Your SlideShare is downloading. ×
Nieuwjaarstoespraak 2012   cnv voorzitter jaap smit
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×

Introducing the official SlideShare app

Stunning, full-screen experience for iPhone and Android

Text the download link to your phone

Standard text messaging rates apply

Nieuwjaarstoespraak 2012 cnv voorzitter jaap smit

511
views

Published on

Wij leven in wat ik noem historische tijden ook in de geschiedenis van de polder in het algemeen en die van de vakbeweging in het bijzonder. Die laatste staat op haar fundamenten te schudden. Dat is …

Wij leven in wat ik noem historische tijden ook in de geschiedenis van de polder in het algemeen en die van de vakbeweging in het bijzonder. Die laatste staat op haar fundamenten te schudden. Dat is op zich niet dramatisch, want er kunnen immers ook mooie nieuwe dingen uit voorkomen. Dat betekent wel dat wij het met elkaar aan moeten durven om belangrijke keuzes te maken die het CNV klaar maken voor de toekomst.

Published in: News & Politics

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
511
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
2
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. Dames en heren,Roerige tijden, mag ik wel zeggen. De polder heftig inbeweging, de vakbeweging druk in de weer met zichzelf, endreigende extra bezuinigingen als gevolg van de verscherpingvan de crisis. Denk ik gisteravond, kom ik ga eens wat vroegernaar bed en hoor ik Frits Wester mijn naam noemen tijdensPauw en Witteman i.v.m. de zoektocht binnen het CDA naareen nieuwe leider…..Ik moest direct aan Prof. Dr. Ing.Akkermans denken, een van de typetjes van Koot en Bie metzijn befaamde uitspraak: de naam is genoemd inderdaad….Een gelukkig nieuwjaar, zou ik willen zeggen………Of liever, een spannend nieuwjaar waarin op vele fronten veelvan ons zal worden gevraagd.Ik had gedacht vandaag iets te zeggen over het zojuistverschenen onderzoek over drijfveren van mensen en dewaarden die voor hen belang zijn in relatie met hun werk.Ik ontkom er echter niet aan om iets te zeggen over deactualiteit van dit moment.Het mag duidelijk zijn dat ik het zeer betreur dat de ACP en deACOM hebben aangekondigd het CNV te gaan verlaten. Hoeweldit niet als een verrassing komt gezien de jarenlange moeizamerelatie tussen deze twee bonden en het CNV, het dateert al vanver voor mijn tijd, gaat mij deze stap om verschillende redenenaan het hart.
  • 2. Juist nu is het van belang de rijen te sluiten en is het voor devakbeweging van groot belang om als sterke organisatie op tekunnen treden. Een versplinterde vakbeweging vormt geentegenwicht tegen de sterke werkgeversorganisatie. Wij leven inwat ik noem historische tijden ook in de geschiedenis van depolder in het algemeen en die van de vakbeweging in hetbijzonder. Die laatste staat op haar fundamenten te schudden.Dat is op zich niet dramatisch, want er kunnen immers ookmooie nieuwe dingen uit voorkomen. Dat betekent wel dat wijhet met elkaar aan moeten durven om belangrijke keuzes temaken die het CNV klaar maken voor de toekomst. Dat gesprekkan niet alleen maar gaan over aanpassingen aan de structuur,maar zal ook gaan over de inhoud van ons werk. Ik heb sterkhet gevoel dat wij in tijden leven waarin oude oplossingen nietmeer werken en als wij daar als vakbeweging te sterk aanblijven hangen, we uiteindelijk contraproductief zullen zijn. Dearbeidsmarkt verandert, de wensen van nieuwe generatiesm.b.t. loopbaan etc. veranderen, de wereld om ons heenverandert, verhoudingen op wereldniveau verschuiven. Alsvakbeweging hebben wij in dat proces een groteverantwoordelijkheid en is er lef en visie nodig om adequaat inte spelen op die grote veranderingen.Daarbij geldt voor mij dat wij ons moeten richten op deverworven waarden, die een nieuwe vertaling in rechtenbehoeven die passen bij vandaag en morgen. Wij zullen hetgesprek moeten durven aangaan over heikele onderwerpen inhet belang van jongere generaties. Mijn uitspraak: “vast is te
  • 3. vast en flex is te flex” is gericht op voorkoming van een groterwordende kloof tussen insiders en outsiders.Een van de belangrijkste wensen of eisen van de werknemer ofde werker is “zicht op continuïteit om zijn boterham te kunnenverdienen”. Dat is dus iets anders dan de zekerheid van dezebaan. Als meer flexibiliteit en mobiliteit wordt gevraagd, danzullen we mensen in staat moeten stellen om die mobiliteit opte kunnen brengen zonder dat voortdurend hun bestaanbedreigd wordt. Scholing en begeleiding van werk naar werkzijn daarbij grote voorwaarden.Nieuwe bezuinigingen zijn op komst. Het wordt er niet beter op,de samenleving wordt op de proef gesteld en solidariteit moetdaarbij centraal staan. Daar moeten wij ons als CNV sterk voorblijven maken. Maar in het licht van de afname van de welvaartdie wij de afgelopen decennia hebben gekend, zal dat ookbetekenen dat wij in sommige gevallen ‘in ons eigen vlees’moeten durven snijden ten behoeve van de ander. Dat zijnmomenten waarop het erop aankomt. Je ziet dat bijvoorbeeldvandaag in de discussies over korten van pensioenen. Dediscussie over intergenerationele solidariteit barst volop los.We zullen er niet komen in dit land wanneer wij meewerkenaan een toenemende polarisatie die groepen en generatiestegenover elkaar plaatst. We zullen er niet komen wanneer wijelke aanpassing van bestaande zaken en rechten categorischtegenhouden vanuit een traditionele reflex. Datzelfde geldt voor
  • 4. de andere partijen die een rol spelen in de polder. Werkgeversen werknemers moeten juist in deze tijd niet elkaar vanuittraditionele loopgraven bestoken, en die verleiding is er nu hetspannend wordt, maar vanuit een gezamenlijkeverantwoordelijkheid naar oplossingen zoeken voor devoorliggende kwesties. Ik heb geen zin om in die traditionelereflex te schieten, maar dat kan alleen maar wanneer ik daarook niet voortdurend toe wordt gedwongen.Hoewel de polder er op dit moment misschien niet al teflorissant bij ligt, roep ik de partijen op om te komen tot eenaantal goede afspraken die juist nu van groot belang zijn. Dewind steekt op, we zitten in dezelfde boot en we zijn op elkaaraangewezen.Dat laatste beeld wil ik tenslotte ook gebruiken in relatie tot deontwikkelingen binnen het CNV. Als ik een ding geleerd heb inde afgelopen anderhalf jaar, dan is dat wel dat het van grootbelang is ,en tegelijkertijd complex is, om als zelfstandigelidbonden samen te werken aan het gehele CNV. Dat betekentdat van de aangesloten bonden gevraagd wordt om inbondsoverstijgende zaken, het algemeen belang voor ogen tehouden naast of boven het eigen belang. De bereidheid omgezamenlijk te investeren in het totaal vanuit de overtuigingdat iedereen daarmee gediend is. Het gaat dan niet om macht,of wie het voor het zeggen heeft, maar om resultaten die tendienste staan van onze achterban en onze voorban.
  • 5. Op die weg bevinden wij ons met elkaar en ik spreek de vurigewens uit dat wij vanuit die gezamenlijke verantwoordelijkheidtot de juiste keuzes zullen komen, waarbij de inbreng vaniedereen meegewogen wordt. Ik heb geen zin in een spel om demacht, maar ik ga voor het beste resultaat voor de mensen dieons nodig hebben!