเจ็บปวดทรมานและลมลงไปกระแทกกับพื้นอยางหมดทา ตาของเขาเหมอลอย เขาตองหาทางทําอะไรซักอยางเพื่อจัดการกับสถานการณตอนนี้ รางกายของเขาคอยๆสองแสงสีแดงและกลายรางเปนเคออส แมวาเขาจะกลายรางเปนเคออสแลวแตเขากลับไมสามารถควบคุมตัวเองได วินเซนตในรางเคออสไมสามารถแมแตจะลุกขึ้นมายืนหรือขยับเขยื้อนได เมื่อรางกายของเขาพนขีดจํากัดที่จะรับไหวแลว เขาจึงกลายรางกลับมาเปนวินเซนตดังเดิมอีกครั้ง เมื่อไมมีโปรโตมาเทเรียแลววินเซนตก็ไมสามารถที่จะควบคุมรางเคออสของตนเองไดอีกตอไปรอสโซที่รูถึงความจริงขอนี้อยูแลวคอยๆยอตัวลงขางๆเขา เพื่อที่เตรียมที่จะปลิดชีวิตของเขาซะ เมื่อถึงตรงนี้ใครบางคนที่สวมชุดมอคก็ปรากฏตัวขึ้นมา เขาเขวี้ยงชูริเคนยักษใสรอสโซแตเธอสามารถหลบไดรอสโซพยายามที่จะโจมตีกลับใสคนลึกลับนั้นแตก็พลาดเปา ทันใดนั้นระเบิดแสงที่ติดมากับชูริเคนยักษก็สองแสงจาขึ้นมาทําใหรอสโซตาพราและมองไมเห็นไปชั่วครู กวาที่ตาของเธอจะพรอมใชงานอีกครั้งหนึ่ง ใครคนนั้นก็พาวินเซนตหนีไปเรียบรอยแลว เมื่อตาของรอสโซหายพราแลวเธอจึงรีบวิ่งออกมานอกคฤหาสนชินระแตก็ไมพบแมแตเงาของใคร เธอทุบกําปนลงกับพื้นดวยความเสียดายที่ไมสามารถเด็ดชีพของเขาได อยางไรก็ดี เธอคิดวาวินเซนตในสภาพที่ไมสมประกอบแบบนั้นไมใชคูตอสูของเธอ ณ เวลานี้ การเริ่มตนของบทสุดทายไดเริ่มขึ้นแลว =============================== Chapter 6 - Deepground Strikes Back =============================== ในความฝน...วินเซนตฝนถึงสมัยตอนที่เขามาทํางานเปนบอดี้การดใหกับลุเครเซียอีกครั้ง ตอนนั้นเขาถามลุเครเซียและดร.โฮโจวาแนใจหรือที่จะใชลูกแทๆของพวกเขาเองเพื่อการทดลอง โฮโจบอกวาเขาและลุเครเซียตางก็เปนนักวิทยาศาสตร นี่เปนปญหาของพวกเขาและมันไมใชเรื่องที่เขาจะตองมาฟงบุคคลภายนอกอยางวินเซนต สวนลุเครเซียเองก็ไมพอใจที่วินเซนตไดแตถามเธอวาแนใจหรือโดยไมพยายามที่จะหักหามเธอเอาไว ดังนั้นเธอจึงตอบดวยทาทีที่อึดอัดใจและประชดไปวา “เธอแนใจ” “ใช.....ตอนนั้นฉันไดแตมอง ฉันไมไดแมแตพยายามที่จะหามเธอเอาไวได...และหลังจากนั้น..” ลุเครเซียคอยๆลมปวยลงเรื่อยๆ และเธอก็คลอดเซฟรอธในเวลาตอมา... กวาที่วินเซนตจะรูสึกตัวอีกที รางกายของเขาก็ไมเหมือนเดิมเสียแลว... กาลเวลาผานไปนานถึง 23 ป กวาที่เขาและเธอจะไดมาเจอกันอีกครั้ง เขาบอกวาเธอควรที่จะตําหนิเขาที่เขาไมสามารถจะหยุดยั้งเธอในตอนนั้นเอาไวได แตเธอกลับเอาแตบอกวา “ฉัน...ขอโทษ”บนรถบรรทุกของกลุม WRO ระหวางทางมุงหนาไปยังสํานักงานใหญ
  • 14. วินเซนตที่ฟนขึ้นมาพบวาตัวเองกําลังนอนอยูบนรถบรรทุกของกลุม WRO ใครบางที่สวมชุดมอคเริ่มทักทายเขา นาแปลกใจที่เขามึนเกินกวาที่จะแยกแยะไดวาเสียงนั้นเปนเสียงของใคร “ดี ถางั้นก็ถางหูฟงใหชัดเจนละกัน ฉันคือแชมเปยนแหงโลกาและฟากฟา ผูพิชิตความชั่วรายทั้งปวงกุหลาบขาวเพียงหนึ่งเดียวจากวูไถ~” วาแลวเธอก็ถอดชุดมอคของเธอออก “ยัฟฟ คิซารากิ มาแลว !!!” หลังจากนั้นเธอที่กําลังเก็กอยูบนรถที่แลนดวยความเร็วก็เสียการทรงตัวและก็ลมหัวไปโขกใสคอมพิวเตอรดานหลังเขาดังโปก... ยัฟฟเริ่มเลาใหฟงวาเธอพบวินเซนตอยูในสภาพที่หนาอกซายเปนรูกลวง ตอนแรกเธอคิดวาวินเซนตคงจะชะตาขาดเสียแลว แตจูๆแผลก็คอยๆสมานกันเองไดอยางนาอัศจรรย รีฟเองที่เปนคนเรียกยัฟฟใหมาชวยวินเซนต เมื่อเธอไดรับคําสั่งจึงรีบตรงไปที่นีเบิลเฮลมทันที เธอเริ่มคนหาจากในตัวเมือง เมื่อไมเจอเธอก็เลยเปดประตูเขาไปในคฤหาสน พอเดินไปเดินมาอยูพักนึงแลวก็เจอเขากําลังกําลังจะเปนศพซะแลว เธอจึงรีบชวยเขาออกมา วินเซนตคอยๆเก็กเสียงกอนที่จะขอบคุณยัฟฟที่ชวยเหลือเขา ซึ่งพอยัฟฟไดฟงแลวเธอเองก็ถึงกับอายมวนไปเหมือนกัน เลนเอาพูดติดๆขัดๆไมเปนคําไปหลายประโยคเลยทีเดียว แตเธอก็บอกวาเธอไมไดอยากใหวินเซนตซีเรียสขนาดนั้น ยัฟฟตอสายไปยังรีฟเพื่อแจงใหรีฟรูวาวินเซนตปลอดภัยดีแลว รีฟจึงเริ่มเลาเรื่องที่เขาสงเก็ตซิธเขาไปในมิดการและเลาถึงเรื่องสยดสยองที่เก็ตซิธไดพบเห็น ทางดานวินเซนตเองก็เลาเรื่องทั้งหมดที่เขาคนพบเกี่ยวกับโอเมกาใหทางรีฟฟง หลังจากที่รีฟไดขอใหทั้งสองคนรีบกลับมาที่สํานักงานใหญของ WRO แลว สัญญาณก็ตัดไป วินเซนตนั่งครุนคิดอะไรบางอยูเงียบๆ ในขณะที่ยฟฟก็กําลังโมไปเรื่อยวาเธอมีวิธีจัดการกับเหลา DGS ัทั้งหลายอยางไรบาง แมวายัฟฟจะสังเกตไดวาวินเซนตไมไดฟงสิ่งที่เธอกําลังพูดอยู แตเธอก็ไมใชคนที่จะหยุดพูดดวยเรื่องแคนี้ มั่นใจไดเลยวาเธอยิ่งพูดเรื่องของเธอมากขึ้นๆเพื่อเรียกรองความสนใจจากเขาสํานักงานใหญของกลุม WRO เมื่อเชลคฟนขึ้นมาเธอก็พบวาเธอกําลังอยูในแคปซูลรักษาตัวภายในฐานทัพของ WRO เธอคอยๆเปดแคปซูลออกและเดินออกมา ดานหนาเธอนั้น สิ่งที่เธอพบคือพี่สาวคนเดียวของเธอที่ออนเพลียจากการดูแลเธอกําลังฟุบหลับอยูบนโตะ โดยมีดาบเลเซอรคูของเชลควางอยูขางๆ ที่หองขังภายในสํานักงานใหญ ยามทั้งหลายกําลังเดินตรวจตราอยูรอบๆบริเวณหองขัง ภายในหองนั้นมีรางของอาซูลกําลังนอนสลบอยู แตแลวเขาก็ลืมตาตื่นขึ้นมา... กลับมาที่เชลคเธอกําลังจองมองไปรอบๆรางกายพี่สาวของเธออยู แตแลวชาลัวก็ตื่นขึ้นมาพอดี ชาลัวรีบถามอาการของเชลคดวยความเปนหวงเปนใย ทวานองสาวสุดที่รักของเธอกลับดาประชดประชันหาวาเธอโงที่ชวยชีวิตศัตรูอยางเธอเอาไวเชลคบอกวาเธอจะฆาชาลัวทิ้งซะแลวเธอก็จะกลับไปอยูกับพวก DGS ดังเดิม เมื่อชาลัวไดยินเชนนั้นเธอจึงบอกวาเธอไมพอใจที่เชลคพูดแบบนั้น เธออุตสาหตามลาหาเชลคเปนเวลากวา 10 ป ดังนั้นเธอจะไมมีวนยอมที่จะใหเชลคฆาแกงเธอและกลับไปอยูกับพวก DGS งายๆเปนแน ั เชลคยกดาบเลเซอรของเธอขึ้นมาตั้งทาพรอมลุยโดยที่ไมไดสนใจคําพูดของชาลัวแมแตนิดเดียว เมื่อชาลัวเห็นดังนั้นจึงกวักมือเรียกนองสาวของเธอใหบุกเขามาไดเลย เธอจะสั่งสอนนองสาวตัวแสบที่ไมไดเจอกันมานานกวา 10 ปดวยสองมือของเธอเอง
  • 15. ทางดานหองขัง ยามที่กําลังเฝาอยูหนาหองขังตองปลิวกระเด็นตามประตูที่โดนใครบางคนที่อยูในหองขังถีบกระเด็นออกมา เสียงฝเทาที่หนักแนนราวกับเสียงฝเทาของสิ่งมีชีวิตขนาดยักษกําลังเดินออกมาจากหองขังดังกังวานขึ้น เทาขางนึงกาวออกมาจากหองขังที่อาซูลนอนอยู แตอนิจจา...ทําไมมันถึงกลายเปนเทาของเบฮีมอธไปได ? จังหวะเดียวกันนั่นเอง พวก DGS ที่ตองการมาพาตัวเชลคและอาซูลกลับไป ก็บุกเขามายังสํานักงานใหญของ WRO อีกครั้ง แถมคราวนี้พวกมันพกปนไรเฟลมาซุมยิงพวกเราจากระยะไกลดวยอีกตางหาก รีฟที่อยูในหองบังคับการกําลังรับฟงรายงานสถานการณจากเหลาลูกนองของเขา แตยงไมทันที่เขาจะจับ ัใจความอะไรได ลูกนองของเขาถูกทํารายจนสิ้นใจไปกอนที่จะพูดไดจบประโยคทุกครา รีฟรูสึกตัวไดวาศัตรูคงกําลังบุกเขามาเปนแน ขณะที่เขากําลังยืนคิดอยูนั่นเองประตูหองก็ถูกพังลง ทหาร DGS คนหนึ่งบุกเขาแลวตั้งทาเตรียมที่จะยิงมิสไซลมาที่ตัวรีฟ... ลูกนองของรีฟรีบติดตอไปที่ชาลัว เมื่อชาลัวไดเห็นภาพที่เหลา DGS กําลังบุกเขามาในฐานของWRO เธอจึงตองหยุดเรื่องการสั่งสอนนองสาวของเธอเอาไวกอน กลับมาที่วินเซนตกับยัฟฟที่นั่งอยูดานหลังของรถบรรทุก จูๆคนชับรถก็รองจากขึ้นมาแลวรถก็ไปชนกับ ขางทางเขาให ยัฟฟที่กาลังยืนพลามอยูจึงเสียการทรงตัวและกลิ้งไปชนกับกําแพงดานขางของรถจนเธอตองสลบ ํไป วินเซนตท่ีเห็นดังนั้นจึงปลอยใหยัฟฟนอนสลบอยูในรถตอไปดวยความหวังดี สวนตัวของเขาเองก็รีบเปดประตูทางดานหลังรถออกเพื่อที่จะไดรีบวิ่งกลับไปยังสํานักงานใหญของ WRO ใหไดทันเวลา เมื่อวินเซนตเปดประตูดานหลังรถออกมาเขาจึงพบหุนยิงมิซไซลจํานวน 3-4 ตัวที่พึ่งจะยิงมิซไซลมาใสรถของเขาจนคนขับตองหักหลบและรถเลยตองไปชนกับขางทางมาสดๆรอนเมื่อครูนี้นี่เอง เขาจัดการเขาหุนกระปองพวกนั้นโดยเร็วแลวรีบออกวิ่งตามทางของหุบเขาเขาไป ระหวางทางเขาตองผจญกับฝูงสุนขปศาจ แมลง ัปศาจ เครื่องบินรบ แลวก็เหลาทหาร DGS ที่กําลังโดนแมลงปศาจรุมทึ้งอยางอนาถ.... ที่หนาทางเขาฐานทัพ WRO ไดมีพวก DGS มากมายกําลังรอตอนรับวินเซนตอยู คราวนี้พวกมันไดพาหุนยนต Black Widow II ซึ่งเปนรุนปรับปรุงของเจา Black Widow ที่เคยโดนวินเซนตปราบไปที่นีเบิ้ลเฮลมมาเปนกําลังเสริมดวย แตสุดทายไมวาพวกมันจะแหกันมากี่รอยกี่พันคน ก็ยอมมิอาจสูกับพระเอกที่เดินทางมาพรอมกับปนแคสามกระบอกของพวกเราได หลังจากที่วินเซนตจัดการกับพวกลูกกระจอกดานหนาฐานไดแลว เขาก็วิ่งเขาไปชวยพวก WRO ที่ยังรอดชีวิตอยูภายในฐานในทันที ในขณะที่วินเซนตกําลังไลลากําจัดพวก DGS ที่บุกเขามาในฐาน เขาก็ไดพบกับสัตวประหลาดเบฮีมอธที่กําลังไลขวิดพวกสมาชิก WRO อยู ในขณะที่วินเซนตกําลังยืนอึ้งวาสัตวประหลาดตัวใหญขนาดนี้มันลอดผานทางเขาฐานที่เล็กเทารูหนูมาไดอยางไร ชาลัวกับเชลคก็ปรากฏตัวขึ้นเชลคบอกวาเจาเบฮีมอธตัวนี้แหละคืออาซูล วินเซนตยิงปนกระหน่ําใสอาซูลแตดูเหมือนวาลูกโมอันเล็กๆของเขานั้นแทบจะไมไดทําใหผิวหนังของอาซูลมีบาดแผลไดแมแตนิดเดียว ชาลัวที่เห็นถึงความไรน้ํายาของวินเซนตจึงกระโดดเขาไปโจมตีใสอาซูลแตยังไมทันที่เธอจะไดแตะถูกตัวอาซูลเธอก็โดนมันหวดกลับปลิวไปไกลจนเกือบจะเปนโฮมรันเสียแลว พระเอกของพวกเราพยายามจะเขาไปชวยชาลัว แตแลวเขาก็โดนอาซูลทําโฮมรันดวยเหมือนกันสถานการณดูเหมือนจะกลับมาย่ําแยอีกครั้งเมื่อลูกโมของวินเซนตก็ทาอะไรอาซูลไมได ขณะที่ชาลัวเองก็ไอคอก ํแคกและบาดเจ็บอยู จังหวะนี้เองอาซูลก็เดินมาประชิดตัวเชลคและมันก็ตบเชลคจนคว่ําไมเปนทาเชนกันอาซูลพยายามจะโจมตีซ้ําใสเชลคแตเธอก็ลุกขึ้นยืนและหยิบมาเทเรีย “Shield” มาปองกันไวไดทันพอดี
  • 16. อาซูลในรางของเบฮีมอธคอยแปลงรางกับมาเปนอาซูลในรางมนุษยคนเดิม เขาพยายามจะโจมตีใสเชลคอีกครั้งแตเธอหลบไดทันอาซูลบอกเชลควาเธอนะหมดประโยชนแลว เธอในตอนนี้ก็ไมตางจากพวกทหารชั้นต่ําที่ตองคอยอาบมาโคอยูเรื่อยๆเพื่อรักษาสภาพของรางกายที่แสนจะบอบบางเอาไว ความสามารถในการไดฟเน็ตเวิรคของเธอก็กระจอกเกินกวาที่เขาจะยอมรับใหเธออยูในกลุม Tsviet ได เธอในตอนนี้ก็เปนแคแมลงตัวจอยสําหรับ DGS เทานั้นแหละ เชลคที่ไดยินเพื่อนที่รวมชะตากรรมกับเธอมาตลอด 10 ปพูดแบบนั้นจึงช็อค เธอไดแตยืนนึ่งๆและไมรูจะทําอยางไร 10 ปที่ผานมาเธอใชชีวิตอยูเพื่อ DGS มาตลอด แลวอยูดีๆถาหากเสาหลักที่เธอยึดมั่นมาตลอดมันลมครืนลงไป ตอไปเธอจะเชื่อถืออะไรไดอีก? ตอไปเธอจะยึดมั่นใครไดอีก? แลวเธอจะมีชีวิตอยูตอไปเพื่ออะไร? อาซูลยังคงกลาวตอไปอีกวา หนาที่ของเชลคคือการตามหาคนที่ครอบครองโปรโตมาเทเรียจากเศษความทรงจําของดอกเตอรหญิงคนนั้นที่พวกเขาอัพโหลดเขาไปในเน็ตเวิรคของเชลคอยางไรก็ดี เมื่อเธอสามารถหาผูครอบครองโปรโตมาเทเรียพบแลวเธอก็ไมมีความจําเปนสําหรับ DGS อีกตอไปแลว อีกทั้งพวกเขาก็จะปลอยใหคนที่มีความสามารถแบบเธอไปอยูกบพวก WRO ก็ไมไดเสียดวย ฉะนั้นเธอก็จงกลับคืนสูดวงดาวซะ ัเถอะ นี่เปนคําสั่งจากไวสเมื่อพูดจบแลวอาซูลจึงตั้งทาเพื่อเตรียมจะฆาเชลคแตเธอก็ชักมาเทเรีย Shield ขึ้นมาปองกันเอาไวไดทัน เมื่อไดจังหวะแลวชาลัวจึงรีบจับมือเชลคแลวลากเธอใหหนีไปดวยกัน ชาลัวทุบปุมประตูทางออกฉุกเฉินและเมื่อประตูเปดขึ้น ดวยความเสียสละ…พระเอกของเราจึงรีบวิ่งแจนเขาประตูไปเปนคนแรกทันที... ชาลัวจะใหเชลครีบวิ่งเขาประตูฉุกเฉินไปแตเชลคกลับไมยินยอม เธอจึงตองเริ่มออกแรงกลอมเชลคอีกครั้ง เธอบอกวาพวกเรากําลังพยายามที่จะเอาชวงเวลา 10 ปที่พวกเราตางก็สูญเสียไปกลับคืนมาไมใชเหรอเพราะฉะนั้นเราสองคนจะมาติดอยูที่ตรงนี้ไมไดนะ! ประตูฉุกเฉินคอยๆเลื่อนมาปดอยางชาๆ ชาลัวตกใจจึงรีบใชแขนกลของเธอสอดเขาไปขวางประตูไวไมใหปดได ในขณะที่วินเซนตก็ชวยออกแรงงางประตูเอาไวเชนเดียวกัน แมวาเชลคจะเห็นภาพที่ทั้งสองคนตางก็ลําบากเพื่อชวยเหลือเธอแลวแตเธอก็ยังงอแงไมยอมวิ่งเขาประตูไปงายๆ ชาลัวจึงตองใชกําลังผลักนองสาวของเธอใหเขาประตูไป “เชลคฉันขอโทษที่ฉันไมสามารถที่จะเปนพี่สาวที่ดีกวานี้ได และฉันก็ขอโทษที่ฉันปลอยใหเธอตองทนทุกขทนมานมาเปนเวลานาน วินเซนต ฝากนองสาวของฉันดวยนะ” ชาลัวเริ่มกลาวคําบอกลาแกทั้งสองคนในขณะที่อาซูลก็คอยๆยางสามขุมเขามาทางดานหลังเธอ สวนประตูที่บีบเขามาเรื่อยๆก็คอยๆบดแขนกลของเธอจนแหลกละเอียดทีละนิดๆ “เชลค ฉันดีใจที่ไดเจอเธออีกครั้ง และโปรดจําเอาไวดวยนะวา...” “...ฉัน...รักเธอมาก...” เชลคไดแตยืนอึ้งตาคางดวยความกลัว ใช...เธอกําลังกลัว กลัวที่จะตองสูญเสียพี่สาวสุดที่รักเพียงคนเดียงของเธอไป ตลอดเวลาที่ผานมาเธอมักจะคิดวาเธอเองมีชีวิตอยูคนเดียวมาตลอด ใช...เธอคิดวาทุกๆคนตางก็เปนศัตรูกับเธอมาตลอด แตวาทําไมตอนนี้... เธอเองก็ไมเขาใจเหมือนกันวาทําไมเธอตองกลัว ทําไมเธอตองเสียใจ...กับการจากไปอยางไมมีวันกลับมาของพี่สาวเธอ ประตูฉุกเฉินถูกปดลงอยางสมบูรณโดยมีเพียงแควินเซนตและเชลคเทานั้นที่พึ่งจะเขาไปได วินเซนตทุบประตูดวยความเจ็บใจที่ไมสามารถจะรั้งประตูเอาไว เขารูสึกเจ็บปวดกับความออนแอของตนเอง นี่เปนอีกครั้ง
  • 17. หนึ่งที่เขาไมสามารถแมแตจะชวยผูหญิงเพียงคนเดียวเอาไวได ใครบางคนกําลังจะตายตอหนาเขา โดยที่เขาไมสามารถจะทําอะไรกับเหตุการณที่กําลังจะเกิดขึ้นตรงหนาของเขาไดเลย นอกจากการยอมรับมัน... อาซูลโจมตีใสชาลัวอยางเต็มแรง เสียงปะทะของกําปนของเขากับรางกายของชาลัวดังสนั่นจนเชลคและวินเซนตที่อยูอีกดานนึงของประตูตองตกใจ หลังจากนั้นเลือดของชาลัวก็คอยๆไหลผานใตประตูฉุกเฉินของอีกฝง หนึ่งเขามายังฝงของวินเซนตอาซูลพยายามจะพังประตูเขามาเพื่อที่จะจัดการกับเขาและเธอที่กําลังจะหนีไป เมื่อวินเซนตเห็นทาไมดีเขาจึงรีบฉุดแขนของเชลคและพาเธอหนีไปทันที =============================== Chapter 7 – The Shera ===============================หองควบคุมของสํานักงานใหญ WRO หองแตละหองถูกทําลาย มอนิเตอรและเครื่องใชตางๆแตกราว ไฟฟาลัดวงจรทั่วทุกจุดของอาคาร ควันไฟพุงโขมงไปทั่ว ทั้งหมดนี้คือสภาพของสํานักงานใหญ WRO ในตอนนี้ ภายในหองควบคุม รีฟกําลังนั่งอยางซึมเศราอยูกับพื้น สีหนาของเขาดูไมคอยจะสูดีนัก รีฟกําลังรูสึกอับอายในความออนแอของตัวเอง แมวาเขาจะถูกเรียกวาเปนหนึ่งในฮีโรจากสงครามเจโนวา แมวาเขาจะไดครอบครองทุกสิ่ง แตสุดทาย...อะไรๆก็จบลงไมสวยอยางที่เขาคิด วินเซนตเดินเขามาภายในหอง เมื่อเขาเห็นรีฟกําลังนั่งซึมเศราอยูเขาจึงคุกเขาลงไปนั่งยองๆขางๆรีฟ “รีฟ นายยังไมไดคิดที่จะยอมแพใชมั้ย” เขาเวนวรรคเล็กนอยกอนที่จะพูดตอไป “ฉันนะเคยเปนแคกอนหินที่หยุดนิ่งอยูทามกลางกระแสแหงเวลา แตเมื่อ 3 ปกอน ไมใชนายกับเพื่อนพองทุกๆคนหรอกหรือที่สอนใหฉันรูจักที่จะกาวตอไปในวันขางหนา” วินเซนตกลาวกอนที่เขาจะลุกขึ้นและเดินออกจากหองไป อีกทางหนึ่ง ยัฟฟกําลังเฝาดูรางของชาลัวที่ถูกเก็บเอาไวในหลอดทดลอง สีหนาของเธอดูไมคอยสูดีนก ัแพทยที่มาดูแลอาการของชาลัวนั้นบอกกับยัฟฟวาชาลัวไดรับบาดเจ็บที่ศีรษะอยางรุนแรง ถาหากไมมีปาฎิหาริยใดๆเกิดขึ้นเธอก็คงจะไมฟนขึ้นมาอีก เมื่อวินเซนตเดินเขามายัฟฟจึงดุดาวินเซนตที่ไมสามารถชวยชาลัวเอาไวได วินเซนตที่ไดยินดังนั้นก็ไดแตขอโทษ ตัวเขาเองก็เสียใจกับเหตุการณนี้ไมนอยไปกวาใครเชนกัน บางทีเขาอาจจะเปนคนที่เจ็บปวดที่สุดสําหรับการที่เขาไดปลอยใหผูหญิงคนหนึ่งตองเสียชีวิตไปตอหนาตอตา โดยที่เขาไมสามารถจะชวยอะไรไดเลยแมแตนิดเดียว... เมื่อวินเซนตขอโทษแลว ยัฟฟเองก็ขอโทษที่เธอเผลอพูดไมดีกับวินเซนตเชนกัน บรรยากาศของหองถูกปกคลุมไปดวยความตึงเครียด แตแลวเชลคก็เดินเขามาในหอง “เขาก็แคคนโง”เชลคพูดเหน็บแหนมชาลัวที่สละชีวิตของตนเองเพื่อชวยเชลคเอาไว เมื่อยัฟฟไดยินดังนั้นเธอจึงน็อตหลุดและเดินเขามาตบหนาเชลคอยางแรง ยัฟฟตะคอกใสเชลควาเธอไมมีสิทธิที่จะพูดวาชาลัวแบบนั้น แตแลวเมื่อเธอเริ่มรูสึกวาเธอไมสามารถที่จะควบคุมอารมณตัวเองได เธอจึงรีบเดินออกจากหองดวยทาทีที่หงุดหงิด กอนที่เธอจะเผลอทําอะไรรุนแรงมากไปกวานั้น
  • 18. ภายในหองที่เหลืออยูกันแค 2 คนเชลคถามวินเซนตวาทําไมชาลัวถึงตองทําแบบนั้นดวย วินเซนตจึงเลาใหฟงวาเมื่อตอนที่เขาถามชาลัววาเธอกําลังตามหาอะไรอยู ชาลัวไดตอบกลับมาวาเธอกําลังตามหา “เหตุผลในการดํารงชีวิตอยูของเธอ” ซึ่งมันก็หมายถึงเชลค ใช...เชลค คือเหตุผลที่ทําใหชาลัวดิ้นรนพยายามที่จะมีชีวิตอยูตอไป “ฉันไมเขาใจวาทําไมเธอถึงสามารถที่จะมอบชีวิตของเธอใหกับคนอื่นได คุณเขาใจมั้ย? วินเซนตวาเลนไทน?”เชลคถามคําถามที่มนุษยทุกคนตางก็มีคําตอบของตัวเองอยูในใจอยูแลวแกวินเซนต บางที...การที่เธอถูกจับเอาไปฝกซอมและทดลองเปนเวลานานกวา 10 ป มันคงทําใหเธอคอยๆเริ่มที่จะสูญเสียหัวใจของมนุษยไปทีละนิดๆ จนเธอไมอาจที่หาคําตอบของคําถามนี้ไดสินะ “ฉันคงตอบแทนพี่สาวของเธอไมไดหรอก แตวา...เมื่อคนเรามีใครซักคนที่เรารักและหวงใยมาก การมอบชีวิตใหแกเขานะเปนเพียงสิ่งเล็กนอยที่สุดที่เราจะทําใหเขาไดนะนะ” “...นี่แหละ...คือวิถีของมนุษย...” เขาหยุดเล็กนอยเพื่อใหเธอไดคิด กอนที่เขาจะกลาวตอไป “ออ! แลวก็...รอบๆตัวฉันยังมีเพื่อนบาๆอีกเยอะ ที่พรอมจะเสี่ยงชีวิตเพื่อชวยเหลือคนอื่น โดยที่ไมตองการเหตุผลดวยนะ” เมื่อเชลคไดยินดังนั้นเธอจึงไดเดินเขาไปใกลตัววินเซนต เธอสะดุดลมลงไปขางหนา แตวาวินเซนตก็จับตัวเธอเอาไวไดทัน ทันทีที่เชลคเงยหนาขึ้นมามองวินเซนต ภาพของความทรงจําบางอยางก็ผดขึ้นมาภายในหัว ุของเธอ มันเปนภาพของทุงดอกไมที่งดงามทามกลางวันที่มีสายลมอันอบอุนพัดผานอยางเบาๆ ที่บริเวณแถวตนไมใหญ ใครบางในชุดฟอรมของเทิรคกําลังแอบงีบหลับอยูตรงนั้นทุงดอกไมบริเวณแถบชานเมืองนีเบิ้ลเฮลม “มาแอบหลับอยูตรงนี้ เดี๋ยวก็ไขขึ้นหรอกนะ!” ลุเครเซียพูดปลุกวินเซนตที่กําลังแอบอูงานมานอนเลนอยางสบายใจ ...ใชแลว มันเปนภาพความทรงจําสมัยที่วินเซนตยังคงทํางานเปนบอดี้การดใหกับลุเครเซีย สมัยที่ลุเครเซียกําลังคนควาเรื่องของเจโนวาอยูที่เมืองนีเบิ้ลเฮลม วินเซนตสะดุงตื่นขึ้นมาดวยเสียงของเธอ ทาทียามตกใจของเขาเปนอะไรที่นารักมากจนเห็นแลวอดที่จะยิ้มไมได ลุเครเซียจึงหยอกถามเขาไปวาตกใจอะไรกันนักหนา หนาของเธอนากลัวนักหรือไง แลวถาเขามัวแตอูอยูแบบนี้ เขาจะเปนบอดี้การดของเธอไดอยางไรเนี่ย? “แหม...ผมก็แคหลบมาพักสายตาแคนาทีเดียวเอง” วินเซนตตอบกลับไปดวยรอยยิ้มที่ดูเขินอายนิดๆ “อืม...วันนี้สายลมดูอบอุนดีเนอะ นี่! วาแตเธอรูมั้ยวาเธอกําลังนั่งทับที่ของฉันอยู” ลุเครเซียพูดหยอก วินเซนตไปอีกครั้งนึง คราวนี้วินเซนตถึงกับหมุนซายหมุนขวาและไดแตงงวาที่ของเธอที่เขานั่งทับอยูมันหมายถึงอะไร แตแลวลุเครเซียก็ยกตะกราซึ่งใสอาหารกลางวันมาเต็มเปยมขึ้นมาโชวใหวินเซนตดู “คุณจะนั่งทานดวยกันมั้ยละ?” ลุเครเซียพูดชวนเขาดวยรอยยิ้ม... . . .
  • 19. เมื่อถึงตรงนี้เชลคที่พึ่งรูสึกตัวก็รีบผละตัวออกจากวินเซนต เธอขอโทษเขากอนที่จะหันหลังไปและบนพึมพําคนเดียววาทําไมอยูดีๆเศษความทรงจําของลุเครเซียถึงไดมีปฏิกิริยาตอบสนองกับเขากันนะ รีฟเดินเขามาในหองดวยสีหนาที่ดูมั่นใจขึ้น เขาบอกวินเซนตวาเขาตัดสินใจแลววานี่ไมใชเวลาที่เขาจะมายอมแพ เขาเลือกที่จะสูตอไป วาแต...แผนดิสคที่วินเซนตเจอในคฤหาสนมันมีแคนี้จริงๆหรือ? เขารูสึกวาขอมูลเทาที่มีอยูนี่มันยังไมสมบูรณ อาจจะขาดไปถึงครึ่งนึงเลยดวยซ้ํา ถาเปนไปไดเขาก็อยากจะรูขอมูลของพวกศัตรูให มากกวานี้กอนที่จะเริ่มทําการโจมตีครั้งใหญที่เมืองมิดการ เชลคที่ไดยินที่รีฟพูดจึงถามรีฟไปวาเขาหมายถึงสิ่งที่ดร.ลุเครเซียคนพบใชมั้ย? เธอพูดตอไปวาความทรงจํามากมายของดร.ลุเครเซียไดถูกอัพโหลดเขาไปในเน็ตเวิรคของเธอ เธอเคยใชความสามารถนี้ในการคนหาโปรโตมาเทเรียมากอน แตอยางไรก็ตามขอมูลที่ไดจากการใชความสามารถนี้ก็มักจะไมคอยสมบูรณนักนอกจากนี้เมื่อเธอใชความสามารถนี้แลว จิตใตสํานึกของดร.ลุเครเซียก็จะถูกแทรกแซงดวยระบบความคิดของเธออีกดวย เธอบอกวาเธอยังสามารถอัพโหลดขอมูลโอเมกาเทาที่พวก WRO มีอยูเพิ่มเขาไปไดอก และถาลอง ีผสมผสานความเศษความทรงจําที่เธอมีอยูกับขอมูลที่ WRO คนพบเขาดวยกัน มันอาจจะชวยทําใหพวกเขาเห็นภาพลักษณท่ีชัดเจนขึ้นของฝายศัตรูก็เปนได และนอกจากนี้ บางที...มันอาจจะชวยทําใหเธอสามารถที่จะเรียกจิตใจของเธอกลับคืนมาไดอีกครั้ง “เฮ ทุกคน!! รีบออกมาขางนอกเร็ว!!!” ยัฟฟที่อยูดานนอกฐานทัพพูดผานเครื่องสงสัญญาณเขามาระหวางที่ท้งสามคนกําลังคุยกันอยู ทําใหการสนทนาตองหยุดลงชั่วคราว ั รีฟกับวินเซนตรีบออกไปดูที่หนาฐานทัพ ยัฟฟเองกําลังกระโดดโลดเตนเมื่อเห็นฝูงเครื่องบินรบของซิดที่นําโดยเรือเหาะเชราและคณะ กําลังบินตรงมาทางฐานทัพของ WRO ยัฟฟใหสัญญาณมือและตะโกนอยางสุดเสียงวาตรงนี้ๆ เมื่อซิดขับเรือเหาะเชราเขามาใกลเขาจึงโชวทักษะการลงจอดดวยทาสุดแนว กอนที่จะเชิญชวนเพื่อนๆใหขึ้นมาทัศนาเรือเหาะของเขาดวยภาษาเฉพาะตัวของเขาวา.... “เฮย! พวกแกจะรอหาสวรรควิมานอะไรอยู รีบๆไสหัวขึ้นมาบนยานเร็วๆสิฟะ !@#$%^&*)!@#” ซิดพูดชวนเพื่อนๆดวยคําพูดที่สมกับเปนตัวเขาจริงๆ หลังจากที่ทุกคนไดทยอยขึ้นเครื่องกันมาจนครบเปนที่เรียบรอยแลว เรือเหาะยักษเชราก็ไดเหินสูฟาเพื่อมุงหนาไปยังเมืองมิดการในทันที ภายในยาน ซิดที่กาลังบังคับยานอยูไดทักทายเพื่อนเกาเพื่อนแกทั้งหลายที่ไมไดเจอกันมานาน นา ํเสียดายที่เขาไมสามารถจะขับเรือเหาะไปพลางพูดคุยกับเพื่อนของเขาไปพลางได เพราะซิดเองก็คงไมอยากจะใหหนังสือพิมพฉบับวันพรุงนี้พาดหัวขาวทํานองวา “เชราโหมงสยองดวยน้ํามือลุงขี้เฟอะ” หรืออะไรทํานองนั้น วินเซนตคอยๆเดินสํารวจไปทั่วยาน ระหวางนั้นเขาก็ชวนนักบินและลูกเรือคนนูนคนนี้คุยแกแซ็งไปเรื่อย ซึ่งเขาก็พบเรื่องที่นาสนใจจากเหลานักบินพวกนั้นมากทีเดียว อาทิ...  เรื่องที่อดีตหัวหนาฝายวิจัยและพัฒนาอาวุธของชินระไดสรางสถานพยาบาลแหงหนึ่งขึ้นมาเพื่อใชรักษาพวกกองกําลังทหารของชินระที่ไดรับบาดเจ็บโดยเฉพาะ เขาวากันวาเธอไดสรางหองทดลองลับขึ้นเพื่อจัดการกับพวกทหารกลุมพิเศษที่ไมสนใจกฎระเบียบใดๆขึ้นทั้งสิ้น ซึ่งดูเหมือนวาแรกเริ่มเธอไดสรางหองทดลองนั่นขึ้นมาเพื่อที่จะใชจัดการกับหัวโจกคนหนึ่งของโซลเยอรที่มีโคดเนมวา “G” อีกเรื่องหนึ่งก็เชน เรื่องที่ตอนแรกชาวเมืองมิดการที่อพยพออกมาจากเมืองนั้นไดมีความคิดที่จะสรางเมืองมิดการขึ้นมาใหม แตวาความพยายามนั้นดูเหมือนจะเปนไปไดแคความฝนเพราะภายหลังที่เกิดเหตุการณเม
  • 20. เทโอตกลงมาแลว เมืองมิดการก็อบอวลไปดวยมาโคที่ปนเปอนเต็มไปหมด ใครที่เขาไปสัมผัสมันก็มีสิทธิที่จะเปนโรครอยปานดวงดาวได ดังนั้นแผนนี้จึงจําเปนตองลมเลิกไป นอกจากนี้ยังมีลูกเรือไดเผยความลับของยานลํานี้ใหฟงวาแทจริงแลวเชรานั้นไมใชยานที่ถูกสรางขึ้นมาในยุคนี้ หากแตมันเปนมรดกของอารยธรรมโบราณที่ถูกเก็บซอนเอาไวแลวพึ่งจะมีคนไปขุดพบเมื่อไมกี่ปมานี้พวกเครื่องยนตกลไกสวนใหญของตัวยานนั้นก็เปนอะไรที่ดูไมคุนหูคุนตา ซิดและพวกทีมงานเองก็รูจักกลไกของมันไมถึงครึ่งเลยดวยซ้ํา เมื่อวางจากการเก็บขอมูล วินเซนตจึงเดินไปหายัฟฟโดยหวังจะลองชวนเธอคุยดูบาง แตดูเหมือนวาเธอยังคงเปนโรคเมาเรืออยูเหมือนเดิม เธอในตอนนี้ไดแตยืนโกงตัวแลวก็ไดแตรองโอกๆอากๆเหมือนเมื่อ 3 ปกอนไมมีผดเพี้ยน เมื่อวินเซนตลองชวนเธอคุยเธอจึงไดแตบนวาเธอเกลียดเรือเหาะ และก็ขอโทษทีที่วันนี้เธอไมอยาก ิพูดอะไรมากเทาไรนัก เมื่อเห็นวายัฟฟไมพรอมที่จะคุยดวยเขาเลยลองเดินไปคุยกับรีฟแทน รีฟบอกวาเขาไดรับขอมูลอีกครึ่งหนึ่งของโอเมกามาจากเชลคเรียบรอยแลว แตเขายังตองการเวลาอีกนิดนึงในการรวมขอมูลทั้งหมดเขาดวยเมื่อลูกนองของเขาสามารถจัดการกับขอมูลไดเสร็จเรียบรอยแลวเขาจะเรียกใหทุกคนมาดูดวยกัน สุดทายเมื่อเขาเดินเขาไปในหองทํางานที่อยูทางดานทายของยาน เขาก็ไดพบรางของชาลัวที่ทอดกายอยูในหลอดทดลองโดยมีเชลคกําลังใชคอมพิวเตอรเพื่อทําอะไรบางอยางอยูขางๆ เชลคบอกวาเธอกําลังปรับคอมพิวเตอรของยานแหงนี้ใหสามารถทํางานรวมกับความสามารถ SND(Synaptic Net Drive) ของเธอได เธออธิบายตอไปวาขณะที่เธอยังคงสติอยูเธอจะสามารถใชความสามารถนี้ในการสรางมโนภาพของเธอขึ้นภายในโลกเสมือนจริงที่เธอเรียกวาเน็ตเวิรคได และเธอยังสามารถใชความสามารถนี้ในการติดตอกับจิตใตสํานึกของสิ่งมีชีวิตทั้งมวลไดเชนกัน แตหากเธอใชมันบอยๆมันก็อาจจะมีผลขางเคียงทําใหจิตของเธอปนเปไปกับจิตของคนอื่นๆที่เธอไดฟเขาไป จนทําใหจิตใจของเธอนั้นคอยๆเปลี่ยนไปทีละเล็กทีละนอยก็เปนได เธอบอกวาสําหรับชินระแลวความสําเร็จของโครงการ SND เปนกาวแรกที่สําคัญของการ.... เมื่อเธอพูดถึงตรงนี้เธอก็หยุดชะงัก และบอกวาโทษทีที่เธอพูดนอกเรื่องมากไปหนอย เอางายๆละกันวาเธอกําลังสรางทางเขาไปยังโลกเน็ตเวิรคภายในระบบควบคุมสวนกลางของเรือเหาะลํานี้  วินเซนตรูสึกวาเชลคพูดไมรูจักหยุดจักหยอนโดยไมไดคิดวาเขาจะสนใจเรื่องที่เธอกําลังพูดอยูรึไม แตนิสัยที่พอสนใจเรื่องอะไรแลวก็จะทุมเทเต็มที่จนเขาใจเรื่องนั้นๆอยางลึกซึ้งมันก็ทําใหเขานึกถึงใครบางคน วินเซนตรองหึแลวเบือนหนาหนีออกหางจากเชลคและเมื่อเชลคถามวามีอะไรหรือ เขาจึงตอบกลับไปวาเชลคทําใหเขานึกถึงชาลัว เมื่อไดเวลาแลวรีฟและซิดจึงรีบใหทุกคนไปรวมตัวกันที่หองบังคับการ ทุกฝายๆกําลังเตรียมพรอมที่จะทําการแถลงไขขอมูลเรื่องของโอเมการะหวางเสนทางไปยังเมืองมิดการ ภายในหุบเขาระหวางทางไปยังเมืองมิดการ รถบรรทุกคันหนึ่งพรอมดวยรถอีกนับรอยนับพันคันที่ติดตามมากําลังรีบมุงหนาไปยังเมืองมิดการ ภายในรถนั้นแบรเล็ตกําลังเหยียบคันเรงอยางเมามันสอยู และเมื่อทิฟาใหสัญญาณประตูทางดานทายของรถจึงเปดออก ขางในนั้นมีคลาวดที่นั่งอยูบนมอเตอรไซคคูใจของเขา กําลังสวมใสแวนกันลมสีดําอันโปรดอยู
  • 21. “บินไปเลย เฟนริล!!” คลาวดบิดมอเตอรไซคของเขาออกจากดานทายของรถบรรทุกและรีบเรงความเร็วเพื่อแซงรถของแบรเล็ตไป ขณะนี้แกงซิ่งกวนเมืองและคณะอันประกอบไปดวยแกนหลักคืออดีตหัวโจกกลุมอวาแลนซไดพรอมสําหรับสงครามที่กําลังจะเริ่มขึ้นในเมืองมิดการแลว กลับมาที่บนเรือเหาะเชราดังเดิม รีฟกับซิดกําลังอธิบายแผนการรบใหกับทุกๆคนฟง พวกเขาจะเปนหนวยจูโจมทางอากาศในขณะที่พวกของคลาวดจะเปนฝายบุกโจมตีทางพื้นดิน ที่หองทํางานดานทายของยานเชลคในตอนนี้ไดพรอมที่จะทําการไดฟเน็ตเวิรคเพื่อที่จะนําขอมูลเกี่ยวกับโอเมกาทั้งหมดที่กลุม WRO ไดพึ่งอัพโหลดเขาไปใหผสมผสานกับขอมูลเกาของเธอ มาอธิบายใหทุกๆคนไดฟงแลว เก็ตซิธที่ยืนอยูขางๆใหกําลังใจเธอ และแลวเธอก็สวมเครื่องรับสัญญาณเขาไป ที่หองบังคับการ ทิวทัศนรอบๆตัวทุกคนกําลังเปลี่ยนเปนภาพของอวกาศ หลังจากนั้นเสียงของลุเครเซียก็ดังขึ้น “การที่มนุษยทุกคนตองกลับคืนสูดวงดาว มันก็เหมือนกับการที่ดวงดาวตองกลับคืนสูจักวาลเมื่อเวลามาถึง สิ่งใดก็ตามที่มีลักษณะเปนรูปธรรมซักวันหนึ่งก็ยอมมีวันสลายไป เชนเดียวกับโลกใบนี้” ภาพของเมเทโอปรากฏขึ้น มันตกลงมายังโลกของเขาและทําใหโลกทั้งใบตองปกคลุมไปดวยเปลงเพลิงไลฟสตรีมทั้งหมดที่อยูภายใตผิวโลกกําลังมารวมตัวกันเปนบอลพลังงานกลมๆ “กอนที่ดวงดาวจะสิ้นลมหายใจ ไลฟสตรีมบริสุทธิ์ทั้งหมดที่อยูภายใตเปลือกจะมารวมกันเปนหนึ่ง โอเมกา...สิ่งมีชีวิตตัวสุดทายจะรวบรวมชีวิต ความวางเปลา และทุกๆสิ่งไปยังมหาสมุทรดารา การเดินทางครั้งใหมจะเริ่มตนขึ้นในที่ๆหางไกลไรผูคน” ภาพของโลกคอยๆพุพังลงและกลายเปนดวงดาวแหงความตาย และเมื่อโอเมกาไดบินออกจากโลกไปก็ทําใหโลกถึงกับแตกเปนเสี่ยงๆ “จากนั้น...เมื่อโอเมกาไดหอบเอาพลังงานชีวิตทั้งหมดออกไปแลว สิ่งที่จะหลงเหลืออยูก็คือเปลือกของความวางเปลาที่จะแตกสลายกระจัดกระจายออกไปยังอวกาศอันไรขีดจํากัดในไมชา” กลับมาที่หองบังคับการ ภาพอวกาศทั้งหมดคอยๆหายไปจนกลายเปนภาพทิวทัศนตามปกติ เสียงของลุเครเซียที่ทุกคนไดยินเมื่อครูนี้กลับกลายมาเปนเสียงของเชลคดังเดิม “โอเมกา...มันก็คือรางชีวตแบบเดียวกับเหลาเวพอนที่ทุกคนไดปะทะกับมันเมื่อ 3 ปที่แลว ดวงดาวได ิใหกําเนิดพวกมันขึ้นมาเพื่อปกปองดวงดาวเอง เชนเดียวกับที่ใหกําเนิดโอเมกาในยามที่โลกอันตราย แทจริงแลวนั้นโอเมกาก็เปนหนึ่งในกระบวนการของกลไกปองกันตนเองที่ถูกสรางขึ้นมาเพื่อรักษาและคงไวซึ่งกระแสแหงชีวิต โดยปกติแลวมันจะไมไดเปนปฏิปกษตอพวกเราเพราะมันจะปรากฏตัวขึ้นในยามที่ดวงดาวรับรูไดถึงวาระ สุดทายของโลกที่กําลังจะมาถึงเทานั้น” “แสดงวาพวก DGS มันกําลังพยายามที่จะปลุกโอเมกาใหตื่นขึ้นมาไวขึ้นสินะ” รีฟที่เริ่มเขาใจถึงสิ่งที่พวกศัตรูตองการเริ่มอธิบายความคิดของตนเองใหกับคนอื่นๆฟง ซิดสบถเปนคําหยาบออกมาตามนิสัยเฉพาะตัวของเขา เขาไมคอยเขาใจเรื่องที่พูดกันเทาไหรและก็ไมรูเชนกันวาคนที่ชื่อไวสตองการอะไรอยู แตเขาก็ดาไวสวามันนะโงที่คิดวาพวกเขาจะยอมปลอยใหมันทําอะไรตามใจชอบไดงายๆ ในขณะที่รีฟก็พยายามจะอธิบายวาโอเมกากําลังจะถูกปลุกขึ้นมาหลังจากที่กระแสของไลฟสตรีมทั้งหมดมารวมตัวกัน ณ เตาปฏิกรณหมายเลขศูนยท่ตั้งอยูภายใตสวนลึกของเมืองมิดการ ดังนั้นหนาที่ของ ี
  • 22. พวกเขาคือการบุกเขาไปทําลายเตาปฏิกรณหมายเลข หนึ่งถึงหมายเลขแปด เพื่อชะลอกระบวนการรวมตัวของไลฟสตรีมดวย หลังจากที่ปรึกษาหารือกันเสร็จเรียบรอยแลวซิดจึงบอกใหทุกคนไปพักผอนเปนครั้งสุดทายกอนที่โชวจะเริ่มขึ้น แตกอนที่วินเซนตจะเดินออกไปพัก ซิดก็ตบไปที่ไหลของวินเซนตและบอกวา... “ออ! นายไมตองหวงเรื่องเตาปฏิกรณทั้งแปดหรอกนะ พวกเราจะจัดการกับมันอยางดีเอง สวนเจาพวกสี่มหัศจรรยนั่น...ฉันยกใหนายจัดการทั้งหมดเลย” ซิดยิ้มเล็กนอยขณะที่กลาวแบงงานใหกับเพื่อนของเขา “..............................” “.........................................” “......................................................” ในขณะที่วินเซนตกําลังกําหมัดเพื่อเตรียมที่จะประเคนมันใหกับซิดในฐานที่เพื่อนของเขาคนนี้รูจักที่จะแบงงานไดอยางเทาเทียมและยุติธรรมกับทุกฝายมากๆ ซิดก็รีบพูดแกตัวทันทีวาแทจริงแลวเขาก็ไมไดอยากที่จะปลอยใหวินเซนตตองออกไปฉายเดี่ยวคนเดียวหรอกนะแตตัวเขาเองก็จะออกหางจากยานนี้ไปไมได “โทษทีวะ แตฉันเชื่อใจนายนะวินเซนต แลวไวหลังจากที่จบเรื่องนี้เรียบรอยแลวเอาไวเราไปดื่มฉลองกันละกัน ออแลวก็...เชราเขาอยากจะเจอนายดวยวะ ไววางเมื่อไหรก็มาเยี่ยมพวกเราบางละกัน” วินเซนตที่ไมคอยสบอารมณคอยๆเดินไปคุยกับยัฟฟ เขาหวังไวในใจวายัฟฟอาจจะมีเรื่องนาสนใจมาเลาใหเขารูสึกอารมณดีขึ้นได แตเขาก็ตองเครียดขึ้นไปอีกเมื่อยัฟฟมาบนใหเขาฟงวาเธอเปนหวงพอกับเหลาผูพิทักษซึ่งกําลังตอสูกับพวก DGS ที่บุกไปยังเมืองวูไถ แมวาเธอจะเชื่อมั่นใจฝมือของพอมากเพียงใด แตเธอก็คิดวาพอของเธอไมไดเกงเทพเหมือนเมื่อครั้งที่ทําสงครามกับชินระแลว พระเอกของเรายังคงมุงหนาหาเรื่องชวนคนอื่นคุยฆาเวลาไปเรื่อยๆ เขาเดินเขาไปคุยกับรีฟที่หองพักดานทายของยาน ที่นั่นเองเก็ตซิธไดเดินมารายงานตัวกับเขาแลวบอกวาเก็ตซิธหมายเลขหกพรอมรับคําสั่งแลวครับทาน วินเซนตพยายามถามเก็ตซิธวาคนที่เปนคนใหเงินทุนสนับสนุนกับ WRO คือใคร เขาคิดวาลําพังแครีฟตัวคนเดียวถาไมไดไปยักยอกเงินของชินระหรือไมไดไปปลนแบงคที่ไหนมา ก็คงไมมีทางจะกอตั้งองคกรขนาดใหญอยางนี้ได ซึ่งเก็ตซิธเองก็ตอบคําถามนี้ไมไดจึงไดแตตอบอะไรที่ไมตรงคําถามออกมา รีฟเห็นดังนั้นจึงตอบแทนเจาหุนยนตของเขาวาจริงๆแลวตัวเขาเองก็ไมรูเหมือนกันวาคนที่คอยใหเงินสนับสนุนกับองคกรของเขามาตลอดคือใคร คนๆนั้นมักจะสงตัวแทนมาเจรจากับรีฟแทนซึ่งตัวรีฟเองก็ไมไดติดใจสงสัยอะไรเทาไหรตราบเทาที่ใครคนนั้นยังคงเซ็นเช็คใหเขาอยางตอเนื่อง แตอยางไรก็ตามรีฟก็เชื่อวาคนที่อยูเบื้องหลังองคกรนี้อาจจะเปนใครซักคนที่เคยติดหนี้กับโลกนี้ไว และตอนนี้เขาก็คงกําลังพยายามใชหนี้นั้นอยูดวยการใหเงินทุนสนับสนุนในการตั้ง WRO ขึ้นมา วินเซนตที่ไดรับคําตอบที่ไมคอยจะตรงกับคําถามพอจะเดาออกวารีฟกําลังพูดถึงใครอยู หลังจากที่คุยกับรีฟเสร็จแลวเขาจึงเดินไปยังหองทํางานเพื่อไปหา เชลค เด็กสาวบอกวาเธอเหนื่อยมาก แลวเธอก็ถามวินเซนตวาความรูสึกนี้ใชมั้ยคือความรูสึกดีๆที่เกิดจากการทําอะไรซักอยางเพื่อคนที่เรารักและหวงใย
  • 23. เธอกลาวตอไปวาตอนนี้ขอมูลของลุเครเซียไดถูกเรียบเรียงขึ้นใหมในจิตใจของเธอ เธอไดเห็นภาพประสบการณมากมายที่ลุเครเซียไดเคยพบเจอ รวมทั้งภาพชวงเวลาที่เขาและเธอไดอยูดวยกัน...เมื่อเธอพูดถึงตรงนี้เธอก็เพลียจนหลับไป หลังจากนั้นวินเซนตก็เดินออกจากหองทํางาน และเริ่มออกเดินเลนไปทั่วยานอีกครั้ง ทวาอยูดีๆเขาก็รูสึกที่หนาอกขึ้นมาอยางรุนแรง แสงสีแดงคอยๆเปลงประกายออกมาจากตัวของเขาและเขาก็กลายเปนเคออสที่ไมสามารถจะควบคุมสติของตนเองไดอีกครั้ง วินเซนตในรางเคออสฟนใสท่กาแพงอยางแรงจนเปนรอยลึก เขาคอยๆเดินไปเรื่อยๆและเมื่อเขาเห็น ีํลูกเรือ จิตสังหารก็แผพุงออกมาจากตัวของเขา ขณะที่เขากําลังจะไปจัดการกับลูกเรือผูเคราะหรายนั่นเองเขาก็ไดยินเสียงของลุเครเซียที่กําลังเรียกชื่อของเขา เขากลับหลังหันไปแลวก็เห็นเธอ แตเมื่อเขาพยายามที่จะยื่นมือออกไปหา ภาพลวงตาของเธอก็สลายไป เคออสคอยๆกลางรายกลับมาเปนวินเซนตดังเดิมอีกครั้ง วินเซนตที่คอยๆเรียกสติกลับมาไดกําลังคิดวาเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อกี้คงเปนแคความฝนของเขา เขาคงจะเพลียจนสมองไดสรางภาพหลอนขึ้นมา แตแลวเขาก็มองไปเห็นรอยฟนที่กําแพงซึ่งเขาพึ่งทําขึ้นเองเมื่อครูนี้... ระหวางที่วินเซนตกําลังสับสนและตกใจอยูนั่นเองเชลคที่แอบดูอยูก็ไดเห็นภาพเหตุการณทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเขาเมื่อครูนี้ เธอเขาใจแลววาการสูญเสียโปรโตมาเทเรียไปมันทําใหเขาไมสามารถที่จะควบคุมตนเองไดดังนั้นเธอจึงคิดที่จะทําอะไรบางอยางเพื่อชวยเขาบาง ที่ดานหนาเมืองมิดการ รอสโซ เนโรและอาซูลกําลังคุยกันอยู บัดนี้กองทัพภาคพื้นดินของพวกคลาวดกับกองทัพภาคอากาศของซิดไดเคลื่อนพลเขามาใกลจนอยูในระยะที่พวกเขามองเห็นแลว ทางพวกเขาเองก็ยกกําลังพลและอาวุธยุทโธปกรณทั้งหมดที่เหลา DGS มีมาพรอมประจันหนากับฝาย WRO แลว กลับมาที่ดานบนเรือเหาะเชรา พวกกลุม WRO กําลังตรวจเช็คอาวุธ วอรมอัพและนั่งสมาธิเพื่อเตรียมสูศึกกันอยู ระหวางนี้ก็มีเสียงของซิดดังขึ้นมาทั่วทั้งเรือเหาะ “เฮยเจาพวกบา เตรียมถางหูฟงกันใหดีเพราะฉันจะพูดแคครั้งเดียวเทานั้น” “ฟงนะ! ถาพวกแกโดนไอพวกเวรนั่นฆาไดละกอ ฉันนี่แหละจะลากคอพวกแกขึ้นมาจากขุมนรกแลวก็จะกระทืบซ้ําใหตายๆไปอีกรอบทันที จําไวนะวาถาพวกแกรอด ทุกคนที่อยูขางหลังพวกแกก็จะรอด แตถาพวกแกตายทุกคนก็จะตายดวย” “เขาใจมั้ย! มีชีวิตรอดกลับมาใหไดนะโวย!!” “เอา! ลงไปไลเตะตูดไอพวกศัตรูไดแลว!!!!!!!!” เชลคเดินเขาไปยังหองพักทายเรือที่ๆวินเซนตกําลังคุยกับรีฟอยู เธอยื่นโทรศัพทที่วินเซนตทําตกที่เมืองคาลมคืนใหกับเขา เธอบอกเขาวาเธอไดทําการดัดแปลงโทรศัพทของเขานิดหนอย เพียงแคเขากด #VIN ก็จะสามารถติดตอกับเธอไดทันที จากหองปฏิบัติการของยานแหงนี้ เธอสามารถที่จะใช SND เขาไปในระบบเน็ตเวิรคของเมืองมิดการได ระหวางที่เธอนั่งดูวินเซนตอยูจากทางมอนิเตอรบนยาน ขอมูลของลุเครเซียก็จะคอยๆฟนฟูขึ้นมาภายในจิตใจเธอ เธอคิดวาจะสามารถใชขอมูลเหลานั้นชวยอะไรวินเซนตไดบางไมมากก็นอย แตเธอก็ย้ํากับวินเซนตวาอยาหวังพึ่งอะไรเธอใหมากเกินไปละ
  • 24. เมื่อวินเซนตบอกวาเขาไวใจเชลคนะ เธอก็ตอบกลับมาวาตลอดชีวิตของเธอไมเคยมีใครพูดคําวา“ไวใจ” กับเธอมากอนเลย ซึ่งพอเชลคพูดถึงตรงนี้รีฟก็พูดขึ้นวา “ดี งั้นฉันก็ขอแสดงความไวใจเธอดวยการฝากเรือเหาะไวกับเธอในระหวางที่ฉันไมอยูก็แลวกัน ฉันไมรูวามันจะเกิดอะไรขึ้นบางหลังจากนี้ ดังนั้นจึงคอใหเธอชวยดูแลยานลํานี้เทาที่เธอจะทําไดดวยละกัน ความชวยเหลือของเธอจะตองเปนประโยชนกับฉันมากแนๆเลยเชลค” เมื่อเชลคไดยิน เธอก็อึ้งแลวก็พูดขึ้นวา “ความชวยเหลือของฉัน...” “เชลค จําไวนะวาฉันเชื่อใจเธอ” เมื่อรีฟพูดจบเขาก็รีบเดินออกจากหองไปโดยมีวินเซนตคอยๆเดินตามไปทีหลัง หลังจากที่หองพักเหลือเพียงแคเชลคอยูคนเดียวแลวเธอจึงพูดขึ้นวา “ฉันสูเพื่อ....ไมสิ ฉันไมไดสูเพื่อใครทั้งนั้น” ดูทาวาเธอจะยังคงสับสนในจุดยืนของตัวเธอเองอยู ตลอดชีวิตของเธอ เธอไมเคยรูสึกคําวาเชื่อใจ เธอไมเคยไดยินคําวาไวใจ เธอไดสูญเสียอารมณ ความคิด ความรูสึกในการใชชีวิตอยางมนุษยไปเสียนาน แตวาตอนนี้คนอื่นๆกําลังพยายามที่จะสรางมันขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขากําลังพยายามที่จะทําใหเชลคกลับไปใชชีวิตในฐานะมนุษยคนหนึ่งดังเดิม ยิ่งใกลจะถึงเมืองมิดการ ซิดก็ย่ิงเรงความเร็วของยานมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนเขาประจําตําแหนงพรอมรบในขณะที่เชลคก็รีบกลับไปนั่งประจําตําแหนงที่คอมพิวเตอรของเธอ เพื่อเตรียมที่จะใช SND ไดทุกเวลา ทางหนวยรบภาคพื้นดิน คลาวดที่ขี่เฟนริลนําเปนจาฝูงกําลังฟาดฟนดาบใสเหลาศัตรูอยางสนุกสนานเขาขี่มอเตอรไซคคูใจของเขาฝาวงลอมของศัตรูเขาไปอยางไมเกรงกลัวตอสิ่งใด โดยมีรถของแบรเล็ตที่ตามมาคอยยิงมิซไซลใสศัตรูที่คลาวดเก็บกวาดไมหมด แตแลวจาฝูงของเราก็ตองหยุดชะงักเมื่อรอสโซไดพุงจากฟาลงมาโจมตีใสเขา คลาวดยกดาบของเขาขึ้นมาปองกันการโจมตีการโจมตีของรอสโซเอาไวได แตแลวแรงปะทะก็รุนแรงถึงขนาดทําใหแวนกันลมของเขาตองกระเด็นหลุดออกไป เขากระโดดขึ้นไปบนฟาและแลกดาบกลางอากาศกับรอสโซอยางเมามัน กอนที่ทั้งคูจะโหมโจมตีใสกันอยางเต็มแรง การปะทะกันระหวางคลาวดกับรอสโซไดถึงกับทําใหเกิดการระเบิดครั้งใหญข้นกลางอากาศเลยทีเดียว ึ ทางดานอาซูลเองก็ไมนอยหนาเชนกัน เขาหยิบปนใหญขึ้นมาและเล็งไปที่เรือเหาะเชรา แมวาเชราจะบินอยูในระดับที่สูงเหนือพื้นดินมากเพียงใดแตอาซูลกลับสามารถยิงจนปกของยานตองแหวงไปอยางงายดายโชคดีที่ความเสียหายไมรุนแรงมากนักและยานยังสามารถใชการไดตอ เชลคที่อยูในตัวยานไดรายงานความเสียหายใหกับซิดฟงและเมื่อซิดไดยินก็โกรธจัดทีเดียว เขาสบถออกมาเปนภาษา !@#%^&(* กอนที่จะพูดวามันตองชดใช !! ทางดานลูกเรือเอง ยัฟฟและกลุม WRO ที่ติดอาวุธกันครบมือก็คอยๆกระโดดลงจากยานทีละคน พวกเขาเหยียบสกายบอรดและรอนลงมาเพื่อเปลี่ยนมาจูโจมทางพื้นดินแทน ขณะเดียวกันวินเซนตเองก็กระโดดตามลงมาดวย เขาเหยียบสกายบอรดและไถลลงมาตามอาคารสิ่งกอสรางตางๆกอนที่เขาจะมวนตัวและลงจอดที่พื้นดินอยางงดงาม วินเซนตที่ลงมาถึงพื้นดินแลวไดลุกขึ้นยืนพรอมกลับหลังหันและสะบัดผาคลุมของเขา เขามองไปยังตึกชินระที่อยูไกลออกไปดวยสีหนาที่ดูเครงเครียดกวาที่เคย .....................
  • 25. ............................ ......ใชแลว...เขารูตัวแลววาเขาลงจอดผิดที่...จริงๆแลวเขาตองลงจอดแถวๆตึกชินระนี่หวา...แลวเขารอนลงมาจอดที่สุสานรถไฟแถวเขต 7 ทําไมเนี่ย....... เสียงโทรศัพทของเขาดังขึ้นมา มีการติดตอมาเขาจากเชลคเขาจึงหยิบโทรศัพทขึ้นมาแนบที่ขางหูของเขา “คุณทําอะไรเนี่ย? รูมั้ยวาคุณอยูหางจากจุดที่คุณควรจะตองลงจอดแคไหน คุณตองรีบไปที่อาคารที่สูงที่สุดนั่นซะ มันจะมีทางเชื่อมไปยังที่อยูของเหลา DGS จากชั้นใตดิน ไวคุณไปถึงแลวฉันจะติดตอเขามาใหมละกัน”เชลคกลาวกอนที่จะตัดสายออกไป =============================== Chapter 8 - Midgar Assault / Fight for the Central Complex =============================== แมวาเวลาจะผานไปนานมากแลว แตสุสานรถไฟของเขต 7 ก็คงดูรกรางไมแปรเปลี่ยน ที่นั่นเองวินเซนตไดพบกับกลุม WRO บางสวนที่รอนลงมาจอดผิดที่เหมือนกัน แทจริงแลวพวกเขาตองรอนลงไปเขารวมกับหนวยรบภาคพื้นดินที่อยูหนาเมืองมิดการ แตดวยความผิดพลาดทางเทคนิคมันจึงทําใหพวกเขาตองเขามาติดแหงกอยูที่นี่ วินเซนตไดรวมรบไปกับพวกของ WRO แตเมื่อเขาไดเจอที่ปลอดภัยเขาจึงบอกใหพวก WRO รออยูที่น่ี แมวาจะมีบางสวนที่ตองการจะติดตามไปชวยเขา แตวินเซนตก็บอกวาหนาที่ของทุกๆคนคือการมีชิวตอยูโชคดีที่พวกเขายอมรับฟงและสัญญาวาจะรออยูที่นี่จนกวาสถานการณจะดีขึ้น เมื่อใกลจะถึงทางออกจากสุสานรถไฟ เสียงโทรศัพทของเขาก็ดังขึ้น เมื่อเขาหยิบมันขึ้นมาเขาก็ไดยินเสียงที่เขาคุนเคย เชลคบอกเขาวาเมื่อเขาไดมาถึงทางออกแลวก็ใหเขารีบหาทางขึ้นไปดานบนเพลททันที แลวก็ใหระวังพวกกองทหารอากาศเอาไวดวย ขณะที่เชลคกําลังพูดอยูนั่นเอง กลุม DGS ที่ติดไอพนอยูดานหลังก็ปรากฏตัวขึ้น พวกมันบินไปบินมาแลวก็ใชปนกลยิงกราดใสวินเซนต แตแมวาพวกเขาแตละคนจะมีความรวดเร็วมากเพียงใด พวกเขาก็ไมอาจที่จะหลบหนีไปจากกระสุนปนของวินเซนตได หลังจากที่วินเซนตจัดการสอยพวกมันลงมากองกับพื้นหมดแลว เขาก็เดินตามทางขึ้นไปยังดานบนของเพลทและมุงหนาไปยังตึกชินระทันที ระหวางทาง เขาไดเจอกับรอสโซที่กําลังยืนรอเขาอยูรอสโซที่เห็นวินเซนตยังมีชีวิตอยูจึงถามวินเซนตวาเขายังกลาเรียกตัวเองวาเปนมนุษยอยูอีกหรือ ซึ่งวินเซนตก็ตอบกลับมาวาอยางนอยเขาก็มีความเปนมนุษยมากกวารอสโซละนะ เมื่อรอสโซไดยนดังนั้นเธอจึงหัวเราะ เธอบอกวาเธอไดเอาความออนแอของมนุษยไปแลกกับพลังอัน ิยิ่งใหญของ Tsviet ตั้งนานแลว นี่คือทางที่เธอเลือกเดินและนี่คือทางที่เธอย่ําไป จนกวาเธอจะไดคราทุกชีวิตบนโลกที่นาเวทนานี้ใหหมดสิ้น เธอจะไมยอมใหวินเซนตมาขวางเธอไดเปนอันขาด คราวนี้เธอจะไมปลอยใหเขาหนีรอดไปไดอีกแน วาแลวเธอก็กวัดแกวงอาวุธและพุงเขามาสูกับเขา
  • 26. หลังจากที่รอสโซไดพายแพใหกับวินเซนตแลว เธอจึงยืนโซซัดโซเซแลวบนพึมพําวามีคนที่แข็งแกรงมาเธออยูดวยหรอกรึ วาแลวเธอก็ตะโกนวาเหลวไหล เธอตีหนาซีเรียสแลวบอกวาเวลาของการเลนสนุกระหวางเธอกับเขาไดหมดลงแลว แตขางหนายังคงมีอาซูลรอเขาอยู เธอกลับหลังหันแลวเดินไปที่ริมผา “ฉันจะไมยอมใหแกไดเปนคนฆารอสโซเด็ดขาด จะไมมีใครที่ยืนอยูเหนือฉันได ไมมี...ไมมี...” นั่นคือคําพูดสุดทายของรอสโซกอนที่เธอจะปลอยพลังเพื่อพังพื้นบริเวณรอบๆที่เธอยืนอยูใหพังทลาย เธอตกลงไปตายยังพื้นดานลางของเพลททั้งๆที่เธอยังคงหัวเราะยินดี ที่เธอไมไดตายดวยน้ํามือของใครอื่นหากแตเปนน้ํามือของตัวเธอเอง =============================== Chapter 9 - An Empire in Ruin =============================== หลังจากที่จัดการกับรอสโซไดแลววินเซนตจึงเดินทางตอจนมาถึงหนาตึกชินระ สภาพตึกตอนนี้ดูเปลี่ยนไปจากเมื่อ 3 ปกอนมากทีเดียว อาคารตางๆดูทรุดโทรมและบิดเบี้ยว บางสวนพังทลายและมีไฟลุกทวมอยู ระหวางที่เขากําลังมองดูความเปลี่ยนไปของมันอยูนั่นเอง ก็มีสายจากเชลคเขามา เธอบอกวาหนวยรบภาคพื้นดินยังไมสามารถฝาการปองกันของเหลา DGS เพื่อเขาไปยังตัวเมืองได เตาปฏิกรณทั้งหลายจึงยังคงปกติดี วาแลวเธอก็ถามวาตอนนี้เขาเดินทางมาถึงจุดไหนแลว หลังจากที่วินเซนตตอบกลับไปวาเขาไดมาถึงซากตึกชินระแลว เธอจึงพูดตอไปวาหลังจากที่ผานเหตุการณที่อุกกาบาตยักษไดตกลงมายังโลกเมื่อสามปกอนแลว ก็มีเพียงเหลา DGS เทานั้นที่ยังคงหลงเหลืออยูในเมืองมิดการ สวนทางเขาไปยังฐานของพวกมันจะอยูภายในตึกชินระ ใหเขาลองคนหาจากทางเดินลับสําหรับประธานดู เมื่อวินเซนตฟงมาถึงตรงนี้จูๆเขาก็เจ็บหนาอกขึ้นอยางรุนแรงจนเขาตองทรุดลงไป โทรศัพทของเขาตกลงไปกระแทกกับพื้นอยางแรงเชลคที่อยูในสายจึงรีบถามเขาวาเกิดอะไรขึ้น วินเซนตไมตอบอะไรหากแตลุกขึ้นยืนแลวคํารามเสียงดังกึกกอง เชลคที่เขาใจถึงเหตุการณที่กําลังเกิดขึ้นจึงรีบตะโกนเรียกชื่อวินเซนตจนเขาไดสติกลับมา วินเซนตตกใจวาทําไมจูๆเขาถึงจะกลายเปนเคออสโดยที่ไมสามารถจะควบคุมตนเองเอาไวไดเชลคบอกวาโปรโตมาเทเรียเปนสิ่งที่ชวยใหวินเซนตควบคุมรางเคออสไดตลอดมา แตเมื่อวินเซนตไดสูญเสียมันไปแลว จิตใจของเขาจึงตกอยูในสภาวะที่ไมมั่นคง แมวาเคออสจะเปนสวนนึงของเขา แตตอนนี้มันกลับดํารงอยูอยางอิสระภายในสวนลึกของรางกายเขาแลว เชลคใชความสามารถของเธอประกอบกับเศษความทรงจําของลุเครเซียที่อยูภายในรางกาย สรางภาพและเสียงของลุเครเซียขึ้นมาที่ดานหลังของวินเซนต เมื่อเขาไดยินเสียงจึงรีบหันกลับไปดูและเขาก็ไดพบกับภาพโฮโลแกรมของลุเครเซียอีกครั้ง ภาพโฮโลแกรมนั้นพูดดวยเสียงที่ซอนกันระหวางเสียงของลุเครเซียกับเสียงของเชลควาเคออสจะรวบรวมทุกชีวิตเขาไวดวยกันเพื่อเตรียมพรอมสําหรับการเดินทางไปสูมหาสมุทรดาราของโอเมกา เธอขอโทษที่เธอตองปลอยใหเขาตองตอสูกับเคออสที่หลับใหลอยูภายในรางกายของเขาแลวเธอก็ตะโกนออกมาดวยสีหนาที่เปนกังวลวาเธอไมอยากใหเขาตาย เมื่อมาถึงตรงนี้ภาพโฮโลแกรมของลุเครเซียก็หายไป...
  • 27. ที่หองทํางานในเรือเหาะเชรา จูๆอุปกรณรับสงสัญญาณก็เกิดขัดของขึ้นมาเชลคจึงถอดมันออกจากศีรษะของเธอแลวรีบเดินออกจากหองเพื่อไปดูวาเกิดอะไรขึ้น ซิดที่บังคับยานอยูพยายามตะโกนถามวามันเกิดนรกอะไรกันขึ้นที่หองเครื่องยนต ทวากลับไมมีสียงตอบกลับมาเชลคที่เดินมาถึงหองบังคับการพอดีจึงบอกวาเธอจะไปดูที่หองเครื่องยนตใหเอง เมื่อเชลคเดินเขาไปในหองเครื่องยนตเธอจึงพบวาลูกเรือไดหายไปหมด เหลือไวแตหองที่ไฟไหมทวมและเก็ตซิธที่สลบอยู แตแลวเนโรก็ปรากฏตัวขึ้นมาจากหลุมดําทางดานหลังของเธอ เนโรบอกวาเขากําลังขาดแคลนดวงวิญญาณอยูนดหนอยก็เลยขึ้นมาตามหาบนยานดู เมื่อเชลคไดยินเธอ ิจึงกมหนาเพื่อคิดอะไรเล็กนอยกอนที่จะชักดาบเลเซอรของเธอขึ้นมา “ตั้งแตที่ฉันไดมาที่นี่ ฉันก็ไดตระหนักถึงสิ่งๆหนึ่งนั่นก็คือ ฉันจะไมมีวันทําใหคนที่ไวใจฉันตองผิดหวังเปนอันขาด” เมื่อเชลคพูดจบดวงตาของเธอก็เปลงแสงสีสมออกมา เธอวิ่งเขาไปโจมตีใสเนโรอยางรวดเร็วจนเขาแทบจะตั้งตัวไมติดเนโรกระโดดหนีออกมาแลวใชปนกลที่ปกยิงกลับใสเชลคบางแตเธอก็สามารถใชบาเรียเวทมนตที่เกิดจากมาเทเรีย Shield ปองกันการโจมตีทั้งหมดเอาไวได เมื่อเนโรเห็นดังนั้นเขาจึงกางมือที่เขามักจะกอดเอาไวบริเวณหนาอกออก กอนที่จะเรียกหลุมดําขึ้นมา.... กลับมาที่วินเซนตอีกครั้ง เขาไดเดินเขาไปในตึกชินระแลวหาทางเดินลงไปยังชั้นใตดินเรื่อยๆ ที่ดานใตนั้นนอกจากจะเปนสถานที่ๆเขาไมคุนเคยแลว เขายังไมมีแผนที่อีกดวย เขาเดินจนหลงทางแตแลวก็คิดไดวาตัวเขาเองควรที่จะโทรหาเชลคเพื่อใหเธอชวยสงขอมูลแผนที่บริเวณนั้นมาให ทวากลับไมมีสัญญาณใดๆตอบกลับมา ขณะที่วินเซนตพับโทรศัพทลงและกําลังจะเก็บมันเขากระเปานั่นเอง เสียงโทรศัพทก็ดังขึ้นพอดี มันเปนสายจากโทรศัพทของทิฟา  “ยะโฮว~!!! นายยังไมตายสินะวินเซนต” บารเล็ตแหกปากตะโกนใสโทรศัพทที่แนบอยูขางหูของทิฟาอยางเต็มลูกคอจนทิฟาตองตอวาวาไมตองมาตะโกนใสกกหูของเธอเลย หลังจากนั้นทิฟาก็สงโทรศัพทไปใหคลาวด คลาวดบอกวายานของซิดขาดการติดตอมากวา 15 นาทีแลว แตวินเซนตไมจําเปนตองเปนหวงสองคนนั่นหรอกนะ วินเซนตที่ไดยินดังนั้นจึงถามฝายพวกคลาวดบางวาทางดานนูนเปนยังไงมั่ง แตคลาวดกลับตอบมาวาแลววินเซนตละคิดวาทางฝงคลาวดจะเปนยังไง ทิฟาตะโกนขึ้นมาวาไวใจพวกเธอไดเลย หลังจากนั้นก็มีเสียงยืงปนกลดังขึ้นมาพรอมกับเสียงอันสุดแสนจะหลอนประสาทของแบรเล็ตที่วา “จะไมมีใครหนาไหนรอดไปได ฮาๆๆๆๆ!!!” วินเซนตที่ไดยินดังนั้นจึงหมดกังวลเรื่องทางฝงของคลาวด เขาบอกพวกคลาวดวาไมตองหวงเรื่องของDGS เขาจะจัดการทลายลางแหลงซองสุมของพวกมันใหเรียบรอยเอง คลาวดที่ไดยินจึงบอกใหวินเซนตถือโทรศัพทไวแปปนึง หลังจากนั้นเขาก็สงมันกลับคืนใหทิฟา  ทิฟาบอกวาเธอกําลังจะสงแผนที่ของตึกชินระไปใหกับวินเซนต ฐานทัพของ DGS นั้นตั้งอยูที่ดานใตสุดของที่น่ี ใหเขาหาลิฟตใหเจอแลวใชมันพาลงไปยังชั้นที่ลึกที่สุดเทาที่ลิฟตจะพาลงไปไดซะ หลังจากนั้นเธอก็บอกวาขอใหเขาโชคดี “ถลมแมงเลยวินเซนต~!!!!” เสียงของแบรเล็ตดังขึ้นแลวก็ตามดวยเสียงดาของทิฟาวาบอกแลวไงวาอยามาตะโกนใสขางหูเธอ หลังจากนั้นก็มีเสียงคลาวดดังขึ้นปดทายวาอยาไปใหมันฆาละ แลวสายก็ตัดไป วินเซนตออกเดินตามหาลิฟตตามคําแนะนําของทิฟา แตแลวเขาก็พบวาอาซูลไดยนรอเขาอยูที่ลิฟตตั้ง ืนานแลวอาซูลบนพึมพําวารอสโซตายแลวสินะแตแลวเขาก็เห็นตัววินเซนตคอยๆเปลงแสงสีแดง
  • 28. “อะไรบางอยางในตัวแกตองการที่จะออกมา ใช! กลิ่นที่คุนเคย ฮาๆๆๆๆๆๆ!!!!” “เขามาวินเซนต แสดงความเดือดดาลของแกใหขาดูหนอย!!!” วาแลวอาซูลก็หยิบปนกลยักษของเขาขึ้นมาตั้งทาพรอมยิง วินเซนตรีบกระโดดหลบไปที่หลังเสา หลังจากนั้นการตอสูยกที่สองระหวางสองคนนี้ก็เริ่มตนขึ้น เมื่อสูไปไดซักพักหนึ่งอาซูลก็วางปนลง เขาบอกวานี่แหละคือการตอสูที่เขาตองการ ขณะที่อาซูลกําลังสนุกกับการตอสูแตวินเซนตกลับเจ็บหนาอกขึ้นมา กลามเนื้อของเขากระตุกอยางรุนแรงจนเขาเริ่มเสียการทรงตัว “เอาละ! ไดเวลาที่แกจะไดสัมผัสถึงพลังอันแทจริงของขาแลว จงลิ้มรสพลังความโกรธเกรี้ยวของอาซูลเอาไวใหดี!!!” เมื่อเสียงตะโกนนั้นสิ้นลงอาซูลก็แปลงรางเปนเบฮีมอธตัวเปง และพุงตรงมาเตรียมที่จะขวิดวินเซนต วินเซนตเห็นทาจะไมดี เขาจะยอมใหเคออสออกมาตอนนี้ไมได ถาเคออสออกมาเขาก็จะไมสามารถควบคุมตัวเขาเองได และไมรูวาเมื่อไหรที่สติของเขาจะกลับมาอีกครั้ง พระเอกของเราเริ่มเอาจริง เขาแปลงรางเปนกาเลี่ยนบีสตและเขาไปแลกหมัดกับอาซูลที่อยูในรางเบฮีมอธ และแลวเขาก็เอาชนะมันมาไดอยางยากลําบาก หลังจากที่วินเซนตสามารถทําใหเบฮีมอธตองลงไปกองนิ่งๆกับพื้นไดแลว เขาก็แปลงรางกลับมาเปนรางมนุษยดังเดิม ขณะที่วินเซนตกําลังจะเดินออกไปนั่นเองอาซูลก็กลับลุกขึ้นมาแลวกระโจนเขาไปตบวินเซนตจนปลิวไปติดกับรั้วกั้น “ลุกขึ้นมา การตอสูยังไมจบ!!!” อาซูลสงเสียงคํารามหมายที่จะเรียกใหวินเซนตลุกขึ้นมาสูกับเขาตอใหได แตแลวเขาก็ตองตกใจเมื่อวินเซนตที่นาจะหมดแรงไปแลวกลับพุงเขามาหาเขาดวยความเร็วสูง มันเปนความรวดเร็วที่ผิดกับที่แลวๆมาจนเขาแทบจะไมเชื่อวานั่นเปนพลังของวินเซนต วินเซนตปลอยพลังออกจากฝามือทั้งสองจนเกิดการระเบิดครั้งใหญขึ้น จนอาซูลที่รบแรงระเบิดเขาไป ัเต็มๆตองหมดสภาพและกลายรางกับมาเปนรางมนุษยดังเดิม ทวาในขณะนี้...วินเซนตไดกลายรางเปนเคออสที่บาคลั่งไปเรียบรอยแลว เคออสหยิบปนกลยักษของอาซูลขึ้นมา มันแสยะยิ้มอยางนาสยดสยองกอนที่มันจะปาปนกลยักษนั้นไปเสียบทะลุรางของ อาซูล “ดูทาวาแกจะเหมือนปศาจมากกวาขาอีกนะ...” อาซูลเริ่มกลาวคําสั่งเสียเปนครั้งสุดทาย “ดี! แลวไวเจอกันใหมอีกครั้ง ในนรก!!!!” หลังจากที่อาซูลไดกลาวคําสาปแชง เคออสก็ยิงแสงเลเซอรสีดําแดงใสอาซูลจนเขาตองกระเด็นและตกลงไปตายยังเบื้องลาง ทั้งๆที่เขายังคงหัวเราะเสียงดังกึกกองอยู หลังจากที่อาซูลตกลงไปตายเปนที่เรียบรอยแลวเคออสก็อาละวาดอยางบาคลั่งเนโรที่จับตาดูการตอสูระหวางวินเซนตกับอาซูลมาตลอดกําลังคิดวาบางทีเขาควรที่จะปลอยใหเคออสไดทําตามโชคชะตาที่เกิดมาเพื่อทําลายลางตอไป เนโรเปดหลุมดําขึ้นมาแลวเขาก็หนีหายไป แตระหวางนั้นเขาก็เผลอทําโทรศัพทที่ยึดมาจากเชลคตกเอาไว... เมื่อโทรศัพทตกลงมากระทบพื้น เสียงของลุเครเซียก็ดังขึ้นมาจากโทรศัพทอันนั้น เธอบอกวา “ฉัน...ขอโทษ...” แมวามันจะเปนแคเสียงเบาๆที่ดังออกมาจากโทรศัพท แตมันกลับมีปฏิกิริยากับเคออส จูๆภาพความทรงจําในอดีตก็แลนเขามาในหัวของเขาหองทดลองของลุเครเซีย
  • 29. หลังจากเหตุการณที่วินเซนตถูกยิง โฮโจไดเอารางของเขาไปทดลองอะไรบางอยางแตกลับลมเหลว ลุเครเซียจึงไดเอารางของวินเซนตกลับมารักษา และแชเขาไวในแคปซูลรักษาตัว “อีกไมนานฉันก็จะปลอยคุณออกมาขางนอกไดแลวนะ” ลุเครเซียพูดกับรางของวินเซนตที่อยูในแคปซูลกอนที่เธอจะกลับหลังหันแลวลมลง เธอคิดวาเธอคงจะเพลียจากการทํางานหนักมากเกินไป แตแลวจังหวะนั้นเองโฮโจก็เดินเขามาในหองทดลองของเธอ โฮโจถามลุเครเซียวาเธอคิดจะทําอะไรกับงานทดลองที่ลมเหลวของเขา ลุเครเซียไมตอบหาแตตะโกนใหเขาออกไปจากหองทดลองของเธอ โฮโจบอกใหเธอหุบปากและสังวรณไววาที่นี่มีเพียงเขาคนเดียวเทานั้นที่สามารถจะออกคําสั่งได เขามองไปที่คอมพิวเตอรของลุเครเซียและเห็นขอมูลของโอเมกาและเคออส แตแลวลุเครเซียก็รีบเขามาบังเอาไว “โอเมกากับเคออสงั้นเหรอ! เขาใจแลว เธอกําลังจะใชหมอนี่เพื่อทําใหงานวิจัยของเธอเสร็จสมบูรณสินะ” โฮโจพูดดวยน้ําเสียงดูหมิ่นและตามดวยเสียงหัวเราะเยาะเธอ แมวาลุเครเซียจะปฏิเสธเทาไหรแตเขาก็ไมสนใจที่จะฟง “นักวิทยาศาสตรก็คือนักวิทยาศาสตรวันยังค่ํานะแหละ นาดีใจอะไรแบบนี้ ขนาดกําลังจะตายแตมันก็ยังอุตสาหเปนประโยชนใหคนกับที่มันหลงรัก เคี้ยก! ฮาๆๆๆๆๆๆๆ!!!” เมื่อพูดจบเขาก็หัวเราะอยางตอเนื่องดวยน้ําเสียงที่นารังเกียจกอนที่จะเดินออกไปจากหองทดลองของเธอ ทิ้งไวแตลุเครเซียคนเดียวที่รองไหอยู เธอบนพึมพําทั้งน้ําตาวานี่ไมใชการทดลองนะ ดูเหมือนวาตอนนี้ไมมีใครที่จะสามารถชวยเธอไวไดแลวละ . . . กลับมาที่วินเซนตที่รางกายกลับมาเปนปกติดังเดิมแลว เขากําลังนอนกางแขนกางขาอยางออนเพลียอยูกับพื้นลิฟต เขาในตอนนี้เริ่มที่จะนึกเรื่องราวตอนที่ลุเครเซียใชเขาเปนรางสถิตยของเคออสไดแลว วินเซนตที่นอนเพลียอยูไดเหลือบไปเห็นโทรศัพทของเชลคที่เนโรไดทําตกไวเมื่อครูนี้ เขาลุกเดินไปเก็บมันขึ้นมาแลวก็จองมองมันดวยความสงสัยวาทําไมโทรศัพทของเชลคถึงมาตกอยูในที่แหงนี้ได? ขณะนั้นเองลิฟตก็ลงมาจอดยังหนาฐานของ DGS พอดี “กวาสามปที่นรกไดดําเนินอยูในใตดินแหงนี้ แตบัดนี้มันไดยายไปอยูยังโลกเบื้องบนแลวสินะ” วินเซนตกลาวกอนที่จะบุกเขาไปยังฐานทัพของพวกมัน =============================== Chapter 10 - Shinra’s Dark Secret =============================== วินเซนตยางเทาเขามาใน Deepground ซึ่งเปนเขตฐานทัพของ DGS เขาเริ่มมองเห็นเตาปฏิกรณหมายเลข 0 อยูจากจุดที่หางไกล ณ ที่ลึกที่สุดของที่นี่เนโรและไวสกําลังรอเขาอยู
  • 30. พระเอกของเราเดินทางฝาดงกากอยลเขามาจนพบยาน เขาใชยานนั้นเดินทางตอไปจนพบกับเมืองใตดินขณะที่วินเซนตกาลังสูกับเหลาศัตรูอยูนั่นเอง ก็มีหลุมดําปรากฏขึ้นที่ดานหลังของเขา วินเซนตพยายามที่จะวิ่งหนี ํแตหลุมดํากลับขยายใหญขึ้นและดูดเขาเขาไปในความมืดมิด ทามกลางความมืดมิดของหลุมดํา วินเซนตตกใจและเริ่มที่จะควบคุมสติตนเองไมอยู เขาเริ่มสงเสียงคํารามออกมา นั่นเปนสัญญาณที่บอกวาเคออสกําลังจะตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ทันดั้นเองก็มีเสียงสวางปรากฏขึ้นมายังเบื้องหนาของเขา “อยาใหเคออสควบคุมคุณได คุณจะไมถูกจองจําไวในความมืดนี้แนเพราะวาสวนหนึ่งของคุณนั้นไดถือกําเนิดมาจากที่แหงนี้ จงคนพาตัวเองใหเจอ และเรียกการควบคุมกลับมา” เสียงที่คุนเคยไดชวยเรียกสติของวินเซนตใหกลับคืนมา วินเซนตหลับตาและตั้งจิตใหมั่น เมื่อเขาลืมตาขึ้นมาก็พบวาตัวเองหลุดออกมาจากหลุมดําไดแลว Note* [เนโรเกิดจากการฉีดไลฟสตรีมปฏิกูลเขาไปในรางของหญิงที่ตั้งครรภอยู พลังในการเรียกหลุมดําก็เปนผลพวงที่เกิดขึ้นจากไลฟสตรีมปฏิกูลในตัวของเนโรขณะที่เคออสในรางกายของวินเซนตเองก็เกิดจากไลฟสตรีมปฏิกูลเชนกัน ดังนั้นหลุมดําจึงทําอะไรเคออสไมได] อีกทางดานหนึ่งเชลคกําลังนั่งกอดเขาอยูทามกลางความมืดมิดของหลุมดําโดยมีแสงสีฟาที่เกิดจากบาเรียของมาเทเรีย Shield โอบลอมและปกปองรางกายของเธอไว “อายุปูนนั้นแลวแตยังทําตัวเหมือนเด็กๆที่ทําอะไรเองไมเปนอยูอีกนะ ฉันรูแลวละวาทําไมลุเครเซียถึงไดลําบากขนาดนั้น”เชลคพูดในขณะที่บาเรียที่เกิดจากพลังเวทมนตของเธอกําลังคอยๆแตกราวลงอยางชาๆ เธอไมรวาทําไมเธอถึงตองทําแบบนี้ เธอไมรวาทําไมเธอถึงตองชวยวินเซนต แตตอนนี้เธอกําลังตกอยูในความ ู ูหวาดกลัว เธอรูตัววาเธอจะตองตายเมื่อพลังเวทมนตของเธอหมดลง แตแลวก็มีเสียงของลุเครเซียดังขึ้นมาเชลคที่ตกใจจึงรีบเงยหนาขึ้น ภาพเหตุการณในอดีตของลุเครเซียกําลังปรากฏขึ้นที่ดานหนาของเธอ มันคือชวงเวลาที่ลุเครเซียไดเขามาที่บอน้ําคริสตัลเปนครั้งแรกบอน้ําคริสตัลภายในถ้ําใตน้ําตก ลุเครเซียปรากฏตัวขึ้นพรอมกับชายที่สวมผาคลุมสีดําและมีทาทางคลายกับวินเซนตมาก เขาคนนั้นคือกรีมอร วาเลนไทน บิดาของวินเซนตน่นเอง ั ลุเครเซียรีบวิ่งเขาไปดูที่บอน้ําดวยความดีใจ เธอยิ้มราและหัวเราะออกมา มันเปนรอยยิ้มที่ไรเดียงสาและดูเหมือนเด็กๆ หลังจากที่กรีมอรไดอธิบายวาที่นี่เปนที่ท่เี คออสจะตื่นขึ้นมา เขาก็แซวเธอวาไมตองรีบรอนขนาดนั้นก็ได บอน้ํามันไมหนีไปไหนอยูแลว ภาพของบอน้ําคริสตัลคอยๆเลือนหายไป และภาพภายในหองทดลองของลุเครเซียก็คอยๆปรากฏขึ้นแทน ที่กลางหองนั้นมีหลอดทดลองที่กําลังทดลองสารสีดําประหลาดอยู ขณะที่ขางๆนั้นก็ปรากฏภาพของลุเครเซียที่กําลังทําการวิเคราะหขอมูลดวยคอมพิวเตอร โดยมีกรีมอรเฝาดูอยูที่ดานหลังเธอ กรีมอรบอกวาลุเครเซียดูจะรีบรอนมากเกินไปหนอยนะ แตแลวลุเครเซียก็ยิ้มแลวตอบกลับมาวาเธอตองการจะพิสูจนใหคนทั้งหมดในชินระที่เคยหัวเราะเยาะทฤษฎีของเธอ ตองสํานึกวาตัวเองคิดผิดที่เคยดูถูกเธอเอาไว ขณะที่กรีมอรกําลังแซวเธอวารีบรอนไปมันก็ไมไดอะไรขึ้นมาหรอก เขาก็เหลือบไปเห็นหลอดทดลองที่กําลังทดลองสารสีดําซึ่งอยูทางดานหลังของเธอ จูๆมันสองแสงสีดําประหลาดออกมาแลวหลอดทดลองก็
  • 31. ระเบิดออก เมื่อกรีมอรไดเห็นจึงรีบผลักลุเครเซียใหกระเด็นออกไป แตทวาสารสีดําที่ระเบิดออกมานั้นไดปะทะกับตัวเขาอยางรุนแรงแทน กรีมอรจับแขนขวาของเขาที่โดนสารสีดํานั้นระเบิดใส แมวาเขาจะเจ็บปวดซักเพียงใดแตเขาก็พยายามที่จะเงียบแลวกัดฟนอดทนมันเอาไว ลุเครเซียที่เห็นดังนั้นจึงรีบลุกขึ้นมาดูเขาดวยความหวงใย เธอถามวาเขาเปนอะไรมากมั้ย แตกรีมอรกลับตอบมาวาเขาไมเปนอะไร ทั้งๆที่สีหนาของเขานั้นกําลังบงบอกถึงความทรมานอยู จากนั้นชายผูสวมผาคลุมสีดําก็ลมลงกับพื้น ลุเครเซียรีบเขาไปโอบเขาไวดวยความหวงใย สีหนาของเธอเริ่มดูไมดี เธอกําลังกลัวตอผลลัพธที่เลวรายที่สุดที่อาจเกิดขึ้นตรงหนา “ฝากบอกลูกชายของฉันดวยนะวา ฉันขอโทษ ดูทาวาเวลาที่ฉันจะตองกลับคืนสูไลฟสตรีมไดมาถึงแลวละ” เมื่อสิ้นประโยคนี้กรีมอรก็ไดเสียชีวิตลงทามกลางออมกอดของลุเครเซีย ลุเครเซียกรีดรองอยางรุนแรงแลวก็รองไหออกมา เธอตะโกนอยางบาคลั่งวา “ไม!! กลับมานะ ทําไมคุณถึงตองจากฉันไปดวย ทําไม!!!” และแลวภาพเหตุการณในอดีตทั้งหมดก็คอยๆเลือนหายไปเชลคที่ไดมองดูเหตุการณทั้งหมดมาตลอดกําลังคิดวาไมเปนไร เขาก็แคกลับคืนสูดวงดาว ไมเปนไร...มันเปนแคเรื่องเล็กนอยที่ซักวันหนึ่งก็จะตองเกิดขึ้นกับทุกคน ไมเปนไร...วันใดวันหนึ่งในภายหนา พวกเขาจะไดกลับมาเจอกันอีกแนนอน เชลคคอยๆนึกถึงเรื่องราวในอดีตขึ้นมา เมื่อครั้งที่เธอยังเด็ก ในวันที่แมของเธอเสียชีวิตลง เธอกําลังนั่งรองไหอยูที่หนาหลุมศพของแมเธอ แตแลวชาลัวในวัยเด็กก็เขามาปลอบเธอ พี่สาวของเธอบอกกับเธอวาไมเปนไร แมของพวกเราก็แคกลับคืนสูดวงดาวเทานั้นเอง ซักวันหนึ่งพวกเราทั้งหมดก็จะไดพบกันอีกครั้ง เมื่อเชลคถามวาจริงเหรอ เธอก็ตอบกลับมาวาแมเคยพูดไววาทุกๆอยางในโลกของเราไดหมุนเวียนอยูในวัฏจักรแหงเดียวกัน นั่นก็หมายความวาแมจะกลับมาหาพวกเธอในวันหนึ่งวันใดขางหนาอยางแนนอน แมไมโกหกพวกเธอหรอก จริงมั้ย? กลับมาที่ในความมืดมิดดังเดิมเชลคเห็นชาลัวปรากฏตัวขึ้นทามกลางความมืด ชาลัวถามเชลควาไมเปนไรใชมั้ยหากเธอจะกลับคืนสูดวงดาว เมื่อเชลคไดยินเธอก็กมหนาอยูนานกอนที่จะตอบดวยสีหนาที่อึดอัดใจวา...ไม ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอยางที่เธอ... ยังไมทันที่จะพูดจบ ชาลัวก็เอามือเขามาลูบหัวของเชลค “...เราจะไดพบกันอีกครั้งอยางแนนอน...” . . . เชลคตื่นขึ้นทามกลางความมืดมิด ตอนแรกเธอคิดวาเรื่องทั้งหมดที่เธอเห็นเมื่อครูนี้คงเปนเพียงแคความฝน แตแลวเธอก็ปฏิเสธมันและพยายามคิดวามันเปนเพียงแคการรบกวนจากขอมูลที่อยูในรางกายของเธอเทานั้นแทน เธอไมอยากที่จะยอมรับวามันเปนความฝน เพราะถาหากวาเธอยอมรับวามันเปนความฝนแลว นั่นก็เทากับวาเธอยอมรับวาเธอกําลังคิดถึงชาลัวดวย แตวา...ทั้งๆที่เธอพยายามที่จะคิดวามันเปนแคการรบกวนของขอมูลแลวทําไม...ทําไมน้ําตามันถึงไดไหลออกมา...
  • 32. เชลคคอยๆรองไหออกมา เมื่อเธอรูสึกตัววาเธอกําลังรองไหอยูเธอจึงตกใจและเอามือมาแตะที่น้ําตาที่ไหลรินอยูที่แกมของเธอ ทามกลางความเสียใจและน้ําตาที่ยิ่งหลั่งไหลออกมา เธอเองก็แทบจะไมเชื่อเหมือนกันวาเธอจะมีน้ําตาเหมือนคนทั่วไปกับเขาดวย... ทางดานวินเซนต เขาเดินทางมาเรื่อยๆจนกระทั่งไดพบกับ เนโร “ในที่สุดก็ไดเจอกับแกซะทีนะวินเซนต ตอนแรกฉันแคคิดวาแกคงจะเปนเพียงแคแมลงตัวจอยที่มาสรางความรําคาญแคเล็กนอยเทานั้น แตตอนนี้ดูเหมือนวาฉันจะปลอยใหแกมีชีวิตอยูตอไปไดเสียแลว ฉันจะปกปองพี่ชายของฉัน บุคคลเพียงคนเดียวที่เคยรักฉันและบุคคลเพียงคนเดียวที่ฉันเคยรัก” “นาเสียดาย ที่ทุกสิ่งมันถูกลืมไปหมดสิ้นแลว ตอนนี้ทุกๆอยางไดเปลี่ยนไป”เนโรบนพึมพําออกนอกเรื่องไปเรื่อยๆ วินเซนตที่ไดยินเนโรกําลังเลาชีวประวัติของเขาก็ไมไดสนใจอะไร หากแตถามเขากลับไปวาเขาทําอะไรกับเชลค เนโรตอบกลับดวยเสียงยียวนกวนประสาทวา “อา....ฉันทําอะไรกับเธอนะ...?” กอนที่จะพูดเฉไฉออกนอกเรื่องไปเรื่อยและอธิบายในตอนทายวาตอนนี้เธออยูในหลุมดําของเขา กําลังสับสนและหลงทาง ดูนาสงสารนาเวทนาไมตางอะไรกับลูกสุนขเลย เมื่อวินเซนตไดยินจึงโกรธจัดแลวชักปนขึ้นมายิงใสเนโรอยางรวดเร็ว การ ัตอสูระหวางทั้งสองคนจึงเริ่มตนขึ้น เนโรกางปกและชักปนกลสองกระบอกออกมาจากหลุมดํา มันบินไปบินมาและยิงกราดใสวินเซนต ดูเหมือนเขาจะคิดผิดที่ริอาจมาดวลปนกับชายผูใชลูกตะกั่วฆาชีวิตทั้งคนและมอนสเตอรมานับลานศพแลวสุดทายเนโรจึงโดนวินเซนตยิงรวงลงมากองกับพื้นอยางนาอนาถ วายรายของเราคอยๆลุกขึ้นมาจากพื้นเขาบอกวาฝมือของวินเซนตนาประทับใจมาก บางทีอาซูลกับรอส โซคงจะไมมีวันสูกับวินเซนตวาเลนไทนคนนี้ได แตวาเวลาแหงการเลนสนุกระหวางเขากับวินเซนตไดหมดลงแลว เขามีเรื่องที่ตองไปทํา วาแลวเขาก็เรียกหลุมดํามาครอบตัววินเซนต โดยหมายจะจัดการเขาใหสิ้นดวยวิธีขี้โกงนี้ทันที ภายในหลุมดําที่มืดมิด วินเซนตคอยๆลืมตาขึ้น คราวนี้เขาสามารถตั้งสติไดโดยไมยากนัก หลังจากนั้นเขาก็คอยๆเดินตามหาใครอีกคนหนึ่งที่ติดอยูในที่แหงนั้นเชนเดียวกับเขา ทางดานของเชลคที่ติดอยูในหลุมดํา เธอนั่งคุดคูอยูในบาเรียที่กําลังจะแตกและพูดกับตัวเองวาถึงจุดจบแลวสินะ แตแลววินเซนตก็ปรากฏตัวขึ้นมาขางหนาเธอพอดี “เธอทําโทรศัพทตกไวนะ” วินเซนตเก็กเสียงพรอมกับยื่นโทรศัพทของเชลคที่เขาเก็บไดกลับคืนใหเธอโดยที่ไมไดถามสารทุกขสุขดิบวาเธอเปนอยางไร แทจริงแลวเขาก็เปนหวงเปนใยเชลคเหมือนกัน เพียงแตเขาไมรูวาในเวลาแบบนี้เขาควรที่จะพูดอะไร เขาควรจะถามเธออยางไร เขาไมรูวาควรจะวางตัวอยางไรดี ดังนั้นเขาจึงไดแตเก็กแลวยื่นโทรศัพทกลับคืนใหเธอ “ถาเธอไมไดประทับใจอะไรกับที่แหงนี้ ฉันวาเราออกกันดีกวานะ ไปกันเถอะ” เขาชวนใหเชลคออกไปขางนอกดวยกันกอนที่เชลคจะตอบตกลงกลับมาวา “อืม” เชลคเองก็ดีใจ เธอดีใจมากๆที่วินเซนตเขามาชวยเธอ แตวาเธอก็เหมือนกับวินเซนต ที่ไมรูวาในเวลาแบบนี้เธอควรที่จะพูดอะไร เธอควรจะทําตัวอยางไรเชนกัน แตเรื่องนั้นมันคงไมใชปญหาอะไร เพราะแคทั้งสองคนตางเขาใจกันและกัน นั่นก็เพียงพอแลว
  • 33. ที่ดานนอกเนโรที่หลงเขาใจวาตัวเองกําจัดวินเซนตไดแลวหันหลังและกําลังจะเดินกลับเขาฐานไป แตแลววินเซนตและเชลคก็กระโดดออกมาจากหลุมดําที่อยูดานทางหลังของเขา เมื่อเนโรไดยินเสียงเขาจึงรีบหันกลับไปมองดวยความตกตะลึง “เขาใจละเจาวิญญาณที่หลอหลอมขึ้นจากปฏิกูลดวงดาว ดูทาวาหลุมดําของฉันจะใชกับนายไมไดผลสินะ งั้นฉันก็จะลองวิธีอื่นดูบางละกัน!!” ทันทีที่เนโรพูดจบเขาก็เรียกหลุมดําขนาดยักษขึ้นมาแทน แตยังไมทันที่เขาจะไดทําอะไร ก็มีชูริเคนขนาดใหญบินมาปกที่พื้นดานหนาของเขา วินเซนตกบเนโรรีบมองไปที่ทางที่ชูรเิ คน ันั้นลอยมาทันที ที่ยอดของบานหลังหนึ่งยัฟฟในชุดมอคกําลังยืนเตะทาหันหลังอยู เธอคงจะหลงคิดวาชุดมอคคงจะทําใหไมมีใครจําเธอได และคงจะหลงคิดวาไอทาที่เธอโพสตอยูนั่นมันเทหมาก... “แมในโลกที่สวรรคจะถูกปกคลุมไปดวยความกลัวและความสิ้นหวัง แตนายตองไมลืมวา ที่ไหนก็ตามที่มีเงามืด ที่นั่นยอมมีแสงสวาง ดังนั้น...จงรับแสงสวางของฉันไปซะเจาปศาจ!” “เชิญลิ้มลองแสงสวางจากวูไถใหเต็มที่!!! ซูเปอรนินจา!!! ยัฟฟ คิซารากิ!!! เตรียมรับมือใหดี!!!!”วาแลวเธอก็หันหนามาและชี้นิ้วไปที่เนโรจากนั้นแสงสีเหลืองของมาเทเรียก็สวางเปนประกายวิ๊งๆๆๆขึ้นที่ดานหลังเธอ (โอแมเจา...นี่เหรอคือแสงสวางจากวูไถที่เธอพูด...) ........ ........................ ................................... “พี่ชายฉันเรียกแลว”เนโรพูดหลังจากที่เขาและวินเซนตหันกลับมามองหนากันโดยไมไดนัดหมาย วาแลวเขาก็เดินเขาหลุมดําไปในทันที วินเซนตเองก็หันมาดูอาการของเชลคที่ลมนอนดวยความออนเพลียแทน ขณะที่ยฟฟที่ยงยืนคงเก็กทาชี้นิ้วอยูบนยอดหลังคาบานโดยไมมีใครสนใจ ยัฟฟพยายามกระโดดโลดเตนแลวบอกวา ั ัทางนี้ๆ แตแลวเธอก็พลาดทาลื่นตกลงมากระแทกพื้นอยางจัง วินเซนตจึงไดแตเบือนหนาหนีแลวรองหึใหเปนการทักทาย =============================== Chapter 11 – Beginnings =============================== วินเซนต ยัฟฟ และเชลคเดินทางมาจนถึงหองๆหนึ่ง เมื่อเชลคเห็นตูอาบมาโคแลวเธอจึงขอเขาไปรักษาตัวในนั้น ยัฟฟเริ่มอธิบายแผนการใหวินเซนตฟง เธอบอกวาขณะที่วินเซนตกําลังทําการเก็บกวาดเนโรและไวสเธอก็จะลอบเขาไปที่เตาปฏิกรณหมายเลขศูนยและปดการทํางานของมันซะ ดูเหมือนเธอจะภาคภูมิใจในแผนที่เธอคิดขึ้นเองมาก วาแลวเธอก็โบกมือใหแลวก็รีบวิ่งไปทําหนาที่ของเธอทันที ทางดานเชลคที่กําลังอาบมาโคอยูในตู เธอคอยๆหลับตาลงแลวก็ฝนอีกครั้งหองทดลองของลุเครเซีย
  • 34. วินเซนตในชุดของเทิรคเดินเขามาตามหาลุเครเซียในหองแตก็ไมพบเธอ เขาเหลือบมองไปที่คอมพิวเตอรที่เปดอยูและก็พบวามันเปนภาพพรอมขอมูลของกรีมอรวาเลนไทนผูเปนพอของเขา ขณะนั้นเองลุเครเซียก็เดินเขามาในหองทดลองพอดีวินเซนตจึงพยายามถามเธอวานี่คือไฟลขอมูลอะไร ลุเครเซียเบือนหนานี้แลวตอบดวยน้ําเสียงที่ดูกังวลวานี่ไมใชเรื่องของคุณ วินเซนตที่สงสัยรีบเขาไปถามเธอตอวาทําไมเธอถึงไมเคยบอกเขาเลยวาเธอเคยทํางานรวมกับพอของเขา ลุเครเซียไมตอบหากแตกรีดรองวาหยุดเถอะ! เธอหันกลับมาและกุมมือของวินเซนตเอาไว “มันเปนความผิดของตัวฉันเอง ฉันไมไดตั้งใจจะทําใหพอของเธอตาย ฉันขอโทษ ฉัน...ขอโทษ...” เธอพูดดวยน้ําเสียงสั่นครือและทาทางเหมือนจะรองไห และแลวเธอก็วิ่งออกจากหองไปทั้งน้ําตา ทิ้งไวแตวินเซนตที่ยังคงยืนอยูอยางโดดเดี่ยวในหองทดลอง แทจริงแลว วินเซนตไมเคยคิดที่จะตําหนิเธอเลยแมแตครั้งเดียว เขาก็แคอยากจะเห็นใบหนาที่ยิ้มแยมและมีความสุขของเธอก็เทานั้นเอง แตหลังจากนั้นวันเปนตนมา แสงสวางก็คอยๆมอดหายไปจากจิตใจของเธอ วันที่เขาไดเอาแหวนแตงงานไปมอบใหกับเธอ เธอรองไหแลววิ่งหนีไป เมื่อเขาตามเธอไป...เขากลับไดเห็นภาพเหตุการณที่เธอกําลังบอกรักกับโฮโจ เขาแอบยืนดูอยูครูหนึ่งจนกระทั่งเขาไดเห็นเธอกับโฮโจกอดและจูบซึ่งกันและกัน “...ถาเธอมีความสุข...ฉันก็ไมวาอะไร...” วินเซนตขมตาลงดวยความเจ็บปวดและพยายามที่จะปลอบตัวเองเชนนั้น . . . เชลคตื่นขึ้นมาจากฝน เธอถามวินเซนตวาทําไมวินเซนตถึงตองตอสูดวย วินเซนตบอกวาก็เพื่อทําลายDGS และเพื่อหยุดยั้งโอเมกานะสิ มันถึงเวลาแลวที่ความบาคลั่งนี้จะตองจบลง เขาบอกกับตัวเขาเองเชนนั้นแมวาจริงๆแลวตัวเขาเองก็ไมคอยมั่นใจวานั่นคือเหตุผลที่แทจริงที่ออกมาจากใจของเขารึเปลา เด็กสาวตอบกลับมาวาเธอก็ไมแนใจเชนกัน แตสิ่งหนึ่งที่เธอมั่นใจก็คือ เธอไมอยากจะเห็นวาระสุดทายของโลกนี้ และเธอก็ไมอยากที่จะใหใครตองเจ็บปวดไปมากกวานี้ดวย เมื่อพูดจบเธอก็หลับไปอีกครั้ง หลังจากที่ไดเห็นเชลคหลับสนิทลงไปแลววินเซนตจึงเริ่มออกเดินทางตอ เขาสูกับเหลากากอยลเครื่องบินและฝาฝูงทหารจํานวนมากจนมาถึงทางเขาสูหองของจักรพรรดิขาวหรือทางเขาสูหองของไวสนั่นเอง ที่ดานหนาหอง ยัฟฟที่รอเขาอยูไดปรากฏตัวขึ้นมา เธอบอกวาสีหนาของวินเซนตดูไมคอยดีเทาไหร ซึ่งเขาก็บอกวาสีหนาของเธอเองก็ไมไดตางกัน จากนั้นเขาก็ชวนใหเธอเขาไปขางในหองดวยกัน เมื่อพูดจบพระเอกของเราก็คอยๆกาวเทามุงหนาไปยังหองสุดทาย โดยมียัฟฟคอยๆเดินตามมาจากดานหลัง เมื่อวินเซนตเปดประตูเขาไปแลว เขาก็พบวาขางในหองนั้นอบอวลไปดวยมาโคที่แผพุงขึ้นมาจากบอมาโคซึ่งตั้งอยูดานในของหอง และที่บัลลังคซึ่งตั้งอยู ณ ใจกลางของบอนั่นเองไวสกําลังนั่งคอยพวกเขาอยูอยางสงบ
  • 35. รางของจักรพรรดิขาวกําลังนั่งอยูบนบัลลังคอยางสงบในสภาพที่ตาและปากไดเปดคางเอาไวอยู มันเปนสภาพที่ผิดปกติเกินกวาที่สิ่งมีชีวิตควรจะเปน เขานั่งนิ่งไมขยับและไมไหวติงตอการปรากฏตัวของวินเซนตแตใดๆ “นี่คือไวสสนะ” วินเซนตถามยัฟฟเพื่อยืนยันถึงความจริงของสิ่งที่เขาเห็นอยูตรงหนา ิ “เขาตายแลว...หรือ?” ยัฟฟถามเขากลับดวยเสียงที่บงบอกถึงความหวาดกลัว ขณะที่ทั้งสองคนกําลังตกอยูในความสับสนนั่นเองเนโรก็ปรากฏตัวขึ้นมาเพื่อตอบคําถามที่คางคาใจของทั้งสองคน “อีกไมนานเขาก็จะฟนขึ้นมา”เนโรตอบคําถามของยัฟฟแบบชัดถอยชัดคํา “ชีวิตใหมกําลังจะเริ่มขึ้นในตัวของเขา เชนเดียวกับอีกชีวิตหนึ่งที่ดํารงอยูในตัวแก วินเซนต! ” เมื่อยัฟฟไดยินเธอจึงตกใจแลวหันไปมองที่วินเซนต เธอกําลังสับสนวาอีกชีวิตหนึ่งในตัววินเซนตที่เนโรไดพูดถึงนั้นคืออะไร? “นั่นคือสิ่งที่พวกแกกําลังคิดจะทําสินะ” วินเซนตจองไปที่เนโรโดยที่ไมไดใสใจตอความสงสัยใดๆของยัฟฟ เพราะวานี่ไมใชเวลาที่จะมาตอบคําถามจิ๊บจอยเหลานั้น “เฮ! เขาคิดจะทําอะไรนะ? กําลังจะเกิดอะไรขึ้น? ฉันไมเห็นจะเขาใจเลย” ยัฟฟพยายามจะเซาซี้ถามวินเซนตใหได แตวินเซนตกลับไมยอมพูดอะไรออกมา เนโรบอกวาอีกไมนานพี่ของเขาก็จะตื่นขึ้นมาแลว ตั้งแตที่เขาไดรับอนุญาตใหรูถึงเรื่องของการเกิดใหมเวลาก็ผานไปอยางชาๆ มันยาวนานมากจนเขารูสึกเหมือนกับตกอยูในหองเวลาอันเปนนิรันดร เมื่อวินเซนตไดยินคําวา “ไดรับอนุญาต” เขาก็ทวนคําพูดของเนโรซําทันที ยัฟฟรีบตั้งคําถามเพื่อถามเน ้โรวาเขาไดรับอนุญาตอะไรจากใคร ทวาเนโรกลับไมยอมตอบ ทันใดนั้นเองก็เกิดแผนดินไหวขึ้นอยางรุนแรงไลฟสตรีมที่อยูภายใตพื้นพิภพกําลังคลุมคลั่ง มันคอยๆพุงขึ้นมาจากใตผืนดินอยางตอเนื่อง และแลวรางของไวสท่ีนาจะตายไปแลวก็เริ่มขยับตัว วินาทีนั้นทั้งเขาและเธอตางก็รูไดทันทีวาโอเมกากําลังจะตื่นขึ้นมา ยัฟฟรีบหยิบชูริเคนยักษของเธอขึ้นมาตั้งทาเตรียมปาในขณะที่วินเซนตก็รีบชักปนของเขาขึ้นมาทันที แตแลวเนโรก็ตะโกนขึ้นมาวาอยามายุงกับพี่ชายของเขา มันรีบใชความเร็วพุงเขาไปจับตัวของวินเซนตและยัฟฟไว จากนั้นก็พาเขาทั้งสองคนเขาไปปลอยในหลุมดําทันที… ภายในหลุมดํา ยัฟฟกําลังลอยควางอยางไรทิศทาง เสียงกูรองของเหลาคนตายจากดานในของความมืดที่ ไมมีที่สิ้นสุดคอยๆดังขึ้นอยางตอเนื่องจนเธอตองตกใจ จากนั้นดวงวิญญาณมากมายก็ปรากฏตัวขึ้นและพุงเขาไปเพื่อแทรกซึมใสรางกายของเธอ ยัฟฟตกใจตอดวงวิญญาณทั้งหลายที่พุงเขามาหาเธอ เธอยกมือขึ้นจับศีรษะของเธอไวแลวกรีดรองเสียงดังลั่นออกมา ในขณะที่ความมืดกําลังแทรกซึมเขาไปในดวงวิญญาณของเธอนั่นเองเธอก็รูสึกไดถึงความตายความทรงจําเลวรายมากมายที่เธอไมอยากจะคิดถึงกําลังพรั่งพรูออกมาเพื่อทําลายโสตประสาทของเธอ แตแลวก็มีแสงสวางปรากฏขึ้นที่ดานหลังของเธอ วินเซนตกระโดดออกมาจากแสงสวางนั้นและเขาไปอุมตัวเธอเอาไวจากนั้นเขาก็รีบพาเธอออกมาจากหลุมดํา เมื่อวินเซนตออกมาจากหลุมดําได เขาก็พบวาตัวเขาเองกําลังยืนอยูหนาทางเขาหองของไวสเขาวางตัวยัฟฟลงและปลอยใหเธอไดนั่งพัก แตแลวเนโรก็ปรากฏตัวขึ้นมาตอหนาพวกเขาอีกครั้ง วินเซนตหันหนาไปหามันและบอกใหยัฟฟรออยูที่นี่ เขาจะเดินไปคิดบัญชีกับมันใหเอง
  • 36. ยังไมทันที่เขาจะพูดจบ พลังประหลาดก็พุงออกมาจากหองของไวสอยางรุนแรง อะไรบางอยางที่นาสะพรึงกลัวกําลังจะเกิดขึ้นภายในหองดานในนั้น วินเซนตตองการที่จะเขาไปในหองกอนที่ผลลัพธที่เลวรายจะเกิดขึ้น ทวา...เนโรก็ยืนขวางเขาไวอยู “อา...ใช นายอยูยงคงกระพันตอความมืดสินะ” วาแลวเนโรก็คอยๆแผหลุมดําออกมาครอบตัววินเซนตอีกครั้ง “แตวา...จะไมมีใครพรากพี่ชายไปจากฉันไดอีกแลว!!!!” เมื่อเนโรพูดจบความมืดที่ครอบคลุมตัววินเซนตอยูก็หายไป ภาพทิวทัศนรอบๆที่คอยปรากฏขึ้นใหมกลายเปนภาพของสถานที่ที่เหมือนกับขุมนรก แทจริงแลวเนโรไดใชหลุมดําพาวินเซนตมาสูยงสถานที่อื่นที่จะชวยเพิ่มพลังใหกับเนโรไดมากที่สุดนั่นเอง ั เนโรไดแปลงรางเปนแมงมุมยักษและออกมาสูกับวินเซนต มันกางบาเรียและเรียกลูกนองออกมาชวยยิงเลเซอรใส แตแลวมันก็ถูกวินเซนตยิงจนตกลงไปในลาวา ทวามันกลับรอดชีวิตและบินขึ้นมาจากลาวาได เนโรที่ลุกขึ้นมาจากลาวาไดนั้นอยูในสภาพที่รอแรใกลจะตายมิตายแหลอยูแลว แตดวยความรักและความศรัทธาที่มีตอตัวพี่ของเขา เขาจึงตองดิ้นรนจนถึงที่สุดเนโรพยายามหายตัวไปมาและยิงปนกราดใสวินเซนตแตก็ไมเปนผล เขารูสกไดวาเขาพายแพแกวินเซนตอยางสิ้นเชิง แตนี่ยังไมใชเวลาที่เขาควรจะตาย หนาที่ของเขา ึคือการปกปองพี่ชายที่เขารักดวยชีวิต เมื่อคิดไดเชนนั้นเขาจึงรีบเปดหลุมดําและหนีหายเขาไปทันที เมื่อเนโรออกมาจากหลุมดําไดแลวเขาจึงคอยๆเดินโซซัดโซเซเขาไปในหองของไวสระหวางนั้นเขาก็พยายามที่จะเรียกชื่อของพี่ชายของเขาซ้ําไปซ้ํามา ราวกับวานี่จะเปนครั้งสุดทายแลว ที่เขาจะไดเรียกชื่อของพี่ชายเพียงคนเดียวของเขา ในขณะที่เนโรไดเดินเขาหองไปแลว วินเซนตก็เพิ่งจะออกมาจากหลุมดําได เขารีบเขาไปดูอาการของยัฟฟทันทีและเมื่อเห็นวาเธอปลอดภัยดีแลวเขาจึงปลอยใหเธอนั่งพักอยูแบบนั้น โดยตัวเขาอาสาที่จะเขาไปจัดการกับพี่นองสองศรีคูนี้ใหเอง ทันทีที่วินเซนตกาวเทาเขาไปในหองของไวสเขาก็ไดเห็นไวสที่นาจะตายไปแลวกําลังยืนอยูหนาบัลลังคสวนเนโรที่หมดสภาพไปแลวก็กําลังเดินเขาไปหาไวสอยางชาๆ “พี่ชาย ในที่สุดก็ถึงเวลาแลว”เนโรกลาวดวยความดีใจที่ไดเห็นพี่ชายที่ตายไปแลวของเขาฟนขึ้นมาทวา...พี่ชายของเขากลับไมตอบอะไร ไวสไมสนใจเนโรแตกลับเงยหนาขึ้นฟาแลวหัวเราะเสียงดังอยางตอเนื่อง “ในที่สุดก็จะไดอยูดวยกันอีกครั้ง คราวนี้ฉันจะไมทอดทิ้งพี่ไปอีกแน”เนโรพูดในขณะที่เดินเขาไปหาไวสแตไวสกลับทําหนาสะลึมสะลือไมสนใจแลวก็เอามือซายของเขา “แทง” เขาไปในรางกายของเนโรทันที “แกหมดหนาที่แลว” จักรพรรดิขาวกลาวกอนที่เขาจะโยนรางของเนโรปลิวกระเด็นไปไกล ทามกลางความตกใจของวินเซนต มันเกิดอะไรขึ้นกับไวสกันแน? ทําไมจูๆเขาถึงตองทํารายนองชายของเขาเอง? ดูเหมือนวาวินเซนตจะไมมีเวลาคิดเรื่องเหลานั้นเสียแลว ไวสเงยหนาขึ้นและหัวเราะอยางตอเนื่อง เมื่อสิ้นเสียงหัวเราะเขาก็พุงเขามาหาวินเซนตทันที วินเซนตที่ตกใจรีบชักปนของเขาขึ้นมาและรีบยิงกราดใสไวสแตวาไวสกลับสามารถใชเพียงฝามือเปลาๆปดกระสุนทั้งหมดที่วินเซนตยิงออกมาได “อาวุธของแกมันใชไมไดผลแลว รางของฉันเปนหนึ่งเดียวกับโอเมกาเชนเดียวกับที่รางของแกเปนหนึ่งเดียวกับเคออส แตที่ตางกันก็คือ เคออสมันเปนแคผูรบใช ในขณะที่โอเมกาคืออาวุธสุดทายที่จะนําพาดวงวิญญาณ ัของโลกนี้ไปยังจักรวาลอันกวางใหญ ไมมีอะไรที่จะสามารถทําลายฉันไดอีกแลว ฮาๆๆๆๆๆๆ” ไวสที่ยืนอยู ณเบื้องหนาของวินเซนตเงยหนาขึ้นหัวเราะกอนที่จะเริ่มพูดตอ...
  • 37. “วินเซนต วาเลนไทน และแลวเราก็ไดมาเจอกันอีกครั้ง” จักรพรรดิขาวกลาวกอนที่จะประโยคนี้จะสรางความตื่นตกใจใหกับวินเซนตไดมากพอตัว “ยังไมเขาใจอีกรึ? สามปกอน...ขณะที่ฉันกําลังชวยเหลือเซฟรอธอยู ฉันก็ไดกระจายขอมูลจิตใจของฉันปญญาของฉัน การมีอยูของฉัน เขาไปยังระบบเน็ตเวิรคโลก และแมวารางของฉันจะตายลงหรือแมวาโลกนี้จะ พินาศไป แตฉันก็จะยังคงมีชีวตอยูในโลกเสมือนจริงที่ถูกจําลองขึ้นในอีกมิติหนึ่ง เมื่อเน็ตเวิรคฟนกลับมา ขอมูล ิที่กระจัดกระจายก็จะมารวมกันใหม และฉันก็จะเกิดขึ้นใหมอีกครั้ง” “แกจะเรียกมันวานีโอรียูเนี่ยนก็ไดนะ ฮาๆๆๆๆๆๆๆ” เมื่อไดยินดังนั้นวินเซนตจึงฉุกใจคิดขึ้นไดทนที แทจริงแลวหมอนี่ไมใชไวสแตเปนใครบางคนที่เขารูจัก ัดี ใครบางคนที่เปนศัตรูคูแคนของเขามาชานาน ใครบางคนที่เปนคนจบชีวิตของเขาและทําใหความฝนของเขาตองพังทลายลง เมื่อคิดไดดังนั้น ดวงตาของวินเซนตก็เปลี่ยนจากดวงตาของความตกตะลึงมาเปนดวงตาของความโกรธแคนทันที “วะ!! ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!” ใครบางคนที่กําลังอาศัยรางของไวสกําลังระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอยางบาคลั่งดวยความภูมิใจในสติปญญาของตน “ถูกตองแลวไอหนู!!! ฉันเองนี่แหละ โฮโจ! ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!”ไวสยังคงหัวเราะตอไปในขณะที่โฮโลแกรมซึ่งเปนภาพสะทอนของขอมูลความรูสึกนึกคิดที่โฮโจไดหลงเหลือไวก็ปรากฏขึ้นมาขางๆตัวของไวสเมื่อภาพโฮโลแกรมของโฮโจหัวเราะไวสก็หัวเราะ และเมื่อภาพโฮโลแกรมของโฮโจยิ้มไวสก็จะยิ้ม เมื่อเปนเชนนี้ก็แสดงวารางของไวสในตอนนี้ไดวาถูกโฮโจเขาครอบงําโดยสมบูรณแลว “โทษทีวะ นานแคไหนแลวนะวินเซนต สามป? แกรูมั้ยวาครั้งแรกที่ฉันไดอานงานวิจัยของเจาหลอนฉันคิดวามันไรสาระมากแคไหน ฉันแทบไมเชื่อเลยวาปศาจในตํานานจะมีอยูจริงและทําใหแกฟนคืนชีพกลับมาไดจนกระทั่งเมื่อสามปกอนที่ฉันไดเห็นแกกลายรางเปนเคออสตอหนาตอตาของฉัน บอกตามตรงวาฉันช็อค ใครมันจะไปคิดละวาทฤษฎีของเธอมันจะเปนจริงกัน?” “แลวฉันก็เริ่มคิดวา ถาเคออสมีอยูจริง โอเมกาก็ตองมีอยูจริงเชนกัน และถาแกสามารถเปนหนึ่งเดียวกับเคออสได ฉันก็อาจจะเปนอีกคนที่สามารถจะทองไปในจักรวาลได นี่คือโอกาสของชีวิต!!!” “แตมันก็มีปญหาอยูอยางหนึ่ง ไมใชวารางของใครก็ใชได แตเปนเฉพาะรางของผูที่แข็งแกรงและทรงพลังอยางที่สุดเทานั้นแหละที่จะสามารถรองรับพลังของโอเมกาได ทีนี้แกเขาใจรึยังละไอหนู! เหตุผลที่แกสามารถเลนเปนรางสถิตยของเคออสไดอยางยอดเยี่ยม ก็เพราะวาการทดลองของฉันไดมอบของขวัญเปนรางกายที่มีสภาพใกลเคียงกับความเปนอมตะใหกับแกนะสิ วันนี้แกไดมายืนอยูตอหนาฉันแลว ก็ขอบคุณฉันซะสิฮาๆๆๆๆๆๆ” “ฉันเคยพยายามที่จะทําใหรางกายของฉันแข็งแกรงขึ้นเพื่อใหรองรับพลังของโอเมกาไดดวยการฉีดเซลลเจโนวาเขาไปในรางกาย แตมันกลับไมเปนเหมือนแผนที่ฉันวางไว ฉันพลาดที่ลืมคิดไปเซลลอาจจะพยายามครอบงําจิตใจและกัดกินดวงวิญญาณของฉันได ดังนั้นภายหลังฉันจึงใชวิธีการที่ปลอดภัยกวา ฉันคิดแผนที่จะสงผานขอมูลประสาทของฉันเขาไปในเน็ตเวิรคขึ้นมา และหลังจากที่ฉันไดจัดการมันเรียบรอยแลว ฉันก็คิดไดวาฉันยังตองการรางกายที่แข็งแกรง นั่นก็เปนเวลาที่ฉันนึกถึง Deepground บานของเหลาผูที่ทรงพลังในดวงดาวแหงนี้ขึ้นมา หลังจากนั้นฉันก็ไดพบกับผูชวยที่แสนดี เจาหนูเนโรที่จะมาทําใหการคืนชีพของฉันเปนจริง โดยที่มันไมเคยคิดมากอนเลยวาฉันอาจจะเขามาควบคุมจิตใจของพี่ชายที่แสนรักของมันก็เปนได และดวยรางใหมนี้ฉันก็ไดเริ่มทําการทดลองครั้งสุดทายขึ้นมา”
  • 38. “ถาเคออสในรางกายแกเกิดมาจากไลฟสตรีมปฏิกูล โอเมกาก็นาจะเกิดมาจากไลฟสตรีมที่บริสุทธิ์ดังนั้นฉันจึงใชพวกลิ่วลอใหไปรวบรวมคนที่ไมไดปนเปอนจิตของเจโนวามาใชในการสรางแหลงมาโคบริสุทธิ์ดวยเหตุนี้เองโอเมกาจึงไดตื่นขึ้นมาในรางของฉัน” “อัฉริยะ!!!! ฉันบอกแกแลว ฉันมันโคตรอัฉริยะ!!!!” โฮโจที่อยูในรางของไวสหันกลับไปมองที่บอมาโคพรอมกับหัวเราะออกมา “เฉพาะนักวิทยาศาสตรที่มีสติปญญาระดับฉันเทานั้นที่มีคาพอจะเปนหนึ่งเดียวกับโอเมกาและทิ้งโลกนี้เพื่อออกเดินทางไปในอวกาศได” โฮโจยังคงพูดตอไปอยางไมหยุดหยอน จนกระทั่งวินเซนตตองพูดขัดขึ้นมา “...โฮโจ...” วินเซนตจองมองไปที่โฮโจดวยสายตาที่เคียดแคน “ฉันฟงแกพลามมามากพอแลว!!!!!” เมื่อสิ้นเสียงวินเซนตก็รัวกระสุนปนไปที่โฮโจซึ่งครอบงํารางของไวสอยูทนที แตโฮโจก็หยิบกันเบลดคูของไวสขึ้นมาแลวใชมันปดกระสุนของวินเซนตออกไปไดทั้งหมด วิน ัเซนตพยายามกระหน่ํายิงเขาไปแตก็ไมไดผลอะไร โฮโจใชกันเบลดยิงสวนกลับมาดวยความรวดเร็วจนวินเซนตตองกลิ้งตัวหลบอยางไมเปนทา เมื่อวินเซนตลุกขึ้นและยิงโตกลับมันกลับพุงเขาไปที่ตัววินเซนตและฟนเขาจนปลิวกระเด็นออกไป เขาตกกระแทกกับพื้นอยางแรง แผลที่เขาถูกฟนมันลึกมากจนทําใหเขาไมมีแรงที่จะลุกขึ้นได “ดูทาวาแกเองก็แกแลวสินะวินเซนต แกคงจะหนีฉันไปไมไหวแลวงั้นก็น่ังดูอยูตรงนั้นแหละ ฉันจะใหแกดูอะไรนี่” โฮโจพูดพลางเดินไปที่บอมาโค “เมื่อฉันไดดูดกลืนไลฟสตรีมเขามา...” โฮโจพูดในขณะที่ชูมือขึ้นไปที่บอมาโค และแลวก็มีมาโคมากมายพุงเขาไปในตัวของมัน เมื่อวินเซนตเห็นดังนั้นเขาจึงรีบลุกขึ้นมาและบอกวามันยังไมจบ!! “อยากตายขนาดนั้นเลยรึ ดี ฉันก็อยากจะทดสอบรางๆนี้กอนที่จะออกเดินทางซะหนอยเหมือนกัน” วาแลวโฮโจก็ชักกันเบลดคูขึ้นมาอีกครั้ง มันควงดาบแลวชี้กนเบลดไปที่วินเซนต จากนั้นก็เคลื่อนไหวดวยความเร็ว ัสูงจนถึงขนาดที่วินเซนตเองก็ยังมองตามไมทัน มันสาดกระสุนใสวินเซนตและกระโจนเขาไปฟาดฟนใสวินเซนตอยางตอเนื่องจนวินเซนตตองแพหมดรูปโดยที่ยังไมไดจะโจมตีใสมันแมแตครั้งเดียวเลยดวยซ้ํา เมื่อวินเซนตลมคว่ําไปกับพื้น โฮโจจึงเริ่มพูดตอ “อะไรกัน พึ่งทดสอบไปไดแคนิดเดียวเอง” ดวยศักดิ์ศรีของพระเอก วินเซนตพยายามกัดฟนลุกขึ้นมาอีกครั้ง รางของเขาเปลงแสงสีแดง เขากระโจนเขาไปหาโฮโจดวยความรวดเร็วแตกลับโดนมันซัดคว่ําไมเปนทา “…แกทําไดแคนี้แหละ วินเซนต…” อีกทางดานหนึ่งเชลคยังคงนอนหลับอยางสงบอยูภายในตูอาบมาโค แตแลวเธอก็สัมผัสไดถึงความรูสึกของวินเซนตที่แลนเขามาในรางกายของเธอ เธอรูแลววาวินเซนตกําลังย่ําแยและตองการความชวยเหลือ ดังนั้นเธอจึงลืมตาตื่นขึ้นและเรียกชื่อของเขาออกมาดวยน้ําเสียงที่แสดงถึงความเปนหวง กลับมาที่วินเซนตที่กําลังจะตายมิตายแหล เขาพยายามจะลุกขึ้นมาแตรางกายของเขาในตอนนี้ก็ไม อนุญาตที่จะใหเขาทําเชนนั้นได ทันใดนั้นเอง ภาพโฮโลแกรมของลุเครเซียที่ถูกเชลคสรางขึ้นมา ก็ปรากฏขึ้นมาที่เบื้องหนาของเขา “วินเซนต ลําพังกําลังของเธอเองนะมิอาจทําใหคุณโคนศัตรูผูน้ีลงได เธอตองเรียกการควบคุมกลับมา!อยาใหเคออสควบคุมเธอได เธอตางหากที่ตองควบคุมเคออสใหได ฉันเชื่อนะวาเธอทําได!!!!” ภาพของลุเครเซีย
  • 39. กลาวดวยเสียงและทาทางที่เปนหวงเปนใย เธอกําลังชี้แนะวิธีการสุดทายที่อาจจะชวยใหเขาเอาชนะโฮโจได แตแลวโฮโจก็ปลอยพลังออกมาจนทําใหภาพโฮโลแกรมนั้นตองสลายไป “ดูเหมือนวาดร.เครสเซนตของพวกเราจะมีเพื่อนกับเขาดวยนะ แตวาตอนนี้เธอคงจะไมสามารถชวยแกไดอีกตอไปแลว วินเซนต!!!” เมื่อโฮโจพูดจบเขาก็ซัดคลื่นพลังใสวินเซนตทันที !!! “ฟุบ!!!” วินเซนตที่ยังคงอยูในสภาพกึ่งลุกกึ่งนั่ง กลับรับคลื่นพลังของโฮโจไดดวยมือขางเดียว โฮโจที่คิดวาวินเซนตนาจะหมดสภาพไปแลวจึงไดแตรองเหวอออกมาดวยความตกใจ ทันใดนั้นเองวินเซนตก็เปลงพลังแสงสีแดงออกมา เมื่อโฮโจเห็นเขาจึงเปลงพลังแสงสีขาวออกมาสูดวย “ใชโปรโตมาเทเรียดึงพลังของเคออสออกมาขณะที่ยังคงอยูในรางของมนุษยงั้นรึ! นาสนใจดีนี่ งั้นมาดูกันดีกวาวา แกจะมีฝมือซักแคไหนเชียว!!” วาแลวโฮโจก็ดีดเศษหินที่ลอยอยูกลางอากาศดวยพลังที่พวกเขาปลอย ออกมาไปยังวินเซนตดวยความเร็วสูง ทวาวินเซนตที่ยังคงกมหนาอยูกลับสามารถหลบกอนหินที่พุงเขามาไดทั้งหมด เมื่อเห็นดังนั้นแลวโฮโจที่ครอบงํารางของไวอยูจึงหลับตาแลวยิ้มอยางเจาเลหออกมา มันพุงเขามาแลวโจมตีตอเนื่องใสวินเซนต แตเขาก็สามารถหลบมันไดทั้งหมด “แมวาแกจะมีพลังของเคออส แตแกก็ไมสามารถที่จะหยุดฉัน หยุดโอเมกาไดหรอก!!!” โฮโจตะโกนออกมาขูวินเซนตเสียงดังลั่น และแลววินเซนตก็ตอบกลับมาวา... “โฮโจ...” “ฉันบอกวาฉันฟงแกพลามมามากพอแลว!!!!!” วินเซนตเงยหนาขึ้นแลวจองไปที่โฮโจกอนที่จะเริ่มพูดตอ “ถึงเวลาแลวที่ทุกสิ่งที่อยางมันจะตองจบลงที่นี่!! ตอนนี้!!! เดี๋ยวนี้!!!!” โฮโจที่โดนวินเซนตที่ตะโกนขูกลับมาไดรูสึกเหมือนกับวาตัวเองกําลังโดนเหยียดหยามอยางรุนแรง เขาตะโกนดาวินเซนตกลับวาไอโงเอย! กอนที่จะควงดาบและพุงเขามาโจมตีใสเขา บัดนี้การตอสูยกที่สองระหวางวินเซนตและโฮโจในรางของไวสไดเริ่มตนขึ้นแลว โฮโจเหวี่ยงกันเบลดเขาไปหาตัววินเซนตแตเขาก็สามารถพลิกหลบได วินเซนตที่ลอยอยูกลางอากาศจึงหมุนตัวเตะเขาไปที่หัวของของโฮโจอยางจัง โฮโจกระเด็นปลิวไปติดที่กําแพงหองสวนวินเซนตก็ชักปนของเขาขึ้นมารัวกระสุนใสโฮโจอยางไมยั้ง ดวยการปลุกพลังของเคออสใหตื่นขึ้นมาทั้งที่ยังอยูในรางมนุษย บัดนี้วินเซนตไดกาวขามขีดจํากัดของตัวเองไปอีกขั้นหนึ่งแลว เขาสามารถมองตามการเคลื่อนไหวของโฮโจที่เคยมองไมทันได และสามารถที่จะเคลื่อนไหวหลบการโจมตีเหลานั้นไดทั้งหมด โฮโจรีบลุกขึ้นมาและฟาดดาบไปยังเบื้องหนาเบื้องหนาของเขา แรงสะบัดแขนของมันมีพลังมากที่จะสรางคลื่นสุญญากาศใหพุงไปที่ตัววินเซนตดวยความเร็วสูงได วินเซนตกระโดดหลบคลื่นเหลานั้นแลววิ่งเขาไปที่ตัวโฮโจแตเขาก็โดนมันที่เริ่มจะเอาจริงแลวโจมตีตอเนื่องกลับมา “จงตายไปพรอมกับดาวดวงนี้ซะเถอะ!!!!” โฮโจแผดเสียงในขณะที่พลิกตัวฟนตอเนื่องใสวินเซนตการโจมตีคราวนี้รุนแรงมากจนถึงกับทําใหวินเซนตตองปลิวไปทีเดียว โฮโจหัวเราะเยาะวินเซนตอยูครูหนึ่งแตแลววินเซนตกลับลุกขึ้นมาไดอยางหนาตาเฉย ตัวเขาไมไดรูสึกเจ็บปวดใดๆตอการโจมตีของโฮโจเลย โฮโจที่เห็นจึงไดแตอาปากคาง “มันตองมีอะไรผิดปกติแนๆ” เขาคิดในขณะที่เริ่มรูสึกวาพลังแหงโอเมกาในรางกายของเขากําลังตกลงไปเรื่อยๆ โฮโจรีบวิ่งกลับไปที่บัลลังคกลางบอมาโค มันรวบรวมพลังแลวปลอยแสงเลเซอรที่เกิดจากพลังงานมาโคออกมา วินเซนตวิ่งหลบหลีกเลเซอรเหลานั้นแตแลวก็พบวาเลเซอรพวกนั้นมันวิ่งเปนสายติดตามตัววินเซนต
  • 40. แบบเดียวกับมิซไซล เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงออมไปที่ดานหลังโฮโจกอนที่เลเซอรที่บินตามตูดเขามาจะโดนโฮโจไปเต็มๆ แสงเลเซอรเหลานั้นไมไดสรางบาดแผลใหกับรางกายของไวสที่ถูกโฮโจครอบงําอยูซักเทาไหร แตก็ทําใหโฮโจที่ไมไดถูกฝกฝนในดานการตอสูมาตองขวัญเสียทีเดียว มันลุกขึ้นมาแลวพุงเขาไปหมายจะแทงใสวินเซนต แตวินเซนตกลับใชมือซายขางเดียวรับดาบเอาไวได และเขาก็ใชมือขวาของเขารวบรวมพลังแลวตอยใสหนาของไวสอยางจัง! รางของไวสลอยกระเด็นไปติดที่ประตูทางเขาหองอยางรุนแรง เขาสลบทั้งๆที่ตายังคงเบิกคางไวอยู ดวยสภาพรางกายที่ย่ําแยแลวจึงทําใหโฮโจไมสามารถที่จะขยับเขยื้อนรางทรงรางนี้ของเขาอีกได โฮโจเริ่มตกใจและรูสึกหวาดกลัว เขารูดีวาดวงจิตที่ไมมีรางกาย มันก็ไมไดตางอะไรกับวิญญาณที่ไรตัวตนนั่นเอง “ทําไม! ทําไมพลังแหงโอเมกาถึงกําลังหดหายไป ทําไม!!” โฮโจตะโกนออกมาดวยความตกใจ ตอนนี้เขาอยูในสภาพจนตรอกจริงๆซะแลว แตแลวเนโรก็ปรากฏตัวออกมาจากหลุมดําดานหนาของ ไวส “ปะ...เปนไปไมได!!!” เมื่อโฮโจเห็นเนโรเขาจึงเขาใจเรื่องทั้งหมดในทันที ในจังหวะที่เขาแทงมือเขาไปยังรางกายของเนโรและเหวี่ยงมันออกไป ในตอนนั้นเนโรไดเปดหลุมดําขึ้นมาทางดานหลังของไวสแลวก็แผพลังแหงความมืดเขาไปยังตัวของไวสนั่นเอง Note* [ดังที่เคยกลาวไปแลววาเนโรนั้นเกิดมาจากการฉีดไลฟสตรีมปฏิกูลเขาไปในรางของหญิงที่ตั้งครรภอยู ดังนั้นพลังแหงความมืดหรือหลุมดําที่เนโรสรางขึ้นมาจึงเปนพลังของไลฟสตรีมปฏิกูลนั่นเอง เมื่อเนโรไดแผความมืดเขาไปในรางกายของไวสก็เทากับเปนการแผไลฟสตรีมปฏิกูลใหแทรกซึมเขาไปในรางกายของไวสดวย] “ออกไปจากฉันเดี๋ยวนี้ รางสถิตของโอเมกาจะตองเปนรางที่บริสุทธิ์เทานั้นนะ!!! คิดสิวาทําไมฉันจึงใหแกรวบรวมมาโคที่ไมปนเปอนเจโนวาขึ้นมา ถาคนที่โสมมอยางแกมาทําใหมันแปดเปอนขึ้นมาละกอ...” โฮโจพูดในขณะที่พยายามจะใชมือปดเนโรออกไป ทวาภาพโฮโลแกรมที่ไมมีรางกายนั้น มันก็ไมไดตางอะไรกับการ ดํารงอยูอยางไรตัวตน เขาไมสามารถแมแตสัมผัสถูกตัวของเนโรไดเลย เมื่อเนโรเห็นดังนั้นเขาจึงตะคอกใสโฮโจใหโฮโจหุบปาก! จังหวะเดียวกันนั้นเองรางของจักรพรรดิขาวก็เริ่มขยับขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้รางกายของเขาขยับดวยความตองการของตัวเขาเอง ไมใชความตองการของโฮโจอีกตอไป ใชแลว! ไวสตัวจริงเสียงจริงที่เปนพี่ชายของเนโรไดฟนสติกลับมาและสามารถเขาควบคุมรางกายของตัวเองไดดังเดิมแลว!!! “เนโร” ไวสท่อยูในสภาพหมดเรี่ยวหมดแรงคอยเรียกชื่อนองชายของเขาพรอมกับเสียงหอบฮั่ก ี “ไม!!!!!!!!” โฮโจแผดเสียงออกมาดวยความตื่นตระหนก เมื่อไวสสามารถกลับมาควบคุมรางกายของเขาไดดังเดิม นั่นก็หมายความวาแผนการที่จะเขาควบคุมและใชรางกายของไวสเปนรางใหมของเขา ก็มีอันมลาย สิ้นไปเสียแลว ตอนนี้เขาจึงเปนไดเพียงแคความ “ความทรงจํา” เทานั้นแหละ เมื่อเนโรเห็นพี่ชายเพียงคนเดียวของเขาฟนคืนชีพกลับขึ้นมาไดอีกครั้งเขาจึงบอกใหพี่ชายของเขามารวมเปนหนึ่งเดียวกัน กาวไปขางหนาดวยกัน และจะไดไมมีใครพรากเราสองคนไปไดอีก หลังจากนั้นเขาก็กมลงไปกอดรางของ ไวส “อืม...ไป...ไปรวมกับเขากันเถอะ” เมื่อไวสพูดจบเนโรก็หายไปเขาไปในรางกายของ ไวส “เฮย! หยุดนะ! แกจะทําแบบนั้นไมไดนะ! นี่เปนรางของฉันแลว!!!” โฮโจกรีดรองเปนครั้งสุดทายดวยสีหนาที่เปยมไปดวยความตื่นตกใจและผิดหวัง เขาคอยๆสลายและกลายเปนแคความทรงจําตราบนิจนิรันดร
  • 41. เมื่อโฮโจหายไปแลวไวสเองก็ลุกขึ้นยืนแลวเดินไปที่บอมาโค ขณะที่กาวเทาเขาไปที่บัลลังค รางกายของเขาก็คอยๆสลายไป ทิ้งไวแตเพียงโปรโตมาเทเรียที่คอยๆกลิ้งตกลงไปในบอมาโคอยางชาๆ วินเซนตจับจองมองไปที่ไวสตลอดเวลา จนกระทั่งรางกายของเขาไดสลายไป ดูเหมือนวาเรื่องราวทั้งหมดคงจะจบสิ้นแตเพียงเทานี้แลว ทันใดนั้นยัฟฟก็เปดประตูแลววิ่งเขามาในหอง เธอตะโกนดวยความยินดีที่เห็นเรื่องทั้งหมดไดจบลงแลว แตแลวไลฟสตรีมที่นาจะสงบไปแลวกลับทะลักขึ้นมาจากบอมาโคและพุงตรงไปที่ยัฟฟอยางรวดเร็ววินเซนตรีบผลักยัฟฟใหกระเด็นออกไป ทวาเขากลับตองเปนฝายปะทะกับไลฟสตรีมมหาศาลที่กําลังแผพุงขึ้นมาอยางตอเนื่องนั้นแทน แรงปะทะนั้นรุนแรงจนถึงกับทําใหวินเซนตตองปลิวกระเด็นตามสายธารของไลฟสตรีมนั้นออกไป ที่โลกเบื้องบน ไลฟสตรีมทั้งหมดจากทั่วทุกมุมโลกกําลังพุงขึ้นมาจากใตดินและวิ่งตรงขึ้นไปยังฟากฟามาโคที่ยังหลงเหลืออยูในเตาปฏิกรณทั้งหมดตางก็ถูกดูดกลืนเขาไปสายธารของไลฟสตรีมนั้นดวย พวกมันทั้งหมดคอยๆรวมตัวกันและกอเปนรูปรางของสิ่งมีชีวิตในตํานานขึ้นมา ขณะนั้นเองก็เกิดลมพายุและฟาผาขึ้นอยางรุนแรง ทองฟาที่มีเมฆปกคลุมหนาทึบถูกเปดออกสองใหเห็นแสงของดวงจันทร บัดนี้สุดยอดสิ่งมีชีวิตของจักรวาลที่สามารถสั่นสะเทือนไดถึงสวรรคไดถือกําเนิดขึ้น ณ บริเวณนานฟาเหนือเมืองมิดการแลว! วินเซนตที่ปลิวตามสายธารของไลฟสตรีมที่ไหลมารวมเปนโอเมกาไมสามารถควบคุมสติของตัวเองเอาไวได เขาคลุมคลั่งและกลายรางเปนเคออสที่ไมสามารถควบคุมตัวเองไดอีกครั้ง นี่เปนปฏิกิริยาลูกโซที่เกิดขึ้นเมื่อดวงดาวรูสึกไดถึงชะตามกรรมที่ใกล ดังนั้นเคออสจึงไดตื่นขึ้นมาเพื่อทําลายลางสรรพชีวิตและทําใหพวกมันกลับคืนสูดวงดาวในสภาพของไลฟสตรีม กอนที่จะใหโอเมกาหอบเอาพลังชีวิตทั้งหมดออกไปยังอวกาศนั่นเอง เคออสที่ตื่นขึ้นมาตกอยูในสภาพคุมคลั่ง มันไมสามารถที่จะควบคุมตนเองได เมื่อมันไดเห็นโอเมกามันจึงบินพุงเขาหาโอเมกา แตมันก็มิอาจแตะตองตัวโอเมกาไดแมแตปลายเล็บ เพราะตอนนี้โอเมกาไดกางบาเรียที่ไมมีสิ่งมีชีวิตใดสามารถทําลายไดคลุมบริเวณรอบตัวมันไวแลว อีกทางดานหนึ่งเชลคที่ยังคงอยูในหองอาบมาโคไดรับรูถึงความผิดปกติและการตื่นขึ้นของโอเมกาแลวเธอเดินไปนั่งที่โซฟาและเริ่มที่จะคิดอะไรบางอยาง ในทางทฤษฎีแลว จิตวิญญาณของมนุษยที่อยูในตัวโอเมกาก็นาจะตั้งอยูบนฐานระบบเน็ตเวิรคเชนเดียวกัน เธอคิดวาบางทีเธออาจจะทําอะไรบางอยางเพื่อชวยเหลือวินเซนตได “วินเซนต ฉันดีใจที่ฉนไมไดอัพโหลดเพียงแคขอมูลความนึกคิดของลุเครเซียเทานั้น แตยังไดอัพโหลด ัความปรารถนา ความฝนของเธอเขาไปดวย”เชลคพูดในขณะที่ตาของเธอคอยๆเปลี่ยนเปนสีสม “การเชื่อมตอสมบูรณ เริ่มตน SND!” ทันทีที่สิ้นเสียง มโนภาพที่เกิดจากจิตของเชลคก็ปรากฏตัวขึ้นที่กลางทองฟาและพุงเขาไปในตัวของโอเมกา ในขณะที่เธอกําลังควานหาอะไรบางอยางในตัวของโอเมกาอยูนั่นเอง เธอกลับถูกสายธารแหงความมืดมิดในตัวของโอเมกาจับไว “อีก...อีกแคนิดเดียวเทานั้น”เชลคพูดในขณะที่พยายามดิ้นออกจากสายธารแหงความมืดนั้น ทันใดนั้นเองก็เกิดแสงสวางวาบปรากฏขึ้นที่เบื้องหนาของเธอ จิตวิญญาณของใครบางคนที่คุนเคยไดยื่นมือออกมาและสงโปรโตมาเทเรียใหเธอ แสงสวางนั้นไดปดเปาใหสายธารแหงความมืดที่หอหุมเชลคอยูตองสลายไป ที่ดานนอก เกิดแสงสวางขึ้นที่บริเวณศีรษะของโอเมกา จากนั้นบริเวณดานบนหัวของมันก็แตกออก จิตของเชลคไดพุงออกมาจากรอยแตกนั้นในขณะที่สายธารแหงความมืดมิดยังคงบินตามเธอมาเชลครีบบินไปที่ตัวเคออสที่คุมคลั่งอยูแลวเอาโปรโตมาเทเรียที่อยูในมือเธอ ติดกลับคืนไปที่หนาอกซายของเคออส
  • 42. เมื่อเคออสไดรับโปรโตมาเทเรียกลับคืนมามันจึงหยุดคลุมคลั่ง สติของวินเซนตคอยๆกลับคืนมาอีกครั้งเขาจองมองไปยังภาพเบื้องหนาแลวก็ไดเห็นภาพของจิตวิญญาณของลุเครเซียที่ซอนอยูกับจิตวิญญาณของ เชลค จิตวิญญาณของลุเครเซียสงยิ้มใหเขาดวยความยินดี นี่เปนสิ่งเพียงสิ่งเดียวที่เธอในตอนนี้จะสามารถทําใหเขาได เธอหวังวามันคงจะบรรเทาบาปกรรมทั้งหมดที่เธอกอขึ้น และชวยชดใชความเจ็บปวดทั้งหมดที่เธอไดทําไวกับวินเซนตไดบาง แตแลว...ยังไมทันที่พวกเขาจะไดพูดอะไรแกกัน สายธารแหงความมืดที่พุงออกมาจากตัวของโอเมกาก็ไดจับตัวเธอที่ซอนอยูกับตัวของเชลคเอาไว กอนที่จะดึงดวงจิตของทั้งสองคนกลับเขาไปในตัวของโอเมกาอีกครั้ง สติของวินเซนตคอยๆกลับคืนมา เขาปลอยพลังและสยายปกของเคออสออก บัดนี้ความทรงจําทั้งหมดของเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแตสามสิบสามปท่แลว กําลังฟนฟูกลับคืนมาในหัวของเขา ีหองทดลองของลุเครเซีย ภาพแหงความทรงจําปรากฏขึ้น ฉายใหเห็นภาพหองทดลองของลุเครเซีย ภายในหลอดทดลองกลางหองไดมีรางของวินเซนตหลับใหลอยู “ไม...มันยังไมพอ! ฉันตองรีบกอนที่เนื้อเยื่อของเขาจะพุพังไปมากกวานี้” ลุเครเซียมองไปที่รางของวินเซนตแลวพูดขึ้น เธอรูวาหากเธอไมสามารถชวยเขาไดภายในเวลาอันนอยนิดที่เหลืออยูนี้ เขาคงจะไมมีวันลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ทามกลางความออนลาเธอกลับนึกถึงตอนที่โฮโจเดินเขามาในหองของเธอ และหาวาเธอใชวินเซนตเปนเพียงเครื่องมือในการทดลองเทานั้น เธอรองไหเสียใจและทวนคําพูดซ้ํา กอนที่ความความและความทรงจํามากมายจะพรั่งพรูขึ้นมาในหัวของเธอ “....ฉันพบมัน...” “...ในตัวเขา...” “...นั่นคือเหตุผลที่วาทําไม...” “...ฉันไมสามารถชวยเขาไวได...” “...หลักฐาน?...” “...มันตองไมเกิดขึ้นอีก...” ลุเครเซียคอยๆนึกถึงตอนที่โฮโจยิงกระสุนใสวินเซนต ในตอนนั้นเธอเปดประตูหองเขามาแลวก็ตกใจกลัว โฮโจไมตอบอะไรหากแตเงยหนาขึ้นแลวก็ระเบิดเสียงหัวเราะของมันออกมา “...แววตาของคุณดูเหมือนกับเขาเลยนะ...” “...ฉันไมอยาก...ฉันไมอยากจะนึกถึงมัน...” “...ฉันไมอยากจะเผชิญกับความจริง...” “...ฉันไลคุณออกไป แต...” “...ตอนนี้ฉันเขาใจแลววา ฉันไมอยากจะทิ้งคุณไป...” ลุเครเซียลมลงไปนั่งกับพื้น หยาดน้ําคอยๆไหลรินออกมาจากดวงตาทั้งสองของเธอ “...มันตองไมเปนแบบนั้นอีก...”
  • 43. “...ตองไมใชวันนี้...” ลุเครเซียพยายามจะลุกขึ้นยืน เธอจองมองไปยังรางของวินเซนตที่หลับใหลอยู “วินเซนต คุณรูมั้ยวาดวงตาของคุณ มันเหมือนกับพอของคุณมากแคไหน?” ลุเครเซียพยายามทําทุกวิธีทางเพื่อเยื้อชีวิตของวินเซนตออกไปใหไดมากที่สุด ทวา... “ฉันไดทํามันไปแลว มันกําเนิดจากไลฟสตรีมและคอยๆรวมกับเขา เนื้อเยื่อที่พุพังก็คอยๆพนจากขีดอันตราย แตทําไม...” วินเซนตที่อยูในหลอดทดลองกลายรางเปนเคออสและกําลังคลุมคลั่ง... “สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเปนเคออส....ที่พรากเขาไปจากฉัน....” เมื่อสิ้นเสียงของลุเครเซีย เคออสที่อยูในหลอดทดลองก็ทุบหลอดทดลองอยางรุนแรง มันพยายามที่จะออกมาดานนอกใหได ลุเครเซียตกใจกลัวและผงะถอยหลังออกไป “หยุด...หยุดนะ..........” เธอพูดดวยเสียงที่หวาดกลัวตอการคุกคามของสิ่งมีชีวิตที่เกิดขึ้นจากน้ํามือของเธอกอนที่เธอจะกรีดรองเสียงดังออกมา จูๆแสงสวางก็ปรากฏขึ้นที่ขางกายของเธอ และก็เปนเวลาเดียวกับที่เคออสไดหยุดคลุมคลั่งและกลับไปหลับอีกครั้ง เธอมองไปที่ตนกําเนิดของแสงนั้นแลวก็ไดเห็นมาเทเรียลูกหนึ่งปรากฏขึ้นมา “นี่คือมาเทเรียที่ฉันคนพบ ไมสิ...เราคนพบดวยกัน” หลังจากนั้นลุเครเซียก็ใชคอมพิวเตอรคนควาขอมูลของเคออสและโปรโตมาเทเรียอยางเอาเปนเอาตายแตไมวาเธอจะทุมเทกับมันมากแคไหน เธอก็ไมสามารถจะเขาถึงความจริงที่ซอนอยูเบื้องหลังเรื่องเหลานั้นได เธอทรุดตัวลงไปกับพื้นดวยความผิดหวัง และเริ่มที่จะนึกถึงเรื่องในอดีตอีกครั้ง วันที่โฮโจบอกกับเธอวาเขาไดสงตัวเซฟรอธไปใหกบทางชินระแลว เธอรูสึกเหมือนกับถูกหักหลังอยาง ัรุนแรง จิตใจของเธอคอยๆแยกออกจากกัน ในเวลานั้นเธอรูตัวดีวา...เธอจะไมมีวันไดเห็นหนาลูกชายเพียงคนเดียวของเธออีกเปนครั้งที่สอง เธอเสียใจและตะโกนอยางคนเสียสติเพื่อบอกใหโฮโจเอาลูกของเธอคืนมา เธอพูดคํานี้ซ้ําไปมาแตโฮโจกลับไมสนใจทั้งๆที่เธอเพียงอยากที่จะไดเห็นหนาลูกชายของเธออีกซักครั้ง... กลับมาที่ลุเครเซียที่ยังคงนั่งทรุดอยูหนาหลอดทดลองเชนเดิม ความทรงจําที่เลวรายตางๆมากมายกําลังถาโถมเขาใสตัวเธอ จนเธอมิอาจจะสามารถมองเห็นแสงสวางไดอีกครั้ง “ขอโทษนะ ฉัน...” “ฉันทําตอไปไมไหวแลว...” “รางของฉัน...จิตใจของฉัน...” เธอพูดดวยน้ําเสียงที่หมดหวัง หมดสิ้นทุกสิ่ง หมดสิ้นทุกอยาง เธอรูสึกวาเธอไรซึ่งเหตุผลที่จะดํารงอยู ตอไป... “กอนที่ฉันจะจากไป....” เธอพูดในขณะที่ความคิดมากมายกําลังพรั่งพรูขึ้นมาสมองของเธออีกครั้ง “...เจโนวาเซลล...” “...วินเซนต...” “...เก็บไวในรูปของขอมูล...” “...ตองทิ้ง...” “...ความนึกคิด...” “...ฉันรัก...”
  • 44. “...บันทึก...” “...กอปปของความทรงจํา...” “...เพื่อเขา...” “...มันไมเปนความจริง...” “...รอ...” “...แพรกระจาย...” “...ขอโทษนะ...” “...ประยุกต...” “...แตฉัน...” “...เพื่อ...” “...ชิ้นสวน...” “...รอดชีวิต...” “...ความหวัง...” “...ใคร?...” หลังจากนั้นลุเครเซียก็เดินออกไปจากหองทดลองของเธอ และไมหวนกลับมาอีกเลย… ในอีกความทรงจําหนึ่ง สะทอนใหเห็นภาพในอดีตของเนโรกับเชลคน่นเปนวันที่เนโรไดบอกใหเชลค ัเขาไปรวบรวมไฟลขอมูลที่ลุเครเซียทิ้งไวในเน็ตเวิรต แลวใชขอมูลนี้คนหาโปรโตมาเทเรียใหได นั่นเปนจุดเริ่มตนของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญที่เกิดขึ้นในจิตใจของเชลค มีอยูวันหนึ่งขณะที่วินเซนตกําลังงีบหลับอยูที่หนาคริสตัลของลุเครเซีย จิตวิญญาณความนึกคิดของลุเครเซียก็ปรากฏขึ้นมายังเบื้องหนาของเขา เธอออกมาทักทายแลวเดินไปรอบๆตัวเขา “เธอเห็นฉันไหม นี่ฉันเองนะ แตเปนเพียงความรูสึกนึกคิดเทานั้นนะ มันก็แค...ภาพสะทอนที่เกิดจากขอมูลของฉันที่หลงเหลือไวเทานั้นแหละ” ลุเครเซียพูดในขณะที่เธอคอยๆกมตัวลงไปมองวินเซนตใกลๆ “ตัวตนที่แทจริงของฉันนะ...แตกสลายไปตั้งนานแลว...” เธอพูดดวยรอยยิ้ม หากแตเปนรอยยิ้มที่แสดงถึงความเศราเสียใจอยางชัดเจน ทิวทัศนรอบๆคอยๆเปลี่ยนไปกลายเปนภาพสวนแหงความทรงจํา ที่ๆเขาเคยแอบอูงานมางีบหลับและทานอาหารกลางวันรวมกับเธอ “สายลมอันอบอุนที่พัดผานผิวหนังของเรา...ฉันรูวาไมมีอยูอีกแลว ทุกสิ่งทุกอยางมักจะจางหายไปกับกาลเวลา แตก็มีบางสิ่งที่เราไมอาจจะปลอยใหมันหายไปได” “ทายที่สุดแลว...ทายที่สุดแลวฉันก็ไดเขาใจความความรูสึกที่แทจริงของฉัน...” “แมวาคุณอาจจะไมมีวันเขาใจมันก็ตาม...” เธอหันไปมองที่วินเซนตที่ยังหลับอยูและสงยิ้มให กอนที่จะหันหลังและพูดตอไป “...ฉันก็ไมวาอะไรหรอกนะ...” “แต...มันก็ไมควรจะเปนแบบนี้น่นา ฉันไดทําความผิดเอาไวมากมาย และไดทําใหคุณตองเจ็บปวดไว... ีมาก” เธอเริ่มที่จะรองไหแตก็พยายามยั้งมันเอาไว และฝนพูดดวยน้ําเสียงที่ราเริงแทน “ฉันทําแบบนี้ไปทําไมกันนะ”
  • 45. “...ฉันขอโทษนะ...” “...แตฉันก็ดีใจมาก ที่เธอยังคงมีชีวิตอยู...” เมื่อสิ้นคําพูดนี้ ลุเครเซียก็หายไปทิ้งไวแตเพียงวินเซนตที่ไมรูเรื่องอะไร เมื่อวินเซนตตื่นขึ้นมาเขาก็รูสึกไดถึงเธอ เขาพยายามจะตะโกนเรียกหาเธอ...แตมันก็ไมมีผลอะไร Note* [สิ่งที่ลุเครเซียพูดมาทั้งหมดเธอตองการจะบอกใหวินเซนตรวาเธอรักเขา แตเธอในตอนนี้ก็ตก ูอยูในสภาพที่มีความขัดแยงเกิดขึ้นในจิตใจของตัวเธอเอง ความรูสึกผิดเปนสิ่งที่ทําใหเธอไมสามารถจะกาวออกไป และไมสามารถจะพูดอะไรมากไปกวานั้นได การที่เธอมาหาเขาและพูดเรื่องเหลานี้ออกไป รวมทั้งการที่เธอขอโทษ เธอเพียงตองการที่จะใหเขาลืมตาขึ้นและบอกเธอวาเขาใหอภัยเธอแลว ก็เทานั้นแหละ] ตอนนี้สติและความทรงจําทั้งหมดไดกลับคืนมาแลว วินเซนตในรางเคออสรีบบินลงไปยังฐานทัพของพวก DGS และชวยเชลคที่ยังคงเชื่อมตอ SND กับโอเมกาออกมา เขาอุมเธอขึ้นมาจากหองใตดินและพาเธอไปยังที่ปลอดภัย “มาชาจัง” เมื่อไดโอกาสเชลคจึงบนใสวนเซนตซึ่งวินเซนตก็ขอโทษแลวก็รอง หึ... ิ “แตฉันก็ไมวาอะไรหรอกนะ” เธอพูดดวยน้ําเสียงและคําพูดแบบเดียวกับที่ลุเครเซียเคยพูดกับเขา วินเซนตจึงบอกวาลุเครเซียมักจะเปนแบบนี้เสมอ เชื่อมั่นในสิ่งที่เธอตองการจะเชื่อ... “วินเซนต ทําไมคุณไมคิดที่จะลองบอกความรูสึกที่แทจริงของคุณใหเธอไดรับรูละ” เชลคพูดแนะใหกบเขา ั “บางที...ฉันคงตองลองทําแบบนั้นดู” เขาพูดในขณะที่กําลังหลอม “Death Penalty” อาวุธสุดยอดของเขาขึ้นกลางอากาศ “แตกอนหนานั้น ฉันมีเรื่องที่ตองไปทําใหมันจบเสียกอน!” วาแลวพระเอกของเราก็บินออกไป เพื่อไปจัดการกับศัตรูตัวสุดทาย ของโลกนี้.... =============================== Chapter 12 - Omega and chaos / A Finale Chaotic ===============================ซากปรักหักพังของเมืองมิดการ วินเซนตที่อยูในรางของเคออสไดบินขึ้นฟาและมุงตรงไปยังโอเมกาที่ลอยตระหงานอยูเหนือนานฟาเมืองมิดการ ระหวางทางโอเมกาไดสงลูกนองของมันออกมามากมายเพื่อมาจัดการกับวินเซนต แตดวย DeathPenalty ที่วินเซนตครอบครองอยู เขาจึงสามารถจัดการกับศัตรูทุกตัวไดดวยกระสุนเลเซอรแดงดําเพียงแคนัดเดียว เมื่อวินเซนตบินเขาไปใกลโอเมกา มันจึงระเบิดพลังออกมาอยางรุนแรงเพื่อที่จะขับไลวินเซนตออกไปแตเขาก็พยายามที่จะตานมันเอาไว ทันใดนั้นเองเตาปฏิกรณก็เกิดการระเบิดขึ้น คลาวดปรากฏตัวขึ้นมาฟนใสไลฟสตรีมที่เปนแหลงกําเนิดพลังของโอเมกาจนขาดออกจากกัน เมื่อเขาลงสูพื้นเขาก็หยิบโทรศัพทข้นมาบอกวาขอ ึโทษที่ปลอยใหคอย
  • 46. อีกทางดานหนึ่ง ทิฟาก็วิ่งเขาไปจัดการใชซัมเมอรซอลทคิกใส DGS คนสุดทายที่ยังหลงเหลืออยู เสร็จ แลวเธอก็ชักโทรศัพทขึ้นและบอกวาทางนี้ก็เรียบรอยแลว สวนทางดานบารเล็ต เขากําลังยิงปนขึ้นไปบนทองฟาอยางบาคลั่งแลวก็หัวเราะเสียงดังออกมา ดูทาวาเขาคงจะสนุกมากทีเดียว “ที่เหลือก็เปนหนาที่ของแกแลวนะ วินเซนต” แบรเล็ตแผดเสียงอยางดังกึกกอง ในระหวางที่คนอื่นกําลังตอสูกันอยูนั่นเอง ใครคนหนึ่งที่ไมไดพกอาวุธมาดวย กําลังหยิบไฟแช็คขึ้นมาจุดบุหรี่ท่เี ขาคาบอยู เขายืนพิงเสาอยางสบายใจพลางบนควันบุหรี่เหม็นๆออกมา จะเปนใครไดอีกละถาไมใชซิด! ทางดานเชลคและยัฟฟ พวกเธอไดออกมาดานนอกและมารวมกลุมกับพวกของรีฟ และ WRO เปนที่เรียบรอยแลว เมื่อทุกอยางพรอมแลวรีฟจึงสั่งใหลูกนองทั้งหมดยิงกระหน่ําไปที่เตาปฏิกรณทันที เมื่อเตาปฏิกรณทั้งหมดระเบิดออกทุกคนก็ดีใจที่ในที่สุดก็สามารถปองกันการเกิดของโอเมกาไดทน ั ยัฟฟกระโดดโลดเตนในขณะที่รีฟก็โลงอกที่สามารถจัดการกับเรื่องทั้งหมดไดทันเวลาพอดีเชลคถอนหายใจเฮือก กอนที่จะเริ่มครุนคิดวาเมื่อไหรกันนะที่เธอเริ่มรูจักที่จะแครกับสิ่งที่เกิดขึ้นรอบๆตัวของเธอ เชลคกลับหลังหันแลวมองขึ้นไปบนฟา เธอพูดอยางเงียบๆกับตัวเธอเองวา “ความสงบสุขขึ้นอยูกับคุณแลวนะ” ตัดมาที่เพื่อนทุกคนที่มารวมตัวกัน คลาวด ทิฟา แบรเล็ต ซิด รีฟ ยัฟฟ ทุกคนพรอมใจกันตะโกนเรียกชื่อของวินเซนตออกมา วินเซนตที่กําลังบินอยูบนฟาบริเวณเบื้องหนาของโอเมกา เขารอง “หึ” ขึ้นมาเมื่อไดยินเสียงเพื่อนๆทุกคน “ดูทาวาฉันจะไมมีทางเลือกซะแลว เอาวะ...ชวยโลกมันซักหนอยก็ได” วินเซนตพูดในขณะที่เพื่อนๆทุกคนก็ตะโกนกันอยางพรอมใจวา “ลุยเลย!!!!!!!!” วินเซนตบินทะลุผานบาเรียของโอเมกาเขาไปในรางกายของมัน เขาเขาไปอาละวาดและทําลายระบบทั้งหมดภายในรางกายจากนั้นก็บินออกมาทางรูขางหนาอก เขายืนจองไปที่หนาของโอเมกาอยูครูหนึ่ง เมื่อโปรโตมาเทเรียของเขามีปฏิกิริยากับวงแหวนมิติบนหนาผากของโอเมกา เขาก็บินเขาไปในวงแหวนมิติที่อยูตรงหนาผากมันทันที เมื่อเขามาแลวเขาก็พบวาในอีกมิตนึงนั้นเปนมิติที่วางเปลาซึ่งประกอบไปดวยพื้นน้ําและผืนฟาเทานั้น ิเมื่อเขาพบไวสที่กาลังผนึกตัวเองเขากับแกนกลางกลางโอเมกาเขาจึงทําลายแกนกลางนั่นทิ้ง ํ แกนกลางของโอเมกาแตกออกและเกิดแสงสวางวาบขึ้นมา เมื่อควันทั้งหมดจางลงเราก็เห็นไวสเดินออกมาดวยความมั่นใจ เขาถือดาบและคอยๆกาวเทาเขามาหาวินเซนต วินเซนตชักปนของเขาขึ้นมาและเล็งไปที่ไวสเมื่อเห็นดังนั้นไวสจึงรองหึแลวก็รีบพุงเขามาหาดวยความรวดเร็ว เมื่อเขาเขามาใกลวินเซนตเขาก็รีบกระโดดฉีกตัวหลบออกไปเพื่อหมายจะโจมตีจากทางดานขาง แตวินเซนตกกลับมองตามการเคลื่อนไหวของไวสไดทันทั้งหมด เขาสามารถหันปนเล็งตามไวสที่กําลังเคลื่อนไหวดวย ็ความเร็วสูงและลั่นไกปนเลเซอรของเขาไปที่ไวสไดอยางแมนยําไมมีพลาด ทวาไวสที่โดนอาวุธสุดยอดของวินเซนตยงเขาไปอยางจังกลับไมเปนอะไร แถมยังสามารถใชความรวดเร็วออมไปแทงวินเซนตจากทางดานหลังได ิอีกดวย
  • 47. วินเซนตที่โดนแทงเขาไปเต็มๆก็ไมเปนไรเชนกัน เขาสามารถใชความเร็วที่ไมแพกันออมไปทางดานหลังและยิงใสไวสอีกครั้ง แตไวสเองก็สามารถกระโดดหลบและฟนสวนกลับมาได ซึ่งวินเซนตก็สามารถพลิกตัวหลบและถีบไปที่ไวสไดเชนกัน แตไวสเองก็ยังใชดาบของเขารับเอาไวไดอยางเชนเคย พระเอกของเรากระโดดถอยออกมาแลวยิงปนเลเซอรไปที่ไวสคราวนี้เขาไมหลบแถมยังควงดาบดวยความเร็วสูงและใชใบดาบนั้นรับการโจมตีท้งหมดของ Death Penalty เอาไวได เมื่อวินเซนตหยุดการโจมตี ัไวสจึงพุงเขามาหาวินเซนตและวินเซนตเองก็รีบพุงเขาไปหา ไวส ไวสใชดาบของเขาฟาดฟนไปที่วินเซนตแตวินเซนตก็ใชปนของเขารับไวได ทั้งสองประลองกําลังกันอยูครูหนึ่งแตก็กินกันไมลงจึงกระโดดถอยหนี ไวสกมหนาลงแลวก็หัวเราะออกมา จากนั้นเมื่อเขาเงยหนาขึ้นทองฟาที่มีเมฆปกคลุมก็เปดออก อะไรบางอยางกําลังรอนลงมาจากฟากฟา นั่นคือรูปรางที่แทจริงของโอเมกานะเอง โอเมกาที่ยอมรับในพลังของไวสแลวดึงเอาไวสเขาไปอยูที่แกนกลางของรางกายไวสแสยะยิ้มออกมาและแลวการตอสูครั้งสุดทายระหวาง เคออส โอเมกาไวสและวินเซนตก็เริ่มตนขึ้น ซึ่งหลังจากที่วินเซนตสามารถจัดการโอเมกาและไวสไดแลวก็เกิดการระเบิดขึ้นกับตัวโอเมกา ไวสลวงลงมาจากตัวของโอเมกาและจมสูความมืดมิด ที่มิติดานนอก รางของโอเมกาคอยๆกลายเปนหิน มันพยายามที่จะกางปกทั้ง 4 ขึ้นและเตรียมที่จะบินออกไปยังนอกโลก แรงกระพรือปกของมันนั้นสงผลใหเกิดพายุรุนแรงขึ้นทั่วผืนปฐพีทนที ั “โอเมกากําลังจะบินขึ้น นั่นก็หมายความวา...!!” รีฟพูดขึ้นมาดวยความตกใจ แผนยับยั้งการจุติของโอเมกา ทุกสิ่งทุกอยางที่พวกเขาชวยกันทําขึ้นมา การสละชีวิตของเพื่อนพองทุกคน ทุกสิ่งทุกอยางจะสูญเปลาไปอยางไรคาเชนนั้นหรือ? วินเซนตที่อยูในตัวโอเมกาคํารามกึกกอง เขาบินออกมานอกตัวของโอเมกาและกางบาเรียออก ในตอนนี้โปรโตมาเทเรียที่อยูบนหนาอกของเขากําลังเปลงแสงสวางวาบออกมา เขารวบรวมพลังทั้งหมดของเคออสแลวแลวพุงเขาไปใสโอเมกาที่กําลังจะบินขึ้นไปบนฟา การปะทะกันครั้งสุดทายนี้สงผลใหเกิดการระเบิดครั้งใหญขึ้นและกอใหเกิดแสงสวางวาบรวมทั้งกลุมควันปกคลุมไปทั่วทั้งโลก เมื่อแสงสวางหายไปและหมอกควันไดจางลง ยัฟฟและเพื่อนพองทุกคนก็มองขึ้นไปบนทองฟา ภาพของทองฟายามค่ําคืนซึ่งปกคลุมไปดวยหมูดาวที่สุกสกาวกําลังปรากฏขึ้นเพื่อแสดงใหเห็นถึงความงดงามของจักรวาล ทันใดนั้นไลฟสตรีมบริสุทธิ์มากมายที่ถูกโอเมการวบรวมขึ้นก็ตกลงมาคืนสูผิวโลกชาๆราวกับกอนหิมะพรอมๆไปกับภาพกอนพลังงานสีมวงของเคออสที่กําลังตกลงมาคืนสูดวงดาวเชนกัน แมวาโอเมกาจะสลายไปแลว แมวาไลฟสตรีมกําลังจะกลับคืนสูดวงดาว แตสิ่งหนึ่งที่ยังคงสรางความกังวลใหกับทุกคนก็คือการที่วินเซนตไมปรากฏตัวออกมา เมื่อพวกเขามองไปที่ซากปรักหักพังก็ไดเห็นพวงกุญแจเคลเบรอสที่วินเซนตมักจะหอยไวที่ปนของเขา แขวนอยูบนซากปรักหักพัง นั่นหมายความวา เขาเองก็ไดกลับคืนสูดวงดาวแลวงั้นหรือ... ยัฟฟเรียกชื่อของวินเซนตออกมาดวยความเปนหวงเปนใย ทําไม...วินเซนตมีเหตุผลอะไรที่เขาจะไมปรากฏตัวออกมาใหทกคนไดรบรูหากวาเขายังคงมีชีวิตอยุ... ุ ั หลังจากที่ทุกคนไดแยกยายกลับบานกันแลว ไลฟสตรีมบริสุทธิ์จํานวนมหาศาลยังคงตกลงมาอยางตอเนื่อง และมันก็ไดตกลงมากระทบกับแกมของชาลัว ซึ่งยังคงหลับใหลอยูในหลอดทดลองที่อยูภายในซากของ
  • 48. เรือเหาะเชราที่โดนเจาเนโรมันถลมใสจนตกลงโหมงพื้นและใชการไมไดอีก นาเสียดายที่แมจนถึงตอนนี้แลวชาลัวก็ไมไดลมตาขึ้นมาอีก ื . . . หลายวันตอมา ทุกอยางกลับคืนสูสภาพเดิมอีกครั้ง ภาพฉายใหเห็นถึงทุงดอกไมที่งดงาม สายลมอันอบอุน และฝูงนกที่กําลังบินพาดผานซากเมืองมิดการ ความสงบสุขไดกลับคืนมาเปนที่เรียบรอยแลว “วินเซนต เปนเวลาเกือบจะหนึ่งสัปดาหแลวสินะนับจากวันนั้น ไลฟสตรีมทั้งหมดไดกลับคืนสูดวงดาวและเริ่มที่ไหลเวียนดังเดิมอีกครั้ง” เชลคพูดในขณะที่เธอกําลังนั่งพักผอนอยูภายในบารเซเวนธเฮฟเวนของทิฟา “และฉันก็ไดเริ่มที่จะเติมเต็มชองวางสิบปในชีวิตที่ฉันขาดหายไป อยางนอยที่สุดก็ไดเริ่มพยายามนะนะในหนึ่งอาทิตยที่ผานมาเนี่ยฉันก็ไดเรียนรูอะไรมากมายเลยทีเดียว” เธอพูดในขณะที่มองไปที่โทรศัพทของเธอและคอยๆยิ้มออกมา “และตอนนี้ฉันก็ไดรูแลววา...ฉันไมไดอยูตัวคนเดียว ฉันคิดวาบางที...ฉันอาจจะเขมแข็งขึ้นกวาแตกอนแลวนะ” อีกทางดานหนึ่งของบาร ในขณะที่ทิฟากําลังทําความสะอาดโตะอยู ยัฟฟก็วิ่งเขามาในรานพอดี เธอถามทิฟาวาไดขาวอะไรจากคลาวดบางไหม ซึ่งทิฟาก็บอกวาคลาวดยังไมเจอเบาะแสอะไรเลย เชลคมองออกไปยังดานนอกหนาตาง และเริ่มตนพูดถึงเขาคนนั้นตอ... “วินเซนต คุณยังจําคําพูดสุดทายที่เราคุยกันไดไหม คุณยังจําสัญญาของพวกเราไดไหม สัญญาทีคุณมีตอ่ลุเครเซีย ไปหาเธอแลวบอกความรูสึกของคุณใหเธอไดรับรู บอกเธอวาแทจริงแลวหัวใจของคุณรูสึกกับเธอเชนใด” “ฉันรูวาบางทีคุณอาจจะไมไดเห็นเมลลอันนี้ แตฉันก็ตองพยายามดู ฉันตองเชื่อมั่น” วาแลวเธอก็กดสงเมลลอันหนึ่งไปหาวินเซนต หลังจากนั้นเธอก็เดินออกมาดานนอกรานแลวนั่งลงขางๆเจานานาคิที่กําลังหาวอยู “ฉันไดเรียนรูวา ฉันตองไมละทิ้งความหวัง ไมมีวัน...” . . . วันเวลาผานไปเนิ่นนาน...ใครบางคนไดเขาไปยังถ้ําใตน้ําตกและนั่งลง เขาเริ่มพูดกับรางของลุเครเซียที่ยังคงอยูในผลึกคริสตัล “ลุเครเซีย ตอนนี้ทุกสิ่งทุกอยางไดเรียบรอยดีแลว” “โอเมกากับเคออสไดกลับคืนสูดวงดาวอีกครั้ง”
  • 49. เขาคนนั้นลุกขึ้นยืน และพูดตอ “ขอบคุณนะ” “เปนเพราะเธอ” “เธอคือเหตุผลที่ทําใหฉัน...ยังคงมีชีวิตอยู” วินเซนตกลับหลังหันและเดินออกจากถ้ําไป ในขณะที่หยาดน้ําตาหยดหนึ่งก็คอยๆไหลออกมาจากดวงตาที่ปดสนิทอยูของลุเครเซีย เมื่อวินเซนตเดินออกมาจากถ้ําเขาก็ไดเห็นเชลคที่มารอรับเขาอยู วันนี้เธอมาในชุดสีชมพูหวานแหววทีเดียว “ทุกคนกําลังรออยูนะ วินเซนต วาเลนไทน” “ฉันเองไมรูวาทําไมพวกเขาถึงใหฉนมารอรับคุณที่นี่” เชลคพูดในขณะที่ยังคงมองวิวทิวทัศนรอบๆอยุ ัวินเซนตที่ไดยินจึงยิ้มออกมา มันเปนรอยยิ้มที่แทจริงที่ออกมาจากใจของเขาเมื่อเขามีความสุข ทันใดนั้นเชลคก็หันมาพูดกับเขาตอ... “แตฉันก็ไมวาอะไรหรอกนะ” เธอพูดดวยใบหนาที่ยิ้มแยมและมีความสุขเชนกัน เชลคและวินเซนตที่ยืนอยูเคียงขางกันคอยๆมองไปยังทิวทัศนดานนอก ภาพที่พวกเขาไดเห็นก็คือโลกอันแสนงดงาม ผืนฟาอันกวางใหญ ทิวเขา ทะเลสาบ ที่ๆความสงบสุขกําลังจะกลับคืนมาอีกครั้ง ตราบนานเทานาน... . . . ในค่ําคืนของวันนั้น ภายใตสวนลึกที่สุดของเมืองมิดการ ปรากฏใหเห็นรางของไวสที่นอนเปนศพอยูในถ้ําแหงหนึ่ง ทันใดนั้นเองกระแสไฟฟาที่รุนแรงก็ปรากฏขึ้นกลางถ้ํากอใหเกิดแสงประหลาด รางของใครคนหนึ่งที่หอหุมไปดวยลูกบอลน้ํากําลังลอยควางอยูกลางอากาศ ทั้งถ้ําสั่นสะเทือนไปดวยพลังงานที่ใครคนนั้นเปลงออกมา เหลาหินงอกหินยอยภายในถ้ํากําลังแตกออกจากกัน และเมื่อชายคนนั้นลืมตาขึ้นมาลูกบอลน้ําที่หอหุมรางกายของเขาก็กลายเปนสีสมแลวก็ระเบิดออกมา ขาของใครบางคนลงมาแตะที่พื้นดิน เขาคอยๆกาวเทาเขาไปหารางของไวสอยางชาๆและอุมไวสขึ้นมา เขามองขึ้นไปยังทองฟา แมวาวันนี้จะเปนวันที่มีเมฆหนาทึบ แตแสงจากดวงจันทรที่เต็มดวงก็สองใหเห็นภาพบรรยากาศที่มืดมิดภายในถ้ําไดอยางชัดเจน “ยังเร็วเกินไปที่จะหลับนะ” “มาชวยกันบรรเลงบทสุดทายดวยกันกอนสิ”
  • 50. “...ไอนองชาย...” เขากมหนาลงมาและแสยะยิ้ม แสงจันทรที่สองลงมาทําใหเห็นตาสีเขียวที่แสดงถึงพลังงานมาโคในตัวเขาเปนสีนําเงิน ปกสีดําขนาดยักษถูกกางออกจากดานหลังทางซายของเขา และดวยการสะบัดปกเบาๆเพียงครั้ง ้เดียว ตัวของเขาก็บินหายไปบนฟากฟาพรอมกับรางของไวส ทิ้งไวแตเพียงขนสีดําที่ตกลงมาอยางชาๆกลางทองฟายามค่ําคืนที่มืดมิดของเมืองมิดการ... =============================== 2. Omega Report =============================== Omega Report 1 – ขอความที่ถูกจารึกไวในโบราณสถานวิญญาณที่หลอหลอมขึ้นจากปฏิกูลดารา กําจัดสิ่งแปดเปอนและชําระลางไลฟสตรีมวิญญาณผูเพรียกหาวาระสุดทาย และนําพาโอเมกาไปยังสวรรคอันสูงสง (มหาสมุทรดารา) นามของเขาคือเคออสจากการศึกษาของทีมสํารวจทําใหทราบวาขอความนี้ไดถูกเขียนขึ้นโดยชาวเซทราเมื่อกวา 2,000 ปที่แลว ----------------------------------------------------------------------------- Omega Report 2 – บันทึก : การวิจัยไมคืบหนาโอเมกาหมายถึงชื่อของสถานที่ และเคออสหมายถึงใครบางคนหรือเปลานะ?แมวาการสํารวจสถานที่ตางๆจะดําเนินไปดวยดี แตกลับไมพบหลักฐานชิ้นใหมใดๆที่จะชวยตอบคําถามมากมายของเราไดดินแดนแหงพันธสัญญาเพื่อนรวมงานบางสวนของฉันไดสรุปวาโอเมกาคือดินแดนแหงพันธสัญญา ดินแดนซึ่งไมมีอยูจริงที่ชาวเซทราเปนคนตั้งขึ้นมา อยางไรก็ตาม ทฤษฎีนี้ยังคงมีขอกังขาอยู หากโอเมกาหมายถึงชื่อสถานที่จริง แลวเคออสจะเปน“ผูนําพาโอเมกาไปยังสวรรคอันสูงสง” ไดอยางไรตั้งแตเดือนหนาฝายบริหารจะชวยสงผูชวยมาตามที่ฉันไดขอไป ดูเหมือนเขาจะพูดกันวาเธอจบมหาวิทยาลัยมาดวยคะแนนที่สูงที่สุดในชั้นปซะดวยสิ -----------------------------------------------------------------------------
  • 51. Omega Report 3 – บันทึก : สมมติฐานรายงานมากมายในเรื่องของไลฟสตรีมที่ถูกตีพิมพขึ้นใหมในทุกๆวันไดชวยจุดประกายทฤษฎีใหมๆใหกับฉันพวกเราทุกคนลวนเกิดจากของไหลที่อยูใตเทาของพวกเราลงไป เชนเดียวกับโอเมกาและเคออสที่เปนชีวิตที่เกิดจากเจตจํานงคของดวงดาวเองถาเราสามารถคนพบสถานที่ๆแนชัดในการเกิดของพวกมันได วงการวิทยาศาสตรจะตองแตกตื่นกันใหญแนเมื่อเชานี้ ฉันไดขาวจากเพื่อนรวมงานที่เปนนักชีววิทยาคนหนึ่งวาชินระไดคนพบอะไรบางอยางที่มีลักษณะคลายคลึงกับชาวเซทรา และโครงการวิจัยครั้งใหญกําลังจะเริ่มตนขึ้นเพื่อทําการศึกษาเกี่ยวกับมัน เธอยังพูดอีกวาผูชวยของฉันไดถูกเสนอชื่อใหเขารวมโครงการนี้ดวย ----------------------------------------------------------------------------- Omega Report 4 – บันทึก : ระบบของดวงดาวยิ่งฉันไดเรียนรูเกี่ยวกับระบบการทํางานของดาวดาวที่นามหัศจรรยมากขึ้นเทาไหร ฉันก็ยิ่งสะพรึงกลัวกับความจริงที่ปรากฏขึ้นตรงหนามากขึ้นเทานั้นโอเมกา...สวนหนึ่งของระบบที่ถูกสรางขึ้นโดยดวงดาว เพื่อรักษาความมั่นคงของวงจรชีวิต และตัวมันเองนี่แหละที่ปกปดกุญแจที่ใชไขความลับนี้ เอกสารมากมายรวมทั้งเรื่องเลาปรัมปราในตํานานไดพูดไววา ระบบนี้ไมไดเปนเพียงแคระบบของดวงดาวเทานั้น หากแตจกรวาลทั้งหมดก็ตั้งอยูบนระบบนี้เชนกัน ัฉันทึ่งกับฝมือในการทํางานของผูชวยคนเกงของฉันมากจริงๆ ความตั้งใจในการทํางานอยางหนักของเธอไดชวยนําพาพวกเราไปยังคําตอบของขอสงสัยหลายๆอยางที่มันพยายามตีหางพวกเรามาตลอด ----------------------------------------------------------------------------- Omega Report 5 – โอเมกาและเคออสนามทั้งสองที่ปรากฏบนแทนจารึก...ถาโอเมกามีหนาที่เฉกเชนเรือของโนอาที่จะนําพาทุกชีวิตไปยังมหาสมุทรดาราอันไรซึ่งขอบเขต แลวเคออสจะมีหนาที่อยางไร?บันทึกของชนเผายุคโบราณไดบอกเปนนัยไววาหนาที่ของเขาคือการ “เพรียกหาวาระสุดทาย” บางทีเขาอาจจะเปนผูนําพาพวกเราไปสูโอเมกาก็เปนได“วิญญาณที่หลอหลอมขึ้นจากปฏิกูลดารา” ภายใตคําแหลานี้ จะมีความหมายใดแฝงเอาไวอยูรึเปลานะ? -----------------------------------------------------------------------------
  • 52. Omega Report 6 – การปนเปอนสิ่งที่ปนเปอนอยูในไลฟสตรีมบอน้ําที่ดร.วาเลนไทนคนพบนั้นเปนที่นาอัศจรรยมาก ฉันมั่นใจวามันตองเปนแหลงสะสมของ “ปฏิกูลดารา”ดังที่กลาวเอาไวในแทนจารึกของชาวเซทราแนดอกเตอรเชื่อวาบอน้ําคริสตัลแหงนี้ประกอบไปดวยไบโอพลาสมาที่เออลนออกมาจากไลฟสตรีมบริสุทธิ์ใตพื้นผิวของโลก แทจริงแลวนั้น...เอกสารทั้งหมดไดเคยบอกเปนนัยกับเราแลววามีพลังงานที่แปลกประหลาดแผพุงออกมาจากที่แหงนี้ จะเปนไปไดมั้ยนะที่ถ้ําแหงนี้จะเปนสถานที่ที่เคออสในตํานานจะถือกําเนิดขึ้นมา ----------------------------------------------------------------------------- Omega Report 7 – เคออสความรูสึกผิดชอบบอกกับฉันวาฉันตองทิ้งเอกสารบันทึกการทดลองเหลานี้เอาไวสิ่งที่หลับใดลอยูในรางกายของเขา...อีกขั้วหนึ่งของโ&#