ΟΝΟΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

10,416 views
10,718 views

Published on

Published in: Education
0 Comments
1 Like
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total views
10,416
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
9,579
Actions
Shares
0
Downloads
46
Comments
0
Likes
1
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

ΟΝΟΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

  1. 1. 1. ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ΕΙΣΑΓΟΝΤΑΙ ΕΚΦΕΡΟΝΤΑΙ ΧΡΗΣΙΜΕΥΟΥΝα) λεκτικά: λέγω, ἀγγέλλω, με τους ειδικούς συνδέσμους: Με τις εγκλίσεις των προτάσεων ως αντικείμενο των ρημάτων πουἀπαγγέλλω, ἀποκρίνομαι, ὅτι, ὡς κρίσεως αναφέρονται στις περιπτώσειςδιδάσκω, βοῶ, διηγοῦμαι, 1. οριστική α,β,γ,δ 2. δυνητική οριστικήκηρύττω, δηλῶ 3. δυνητική ευκτική ως υποκείμενο των ρημάτων πουβ) γνωστικά(όσα εκφράζουν, 4. μετά από ιστορικό χρόνο συνήθως αναφέρονται στις περιπτώσεις ε,στσκέψη, συλλογισμό, γνώση): με ευκτική του πλαγίου λόγου. ως επεξήγηση, όταν στην κύριαγιγνώσκω, οἶδα, ἀναμιμνῄσκομαι, πρόταση υπάρχει δεικτική αντωνυμίαμανθάνω, ἐπίσταμαι, λογίζομαι,ἐνθυμοῦμαι.γ) αισθητικά: αἰσθάνομαι, ὁρῶ,ἀκούω.δ) δεικτικά: δείκνυμι,ἀποδείκνυμι, ἐπιδείκνυμι.ε) απρόσωπα ρήματα:ἀγγέλλεται, λέγεται, ἀρκεῖ κ.λ.π.καιστ) απρόσωπες εκφράσεις:δῆλόν ἐστί, φανερόν ἐστί.
  2. 2. 2. ΕΝΔΟΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ (εκφράζουν φόβο) ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ΕΙΣΑΓΟΝΤΑΙ ΕΚΦΕΡΟΝΤΑΙ ΧΡΗΣΙΜΕΥΟΥΝ 1. Από ρήματα, που 1. μη (=μήπως), 1. συνήθως με υποτακτική, επειδή το φοβερό γεγονός είναι ό,τι και έναεκφράζουν φόβο, όταν υπάρχει φόβος κάτι που θα συμβεί στο μέλλον και η υποτακτική είναι ως ουσιαστικό, δηλ. ωςδισταγμό, επιφύλαξη, μήπως γίνει κάτι το γνωστό έγκλιση του προσδοκώμενου γενικά. Π.χ. ὁκνῶ, υποκείμενο ήαμφιβολία, ανεπιθύμητο (δέδοικα μή μάταιος ὑμῖν ἡ στρατεία γένηται(=φοβάμαι, μήπως αντικείμενο τωνπροφύλαξη, φροντίδα μή ὁ ἀσθενής αποβεί μάταιη η εκστρατεία)-αναφέρεται σε κάτι μελλοντικό ρημάτων από τακαι τα όμοια, όπως τελευτήσῃ) 2. με οριστική, όταν ο φόβος παρουσιάζεται ως πραγματικό οποία εξαρτώνται,δέδοικα ή δέδια, και βέβαιο γεγονός. Π.χ. Νῦν δέ φοβούμεθα, μή ἅμα αλλά και ωςφοβοῦμαι, ὀκνῶ, ἀμφοτέρων ἡμαρτήκαμεν(=τώρα όμως φοβάμαι, μήπως επεξήγηση, ότανὑποπτεύω, 2. μή οὐ(=μήπως συγχρόνως και στα δύο κάναμε σφάλμα)-αναφέρεται σε μια στην κύρια πρότασηφυλάττομαι, δεν, όταν υπάρχει πραγματικότητα- υπάρχει δεικτική φόβος μήπως δεν 3. με ευκτική του πλαγίου λόγου , όταν η εξάρτηση γίνεται αντωνυμία ως2.Από τα ρ. ὁρῶ(κατά γίνει κάτι το από ιστορικό χρόνο Π.χ ἐδεδοίκειν, μή ἐν τῷ κρατήρι αντικείμενο τουκανόνα σε προστακτική: επιθυμητό, (δέδοικα φάρμακα μεμειγμένα εἴη(=φοβόμουν, μήπως στο ποτήρι ρήματος.ὅρα, ὁρᾶτε), ἀθυμῶ, μή οὐκ ἀποθάνῃ) υπήρχαν φάρμακα ανακατωμένα)-μετά από ιστορικό χρόνοσκοπῶ(κατά κανόνα σε 4. με δυνητική ευκτική , όταν ο φόβος παρουσιάζεται, ωςπροστακτική : σκόπει, κάτι το αβέβαιο. Π.χ δεδιότες μή καταλυθείη ἄν ὁσκοπεῖτε), δῆμος(=επειδή φοβούνταν μήπως καταλυθεί η δημοκρατία)-ήταν ένας εδεχόμενος, όχι βέβαιος φόβος3. κίνδυνος ἐστι, φόβος 5. σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να εκφέρονται και μεἐστι, προσδοκία ἐστι, δυνητική οριστική , όταν ο φόβος ήταν δυνατόν ναδέος ἐστι, ὑποψία ἐστι, πραγματοποιηθεί στο παρελθόν, αλλά δενκ.λ. πραγματοποιήθηκε.
  3. 3. 3. ΠΛΑΓΙΕΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ΕΙΣΑΓΟΝΤΑΙ ΕΚΦΕΡΟΝΤΑΙ ΧΡΗΣΙΜΕΥΟΥΝ1.ἐρωτηματικά, λεκτικά, Α. 1. οι λεγόμενες ολικής άγνοιας , (αυτές δηλ. που για Με τις εγκλίσεις των προτάσεων οι πλάγιες ερωτηματικέςδεικτικά(δείχνω), δηλωτικά απάντηση επιδέχονται ένα "ναι" ή ένα "όχι" ή ως απάντηση δίνεται κρίσεως προτάσεις είναι το ρήμα της ερώτησης), εισάγονται με το υποθετικό 1. οριστική ονοματικές προτάσεις2. σκέψης, έρευνας, γνώσης, "εἰ"=εάν(σπανιότερα με το "ἐάν", "ἄν”). π.χ. ἠρώτων, εἰ παραδοῖεν 2. δυνητική οριστική και επομένωςάγνοιας, απορίας, Κορινθίοις τήν πόλιν= ρωτούσαν, αν θα παραδώσουν στους 3. δυνητική ευκτική χρησιμεύουν ό,τι καιθαυμασμού, φόβου, Κορινθίους την πόλη(αναμενόμενες απαντήσεις: Ναί ή όχι, θα την 4. μετά από ιστορικό χρόνο ένα ουσιαστικό, δηλ. ωςαμφιβολίας, αγωνίας, και τα παραδώσουμε ή δεν θα την παραδώσουμε. συνήθως με ευκτική του υποκείμενο,παρόμοια Α. 2. Όταν οι παραπάνω προτάσεις έχουν δύο σκέλη(οι διμελείς πλαγίου λόγου. αντικείμενο και λεγόμενες) εισάγονται ως εξής: επεξήγηση( σ’ αυτήν3. προπαρασκευής, α μέρος β μέρος την περίπτωση στηνφροντίδας, προφύλαξης, εἰ...................................................ἤ κύρια πρόταση υπάρχειπροσοχής, επιμέλειας και τα πότερον ή πότερα ...............................ἤ δεικτική αντωνυμία ωςπαρόμοια εἴτε................................................εἴτε αντικείμενο του ρ. Β. οι λεγόμενες μερικής άγνοιας , (αυτές δηλ. που, για να εξάρτησης) απαντήσει κάποιος, πρέπει να εκφράσει μια άποψη), εισάγονται με αναφορικές ή ερωτηματικές αντωνυμίες ή επιρρήματα : Αναφορικές αντων .: ὅς, ὅστις, ὁπότερος, ὅσος, ὁπόσος, οἷος(=όποιος), ὁποῖος, κ.λ. Ερωτηματικές αντων .: τίς, πότερος, πόσος, ποῖος, κ.λ. Αναφορικά επιρρήμ .: οὗ(=όπου), ὅπου, ὅθεν(=απ’ όπου), οἷ(=όπου), ὅποι(=όπου), ᾗ(=όπου), ὅπῃ(=όπου), ὡς(=όπως), ὅπως Ερωτηματικά επιρρήμ .: ποῦ, ποῖ(=πού), πόθεν(=από πού), πῇ(=πού), πῶς

×