Industria

813 views
741 views

Published on

Published in: Business, Technology
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
813
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
24
Actions
Shares
0
Downloads
26
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Industria

  1. 1. Os espazos industriais MATERIAS PRIMAS FONTES DE ENERXIA INDUSTRIA
  2. 2. As materias primas
  3. 3. Materias primas minerais Balanza comercial deficitaria , non foi así no s. XIX. Na actualidade importación por menor prezo destas materias primas no mercado exterior
  4. 4. Explotación recursos minerais
  5. 5. As materias primas minerais <ul><li>F undición de metais por comunidades </li></ul><ul><li>Política mineira española </li></ul><ul><li>O seu marco é a política da U.E, ten como obxectivos: </li></ul><ul><ul><li>I ncrementar a competitividade da mineria española </li></ul></ul><ul><ul><li>M ellorar o medio e o hábitat mineiro </li></ul></ul><ul><ul><li>F omentar a investigación e o desenvolvemento tecnolóxico </li></ul></ul><ul><ul><li>Reconversión do sector por existencia de moitos xacemento s pouco rendibles no mercado mundial. </li></ul></ul>
  6. 6. Fontes de enerxía
  7. 7. Fontes enerxéticas: dependencia do mercado exterior <ul><li>Fontes de enerxia: recursos que proporcionan enerxía útil para distintas aplicacións como a industria. </li></ul><ul><li>España caracterízase polo seu desequilibrio e dependencia enerxética. O consumo supera amplamente a produción, sobre todo dende a década dos 60 coa aceleración da industrialización </li></ul><ul><li>A produción e deficitaria , baseada sobre todo na enerxía nuclear e no carbón, dada a escaseza de petróleo e gas natural que debemos importar. </li></ul><ul><li>Grao de autoabastacemento moi baixo, o 22,3% no 2003 </li></ul>
  8. 8. Consumo de fontes de enerxía por sectores económicos <ul><li>O A uxe do transporte no úlitmo terzo do século XIX agrovou moito a nosa dependencia enerxética. </li></ul>
  9. 9. CLASIFICACIÓN DAS FONTES DE ENERXÍA <ul><li>Enerxía: capacidade de producir traballo </li></ul>
  10. 10. O CARBÓN <ul><li>Rocha estratificada combustible de cor negra formada pola descomposición de restos vexetais ao longo de millóns de anos. Antracita e hulla (de era primaria, maior poder calorífico) e lignito, ( de era secundaria, menor poder calorífico) </li></ul><ul><li>Fonte de enerxía fundamental durante a 1ª revolución industrial e postguerra, pola política proteccionista fronte a competencia de carbóns exteriores máis baratos </li></ul><ul><li>Dende os sesenta foi substituido polo petróleo como fonte principal e iniciou un forte descenso no seu consumo e o peche de moitas minas. </li></ul><ul><li>A crise do petróleo de 1973 provocou un aumento conxuntural do consumo de carbón </li></ul><ul><li>Descenso dende 1984 causado por: </li></ul><ul><ul><li>O s mellores xacementos esgotáronse e quedan os peores, os de baixa calidade. </li></ul></ul><ul><ul><li>Xacementos con problemas de explotación que eleva os seus custos </li></ul></ul><ul><ul><li>Acusado minifundismo empresarial, empresas pequenas e pouco capitalizadas (agás a estatal HUNOSA) </li></ul></ul><ul><ul><li>Diminunción da demanda doméstica e industrial (crise da siderurxía) </li></ul></ul><ul><ul><li>A entrada na U.E provocou al liberalización dos prezos, isto provocou a reconversión do sector nos anos 80 e 90 </li></ul></ul><ul><ul><li>A produción concéntrase en tres grandes concas (asturiana, leonesa e palentina é a maior), pero non permiten o autoabastecemento e polo tanto débese importar carbón. </li></ul></ul><ul><ul><li>O seu destino fundamental é a produción de enerxía eléctrica nas centrais térmicas (complementa a hidroeléctrica). Iste uso provoca problemas de contaminación, carbóns de alto contido en xofre provocan a chuvía ácida.. </li></ul></ul>
  11. 11. O C ARBÓN
  12. 12. IMPORTACIÓNS DE PETRÓLEO
  13. 13. O PETRÓLEO <ul><li>É un aceite mineral , de cor moi escura, composto por unha mestura de hidrocarburos, fórmase pola descomposición de organismo mariños e animais ao longo de millóns de anos acumulados en capas sedimentarias </li></ul><ul><li>É a principal fonte enerxética, sobre todo a partir dos anos sesenta, a crise de 1975 non fixo diminuír o seu consumo, a do 79 obrigou a tomar medidas para a súa reducción. </li></ul><ul><li>Entre 1985 e 1995 tendencia a baixada do prezo pola liberalización do comercio adoptada pola OPEP </li></ul><ul><li>No inicio do s. XXI comeza un período de fortes oscilacións de prezos , cunha acusada subida nos anos 2007 e 2008 e forte descenso pola crise económica de finais do ano 2008 </li></ul><ul><li>Produción española moi escasa concentrada na costa mediterránea (Tarragona) e algún enclave do interior (Burgos). A necesidade de importar a inmensa maioria crea un grave problema de dependencia enerxética e un enorme gasto que afecta a balanza comercial. </li></ul><ul><li>Os derivados do petróleo obtéñense nas refinerias sitúadas na costa, agás Puertollano (Cidade Real), creada para a explotación das lousas bituminosas próximas. España ten grande capacidade de refinado. </li></ul><ul><li>O aumento de demanda de derivados lixeiros provocou a reconversión do sector de refinado que rematou coa creación da estatal Repsol (1986) logo privatizada </li></ul>
  14. 14. GAS NATURAL <ul><li>ESCASEZA DA PRODUCIÓN INTERIOR </li></ul><ul><li>CONSUMO DE GAS POR SECTORES </li></ul>
  15. 15. G AS NATURAL <ul><li>É unha mestura de hidrocarburos gaseosos, na que predomina o metano, atópase en xacementos subterraneos, só ou asociado ao petróleo. </li></ul><ul><li>Para o seu transporte licúase ( aumentando a presión e baixando a temperatura a -160º). </li></ul><ul><li>As súas vantaxes son o elevado poder calorífico, o seu baixo prezo e que é o menos contaminante dos combustibles fósiles. </li></ul><ul><li>É relativamente recente, pero medra moito nos últimos anos </li></ul><ul><li>Produción no interior no Pais Vasco en nas marismas de Huelva, a súa produción multiplocouse por 50 nos últimos anos </li></ul><ul><li>Importamos a maior parte, procede de Alxeria e Libia. </li></ul><ul><li>Rede de distribución: tres plantas de regasificación, a rede básica de gaseoductos e a conexión co gaseoducto de Europa do Este e do Magreb </li></ul><ul><li>Derivados </li></ul><ul><ul><li>P ropano, butano naftas </li></ul></ul><ul><ul><li>Aplicacións: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>U so industrial, transformación en electricidade e uso doméstico </li></ul></ul></ul>
  16. 16. ENERXÍA NUCLEAR <ul><li>1.- Obtense por fisión (separación de átomospesados de plutonio), está en investigación a súa produción por fusión (unión de isótopos de hidroxeno, que produce helio e grandes cantidades de enerxía ( en 1998 estación experimental en Madrid </li></ul><ul><li>2.- Desenvólvese en España para superar a crise do petróleo dos anos setenta. Dende 1984 paralizouse a súa expansión pola “moratoria nuclear”. </li></ul><ul><li>3.- A produción de uranio obtense dos xacementos de Cidade Rodrigo (Salamanca) e Don Benito (Badaxoz). A enerxía nuclear abastece o 100% das necesidades nacionais. </li></ul><ul><li>4.- Aplicación fundamental: produción de enerxia eléctrica, nove reactores, que aportan a metade da enerxía eléctrica </li></ul><ul><li>5.- Problemas: </li></ul><ul><li>- dependencia externa no enriquecemento do uranio e a tecnoloxía </li></ul><ul><li>- riscos de seguridade </li></ul><ul><li>- tratamento dos residuos, mina de El Cabril (Córdoba) </li></ul><ul><li>-Alto custo do desmantelamento das centrais </li></ul>
  17. 17. ENERXÍA NUCLEAR
  18. 18. ENERXÍA HIDRÁULICA <ul><li>Obtnese a partir dunha fonte de enerxía renovable, a auga, embalsada en presas ou lagos, que se fai saltar e move turbinas que transforman a forza mecánica en electricidade. </li></ul><ul><li>A época de grande auxe foi entre 1940 e 1972, logo estancouse ante o desenvolvemento das termoeléctricas. </li></ul><ul><li>A produción localízase no norte peninsular (conca do Douro, Texo, rios do norte) e no litoral mediterráneo. </li></ul><ul><li>Abastece o 100% das necesidades nacionais. </li></ul><ul><li>Aplicación principal: produción de electricidade </li></ul><ul><li>Vantaxes: renovable, limpa, instantánea </li></ul><ul><li>Problemas: </li></ul><ul><ul><li>V ariacións dependendo do caudal </li></ul></ul><ul><ul><li>C ompetencia con outros usos da auga </li></ul></ul><ul><ul><li>I mpacto ecolóxico na rede fluvial </li></ul></ul><ul><li>Encoro dos Peares, Ourense </li></ul>
  19. 19. ENERXÍAS RENOVABLES <ul><li>O seu consumo arrinca da críse do petróleo dos anos setenta, para diminuír a dependencia enerxética e tender cara o autoabastecemento </li></ul>
  20. 20. Enerxías renovables <ul><li>Parque eólico </li></ul><ul><li>Parque eólico mariño </li></ul>
  21. 21. E nerxias renovables España presenta condicións favorables para o seu desenvolvemento, pola diversidade do seu medio natural e un nivel tecnolóxico suficiente. O aproveitamento enerxético aínda é escaso, por que a tecnoloxía aplicada non permite unha produción que poda competir abertamente cos combustibles fósiles. A súa aplicación fundamental é proporcionar enerxía térmica, eléctrica ou mecánica Distintos tipos de renovables 1- minicentrais hidráulicas 2- enerxía eólica: Galicia, Aragón, Andalucia, Canarias, Castela 3- Enerxía da biomasa Andalucia e as dúas Castelas 4- Enerxía solar: Andalucia, Baleares, Canarias 5- Enerxía xeotérmica : Murcia, Ourense <ul><li>Esquema de xeotérmica </li></ul>
  22. 22. PRODUCIÓN DE ELECTRICIDADE <ul><li>En España algo máis da metade da enerxía prodúcese nas centrais térmicas básicas, que empregan carbón, petróleo ou gas natural, o resto procede das nucleares ou das hidroeléctrica e cada vez máis dos parques eólicos. </li></ul>
  23. 23. A POLÍTICA ENERXÉTICA <ul><li>A crise do petróleo dos setenta levou a creación da AIE (Axencia Internacional de Enerxía) que marcou as directrices básicas das políticas enerxéticas: aforro, substitución do petróleo por novas fontes e fomento da investigación </li></ul><ul><li>Atraso con respecto a outros países no franquismo non se considerou un problemas </li></ul><ul><li>Na transición diversos PEN (Plan Enerxético Nacional), para reducir a dependencia do petróleo o primeiro (1978-1987) promoveu a enerxía nuclear. Polas protestas anti-nucleares, o segundo (1983-1992) acordou a “moratoria nuclear”. Dende 1986 púxose en marcha o Plan de Enerxias Renovables. </li></ul><ul><li>A política enerxética actual está marcadas polas directrices da U.E, pola novo PEN (2001-2010) e polo Plan de Fomento de Enerxías renovables (1999-2006): </li></ul><ul><ul><li>Plan Enerxético nacional </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>A umento do consumo de gas </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>F omento das eólicas </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>M anter a nuclear </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>R educir o uso de carbón </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>M anter o uso do petróleo cun crecemento moderado </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>Plan de Fomento das renovables </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Chegar ao 12% na contribución das enerxías renovables ou verdes </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>Política enerxética da U.E data de 1983 ten como obxectivos: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>I ncentivar o aforro enerxético e o uso das renovables para chegar no 2010 a un porcentaxe do 12% na súa contribución sobre o total da enerxía </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>L iberalizar o mercado da enerxía dentro das fronteiras da U.E </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Evitar o deterioro do medioambiente provocado pola produción enerxética </li></ul></ul></ul>
  24. 24. POTENCIAL ENERXÉTICO EN GALICIA: HIDROELÉCTRICA <ul><li>Galicia pola configuración do seu relevo ten unha grande riqueza mineral e enerxética. </li></ul><ul><li>Principais fontes enerxética: auga dos rios, carbón e vento </li></ul><ul><li>Riqueza mineral en arxilas, granito e lousa </li></ul><ul><li>O problema da nosa minería e que non derivou en industrias de transformación de máis alto valor engadido. Exportamos materia prima cando deberíamos transformar aquí esta. </li></ul><ul><li>Historicamente tiveron importancia a minería do ferro (altos fornos de Sargadelos, na Coruña) que pecharon no 1875 pola competencia da siderurxía vasca e o Wolframio durante a Segunda Guerra Mundial. </li></ul><ul><li>Hoxendía o sector emprega ao 3% da poboación activa </li></ul><ul><li>Destacan os xacementos de: </li></ul><ul><ul><li>L ignitos de Meirama nas Pontes de Garcia Rodríguez </li></ul></ul><ul><ul><li>Algúns xacementos de minerais metálicos (estaño, cinc, cobre chumbo) en mans de empresas extranxeiras </li></ul></ul><ul><ul><li>Granito da comarca do Porriño, orientado cara a exportación </li></ul></ul><ul><ul><li>Lousa na comarca do Barco de Valdeorras </li></ul></ul>
  25. 25. POTENCIAL ENERXÉTICO DE GALICIA <ul><li>As fontes de enerxía en Galicia </li></ul><ul><li>Parques eólicos en Galicia </li></ul><ul><li>Moi boas condicións naturais para a produción de enerxía hidroeléctrica por posuír ríos caudalosos e encaixados que favorece a construción de encoros. </li></ul><ul><li>Dende a creación de FENOSA nos anos 40 exportábamos enerxía. Producíamos máis do que consumía a nosa feble economía. </li></ul><ul><li>Galicia produce o 25% da enerxía hidráulica española, é un dos maiores exportadores de Europa. </li></ul><ul><li>A maior parte das centrais sitúanse na arteria Miño-Sil. O elevado número de encoros creou problemas medio-ambientais e paisaxísticos. Na actualidade éstanse instalando minicentrais. </li></ul><ul><li>A enerxía térmica desenvolvese en Galicia dende os ano setenta ligada a explotación dos lignitos. Hai tres centrais na provincia de Coruña: As Pontes de G. Rodríguez e Meirama, que aproveitan Lignito e a de Sabón, Arteixo, que emprega o petróleo como combustible. Representan 0 13% do total nacional. </li></ul><ul><li>Nos últimos anos destaca a proliferación de parque eólicos nas comarcas costeiras ou nas montañas interiores. </li></ul>
  26. 27. INDUSTRIA ESPAÑOLA ENTRE 1855-1975
  27. 28. INDUSTRIA ESPAÑOLA ENTRE 1855-1975 <ul><li>EVOLUCIÓN DO ÍNDICE DE PRODUCIÓN INDUSTRIAL </li></ul><ul><li>ETAPAS DA INDUSTRIALIZACIÓN </li></ul><ul><li>INICIOS (1855-1900). ATRASO CAUSADO POR: </li></ul><ul><ul><li>ESCASEZA DE ALGUNHAS MATERIAS PRIMAS E FONTES DE ENERXIA </li></ul></ul><ul><ul><li>ESCASO ESPÍRITO DE EMPRESA E ESCASEZA DE CAPITAL </li></ul></ul><ul><ul><li>ATRASO ECONÓMICO E BAIXO NIVEL DE DEMANDA INTERNA </li></ul></ul><ul><ul><li>SITUACIÓN EXTERIOR DESFAVORABLE: PERDIDAS COLONIAIS </li></ul></ul><ul><ul><li>POLÍTICA INDUSTRIAL INADECUADA: EXTROVERTIDA E LOGO PROTECCIONISMO. </li></ul></ul><ul><li>PRIMEIRO TERZO DO SÉCULO XX (1900-1930) </li></ul><ul><ul><li>AUXE DA MINERIA DO CARBÓN </li></ul></ul><ul><ul><li>CRISE DAS EXPORTACIÓN DE MINERAIS </li></ul></ul><ul><ul><li>NOVOS SECTORES DA SEGUNDA REVOL. INDUSTRIAL </li></ul></ul><ul><ul><li>AUMENTO DO INVESTIMENTO NACIONAL POLA REPRATIACIÓN DE CAPITAIS E CONXUNTURA FAVORABLE DA 1ª G. MUNDIAL </li></ul></ul><ul><ul><li>PROTECCIONISMO </li></ul></ul><ul><li>GUERRA CIVIL E POSTGUERRA (1936-1959) </li></ul><ul><li>DESARROLLISMO (1960-1975) </li></ul>
  28. 29. INDUSTRIA ESPAÑOLA ENTRE 1855-1975 <ul><li>EVOLUCIÓN DO ÍNDICE DE PRODUCIÓN INDUSTRIAL </li></ul><ul><li>ETAPAS DA INDUSTRIALIZACIÓN </li></ul><ul><li>INICIOS (1855-1900). ATRASO CAUSADO POR </li></ul><ul><li>PRIMEIRO TERZO DO SÉCULO XX (1900-1930) </li></ul><ul><li>GUERRA CIVIL E POSTGUERRA (1936-1959) </li></ul><ul><ul><li>I nterrupción do crecemento industrial pola destrucción provocada pola guerra e a política autárquica do primeiro franquismo. </li></ul></ul><ul><ul><li>R estrinccións ás importancias de materias primas, fontes de enerxía e tecnoloxía que frea o desenvolvemento industrial. </li></ul></ul><ul><li>DESARROLLISMO (1960-1975) </li></ul><ul><ul><li>Enorme crecemento industrial causado por: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>L iberalización das importancións </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Expansión da economía capitalista mundial que coincide con circunstancias favorables para España: demanda en alza, baixos custos de produción, man de obra abundante e barata, escasa conflitividade social. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Chegada de capital extranxeiro </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>B aixo prezo da enerxía </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Plans de fomento da industria por parte do Estado: Polos de Desenvolvemento. </li></ul></ul></ul>
  29. 30. INDUSTRIA ESPAÑOLA ENTRE 1855-1975 <ul><li>PRODUCIÓN INDUSTRIAL: sectores destacados </li></ul><ul><li>Na segunda metade do s. XIX e primeiro terzo do s. XX, durante a 1ª revolución industrial </li></ul><ul><ul><li>I ndustria siderometalúrxica localizada en Malaga, e rexión cantábrica (Asturias, Cantabria, Pais Vasco) </li></ul></ul><ul><ul><li>Industria textil do algodón catalá </li></ul></ul><ul><li>Na segunda revolución industrial, dende os anos 30 do s. XX </li></ul><ul><ul><li>Nas industrias básicas: O instituto Nacional de Industria INI creado no 1941 foméntase a siderurxia integral, refinerias, petroquímica e construción naval. Holding estatal de sectores estratéxicos pouco atractivos para a iniciativa privada </li></ul></ul><ul><ul><li>Industria de bens de consumo: no desarrollismo medraron moito o sector do calzado, téxtil, automóbiles e electrodomésticos, ante o aumento da demanda interna, mellora no nivel de vida. </li></ul></ul><ul><ul><li>Industria de bens de equipo , cremento menor, que fala da dependencia tecnolóxica de España. Comeza a medrar nos anos 60 coa chegada das multinacionais. </li></ul></ul><ul><li>ESTRUTURA INDUSTRIAL </li></ul><ul><li>Adaptación do sistema de produción fordista </li></ul><ul><ul><li>P ero persisten os sistemas tradicionais de produción na pequena industria </li></ul></ul><ul><li>M an de obra abundante, barata e pouco cualificada </li></ul><ul><ul><li>Dende o primeiro terzo melloras nas condicións de traballo e prestacións sociais, ralentizada polo franquismo </li></ul></ul><ul><li>C ontraste entre grandes empresas e pequenas empresas </li></ul><ul><ul><li>P equena empresa, con baixos niveis de produtividade mantívose favorecida pola política proteccionista </li></ul></ul><ul><ul><li>A grande empresa medran moito a partir da creación do INI nos sectores básicos </li></ul></ul><ul><li>Atraso tecnolóxico </li></ul><ul><ul><li>F avorecida pola política proteccionista débese a escasa capacidade de innovación nacional </li></ul></ul><ul><li>D ependencia financeira </li></ul><ul><li>Dependencia enerxética </li></ul>
  30. 31. INDUSTRIA ESPAÑOLA ENTRE 1855-1975 <ul><ul><li>FACTORES DE LOCALIZACIÓN INDUSTRIAL CLÁSICOS </li></ul></ul><ul><ul><li>P roximidade ás materias primas e fontes de enerxía </li></ul></ul><ul><ul><li>C ercanía os lugares de consumo </li></ul></ul><ul><ul><li>M an de obra barata e abundante </li></ul></ul><ul><ul><li>Existencia de bo sistema de transporte </li></ul></ul><ul><ul><li>D isponibilidade de capital e capacidade de atraelo </li></ul></ul><ul><ul><li>Existencia de sectores de apoio, e boas infraestruturas </li></ul></ul><ul><ul><li>P olítica industrial de incentivos </li></ul></ul><ul><li>TENDENCIA Á CONCENTRACIÓN INDUSTRIAL EN GRANDES AGLOMERACIÓN URBANO-INDUSTRIAIS. </li></ul><ul><li>ECONOMÍA DE AGLOMERACIÓN </li></ul><ul><li>ÁREAS INDUSTRIAIS </li></ul><ul><li>Na época inicial s. XIX: a industria concéntrase nas rexións periféricas (cantábrica e catalano-levantina) e Madrid por certos factores favorables: </li></ul><ul><ul><li>Á reas de base extractiva: Asturias, Cantabria e Pais Vasco </li></ul></ul><ul><ul><li>Áreas de base portuaria: Bilbao, Valencia, Barcelona, Aviles. </li></ul></ul><ul><ul><li>Áreas urbano-industriais: Madrid. </li></ul></ul><ul><li>Durante o primeiro terzo do s. XX e na época franquista, consolídanse os desequilibrios territoriais no reparto da industria </li></ul><ul><ul><li>A rexión cantábrica especializouse en grandes empresas siderometalúrxicas do sector público </li></ul></ul><ul><ul><li>Na área catalano-levantina maior diversificación e peso da pequena industria </li></ul></ul><ul><ul><li>Madrid favorecida polo política centralista do franquismo, tendeu cara un tecido industrial diversificado </li></ul></ul><ul><ul><li>Novas áreas pola política franquista de incentivos a novos polos de desenvolvemento industrial: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Eixo do Ebro: Zaragoza </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Eixo galego: Vigo, Vilagarcia, A coruña, Ferrol </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Enclaves do interior: Valladolid, Ponferrada </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Andalucia occidental: Huelva, Cadiz, Sevilla </li></ul></ul></ul>
  31. 32. INDUSTRIA ESPAÑOLA ENTRE 1855-1975: POLOS DE DESENVOLVEMENTO ANOS 60 <ul><li>Política industrial </li></ul><ul><li>Caracterizada por unha forte intervención estatal </li></ul><ul><ul><li>Establecemento dunha política proteccionista: protexe unha industria pouco competitiva </li></ul></ul><ul><ul><li>Creación de empresas públicas: nos sectores estratéxicos </li></ul></ul><ul><ul><li>A dopción de medidas para correxir os desequilibrios territoriais do desenvolvemento industrial. Promoción industrial nos Plans de Desenvolvemento (1964-1975) </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Polos de Promoción e Desenvolvemento: modelo francés, escoller áreas pouco desenvolvidas para crear condicións de crecemento industrial. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Polos de Desenvolvemento Industrial: (A Coruña, Vigo, Sevilla, Valladolid, Zaragoza, Granada, Córdoba, Oviedo, Logroño e Vilagarcia de Arousa), axuda estatal do 10%. Polos de Promoción (Burgos, Huelva), axuda estatal do 20%. Relativo éxito en Vigo, A Coruña, Sevilla, Valladolid) nas outras grandes dificultades.. </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>Outras actuacións </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Zonas de preferente localización </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Polígonos de preferente localización industrial </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Grandes áreas de expansión industrial (Plan 1972-1975) </li></ul></ul></ul>
  32. 33. A CRISE E A REESTRUCTURACIÓN INDUSTRIAL: 1975-1985 <ul><li>RECONVERSIÓN INDUSTRIAL </li></ul><ul><li>Crise industrial dos anos 70 </li></ul><ul><li>Causas externas da crise económica </li></ul><ul><ul><li>Crise do petróleo: encarecemento da enerxía </li></ul></ul><ul><ul><li>Esgotamento do ciclo tecnolóxico da Segunda rev. I ndustrial </li></ul></ul><ul><ul><li>Novas tecnoloxías (microelectrónica, informática, telecomunicacións) que deixan desfasadas as vellas </li></ul></ul><ul><ul><li>Novos sectores industriais (robótica, aeronáutica) que se impoñen aos vellos (electrometalúrxico, químico) </li></ul></ul><ul><ul><li>Novos sistemas de produción flexible e descentralizada que deixa obsoleto o modelo fordista </li></ul></ul><ul><ul><li>Novas características da demanda (esixencia de calidade e deseño) que obriga a renovación permanente e diversificación dos produtos </li></ul></ul><ul><ul><li>Mundialización da economía e competencia dos NPI (novos países industrializados). Os sete dragóns asiáticos que se especializan nas industrias tradicionais de consumo. </li></ul></ul>
  33. 34. A CRISE E A REESTRUCTURACIÓN INDUSTRIAL: 1975-1985
  34. 35. A CRISE E A REESTRUCTURACIÓN INDUSTRIAL: 1975-1985 <ul><li>Causas internas da crise </li></ul><ul><li>Deficits estruturais: </li></ul><ul><ul><li>E xcesiva especialización nos sectores maduros e de alto consumo enerxético, os máis afectados pola crise </li></ul></ul><ul><ul><li>I nsuficiente modernización tecnolóxica </li></ul></ul><ul><ul><li>E levada dependencia exterior (enerxética, tecnolóxica) </li></ul></ul><ul><ul><li>Acusada débeda polo baixo autofinanciamento </li></ul></ul><ul><li>Conxuntura histórica: </li></ul><ul><ul><li>M orte de Franco e inicio da transición entorpecen a toma de decisións urxentes no ámbito económico. Os pactos da Moncloa marcan o inicio do consenso no eido económico </li></ul></ul><ul><li>Consecuencias da crise </li></ul><ul><li>Moitos peches de empresas </li></ul><ul><li>D escenso da produción e os beneficios </li></ul><ul><li>Aumento da débeda </li></ul><ul><li>Aumento moi rápido do paro </li></ul><ul><li>Descenso da achega da industria ao PIB </li></ul><ul><li>España posición periférica no mundo </li></ul>
  35. 36. A CRISE E A REESTRUCTURACIÓN INDUSTRIAL: 1975-1985 <ul><li>Política fronte a crise: reindustrialización </li></ul><ul><li>Política fronte a crise: Reconversión </li></ul><ul><li>Modernización tecnolóxica e organizativa dos sectores afectados </li></ul><ul><li>C reación da ZUR (zonas de urxente industrialización) en 1983: sete zonas (Galicia, Asturias, o Nervión bilbaino, Barcelona, Madrid e Cadiz). </li></ul><ul><li>Vantaxes fiscais e financeiras para instalar sectores viables e subvención para empregar a traballadores procedentes dos fondos de promoción do emprego (parados da renonversión). </li></ul><ul><li>Resultados desiguais dependendo das distintas áreas e sectores </li></ul><ul><li>Directries da OCDE, 1975, sobre reestructuración industrial en España comezan tarde pola conxuntura política </li></ul><ul><li>Reconversión industrial: </li></ul><ul><ul><li>medidas de choque para asegurar viabilidade a medio prazo de sectores en crise </li></ul></ul><ul><ul><li>A xuste da oferta a demanda, eliminando o exceso de capacidade, regulacións de emprego, saneamento financeiro das empresas, especialización nos produtos de maior demanda, aplicación de novos modelos de organización do traballo </li></ul></ul><ul><ul><li>A reconversión afectou aos sectores maduros (metalmecánicas, construción naval, liña branca de electrodomésticos, equipo industrial e electrónico, téxtil,calzado e cinco mutinacionais </li></ul></ul><ul><ul><li>A entrada na U.E provoca unha segunda reconversión na década dos noventa. </li></ul></ul>
  36. 37. A INDUSTRIA ESPAÑOLA NA ACTUALIDADE <ul><li>CAMBIOS CAUSADOS POLA TERCIERA REVOLUCIÓN INDUSTRIAL </li></ul><ul><li>Fundamentada na innovación (I+D+i) </li></ul><ul><li>Sociedade da información (informática, comunicacións, microelectrónica, genómica...) </li></ul><ul><li>Cambios na produción industrial </li></ul><ul><ul><li>T elemática </li></ul></ul><ul><ul><li>A utomatización </li></ul></ul><ul><ul><li>I nstrumentos de precisión </li></ul></ul><ul><li>C ambios na estrutura industrial </li></ul><ul><li>C ambios no sistema de produción </li></ul><ul><ul><ul><li>D escentralización </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>E mpresas multiplanta </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>S ubcontratación </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>E mpresas en rede </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>F lexibilización produtiva </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>C ambios no tamaño das empresas </li></ul></ul><ul><ul><li>C ambios no emprego industrial </li></ul></ul><ul><ul><li>T erciarización da industria </li></ul></ul>
  37. 38. A INDUSTRIA ESPAÑOLA NA ACTUALIDADE <ul><li>CAMBIOS CAUSADOS POLA TERCIERA REVOLUCIÓN INDUSTRIAL </li></ul><ul><li>Cambios no tamaño das empresas </li></ul><ul><ul><li>Proliferación das PEMES </li></ul></ul><ul><li>Cambios no emprego industrial </li></ul><ul><ul><li>Traballo máis cualificado, especializado, formación continua </li></ul></ul><ul><li>Terciarización da industria </li></ul><ul><ul><li>Proliferación dos traballos de colo branco…. </li></ul></ul><ul><li>Cambios na localización industrial </li></ul><ul><ul><li>As empresas buscan reducir custos instalándose nas zonas que ofertan mellores vantaxas </li></ul></ul><ul><ul><li>Concentración de industrias punteiras </li></ul></ul><ul><li>Cambios na política industrial </li></ul><ul><ul><li>Redución do papel do Estado </li></ul></ul><ul><ul><li>Industrialización endóxena </li></ul></ul><ul><ul><li>Preocupación polas cuestión medioambientais </li></ul></ul>
  38. 39. A INDUSTRIA ESPAÑOLA NA ACTUALIDADE
  39. 40. A INDUSTRIA ESPAÑOLA NA ACTUALIDADE <ul><li>ESTRUTURA SECTORIAL </li></ul>
  40. 41. A INDUSTRIA ESPAÑOLA NA ACTUALIDADE <ul><li>TRANSFORMADOS METÁLICOS </li></ul><ul><li>CONSTRUCIÓN NAVAL </li></ul>
  41. 42. A INDUSTRIA ESPAÑOLA NA ACTUALIDADE <ul><li>O SECTOR DO AUTOMOBIL </li></ul>
  42. 43. A INDUSTRIA ESPAÑOLA NA ACTUALIDADE
  43. 44. A INDUSTRIA ESPAÑOLA NA ACTUALIDADE <ul><li>Factores localización industrial nas empresas punteiras (alta tecnoloxía) </li></ul><ul><ul><li>C oncentranse nos parques tecnolóxicos ou científicos caracterizados por: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>R eúnen centros de investigación e empresas dos sectores máis innovadores </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>No aspecto morfolóxico-urbanístico: pequenas parcelas, dado o tamaño das empresas. Grandes dotacións de infraestruturas de telecomunicacións e servizos complementarios. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Ben enlazadas coas grandes infraestruturas de transporte (aeroportos, AVE, autoestradas) </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Presenza de incubadoras de empresas </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>Sitúanse nas grandes áreas metropolitanas e nas cidades de mediano tamaño. </li></ul></ul><ul><ul><li>Actúan como locomotoras que arrastran outros sectores industriais e de servizos </li></ul></ul>
  44. 45. A INDUSTRIA ESPAÑOLA NA ACTUALIDADE <ul><li>Problemas estruturais da industria española actual </li></ul><ul><li>D imensión inadecuada das empresas: reducido tamaño </li></ul><ul><li>I nvestigación é escasa: gasto en I+D por debaixo da media nacional </li></ul><ul><li>Dependencia tecnolóxica </li></ul>
  45. 46. A INDUSTRIA ESPAÑOLA NA ACTUALIDADE
  46. 47. A INDUSTRIA ESPAÑOLA NA ACTUALIDADE <ul><ul><li>Factores da localización industrial </li></ul></ul><ul><ul><li>Diminúe a importancia da proximidades aos recurso naturais </li></ul></ul><ul><ul><li>A ampliación das áreas de venda aminorar a dependencia dos mercados locais </li></ul></ul><ul><ul><li>Mellora dos transportes e das comunicacións resta importancia a distancia e revaloriza a accesibilidade </li></ul></ul><ul><ul><li>A man de obra segue sendo un factor importante: agora importa máis a cualificación e flexibilidade </li></ul></ul><ul><ul><li>O factor máis importante é o acceso a información e a innovación </li></ul></ul>
  47. 48. ESTRUTURA E PROBLEMAS ESTRUTURAIS DA INDUSTRIA NA ESPAÑA <ul><ul><li>Tendencias da localización </li></ul></ul><ul><ul><li>Cara a difusión: </li></ul></ul><ul><ul><li>- os problemas que presentan as grandes concentracións industrias (economías de aglomeración) </li></ul></ul><ul><ul><li>- Melloras tecnolóxicas que permiten separar produción e xestión </li></ul></ul><ul><ul><li>- Novas estratexías do capitalismo para obter máis beneficios: as áreas periféricas teñen man de obra máis barata </li></ul></ul><ul><ul><li>- Desenvolvemento da industrialización endóxena </li></ul></ul><ul><ul><li>Cara a concentración </li></ul></ul><ul><ul><li>- Atractivo dos espazos centrais, sobre todo nas facetas de xestión e investigación dos distintos sectores industriais </li></ul></ul><ul><ul><li>- Economía de aglomeración </li></ul></ul><ul><ul><li>- Cercanía aos centros de decisión política e administrativa </li></ul></ul><ul><ul><li>- Conexión con outras áreas centrais do mundo </li></ul></ul>
  48. 49. ESTRUTURA E PROBLEMAS ESTRUTURAIS DA INDUSTRIA NA ESPAÑA ACTUAL: I+D+ i
  49. 50. ESTRUTURA E PROBLEMAS DA INDUSTRIA: DESEQUILIBRIOS REXIONAIS
  50. 51. ÁREAS INDUSTRIAIS E OS DESEQUILIBRIOS TERRITORIAIS DA INDUSTRIA ESPAÑOLA <ul><li>Áreas industrais desenvolvidas </li></ul><ul><ul><li>Espazos centrais das áreas metropolitanas: Madrid e Barcelona (afundimento dos sectores maduros e revitalización dos sectores de maior valor engadido e de traballadores máis cualificados). Terceriación da súa industria nos parques industriais. </li></ul></ul><ul><li>Eixes industriais en expansión </li></ul><ul><ul><li>Coroas metropolitanas: áreas industriais en declive ou proceso de reconversión ( Baixo L l obregat, Beira esquerda do Nervión, sur madrileño ). Por difusión ou recolocación de industrias tradicionais, se sitúan en polígonos industriais o longo da vías de comunicación de saída das cidades </li></ul></ul><ul><ul><li>Franxas periurbanas: empresas medianas e pequenas de escaso valor engadido e pouca cualificación e mercado laboral flexible . Sitúanse en poligono de naves acoroadas de reducidas dimensións con deficiencias de infraestruturas e equipamento </li></ul></ul><ul><ul><li>Eixes de desenvolvemento industrial. V al do ebro, e eixe do mediterráneo, en castela-león, eixo Tordesillas-Valladolid-Palencia. En Galicia, eixe Vigo-Vilagarcia. </li></ul></ul><ul><ul><li>A lgunhas áreas rurais: pequenas empresas de industrialización endóxena </li></ul></ul><ul><li>Áreas e eixes industriais en declive </li></ul><ul><li>Áreas de industrialización inducida ou escasa </li></ul>
  51. 52. ÁREAS INDUSTRIAIS E OS DESEQUILIBRIOS TERRITORIAIS DA INDUSTRIA ESPAÑOLA <ul><li>Áreas e eixes industriais en declive </li></ul><ul><ul><li>Asturias e Cantabria, e algúns núcleos illados: Ferrol, baía de Cadíz, Puertellano, Ponferrada </li></ul></ul><ul><ul><li>Son zonas especializadas en sectores industriais maduros en crise, sen diversificación. Predominan as grandes empresas e escasean as PEMES </li></ul></ul><ul><ul><li>Mercado laboral de cualificación media e baixa con implantación sindical </li></ul></ul><ul><ul><li>Deterioro medioambiental e paisaxe industrial en abandono </li></ul></ul><ul><ul><li>Impacto negativo da entrada na U.E </li></ul></ul><ul><ul><li>Consecuencias: declive demográfico e económico, posición periférica respecto aos centros de decisión política </li></ul></ul><ul><ul><li>Exemplo de revitalización: Pais Vasco. </li></ul></ul><ul><li>Áreas de industrialización inducida ou escasa </li></ul><ul><ul><li>Aragón, Castela e león e Andalucia: a partir dos polos de desenvolvemento dos anos 60 creáronse núcleos illados pero incapaces de xerar unha grande rexión industrial (Zaragoza, Valladolid, Burgos, Sevilla-Cadiz-Huelva </li></ul></ul><ul><ul><li>Áreas de industrialización escasa Castela-A Mancha, Estremadura, Baleares, Canarias, debido a súa localización pouco competitiva. Sectores tradicionais de escaso valor engadido </li></ul></ul>
  52. 53. ESTRUTURA E PROBLEMAS DA INDUSTRIA: LOCALIZACIÓN INDUSTRIAL
  53. 54. PROBLEMAS AMBIENTAIS DA INDUSTRIA <ul><li>Uso abusivo dos recursos naturais que conduce a sobreexplotación de fontes de enerxía e materias primas </li></ul><ul><li>Contaminación do medio: emisión de gases (chuvía ácida, deterioro da capa de ozono, efecto invernadoiro), ruídos, contaminación dos solos e das augas. </li></ul><ul><li>Degradación dos valores paisaxísticos </li></ul>
  54. 55. POLÍTICA INDUSTRIAL ACTUAL <ul><li>DIMINUCIÓN DA INTERVENCIÓN ESTATAL </li></ul><ul><ul><li>C recente apertura ao exterior </li></ul></ul><ul><ul><li>P rivatización de grandes empresas rendibles </li></ul></ul><ul><li>POLÍTICA DE CORRECIÓN DOS PROBLEMAS ESTRUTURAIS </li></ul><ul><ul><li>A celeración da reconversión industrial </li></ul></ul><ul><ul><li>I ncremento da competitividade das empresas </li></ul></ul><ul><ul><li>Aumento do gasto en I+D+i </li></ul></ul><ul><ul><li>D iminución da dependencia tecnolóxica </li></ul></ul><ul><li>POLÍTICA PARA CORREXIR OS DESEQUILIBRIOS REXIONAIS </li></ul><ul><ul><li>P olítica de promoción industrial </li></ul></ul><ul><ul><li>P olítica de industrialización endóxena </li></ul></ul><ul><li>POLÍTICAS AMBIENTAIS </li></ul><ul><ul><li>Desenvolvemento sostible para evitar o uso abusivo dos recursos </li></ul></ul><ul><ul><li>Para evitar a contaminación </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>P rotección </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>P revención </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>P romoción e investigación </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>R ehabilitación paisaxística </li></ul></ul>
  55. 56. POLÍTICA INDUSTRIAL ACTUAL
  56. 57. POLÍTICA INDUSTRIAL ACTUAL
  57. 58. A INDUSTRIA EN GALICIA <ul><li>O PROCESO DE INDUSTRIALIZACIÓN </li></ul><ul><li>ESTRUTURA E ÁREAS INDUSTRIAIS </li></ul><ul><ul><li>C onstrución naval </li></ul></ul><ul><ul><li>I ndustria automobilística </li></ul></ul><ul><ul><li>S ector alimentario </li></ul></ul><ul><ul><li>R ama da madeira </li></ul></ul><ul><ul><li>Téxtil e confección </li></ul></ul>
  58. 59. A INDUSTRIA NA GALICIA ACTUAL

×