• Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
155
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0

Actions

Shares
Downloads
1
Comments
0
Likes
0

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. Het seizoen 2009 – 2010 van Dalfsen A1 By Steve Oosterkamp ©
  • 2. Inhoud: 1. Het voorbereidende werk; 3 de bezem door de selectie 2. De start nadert; 4 over de nieuwe outfit en een mislukt bekeravontuur 3. Het begin in de hoofdklasse; 6 over verassende punten en weigeren van kunstgras 4. Oktober; 7 over rode kaarten, hechtingen en een memorabele feestavond 5. Vervolg competitie; 8 over proefspelers, nederlagen en ontbonden contracten 6. November; 10 maand vol teleurstellingen 7. Winterstop; 12 over afgelastingen en een mogelijke ommekeer 8. Het begin van de tweede seizoenshelft; 13 over de feestavond en vertrouwen Putten 9. Maart; 15 over pannenkoeken en broodjes kroket 10. April; 16 over keiharde duels en degradatie uit de hoofdklasse 11. Seizoensafsluiting; 17 over stunten tegen de subtop en de uitreiking van de awards
  • 3. Deel 1: Het voorbereidende werk; de bezem door de selectie. Mei 2009. Het voetbalseizoen 2008/2009 zit er inmiddels op en net als vele andere ploegen richt Dalfsen A1 zich alweer op het seizoen dat volgt. Het hoogste jeugdelftal van de vereniging heeft zich weten te handhaven in de Hoofdklasse A, en zal gedurende het seizoen 2009/2010 dus ook in die klasse uitkomen. Nog voordat de transfermarkt open gaat is de selectie van Dalfsen A1 al grotendeels bekend en er kan gezegd worden dat er een ware leegloop heeft plaats gevonden, zowel binnen de spelersselectie als in de technische staf. Trainer Jan Klaassen neemt na een aantal succesvolle seizoenen bij SV Dalfsen afscheid van de club, zijn opvolger staat klaar in de persoon van Joop Tichelaar (47). De vereniging heeft het vertrouwen uitgesproken in de oud-trainer van onder meer Alcides A1 en Owios A1. Bij FC Zwolle A1 heeft de oefenmeester in het seizoen 2002/2003 ervaring opgedaan als assistent-trainer. Ook nieuw binnen de technische staf van Dalfsen A1 is leider Ard Busscher, hij is de opvolger van Roy Schoemaker. Op het palmares van Busscher prijkt onder andere Dalfsen C2. Zoals ieder jaar is er één persoon bij Dalfsen A1 die met zekerheid aanblijft, uiteraard gaat het hier om de trouwe assistent- scheidsrechter Niek van der Vegt, hij beschikt over een contract voor het leven. Met deze drie mannen start de geheel vernieuwde selectie van Dalfsen A1 het seizoen. Dat de selectie geheel vernieuwd is, is nog zacht uitgedrukt. Er kan gerust gesproken worden van een ware leegloop, want acht spelers maken in de zomer van 2009 de overstap naar een ander team. Het centrale duo Koen Sloot / Jan-Willem Bremmer vertrekt naar Dalfsen 1, evenals Wouter Middelveen en het aanvallende koningskoppel Vincent Jansen of Lorkeers / Remco Hultink. Verdedigers Hendrik Noten en Raymon Meyer spelen na de zomer bij Dalfsen 5, en Leo Pessink zal zijn wedstrijden gaan spelen voor Dalfsen 2. Tegenover deze vertrekkende spelers stond de komst van een groot aantal nieuwelingen. Doelman Coen Scheperboer is afkomstig van Dalfsen B1, maar zal helaas nog maanden geblesseerd moeten toekijken. Hayo de Haan, Stefan Bredewold, Jelle Boerstra en clubiconen Jorrit Jansen en Dennis Zwienenberg vormen de geheel vernieuwde verdedigingslinie. Allen komen ze over van Dalfsen B1, dat zich vorig jaar met moeite wist te handhaven in de 2e klasse E. Ook afkomstig van Dalfsen B1 zijn aanvallers Willem te Wierik, Luc van der Vegt, Erik Koedijk en Steve Oosterkamp. Tevens heeft het bestuur van A1 overeenstemming bereikt dat B1-spelers Tom Hultink, Jorick Pasman en Leon Schokker zullen meetrainen met de selectie van A1 en tevens kunnen zij opgeroepen worden voor de wedstrijden wanneer dat nodig blijkt te zijn. Waren er dan helemaal geen spelers die hun clubje gewoon trouw zouden blijven, en de verleiding van de transfermolen konden weerstaan? Jawel. Doelman Mark Knol en
  • 4. middenvelder Alexander Habers verlengden hun contracten bij Dalfsen A1, en zouden gaan beginnen aan hun derde seizoen als A1-speler. Ondanks interesse van enkele topclubs besloten ook Stefan Jansen of Lorkeers, Ruben Middelveen, Mathijs Linders, Kars Boersma en Nick Boerdijk bij te tekenen, en dus begint Dalfsen A1 het seizoen met een geheel vernieuwde, maar wel brede selectie van maar liefst twintig spelers. Voor de zomerstop begint speelt de selectie van Dalfsen A1 al twee oefenwedstrijden. Op 26 mei is aartsrivaal ASC ‟62 A1 de tegenstander, uitkomend in de 1e klasse A. Al snel blijkt dat er grote interesse is onder de bevolking en Sportpark Gerner wordt speciaal voor dit affiche uitgebreid met tribunes aan één lange zijde, en achter beide doelen. De massaal aanwezig fans krijgen echter geen waar voor hun geld, Dalfsen A1 begint teleurstellend met een 0-2 nederlaag tegen de blauw-witte buren. Een week later volgt de tweede oefenwedstrijd, deze is tegen SVI A1, spelend in dezelfde klasse als ASC ‟62 A1. Dit maal is de selectie van Joop Tichelaar wel bij de les, het wint met 3-2 na een 3-0 voorsprong bij rust. De zomerstop wordt dus ingeluid met een verdiende overwinning. De selectie krijgt een trainingsschema mee, met voor iedereen een perfect uitgemeten programma. Dit programma bestaat uit loopwerk, te weten drie series van zeven herhalingen van zes keer. En dat vier keer herhalen. Drie keer per dag. Dit alles zodat er in topconditie aan het seizoen 2009/2010 begonnen kan worden. Deel 2: De start nadert; over de nieuwe outfit en een mislukt bekeravontuur. De zomerstop is voorbij. Voor de één heeft deze periode zonder voetbal veel te lang geduurd, de ander had liever een paar weken langer vakantie gehad. Op maandag 10 augustus komt de geheel vernieuwde selectie van Dalfsen A1 bijeen voor de eerste training van het nieuwe voetbalseizoen. Traditioneel zijn er weer vele duizenden supporters aanwezig op Sportpark Gerner om de nieuwe aanwinsten voor het eerst met eigen ogen aan het werk te zien. Ook de fanshop is geopend zodat iedereen de mogelijkheid heeft om de gloednieuwe outfit van Dalfsen A1 zelf aan te schaffen. Dit jaar is er gekozen voor een klassiek groen trainingsshirt, welke via het netwerk van oefenmeester Joop Tichelaar geregeld konden worden. De training
  • 5. zelf doet bij veel supporters, en ook bij de hoofdtrainer, de wenkbrauwen fronsen. Hier en daar is er een speler die moeite heeft om het tempo bij te houden. Duidelijk is dat bij sommigen het welbekende trainingsschema al aan het begin van de vakantie bij het oud papier lag. Vijf dagen na de eerste training staat de eerste oefenwedstrijd van de voorbereiding op het programma. De zon schijnt fel, het veld ligt er bij als een biljartlaken, maar eersteklasser Wijhe ‟92 A1 is met 1-2 te sterk op het veld voor de kantine. Doelpunt van de Dalfsenaren komt op naam van Stefan Jansen of Lorkeers, uit een hoekschop kopt hij de eerste A1-goal van het seizoen binnen. Conditioneel moet er nog het één en ander gebeuren, zoveel is duidelijk. Die week wordt er hard getraind, en ook buiten het veld krijgt de ploeg gestalte. Er wordt een prachtige telefoonboom geïntroduceerd, waardoor binnen 294902 minuten iedereen op de hoogte is wanneer er bijvoorbeeld een wedstrijd is afgelast. Verder wordt de selectie voorzien van trainingspakken met clublogo, wat de professionaliteit verhoogt. De eerste officiële wedstrijd van het seizoen staat later die week op het programma. In IJsselmuiden is het plaatselijke IJVV A1 de tegenstander in een duel in de poulefase van de KNVB-Beker. Dalfsen begint het duel uitstekend, al binnen enkele minuten lag de bal na een opmerkelijke carambole achter de kansloze doelman van IJVV. Nog voor rust deed de thuisploeg al twee keer wat terug en werd de eindstand bepaald op 2-1. Een pijnlijke nederlaag voor de roodgelen, zeker omdat dit op papier de minst sterke tegenstander van de poule was. Twee dagen later kwam Be Quick ‟28, uitkomend in de derde divisie op bezoek in Dalfsen om met een 1-4 overwinning weer te vertrekken en op 29 augustus werd het bekertoernooi afgesloten met een nipte en enigszins onverdiende 0-6 nederlaag tegen de tweede-divisionisten van Go Ahead Kampen A1. De bekeraspiraties konden weer een seizoen de ijskast in. Waar Dalfsen A1 ooit een ware cupfighter was, bleek de groepsronde dit seizoen al het eindstation.
  • 6. Al met al geen optimale voorbereiding op de competitie voor Dalfsen A1, het niveau zou duidelijk omhoog moeten. Nog voor de start van de hoofdklasse A wordt er een heuse spelersraad in het leven geroepen. Aanvoerder Mark Knol nam samen met Mathijs Linders, Stefan Jansen of Lorkeers en Alexander Habers plaats in deze commissie. Zij zouden het verlengstuk van de trainer worden in het veld. Bij het sluiten van de transfermarkt werd bekend gemaakt dat van Dennis Zwienenberg voor het vijfde seizoen op rij de meeste shirtjes zijn verkocht, waardoor de selectie toch met een goed gevoel zou gaan beginnen aan een nieuw seizoen in de hoofdklasse A. Deel 3: Het begin in de hoofdklasse; over verassende punten en weigeren van kunstgras. Op zaterdag 5 september was het dan zo ver. De start van de nieuwe competitie, wat voor veel Dalfsen-spelers het debuut in de hoofdklasse betekende. In Putten maakte het plaatselijke SDC er samen met de bezoekers uit Dalfsen een spannende wedstrijd van waarin Erik Koedijk van afstand de lat raakte, Alexander Habers vanaf 25 meter wél scoorde en in de absolute slotfase de 1-1 van de thuisploeg binnenviel. Met een tevreden gevoel kon er worden teruggekeken op deze wedstrijd, hoewel een overwinning dichtbij was. Er werd fanatiek getraind in de week na de wedstrijd tegen Putten, waarmee duidelijk werd dat de selectie geconcentreerd naar het thuisduel met Zwart Wit ‟63 toeleefde. Voor aanvang van de wedstrijd ging de thuisploeg op de foto, waardoor de bezoekers uit Harderwijk meteen al onder de indruk waren van de professionele uitstraling. Dat de wedstrijd op veld B werd gespeeld mocht niet baten, Dalfsen begon de wedstrijd al met een mentale 1-0 voorsprong. Ook in het spelbeeld was het angstzweet van de Zwartwitters te ruiken en na een 0-0 ruststand viel in de tweede helft de verdiende openingstreffer. Een lange bal van Mathijs Linders werd knap binnengeschoten door Luc van der Vegt. Het eerste competitiedoelpunt van het seizoen was een feit, tot grote vreugde van de in grote getale aanwezige toeschouwers. Wat volgde was een zenuwslopende slotfase van het duel, maar de bezoekers hadden geen antwoord op de Andorra-tactiek van Dalfsen in combinatie met het engeltje dat Mark Knol op de lat boven zich had zitten. De eerste overwinning was een feit! Het geheel vernieuwde Dalfsen A1 start de competitie met vier punten uit twee wedstrijden. Het bleef die avond nog lang onrustig rondom de kantine op Sportpark Gerner.
  • 7. Zeven dagen later was de selectie, het grootste gedeelte althans, weer geheel nuchter, zodat er met het volste vertrouwen kon worden afgereisd naar Nijverdal, waar de Hulzense Boys de tegenstander zou zijn. Onmiddellijk toen duidelijk werd dat de wedstrijd op kunstgras gespeeld zou worden gaf Dennis Zwienenberg aan niet mee te zullen doen. “Kunstgras sluit niet aan bij mij voetbalcapaciteiten.” Aldus de forse linksback. Snel werd de opstelling omgegooid, maar Dalfsen bleek niet op tijd bij de les om een snelle 2-0 achterstand te voorkomen. Nog voor rust tekende Stefan Jansen of Lorkeers voor de aansluitingstreffer, maar in de tweede helft liep de score verder op. Doelman Mark Knol stopte nog een strafschop, was kansloos op de rebound en kon diep in blessuretijd voor de vierde keer vissen. Met een teleurstellende 4-1 nederlaag verdween de ongeslagen status als sneeuw voor de zon en zakten de Dalfsenaren weg uit de subtop, waar de ploeg zich in de eerste twee wedstrijden nog zo fraai tussen had weten te plaatsen. Weer een week later, op 26 september, stond de vierde competitiewedstrijd van het seizoen op het programma, thuis tegen Voorwaarts. De ploeg uit Twellooooo was vanaf het eerste fluitsignaal de betere, maar wist dit niet in doelpunten uit te drukken. Pas tegen het einde van de wedstrijd liep de score op tot 0-3, wat dus wederom een nederlaag betekende voor Dalfsen. Wie na afloop van de wedstrijd goed luisterde kon de eerste fluitconcertjes vanaf de tribunes horen. Genoeg werk aan de winkel dus voor Joop Tichelaar en zijn selectie. Deel 4: Oktober; over rode kaarten, hechtingen en een memorabele feestavond. Na eerst een oefenduel en vervolgens drie bekerontmoetingen zijn nu ook de eerste vier competitiewedstrijden achter de rug. Een verassend begin werd vervolgd met twee nederlagen, waarna op 26 september de uitwedstrijd tegen WSV op het programma stond. Deze ploeg wilde echter eerst meer van onze speelstijl weten voordat ze de wedstrijd durfden te spelen, ze verzonnen een jubileum en de KNVB trapte erin. Wedstrijd afgelast. Jammer maar helaas, een vrije zaterdag was het gevolg. Twee weken zonder wedstrijd dus, maar absoluut geen twee weken waarin niets gebeurde. Allereerst werd het contract van Nick Boerdijk ontbonden. De middenvelder leefde al geruime tijd in een haat-liefdeverhouding met de technische staf. Disciplinaire maatregelen bleken geen enkel effect te hebben en dus was de maat was vol voor de directie. Voetballend was hij een aanwinst voor het team, maar hij was er allemaal niet serieus genoeg mee bezig. Verder is er in deze twee weken veel getraind en ook de splinternieuwe website van Dalfsen A1 is online gegaan. Ook een opvallend moment is het voorstel van Jorrit Jansen om de wedstrijdbespreking voortaan in de kantine te doen, op het podium. Er wordt smadelijk om gelachen, waarna de pijlen weer op de competitie gericht worden. Alles in het teken van een professionele uitstraling in de aanloop na het eerste duel van de maand oktober: WVF thuis. Menigeen bleek echter meer bezig te zijn met de feestavond later
  • 8. die dag dan met de wedstrijd, want binnen een kwartier keken de Dalfsenaren tegen een 0-2 achterstand aan. Vlak na rust deed Luc van der Vegt met een fraai lobje iets terug en de gelijkmaker hing zelfs in de lucht. Uit het niets viel toch de 1-3 binnen, waarna Ruben Middelveen en Stefan Jansen of Lorkeers elkaar de schuld gaven van de tegentreffer. Een rake kopstoot was het gevolg en beide spelers gingen tegen de grond. Met een fikse hoofdwond verlieten beiden de wedstrijd en Dalfsen moest tactisch het nodige omzetten. Ondertussen had ook doelman Mark Knol zijn frustraties niet meer onder controle, een stijlvolle natrapbeweging kwam hem op een rode kaart te staan. De technische staf van Dalfsen wierp een blik op de reservebank, constateerde geen reservekeeper en dus zou er een veldspeler plaats moeten nemen in het doel. De keuze is dan snel gemaakt, Mathijs Linders trok met zijn 2.13 meter de keeperhandschoenen aan, en het duel ging verder. Alle hoge ballen waren een makkelijke prooi voor de gelegenheidsdoelman, maar een laag afstandschot zag hij op pijnlijke wijze tussen zijn benen door het doel in rollen. Het scorebord bleef uiteindelijk staan op 1-5, maar de neutrale toeschouwer heeft zich absoluut vermaakt deze middag. Na afloop van de wedstrijd kwam de selectie bij elkaar in de kantine ter voorbereiding van de feestavond die op het programma stond. Ook Ruben Middelveen en Stefan Jansen of Lorkeers sloten na een bezoek aan het ziekenhuis weer aan bij de groep. Beiden toonden hun hart voor de club door de hechtingen in het hoofd zonder verdoving te ondergaan, zodat ze later die dag weer volop van de partij konden zijn tijdens het feest. Eenmaal compleet vertrok de groep naar de lokale Chinees om vervolgens in één keer door te stoten naar het Oude Station, waar het tot diep in de nacht onrustig zou blijven. Een enkeling, waarbij de Chinese maaltijd wat minder goed viel dan bij de ander, keerde wat eerder huiswaarts en verder liet Ard Busscher van zich spreken. Met attent ingrijpen voorkwam hij enkele escalaties, waardoor het voor iedereen gezellig bleef. Deel 5: Vervolg competitie; over proefspelers, nederlagen en ontbonden contracten. Eenmaal bijgekomen van de feestavond werden alle ogen weer gericht op de prestaties op het veld. De week begint met positief nieuws uit Nijverdal, waar De Zweef de plaatselijke derby tegen Hulzense Boys weigerde te spelen. De KNVB accepteerde dit niet en legde „De Zweefie‟ drie punten in mindering op. Dit kwam voor Dalfsen niet verkeerd uit, aangezien het hier om een directe concurrent ging. Ook maakte de club bekend de technische staf te hebben uitgebreid. Verloren zoon Fernandez Pruik werd een seizoen eerder nog ontslagen bij het inmiddels failliete Dalfsen B1, maar keert nu terug als techniektrainer bij Dalfsen A1. Hij was niet het enige nieuwe gezicht op de maandagavond training van die week. Ook Nick Roetert Steenbruggen, vleugelspits van Dalfsen 5, kreeg de kans een contract te verdienen bij Dalfsen A1. Volgens de geruchten is hij in de vroege zondagochtend, tijdens of na afloop van de feestavond, door oefenmeester Joop Tichelaar uitgenodigd voor een proeftraining. De aanwezige toeschouwers zijn onder de indruk van zijn capaciteiten, maar
  • 9. tegen alle verwachtingen in zit zijn stage er al na één training op. Nick Roetert Steenbruggen wordt teruggestuurd naar Dalfsen 5. Wel wordt bekend dat het komische duo Remco Hultink / Leo Pessink van respectievelijk Dalfsen 1 en Dalfsen 2 de rest van het seizoen op de maandagavonden blijft meetrainen met Dalfsen A1. Alle geruchten rondom nieuwe aanwinsten maken het er niet rustiger op rondom de selectie. Spelers beginnen te twijfelen aan hun basisplaats, anderen doen er juist alles aan om zichzelf van de reservebank af te spelen door zich te bewijzen op de trainingen en tijdens invalbeurten. Alle twijfel heeft in ieder geval geen positief effect op de wedstrijd tegen Zeewolde, in het eigen Gernerstadion wordt er met maarliefst 0-4 verloren. Lichtpuntje is het debuut van Leon Schokker als doelman, hij neemt tijdelijk de plaats van de geschorste Mark Knol in. Een week later staat het uitduel tegen WSV uit Apeldoorn voor de tweede keer dit seizoen op het programma. Aangezien de Apeldoorners inmiddels op de hoogte zijn van de Dalfserse tactiek vindt de wedstrijd dit keer wel doorgang. Trouwe grensrechter Niek van der Vegt is verrast door deze inhaalwedstrijd, hij mist voor het eerst sinds 24 jaar een wedstrijd van Dalfsen A1, Steve Oosterkamp dient deze wedstrijd als assistent- scheidsrechter. Vanaf minuut één laat WSV zien dat het erg goed kan voetballen, maar juist op het moment dat de 1-0 in de lucht hangt valt het doelpunt aan de andere kant. Uit een vrije trap schiet Stefan Jansen of Lorkeers de Dalfsenaren verassend op voorsprong. Na dit doelpunt bleef het spelbeeld hetzelfde en nog voor rust boog de thuisploeg de achterstand om in een voorsprong, waarna het in de tweede helft uitliep naar 5-1. Met deze eindstand legt WSV beslag op de eerste periode, daar waar Dalfsen inmiddels nog maar één punt boven de beruchte degradatiestreep staat. Ook in week na de wedstrijd tegen WSV blijft de technische staf van Dalfsen zich uitbreiden. Keeperstrainer Hans Westerhof wordt toegevoegd aan de selectie en nadat alle spelers een handtekening hebben van de doelman van Dalfsen 7 kan hij beginnen aan zijn taak om de keepers Mark Knol, Coen Scheperboer en Leon Schokker beter te maken. Vervolgens staat op 31 oktober de belangrijke uitwedstrijd tegen De Zweef op het programma. Deze ploeg heeft voorafgaand aan het duel het opvallende puntenaantal van -2, aan Dalfsen de taak om dit team in het rood te houden. Dit zou echter niet gaan lukken. Na een 1-0 ruststand liet het arbitrale trio van zich spreken. De Nijverdalse grensrechter zag het allemaal niet zo scherp meer, maar ondanks dat nam de
  • 10. scheidsrechter zijn foutieve vlagsignalen feilloos over. Aan de andere kant vlagde Niek van der Vegt een overduidelijke buitenspelsituatie af, maar vreemd genoeg mocht de aanval dit keer wel doorgang vinden. Met een 2-0 nederlaag en een verassende overwinning van concurrent CSV zakt Dalfsen voor het eerst dit seizoen tot onder de streep. Teleurstelling alom in het roodgele kamp, maar alsof het allemaal nog niet erg genoeg is, is het Kars Boersma die na afloop van het duel de aandacht op zich vestigt. Hij heeft die middag 90 minuten lang op de bank gezeten en is zijn woede niet langer de baas. Wanneer de tranen zijn opgedroogd wordt duidelijk dat Kars Boersma niet langer onderdeel uitmaakt van Dalfsen A1, zijn contract is per direct ontbonden. Deel 6: November; maand vol teleurstellingen. De nederlaag tegen directe concurrent De Zweef is hard aangekomen in het Dalfserse kamp. Na een wervelende start van de competitie is het besef inmiddels doorgedrongen dat het een loodzwaar seizoen zal worden, waarin geknokt moet worden tegen degradatie. Ook de supporters zijn teleurgesteld. In de eerste plaats vanwege de resultaten, maar ook uitten ze hun onbegrip over het vertrek van publiekslieveling Kars Boersma. Verder komt er in de eerste week van november nog meer slecht nieuws naar buiten, Dalfsen A1 staat er financieel namelijk niet goed voor. De ploeg wordt onder curatele gesteld door de KNVB, de spelerssalarissen zijn al weken niet betaald en alsof het allemaal nog niet erg genoeg is kan penningmeester Ard Busscher inmiddels ook fluiten naar de transfersom van Nick Boerdijk. Zijn nieuwe club, Dalfsen 5, heeft het afgesproken bedrag nog altijd niet overgemaakt en ook de afgesproken doelpuntenpremie wordt niet nagekomen. Geruststellende gedachte is dat de volgende feestavond volgens de technische staf absoluut niet in gevaar komt. Tussen alle commotie door wordt er ook nog gewoon gevoetbald, op 7 november komt CSV uit Apeldoorn op bezoek in Dalfsen. Opmerkelijk is dat er in de aanloop naar dit duel wat gesleuteld is aan de dug-outs. Het bordje met de tekst „thuis‟ is verwisseld met het bordje dat op de andere dug-out hing met de tekst „gasten‟. Dit alles zodat de assistent-scheidsrechter voor de Dalfserse dug-out te werk gaat, en niet voor de reservebank van de tegenstander. Allemaal psychologische oorlogsvoering wat weleens beslissend zou kunnen zijn als het op details aan komt. De wedstrijd tegen CSV gaat overigens lange tijd gelijk op, maar eindigt uiteindelijk in een ruime nederlaag voor de Dalfsenaren: 0-3. Dit resultaat betekende alweer de zevende nederlaag op rij en dan is het niet onlogisch dat het zelfvertrouwen langzaam wat wegzakt. Om dit vertrouwen in eigen kunnen weer wat op te krikken wordt besloten om twee dagen later een oefenwedstrijd te spelen tegen de B1-
  • 11. junioren van FC Zwolle. Allemaal jongere spelers, dus dat moet kunnen, is de gedachte bij Dalfsen. Niets bleek minder waar, met een duidelijke 9-0 laten de technisch zeer vaardige spelers van FC Zwolle alle hoeken van het veld te zien aan de gasten uit Dalfsen. In de voorbereiding op de uitwedstrijd tegen Epe op zaterdag 14 november wordt de selectie van trainer Joop Tichelaar gestoord door slecht nieuws uit Zeist. Concurrent De Zweef heeft de drie punten die de ploeg in mindering had gekregen om onbegrijpelijke redenen weer teruggekregen. Een simpel beroep aantekenen was voor de KNVB blijkbaar overtuigend genoeg om overstag te gaan, waardoor Dalfsen A1 een plekje daalt naar de twaalfde en laatste plaats. Met deze gedachte in het achterhoofd speelt de ploeg een dramatische wedstrijd bij Epe, die eindigt in een 6-0 nederlaag. Voor trainer Joop Tichelaar was dit de bekende druppel, waarna de oefenmeester zijn vertrek uit Dalfsen aankondigde. Een flinke domper voor de selectie en voor de club, want iedereen was zeer tevreden over zijn manier van werken. Na een lang gesprek tussen bestuur, trainer en spelers heeft Joop Tichelaar alsnog besloten Dalfsen A1 trouw te blijven en het seizoen af te maken bij de club. De laatste wedstrijd van de maand betreft de streekderby tegen Heino A1, de dichtstbijgelegen ploeg in de competitie. Doordat de dorpsderby tegen ASC ‟62 A1 dit jaar niet op het programma staat in de reguliere competitie zijn de fanatieke supporters deze wedstrijd gaan beschouwen als de derby van het seizoen. Ondanks de matige resultaten besloten zij om deze dag voor de volle 100% achter de ploeg te gaan staan, wat het team veel steun bood. Het hooggeklasseerde Heino kwam op voorsprong, maar een sterk offensief van Dalfsen leverde tien minuten voor tijd de verdiende gelijkmaker op. Tien zware minuten volgden, maar het had er toch alle schijn van dat er dit keer een punt in zou zitten voor Dalfsen. Het mocht niet zo zijn, in de absolute slotseconde viel de tegentreffer toch nog. Verslagenheid bij Dalfsen, ongeloof bij de fans. Een gelijkspel was dit keer zo dichtbij en zeker verdiend geweest gezien het goede spel en de fantastische inzet van de spelers. Al snel na afloop van het duel maakte de teleurstelling plaats voor trots en werd er met veel vertrouwen vooruitgekeken naar de eerste twee duels van december, tegen directe concurrenten SDC Putten en Zwart Wit ‟63. In de week die volgde was het Jorick Pasman die de gemoederen bezighield. Na een reeks prima wedstrijden moest de linkspoot noodgedwongen ertussenuit, een vervelende knieoperatie zou hem drie maanden aan de kant houden. Weer een tegenslag voor Dalfsen A1, maar vooral voor Jorick Pasman zelf. De maand vol tegenslagen werd overigens afgesloten met goed nieuws. De totaal versleten belboom werd vervangen door een gloednieuwe en veel beter functionerende belpiramide, waarmee de selectie vele malen sneller op de hoogte gesteld kan worden van bijvoorbeeld afgelastingen.
  • 12. Deel 7: Winterstop; over afgelastingen en een mogelijke ommekeer. De maand december zou beginnen met een wedstrijd op 5 december, thuis tegen SDC Putten. Vol goede moed leefde de selectie toe naar dit belangrijke duel, toen op donderdagavond plotseling het bericht kwam dat de spelers van SDC Putten het bezoeken van de intocht van Sinterklaas belangrijker vonden dan het spelen van de competitiewedstrijd. De KNVB stemde in met het Puttense verzoek tot uitstel en de wedstrijd werd opnieuw vastgesteld op 6 februari. Ondertussen werden de temperaturen in de lucht ook steeds lager, waardoor het trainen op de inmiddels zwaar verslechterde trainingsvelden niet meeviel. Desondanks kon er op 12 december nog wel gespeeld worden, de uitwedstrijd tegen Zwart Wit stond op het programma. Deze ploeg stond slechts drie punten boven de Dalfsenaren en was bovendien de enige ploeg die verloren had van Dalfsen. Bij een overwinning zouden beide ploegen dus op gelijke hoogte komen, maar het mocht helaas niet zo zijn. Met een 2-0 nederlaag vertrok de selectie uit Harderwijk, waarna er begonnen kon worden aan de winterstop. In deze periode zonder wedstrijden werd er, voor zover mogelijk althans, wel gewoon getraind. Op maandag 14 december werkte de selectie de laatste training van 2009 af, waarna trainer Joop Tichelaar de volledige selectie voorzag van enkele handige attributen om de zware winterperiode door te komen. Zo kreeg iedereen onder andere een kompas uitgereikt, maar ook een evaluatieformulier. Hierop kon ieder selectielid zijn mening kwijt over de eerste seizoenshelft, maar vooral wat er beter zou moeten na de winterstop. Januari begon rommelig. Er stonden oefenwedstrijden gepland tegen WIJC op 9 januari en ASC ‟62 op 16 januari, maar beiden konden vanwege de strenge vorst en als gevolg daarvan de dramatische velden, geen doorgang vinden. Wel werd er op zaterdag 16 januari in de vroege ochtend een shuttle-runtest afgelegd door de selectie, in sporthal Molendijk. Hier kwam de één duidelijk wat beter vanaf dan de ander. Voor onder meer Dennis Zwienenberg bleek er nog het nodige te verbeteren wat betreft de conditie. Vanwege de belabberde velden en de zeer lang aanhoudende vorst werd er in januari en grote delen van februari niet op Sportpark Gerner getraind, waarop de ploeg meerdere malen moest uitwijken naar de Trefkoele om zo toch het nodige ritme te behouden. Op zaterdag 23 januari werd uiteindelijk de eerste wedstrijd van het nieuwe jaar gespeeld. Een oefenwedstrijd op bezoek bij Alcides, wat voor Joop Tichelaar een weerzien met zijn vorige werkgever betekende. Op de dag na een verjaardag van een avond eerder speelde Dalfsen een redelijk goede wedstrijd, maar leed het uiteindelijk een nipte 1-0 nederlaag tegen de ploeg die uitkomt in de hoofdklasse A van district noord. Hierna werden de geplande oefenwedstrijden tegen achtereenvolgens Hoon- en Staphorst afgelast en ook de competitiewedstrijd tegen SDC Putten kon wederom geen doorgang vinden. Op zaterdag 6 februari werkte de selectie wel een minitoernooitje af op de velden van Be Quick ‟28. Tegen de gastheer leed Dalfsen een 1-3 nederlaag, maar de andere
  • 13. aanwezige ploeg, CSV Apeldoorn, werd op 0-0 gehouden, waardoor de Dalfsenaren met een prachtige zilveren medaille weer huiswaarts keerden. In de twee weken die volgden liet de stevige vorst weer duidelijk van zich spreken, waardoor onder andere de competitiewedstrijd tegen Hulzense Boys werd afgelast. Wel werd de conditie gewoon weer keurig op peil gehouden door een training te volgen in Sportstudio Kontrast. Hier beklommen de spelers en de staf vol overtuiging een zware berg per fiets. Met deze klim nog in de benen werd er op 20 februari op bezoek bij SVI een oefenduel afgewerkt. Dalfsen speelde een goede wedstrijd en wist zodoende voor het eerst sinds ruim vijf maanden weer een wedstrijd te winnen. Dankzij doelpunten van Ruben Middelveen en Stefan Jansen of Lorkeers eindigde de wedstrijd in een 1-2 overwinning, en ook al is het slechts een oefenwedstrijd, zo‟n overwinning werkt zeer goed voor het zelfvertrouwen. Zou deze zege de ommekeer, en mogelijk het begin van een mooie tweede seizoenshelft betekenen? Ten slotte was ook opmerkelijk aan deze wedstrijd dat er een foto is genomen waarbij maarliefst acht spelers ieder een andere kant op kijken. De vraag die Dalfsen en Ittersum nog altijd bezig houdt is waar de bal zich nou eigenlijk bevind. Deel 8: Het begin van de tweede seizoenshelft; over de feestavond en vertrouwen Putten. Op zaterdag 27 februari was het dan zover. De uitwedstrijd tegen Voorwaarts Twello werd afgelast, maar feestavond nummer twee uiteraard niet. Rond het begin van de avond verzamelde de selectie zich in het Asje, waar de sfeer er vanaf minuut één goed in zat. Onder het genot van goed eten en genoeg bier vermaakte de selectie zich optimaal. Opmerkelijk was wel dat Jorick Pasman eerder deze dag zijn teen had gebroken tijdens een wedstrijd van Dalfsen B1, waardoor hij geen bier mocht drinken. Triest genoeg was de linksback net hersteld van een knieoperatie die hem drie maanden aan de kant had gehouden. Ondanks deze tegenvaller was het groot feest die avond. Steve Oosterkamp onderwierp de groep aan een spelregeltoets, waaruit bleek dat er nogal het nodige schortte aan de kennis van de spelregels. Doelman Mark Knol wist de quiz te winnen en hij mocht geheel in stijl een setje kaarten in ontvangst nemen.
  • 14. Na enkele uren vertrokken de mannen van Dalfsen A1 naar het Oude Station, waar de sfeer de hele avond erg goed bleef. Toen het wat later op de avond werd zat Joop Tichelaar aan de bar na te denken hoe hij de ploeg zo snel mogelijk van de laatste plaats in de competitie zou kunnen krijgen. Na lang denken kwam hij tot de conclusie dat de problemen bij de keeperspositie lagen. In het bijzijn van doelmannen Mark Knol en Coen Scheperboer ging de oefenmeester op zoek naar een nieuwe keeper voor Dalfsen A1 en al snel stuitte hij op Joris Tabor. De hockeydoelman werd uitgenodigd voor een proefperiode van twee weken, waarin hij op trainingen de kans kreeg zich te bewijzen om uiteindelijk een contract in de wacht te slepen. Op de maandagavondtraining twee dagen later verscheen Joris Tabor, zoals afgesproken, op het trainingsveld van Sportpark Gerner, om zijn kunsten te vertonen. Tot grote verbazing van hem en de rest van de selectie ontbrak trainer Joop Tichelaar deze avond, waarop de hockeydoelman woedend reageerde en onmiddellijk vertrok van het sportpark. Uiteindelijk werd toch maar besloten dat Mark Knol het seizoen zou afmaken als eerste keeper van Dalfsen A1. Terug naar de prestaties op het veld. Voor zaterdag 6 maart stond er weer een competitiewedstrijd gepland, en wel thuis tegen WSV. Terwijl alle andere geplande wedstrijden in de hoofdklasse gewoon doorgang konden vinden, waren de velden op sportpark Gerner jammerlijk genoeg nog niet bespeelbaar en de 93e afgelasting dit seizoen was een feit. Een week later was het dan eindelijk zover, er kon weer gevoetbald worden. De spelers van SDC Putten hadden dit keer geen Sinterklaasviering of andere kinderfeestjes en dus verschenen de blauwhemden om half drie ‟s middags aan de aftrap op het hoofdveld in Dalfsen. De thuisploeg speelde gedreven en het besef dat het tijd was om punten te behalen leek aanwezig. Stefan Jansen of Lorkeers schoot van grote afstand op de lat en ook de spelers van Putten testten de kwaliteit van de Dalfserse doelen, zij raakten de paal. Grootste kans van de wedstrijd was voor Tom Hultink die plotseling een vrije kopkans geboden werd. Zijn inzet verdween naast en dus moesten beide teams genoegen nemen met een doelpuntloos gelijkspel. Het eerste competitiepunt sinds september was een feit, maar toch overheerste bij Dalfsen de gedachte dat er meer in had gezeten. Het spel was immers beter dan dat van de tegenstander en een zege was dan ook meer dan welkom geweest. Ondanks dat kon de ploeg veel vertrouwen Putten uit het vertoonde spel en vol goede moed toeleven naar de drie naderende uitwedstrijden tegen achtereenvolgens WVF, Zeewolde en Voorwaarts.
  • 15. Deel 9: Maart; over pannenkoeken en broodjes kroket. De tweede wedstrijd na de winterstop betrof de uitwedstrijd tegen WVF uit Westenholte. De temperatuur was laag, de scheidsrechter gezet en het spel allerbelabberdst. Al het positieve dat in de winterstop opgebouwd was, viel als een kaartenhuis weer in elkaar. Dennis Zwienenberg deed tegen beter weten in toch een poging om op kunstgras wat te bewijzen, maar hij werd er meerdere malen uitgelopen door de Zwolse spitsen. Dalfsen kwam totaal niet in het spel voor en tot overmaat van ramp werd Niek van der Vegt door één van de tegenstanders uitgemaakt voor pannenkoek. Enige lichtpuntje was de prachtige goal van Erik Koedijk die met een sublieme stift de eer redde voor de roodgelen. Uiteindelijk keerde de teleurgestelde selectie terug naar Dalfsen met een 6-1 nederlaag. Een week later was er alweer de mogelijkheid om deze blamage te herstellen, op bezoek bij Zeewolde. De technische staf van Dalfsen had de opstelling al zo goed als rond, toen ze zich vlak voor vertrek naar Zeewolde genoodzaakt zagen toch nog het één ander om te gooien. Dit vanwege het feit dat Ruben Middelveen enkele uren voor aanvang van de wedstrijd nog een broodje kroket bestelde in de kantine. Hij werd uit de basisopstelling gehaald en besloot toen maar te gaan slapen tijdens de heenreis, om op die manier zo fit mogelijk op de bank te kunnen zitten. De wedstrijd zelf eindigde overigens opnieuw in een nederlaag (3- 0), maar dat is niet zo heel vreemd aangezien de spelers stuk voor stuk met hun gedachten zaten bij het broodje-kroket- incident van eerder die dag. Slechts vier dagen later moest het sterrenensemble van Dalfsen A1 wederom aan de bak, de derde uitwedstrijd in tien dagen stond op het programma. Dit keer de eerder afgelaste wedstrijd tegen nummer twee Voorwaarts Twello. Aangezien het duel deze woensdagavond pas om half acht gespeeld zou gaan worden was er een lichtinstallatie nodig rondom het speelveld. Deze ontbrak bij het hoofdveld en dus werd er gekozen om te spelen op een veredeld trainingsveld van Voorwaarts. Deze omgeploegde zandbak in combinatie met regen en windkracht zeven vormden alle ingrediënten voor een heerlijke pot strijdersvoetbal. Al snel kreeg Erik Koedijk de eerste kans om de score te openen, dat lukte niet en even later was het aan de andere kant wel raak. Dalfsen hoefde niet lang tegen deze achterstand aan te kijken want na een prachtig uitgespeelde aanval tekende Ruben Middelveen voor de gelijkmaker. Vlak voor rust dacht Hayo de Haan dat het wel grappig zou zijn om ondanks het goede spel met een achterstand te gaan rusten, vol overtuiging knalde hij zijn team weer op achterstand. In de tweede helft liet Mathijs Linders zien hoe ver hij kan ingooien, waarop Erik Koedijk deze voorzet binnenkopte. Het was wederom gelijk en de frustratie sloop erin bij de thuisploeg. Langzaam kwam er een mooi resultaat in zicht toen ook Alexander Habers de zege toch aan de mannen van Voorwaarts gunde. Zijn
  • 16. zevende kapbeweging op randje zestien in tien seconden tijd resulteerde in balverlies, waarop de beslissende 3-2 werd binnengeschoten. In de slotfase waren Ruben Middelveen en Luc van der Vegt nog dichtbij de gelijkmaker en viel de ingevallen Tom Hultink geblesseerd uit. Een nederlaag dus, maar wel eentje met opgeheven hoofd. Na afloop waren de trainers en spelers van Dalfsen het er zelfs over eens dat dit, tot dan toe, de beste wedstrijd van het seizoen was. Deel 10: April; over keiharde duels en degradatie uit de hoofdklasse. Twee dagen later na de nederlaag tegen Voorwaarts, besloot de selectie op vrijdag 2 april de frustratie van het degradatiegevaar van zich af te tappen tijdens het Megapiratenfestijn in Hoorn. Hier werd aan de nodige teambuilding gedaan. In overleg met de KNVB was al geregeld dat er op zaterdag 3 april geen wedstrijd op het programma zou staan. Een vrije dag dus, des te belangrijker was de wedstrijd die een week later gespeeld zou worden. Concurrent De Zweef kwam op bezoek op sportpark Gerner, en Dalfsen kon inmiddels terugkijken op een fraaie reeks die de ploeg had neergezet. Al sinds 21 november had de formatie van Joop Tichelaar geen thuisduel meer verloren, wat neerkomt op een ongeslagen reeks van bijna vijf maanden. Indrukwekkend, maar het abonnement de laatste plaats was nog altijd niet opgezegd en dus beloofde de wedstrijd tegen De Zweef een waar degradatieduel te worden. Vanaf het eerste fluitsignaal bleek deze belofte waarheid te worden. Slecht voetbal van twee kanten, gecombineerd met 100% inzet en overtredingen op en regelmatig over het randje. Genieten voor de supporters die dan ook besloten om volledig achter de eigen ploeg te staan. Na een 0-0 ruststand bleef het spelbeeld in de tweede helft gelijk en besloot de scheidsrechter in te grijpen. De ene na de andere Zwever ging op de bon en na ongeveer een uur spelen moesten de gasten met tien man verder. De openingstreffer voor Dalfsen hing in de lucht, maar tot grote teleurstelling viel de goal aan de andere kant. De scheidsrechter begon medelijden te krijgen met Dalfsen en stuurde er nog een De Zweef-speler uit. Het mocht niet baten, de 0-2 viel zelfs nog binnen. Met deze nederlaag loopt de achterstand op de Nijverdallers met nog vijf wedstrijden te gaan op tot elf punten, waarmee Dalfsen officieus gedegradeerd is. Tijd om bij te komen van de zeer teleurstellende nederlaag tegen De Zweef heeft de selectie niet, want twee dagen later komen de vedetten van WSV Apeldoorn op bezoek in Dalfsen. De ego‟s denken op 50% inzet de punten te op te kunnen halen in Dalfsen, en dat lukt ook nog. Voetballend is het kwaliteitsverschil te groot om iets in te kunnen brengen tegen de aanstaande kampioen van de hoofdklasse. Schrijnend is het feit dat Dalfsen deze wedstrijd tot niet één schot op doel komt, redelijk positief is dat de schade beperkt blijft tot twee tegendoelpunten. Deze nederlaag was min of meer ingecalculeerd, alle pijlen zijn gericht op de wedstrijd van de zaterdag erop. De wedstrijd tegen Hulzense Boys betekende de derde thuiswedstrijd in acht dagen tijd en mocht deze niet worden gewonnen dan is degradatie definitief.
  • 17. Speciaal voor deze belangrijke wedstrijd en de verwachting dat er veel publiek afkomt op dit affiche is er voor gekozen te spelen op het zwembadveld. Hier zijn de lijnen amper zichtbaar en ontbreken dug-outs, alles om de tegenstander uit het ritme te brengen. Lange tijd ging het duel gelijk op, maar zoals inmiddels bekend zit alles tegen dit seizoen. Een van richting veranderd schot bezorgt de Hulzense Boys een onverdiende voorsprong. Typerend voor het seizoen. Opmerkelijk is het zeer actieve coachen van Mathijs Linders, echter misten zijn uitspraken “Heel heel heel veel tijd” en “Ik zie iet!” jammer genoeg ieder effect en uiteindelijk viel ook de 0-2 nog binnen. Wat er al lange tijd aan zat te komen is op zwarte zaterdag 17 april werkelijkheid geworden. Dalfsen A1 degradeert, na twee jaar op hoofdklasseniveau geacteerd te hebben, weer naar de eerste klasse. Onder politiebegeleiding en striemende fluitconcerten vanaf de tribunes wisten de spelers en trainers met veel moeite de kleedkamers te bereiken. Buiten bleef de sfeer grimmig, teleurgestelde supporters eisten uitleg over het feit dat deze degradatie al zover voor het einde definitief is. Ondanks alle onrust in Dalfsen moesten er gewoon nog drie competitiewedstrijden afgewerkt worden, te beginnen met de uitwedstrijd tegen CSV Apeldoorn. Het 0-0 gelijke spel tegen deze ploeg op het oefentoernooi in februari bood de Dalfserse selectie hoop op een goed resultaat, maar op het slechte veld was de eerste helft redelijk, de tweede helft alles behalve dat. Voor de vierde keer op rij stapten de Dalfsenaren met een 2-0 nederlaag van het veld. Deel 11: Seizoensafsluiting; over stunten tegen de subtop en de uitreiking van de awards Zaterdag 1 mei. De dag van de arbeid en aan Dalfsen A1 de taak om dit in de praktijk te brengen. Nummer vijf Epe hoopt stiekem nog op deelname aan de nacompetitie om promotie en denkt het klusje bij het reeds gedegradeerde Dalfsen wel even te klaren. Voor de wedstrijd heeft de selectie teruggedacht aan de enige competitieoverwinning van het seizoen, op 12 september thuis tegen Zwart Wit ‟63. De gehele voorbereiding op dat duel wordt deze keer zoveel mogelijk gekopieerd. Wat Ard Busscher zich nog kan herinneren van dat duel is dat er voorafgaand teamfoto‟s zijn gemaakt. Onmiddellijk wordt er een nieuwe sponsor opgetrommeld en vlak voor de aftrap van de wedstrijd tegen Epe gaat de selectie van Dalfsen A1 op de foto in de gloednieuwe polo‟s, waarop bij de technische staf de initialen prijken en bij de spelers het rugnummer. Net als eerder Zwart Wit is nu ook Epe onder de indruk van de professionaliteit bij SV Dalfsen, al leek een vroege 0-1 roet in het eten te gooien. Via een vloeiend vlagsignaal voorkwam Niek van der Vegt een achterstand, waarna Stefan Jansen of Lorkeers zo‟n tien minuten later de score opende aan de overzijde. Na zijn doelpunt uitte hij al zijn frustratie in het vieren van een doelpunt door maarliefst zes teamgenoten tegen de grond te slaan. Nadat
  • 18. iedereen was opgelapt kon het spel worden hervat. Kort na de openingstreffer viel ook de 2-0 binnen. Terreinknecht Nico Boerdijk wordt bedankt voor het slechte veld, want één van de Epese terugspeelballen is de doelman te machtig, en de marge is twee. Nog voor rust tekende Alexander Habers voor de 3-0 en onder luid applaus en teksten als “Tien, tien, tien!” zochten beide ploegen de kleedkamers op. In de tweede helft is het Mathijs Linders die voor de 4-0 zorgt en ook hij viert zijn doelpunt op unieke wijze. De wedstrijd lijkt beslist, maar uit het niets verliest Dalfsen alle grip. In een minuut tijd verandert de 4-0 voorsprong in 4-2 en er heerst totale chaos bij Dalfsen. Nadat de rust in de ploeg is wedergekeerd krijgt Luc van der Vegt de kans om alleen op de doelman af te gaan, met een perfecte Suarez-imitatie versiert hij een strafschop, waarna Alexander Habers vanaf elf meter beheerst raak schiet. Hij scoort dus twee maal in zijn laatste thuiswedstrijd als A-junior en ook Mark Knol kan terugkijken op een uitstekende laatste wedstrijd in de jeugd. Dalfsen A1 laat iedereen versteld staan door met 5-2 te winnen van Epe! Het grote feest na afloop van het duel met Epe maakt al snel plaats voor blessurezorgen. Tijdens de laatste competitiewedstrijd van het seizoen, uit tegen Heino, kan trainer Joop Tichelaar niet beschikken over de geblesseerden Jelle Boerstra, Coen Scheperboer en Stefan Bredewold. Ook Erik Koedijk is niet geheel fit en vlak voor de aftrap haakt Dennis Zwienenberg ook nog eens af, waardoor Steve Oosterkamp voor het eerst dit seizoen in de basis start. Na een minuut stilte voor aanvang van het duel is het Heino dat het beste uit de startblokken komt. Dalfsen is alleen uit standaardsituaties gevaarlijk en weet met het nodige kunst- en vliegwerk de ruststand op 0-0 te houden. In de tweede helft blijft het spelbeeld gelijk en pas na de openingstreffer van Heino weten de bezoekers kansen te creëren. De toch nog ingevallen Erik Koedijk is een aantal keer dichtbij, maar het mag niet zo zijn. Dalfsen A1 sluit het seizoen af met een 1-0 nederlaag. Verder noemenswaardig aan deze wedstrijd zijn de gele kaarten die Jorick Pasman en Mathijs Linders oplopen. Eerstgenoemde ziet een zaag uit de hoogste categorie beloond worden met een gele prent en de kaart van Mathijs Linders is helemaal opmerkelijk. Als reactie op een onterecht gegeven hoekschop roept hij scheidsrechter J. van Os even later “Ik zou nu nog een corner geven!” toe. Dit schiet de leidsman in het verkeerde keelgat en de centrumverdediger ontvangt geel. De wedstrijden voor dit seizoen zaten erop, maar de traditionele afsluiting moest uiteraard nog volgen. Op woensdag 2 juni kwamen alle lokale voetbalbobo‟s tezamen in de kantine van SV Dalfsen voor het jaarlijkse „Voetballer van het Jaar Gala‟. Als team viel Dalfsen A1 buiten de prijzen, al stond de ploeg tweederde van het seizoen bovenaan in de strijd om de derde periode. Allereerst werd aanvoerder Stefan Jansen of Lorkeers naar voren gehaald door presentator Jos Ramaker. Met een totaal van vijf treffers kroonde hij zich tot clubtopscorer en
  • 19. dus mocht hij de gouden schoen in ontvangst nemen. Vervolgens ging de Tim Vincken award voor het meeste blessureleed voor het tweede seizoen op rij naar Coen Scheperboer, die Jorick Pasman net voorbleef in het eindklassement. De Stijn Vreven Prijs voor het meest memorabele frustratiemomentje ging naar Mark Knol en de Peter Crouch award voor beste lange speler ging net als vorig jaar naar Mathijs Linders. De Gouden Kroket was voor Ruben Middelveen en de George Best Trofee voor Tom Hultink. De Paolo Maldini Award voor het meest imponerende clubicoon ging naar Dennis Zwienenberg, de Gouden Vlag was voor Niek van der Vegt en de Jeroen Verhoeven Trofee, voor net iets te dikke voetballers, werd uitgereikt aan Alexander Habers. Ten slotte mocht Erik Koedijk de Denny Landzaat Award in ontvangst nemen, de prijs voor de mooiste stift. Al met al was het weer een geslaagde avond, aangezien maarliefst tien Dalfsenaren in de prijzen vielen. Als afsluiting van deze terugblik wil ik graag de trainer Joop Tichelaar bedanken voor dit seizoen, evenals leider Ard Busscher, grensrechter Niek van der Vegt, keeperstrainer Hans Westerhof en trainer Fernandez Pruik. Ook wil ik onze fans bedanken voor wederom een seizoen lang trouwe steun, ook tijdens dit jaar dat hoofdzakelijk bestond uit nederlagen. Ten slotte een woord van dank richting de ouders die na iedere wedstrijd weer de shirts voor ons wasten en vervoer voor de uitwedstrijden verzorgden. Al met al was het seizoen 2009/2010 een turbulent voetbaljaar te noemen, waarover nog lang zal worden nagesproken. Dat je als lezer deze terugblik niet in een kwartiertje doorgelezen hebt, zegt op zich al genoeg over hoeveel er is gebeurd in nog geen negen maanden tijd. Tot slot wil ik mijn verontschuldigingen aanbieden aan een ieder die zich, na aanleiding van deze terugblik, beledigd of gekwetst voelt. Deze hele samenvatting van het seizoen is geschreven met een knipoog en moet zeker niet té serieus genomen worden. Ik hoop dat jullie deze terugblik het lezen waard vonden! Dalfsen A1 2009/2010: Joop Tichelaar Mark Knol Willem te Wierik Ard Busscher Coen Scheperboer Erik Koedijk Niek van der Vegt Leon Schokker Luc van der Vegt Hans Westerhof Hayo de Haan Tom Hultink Fernandez Pruik Stefan Bredewold Steve Oosterkamp Mathijs Linders Jorrit Jansen Jelle Boerstra Stefan Jansen of Lorkeers Alexander Habers Jorick Pasman Dennis Zwienenberg Ruben Middelveen