• Share
  • Email
  • Embed
  • Like
  • Save
  • Private Content
Հանրակրթական Դիջիթեք 2011, «Մխիթար Սեբաստացի» Կրթահամալիր, 8-րդ դասարան: Սայաթ  Նովա
 

Հանրակրթական Դիջիթեք 2011, «Մխիթար Սեբաստացի» Կրթահամալիր, 8-րդ դասարան: Սայաթ Նովա

on

  • 785 views

 

Statistics

Views

Total Views
785
Views on SlideShare
785
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
4
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    Հանրակրթական Դիջիթեք 2011, «Մխիթար Սեբաստացի» Կրթահամալիր, 8-րդ դասարան: Սայաթ  Նովա Հանրակրթական Դիջիթեք 2011, «Մխիթար Սեբաստացի» Կրթահամալիր, 8-րդ դասարան: Սայաթ Նովա Presentation Transcript

    • ՍԱՅԱԹ ՆՈՎԱ
    • ԿՅԱՆՔԸ
      ՍԱՅԱԹ-ՆՈՎԱ Ծննդյան ամսաթիվ: 14/06/1712 Մահվան ամսաթիվ: 22/09/1795 նոր շրջանի հայ բանսատեղծ-աշուղ։ Մանկությունն ու պատանեկությունը անցել է Թիֆլիսում։
      Մինչև 30 տարեկան կատարելագործվել է աշուղական արվեստում: Երկար տարիներ շրջել է մերձավոր արևելքում, Պարսկաստանում, Օսմանյան կայսրության երկրներում, ընկալել է թափառական երաժիշտների ավանդական արվեստն ու արհեստը: Մկրտվել է Սայաթ-Նովա, ինչը պարսկերեն նշանակում է «մեղեդիների որսորդ»:Սայաթ-Նովան առաջինն էր, որ երգել է վրացական խաղեր` օգտագործելով պարսկական բանաստեղծության ձևերը: Այս նորարության համար նրան կարգել են Կախեթի վրաց թագավոր Հերակլ II-ի սազանդար:
    • Գուսանների արվեստը սկզբնավորվել է հին Հայաստանում: Դեռ 5-րդ դարում, «Պատմութիւն Հայոց» աշխատության մեջ Մովսես Խորենացին հիշատակել է Գողթան երգիչների մասին:
      Գողթան երգիչները գուսան-վիպասաններ էին, որոնք ստեղծել եւ կատարել են Հայկազն Տիգրանի, Շամիրամի, Աժդահակի, Արտաշեսի եւ Սաթենիկի եւ այլոց մասին երգեր:
      Հետագայում գուսանների երգերի շրջանակն ընդլայնվեց՝ ստեղծվեցին սիրո եւ ուրախության բազմաթիվ երգեր:
      5-7-րդ դարերում հայկական քաղաքների արդյունաբերության եւ արհեստների զարգացումը իր հետ բերեց նաեւ երաժշտական արվեստի բարգավաճում:
    • Գուսանական արվեստի ժանրերը բյուրեղացան 12-13-րդ դարերում, երբ մյուս արհեստավորների պես, գուսանները համախմբվեցին համքարությունների մեջ: Հասարակության բեւեռացմանը համապատասխան գուսանական արվեստը բաժանվեց երկու ճյուղի: Մեկը քաղաքի աշխատավորության իղձերը արտահայտողն էր, մյուսը՝ ցոփ ու շվայտ կյանքով ապրող խավի սպասարկուն էր: Խնջույքի, մարմնական, զավեշտական երգերին ու պարեղանակներին հակադրվեցին խոհական, էպիկա-քնարական, ողբերգական երգեր: Քուշնարյանը նշում է Կոմիտասի գրառած Ակնա երգերը, Սպիրիդոն Մելիքյանի հավաքած Վանի երգերը՝ «Մոկաց Միրզեն», հանճարեղ «Անտունին» եւ այլն:
    • Էն բանն արա վուր Աստըձու շարքումն է,
      Խրատնիրն գըրած Հարանց վարքումն է»:
      «Թե գուզիս, վուր դադաստան չտեսանիս՝
      Վանք սիրե, անա՛պատ սիրե, քար սիրե»:
    •    ՎԵՐՋ