Your SlideShare is downloading. ×
A saúde humana
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×
Saving this for later? Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime – even offline.
Text the download link to your phone
Standard text messaging rates apply

A saúde humana

163
views

Published on

Conceptos básicos sobre saúde humana. Nivel 3º ESO.

Conceptos básicos sobre saúde humana. Nivel 3º ESO.

Published in: Education

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
163
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
6
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. A SAÚDE HUMANAProfesor: Adán Gonçalves
  • 2. 1. A SAÚDE E A ENFERMIDADE•Saúde: segundo a OMS a saúde é “un estado de completobenestar físico, mental e social”.•Enfermidade: constitúe calquera alteración do estado desaúde por causa física, mental ou social.
  • 3. 1. A SAÚDE E A ENFERMIDADE1.1. Tipos de Enfermidades: Enfermidades físicas: producidas por unha lesión, infección ouproceso dexenerativo no organismo. Son as máis recoñecibles epodémolas clasificar en: - Infecciosas: un axente patóxeno introdúcese no organismo. P.e. gripe, salmonelose... - Non infecciosas: outras causas (xenéticas, ambientais...). P.e. hemofilia, moitos tipos de cancro... Enfermidades mentais: debidas a un mal funcionamento docerebro que conduce a unha diminución da capacidade mental ou aalteracións da conduta. P.e. esquizofrenia, fobias... Enfermidades sociais: ocasionadas polo entorno social (violencia,carencias educativas...) P.e. agresividade social, tabaquismo,drogadición, alcoholismo...
  • 4. 1. A SAÚDE E A ENFERMIDADEOs tres tipos de enfermidades relaciónanse entre sí.P.e. un entorno social negativo pode conlevar trastornos graves naconduta.Asi mesmo, a saúde é básicamente unha responsabilidade persoal, epara mantela é necesario levar a cabo hábitos saudables: hixienecorporal, alimentación axeitada, descanso, exercicio físico...
  • 5. 2. AS ENFERMIDADES INFECCIOSASContraemos unha enfermidade infecciosa cando sufrimos a invasiónpor algún axente patóxeno que é capaz de reproducirse no nosoorganismo ocasionándonos un prexuízo.Medios de infección:• A través do aire (p.e. gripe)•Por medio dalgún obxecto contaminado (p.e. tétano)•Por contacto físico directo (p.e. as ETS)•Pola inxestión dun alimento contaminado (p.e. salmonelose)
  • 6. 2. AS ENFERMIDADES INFECCIOSASAxentes causantes de enfermidades infecciosas
  • 7. Axentes causantes de enfermidades infecciosas Malaria ToxoplasmosePlasmodium(protozoo) Toxoplasma (protozoo)
  • 8. Axentes causantes de enfermidades infecciosas Amebiase Pneumococcos (bacteria-pneumonia) (amebas) Influenza(virus da gripe) VIH (SIDA)
  • 9. 3. A TRANSMISIÓN DE ENFERMIDADES INFECCIOSASA invasión por axentes patóxenos pode verse facilitada por algúns factores: Microorganismos oportunistas: reemplazan os microorganismos habituaisdo noso organismo, por exemplo tras un tratamento con antibióticos. Estosoportunistas poden xerar infeccións se son patóxenos. Organismos vectores: non producen a enfermidade, pero son o vehículopara a infección. P.e. o mosquito (Anopheles) que transmite a malaria. Contaxio: proceso polo que os patóxenos pasan dun individuo enfermo aoutro san. Cando a enfermidade se estende por unha zona afectando a unmaior nº de persoas falamos de epidemia. Cando a epidemia é global fálasede pandemia.
  • 10. 3. A TRANSMISIÓN DE ENFERMIDADES INFECCIOSAS Enfermidades de transmisión sexual (ETS) Mediante o contacto sexual poden transmitirse certas enfermidades o compartir distintos fluidos corporais. Só se consideran ETS aquelas enfermidades que se contaxian máis frecuentemente por medio dunha relación sexual. Por exemplo, a gripe ou a viruela (enfermidade erradicada) poden transmitirse por contacto sexual, pero non se consideran ETS porque hai moitas outras formas de contaxio. As ETS poden afectar principalmente o aparello reprodutor (sífilis ou candidíase) e outras afectan gravemente a outras partes do corpo (SIDA, hepatite...)
  • 11. 3. A TRANSMISIÓN DE ENFERMIDADES INFECCIOSAS Principais ETS Nome Axente Síntomas patóxeno Candidíase Candida albicans Mucosa vaxinal, menos no pene: (fungo) proído. Gonorrea Neisseria Ap. reprodutor e excretor: gonorrhoeae inflamación e micción dolorosa. (bacteria) Ocasionalmente infección xeneralizada. Sífilis Treponema Ap. Reprodutor: Úlceras. pallidum (bacteria) Infección t. nervioso: tolemia. Herpes xenital Herpes virus Epitelios: chagas e ampolas. Hepatite B e C Virus da hepatite Fígado: debilidade, dores, acumulación tóxicos en sangue. Sida VIH Sistema inmunitario: diminúe a defensa. Problema cos axentes oportunistas.
  • 12. 4. AS DEFENSAS DO NOSO ORGANISMOAxentes externos (virus, po, protozoos...) que poden ser patóxenos chegan atomar contacto coa pel e as mucosas, incluso co sangue a través das feridas. Entón, cómo é posible que non estemos constantemente enfermos?Débese ao noso Sistema Inmunitario que neutraliza as actividades destesaxentes estranos.Podemos dividir o sistema inmunitario en tres niveis de defensa: Barreiras Físicas Resposta inmunitaria inespecífica-.A Reacción inflamatoria. Resposta inmunitaria específica-A xeración de anticorpos
  • 13. 4. AS DEFENSAS DO NOSO ORGANISMOBarreiras físicas:-A pel e as mucosas.- Secreccións: lágrimas e saliva (posúen lisozima), suor,mucosidades, cerume dos oídos, ácido do estómago (HCl)...
  • 14. 4. AS DEFENSAS DO NOSO ORGANISMO Resposta inmunitaria inespecíficaSe a pesar das barreiras atopadas no seu camiño os patóxenoslogran entran no organismo a segunda liña de defensa entra enacción;A Reacción Inflamatoria:•É unha reposta inespecífica porque actúa sempre igualindependentemente do patóxeno.•É rápida, pero puco duradeira.•E levada a cabo por uns glóbulos brancos denominados fagocitos oucélulas fagocitarias que se encargan de dixerir os patóxenos. Osmáis importantes son os macrófagos que derivan dos monocitos dotorrente sanguíneo.
  • 15. 4. AS DEFENSAS DO NOSO ORGANISMOReacción inflamatoria:1. Tras a entrada dos xermes, os capilares sanguíneos dilátanse na zona afectada para achegar máis sangue o que provoca o arrubiamento e o aumento da temperatura local.2. O plasma sae dos capilares (suministra materiais de reparación) e produce inchazo (edema); ademais aumenta a sensibilidade nerviosa (dor) e soe producirse tumoración.3. Os monocitos saen dos vasos sanguíneos cara o tecido afectado transformándose en fagocitos macrófagos.4. Os fagocitos capturan e dixiren os xermes.5. Na zona de infección pode aparecer pus que é un acumulo de restos celulares, xermes e fagocitos.
  • 16. Reacción inflamatoria
  • 17. Reacción inflamatoria
  • 18. 4. AS DEFENSAS DO NOSO ORGANISMO Resposta inmunitaria específica•Constitúe a terceira liña de defensa.•É específica porque actúa recoñecendo o axente estraño que penetra noorganismo.•É máis lenta que a inespecífica, pero máis duradeira.•Lévana a cabo principalmente outros glóbulos brancos, os linfocitos, coacooperación doutras células defensivas.•Baséase na produción de anticorpos por parte dos linfocitos queneutralizan específicamente o axente patóxeno (antíxeno).•Tras vencer a infección, os linfocitos manteñen a súa capacidade deprodución de anticorpos específicos frente ese patóxeno (“célulasmemoria”); o que permite unha resposta máis rápida e eficaz se seproduce unha nova entrada do axente (Inmunización).
  • 19. 4. AS DEFENSAS DO NOSO ORGANISMO Resposta inmunitaria específicaConceptos clave:• Anticorpo: proteína producida polos linfocitos para neutralizar o antixeno.• Antíxeno: substancia recoñecida polo organismo como estraña que é capaz de activar a resposta inmunitaria.Pasos da resposta específica: fica1. Os macrófagos (fagocitos) fagocitan os xermes patóxenos.2. Trala inxestión os macrófago presentan cara os linfocitos unha “sinais” que lles permite aos linfocitos producir anticorpos específicos contra o antíxeno.3. Os anticorpos neutralizan o patóxeno e os linfocitos destrúen as células infectadas.
  • 20. 4. AS DEFENSAS DO NOSO ORGANISMO Resposta inmunitaria específica
  • 21. 5. TRATAMENTO E PREVENCIÓN DE ENFERMIDADES Os hábitos saudables e a prevención axúdanos a evitar infeccións.Se a pesar disto contraemos unha enfermidade infecciosa, como a curamos? Para elo precisamos seguir un tratamento.
  • 22. 5. TRATAMENTO E PREVENCIÓN DE ENFERMIDADESTRATAMENTO:Cada tipo de enfermidade infecciosa ten un tratamento diferente.• Para os fungos aplícase na zona infectada antimicóticos que osmatan.• Para as bacterias utilízanse antibióticos que son subtancias químicasque as matan (bactericidas) ou que evitan a súa proliferación(bacteriostáticos). Algúns antibióticos aplícanse directamente eoutros inxírense ou inxectanse.• No caso dos protozoos utilízanse substancias químicas específicas.
  • 23. 5. TRATAMENTO E PREVENCIÓN DE ENFERMIDADESTRATAMENTO:• Nos virus o tratamento pode ser moi variado. Nalgúns é suficientecoa actuación dos anticorpos do noso propio sistema inmunitario ecoidados persoais (alimentación sá, beber moito, evitar o frío...; p.e. nagripe); noutros casos utilízanse medicamentos específicos chamadosantivirais (p.e. no tratamento no VIH (retrovirais)).
  • 24. 5. TRATAMENTO E PREVENCIÓN DE ENFERMIDADESTRATAMENTO:Nalgunhas infeccións graves pódese administrar soro ao paciente,que leva os anticorpos específicos para o virus ou para a toxinabacteriana.Se o sistema inmunitario está debilitado polos virus, é frecuente quese produza infección bacteriana opostunista; nese caso, o médicoadoita recetar un antibiótico para infección bacteriana.
  • 25. 5. TRATAMENTO E PREVENCIÓN DE ENFERMIDADESPREVENCIÓN:•Vacina: é un preparado que contén os virus ou as bacterias causantesdunha infección, pero inactivados, de xeito que non poden causarningún dano nin multiplicarse. Para que?Aínda que están inactivados, o noso sistema inmunitario recoñeceoscomo estraños e prepara os linfocitos para produciren anticorposespecíficos. Deste xeito, cando no futuro tomamos contacto coantíxeno-patóxeno os anticorpos son fabricados rapidamenteprovocando unha resposta inmediata e eficaz que impide a infección.
  • 26. A penicilina: penicilina• Foi o primeiro antibiótico.• Descuberto por A. Flemingen 1928.• Utilización masiva durante acampaña de Normandia (1944).• En 1945 Fleming e outrosinvestigadores reciben oNobel de Mediciña.
  • 27. Fontes-Ligazóns das imaxes:•blogs.scientificamerican.com•esmas.com•institutobernabeu.com•lacienciaysusdemonios.com•neofronteras.com•presentación “Salud-enfermedad” da profesora Marián Sola.•toxoplasma-gondii.blogspot.com.es/•wikipedia