ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ (ΜΑΡΙΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΟΥ)

4,457 views
4,180 views

Published on

Published in: Education
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
4,457
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
618
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ (ΜΑΡΙΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΟΥ)

  1. 1. ΚΕΙΜΕΝΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ «Τα φαντάσματα» Μαρίας ΙορδανίδουΈνα άλλο τέλος του αφηγήματος.
  2. 2. …Έτσι, όταν τέλειωσε η βεγγέρα, πήγα για ύπνο. Όμως, πούνα με πάρει! Γύριζα σα σβούρα στο κρεβάτι, με το νου μου ναγυρνά συνέχεια σ’ αυτό που είχαμε ακούσει τότε στο νεκροτα-φείο. Κάποια στιγμή όμως αποκοιμήθηκα. Και στον ύπνο μουξαναείδα την εικόνα του νεκροταφείου, πιο ζωντανή από ποτέ!Ένιωσα ότι κάτι με τραβούσε προς τα εκεί, χωρίς να ξέρω τιείναι αυτό. Ξύπνησα λουσμένη στον ιδρώτα από αγωνία και ησκέψη ήταν εκεί, το ίδιο βασανιστική.
  3. 3. • Έτσι, κανόνισα να πάμε πάλι σ’ εκείνο το παλιό νεκροταφείο. Η ίδια παρέα, όπως παλιά. Δεν ήταν δύσκολο. Όλοι ήθελαν να λύσουν το μυστήριο. Συναντη- θήκαμε, ο καθένας ξεκινώντας από διαφορετική περιοχή, και το ταξίδι άρχισε. Μετά από λίγες ώρες φτάσαμε. Πριν καλά καλά να το καταλάβουμε, είχε έρθει η νύχτα κι εμείς είχαμε φτάσει στον προορισμό μας. Σε κάποιο σημείο αφήσαμε το αυτοκίνητο και συνεχίσαμε με τα πόδια, γιατί το έδαφος ήταν ανώμαλο. Το ένιωθα, είχα ανατριχιάσει. Ήταν σα να ξαναζούσα το όνειρό μου!
  4. 4. Είχαμε φτάσει αρκετά κοντά καιη αγωνία μου είχε χτυπήσεικόκκινο! Πρόσεξα πως και τοφεγγάρι ήταν κόκκινο. Εκείνητη στιγμή είχε απόλυτη ησυχία.Όταν φτάσαμε στο νεκροταφείοήταν ανατριχιαστικά! Ανοίξαμετη σκουριασμένη βαριάσιδερένια πόρτα και μπήκαμε.Ξαφνικά,φύσηξε δυνατά. Ηπόρτα έκλεισε με δύναμη και τακαντηλάκια έσβησαν. Το ίδιοανεξήγητα, ο αέρας σταμάτησε.Όλοι μας τρομάξαμε αλλάκανένας δεν είπε τίποτα.
  5. 5. Μέσα στηναπόλυτηησυχία, μιαανάσαακούστηκεκαι όλοιυποθέσαμεπως ήτανκουκουβάγια.Προσπαθή-σαμε ναμείνουμεήρεμοι.Μεμιάς, όλεςοι κουκουβά-γιες πετάξανεμακριά.
  6. 6. Παράλληλα, ακούστηκε μια ανάσα, ένα βαρύ βήμα να πλησιά-ζει, κάτι να σέρνεται. Αυτή τη φορά μας έπιασε πανικός.Προσπαθήσαμε να φύγουμε, αλλά η πόρτα είχε κολλήσει. Μιασκιά είδα πίσω μου κι ένιωσα κάτι να μ’ αγγίζει! Η πόρταεπιτέλους άνοιξε. Έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Το ίδιοέκαναν κι οι άλλοι.
  7. 7. Όταν φτάσαμε σπίτι, είχε σχεδόν ξημερώσει κι εγώ δεν είχαακόμα συνέλθει από το σοκ. Στο δρόμο είδα κάποιον ντόπιοκαι περίεργη τον ρώτησα τι ήξερε για την ιστορία τουνεκροταφείου. Μου είπε ότι εκεί παλιά, πριν πολλά χρόνια,είχε πεθάνει κάποιος ανεξήγητα και από τότε συχνάσυμβαίνουν διάφορα περίεργα γεγονότα. Το συζήτησα με τηνπαρέα μου κι αποφασίσαμε να μην πούμε τίποτα σε κανέναν.Να το ξεχάσουμε. Αμφιβάλλω, βέβαια, αν μπορούσαμε.
  8. 8. Περιττό να σας πω ότι από τότε αποφεύγω με κάθε τρόπονα πηγαίνω σε νεκροταφεία και σε μέρη που έχουν πεθάνει ξαφνικά άνθρωποι. Πλέον πιστεύω όλα όσα λένε για τα φαντάσματα. Τελικά, το μυστήριο του νεκροταφείου δεν λύθηκε. Υπάρχουν, φαίνεται, ανεξήγητα πράγματα, που θα μείνουν για πάντα μυστήρια...
  9. 9. ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ : 2011-2012 4Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ ΤΑΞΗ : Α΄ Μαθιοπούλου Παναγιώτα Τεχνική υποστήριξη : Μπουρτζάκη Αγγέλα

×