Bio 4º eso tema 8

970 views
901 views

Published on

Published in: Education, Technology, Travel
0 Comments
1 Like
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total views
970
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
29
Comments
0
Likes
1
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Bio 4º eso tema 8

  1. 1. CICLO DAS ROCAS
  2. 2. ORIXEN DA TERRA
  3. 3. MÉTODOS DE ESTUDIO DO INTERIOR DA TERRA <ul><li>No coñecemento do interior da Terra empréganse dous tipos de métodos. </li></ul><ul><li>Métodos directos.- Baséanse no estudio dos materiais terrestres </li></ul><ul><li>Metodos indirectos </li></ul><ul><li>- Xeofísicos: Eléctricos, xeotérmicos, magnéticos, gravimétricos </li></ul><ul><li>- Sísmicos.- Se basean no estudio da propagación das ondas sísmicas por o interior da Terra. </li></ul>
  4. 4. Ondas sísmicas .- Se xeneran cando se produce un sismo      Ondas P, principales o longitudinales .- Propáganse en medos sólidos e líquidos (nestes a súa velocidade diminue). Cando viaxan polo interior da Terra, as rocas están sometidas a compresións e expansións loxitudinales ( as súas partículas vibran na mesma dirección que se propagas a fronte de ondas) -    Ondas S, secundarias o transversales .- son mais lentas que as P e só se propagan en midos sólidos. Son transversais ( as partículas das rocas vibran en sentido perpendicular con respecto a dirección da propagación As ondas S y P parten do hipocentro e o chegar a superficie orixinan as ondas L.
  5. 5. DICONTINUIDADES SÍSMICAS <ul><li>A velocidad de propagación das ondas sísmicas por o interior da Terra presenta saltos que son discontinuidades </li></ul><ul><li>Os cambios bruscos de velocidade das ondas S y P por o interior da Terra indican: </li></ul><ul><li>          Diferencia na composición dos materiais </li></ul><ul><li>          Diferencia estructural </li></ul><ul><li>          Diferencia de estado. </li></ul><ul><li>A velocidade das ondas sísmicas depende da densidade e da elasticidade dos materiales e está influenciada por a comprensibilidade e a rixidez dos materiais. </li></ul><ul><li>O aumentar a densidade dun medio aumenta a velocidade das ondas sísmicas, xa que o medio se comporta mais elásticamente </li></ul>
  6. 6. DISCONTINUIDADES SÍSMICAS <ul><li>Mohorovicic (60 Km de profundidade).- É o límite entre a codia e o manto. As ondas P e S sofren un cambio </li></ul><ul><li>Gutemberg (2900 Km de profundidade).- Separa o manto do núcleo. As ondas S deixan de propagarse e as P disminúen a súa velocidade </li></ul><ul><li>Wiechert (5150 Km de profundidade).- Separa o nucleo interno do externo. As ondas P aumentan a súa velocidade </li></ul><ul><li>Repetti : Localízase a uns 700km de profundidade. Separa o manto superior do inferior. As ondas S e P incrementan a súa velocidade </li></ul>
  7. 7. ESTRUCTURA DE LA TIERRA
  8. 8. LITOSFERA
  9. 9. TECTÓNICA DE PLACAS <ul><li>Conxunto de postulados que intentan explicar unha serie de fenómenos xeolóxicos como son: </li></ul><ul><ul><ul><li>Distribución e evolución dos continentes. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Evolución dos océanos. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Formación das cordilleras. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Orixe e distribución dos sismos. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Orixe e distribución das zonas magmáticas e metamórficas. </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Distribución dos seres vivos e fósiles . </li></ul></ul></ul>
  10. 10. PEARES SOBRE OS QUE SE BASEA ESTA TEORÍA <ul><li>Deriva continental (Wegener 1915). </li></ul><ul><li>Expansión do fondo dos océanos . </li></ul>
  11. 11. EXPANSIÓN DO FONDO DO OCÉANO <ul><li>O densenvolvemento cronolóxico </li></ul><ul><li>da Tectónica de placas iniciouse </li></ul><ul><li>coa teoría da expansión do fondo </li></ul><ul><li>do océano e como consecuencia </li></ul><ul><li>iso o movemento e separación </li></ul><ul><li>dos continentes . </li></ul><ul><li>Esta teoría púxose de manifesto </li></ul><ul><li>o estudar as anomalías magnéticas </li></ul><ul><li>d o fondo do océano . </li></ul><ul><li>Magnetismo das rochas oceánicas </li></ul><ul><li>Obsérvanse bandas magnéticas coa mesma polaridade a ambos lados do rift da dorsal . </li></ul>
  12. 12. DERIVA CONTINENTAL <ul><li>Wegener (1915) observou a semellanza que existía na liña de costa atlántica de Africa e América do Sur e dixo que todos os continentes estiveron unidos nun gran continente e que por deriva do mesmo orixináronse os cinco continentes actuais . </li></ul>
  13. 13. DERIVA CONTINENTAL <ul><li>Probable distribución dos continentes hai 200 millóns de anos (finais do Paleozoico- inicios do Mesozoico) Os continentes estaban distribuídos En un gran continente PANGEA , rodeado dun gran océano PANTALASA . </li></ul>
  14. 14. DERIVA CONTINENTAL <ul><li>Distribución dos continentes a finais do Triásico, hai 180 ma., 20 ma. despois de iniciarse a rotura da Panxea en dos grandes supercontinentes LAURASIA E A GONDWANA . </li></ul>
  15. 15. DERIVA CONTINENTAL <ul><li>Distribución dos continentes a finais do Xurásico, 65 m.a. despois da rotura da Panxea. Aquí móstrase solo oceánico xerado desde o Triásico ata o Xurásico, é dicir, durante un periodo de 45 m.a. </li></ul>
  16. 16. DERIVA CONTINENTAL <ul><li>Distribución das masas continentais a finais do Cretácico, hai 135 ma. despois da rotura da Panxea. Nesta imaxe móstrase o solo oceánico xerado ata o Cretácico. </li></ul>
  17. 17. PROBAS DA DERIVA CONTINENTAL <ul><li>O encaixamento dalgúns continentes , como América do Sur e África; as súas liñas de costas presentan unha gran similitude. </li></ul>
  18. 18. PROBAS DA DERIVA CONTINENTAL <ul><li>existencia de depósitos glaciais antigos en todos os continentes do hemisferio Sur, tamén evidencian que unha glaciación afectou ó supercontinente Panxea no pasado </li></ul>
  19. 19. PROBAS DA DERIVA CONTINENTAL <ul><li>A presencia de fósiles de seres similares en rochas antigas (anteriores á fragmentación de Panxea) de continentes que actualmente están separados. Como o Mesosaurus, do que se encontraron fósiles en Arxentina e no sur de África. </li></ul>
  20. 20. PLACAS LITOSFÉRICAS
  21. 21. MOVEMENTO DAS PLACAS
  22. 22. BORDOS DIVERXENTES <ul><li>Fórmase litosfera oceánica a partir de materiais da Astenosfera, provocando un aumento da superficie da placa. Corresponden a movementos de separación e é o lugar donde se sitúan as dorsais oceánicas e producen como resultado a expansión do fondo do océano. </li></ul><ul><li>Os bordos constructivos son zonas moi activas, pois ao longo da dorsal prodúcense numerosos terremotos superficiais nos que os hipocentros se localizan entre 10 e 30 quilómetros de profundidade. </li></ul>
  23. 23. BORDOS CONVERXENTES Son límites onde se enfrontan dúas placas litosféricas que se aproximan ou empurran. Tamén se chaman bordos destructivos porque neles se destrúe a litosfera oceánica. Existen tres tipos de converxencia: Converxencia océano – océano . Converxencia océano – continente. Converxencia continente – continente.
  24. 24. CONVERXENCIA OCÉANO-OCÉANO <ul><li>Unha placa oceánica afúndese baixo outra, tamén oceánica, nun proceso denominado subducción. O chegar a certa profundidade a codia oceánica fúndese e xenera magmas que ascenden a través da zona de converxencia. Cando acadan a superficie orixinan volcáns que se aliñan en forma de arco constituíndo os arcos insulares . </li></ul>
  25. 25. CONVERXENCIA OCÉANO-CONTINENTE <ul><li>Unha placa oceánica introdúcese baixo outra continental mediante un proceso de subducción formándose as foxas oceánicas características destas marxes. En zonas profundas das foxas a intensa calor funde a codia oceánica e prodúcense magmas que ascenden pola placa pasiva. Nestas zonas fórmanse cordilleiras a partir dos sedimentos mariños que son pregados. Tamén hai gran actividade volcánica e sísmica. </li></ul>
  26. 26. CONVERXENCIA CONTINENTE-CONTINENTE <ul><li>Esta converxencia prodúcese cando unha placa mixta se enfronta con outra continental. Nunha primeira fase, a litosfera aceánica da placa mixta subduce baixo a placa continental. Nunha segunda fase, cando a litosfera oceánica subduciu totalmente, chocan os bloques continentais e un deles cabalga sobre o outro nun proceso inverso á subducción que se chama obducción </li></ul>
  27. 27. BORDOS NEUTROS <ul><li>Son bordos nos que interaccionan dúas placas que se desprazan lateralmente. Neles nin se crea nin se destrúe a codia. Nestes bordos localízanse as fallas transformantes xa que se deslizan lateralmente dúas placas. Estas fallas cortan perpendicularmente as dorsais e teñen varios centenares de quilómetros de lonxitude (hai casos nos que superan os 5000 km) </li></ul>
  28. 28. NACEMENTO DUN OCÉANO <ul><li>Nos primeiros estadios, a extensión da litosfera continental e a subida do material astenosférico provocan o adelgazamento da litosfera continental formándose un rift continental . </li></ul>
  29. 29. NACEMENTO DUN OCÉANO <ul><li>Este proceso de adelgazamento litosférico, finalmente, produce a rotura da litosfera continental e separación dos bloques continentais, formándose un mar pouco profundo ou océano incipiente. </li></ul>
  30. 30. NACEMENTO DUN OCÉANO <ul><li>Se a expansión do solo oceánico continúa formarase un océano, como, por exemplo, o Atlántico. A ambos lados da dorsal oceánica, por onde ascende o material astenosférico, destaca a presenza das zonas abisais e as marxes pasivas continentais que marcan a transición dende as augas profundas dos océanos ás zonas emerxidas dos continentes </li></ul>
  31. 31. FORMACIÓN DE CORDILLEIRAS <ul><li>Cordilleira perioceánica. </li></ul><ul><li>Cordilleira bicontinental </li></ul>
  32. 32. CORDILLEIRA PERIOCEÁNICA (ANDES) <ul><li>Os sedimentos acumulados na conca sedimentaria préganse pouco a pouco. </li></ul>
  33. 33. CORDILLEIRA PERIOCEÁNICA (ANDES) <ul><li>O mesmo tempo a placa oceánica introdúcese por debaixo da continental orixinándose movementos sísmicos e magma que pode sair o exterior formando illas volcánicas </li></ul>
  34. 34. CORDILLEIRA PERIOCEÁNICA (ANDES) <ul><li>O choque continuado das dúas placas acaba pregando a zona de tal maneira que dá lugar a unha cadea montañosa pegada o continente. </li></ul>
  35. 35. CORDILLERA BICONTINENTAL (HIMALAIA) <ul><li>A aproximación dos continentes vai cerrando o océano que os separa. O solo oceánico que existe entre eles empeza a subducir. </li></ul>
  36. 36. CORDILLERA BICONTINENTAL (HIMALAIA) <ul><li>Nesta fase orixínanse grandes presións que pregan os sedimentos que cobren os bordos de ambos continentes e os dos fondos oceánicos. </li></ul>
  37. 37. CORDILLERA BICONTINENTAL (HIMALAIA) <ul><li>A codia oceánica desaparece e os dous continentes chocan quedando entre eles unha sutura. </li></ul>
  38. 38. MOTOR DAS PLACAS (CORRIENTES DE CONVECCIÓN)
  39. 39. MOTOR DAS PLACAS (CORRIENTES DE CONVECCIÓN)
  40. 40. PENACHOS TERMICOS- PUNTOS QUENTES <ul><li>A capa D é unha zona moi activa, ao estar apoiada sobre o núcleo, desta capa periodicamente despréndense columnas de material quente que por perder densidade ascenden atravesando o manto formando penachos térmicos. </li></ul><ul><li>Cando un destes penachos térmicos chega á base da litosfera, quéntaa e aparece un punto quente no que se produce vulcanismo </li></ul>
  41. 41. RELEVOS ASOCIADOS AOS PUNTOS QUENTES
  42. 42. PREGAMENTO
  43. 43. ANTICLINAL-SINCLINAL
  44. 44. TIPOS DE PREGAMENTOS
  45. 45. FALLA
  46. 46. TIPOS DE FALLAS

×