O Reformismo BorbóNico

1,531 views
1,446 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
1,531
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
5
Actions
Shares
0
Downloads
40
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

O Reformismo BorbóNico

  1. 1. O SÉCULO XVIII O REFORMISMO BORBÓNICO
  2. 2. CONTIDOS <ul><li>a Guerra de Sucesión e as súasconsecuencias: Paz de Utrecht. </li></ul><ul><li>Os reis da dinastía Borbónica. </li></ul><ul><li>A situación demográfica e económica de España en no S XVIII </li></ul><ul><li>A política exterior de los Borbones no século XVIII </li></ul><ul><li>O reformismo agrario dos Borbóns: análise das principais reformas e medidas adoptadas n la. </li></ul><ul><li>O Despotismo ilustrado </li></ul>
  3. 3. A Guerra de Sucesión e as súas consecuencias: Paz de Utrecht.
  4. 4. LA CUESTIÓN SUCESORIA <ul><li>España poseía importantes territorios en Europa e no continente americano. </li></ul><ul><li>Carlos II morre no 1700 sen descendencia: </li></ul><ul><ul><li>Aparecen dous pretendentes ao trono: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>O arquie duque Carlos de Austria </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Felipe de Anjou de Francia </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>No seu testamento Carlos opta por Felipe de Anjou. Esta decisión provocou unha guerra europea e unha guerra civil. </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Austria, Inglaterra, Holanda e Dinamarca firman a Gran Alianza (1701), á que se unen posteriormente Portugal, Prusia e Saboya, que declaran a guerra a Francia. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>En España: Castela apoya a Felipe e Aragón ao arquduque Carlos. </li></ul></ul></ul><ul><li>Felipe de Anjou (Felipe V) chega a Madrid no 1701. </li></ul>
  5. 7. A GUERRA DE SUCESIÓN <ul><li>Guerra civil e guerra europea </li></ul><ul><li>Primeira etapa: </li></ul><ul><ul><li>Trunfos do arquiduque. Ocupa Aragón e incluso Madrid </li></ul></ul><ul><ul><li>Os ingleses toman Xibraltar e, posteriormente, Menorca </li></ul></ul><ul><li>Segunda etapa: </li></ul><ul><ul><li>Os Borbones vencen nas batallas de Almansa (1707), Brihuega e Villaviciosa (1710) </li></ul></ul><ul><li>Conversaciones de paz: </li></ul><ul><ul><li>Tralas vitorias francesas e castelás </li></ul></ul><ul><ul><li>Tra-lo cambio de gobierno en Inglaterra </li></ul></ul><ul><ul><li>Tras herdar o arquiduque Carlos o título imperial </li></ul></ul>
  6. 9. O TRATADO DE UTRECH <ul><li>Os tratados de Utrecht (1713) e Rastadt (1714) poñe fin á guerra: </li></ul><ul><ul><li>Felipe V é recoñecido como rei de España e As Indias a cambio de ceder todas as súas posesións europeas (pasan a Austria e a Saboia) y renunciar á unión con Francia. </li></ul></ul><ul><ul><li>Inglaterra convértese na potencia naval e comercial de Europa . Recibe Xibraltar y Menorca e ventaxes comerciales en América (navío de permiso e asento de negros). </li></ul></ul><ul><ul><li>Portugal obtén a colonia de Sacramento. </li></ul></ul><ul><li>A política exterior española tenderá á recuperación destos territorios perdidos coa a axuda dos Borbóns franceses. </li></ul>
  7. 11. OS DECRETOS DE NUEVA PLANTA E A REORGANIZACIÓN POLÍTICA E TERRITORIAL <ul><li>A vitoria de Felipe V permitiu a creación dun modelo de Estado centralista e absolutista. </li></ul><ul><ul><li>Decretos de Nueva Planta: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Impostos como represalia de Felipe V contra aos reinos de Valencia (1707), Aragón (1711), Mallorca (1715) y Cataluña (1716). </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Supón a supresión dos foros e institucións destes reinos e a imposición das leis, cargos e institucións de Castela </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Os territorios vascos e navarro conservaron os seus foros. </li></ul></ul></ul>
  8. 12. División administrativa de España (Decretos de Nova planta (1716)
  9. 13. <ul><ul><li>A Administración centralizada: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Goberno Central: </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Creánse as Secretarías de Estado. </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Os consellos(agás o de Castela) perden importancia. </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Cortes únicas con escaso poder. </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Xusticia: Chancillerías y Audiencias máis centralizadas. </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Goberno provincial: </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Capitanias Xenerais : competencias civís e militares. </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Intendentes: administración económica e financieira, obras públicas, sanidade e xusticia municipal. </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Goberno municipal: </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>So cargo de alcaldes r correxidores. </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Os reis controlan as Facendas municipais. </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Creanse cargos elixidos polos veciños (Procurador Síndico Personeiro, Diputado do Común e alcaldes de barrio). </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><li>Introdución dun novo sistema impositivo (catastro). </li></ul></ul><ul><ul><li>Foméntase e interveñen na economía. </li></ul></ul><ul><ul><li>Remodélase e mellora o exército e a armada. </li></ul></ul><ul><ul><li>Contrólase o poder da igrexa (regalismo). </li></ul></ul><ul><li>Chegada da influencia francesa e das ideas ilustradas. </li></ul>
  10. 14. Os reis da dinastía borbónica
  11. 15. FELIPE V (1700-1746) <ul><li>Neto de Luis XIV de Francia. </li></ul><ul><li>Herda o trono español trala morte de Carlos II. </li></ul><ul><li>Trala Guerra de Sucesión (1700-14) e os tratados de Utrecht (1713) y Rastadt (1714) recoñeceselle ccomo re de España e das Indias, pero debe renunciar á unión con Francia e perde os territorios europeos de Italia e Países Baixos, así como Menorca, Xibraltar e a colonia de Sacramento. </li></ul><ul><li>Política interior: </li></ul><ul><ul><li>Política centralista, absolutista e unificadora: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Decretos de Nueva Planta </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Reformas das instituciones </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Nuevo imposto: catastro </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Fomento da economía, a ciencia, a cultura e a arte </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Establecimiento da Lei Sálica </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Remodelación do exército e da armada. </li></ul></ul></ul><ul><li>Política exterior: </li></ul><ul><ul><li>Protagonistas: Isabel de Farnesio e Alberoni </li></ul></ul><ul><ul><li>Obxetivo: recuperación dos territorios italianose protección dos intereses americanos </li></ul></ul><ul><ul><li>Alianza con Francia: Pactos de Familia </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>1733: intervención na Guerra de Sucesión polaca </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>1743: intervención na Guerra de Sucesión austriaca </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>España consigue que Carlos convértase no rei de Nápoles e Sicilia (futuro Carlos III de España) </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Felipe convértese no duque de Parma, Plasencia y Guastalla </li></ul></ul></ul>
  12. 16. FERNANDO VI (1746-1759) <ul><li>Política de neutralidade y paz exterior, que posibilitan reformas internas (Facienda, impulso do comercio americano, modernización damarina, regalismo e impulso da cultura). </li></ul>
  13. 17. CARLOS III (1759-1788) <ul><li>Fue Duque de Parma e posteriormente rey de Nápoles e Sicilia. </li></ul><ul><li>Política exterior: </li></ul><ul><ul><li>Guerra de los Siete Años (1756-1763) contra Inglaterra para frear o expansionismo inglés en América (tras la firma del III Pacto de Familia con Francia en 1761): supón a pérdida de territorios americanos. </li></ul></ul><ul><ul><li>Intervención na Guerra de Independencia de EE.UU. (1775-83): que permite recuperar territorios americanos e Menorca. </li></ul></ul><ul><ul><li>Intervención nol Norte de África contra os piratas berberiscos. </li></ul></ul><ul><li>Política interior: </li></ul><ul><ul><li>Rey reformista e modernizador (despotismo ilustrado) </li></ul></ul><ul><ul><li>Contou con unha serie de ministros ilustrados: Esquilache, Aranda, Campomanes, Floridablanca, Wall y Grimaldi. </li></ul></ul><ul><ul><li>Motín de Esquilache (1766): ataque da Igrexa e a nobreza contra a política reformista real + a escaseza de alimentos + alza de prezos. Remata coa destitución de Esquilache. </li></ul></ul><ul><ul><li>Política de reformas: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Incorporou señoríos á Coroa </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Controlou a igrexa e expulsou aos xejsuitas (1767) </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>reforma do ensino </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Colonización de territorios despoblados (Serra Morena) </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Reorganización do exércitos </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Reformas fiscais </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Reformas agrarias </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Impulso do comercio colonial (fomento de cias. Privadas eliberalización) e da industria (manufacturas reais) </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Creación del Banco de San Carlos (1782) </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Construción de obras públicas </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Impulsou os os transportesecomunicaciones interiores (rede radial) </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Modernizou e y embeleceu Madrid </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Protexeu as artes e as ciencias </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Dotou a España de algúns novos símbolos de identidade (himno e bandeira) </li></ul></ul></ul>
  14. 18. Monumentos promovidos por Carlos III Porta de Alcalá Xardín Botánico Museo do Prado
  15. 19. CARLOS IV (1789-1808) <ul><li>Deixou os asuntos de goberno nas mans da súa esposa, María Luisa de Parma, e do ministro, Manuel Godoy. </li></ul><ul><li>Ponse fin ao reformismo: </li></ul><ul><ul><li>Empeoramento da economía (malas colleitas) </li></ul></ul><ul><ul><li>Epidemias e conflictividade social </li></ul></ul><ul><ul><li>Desbaraxuste da Administración </li></ul></ul><ul><ul><li>Revolución Francesa (1789) </li></ul></ul><ul><li>Illamento, conservadurismo e represión. </li></ul><ul><li>A política frente a Francia: </li></ul><ul><ul><li>A actitud vacilante de Floridablanca e el fracaso da política apaciguadora do Conde Aranda provoca a destitución de estos. </li></ul></ul><ul><ul><li>Godoy é o sustituto para dirixir a politica exterior: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>A execución de Luis XVI supón declarar a guerra a Francia (Guerra de la Convención, 1794-95) e a firma daPaz de Basilea (1795). </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Tratados de San Ildefonso (1796 y 1800): subordinación a Francia: </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Guerra contra Inglaterra de 1796-1797 </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Guerra das Laranxas contra Portugal (1801) </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Batalla de Trafalgar (1805) </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Tratado de Fontainebleau (1807): para ocupar Portugal </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Motín de Aranjuez (1808): </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>motivado polas guerras, a crise da Facenda e a descomposición da monarquía </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Fernando VII convértese no rei </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><ul><li>Carlos pide axuda a Napoleón </li></ul></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Abdicaciones de Bayona (1808): José I Bonaparte convértse no rei de España </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Sublevación del 2 de maio de 1808 en Madrid e inicio da Guerra da Independencia (1808-1814). </li></ul></ul></ul>
  16. 20. Coplilla popular zahiriendo a Godoy “ Mi puesto de Almirante me lo dio Luisa Tonante Ajipedobes la doy considerad donde estoy. [...]Tengo con ella un enredo, soy yo más que Mazarredo. [...]Y siendo yo el que gobierna todo va por la entrepierna'' Manuel de Godoy y Álvarez de Faria Sánchez Ríos Zarzosa (Badajoz, 1767-París, 1851) Fidalgo, político español ennoblecido e favorito real. Primeiro Ministro durante o reinado de Carlos IV e recoñecido como Príncipe da Paz polas súas grandes dotes para negociar.
  17. 21. A situación demográfica e económica de España no Século XVIII
  18. 22. Demografía <ul><li>Durante o século prodúcese un importante crecimiento demográfico. </li></ul><ul><ul><li>Causas: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Medidas poboacionistas impulsadas pola monarquía (p. ej. Disminución da idade de matrimonio). </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Melloras hixiénicas e sanitarias. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Retroceso da mortalidad catastrófica. </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>Crecimento maior na periferia cantábrica emediterránea e menor no interior. </li></ul></ul><ul><ul><li>Importante crecimento das cidades (motor de transformaciones económicas e sociais). </li></ul></ul><ul><ul><li>Réxime Demográfico Antiguo (alta natalidade e alta mortalidade, xeral e infantil). </li></ul></ul>
  19. 23. Economía <ul><li>As reformas borbónicas axudaron a superar a crise económica do século XVII, pero sin embargo non foron quen de solucionar as graves deficiencias estruturais da economía española. </li></ul><ul><li>Agricultura: </li></ul><ul><ul><li>Principal actividade económica. </li></ul></ul><ul><ul><li>O aumento poblacional impulsou novas roturacións. </li></ul></ul><ul><ul><li>Baixa productividade (rudimentarios útiles agrícolas) e escasas inversións </li></ul></ul><ul><ul><li>Introdución de novos cultivos (maíz e patata). </li></ul></ul><ul><ul><li>A maioría das terras atopábanse amortizadas (nobreza, clero e bens comunais municipais ) o que non fomentou a productividade. </li></ul></ul><ul><ul><li>A maioría do campesiñado non posúe terras (arrendatarios, colonos ou xornaleiros). </li></ul></ul><ul><ul><li>Desigualdade no reparto das terras e das rentas agrarias, que provocan atraso e tensión sociais. </li></ul></ul>
  20. 25. <ul><li>Gandería: </li></ul><ul><ul><li>Aumento da ganadería ovina trashumante pola importancia da exportación de lá </li></ul></ul><ul><li>Industria: </li></ul><ul><ul><li>Predominio dos pequenos obradoiros artesanais con técnicas tradicionais e suxeitos ao réxime gremial.. </li></ul></ul><ul><ul><li>Escasa produción e de baixa calidade que abastecía ao mercado local. </li></ul></ul><ul><ul><li>A monarquía fomentou a creación de manufacturas reais (Reales Fábricas) cuxa viabilidade foi escasa. </li></ul></ul><ul><ul><li>Destacan: el sector textil (lá, liño, seda o algodón) especialmente en Cataluña. </li></ul></ul>Museo das Reales Fábricas de San Juan de Alcaraz
  21. 26. <ul><li>Comercio: </li></ul><ul><ul><li>Interior : escaso e limitado. En 1717 suprímense as alfandegas interiores. </li></ul></ul><ul><ul><li>Exterior : </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Con Europa: comercio deficitario, importamos tecidos, materias primas textis ealimentos e exportase lá, produtos agrarios y coloniais (cacao, tabaco, azúcar). </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Con América: sigue sendo monopolio da Corona, pero en 1717 trasládase a Casa de Contratación a Cádiz. Exportábanse produtos manufacturados e chegaban metais preciosos, tintes, especias … Os borbóns trataron de impulsar unha industria r unha mariñaa colonial capaz de abastecer os mercados americanos. A partir de 1728 favoreceuse a creación de compañías mixtas y en 1778 aboliuse o monopolio comercial e permitiuse o libre comercio de todos os españois con América. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Ao final do século, as guerras con Inglaterra e o bloqueo naval inglés colapsou o comercio español con América. </li></ul></ul></ul><ul><li>Facenda: </li></ul><ul><ul><li>No se conseguiu a uniformidade fiscal. </li></ul></ul><ul><ul><li>A nobreza e o clero mantiverons os seus privilegios fiscais. </li></ul></ul><ul><ul><li>No se acabaron cos problemas de deficit fiscal: polo que se tivo que recurrir á emisión de débeda pública (vales reais), con este fin créase o Banco de San Carlos (1782) e, finalmente as primeras desamortizacións (Godoy). </li></ul></ul>
  22. 27. Vale real e moneda de la época de Carlos III O comercio colonial
  23. 28. La política exterior dos Borbóns no século XVIII
  24. 29. <ul><li>Lévase adinate a modernización do exército e da marina de guerra, necesarios para recuperar as posesións perdidas e manter as posesiones coloniais ameazadas por Inglaterra. </li></ul><ul><li>A política mediterránea : </li></ul><ul><ul><li>Felipe V intenta recuperar ASs posesións italianas perdidas tras Utrecht, pero fórmase a Cuádruple Alianza contra España (1717-21) e os españoisson derrotados. </li></ul></ul><ul><ul><li>Asinanse os Pactos de Familia con Francia (1733, 1743 y 1761) subordinando a nosa política exterior á francesa. Tras el segundo recupérase Nápoles . </li></ul></ul><ul><li>A política atlántica : </li></ul><ul><ul><li>Desenvólvese con Carlos III para facer fronte ao acoso inglés sobre o comercio colonial español. Para elo firma el Tercer Pacto de Familia con Francia (1761): </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Guerra dos Sete Años (1756-63). Vence Inglaterra (España perde Florida tras o Tratado de París de 1763). </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Apoio á independencia dosEstados Unidos : tras o Tratado de Versalles de 1776 España recupera Florida, Menorca (pero non Xibraltar) e Sacramento. </li></ul></ul></ul><ul><li>Con Carlos IV a política exterior vén marcada polos acontecimentos revolucionarios en Francia . España vese arrastrada a varias guerras unhas veces do lado de Inglaterra contra Francia (Guerra de la Convención, 1793-95, e Guerra de la Independencia, 1808-1814) e outras xunto a Francia (Batalla de trafalgar, 1805). </li></ul>
  25. 30. La Batalla de Trafalgar
  26. 32. O reformismo agrario dos Borbóns análise Das principales reformas e medidas adoptadas na agricultura
  27. 33. <ul><li>Principais problemas do campo español: </li></ul><ul><ul><li>A maior parte das terras atópanse amortizadas (fóra do mercado: Vinculadas á nobreza, clero e terras comunais dos concellos). </li></ul></ul><ul><ul><li>Desigualdnoade reparto da terra (grande cantidade de campesiños, principalmente no Sur, sen tierras). </li></ul></ul><ul><ul><li>Grandes privilexios da Mesta. </li></ul></ul><ul><li>Consecuencias: </li></ul><ul><ul><li>Baixos rendementos. </li></ul></ul><ul><ul><li>Motíns e revoltas campesiñas(causadas pola escaseza). </li></ul></ul><ul><li>Medidas propostas polos ilustrados (Campomanes, Olavide, Floridablanca e Jovellanos): </li></ul><ul><ul><li>Reforma agraria (ex. Reparto de terras noSur). </li></ul></ul><ul><ul><li>Desamortización eclesiástica. </li></ul></ul><ul><ul><li>Colonización de Serra Morena. </li></ul></ul><ul><li>Nobreza e Iglesia obstaculizan e paralizaran practicamente todos os intentos de reforma. </li></ul>
  28. 34. O Despotismo Ilustrado en España
  29. 35. <ul><li>A Ilustración Española </li></ul><ul><ul><li>La Ilustración xurdiu no século XVIII en Francia e pretendía a modernización dacultura e da economía así como a reforma da sociedade, sen alterar as estruturas políticas e sociales del Antigo Réxime (absolutismo e sociedade estamental). Para elo partian da confianza na razón, as ideas de progreso e de felicidade e o entusiasmo pola naturaleza ou o afán de coñecemento para mellorar as condicións de vida da poboación </li></ul></ul><ul><ul><li>La Ilustración española foi moderada e como característica propia destaca o su carácter elitista e a súa dependencia ideolóxica da Igrexa católica. </li></ul></ul><ul><ul><li>Os reformistas españois do século XVIII criticaron: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>As supersticiones. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>O desprestixio das actividades artesanais e mercantís. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>A mala distribución da terra e os privilexios da Mesta. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>O desinterés pola ciencia e a técnica. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Os privilegios da Igrexa y da nobreza, e a súa resistencia aos cambios. </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>Algúns do s ilustrados españois máis destacados: el padre Feijoo, Gregorio Mayans, Enrique Flórez, Olavide, Campomanes e Jovellanos. </li></ul></ul><ul><ul><li>Instrumentos de difusión cultural do século XVIII: as Academias, as Sociedades Económicas, a prensa, as tertulias e salóns. </li></ul></ul>
  30. 36. <ul><li>O Despotismo Ilustrado </li></ul><ul><ul><li>Forma de goberno, vinculada a certas monarquías europeas do séculoXVIII, na que os reis , sen renunciar a súa condición de soberanos absolutos, trataron de aplicar determinadas medidas “ilustradas”. </li></ul></ul><ul><ul><li>Durante éste século, numerosos soberanos de Europa defenderon unha práctica ilustrada del poder. Entre os déspotas ilustrados máis significativos están Carlos III en España, José I en Portugal, Federico II en Prusia, Catalina II en Rusia re o emperador José II. </li></ul></ul><ul><ul><li>a efectividade real das reformas emprendidas polos déspotas ilustrados foi escasa. </li></ul></ul><ul><ul><li>Os reis rodéanse de filósofos ou de políticos ilustrados. (Ej.: con Carlos III conde de Floridablanca, Campomanes, conde de Aranda o Gaspar Melchor de Jovellanos. </li></ul></ul><ul><ul><li>a monarquía borbónica española apoiou </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>A creación das Reales Academias e de institucións de ensino superior. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Control da igrexa (regalismo). </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>En materia económica adoptáronse medidas de promoción industrial e comercial, así como proxectos de reforma agraria … </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Reforma na administración. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Saneamento das cidades e preocupación urbanística. </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>A oposición ao reformismo ilustrado virá da nobreza e do clero (Motín de Esquilache). </li></ul></ul><ul><ul><li>A máxima do despotismo ilustrado “todo para el pueblo pero sin el pueblo” explica o tono paternalista coa que a monarquía e os mesmos políticos ilustrados tratan á sociedad española. </li></ul></ul><ul><ul><li>O trunfo da Revolución francesa paraliza o reformismo ilustrado. </li></ul></ul>
  31. 37. Repaso

×