1.1: 10.G van Wijk.

405 views
285 views

Published on

Het eerste deel van 10.G van Wijk.

Published in: Entertainment & Humor, Travel
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
405
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
57
Actions
Shares
0
Downloads
2
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

1.1: 10.G van Wijk.

  1. 1. 10.G van Wijk
  2. 2. <ul><li>Dit is Bram van Wijk. Hij woont in een klein huisje in het rustige Kentwood. </li></ul><ul><li>Dat het klein en rustig is maakt hem vrij weinig uit. Er is altijd plaats voor </li></ul><ul><li>(gezins)uitbreiding door het grote land dat hij heeft gekocht. </li></ul>
  3. 3. <ul><li>Bram is een familiesim. Zijn levenswens is 6 kleinkinderen krijgen. Om zijn </li></ul><ul><li>levenswens te bereiken, is het handig om een vrouw te vinden die bereid is om </li></ul><ul><li>kinderen te krijgen. </li></ul>
  4. 4. <ul><li>Doordat Bram ruimte verkoos boven een fatsoenlijk huis, is dit kleine huisje </li></ul><ul><li>alles wat hij kon betalen. </li></ul>
  5. 5. <ul><li>Het eerste wat hij doet als hij binnen is, is een boek lezen. Hij heeft nooit echt </li></ul><ul><li>veel van lezen gehouden, maar veel andere keus om zijn plezierbalkje groen te </li></ul><ul><li>houden is er niet. </li></ul>
  6. 6. <ul><li>Maar al snel wordt hij uit zijn verhaal gehaald. Het krantenmeisje heeft </li></ul><ul><li>namelijk aangeklopt om even een praatje te maken. “Hey! Ik ben Amalia,” stelt </li></ul><ul><li>het vrolijke meisje zichzelf voor. “Ik zag dat er een nieuwe bewoner was, dus ik </li></ul><ul><li>dacht, laat ik me voorstellen! Hoe bevalt het hier in Kentwood?” </li></ul>
  7. 7. “ Ik ben Bram van Wijk, ik woon hier eigenlijk pas net, dus ik kan nog niet echt goed oordelen,” antwoordt Bram. De twee praten wat over de koetjes en kalfjes. “Zeg.. Heb jij ook een krant voor mij misschien?” vraagt Bram als Amalia vertelt over wat ze later wil gaan doen. Amalia overhandigt hem de krant, en dan is het voor Amalia weer tijd om te gaan.
  8. 8. Gewapend met de krant in zijn hand loopt Bram zijn huisje in. Ookal is het klein en nog lang niet af, hij is er stiekem toch een beetje trots op dat hij het zelf heeft betaald.
  9. 9. <ul><li>Bram bladert door de advertenties tot zijn ogen blijven hangen op een baantje </li></ul><ul><li>in de ordehavening. “Dat lijkt me wel wat!” zegt Bram tegen zichzelf en hij </li></ul><ul><li>neemt het baantje. </li></ul>
  10. 10. Wanneer Bram naar buiten kijkt, ziet hij drie sims staan. “Hey, ik ben Bram!”, stelt Bram zichzelf voor. “Goedemiddag, ik ben Mariëtte, dit is Wendy, en die sim daar is Benjamin,” stelt de blonde vrouw iedereen voor.
  11. 11. <ul><li>De vier sims praten wat over Kentwood. “Je kunt ook naar Stadsbuurt gaan als </li></ul><ul><li>je wilt ontsnappen aan de rust, daar zitten alle leuke clubs,” vertelt Wendy na </li></ul><ul><li>een tijdje. </li></ul>
  12. 12. <ul><li>“ Ik weet dat mijn huis meer op een krot lijkt dan op een echt huis, maar jullie </li></ul><ul><li>mogen wel naar binnen komen!” grapt Bram. </li></ul>
  13. 13. <ul><li>Ze hebben het nog een tijdje gezellig, maar dan is het voor Benjamin, </li></ul><ul><li>Mariëtte en Wendy weer tijd om naar huis te gaan. “We spreken elkaar nog </li></ul><ul><li>wel!” </li></ul>
  14. 14. <ul><li>Bram gaat weer verder in zijn boek. Maar van al dat lezen begint zijn maag toch </li></ul><ul><li>wel te rammelen. Dus hij maakt een broodje voor klaar voor zichzelf. </li></ul>
  15. 15. <ul><li>Bram besluit het advies van Wendy op te volgen en belt een taxi naar </li></ul><ul><li>stadsbuurt. </li></ul>
  16. 16. <ul><li>“ Hier kan ik me wel een tijdje vermaken!”, zegt Bram tegen zichzelf terwijl hij </li></ul><ul><li>de club inkijkt. </li></ul>
  17. 17. <ul><li>Als eerste maakt Bram kennis met de dansvloer. “Ja dansvloer, ik denk dat wij </li></ul><ul><li>goede vriendjes zullen worden!” </li></ul>
  18. 18. <ul><li>Everybody’s looking for love. </li></ul><ul><li>Ain’t that the reason you’re at this club. </li></ul><ul><li>You ain’t gonna find a dance with him. </li></ul><ul><li>Got a better solution for you girl. </li></ul>
  19. 19. <ul><li>Just stay with me now. Say the word and we’ll go. </li></ul><ul><li>I’ll be your teacher. I’ll show you the ropes. </li></ul><ul><li>You’ll see a side of love you've never known. </li></ul><ul><li>I can see it going down, going down </li></ul>
  20. 20. <ul><li>In my head, I see you all over me. </li></ul><ul><li>In my head, you fulfill my fantasy. </li></ul><ul><li>You’ll be screaming oh. </li></ul><ul><li>In my head, it’s going down. </li></ul><ul><li>In my head, it’s going down. </li></ul><ul><li>In my head. Yeah. In my head. Oh yeah. </li></ul>
  21. 22. <ul><li>Van al dat dansen begint Bram toch wel een beetje dorst te krijgen en hij loopt </li></ul><ul><li>naar de bar. Het duurt even voordat het barmeisje alle klanten heeft geholpen </li></ul><ul><li>en bij Bram komt. </li></ul>
  22. 23. <ul><li>“ Doe maar een mixje en je telefoonnummer!” zegt Bram tegen het barmeisje. </li></ul><ul><li>Ze lacht alleen maar wat en gaat hier verder niet op in. </li></ul>
  23. 24. <ul><li>Bram gooit zijn drankje in een keer achterover. </li></ul>
  24. 25. <ul><li>Na het drankje is hij iets losser geworden en hij stapt op een willekeurige sim </li></ul><ul><li>af, haar naam is Ingrid en zij en Bram kunnen het goed vinden. </li></ul>
  25. 26. <ul><li>“ Echt?” zegt Ingrid verbaasd. “Heb je nog nooit vis op?! Ik maak het wel een </li></ul><ul><li>keer voor je!” </li></ul>
  26. 27. <ul><li>“ Zeg.. Ik ben mijn telefoonnummer verloren, mag ik het jouwe hebben?” </li></ul><ul><li>probeert Bram na een tijdje. Ingrid schiet in de lach: “Natuurlijk mag je die </li></ul><ul><li>hebben, dat had je ook gewoon kunnen vragen!” </li></ul>
  27. 28. <ul><li>Bram en Ingrid spelen nog een spelletje balletje hoog. Maar nadat blijkt dat </li></ul><ul><li>Ingrid de overduidelijke winnares is, is het voor haar tijd om de club te </li></ul><ul><li>verlaten. “Je belt me hè! Of ben je ook je telefoon verloren?” zegt ze nog. </li></ul>
  28. 29. <ul><li>Bram besluit om een foto van zichzelf te maken in het fotohokje als een soort </li></ul><ul><li>van herinnering aan deze avond. </li></ul>
  29. 30. <ul><li>En dan is het ook voor hem tijd om het bruisende Stadsbuurt achter zich te </li></ul><ul><li>laten en weer terug te keren naar het rustige Kentwood. “Bedankt voor de rit!”, </li></ul><ul><li>bedankt Bram de taxichauffeur. </li></ul>
  30. 31. <ul><li>“ I believe I can fly, I believe I can touch the sky, I think about it every night and </li></ul><ul><li>day…” neuriet Bram terwijl hij met een zelfgemaakt vliegtuigje speelt. </li></ul>
  31. 32. <ul><li>Maar wanneer zijn ogen langzaam beginnen dicht te vallen, weet hij dat het </li></ul><ul><li>verstandig is om naar bed te gaan. </li></ul>
  32. 33. <ul><li>Nadat hij wakker wordt, besluit hij zijn huisje een klein beetje op te ruimen. </li></ul>
  33. 34. <ul><li>Dan is het tijd voor zijn ontbijt. Zijn kookskills zijn nog niet ver ontwikkeld dus </li></ul><ul><li>verder dan een bakje havermout komt hij niet. </li></ul>
  34. 35. <ul><li>Maar slecht smaakt het niet. Hij propt de havermout ongegeneerd naar binnen. </li></ul>
  35. 36. <ul><li>Voordat hij naar zijn werk gaat werkt hij nog snel aan zijn vaardigheden. </li></ul>
  36. 37. <ul><li>En dan is het tijd voor Bram om naar zijn werk te gaan. Zijn eerste werkdag. Hij </li></ul><ul><li>is aan de enige kant erg zenuwachtig, maar aan de andere kant kan hij niet </li></ul><ul><li>wachten om te beginnen. </li></ul>
  37. 38. <ul><li>Mariëtte blijkt ook te werken in de ordehavening. En ze komt gezellig mee met </li></ul><ul><li>Bram om Brams promotie te vieren. </li></ul>
  38. 39. <ul><li>“ Aaah, nee niet kietelen!” lacht Mariëtte. De twee lachen wat af. Tegen het eind </li></ul><ul><li>van de middag moet Mariëtte weer op huis aan. “Ik zie je wel weer op het </li></ul><ul><li>werk!” zegt ze en ze geven elkaar een knuffel. </li></ul>
  39. 40. <ul><li>Zenuwachtig tikt Bram het nummer van het briefje in op de telefoon. Hij </li></ul><ul><li>besluit Ingrid op te bellen. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen om </li></ul><ul><li>helemaal niks meer van zich te laten horen. “Hey Ingrid, je spreekt met Bram!” </li></ul>
  40. 41. <ul><li>De twee zijn de rest van de middag en een deel van de avond aan de telefoon </li></ul><ul><li>geweest. “Dus je komt morgenmiddag langs? Ik vind het prima!” “…” “Oké, tot </li></ul><ul><li>morgen.” </li></ul>
  41. 42. <ul><li>Na het telefoongesprek met Ingrid is zijn comfort omlaag gegaan. Maar dat kan </li></ul><ul><li>hem weinig schelen, een goede nachtrust en zijn comfort zal weer terugkomen. </li></ul>
  42. 43. <ul><li>“ En ik had al zoveel geld,” moppert Bram als hij de volgende ochtend de </li></ul><ul><li>rekeningen betaald. </li></ul>
  43. 44. <ul><li>Hij pakt de krant en leest wat. </li></ul>
  44. 45. <ul><li>Maar dan moet hij er toch echt aan geloven. Hij heeft toch echt die punten voor </li></ul><ul><li>lichaam nodig. Voor Bram is het al weer lang geleden dat hij heeft gesport dus </li></ul><ul><li>met zijn conditie is het niet al te hoog gesteld. </li></ul>
  45. 46. <ul><li>Voordat Ingrid komt, heeft hij nog even tijd om wat uit zijn boek te lezen. </li></ul>
  46. 47. <ul><li>“ Hi Bram, wat heb je een schattig huisje zeg,” begroet Ingrid Bram. “Hey </li></ul><ul><li>Ingrid,” zegt Bram en hij pakt haar gelijk vol op de mond. </li></ul>
  47. 48. <ul><li>“ Zo, waar had ik dat aan verdient?” zegt Ingrid lachend terwijl ze Bram </li></ul><ul><li>masseert. Bram bloost: “Ja.. Ehm.. Nou.. Vond je het erg?” </li></ul>
  48. 49. <ul><li>“ Nee natuurlijk niet!” zegt Ingrid terwijl ze Bram uitdagend aankijkt. “Nou dan </li></ul><ul><li>vind je dit helemaal niet erg,” zegt Bram als hij Ingrids hoofd naar zich toe </li></ul><ul><li>trekt. </li></ul>
  49. 50. <ul><li>Ze pakken elkaar bij de hand. Voor beide voelt dit alsof dit zo hoort te zijn, </li></ul><ul><li>ookal kennen ze elkaar pas net. </li></ul>
  50. 51. <ul><li>En dan worden de kussens tevoorschijn gehaald voor een kussengevecht. </li></ul>
  51. 52. <ul><li>Ze lachen samen heel wat af terwijl de veertjes en de vonken in het rond </li></ul><ul><li>vliegen. </li></ul>
  52. 53. <ul><li>“ Het was erg gezellig, maar ik vrees dat ik weer moet gaan..” zegt Ingrid. “Zie ik </li></ul><ul><li>je morgen?” zegt Bram met een pruillipje. “Misschien,” is Ingrids antwoord. </li></ul>
  53. 54. <ul><li>Wanneer het donker is, is het tijd om centjes te verdienen voor Bram, hij trekt </li></ul><ul><li>zijn uniform aan en stapt in de carpool. </li></ul>
  54. 55. <ul><li>Zodra hij thuiskomt valt hij op de vloer van vermoeidheid. </li></ul>
  55. 56. <ul><li>Als zijn energie hoog genoeg is om overeind te komen, loopt hij zijn huisje </li></ul><ul><li>binnen, doet zijn pyjama aan en gaat weer verder slapen. </li></ul>
  56. 57. <ul><li>“ I'll put you in front of me. So everybody can see. My love, this is my love. I </li></ul><ul><li>know that I'll be alright. As long as you are my guide. My love, this is my love,” </li></ul><ul><li>zingt Bram terwijl hij onder de douche staat. </li></ul>
  57. 58. <ul><li>Snel maakt Bram zijn bed nog op voordat Ingrid komt. Hij wil niet dat Ingrid </li></ul><ul><li>hem een zwijn vindt. Ook al is die dat misschien een beetje. </li></ul>
  58. 59. <ul><li>En daar is Ingrid al. </li></ul>
  59. 60. <ul><li>“ I know it’s you and me, I know it’s my destiny!”, zingt Bram naar Ingrid. </li></ul>
  60. 61. <ul><li>“ Het gebaar was lief, maar je stem was niet zo lief voor mijn oren,” glimlacht </li></ul><ul><li>Ingrid. Bram lacht. “Weetje, de echte reden dat je hier bent, is omdat ik je wil </li></ul><ul><li>vragen of je samen met mij in dit kleine huisje wilt wonen.” </li></ul>
  61. 62. <ul><li>“ Natuurlijk wil ik dat! Op twee voorwaardes,” zegt Ingrid. “En die zijn?” </li></ul><ul><li>antwoordt Bram “Je zingt nooit meer in het openbaar en je neemt me mee </li></ul><ul><li>shoppen,” zegt Ingrid met een grijns. </li></ul>
  62. 63. <ul><li>Zo gezegd, zo gedaan. </li></ul>
  63. 64. <ul><li>Ingrid is wat aan het rondkijken terwijl Bram wacht tot ze klaar is, zelf heeft hij </li></ul><ul><li>niet persé nieuwe kleren nodig. Bovendien houdt hij totaal niet van shoppen. </li></ul>
  64. 65. <ul><li>Als Ingrid een setje past en Bram er zeker van is dat niemand kijkt, besluit hij </li></ul><ul><li>het hokje van Ingrid in te gaan voor hun eerste keer. </li></ul>
  65. 66. <ul><li>Dat niemand Bram naar binnen zag gaan, wil niet meteen zeggen dat niemand </li></ul><ul><li>ze heeft gehoord. </li></ul>
  66. 67. <ul><li>Het dringt nauwelijk tot hem door dat er een hele mensenmassa heeft staan </li></ul><ul><li>meeluisteren. Alles waar hij op dit moment aan kan denken is Ingrid. </li></ul>
  67. 68. <ul><li>Even later komt Ingrid het hokje uit met een setje die ze afrekend. “Was alles </li></ul><ul><li>naar wens?”, zegt het kassameisje met een grote lach. “O, ja hoor,” zegt Ingrid </li></ul><ul><li>vriendelijk. </li></ul>
  68. 69. <ul><li>“ Ingrid kun je even mee naar achter lopen?” zegt Bram. Hij houdt zich groot, </li></ul><ul><li>maar van binnen is hij nerveus. Wat als ze het te vroeg vind? </li></ul>
  69. 70. <ul><li>“ Je zou niet zingen in het openbaar!” zegt Ingrid als Bram op zijn knieën gaat </li></ul><ul><li>zitten. “Ik ga ook niet zingen, ik wou je alleen wat vragen.. We kennen elkaar </li></ul><ul><li>nog niet zo lang, maar ik weet dat jij en ik bij elkaar horen. Dus waarom </li></ul><ul><li>wachten? Lieve Ingrid, wil je met me trouwen?” </li></ul>
  70. 71. <ul><li>“ JA! Ja, ik wil!” zegt Ingrid meteen. “Ik dacht dat je het nooit zou vragen!” </li></ul>
  71. 73. <ul><li>“ Ik houd van je, Bram.” “Ik ook van jou, Ingrid.” </li></ul>
  72. 74. Einde. <ul><li>Dat was mijn eerste update van 10.G van Wijk. Hoop dat het een beetje boeiend </li></ul><ul><li>was. Tips zijn trouwens meer dan welkom! </li></ul><ul><li>Ik weet dat de teksten niet op de zelfde hoogte zitten als de voorgaande tekst, </li></ul><ul><li>ik vind het nog een beetje lastig om dat precies goed te krijgen, want die regel- </li></ul><ul><li>afstand doet echt vet flauw en gaat de hele tijd een andere afstand uitkiezen. </li></ul><ul><li>Ikzelf denk dat mijn schrijfstijl en fotostijl (vooral mijn schrijfstijl) nog wel te </li></ul><ul><li>verbeteren zijn.. Maar je weet wat ze zeggen, oefening baart kunst. (: </li></ul><ul><li>Bedankt voor het lezen! </li></ul><ul><li>X Anja. </li></ul>

×