• Share
  • Email
  • Embed
  • Like
  • Save
  • Private Content
Samenvatting antwoorden per debatdeelnemer 1e europese dag van de rechten van de patient 180409
 

Samenvatting antwoorden per debatdeelnemer 1e europese dag van de rechten van de patient 180409

on

  • 659 views

 

Statistics

Views

Total Views
659
Views on SlideShare
659
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
3
Comments
1

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel

11 of 1 previous next

  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
  • De samenvatting van het debat per deelnemer apart laat een uiterst interessant beeld zien van wat er werkelijk gezegd werd per individu... Er bestaat een intervieuw van direct na het debat, wat op zijn minst confronterend te noemen is als we spreken over het schenden van zorgconsumenten, Mischien moet ik maar eens een mono audiotrack ervan op myspace/adaqcra zetten...
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    Samenvatting antwoorden per debatdeelnemer 1e europese dag van de rechten van de patient 180409 Samenvatting antwoorden per debatdeelnemer 1e europese dag van de rechten van de patient 180409 Document Transcript

    • Waarom de veiligheid in beginsel algeheel wettelijk centraal gesteld hoort te worden.Verslag Europese dag van de Rechten van de Patiënt per debatdeelnemer 18april 2009Uitwerking ruwe notulen 18 april EU dag v.d. patiënt op schrift. (versie Siegfried van Hoek)Aanwezig: Panelleden, en publiek1 Rob Oudkerk arts-politicus debatsleiderInleidingHet landelijke dag voor de Europese Rechten van de werd op initiatief van StichtingZorgbelang Gelderland samen met diverse andere organisaties gehouden. Typerend genoegwas er welgeteld één zorgaanbieder in de zaal, naast zorgvragers en geïnteresseerden en geenafgevaardigde van WVS. In de zorgrelatie is een zorgdriehoek te benoemen: 1e partij dezorgaanbieders, 2e verzekeraars, en 3e de patiënt, waarbij de vraag rijst of de patiënt ook in dievolgorde nog wel invloed heeft in de zorgaanbieding. De patiënt zou de 1e partij moeten zijni.p.v. de 3e , want de zorgvraag begint bij de cliënt als opdrachtgever. Als zodanig moet depatiënt centraal geplaatst moet worden in de behandeling, maar de dokter heeft maar 10minuten tijd per patiënt, waarin de zorgaanbieding zo goed mogelijk moet worden geven.De kwaliteit van de geboden zorg moet veranderen. Van de zorgvragers vindt 40 % dat hetniet zo goed is, terwijl 80% van de zorgaanbieders vindt dat de kwaliteit echt beter kan!Er moeten dus instrumenten bestaan om te zorgen dat je ook iets met die wet doet / kan.Het debat was beperkt tot drie thema s: het recht op privacy in medische informatie, het rechtop een goede zorgafstemming in een zorgketen, en het recht op compensatie in het geval vanklacht. De diverse partijvertegenwoordigende panelleden konden hun belang exposeren eneen gedachte invulling geven over hoe patiëntenrechten in de praktijk gewaarborgd zijn.Thema sWe benoemen het bewaken van privacy? Er is bezorgdheid over de privacygaranties met dekomst van de nieuwe wet EPR/D Elektronisch Patiënten Registratie/Dossier. Alles is opvertrouwen gebaseerd. Er moet een wet komen die dit snoeihard gaat regelen, zodatgerechtelijk tot in de Hoge Raad zaken orde op zaken gesteld kunnen worden.In de praktijk moet er een betere afstemming komen in de geboden zorgketen, want artsencommuniceren niet zo goed? Wie draagt hierin dan de (eind-)verantwoordelijkheid?Het recht op compensatie bestaat , maar hierin is het aller belangrijkste dat erkend wordt dater dat er fouten gemaakt kunnen worden (of zijn) ongeacht de schuldvraag. Waarom is het zomoeilijk alvorens schade erkend wordt? Erken dat ook in de zorg fouten worden gemaakt, endat de schade van zorggebruiker wordt erkend. Niemand doet hier iets aan af: Sorry het spijtme, dat had ik niet moeten doen . Kort lopende contracten met een zorgverzekeraar kunnenhierbij helpen. 17% van de Nederlandse mannen wast veelal hun handen niet, hier hoef jegeen wet voor te installeren in de zorgbehandeling, diegene moet aangesproken worden in depraktijk.Er is dus een probleem met de Foutmelding . Fout gemaakt is fout gedaan is foutbegaan. Het recht op compensatie moet niet uitmonden in een claimcultuur, maar als cliëntmoet je bewijzen dat de behandelend arts een fout heeft gemaaktConclusie debatleider:De cliënt is eigenlijk de eerste partij: opdrachtgever. Want daar begint de zorg mee; maarbekleed die positie niet. Het luisteren naar de cliënt zou op de eerste plaats moeten staan.De maatschappij wordt echter door mensen gemaakt (ongeacht) en niet door de wetten. 1
    • 2 Annemiek Gorris MBA Healtmanagement Forum Ver. NL ziekenhuizenDe nieuwe zorgwet moet er komen, want hij geeft meer houvast aan de patiënt, of deze nouop de 1e plaats, de 2e of de 3e plaats staat. Het gaat nog al eens mis, de kwaliteit kan stukkenbeter. Daarom de vraag wat er in de wet moet staan om grenzen af te bakenen, zij biedennamelijk de garantie tot aanspreekbaarheid. Het ziekenhuis zelf als bepalend instituut bestaatniet meer. De medisch specialisten bepalen hun werkwijze. Er zal hard gewerkt moetenworden aan de kwaliteit.Hoe ga je om met het excuus, de informatie die wordt opgevraagd, verzoeken tot secondopinion en herstelbehandeling? Het kan beslist beter. Verwijtbare schade moet vergoedkunnen worden. Je moet daarvoor wel een systeem hebben, waarin duidelijk is waar je moetgaan claimen. Of de wet er in de toekomst komt weet ik niet, ik hoop dat er redenen zijn omde wet als zodanig neer te zetten.9 Drs. Gita Gallé NVZ NVZIn de opleiding zou er meer belang gehecht mogen worden (vs. weldenkendheid en empathie)aan zorgvuldigheid in de overdracht van medische gegevens, en het schriftelijk vastleggenvan zorgafspraken. Een wet draagt aan die wens hierin niets bij, maar de vraag is of we deafstemming, coördinatie en de communicatie met protocollen wat beter zou geregeld moetenkunnen worden. Binnen het ziekenhuis zijn er diverse ontwikkelingen gaande met eenonderscheid tussen zorgpaden en klinische paden. In het geven van een verantwoorde zorghoort de cliënt te weten wie voor hem/haar aanspreekbaar is. Die ontwikkeling is al gaande inde ziekenhuiscultuur en dat is belangrijk. Maar het is echter nog niet helder geformuleerd. Dewet geeft nog te weinig inhoud/duidelijkheid over zorgpaden en klinische paden. Wie gaathierbinnen uiteindelijk verantwoordelijk zijn? Het EPD kan hierin wel al een verbetering in deafstemming van zorgaanbieders op elkaar in de zorgketen bieden. De complexiteit neemt toe.Wat zijn de meest risicovolle processen? Het melden van fouten is hiervoor al zinvol. Maar jemoet van alles weten om fouten te kunnen analyseren.De behandeling van letselschade is niet goed geregeld, het is een gemiste kans om voor deopvang van schade niet iets te regelen, ongeacht de (niet-) verwijtbaarheid. De afhandelingvan verwijtbare schade moet goed geregeld worden. De patiënten en consumentenorganisaties en de SER etc zijn in onderhandeling over de leveringsvoorwaarden hierover. Erzijn vastgelegde afspraken hierover. We moeten scherper afspreken hoe we met klachten ommoeten gaan. Het beleid hierin moet helder zijn. Als cliënt moet je bewijzen dat dezorgaanbieder een fout maakte. We zouden vragen kunnen stellen aan de nieuwe wet waaromin het voorstel de letselschadebehandeling niet (afdoende) geregeld is. In Frankrijk is er eenfonds voor niet verwijtbare schade, verwijtbare schade betekent casus. De belastingdienstbleek ook als eerste de aan de deur te kunnen komen om haar deel op te eisen, zelfs alvorensde feitelijke uitkering van de letselschadecompensatie een gedane feit is was.Openheid en wederzijds aanspreken hierin is van belang, maar nog belangrijker is dat detransparantie toeneemt. Nu doet men bijvoorbeeld verslag met verborgen camera s hierover. 2
    • 5 Ir. Titia Lekkerkerk NPCF NPCFRapportagebriefjes met medische persoonsgegevens worden nu heen en weer geschreven. (Instappen zou informatie opvraagbaar ter inzage moeten zijn). De hulpverlener is de baas, maarhet dossier is ook van de zorgvrager. Misschien moet dat vertaald worden in het gelijke mede-recht te bepalen welke delen voor wie inzichtelijk mogen zijn. De behandelaars in deaanbieding van zorg werken met het dossier, als de cliënt daar toestemming voor geeft.Mensen voelen zich achtervolgd met bijvoorbeeld een psychiatrische voorgeschiedenis, enriskeren niet serieus genomen te worden. (Oorzaak en gevolg in misverstanden?)De patiënt heeft hierin ook een eigen keuzevrijheid, maar het belang is wel dat de cliënt éénaanspreekpunt krijgt, want hoe vaak moet een patiënt wel niet zijn hele verhaal vertellenDe zorg wordt complexer met meer dan één zorgaanbieder voor een cliënt. We willenaandachtspunten hierin inzichtelijk maken, maar.wetten dragen hier (praktisch) niets in bij.Ik word er niet zo miesj (vrolijk) van. Natuurlijk gaan er ook dingen goed in de zorg. In deuitwisseling moet men óók gebruik maken van info over waar de zorg wél goed in gaat.3 Mr. Wiro Gruissen CZ zorgonnivatie CZNaast medische gegevens van professionele kwaliteit is er ook het belang op ervarings-deskundigheid van zorggebruikers. De angst van schending van privacy is terecht, maar hetmoet wel aan het stelsel worden toevertrouwd. Het is tijd om vertrouwen te tonen. Patiënten(moeten) weten wat hun rechten zijn. Om gegevens aan elkaar te koppelen moet een cliëntvooraf toestemming geven, of informatie überhaupt aan derden ter inzage wordt gegeven.De organisatie van de zorg kan een rol zijn die de verzekeraar kan bieden.De verzekeraar heeft in haar zorgplicht ook een verantwoordelijkheid rond letselschade als ereen fout is gemaakt. De verzekeraar zou de behandelaar kunnen aanspreken opbijkomstigheden van de zorg. Selectie van zorgaanbieders door de verzekeraar is mogelijk temaken door eisen te stellen aan een zorginrichting binnen een zekere tijd (vijf jaar) om dezaken op orde te hebben.Misschien wel binnen een termijn van vijf jaar? Aanspreekbaarheidop bijkomstigheden van de zorg is mogelijk, maar de werkelijkheid is daar niet naar ingericht.Juist de initiatieven van individuen spreekt de zorgverzekeraar aan. Mensen die de krachthebben om iets te doen, maar dat is een proces van 4/5/6/ jaar in het positioneel sterk worden.4 Drs. Pieter Vos Raad voor Volksgezondheid RVZPrivacy is niet het grootste probleem, waarom dan ook zo n discussie over het EPD? Dekwaliteit van de zorg is het belangrijkste onderwerp. De privacy rond medische gegevens issowieso niet absoluut in verband met. besmetbare ziektes. Zo n wet beperkt de onbegrensdeeisen van bijvoorbeeld een hypotheekverstrekker en omschrijft ook de mogelijkheden omverantwoord met een medisch dossier om te gaan. Het is een negatieve opvatting om over hetprofessioneel verantwoord werken met patiëntengegevens te denken, dat hier onderhandseuitwisseling van medische informatie in plaats vindt. Van de cliënten wil 67% haar gegevensonder privacy beschermd zien. 3
    • Het systeem van de zorg is ingewikkeld en overheidsinstellingen begrijpen dit niet. Aandachtblijft nodig om het recht op keuzemogelijkheid te blijven bieden.Er is afstemming nodig metvast gelegde richtlijnen. Een professionele standaard toont de professionaliteit in de zorg.Er moet een wettelijke normering komen tot regelingen rond letselschade. Er zouonafhankelijk onderzoek moeten zijn naar de schade die vergoed zou moeten gaan worden.We raken nooit uitgepraat hierover, maar de patiënt zou de eerste partij moeten zijn. Een rechtpad / wet in de zorg komt er niet zo snel bezwaar: 16 ½ miljoen mensen, het ligt politiek vrijmoeilijk, maar er moet toch een zorgpositionering voor de cliënt komen6 Mr. Paul Rijken KNMG KNMGVoor de bescherming van privacy hebben we geen nieuwe wet nodig, die wet is er al in dewet persoonsregistratie, bescherming persoonsgegevens. De hulpverlener heeft een plicht totgoed dossier voeren. Van wie is nu dit Medisch Dossier? Wie mag Wat doen met een dossier?De behandelaar is de eigenaar en mag er mee werken als de cliënt daar toestemming voorgeeft. De patiënt heeft enkel het recht om een kopie van het dossier op te vragen. Het EPD ister bevordering van de kwaliteit van zorgaanbieders, privacy is relatief begrip, informatie kanniet zomaar weggelaten worden uit een dossier, waar zorgaanbieders op basis van meemoeten werken. Er is een bezwaar/probleem in verzoeken tot vernietiging van medischegegevens, omdat het risico ontstaat dat de hulpverlener in de uiterste consequentie essentiëleinformatie mist en op een verkeerd spoor komt in de behandeling van een cliënt. Er komt geennieuwe wet hiervoor. Wetgeving is een symbool. Een nieuwe wet zou de positie van de cliëntzelfs kunnen verzwakken. De bestaande wetgeving actualiseren op de ontwikkelingen binnende zorg is een mogelijkheid, de wet volstaat al. Vertrouw op de privacy in de zorgrelatie methet EPD.De afstemming in de zorgketen kan inderdaad beter. De zorg wordt complexer met meer danéén zorgaanbieder voor een cliënt. Hoeveel mensen kunnen bij een behandeling verantwoordbetrokken zijn? We willen aandachtspunten hierin inzichtelijk maken, maar.wetten dragenhier niets in bij. De zorgcoördinator is het centrale aanspreekpunt waar cliënten met allevragen naar toe kunnen en die de regie houdt en het zicht op alle processen. Als eersteaanspreekpunt is het ook de plicht om dat te regelen.Over de omschreven werkwijze wordtverantwoording afgelegd. Maar ook de cliënt heeft een verantwoordelijkheid in deafstemming van de zorg. Voor goede zorg en verantwoordelijkheid is een goede afstemmingonderling nodig, waarbij de cliënt ook serieus genomen moet worden, dat is ook afhankelijkvan de cliënt zelf. Maar de wet regelt bijvoorbeeld niet de communicatie tussen de reguliereen de complementaire (alternatieve) geneeskunde, regulier artsen hebben van de niet-regulierezorgaanbieders geen overzicht beschikbaar. Dit zou daarom enkel werken als de alternatievegeneeskundige ook een regulier artsendiploma heeft. Maar de rechten blijven gezien vanuithet perspectief van de zorgconsument gelijk ongeacht regulier of niet reguliere zorg. Die wet,betreffende de verantwoordelijkheid in de zorgketen komt er niet, maar als er één centraalaanspreekpunt wordt aangewezen dan zijn gaten in de hulpverlening op te vangen. Geef decliënt het recht op een centraal punt om zich toe te wenden voor inspraak. Heeft een cliënt eenklacht over een medische behandeling, dan bestaat het recht om een klacht in te dienenhierover, volgens het recht van de beroepsgroep (!).De beroepsgroep heeft gezamenlijk een verantwoordelijkheid in de collegiale toetsing binnende eigen beroepsgroep. De patiënt wordt wel eerst verteld dat er een fout is gemaakt 4
    • geworden. Aanspreekbaarheidstelling van de andere persoon in een kwestie is een individueelrecht. Compensatie is het belangrijkste recht wat aan een cliënt wordt toegekend.Kort lopende contracten kunnen gemaakt worden door de Zorgverzekeraars metzorgaanbieders (in theorie), dat gebeurd namelijk al wel incidenteel. De zorgverzekering zorgtvoor zorgplicht, en een gemaakte fout gebeurd onder die zorgplicht. We zijn voor de zorgverantwoordelijk. Er moeten gedragscodes komen met een Letselschade Raad, met een opencultuur waar dossier gegevens inzichtbaar zijn, waarmee een letselschadeadvocaat eenopening aan een zaak kan geven. De tragedie is te verkorten rond letselschade door de letsel-procedures kort te houden. We doen ons best, maar we kunnen het niet alleen doen, wij zijnniet in staat om dit vlot te trekken; ook de schadeverzekeraar heeft hier een rol in, en hiervoormoeten ook zij meewerken.Wij zijn optimistisch over de ontwikkelingen, en wij willen werken aan wat niet goed gaat.Ook willen wij twaalf regeltjes presenteren over het bieden van professionele zorg.De cliënt heeft een rechtspositie nodig. Kijk vooral ook naar wat wel goed gaat.7Mr. John Beer BEER ADVIn alle situaties is er de plicht om verzoek tot instemming van de patiënt te vragen ommedische gegevens in te mogen zien! Er is een belang tot screening voor/door de cliënt!Het gaat om het versterken van de juridische positie van de patiënt.De situatie is anders dan de overheid in wetopstelling zou willen zien. WVS wil echter welwettelijk een afstemming over centrale coördinatie in de zorgketen. Hoe vaak moet eenpatiënt het hele verhaal steeds maar weer vertellen etc Iedereen blijft toch op zijn eigenhoutje werken straks, ondanks de voorgestelde maatregelen? De patiënt moet echter wel demogelijkheid hebben/houden om zelf zijn zorgaanbieder te kunnen zoeken, en de regulierebehandelingsartsen tasten die keuzemogelijkheid aan. BIG (artsenregister allopathie) tast diekeuzemogelijkheid dan namelijk aan (in de eis van afstemming in de zorgketen).Patiëntenverenigingen zouden in de overgang van het oude naar het nieuwe systeem eencollectief systeem moeten opzetten over zorgaanbieders met ervaringen hierover. Er is eeninformatieprobleem over de zorg geboden door allopathiese en alternatieve aanbieders. Er zijnoverigens meer strafzaken onder reguliere dokters dan onder alternatieve behandelaars. Hoekan je de communicatie verbeteren? Een klacht via het tuchtcollege kan in een individueelgeval helpen.Het recht op compensatie is in ons recht al algemeen verankerd in een breed veld (niet beperkttot de gezondheidszorg), en is vastgelegd in het Burgerlijk Wetboek. Patiënten hebben rechtop schadevergoeding, met een breed juridisch veld tot recht op vergoeding, om goed te makenwat je verloren hebt door handelingen (schuld) van derden. Vergoeding van schade is goedmaken wat door schuld verloren is gegaan. In de erkenning van schade bestaat er ook nog hetvergelijk tussen leeftijd versus letselschade. Wat als je niet (meer) kan werken, dan heb je ookveel schade als je jong bentWe hebben hier geen Amerikaanse toestanden, maar ook in Nederland hebben we eenprobleem zoals in de afhandeling van letselschade.. In een geschil van de patiënt met dedokter kan een kort gedingen tegen het ziekenhuis gestart worden, want feitelijke verslagenrond de medische behandeling bestaan wel, maar die gaan niet naar buiten, die zijn nietzomaar inzichtelijk De dokter is je vriend, behalve als je een geschil met hem hebt, dan is 5
    • hij je vijand. Hoe kan je bewijzen dat er een fout gemaakt is. Er is een verschil tussen eenzeker crimineel gedrag in het verzwijgen van letselschade en het juridisch aansprakelijk zijnvoor een fout. Het ziekenhuis is centraal aansprakelijk..Mensen willen weten wat er gebeurdis: Hoe kan dat nou dokter ? En ze willen dat voorkomen wordt dat de fout zich opnieuw kanvoordoen. Kunnen voorkomen, dat een medische fout nooit meer kan gebeuren is hetallerbelangrijkste voor een schadeclaim. Ik ben het wel eens met Mr. Rijken, maar de rechterheeft zo ook zijn eigen opvattingen over de inhoud van een kwestie in het spreken van hetrecht. De wet verplicht tot het aanbieden van goede zorg. Uiteindelijk gaat het in dit debatover het versterken van de rechten van de cliënt.De cliënt zou de 1e moeten zijn, maar is de 3e partij: met als 1e professional zorgaanbieder enals 2e verzekeraars/overheid Uw wet die u zocht voor de patiënten komt er niet zo snel, er zijnte veel bezwaren momenteel. Beer advocaten is er op gericht om situaties te verbeteren, maarziet zelf zo weinig veranderen. Beer advocaten ziet de beoogde poging tot verbetering van derechten van de patiënt pessimistisch in. Toevallig bleek Dimitri sterk genoeg om te strijden.10 Publiek.Privacy is volgens de overheid wel een reëel bestaand probleem (de afscherming vanmedische persoonsgegevens in het zoeken naar werk bijvoorbeeld). Er zitten weldegelijkmaatschappelijke consequenties aan vast voor het individu (op micro niveau). (Voorbeeld inreïntegratieprojecten van uitkerende instanties, kan (op microniveau) kennelijk dubieus metmedische persoonsgegevens om worden gegaan.) Grote delen van het EPD moeten daaromafgeschermd zijn. De cliënt moet ook een zeker recht hebben in het beschikbaar stellen vanmedische gegevens. Noodzakelijke informatie ten behoeve van een huidige ziektebeeld en eenmedische behandelingssituaties moeten er in staan. Moet de psychiatrische voorgeschiedenisvoor een volgende (niet psychiatrische) behandelaar inzichtbaar zijn? De verantwoordelijkevoor klachten over het dossier van een (ex-)psychiatrisch patiënt en de ter inzage ervan is debehandelaar. Hoe kan een instantie de mate van toegankelijkheid bewaken en controleren inmeer en meer geprivatiseerde sector? De inzichtelijkheid van wie in het EPD wat heeftingezien is van belang voor de cliënt. Maar gaan cliënten dit ook werkelijk controleren?Mensen die een psychiatrische behandeling in het verleden hebben gehad lopen met eensociaal stigma rond, ze kunnen zelfs door uitkeringsinstanties hiermee worden benadeeld,maar ze kunnen ook extra benadeeld worden (bewust) in het geval van letselschade.Er moet op Europees vlak verandering in de structuur komen. Als iemand aan zijn linker beengeholpen moet worden, maar zijn rechter been kwijt raakt, dan zijn de gevolgen (het verschil)in behandelresultaat zichtbaar. Maar wie draagt hier de verantwoording schuld in? Een heelregiment artsen, die erbij betrokken waren verschuilen zich allemaal achter elkaar over de rugvan de benadeelde patiënt. De fout moet daarom bij het ziekenhuis gelegd worden, en zijmoeten de kwestie intern maar uitzoeken. De cliënt wordt niet daadwerkelijk gesteund. Het istoch min of meer duidelijk dat er wat fout is gegaan, en in emotionele zin heeft het verkeerdebeen afzetten wel verstrekkende gevolgen. De aangewezen persoon om een cliënt te helpenhierbij zou een (onafhankelijk) klachtenfunctionaris kunnen zijn, waar de klacht intermediairkan worden ingediend. Maar de structuur zit fout en in de nieuwe economische crisis kan ditalleen maar meer zichtbaar worden. Artsen verdommen het om medische fouten tegenover deslachtoffers te erkennen. Er is een verschil tussen iets fout gedaan en er is iets fout gegaan. 6
    • Aanvullende aspecten zoals de compensatie zouden ook in een apart fonds gestopt kunnenworden, voor voorzieningen bijvoorbeeld. Soms staat de Belastingdienst al klaar om haar50% te innen nog voor de uitkering een feit is. Er is een zwijgcultus rond medisch handelen.Cliënten worden bewust benadeeld in hun recht. De vraag rijst of dokters (in stilte) eencriminele organisatie vormen ter benadeling van cliënten in hun recht in het geval vanontstane letselschade (zwijgcultus met fraude etc. etc.)? Het is een schande, en in de praktijkwordt er helemaal niets gedaan voor letselschadeslachtoffers.Het EPD kan interessante bevindingen opleveren ten aanzien van de (selectieve) melding vanletselschade. Uit onderzoek van de stichting de Ombudsman te Hilversum bleek dat 75% vande onderzochte letselschadedossier significant onvolledig waren op cruciale punten om tot deoorzaak van letselschade te kunnen komen. (Gaat men het EPD ook met valse informatieinvoeren?) Mijn ervaring in het zelf aantonen van letselschade was ook opmerkelijk. Eerstmeende men geen zaak te zien, daarna gaf men aan zo n zware zaak (eenvoudig bewezen enal) niet voor te kunnen staan! De minister van Justitie wil voor medische oneigenlijkhedengeen wettelijke vervolgbaarheid (voorlopig) instellen. En de KNMG stelt, dat er geen nieuwewetten komen. Wat hebben we aan nieuwe wetten als deze toch niet nagekomen worden?Maar Mr. Rijken KNMG vond echter wél, dat oneigenlijkheden vervolgd moeten worden!Publiek: Patiënten kunnen eindeloos met fouten bezig zijn naar de medische sector toe, maarwees liever positief over de zorg die geboden word. (lief bedoeld, maar kwalijke zaken ?)8 Dr. Eric Verkaar Zorgbelang ZORGBELANGWe hebben het over de toekomst van de zorg en waar de ontwikkeling heen gaat. De positievan de patiënt moet versterkt worden, en de mogelijkheden beginnen met de positie van depatiënt in de zorginkoop. De zorg moet zo verbeteren dat patiënten krijgen waar ze recht ophebben.In het zorgbelang moet ook de schade vastgesteld worden, en op maatschappelijk vlak moet erook erkenning komen voor opgelopen letselschade ongeacht de schuldvraag voor de cliënt.Contracten met zorgaanbieders zouden kortlopend kunnen zijn, om disfunctionerendezorgaanbieders niet opnieuw aan te stellen. Het is ook niet zo eenvoudig om een fout door eenandere arts beoordeeld te krijgen. Maar er is schade geleden, en de schade hoort vastgesteld teworden. Maatschappelijk zou er erkenning moeten zijn van opgelopen letselschade ongeachtde schuldvraag. De afhandeling van letselschade zou centraal en kortlopend afgehandeldmoeten worden. Met de erkenning van schade gebeurd niets om met onderzoek ervan te leren:hoe heeft dat kunnen gebeuren, (hoe) kunnen we dat in de toekomst voorkomenErik Verkaar (Zorgbelang, organisator debat) bedankt iedereen voor zijn komst, en hij hooptdat de wet voor het patiëntenrecht op de agenda wordt gezet. Met dank aan CZ en hetministerie WVS voor de financiering van deze dag. De minister moet horen wat wijpatiënten denken (gezien vanuit de macrostructuur, zonder de ervaringen op micro-structuur,die aantonen dat er iets structureel fout zit.) Het manifest is het resultaat van een meldactiedie Stichting Zorgbelang organiseerde, er zullen mogelijk nog bijstellingen volgen.De minister wenste het niet zelf in ontvangst te nemen, dat is jammer. 7
    • 11 nabeschouwend samengevat commentaar Siegfried van Hoek. ZorgconsumentIn navolging van ontwikkelingen binnen Europa gaat de Nederlandse overheid zich buigenover het recht van de zorgconsument. Stichting Zorgbelang is ook van mening dat er nogal heteen en ander ontbreekt in het wetsvoorstel van WVS: zoals het recht op betere afhandelingvan letselschade met een eventuele herstelbehandeling. Stichting Zorgbelang presenteerde inaansluiting op dit debat op basis van veldonderzoek een Manifest Mij een Zorg over derechten van de patiënt. De panelleden waren echter van mening, dat de wensen van het WVSen de praktijk van de zorgaanbieders niet op elkaar aansluiten. Net zo zeer als dat het hiergevormde macro-beeld ernstige situaties gaande op micro-niveau negeert? Naast de grotegroep zorgconsumenten en dito geïnteresseerden in het onderwerp bleek er één zorgaanbiederonder het publiek. En er was geen sprake van een debat mét de zaal; men kon hun zegje doen. Het debat ging niet over wat nou de belangrijkste patiëntenwetten waren, zoals in debrochure was aangekondigd, maar er werd concluderend over de drie thema s gesprokenvan/gelijke het regionaal debat: het recht op privacy, het recht op goede afstemming in deketen zorg en het recht op compensatie voor de zorgcliënt. Deze drie thema s behoren voor decliënt wel tot de belangrijkste groep rechten. De eerste twee thema s (privacy en afstemmingin de zorgketen) worden echter pas een issue als er schade ontstaat Kortom de sleutel voorhet debat ligt in het derde thema geheten het recht op compensatie ofwel het positioneren vande cliënt in zijn recht evenredig vermogen tot aansprakelijkheidrecht. Ondanks een wetgevingis het juist voor letselschadeslachtoffers in de praktijk kwalijk gesteld. Dat recht wordt doorde minister van Justitie voor hen nog steeds ontzegd, getuige de KNMG notulen veiligmelden : dat oneigenlijkheden voorlopig niet vervolgd hoeven te worden. Mr. Rijken van deKNMG vindt echter wél dat oneigenlijkheden vervolgd moeten worden! Iedereen was het erover eens, dat het beter kan, maar de materie is dusdanig complex dat het opstellen van eennieuwe wetgeving niets nieuws bijdraagt om de problematiek het hoofd te bieden. Sterker nogaanpassing/uitbreiding van de bestaande wetgeving is een reëler gegeven. En als het kennelijk te lastig is om de medische wetgeving te evolueren? Centraliseer dande wetgeving rond de veiligheid van de patiënt, hiermee is verwijtbaar handelen ook beter eneerlijker te beoordelen voor alle partijen. Als een arts naar eer en geweten met de veiligheidvan de patiënt in acht nemende zijn zorgtaak heeft uitgevoerd, is er niets te vrezen vanbeoordelingen omtrent medische behandeling ook als deze nadelig uitpakken. Er is eenverschil tussen fout gedaan en fout gegaan. In het geval van fout gedaan is er sprake vanverwijtbaarheid. Maar ook de verwijtbaarheid is opdeelbaar in een onbedoelde handeling eneen (kwalijke) fout bedoelde mis-behandeling. De laatste categorie hoort strafbaarstelling teverwachten, de eerste begeleiding in het hoe samen beter en verder. De onderzoeken naar degeldelijke aansprakelijkheid en de medische oorzakelijkheid horen los van elkaar te staan. Kijk wat een letselschadeslachtoffer nodig heeft om verder te kunnen in de maatschappij.Er mag meer integriteit komen en minder subjectiviteit in de uitvoering van het medisch recht.Wetten maken niet de maatschappij, dat doen de mensen zelf, ook in het niet naleven van hunwetten. Wetten zijn er om norm te beschrijven en te bewaken, en deze niet te laten vervallen. Om verandering binnen het bestaande systeem mogelijk te maken kan men ook een koersinzetten, als nieuwe wetten op zich de situatie niet verbeteren / of niet worden nageleefd:1) Erken dat de maatschappij samen gemaakt wordt met wederzijdse aansprakelijkheid2) Integriteit is de ruggengraat in het bestaan van wet en staat, bewaak deze gezamenlijk3) Stel de veiligheid van de patiënt wettelijk centraal ook in de aansprakelijkheid4) Maak de beoordeling van letselschade (belangeloos) een overheidsverantwoordelijkheid5) Doe onderzoek naar letselschade en vorm een kennisbase waar iedereen beter van wordt6) Stel medische oneigenlijkheden vervolgbaar, zonder sanctieapparaat is elke wet een farce.Zou men enkel deze richtlijnen in acht nemen, dan zou vanuit de ontwikkeling in de gewensterichting van de wetontwikkeling met bijstellingen kunnen ontstaan, uitgaande van het huidigestelsel aan wetten. Stel hierom in beginsel de veiligheid algeheel wettelijk centraal. 8