NO INTERIOR DA CÉLULA:                  O CITOPLASMA                           ©www2.uah.esProfesor: Adán Gonçalves
1. CONCEPTO DE CITOPLASMAO citoplasma é o conxunto formado por o hialoplasma e citosol e osorgánulos celulares (morfoplasm...
1.1. Hialoplasma ou citosolÉ unha disolución coloidal (xelatinosa), onde están inmersos osorgánulos celulares.É a fracción...
1.1. Hialoplasma ou citosol    Funcións do hialoplasma :- Reserva de moléculas estruturais: representado por moléculasque ...
1.2. O CitoesqueletoNo citoplasma existe unha complexa rede de filamentos proteicosresponsables da forma das células, da s...
1.2. O Citoesqueleto  Filamentos intermedios : cun diámetro intermedio (150 Å)entre os dous anteriores e de distinta natur...
CITOESQUELETO            ©tsbbenitobios.blogspot.com                                          ©infobiol©HIRU
1.2.1. MicrofilamentosSon un conxunto de filamento relacionados coa arquitectura e omovemento celular.Son característicos ...
1.2.1. MicrofilamentosFuncións dos microfilamentos :  Dar rixidez mecánica a moitas prolongacións celulares: nasmicropilos...
1.2.1. Microfilamentos   Son responsables da locomoción celular: o movemento depseudópodos     das   amebas    e   dos    ...
1.2.1. Microfilamentos  Provocan correntes citoplasmáticas (ciclosis) que contribúen odesplazamento de orgánulos.  ©bioapu...
1.2.2. Microtúbulos :Son os máis abundantes do citoesqueleto e están formados porfilamentos tubulares (ocos) constituídos ...
1.2.2. Microtúbulos : ©webs.uvigo.es                        ©ht.org.ar
1.2.2. Microtúbulos :Os microtúbulos, en moitos casos, créanse e destrúense segundoas necesidades da célula. Así, podemos ...
1.2.2. Microtúbulos :    Funcións :- Manteñen a forma das células. Comprobouse en organismosunicelulares que se despolimer...
1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos   1.2.3.1. Centriolos :  Estrutura dos centriolos :Estrutura 9+0 = porque non ...
1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos   1.2.3.1. Centriolos :  Estrutura dos centriolos :En cada triplete, os microt...
1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos   1.2.3.1. Centriolos :  Características dos centriolos :Os centriolos están r...
1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos   1.2.3.1. Centriolos :  Características dos centriolos :Teñen forma de cilind...
CENTRIOLOS               ©lace-abp2007.blogspot.com©IESRAYUELA                                 ©wikipedia
1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos   1.2.3.1. Centriolos :  Funcións dos centriolos :- Determinan a posición exac...
1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos       1.2.3.2. Cilios e Flaxelos• Características :Son prolongacións citoplasm...
1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos          1.2.3.2. Cilios e Flaxelos•   Estrutura :Posúen tres partes: Talo ou...
1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos       1.2.3.2. Cilios e Flaxelos Corpúsculo basal, kinetosoma ou cinetosoma :...
CILIOS E FLAXELOS©uvigo.es                       ©iesrayuela
1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos        1.2.3.2. Cilios e Flaxelos•   Funcións : Permiten o desprazamento de c...
1.3. Os ribosomasSon complexos supramoleculares constituídos por ARN r e proteínas.Son pequenos (15-30 nm) e só se observa...
1.3. Os ribosomas•   Tipos : 70S: máis pequenos, atopámolos en procariotas , mitocondrias e plastos.    Subunidade maior ...
RIBOSOMAS                           ©biologia.edu.ar©ucm.es     ©educamadrid
1.4. Orgánulos celulares (membranosos)     1.4.1. Retículo EndoplasmáticoO citoplasma está percorrido por unha serie de ca...
RETÍCULO ENDOPLASMÁTICO                          ©ESCUELAPEDIA.COM
1.4.1. Retículo Endoplasmático• Funcións :     Síntese de proteínas: os ribosomas asociados á membrana do RER son      re...
1.4.1. Retículo Endoplasmático Glicosilación : a maoría das proteínas do RER están glicosiladas, e dicir,  unídas a oligo...
1.4.1. Retículo Endoplasmático Biosíntese de lípidos : os lípidos que forman parte das membranas celulares,  fosfolípidos...
1.4.1. Retículo Endoplasmático Detoxificación : no REL existen enzimas capaces de eliminar a  toxicidade de moitas substa...
1.4.2. Aparato de GolgiAtópase habitualmente preto do núcleo e soe rodear ós centriolos se os hai.Está formado pola agrupa...
RETÍCULO-APARATO DE GOLGI-VESÍCULAS        ©Proyecto Biosfera
1.4.2. Aparato de Golgi• Funcións : Dirixe a circulación de macromoléculas nas células e selecciónaas. Recolle nas súas ...
1.4.2. Aparato de Golgi Sintetiza e distribúe polímeros de glícidos, como a celulosa e as pectinas  que forman a parede v...
1.4.3. LisosomasOrgánulos celulares presentes en todas as células eucariotas (en vexetais  aparecen asociados a vacuolas e...
1.4.3. LisosomasA membrana do lisosoma está fortemente glicosilada o que a protexe da súa  propia dixestión, ademais esta ...
1.4.3. Lisosomas• Tipos : Lisosomas Primarios: só conteñen hidrolasas. Son vesículas de secrección  recentes. Fórmanse po...
1.4.3. Lisosomas• Funcións : os lisosomas realizan funcións de dixestión e almacenamento.  No proceso podemos falar de:  1...
1.4.3. Lisosomas Autofaxia : os materias dixeridos son compoñentes da propia célula:  porcións de RE, sáculos do A. de Go...
1.4.3. Lisosomas Heterofaxia : o sustrato é de orixe externo. O proceso posúe a dobre  función de nutrir e defender a cél...
1.4.3. LisosomasNos pluricelulares os residuos non dixeribles retéñense no interior dos  lisosomas orixinando o fenómeno d...
©iesdionisioaguado
©iesdionisioaguado
1.4.4. PeroxisomasOrgánulos semellantes ós lisosomas, pero que non posúen hidrolasas ácidas,  senón enzimas oxidativos cux...
1.4.5. VacuolosSon compartimentos rodeados de membrana con distintas finalidades na  célula.Son máis característicos das c...
1.4.5. Vacuolos Funcións dos vacuolos :  1. Almacenamento de substancias:   - Produtos de refugallo (tóxicos como o opio ...
1.4.5. Vacuolos Funcións dos vacuolos :  2. Crecemento: por acumulación de auga nos seus vacuolos, as células  vexetais a...
1.5. Orgánulos de dobre membrana: mitocondrias                            e cloroplastos.1.5.1. A orixe: Teoría endosimbió...
1.5.1 A Orixe: Teoría endosimbióticaEn distintos artigos publicados entre finais dos 60 e principios dos 80 Lynn  Margulis...
1.5.1 A Orixe: Teoría endosimbióticaDeste xeito, os antepasados das mitocondrias serían bacterias aerobias e    os dos clo...
1.5.1 A Orixe: Teoría endosimbióticaEsta teoría baséase nas notables semellanzas entre estos orgánulos e as  bacterias:  1...
1.5.2. MitocondriasSon orgánulos rodeados dunha dobre membrana e podemos atopalos en todas  as células eucariotas.A membra...
©es.scribd.com©efn
1.5.2. Mitocondrias Membrana interna mitocondrial : é máis rica en proteínas (80%) que outras   membranas celulares, e en...
1.5.2. Mitocondrias Matriz mitocondrial : nesta cavidade interna da mitocondria hai:   1. ADN mitocondrial circular dobre...
©juntadeandalucia.es©profesorenlinea                   ©Tertuliadeamigos.webvecindario
1.5.2. Mitocondrias Funcións das mitocondrias :Son as responsables da respiración celular , son , polo tanto, as  “centra...
1.5.3. CloroplastosOrgánulo exclusivo das células vexetais. Posúen ,oitas semellanzas coas  mitocondrias, aínda que soen s...
1.5.3. CloroplastosOs tilacoides poden percorrer ó longo o interior do cloroplasto e fálase dos tilacoides do   estroma ou...
1.5.3. Cloroplastos Membrana tilacoidal : nestas membranas hai algúns dos compoñentes  exclusivos destes orgánulos:  1. P...
©proyecto Biosfera                     ©biologia.edu.ar
1.5.3. Cloroplastos Función : realizan a fotosíntese.Proceso que consiste en captar a enerxía luminosa transformandoa en ...
1.5.3. CloroplastosE dicir, a fase luminosa suministra a Eª necesaria en forma de ATP e  de NADPH para impulsar unha serie...
©tsbbenitobios.blogspot.com/2010_09_01_archive.html
G R A Z A S P O L A V O S A A T E N C IÓ N                               ©envia.xoc    ©SCIENTIAFUTURA
Citoplasma
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Citoplasma

1,364 views

Published on

Descrición dos principais orgánulos da célula eucariota.

Published in: Education
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
1,364
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
2
Actions
Shares
0
Downloads
27
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Citoplasma

  1. 1. NO INTERIOR DA CÉLULA: O CITOPLASMA ©www2.uah.esProfesor: Adán Gonçalves
  2. 2. 1. CONCEPTO DE CITOPLASMAO citoplasma é o conxunto formado por o hialoplasma e citosol e osorgánulos celulares (morfoplasma). É, polo tanto, a parte da célulacomprendida entre a membrana plasmática e o núcleo. CITOPLASMA= HIALOPLASMA + ORGÁNULOS CELULARES
  3. 3. 1.1. Hialoplasma ou citosolÉ unha disolución coloidal (xelatinosa), onde están inmersos osorgánulos celulares.É a fracción soluble do citoplasma formada por: auga (85%),glícidos, aa, nucleótidos, lípidos, enzimas, sales minerais, ARN emetabolitos intermediarios (reaccións encadeadas). Funcións do hialoplasma- Reserva de combustibles: glicosa, glicóxeno (hepatocitos emiocitos) e gotas lipídicas (adipocitos ou nas sementes).
  4. 4. 1.1. Hialoplasma ou citosol Funcións do hialoplasma :- Reserva de moléculas estruturais: representado por moléculasque poideron ser ou non sintetizadas no citosol, pero quepermanecen nel antes de formar parte de estruturas como osribosomas, os microtúbulos, os microfilamentos...- No citosol suceden numerosos procesos metabólicosfundamentais para a célula: glicolisis, neoglucixénese, sínteseproteica, fermentacións, metabolismo de aa...
  5. 5. 1.2. O CitoesqueletoNo citoplasma existe unha complexa rede de filamentos proteicosresponsables da forma das células, da súa organización interna edos seus movementos (movemento de orgánulos, doscromosomas...).Describíronse ata catro tipos diferentes de filamentos: Microfilamentos : basicamente de actina. Son os máis delgados(diámetro: 30-100 Å). Microtúbulos : estruturas en forma de cilindro oco cun maiordiámetro (250 Å) e formados por tubulina.
  6. 6. 1.2. O Citoesqueleto Filamentos intermedios : cun diámetro intermedio (150 Å)entre os dous anteriores e de distinta natureza segundo o tipode que se trate. p.e.: tonofilamentos de queratina nas célulasepidérmicas ou neurofilamentos nas neuronas. Rede microtrabecular : conxunto de filamentos que conformanunha rede ó longo do citoplasma. Non está clara a súa existencia,algúns autores considéranos artefactos polo tratamento dasmostras.Veremos con máis detalle os dous primeiros tipos de filamentos.
  7. 7. CITOESQUELETO ©tsbbenitobios.blogspot.com ©infobiol©HIRU
  8. 8. 1.2.1. MicrofilamentosSon un conxunto de filamento relacionados coa arquitectura e omovemento celular.Son característicos das células musculares, pero non exclusivosdelas.Están formados por dúas cadeas dunha proteína globular, aactina, agrupadas entre sí helicoidalmente.A actina asóciase a outras proteínas segundo o tipo demicrofilamento de que se trate, e da función que desempeñe nacélula.
  9. 9. 1.2.1. MicrofilamentosFuncións dos microfilamentos : Dar rixidez mecánica a moitas prolongacións celulares: nasmicropilosidades intestinais atópanse microfilamentos de actinaxunto con villina e fimbrina dispostos paralelamente uns aoutros constituíndo unha especie de andamiaxe que estabilizaestas prolongacións; tamén a evaxinación e a invaxinación nosprocesos de exo e endocitose débese a microfilamentos deactina.
  10. 10. 1.2.1. Microfilamentos Son responsables da locomoción celular: o movemento depseudópodos das amebas e dos leucocitos débese amicrofilamentos de actina asociados a microtúbulos e filamentosintermedios. Permiten o movemento contráctil das células musculares óasociarse a miosina, troponina e tropomiosina (microfilamentosfinos: actina+troponina-tropomiosina; microfilamentos grosos:miosina).
  11. 11. 1.2.1. Microfilamentos Provocan correntes citoplasmáticas (ciclosis) que contribúen odesplazamento de orgánulos. ©bioapuntes http://images.google.com.ar/imgres? imgurl=http://www.anatomiahumana.ucv.cl/morfo1/foto1/contraccion.JPG&imgrefurl=http://www.anatomiahumana.ucv.cl/efi/modulo11.html&h=531&w=537&sz=40&hl =es&start=39&um=1&tbnid=iutXh7lw5DqBJM:&tbnh=131&tbnw=132&prev=/images%3Fq%3Dmiosina%26start%3D20%26ndsp%3D20%26um%3D1%26hl%3Des %26client%3Dfirefox-a%26rls%3Dorg.mozilla:es-ES:official%26sa%3DN
  12. 12. 1.2.2. Microtúbulos :Son os máis abundantes do citoesqueleto e están formados porfilamentos tubulares (ocos) constituídos pola polimerización desubunidades proteicas dunha esferoproteína (globular) chamadatubulina que pode ser de dous tipos: tubulina α e tubulina β.As moléculas de ambolos dous tipos asócianse formandodímeros que a súa vez orixinan filamentos verticais(protofilamentos) que son os responsables de conformar aestrutura dos microtúbulos.
  13. 13. 1.2.2. Microtúbulos : ©webs.uvigo.es ©ht.org.ar
  14. 14. 1.2.2. Microtúbulos :Os microtúbulos, en moitos casos, créanse e destrúense segundoas necesidades da célula. Así, podemos atopar estruturasestables (permanecen na célula) como son os flaxelos, okinetosoma ou corpo basal e os centriolos do centrosoma; eestruturas lábiles (temporais) como son os filamentos do fusoacromático, os dos pseudópodos ou os que orixinan asinvaxinacións e evaxinacións da membrana plasmática.
  15. 15. 1.2.2. Microtúbulos : Funcións :- Manteñen a forma das células. Comprobouse en organismosunicelulares que se despolimerizamos os microtúbulos a célulaperde a súa forma.- Serven de canais de transporte intracelular: nas célulaspigmentarias a melanina é transportada por microtúbulos; otransporte axónico de neurotransmisores tamén se debe a eles...- Organizan os compoñentes do citoesqueleto, incluíndomicrofilamentos e filamentos intermediarios.- Responsables, como xa dixemos, de estruturas estables(centriolos, flaxelos...) e lábiles (pseudópodos, fuso acromático...).
  16. 16. 1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos 1.2.3.1. Centriolos : Estrutura dos centriolos :Estrutura 9+0 = porque non posúe microtúbulos centrais e estánformados por nove tripletes.Cada centriolo é un cilindro oco cuxa parede está formada pormicrotúbulos que están lixeiramente inclinados repecto do eixe docilindro que delimitan. Estos microtúbulos asócianse en grupos detres ou tripletes e sempre hai nove tripletes por centriolo.
  17. 17. 1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos 1.2.3.1. Centriolos : Estrutura dos centriolos :En cada triplete, os microtúbulos están unidos en toda a súalonxitude e teñen en común unha parte da parede.Asociados a estes microtúbulos atópanse proteínas que formanpontes que unen lonxitudinalmente os tripletes mantendo aestrutura centriolar.
  18. 18. 1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos 1.2.3.1. Centriolos : Características dos centriolos :Os centriolos están relacionados coa organización dos microtúbulosdo citoesqueleto actuando a través dunha zona densa localizada o seuarredor denominada Centro Organizador de Microtúbulos (C.O.M.);éste é semellante as zonas densas que existen nas células vexetais(as células vexetais non posúen centriolos).Por tanto, os centriolos son exclusivos das células animais, elocalízanse preto do núcleo.
  19. 19. 1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos 1.2.3.1. Centriolos : Características dos centriolos :Teñen forma de cilindro oco e son dous que se dispoñenperpendicularmente un ó outro; o conxunto de dous centriolosdenomínase diplosoma. O diplosoma está rodeado dunha zona máisdensa chamada centrosfera ou esfera de atracción. Arredor dela haiunha serie de microtúbulos a xeito de radios que constitúen o áster.O conxunto formado polos centriolos e o C.O.M. Denomínasellecentrosoma. Todas as estruturas formadas por microtúbulos comocilios, flaxelos e fuso acromático derivan do centrosoma.
  20. 20. CENTRIOLOS ©lace-abp2007.blogspot.com©IESRAYUELA ©wikipedia
  21. 21. 1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos 1.2.3.1. Centriolos : Funcións dos centriolos :- Determinan a posición exacta do C.O.M. nas células animais.- Durante a división forman o fuso acromático.
  22. 22. 1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos 1.2.3.2. Cilios e Flaxelos• Características :Son prolongacións citoplasmáticas dotadas de movemento.Tanto cilios como flaxelos posúen idéntica estrutura, pero varían no tamaño e no número. Os cilios son estruturas curtas (5-10 micras) e numerosas; os flaxelos son máis longos (100 micras), pero aparecen en menor número.
  23. 23. 1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos 1.2.3.2. Cilios e Flaxelos• Estrutura :Posúen tres partes: Talo ou axonema : eixe rodeado de membrana plasmática que no seu interior posúe un feixe de microtúbulos en estrutura 9+2 (9 pares de microtúbulos periféricos + 1 par central). Zona de transición : lugar onde o par de microtúbulos centrais se interrompe.
  24. 24. 1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos 1.2.3.2. Cilios e Flaxelos Corpúsculo basal, kinetosoma ou cinetosoma : ten a mesma estrutura que un centriolo (formado por tripletes e sen o par central), e constitúe o sistema de anclaxe do cilio ou flaxelo á célula.
  25. 25. CILIOS E FLAXELOS©uvigo.es ©iesrayuela
  26. 26. 1.2.3. Estruturas formadas por microtúbulos 1.2.3.2. Cilios e Flaxelos• Funcións : Permiten o desprazamento de células. Os cilios ademais provocan turbulencias ou correntes arredor das células que permiten a cpatura de partículas alimenticias.NOTA : O flaxelo bacteriano e diferente o de eucariotas, xa que está formado por flaxelina e ademais é unha estrutura extracelular que non está, polo tanto, rodeado de membrana plasmática.
  27. 27. 1.3. Os ribosomasSon complexos supramoleculares constituídos por ARN r e proteínas.Son pequenos (15-30 nm) e só se observan a M.E.Cada ribosoma consta de dúas subunidades, a subunidad maior e a menor, que se separan despois de cada ciclo de síntese proteica.Poden aparecer dispersos no citoplasma, asociados o retículo endoplasmático rugoso (RER), no interior de mitocondrias (mitorribosomas) ou no interior dos cloroplastos (plastorribosomas).Podémolos atopar de xeito individual ou en grupos unidos a un filamento de ARNm formando os polisomas ou polirribosomas.
  28. 28. 1.3. Os ribosomas• Tipos : 70S: máis pequenos, atopámolos en procariotas , mitocondrias e plastos. Subunidade maior 50S + subunidade menor 30S. 80S: de maior tamaño, aparecen en eucariotas. Subunidade maior 60S + subunidade menor 40S.• Función : Son o lugar de síntese de proteínas cando se asocian ó ARN m.
  29. 29. RIBOSOMAS ©biologia.edu.ar©ucm.es ©educamadrid
  30. 30. 1.4. Orgánulos celulares (membranosos) 1.4.1. Retículo EndoplasmáticoO citoplasma está percorrido por unha serie de cavidades pechadas de sitintas formas que están limitadas por unha membrana similar a m pl, pero de menor espesor e con máior % de proteínas. Estas cavidades ramifícanse e están comunicadas constituíndo o que denominamos retículo endoplasmático (RE).• Tipos :Hai dous tipos de RE, o retículo endoplasmático liso (REL) e o retículo endoplasmático rugoso (RER), este último posúe ribosomas adosados a cara externa da súa membrana e continúase coa envoltura nuclear.
  31. 31. RETÍCULO ENDOPLASMÁTICO ©ESCUELAPEDIA.COM
  32. 32. 1.4.1. Retículo Endoplasmático• Funcións :  Síntese de proteínas: os ribosomas asociados á membrana do RER son responsables da biosíntese proteica. As proteínas obtidas poden percorrer distintos camiños: - Ser transferidas ó interior das cavidades do RER e actuar aquí; dende o ineterior ser transportadas o Aparato de Golgi e a súa vez ser tranferidas a outros lugares específicos da célula ou ben ser secretadas o medio externo nun proceso de secrección. - Poden quedarse na membrana do RER porque son constituíntes da mesma ou ben son transportadas a outros orgánulos para constituír parte da membrana dos mesmos.
  33. 33. 1.4.1. Retículo Endoplasmático Glicosilación : a maoría das proteínas do RER están glicosiladas, e dicir, unídas a oligosacáridos. Este proceso é unha das funcións máis importantes que desempeña o RER, orixina glicoproteínas e ocorre no interior das cavidades do retículo (esta é a razón pola que os ribosomas libres non producen glicoproteínas). O proceso de glicosilación complétase no Aparato de Golgi.
  34. 34. 1.4.1. Retículo Endoplasmático Biosíntese de lípidos : os lípidos que forman parte das membranas celulares, fosfolípidos e colesterol, sintetízanse no REL, por ser neste compartimento celular onde se atopan os enzimas necesarios para este proceso. Os ácidos graxos, sen embargo, son sintetizados no hialoplasma. O RE é, por tanto, o lugar onde a célula sintetiza a maioría das proteínas e lípidos das membranas celulares; posteriormente estos constituíntes son transportados mediante vesículas e coa participación do Aparato de Golgi os seus lugares de destino ( membranas de orgánulos ou m pl).
  35. 35. 1.4.1. Retículo Endoplasmático Detoxificación : no REL existen enzimas capaces de eliminar a toxicidade de moitas substancias prexudiciais para á célula, xa sexan producidas por ela mesma como consecuencia do seu metabolismo, ou ben procedentes do exterior como poden ser herbicidas, insecticidas, medicamentos, conservantes... A detoxificación consiste en introducir nas moléculas tóxicas un grupo hidroxilo, amino... Co fin de aumentar a hidrosolubilidade e acelerar a súa eliminación p.e. mediante a bile, os ouriños, o suor... A función de detoxificación e realizada principalmente polas células dos riles, pulmóns, intestino e pel.
  36. 36. 1.4.2. Aparato de GolgiAtópase habitualmente preto do núcleo e soe rodear ós centriolos se os hai.Está formado pola agrupación de sacos membranosos apilados e rodeados dun conxunto de pequenas vesículas. Cada pila de sacos denomínase dictiosoma. En torno a cada dictiosoma, atopamos as pequenas vesículas que se orixinan por xemación a partir del.É unha estrutura que crece continuamente, de xeito, en cada dictiosoma podemos diferenciar unha cara Cis ou de formación localizada máis preto do RER e unha cara Trans ou de maduración orientada cara a m pl. Deste cara trans parten as vesículas, constituíndo vesículas de secrección de distintas substancias.
  37. 37. RETÍCULO-APARATO DE GOLGI-VESÍCULAS ©Proyecto Biosfera
  38. 38. 1.4.2. Aparato de Golgi• Funcións : Dirixe a circulación de macromoléculas nas células e selecciónaas. Recolle nas súas cavidades as proteínas sintetizadas no RER a través de vesículas (vesículas de transicción) orixinadas por xemación da membrana do RE. Forma membranas: as vesículas de secrección adósanse a m pl descargando o seu contido por exocitose. As membranas das vesículas fusiónanse coa m pl contribuíndo a aumentar a súa superficie. Sintetiza glicoproteínas e remata a glicosilación.
  39. 39. 1.4.2. Aparato de Golgi Sintetiza e distribúe polímeros de glícidos, como a celulosa e as pectinas que forman a parede vexetal. Forma os lisosomas.NOTA : As células secretoras caracterízanse por presentar un Aparato de Golgi moi desenvolvido. En certas células secretoras as substancias (basicamente proteínas) son sintetizadas e secretadas continuamente; na maioría dos casos, sen embargo, esto non sucede e a secrección lévase a cabo cando a célula percibe un estímulo (nervioso ou hormonal) que desencadea a exocitose.
  40. 40. 1.4.3. LisosomasOrgánulos celulares presentes en todas as células eucariotas (en vexetais aparecen asociados a vacuolas e a parede e non son característicos).Son vesículas rodeadas de membrana caraterizadas por posuír ata 40 enzimas diferentes do tipo das hidrolasas ácidas (proteasas, nucleasas, glicosidasas, lipasas...).Chámanse hidrolasas porque provocan a ruptura por hidrólise de distintos tipos de enlaces (glicosídicos, peptídicos...) e son ácidas porque só actúan a pH ácido.Polo tanto, son capaces de degradar macromoléculas e actúan a un pH óptimo (normalmente entre 3-6).
  41. 41. 1.4.3. LisosomasA membrana do lisosoma está fortemente glicosilada o que a protexe da súa propia dixestión, ademais esta membrana mantén o pH óptimo no seu interior (ATP-asa de bombeo de H+).Por outra banda, o feito de que as hidrolasas dos lisosomas funcionen a pH ácido facilita a protección, no caso da rotura da membrana lisosomal, do resto do citoplasma que posúe, en xeral, un pH neutro (7-7,3).A enzima máis característica dos lisosomas é a fosfatasa ácida que hidroliza enlaces éster e libera grupos fosfato.
  42. 42. 1.4.3. Lisosomas• Tipos : Lisosomas Primarios: só conteñen hidrolasas. Son vesículas de secrección recentes. Fórmanse por xemación do Aparato de Golgi. Lisosomas Secundarios : conteñen hidrolasas e sustratos en vías de dixestión. Segundo a substancia a hidrolizar diferenciamos vacuolas heterofáxicas ou dixestivas e vacuolas autofáxicas.
  43. 43. 1.4.3. Lisosomas• Funcións : os lisosomas realizan funcións de dixestión e almacenamento. No proceso podemos falar de: 1. Dixestión extracelular : verten o seu contido ó exterior da celula. P.e. fungos. 2. Dixestión intracelular : o lisosoma permanece no interior da célula. Neste caso diferenciamos entre autofaxia e heterofaxia.
  44. 44. 1.4.3. Lisosomas Autofaxia : os materias dixeridos son compoñentes da propia célula: porcións de RE, sáculos do A. de Golgi... A autofaxia é importante para as células por varias razóns: 1. Destrúe zonas danadas ou innecesarias. 2. Intervén en procesos de desenvolvemento (metamorfóse, reabsorción dun protoplasto dunha célula...). 3. Garante a nutrición en condicións desfavorables (obtención de nutrientes tras un xaxún prolongado).
  45. 45. 1.4.3. Lisosomas Heterofaxia : o sustrato é de orixe externo. O proceso posúe a dobre función de nutrir e defender a célula.Os sutratos son capturados por endocitose do medio extreno. O endosoma ou fagosoma fusionarase cun lisosoma 1º orixinando unha vacuola dixestiva. No interior desta producirase a dixestión de sustratos.Os produtos da dixestión pasan ó hialoplasma onde son reutilizados. Os non dixeribles poden orixinar unha vacuola fecal ou corpo residual que pode fusionarse coa m pl e verter os refugallos cara o exterior. Este proceso é habitual nos unicelulares, pero non sucede en pluricelulares.
  46. 46. 1.4.3. LisosomasNos pluricelulares os residuos non dixeribles retéñense no interior dos lisosomas orixinando o fenómeno de sobrecarga responsable do envellecemento celular.Os lisosomas envellecen, o contrario que outros orgánulos que nunha anciá poden non ter máis dun mes.Este envellecemento ponse de manifesto pola presenza de lisosomas de gran tamaño e gránulos de lipofuscina (refugallos metabólicos).
  47. 47. ©iesdionisioaguado
  48. 48. ©iesdionisioaguado
  49. 49. 1.4.4. PeroxisomasOrgánulos semellantes ós lisosomas, pero que non posúen hidrolasas ácidas, senón enzimas oxidativos cuxa función básica é a oxidación de distintas moléculas (p.e. SH2) orixinando H2O2. Esta auga osixenada é tóxica para a célula e deben reducila a auga, para o cal posúen unha enzima específica chamada catalasa ou peroxidasa.A diferenza das oxidacións que se producen nas mitocondrias, nas que se desenvolven nos peroxisomas a enerxía disípase en forma de calor e non está acoplada a síntese de ATP.
  50. 50. 1.4.5. VacuolosSon compartimentos rodeados de membrana con distintas finalidades na célula.Son máis característicos das células vexetais. Os vacuolos vexetais ocupan facilmente o 50% do volume celular, e poden chegar ó 90% en células maduras. O conxunto de vacuolos vexetais denomínaselle vacuoma. Orixínanse nas células vexetais xoves, a partir de vesículas do RE e do A. de Golgi. Nun principio, son moi abundantes e de pequeño tamaño, pero a medida que a célula madura vanse fusionando ata conformar un único gran vacuolo que unha a maior parte do interior celular.
  51. 51. 1.4.5. Vacuolos Funcións dos vacuolos : 1. Almacenamento de substancias: - Produtos de refugallo (tóxicos como o opio ou a nicotina que illan do resto do citoplasma). - Substancias de reserva: en moitas sementes (chícharos, xudías...) - Substancias que o vexetal emprega en relación a outras plantas ou animais: a. Pigmentos p.e. pétalos coloridos para atraer polinizadores. b. Alcaloides velenosos contra os predadores.
  52. 52. 1.4.5. Vacuolos Funcións dos vacuolos : 2. Crecemento: por acumulación de auga nos seus vacuolos, as células vexetais aumentan con rapidez o seu tamaño sen que lles supoña un gasto enerxético importante. 3. Regulan a P osmótica: as células regulan a cantidade de auga formando vacuolos hídricos (turxencia). Nas células animais hai vacuolos pulsátiles que verten o exterior o exceso de auga. 3. Vacuolos dixestivos : son característicos das células animais e están relacionados con procesos de nutrición. Posúen enzimas hidrolíticos.
  53. 53. 1.5. Orgánulos de dobre membrana: mitocondrias e cloroplastos.1.5.1. A orixe: Teoría endosimbióticaAs mitocondrias e cloroplastos posúen, ademais dunha dobre membrana, outras características comunes; como son a presenza de ADN, ARN e proteínas propias que capacitan a estes orgánulos para a síntese dalgunhas proteínas da súa estrutura e a división independente do resto da célula.
  54. 54. 1.5.1 A Orixe: Teoría endosimbióticaEn distintos artigos publicados entre finais dos 60 e principios dos 80 Lynn Margulis propuso unha teoría para explicar estas similitudes, e por ende, a orixe destes orgánulos e da propia célula eucariota.A teoría endosimbiótica de Margulis é, na actualidade, a máis aceptada pola comunidade científica.Esta teoría propón que a célula eucariota podería deberse á simbiose permanente entre distintos tipos de procariotas.Uns procariotas foron vitimas da captura fagocítica por parte dun precusor ancestral, pero conseguiron sobrevivir grazas a establecer unha relación simbiótica co seu predador.
  55. 55. 1.5.1 A Orixe: Teoría endosimbióticaDeste xeito, os antepasados das mitocondrias serían bacterias aerobias e os dos cloroplastos procederían de algas cianofíceas, os cilios e flaxelos poderían derivar tamén de bacterias espiroquetas. jvilchez2009.blogspot.com ©jvilchez2009.blogspot.com ©payala.mayo.uson.mx
  56. 56. 1.5.1 A Orixe: Teoría endosimbióticaEsta teoría baséase nas notables semellanzas entre estos orgánulos e as bacterias: 1. Presenza dunha molécula de ADN circular dobre non asociado a histonas. 2. Unha cadea de transporte electrónico asociado a membrana (memb. interna nas mitocondrias; memb. dos tilacoides nos cloroplastos) similar a cadea de transporte na m pl das bacterias. 3. Os mitorribosomas e plastorribosomas son 70S. 4. División similar á das bacterias (partición).
  57. 57. 1.5.2. MitocondriasSon orgánulos rodeados dunha dobre membrana e podemos atopalos en todas as células eucariotas.A membrana interna procedería da m pl do orgánulo fagocitado, mentres que a membrana externa pertencería a antiga vesícula do fagocito ancestral.A membrana externa é moi permeable (proteínas canal), a interna non tanto e atópase repregada sobre si mesma orixinando as cristas mitocondriais que aumentan moito a súa superficie.O espazo entre ambalas dúas membranas chámase espazo intermembranoso.A cavidade interna da mitocondria denomínase matriz mitocondrial
  58. 58. ©es.scribd.com©efn
  59. 59. 1.5.2. Mitocondrias Membrana interna mitocondrial : é máis rica en proteínas (80%) que outras membranas celulares, e entre os lípidos (20%) non hai colesterol (como nas bacterias). Os seus compoñentes principais son: 1. Proteínas da cadea de electróns. 2. ATP-sintetasas que catalizan a síntese de ATP. 3. Proteínas transportadoras que permiten o paso de ións e moléculas. Membrana externa mitocondrial : aseméllase a outras membranas (RE) e nela hai: 1. Proteínas canal que a fan moi permeable. 2. Enzimas p.e. os que activan os ácidos grasos para que poidan entran na matriz e sexan oxidados.
  60. 60. 1.5.2. Mitocondrias Matriz mitocondrial : nesta cavidade interna da mitocondria hai: 1. ADN mitocondrial circular dobre para a síntese de proteínas mitocondriais. 2. Mitorribosomas 70S para esa síntese proteica. Libres ou asociados á memb. int. 3. Auga, ións, ADP, ATP, CoA e moitas enzimas. Entre as enzimas destacamos: a. As que interveñen na replicación, transcrición e tradución do ADN mitocondrial. b. As que actúan na oxidación de mc procedentes do catabolismo do hialoplasma.
  61. 61. ©juntadeandalucia.es©profesorenlinea ©Tertuliadeamigos.webvecindario
  62. 62. 1.5.2. Mitocondrias Funcións das mitocondrias :Son as responsables da respiración celular , son , polo tanto, as “centrais enerxéticas” encargadas de suministrar a maior parte da enerxía para as actividades celulares. División :Básicamente por dous mecanismos segmentación (invaxinación de membranas) ou por partición (tabique e invaxinación).
  63. 63. 1.5.3. CloroplastosOrgánulo exclusivo das células vexetais. Posúen ,oitas semellanzas coas mitocondrias, aínda que soen ser ovoides ou esféricos e demaior tamaño.Teñen unha dobre membrana que delimita o denominado espazo intemembrana do cloroplasto.A membrana externa é moi permeable e a interna menos como en mitocondrias, pero sen embargo, esta última non posúe cristas.A cavidade interna do cloroplasto chámase estroma e está percorrido por un sistema de membranas denominados tilacoides.
  64. 64. 1.5.3. CloroplastosOs tilacoides poden percorrer ó longo o interior do cloroplasto e fálase dos tilacoides do estroma ou poden apilarse en sacos e denomínanse tilacoides dos grana ou grana. Estroma : na cavidade interna mitocondrial atópanse os seguintes compoñentes: 1. Enzimas da fase escura da fotosíntese (fixación do CO 2 no ciclo de Calvin, reducción de nitratos...) 2. Inclusión: gránulos de amidón, gotas de graxa... 3. ADN dobre e circular. 4. Plastorribosomas 70S.
  65. 65. 1.5.3. Cloroplastos Membrana tilacoidal : nestas membranas hai algúns dos compoñentes exclusivos destes orgánulos: 1. Pigmentos que absorben a luz: clorofilas e carotenoides. 2. A cadea fotosintética de transporte electrónico. 3. ATP-sintetasas do cloroplasto. División do cloroplasto : Similar á das mitocondrias.
  66. 66. ©proyecto Biosfera ©biologia.edu.ar
  67. 67. 1.5.3. Cloroplastos Función : realizan a fotosíntese.Proceso que consiste en captar a enerxía luminosa transformandoa en compostos orgánicos (enerxía química) de alto poder redutor (NADPH) e compostos de enlaces altamente enerxéticos (ATP). (Fase luminosa).Estos compostos utilizaranse para reducir e asimilar elementos constitutivos da materia viva (C,N e S) que soen atoparse na natureza nun alto grao de oxidación (CO2, NO3-...). (Fase escura).
  68. 68. 1.5.3. CloroplastosE dicir, a fase luminosa suministra a Eª necesaria en forma de ATP e de NADPH para impulsar unha serie de reaccións (fase escura) nas que a partir de moléculas inorgánicas (CO2 e auga principalmente) formaránse compostos orgánicos (en primer termo glícidos como a glicosa).Fórmula xeral referida a glicosa :6CO2+ 6H2O + Eª Solar C6H12O6 + 6O2
  69. 69. ©tsbbenitobios.blogspot.com/2010_09_01_archive.html
  70. 70. G R A Z A S P O L A V O S A A T E N C IÓ N ©envia.xoc ©SCIENTIAFUTURA

×