• Like
Jw ia 7
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
Uploaded on

 

  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
943
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1

Actions

Shares
Downloads
0
Comments
0
Likes
0

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. Just Who I am …Hoofdstuk 7
  • 2. AmaryllisVraag me niethoewatwaaromwant ik kan het je toch niet zeggen.
  • 3. Zeg me niethiernuzowant ik kan niet alles doenwat je wil.
  • 4. Ik ben gewoonhoewatwaarom ik ben.En dat ben ik…
  • 5. Zuchtend verberg ik het blaadjepapier onder mijn stapel nota’s. ikprobeer te studeren voor mijnexamens volgende week, maar hetlijkt wel alsof die les over Sapphomijn hoofd op hol heeft gebracht.
  • 6. Mijn gedachten dwalen af naarvroeger. Als Aminta en ik geen zinhadden om huiswerk temaken, verzonnen we altijdverhaaltjes over onze leerstof.
  • 7. Vooral Aminta was daar geweldigin, en soms bedacht ze zelfs eentoneeltje waardoor we onze lessenbeter begrepen.
  • 8. Maar meestal… draaiden dietoneeltjes altijd uit op een grootkussengevecht of kietelpartij.
  • 9. Ik zucht en knabbel op het dopje vanmijn pen. Vroeger komt niet meerterug, en tussen mij en Aminta zal hetnooit meer hetzelfde worden al toen…
  • 10. Van de duivel gesproken! Mijngedachten zijn nog niet koud, als ikopeens Aminta in de verte zie komenaanslenteren.Ik probeer me nog achter mijnboeken te verbergen, maar mijn zusheeft me al gezien.
  • 11. “Dus hier zit je, zusje!”, zegt ze met eengespeeld medelijdende blik,“Waarom ging je zo opeens weg, wewaren allemaal zo ongerust…”
  • 12. “Hou toch op met dat hypocrietegeslijm, Aminta!”, stuif ik op, “Je weetgoed genoeg waarom ik vertrokkenben!”
  • 13. “Dat ben ik inderdaad nietvergeten, nee!”, antwoordt Aminta opgeïrriteerde toon, “En ik hoop dat jeweet dat alle schuld daarvoorvolledig bij jou ligt!”
  • 14. Haar blik verandert wanneer ze Faynaar buiten ziet komen, die isopgeschrikt door onze ruziëndestemmen.“Ach, is dat je vriendinnetje? Ik moetzeggen, je hebt geen slechte smaak.Maar ja, dat wist ik natuurlijk al…”
  • 15. “Ik hoop dat jullie heel gelukkig zijnsamen. Nja, ik moet naar mijn les. Totgauw, lief zusje!”Voordat ik nog één woord hebkunnen uitbrengen, is ze ervandoor.
  • 16. “Amaryllis? Is alles wel in orde metje? Kom maar mee naar binnen, danschenk ik je even een glas water in…”Ik hoor dat Fay het op een aarzelendemanier zegt. Waarschijnlijk is zebang voor een nieuwe woede-uitbarsting.
  • 17. “Dat was mijn tweelingzus…”, mompelik haar toe, “Vroeger kon ik allestegen haar vertellen. Alles, behalvedat ene…
  • 18. Kathlijn“Nee, ik heb me overslapen!”Kreunend kom ik overeind, om danpas te beseffen dat mijn uurroosterveranderd is: gelukkig hoef ik pasdeze namiddag les te geven.
  • 19. Opgelucht ga ik rechtop zitten. Nu ikeen halve dag vrij heb, kan ikgezellig nog eens met Dylan en dekinderen naar de speeltuin.
  • 20. Na een frisse douche, loop ik doornaar Femkes kamer om mijndochtertje wakker te maken.“Goedemorgen, meisje! Gaan wijstraks gezellig samen naar despeeltuin?”
  • 21. “Jaaaa!”, roept Femke hevig, en zewipt enthousiast op en neer in mijnarmen.“Laten we dan eerst maar eens jekleertjes aantrekken hé?”
  • 22. Maar wanneer ik met Femke op mijnarm naar beneden komt, struikel ik inde keuken bijna over een strandbal,en zie ik een mand vol eten endrinken op tafel staan.“Waarvoor zijn die?”, vraag ik Dylan,“Ik moet pas vanmiddag gaanwerken, dus was ik van plan in devoormiddag nog eens gezellig metons gezinnetje naar de speeltuin tegaan.”
  • 23. “Oh,” antwoordt Dylan geschrokken,“Jammer, ik had een dagje naar zeegepland met de kinderen.”
  • 24. “Een hele dag? Dan lukt het me nietom mee te gaan, vanmiddag moet ikwel gaan werken…”, antwoord ik meteen spijtig gezicht.
  • 25. “Zoiets verwachtte ik al wel…”,mompelt Dylan, en hij staat op omTwan uit zijn stoeltje te halen, “Komgrote man, wij gaan boven eensschone kleertjes aantrekken!”
  • 26. Zonder me nog een blik te gunnen,loopt hij met Twan in zijn armen naarboven. Ik blijf alweer verdwaasdachter…
  • 27. Wordtvervolgd …