Inleiding Eddy Van Lancker (ABVV)
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Like this? Share it with your network

Share

Inleiding Eddy Van Lancker (ABVV)

  • 1,264 views
Uploaded on

Inleiding van Eddy Van Lancker (federaal secretaris ABVV) bij het Intergewestelijk Comité van het Vlaams ABVV over het Nieuw Industrieel Beleid in Vlaanderen - 14 juni 2011.

Inleiding van Eddy Van Lancker (federaal secretaris ABVV) bij het Intergewestelijk Comité van het Vlaams ABVV over het Nieuw Industrieel Beleid in Vlaanderen - 14 juni 2011.

More in: News & Politics
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
1,264
On Slideshare
987
From Embeds
277
Number of Embeds
18

Actions

Shares
Downloads
0
Comments
0
Likes
0

Embeds 277

http://www.vlaamsabvv.be 174
http://www.abvvjongeren.be 64
http://www.slideshare.net 8
http://abvvdev.demonstration.be 8
http://www.abvvdiversiteit.be 4
http://www.abvv-regio-antwerpen.be 3
http://www.abvv-oost-vlaanderen.be 3
http://www.vlaams.abvv.be 2
http://www.vormingenactie.be 2
http://www.linxplus.be 1
http://www.magik.be 1
http://www.workingclassnights.be 1
http://vlaams.abvv.be 1
http://www.abvvmechelenkempen.be 1
http://vlaamsabvv.be 1
http://www.vindjeevenwicht.be 1
http://www.schoolverlater.be 1
http://www.bijblijfconsulenten.be 1

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. Intergewestelijk Comité 14 juni 2011 Inleiding Eddy Van Lancker (federaal secretaris ABVV) Kameraden, Het thema dat dit intergewestelijk comité behandelt is van zeer groot belang. De productie van de welvaartskoek Het is juist dat we als vakbond in de eerst plaats denken om op te komen voor een rechtvaardiger verdeling van de welvaart via degelijke lonen, een goede sociale bescherming en overheidsdiensten en uitgaven die onze samenleving socialer moeten maken. Toch zou het een kapitale fout zijn om niet even veel aandacht te hebben voor wat we ietwat plastisch kunnen uitdrukken als “de productie van de koek”. Dit mag niet alleen een zaak van ondernemingsleiders en regering zijn. Ook voor ons moet het investeringsbeleid en ook de arbeidsorganisatie in de ondernemingen een prioritaire aangelegenheid zijn. De bekende Italiaanse syndicalist Bruno Trentin zei ooit: als vakbonden zich enkel bezig houden met het sociale, worden ze zoals Indianen die opgesloten werden in een reservaat - op termijn delven ze zo hun eigen graf. De verdeling van de winsten We zijn inderdaad gedoemd om een actieve rol op te eisen in het industrieel en innovatiebeleid omdat we anders opgesloten worden in een defensieve loonkostendiscussie. Ik moet hier niet in het lang en het breed herhalen hoe het model waarin de werkgevers bereid waren om te onderhandelen over een verdeling van de productiviteitswinsten sedert de tweede helft van de jaren zeventig onder druk kwam te staan. De groei van de productiviteit die de voorwaarde was voor het toekennen van regelmatige loonstijgingen, kreeg in de nasleep van de oliecrisis de schuld voor de uitstoot van werknemers. Loonkosten werden door de werkgevers gezien als voornaamste rem op de exportprestaties. Loonconcurrentie tussen lidstaten werd groter en loonmatiging werd door werkgevers en een groot stuk van de politiek geprezen als hefboom voor banengroei. Lonen werden de aanpassingsvariabele van het economisch beleid. Vlaams ABVV – de socialistische vakbond in Vlaanderen – Algemeen Belgisch VakverbondHoogstraat 42, 1000 Brussel – Tel. 02 506 82 06 – Fax 02 550 14 16 – info@vlaams.abvv.be – www.vlaamsabvv.be – Bank 877-8031801-20
  • 2. De aanbevelingen van de Europese Commissie van begin vorige week bevestigen nogmaar eens dat dit ook en meer dan ooit het standpunt is van de Europese Commissie.Indien de sixpack mbt het Europees economisch bestuur wordt goedgekeurd, zal hetafdwingbaar maken van loonmatiging ook nog eens door de dreiging van sancties versterktworden. Vandaar dat ik nog eens een warme oproep doe om massaal aanwezig te zijn opde betoging van 21 juni 2011 in Luxemburg.De beteugeling van onze loonkostenIn België kennen we die beteugeling van vrije loononderhandelingen ondertussen al 35jaar. Van de herstelwet van 1976 met een gedeeltelijke indexblokkering onder leiding vanLeo Tindemans (CVP) tot de wet op het concurrentievermogen van 1996 die ons verplichtonze loonontwikkeling af te stemmen op deze van de drie buurlanden en waarvan hetKoninklijk Besluit dat een maximale loonnorm oplegt van 0,3% een uitvloeisel is.In deze drie decennia werden de vrije loononderhandelingen in naam van hetconcurrentievermogen door de verschillende regeringen regelmatig aan banden gelegd enwerden programma’s doorgevoerd voor de verlaging van de indirecte loonkosten en voorbelastingverlaging.Alleen al tussen 1996 en 2011 werden de patronale bijdrageverlagingen opgevoerd van 1,3miljard naar 4,4 miljard euro en de loonsubsidies van 19 miljoen naar 5 miljard euro.Tussen haakjes: het planbureau schrijft zelfs in zijn laatste meerjarenprojecties dat, alsmen rekening houdt met deze loonsubsidies, de loonafwijking tussen België en de driebuurlanden niet 3,5% is zoals het technisch verslag van de Centrale Raad voor hetBedrijfsleven (CRB) berekent, maar onbestaande is. We weten dat het Verbond vanBelgisch Onderneming (VBO) in de CRB weigert om die verrekening te maken!Structurele tekortkomingen van onze economieMaar er zijn belangrijker besluiten te trekken dan uitsluitsel te geven over het gevecht overde cijfers als men het verslag van de CRB verder wil lezen dan het hoofdstuk over deloonkosten. Het kernbesluit is dat het gevoerde beleid van loonkostenbeheersing en fiscaleen parafiscale vrijstellingen niet heeft bijgedragen tot een verbetering van structureletekortkomingen van onze economie.Integendeel, het zorgde voor immobilisme bij veel ondernemers, die de vruchten pluktenvan loonmatiging, lagere bijdragen en lagere belastingen, zonder voldoende inspanningente doen voor een modernisering van het productieapparaat of de creatie van meer banen.Het aantrekken van bedrijven met fiscale stimuli (coördinatiecentra, notionele interesten)heeft er niet toe geleid dat ook de beslissingscentra zich naar België verplaatsten ofbehouden werden. De Belgische economie doet het slecht in internationale vergelijkingenen is te veel afwezig in sectoren, producten en exportmarkten met het sterkstegroeipotentieel. 2 Intergewestelijk Comité Vlaams ABVV / 14 juni 2011 / inleiding Eddy Van Lancker
  • 3. Een alternatief voor loonmatigingRapporten opgesteld onder begeleiding van de sociale partners binnen de CRB tonen aandat die structurele gebreken vandaag nog altijd bestaan en steeds moeilijker om dragenworden. België blijft gespecialiseerd in sectoren en producten waar wereldwijdeconcurrentie, vooral op het prijsniveau, speelt. Het is in die context dat de werkgeversstellen dat er geen ander alternatief is dan loonmatiging.Het is dat soort van beleid dat rechtse partijen, werkgevers en spijtig genoeg ook Europawillen bestendigen en versterken door verder aan de solidariteit te knagen.Het sociaal overleg moet de strategie uitwerken voor een nieuw groeimodel. Het sociaaloverleg moet de defensieve loonkostendiscussie overstijgen. We moeten in overlegopnieuw de voorwaarden definiëren om een strategie te ontwikkelen voor een nieuwgroeimodel.Een terugkeer naar het naoorlogse compromis ‘productiviteitsverhoging als motor voorloonsverhoging’ zal niet volstaan om de situatie te verbeteren. In België heeft eenmeerderheid van de sectoren het onderste uit de kan gehaald wat productiviteitsverhogingbetreft, rekening houdend met de bestaande technologieën en de bestaandeproductenmix. Dit leidde tot een heel kapitaalintensieve industrie, maar ook tot massaleherstructureringen en afbouw van de werkgelegenheid. De limieten van de verdereverbetering van de ‘efficiency’ voor de productie van steeds dezelfde producten komensteeds dichterbij of zijn al bereikt.Een nieuwe groeimodel via innovatieDaarom willen we werken aan een nieuwe dynamiek door innovatie. Dit betekent dat zowelde innovatie van bestaande productieprocessen als de ontwikkeling van nieuwe productenen diensten nodig zijn. Bij zo’n nieuw groeimodel zal de nadruk gelegd worden op kwaliteiten creativiteit. Dit moet het mogelijk maken om de bestaande industrie, die zich opmassaproductie richt, te behouden. Dit betekent ook dat we willen werken aan socialeinnovatie en dus syndicale inspraak willen over de arbeidsinhoud en de arbeidsorganisatie.Natuurlijk ligt de bevoegdheid voor het industrieel en innovatiebeleid grotendeels bij degewesten. We zullen dus op federaal niveau verder moeten uitzoeken welke meerwaardeafspraken op het federale niveau kunnen bieden aan dit gewestelijk beleid. Het isbelangrijk dat we daar in slagen want anders zal de federale discussie overconcurrentievermogen de facto beperkt blijven tot een discussie over loonkosten, socialebijdragen en fiscaliteit.In afwachting is het nodig dat we op gewestelijk niveau een sterk onderbouwde visieuitwerken over het te voeren industrieel en innovatiebeleid. Dat is de bedoeling van ditcomité.Eddy Van Lanckerfederaal secretaris ABVV 3 Intergewestelijk Comité Vlaams ABVV / 14 juni 2011 / inleiding Eddy Van Lancker