Your SlideShare is downloading. ×
  • Like
Wk hoofdstuk 36
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×

Now you can save presentations on your phone or tablet

Available for both IPhone and Android

Text the download link to your phone

Standard text messaging rates apply
Published

 

  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
258
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1

Actions

Shares
Downloads
0
Comments
0
Likes
0

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. WK: Normal, but so differentHoofdstuk 36
  • 2. In de vorige update…• Beviel Olivia in het gezelschap van dokter Maxwell de Wijzer van een aliëntweeling: Selene en Linus. Maxwell stelde haar voor dat ze bij hem zou intrekken, en zij stemde toe.• Ging Iris met pensioen.• Hielden Stefan en Valentina hun huwelijksfeest.• Vertelde Jasmin dat haar moeder Marit in verwachting is van hun zesde kindje.• Werd Katrien gek van schoolgenoot Damian, die haar constant achterna zat.• Ontdekte Merle haar patiëntje Annabel bij haar in de tuin. Ze bood het meisje aan bij hen te blijven logeren. Ook groeide Annabel bij hen op tot tiener. Iedereen weer mee?? Dan lees je maar verder 
  • 3. Marit,Staf,Nienke,Simon,Roos,Jasmin,Carlijn &Tijmen “Aww, wat een cutie!” Vertederd wiegt Katrien de kleine Tijmen in haar armen. “Ja hé…”, zucht Jasmin, “Het enige probleem… is het je al opgevallen dat zijn wiegje bij mij op de kamer staat?”
  • 4. Ze zucht opnieuw en laat zich op haar bureaustoelzakken: “De babykamer was nog niet helemaal klaartoen Tijmen zich aandiende, en dus moest iemand zichopofferen. En voor Staf leek het de normaalste zaakvan de wereld dat ik dat maar deed…”
  • 5. “En… je moeder?”, vraagt Katrien.“Zij ziet er geen graten in. Volgens haar is het toevaldat Tijmen bij mij op de kamer ligt, het had net zo goedbij één van de andere kinderen kunnen zijn.”
  • 6. “Weet je, ik ben gek op mijn kleine broertje, ik zouhem voor geen geld van de wereld kunnen missen.Maar je overdag op school kunnen concentreren, isniet meteen makkelijk als hij je vijf keer per nachtwakker heeft gebruld!”
  • 7. “Hé, wat zou je ervan denken om samen naar deuniversiteit te gaan?”, stelt Katrien dan voor, “Jij benvan Staf af, en.. tja, en ik van Damian…”
  • 8. “Dat… klinkt helemaal niet slecht,” glimlacht Jasmin,“Ik zal mijn broers en zusjes vreselijk gaan missen,maar voor nu is het misschien de beste oplossing. Ikwil zo snel mogelijk vertrekken!”
  • 9. “Vannacht?”, stelt Katrien voor, “Ik zou vanavond noggraag even thuis zijn, het is Laura‟s verjaardag.”
  • 10. “Afgesproken! Vannacht, elf uur,” antwoordt Jasmin,“Ik kom je oppikken aan de voordeur.”
  • 11. De rest van de middag blijft Jasmin op haar kamer. Zehoort de rest van het gezin vrolijk spelletjes spelen,haar moeder roepen voor het eten,… maar komt nietnaar buiten.
  • 12. Pas wanneer het begint te schemeren, staat ze op: “Nuis het tijd.”
  • 13. Ze loopt naar de kledingkast en haalt er een andereoutfit uit. Daarna grabbelt ze haar make-updoosje eneen schaar van haar bureau, en loopt naar de spiegel:“Gedaan met mama‟s brave meisje te zijn!”
  • 14. Tien minuten later kijkt ze tevreden in de spiegel: “Datziet er al veel beter uit. Nu alleen nog even kijken waarik naartoe moet…”
  • 15. Na een snelle check op de computer, stapt ze in detaxi die haar naar de campus zal brengen: “Op naareen nieuw leven!”
  • 16. Maarten,Lenka,Katrien,Wouter,Noortje,Laura,Janne,Mirthe& Sarah “… dus zou ik vanavond graag samen met Jasmin naar de universiteit vertrekken.”, eindigt Katrien haar uitleg. Tot haar grote verbazing lijken haar ouders er niet eens van te schrikken.
  • 17. “Ik zal niet zeggen dat we dit niet verwachtten,”glimlacht Lenka, “Je bent min of meer op de campusopgegroeid, en nu je oud genoeg bent om zelf te gaanstuderen, verrast het ons niet dat je er graag opnieuwheen wil.”
  • 18. “Dat… wil dus zeggen dat ik mag?”, Katrien slaakt eenzucht van opluchting: “Gelukkig maar, ik had alles almet Jasmin afgesproken voor vanavond!”
  • 19. “Hé, je blijft toch nog wel voor mijn verjaardag?”Katrien moet lachen om de manier waarop Laura devraag stelt. Stoere, jongensachtige Laura, die metpuppy-oogjes naar haar toekomt, dat komt ook nietvaak voor…
  • 20. Laura lijkt het zelf ook te merken, en trekt snel haargezicht weer in een normale plooi: “Ik bedoel: ik zouhet gewoon leuk vinden als je nog even mee feest konvieren.”
  • 21. Lachend kijkt Katrien haar zusje aan: “Natuurlijk blijfik vanavond nog hier! Hé, ik wil de verjaardag van mijnkleine zusje niet missen hoor!”Plagen wrijft ze over Laura‟s hoofd, waarop het meisjemet een „Ja, zèg!‟ weer naar haar kamer verdwijnt.
  • 22. Die avond staat iedereen in de keuken te drummen omeen plaatsje te vinden, en Laura moet al heel erg haarbest doen om de taart te bereiken: “Mensen, ik krijgamper lucht om de kaarsjes uit te blazen!”
  • 23. Uiteindelijk slaagt ze er toch in om alle kaarsjes uit teblazen, en in de lucht te springen. Meteen daarnavlucht ze naar haar kamer voor een make-over.
  • 24. Om even later als een knappe jongedame de keukenweer binnen te wandelen. Al doet ze toch nog steedshaar best om er niet al te vrouwelijk uit te zien.
  • 25. “Uhm, ik wil de pret niet bederven, maar voor mij ishet ongeveer tijd om naar de universiteit tevertrekken,” zegt Katrien plots, “Lau, geniet nog van jeverjaardag, maar ik ben ermee weg!”
  • 26. “Natuurlijk, zusje!”, antwoordt Laura, “Laat je ietsweten als je bent aangekomen? Ik wil je zo snelmogelijk achterna!”
  • 27. “Zal ik zeker doen!”, belooft Katrien.Even later stapt ze in de taxi die haar naar deuniversiteit zal brengen. Op naar een nieuwe fase inhaar leven.
  • 28. Iris,Lex,Valentina,Stefan& Elfie “Oma, oma!”, enthousiast komt Elfie op Iris afgelopen,” Heb je al een verjaardagstaart voor me gebakken, met roze en glitters? Je bent toch niet vergeten dat het vandaag mijn verjaardag is, hé?”
  • 29. Grinnikend buigt Iris zich over haar naaimachine: “NeeElfie, dat ben ik niet vergeten. Je taart staat klaar, ennu ben ik bezig met nieuwe kleren voor je te maken.”
  • 30. Ze richt zich op en draait zich om naar haarkleindochter: “Zou je niet eens naar binnen gaan, ikgeloof dat je mama ook nog iets speciaals te vertellenheeft…”
  • 31. Nieuwsgierig spurt Elfie de living binnen: “Mama, waser iets wat je me wou vertellen?”
  • 32. “Mmm, ik zal het je niet vertellen, je moet het zelfzien!”, lacht Valentina. Met iets meer moeite dananders komt ze overeind, waardoor duidelijk debobbel in haar trui te zien is.
  • 33. “Je krijgt een kindje, ik word grote zus!”Meteen slaat Elfie haar armpjes om haar moedersbuik: “Dat was het allermooiste verjaardagscadeau datje me kon geven, mama!”
  • 34. Ze zou nog veel meer willen zeggen, als ze de belhoort gaan.“Ik ben zo terug hoor, kleine baby, ik ga alleen maareven de deur openen.”, zegt ze met een hoogstemmetje.Vertederd kijkt Valentina haar na: “Ze wordt al zogroot…”
  • 35. “Devon! Ik ben zo blij dat je kon komen!”, roept ze uit,terwijl ze haar beste vriend omhelst.“Tja, ik had best zin in een stukje taart,” plaagt Devon.En voordat Elfie hem met haar ogen kan doodbliksemen, voegt hij eraan toe: “En bovendien wouBecky dolgraag komen!”
  • 36. Even vrolijk omhelst Elfie ook Rebecca.“Gaan we nog even spelen?”, vraagt die meteen, “Ikvond het vorige keer zo leuk met jou!”
  • 37. Nog een kwartiertje zitten de twee meiden gezellig aande tekentafel, tot Iris opeens achter hen opduikt:“Elfie, taart met kaarsvet smaakt niet erg lekker. Komdus maar snel de kaarsjes uitblazen!”
  • 38. Elfie haast zich naar de taart, en ziet opgelucht dat alledertien kaarsjes er nog helemaal op staan: “Kom opmensen, of ik blaas ze zonder jullie uit!”
  • 39. Wanneer iedereen zich – veel te langzaam naar Elfie‟szin – rond haar heeft verzameld, blaast ze de kaarsjesuit en draait een rondje.
  • 40. “Ik ben best wel wat gewend wat outfits betreft, maardit is echt vreselijk!”, roept ze uit wanneer ze enkeletientallen centimeters groter weer op de grond staat.
  • 41. “Wees gerucht meid, ik heb je kleren op tijdafgekregen!”, lacht Iris, “En volgens mij zie je er nu alfantastisch uit!”Daar denkt Elfie toch anders over, en ze verdwijnt danook meteen naar boven om zichzelf een make-over tegeven.
  • 42. “Wow, je zit er echt knap uit, Elfie!”, zegt Devonwanneer hij even later samen met Rebecca deslaapkamer binnenkomt. En zijn zusje voegt er meteenaan toe: “Wil je mij ook zo mooi maken?”
  • 43. “Dat zal dan toch voor een andere keer zijn, Becky!”,komt Stefan, die hen achterna is gekomen,tussenbeide, “Je moeder heeft net gebeld, het is tijdom naar huis te gaan.”
  • 44. “Je houdt het nog van me tegoed hoor!”, fluistert Elfiein het oor van haar nichtje, terwijl die haar nog eenstevige knuffel geeft.
  • 45. “Vertel!”, zegt Iris meteen wanneer Elfie weer benedenkomt, “We zijn razend benieuwd naar welkelevenswens je gekozen hebt!”
  • 46. “Familiewens,” vertelt Elfie trots, “Mijn levenwens isburgemeester worden, maar het liefst van al wil ik eenlieve man en een groot gezin.”*Ik hoor jullie al denken: “Vreemde levenswens voor een Familiesim”… - haarsecundaire wens is Populariteit 
  • 47. Valentina glmilacht tevreden: “Dat maakt mij eengelukkige moeder. Alleen…”, ze kijkt haar dochtereven strak aan, “… beloof me dat je langer metkinderen wacht dan ik heb gedaan!”
  • 48. “Daar mag je zeker van zijn, mama!”, glimlacht Elfie,“Voorlopig zal ik me maar bezighouden met mijntoekomstige broertje of zusje. Ik kan niet wachten tothet er is…”
  • 49. Maxwell,Olivia,Linus& Selene “Het ziet er prachtig uit, Maxwell…”, zucht Valentina terwijl ze met Selene op de arm naar het immense huis staart. “En dan heb je de binnenkant nog niet gezien!”, antwoordt Maxwell meteen.
  • 50. Met zijn vrije hand houdt hij de voordeur voor haaropen: “Laten we eerst de kleintjes maar eens in hunbedje gaan leggen. Als de dames me willen volgen?”
  • 51. “Wauw Maxwell, je hebt echt wel je best gedaan op dekinderkamers!”, roept Olivia uit vanuit Selene‟skamertje.
  • 52. “Hé, ik moet mijn beste patiëntjes toch een beetje inde watten leggen zeker!”, geeft Maxwell haar alsantwoord terwijl hij Linus in zijn bedje legt.“Zullen we jouw kamer eens gaan bekijken?”
  • 53. “Zo, dit is dus de logeerkamer… het was vroeger dekamer van mijn zusje, ik hoop dat jij er een beetje jedraai in zal kunnen vinden…”
  • 54. “Dat zal wel lukken!” Bewonderend kijkt Olivia rond,“Het is een prachtige kamer!”“En ook aan de hond heb ik gedacht,” gaat Maxwelverder, terwijl hij richting de trap loopt.
  • 55. “Diogenes kan met ons meeëten in de keuken, maarook hier heeft hij zijn etensbak, mand, speeltjes,… enzelfs gezelschap!”
  • 56. Vertederd tilt Olivia de kleine chihuahua uit haar hokje.“Haar naam is Delilah,” vertelt Maxwell, “Ik ben erzeker van dat Diogenes goede vriendjes met haar zalworden!”
  • 57. Vervolgens toont hij Olivia de keuken.“Het begint zo onderhand middag te worden, dusmisschien kan ik wat te eten voor ons klaarmaken?”
  • 58. “Hmmm, het ruikt heerlijk Maxwell!”, snuift Oliviawanneer hij enkele minuten later een kom soep voorhaar neus zet, “Benieuwd of het ook nog lekkersmaakt…”
  • 59. “Hé, daag me niet uit hoor!”, roept Maxwell lachend,“Ik was van plan om verjaardagstaarten voor detweeling te bakken, maar als je zo doorgaat kan je zezelf maken!”
  • 60. “Oh, jij zou de taarten maken?”, roept Olivia verrastuit, “Normaal zou ik dat aanbod niet afslaan, maar…zullen we ze samen maken? Anders loop ik hier tochmaar niks te doen in dit grote huis…”
  • 61. “Dat klinkt niet slecht. Blijkbaar hebben we dezelfdeinteresses…”Opeens kijkt Maxwell haar zo doordringend aan, datOlivia zich er ongemakkelijk gaat door voelen.
  • 62. “Ik euhm… ik geloof dat ik één van de baby‟s hoorhuilen. Snel even kijken wat er scheelt.”Voordat Maxwell nog de kans krijgt om iets te zeggen,is ze al naar boven verdwenen.
  • 63. Die avond staan Maxwell en Olivia beiden met eenbaby op de arm bij twee prachtige taarten. Ze hebbende afgelopen middag veel plezier gehad bij hetbakken, maar toch hangt er nog steeds een vreemdespanning tussen hen.
  • 64. “Zal ik dan maar beginnen?”, doorbreekt Maxwell deonaangename stilte, en hij buigt zich met Selene naarde taart: “Daar ga je dan, meisje…”
  • 65. Ook Olivia blaast snel de kaarsjes voor Linus uit, engooit haar zoontje in de lucht.
  • 66. Na een kleine make-over, staan Olivia en Maxwell evenlater samen naar de spelende tweeling te kijken.“Ooit wil ik er ook zo eentje…”, hoort ze Maxwellmompelen.
  • 67. “Een aliënkindje?”, vraagt Olivia gespeeld verbaasd,waarop Maxwell haar begint te kietelen.“Nee… ja, natuurlijk mag het een aliën zijn, maar ikbedoel gewoon een kindje van mezelf. Al moet ik daneerst nog wel een geschikte moeder vinden…”
  • 68. De spanning die daarnet even verbroken was, lijktopeens weer helemaal terug.“Ik ga slapen,” maakt Olivia zich los uit de kietelpartij,“Het is een lange dag geweest. Welterusten…”
  • 69. Shania,Merle,Annabel,Thibo& Mare Verslagen zit Shania op de rand van het bed. “Nee… verdomme, dit kan niet, dit mag niet…”
  • 70. “Hoe durft u dat te zeggen, mevrouw! Het kind was erhelemaal kapot van, ze sliep nog liever op strààt dandat ze opnieuw naar huis zou gaan!”Bij het geluid van de deurbel, houdt Merle de telefooneen stukje van haar mond weg: “Annabel, ga jij evenopendoen, meid?”
  • 71. “Hoe kon dit nu? Het mag niet, ik wil dit niet…”
  • 72. Glimlachend kijkt Annabel naar de mensen die voor dedeur staan: “Hallo, u ben vast en zeker Kelsy? Loopmaar door, Shania zit op de slaapkamer!”
  • 73. Ze buigt zich naar de twee peuters: “Komen julliegezellig met mij boven spelen?”Maïté grijpt meteen naar haar hand, Leander kruipthen vrolijk achterna.
  • 74. “Shania?”Aarzelend duwt Kelsy de deur van de slaapkameropen: “Merle heeft me opgebeld en verteld wat ergebeurd is…”
  • 75. Wanneer haar zusje niet reageert, gaat ze verder: “Ikwou alleen maar even zeggen dat ik het verschrikkelijkvoor je vind. En dat het me spijt wat ik tegen je zeiover het moederschap. Ik bedoelde het zo niet, maarhet kwam blijkbaar wel zo over…”
  • 76. Nog steeds geen reactie. Net wanneer Kelsy het wilopgeven en weer naar buiten gaan, hoort ze Shaniazachtjes snikken.Bezorgd loopt ze naar de andere kant van het bed:“Naia? Waarom huil je?”
  • 77. “Als u er zo over denkt… dan neem ik aan dat u ergeen probleem mee hebt dat Annabel hier blijftwonen?!”…“Dat is dan geregeld. Tot ziens misschien!”
  • 78. Opeens staat Shania op van het bed en vliegt haar zushuilend om de hals.“Joris…”, snikt ze, “Hij… Ik…”
  • 79. “Ik ben zwanger…”
  • 80. Tot de volgende keer!!!