Kontrapunkt 2013
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Like this? Share it with your network

Share
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
1,063
On Slideshare
889
From Embeds
174
Number of Embeds
1

Actions

Shares
Downloads
2
Comments
0
Likes
0

Embeds 174

http://www.mmszczecin.pl 174

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. Spis treści KONTRAPUNKT 2012 2 KONTRAPUNKT 2013 3 Informacje ogólne 5 Program Małego Kontrapunktu 7 Program Szczecińskiej Północy Teatralnej 8 Program Zachodniopomorskiej OFFensywy Teatralnej 8 Program KONTRAPUNKTU 2013 9 Spektakle konkursowe 12 PRAPREMIERA: Greta Garbo przyjechała 26 Spektakle poza konkursem 27 Klub Komediowy Chłodna na KONTRAPUNKCIE 30 OFFicyna w KONTRAPUNKCIE 33 Wystawy i inne wydarzenia 35 Portret aktora. Polsko-niemiecki panel dyskusyjny 38 Teatr Franka McGuinnessa – panel dyskusyjny 39 Promocje publikacji 40 Szczecińska Północ Teatrów 41 Zachodniopomorska OFFensywa Teatralna 46 Mały Kontrapunkt 48 POMOSTY TEATRU – POMOSTY KULTURY 55 Ceny karnetów i biletów 56 Organizatorzy, sponsorzy, patroni medialni 57 Kontakt 59 1
  • 2. KONTRAPUNKT 2012Czterdziesta siódma edycja Przeglądu Teatrów Małych Form Kontrapunkt (Szczecin, 16–22 kwietnia)utwierdziła jego manifestowany od kilku lat charakter międzynarodowy, i to nie tradycyjną już wycieczkąna trzy spektakle wystawiane w Berlinie, ale przede wszystkim udziałem wybitnych przedstawieńzagranicznych na scenach szczecińskich [...]. Piotr Michałowski, Kontrapunkt krzyku i dystansu, „Odra” 2012, nr 9Szczeciński Kontrapunkt [...] okazał się mocnym głosem kobiecego teatru. Formuła festiwalu sprawiła,że widz mógł nadrobić całoroczne zaległości – od monodramu, poprzez teatr lalek, aż po widowiskaoparte na wizualizacjach, nie tylko z Polski, ale z Niemiec, Holandii czy Francji. [...] zarównokonkursowe, jak i pozakonkursowe widowiska są bardzo dobrze wyselekcjonowane i pozwalają spojrzećna teatr przekrojowo, bez ściśle określonych reguł doboru przedstawień. Katarzyna Olczak, Mocny głos kobiet, www.aict.art.pl[...] Kontrapunkt w morzu teatralnej konfekcji jest raczej wyspą z innego świata, na którą chcemy siędostać. Bo na Kontrapunkt przyjeżdżają przedstawienia, których żadna agencja nie sprowadzi, bo jej sięto nie opłaca. [...]. Ewa Podgajna, Kontrapunkt. Niedostępna na co dzień wyspa czy rytuał?, „Gazeta Wyborcza” z 24.04.2012[...] tegoroczny Kontrapunkt z pewnością zaliczyć trzeba do imprez bardzo udanych. Ciekawe, stojące nawysokim poziomie spektakle, bogactwo wydarzeń okołofestiwalowych, olbrzymie zainteresowanieodbiorców – to wszystko sprawia, że marka Przeglądu Teatrów Małych Form wciąż się umacnia [...].W niespokojnych dla teatru czasach prób przekształcenia artystycznych scen w maszynki do zarabianiapieniędzy Kontrapunkt udowadnia, że ludzie z niesłabnącym apetytem na sztukę ambitną wcale nie sąwymierającym gatunkiem. [...]. Katarzyna Stróżyk, Apetyt na sztukę, „Kurier Szczeciński” z 24.04.2012[...] Pozostaje pytanie już nie o granice małej formy, ale o granice teatru. Przedstawienia Kontrapunktu jąprzekraczały, rozszerzały pojęcie teatru, domagały się rozpatrywania w innych kategoriach, używaniaocen z innych sfer sztuki [...]. Magdalena Raszewska, Teatr zmałoformowiony, „Teatr” 2012, nr 7–8Anna Augustynowicz: „Kontrapunkt to czas, kiedy Szczecin staje się miejscem, gdzie możnauczestniczyć w najciekawszych poszukiwaniach w dziedzinie języka teatru [...]”.Artur Daniel Liskowacki: „[...] trudno sobie wyobrazić kulturalny Szczecin bez niego. [...] Znamienne, żekażda szczecińska władza, chwaląc się Szczecinem kulturalnym, wymieniała Przegląd na pierwszymmiejscu, jako dowód prężności miasta. [...] Kontrapunkt jest w formie bez wątpienia – i dzięki temu stałsię wreszcie modny w kraju. Modny, bo świeży artystycznie i młody, a młodość do spółki z tradycjąmoże wiele”. Młodość do spółki z tradycją może wiele, „Gazeta Wyborcza” z 6.04.2012 2
  • 3. KONTRAPUNKT 2013Najważniejsza impreza teatralna Pomorza Zachodniego odbywa się w tym roku po raz czterdziestyósmy. W ciągu dziesięciu dni uczestnicy festiwalu zapoznają się z bogatą ofertą spektakli, wystawi spotkań. Program KONTRAPUNKTU jak zawsze nie ogranicza się wyłącznie do przedstawieńkonkursowych, lecz także umożliwia widzom odkrycie rozmaitych twarzy współczesnego teatruw szerszym kontekście.Konkursowy program festiwalu otwiera oparty na powieści Doroty Masłowskiej spektakl Paw królowejNarodowego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie w reżyserii Pawła Świątka. Jest tojedna z pierwszych realizacji scenicznych młodego reżysera, która przyniosła mu uznanie widzówi krytyków.Ponadto wśród spektakli konkursowych znajdą się: Amatorki i Kobieta z przszłości Eweliny Marciniak,Nancy. Wywiad Claude’a Bardouila z Nowego Teatru, którego dyrektorem artystycznym jest KrzysztofWarlikowski, Cheval autorstwa dwóch artystów z francuskiej grupy l’Amicale de production, The Tableprzygotowany przez członków brytyjskiej grupy lalkarskiej Blind Summit Theatre, Kaligula w reżyseriiAnny Augustynowicz i Mała narracja, wykład-performance Wojtka Ziemilskiego.Zgodnie z tradycją w czwartek, 18 kwietnia, widzowie KONTRAPUNKTU wybiorą się do Niemiec naDzień Berliński. Po raz pierwszy nurt polsko-niemiecki został wyodrębniony jako projekt „Pomostyteatru – pomosty kultury. O wzajemnym oddziaływaniu teatru polskiego i niemieckiego”współfinansowany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. W ramach tego projektu dwauznane niemieckie teatry zaprezentują najnowsze spektakle na swoich scenach. W Schaubühne amLehniner Platz zobaczymy spektakl Notizen aus der Küche w reżyserii Egilla Heiðara Antona Pálssona,w Deutsches Theater Berlin – Sklaven. Einakter von Georges Courteline aus der Hölle der bürgerlichen Freiheitw reżyserii Andreasa Kriegenburga. Tym wydarzeniom będzie towarzyszyć również wchodząca w składprojektu „Pomosty teatru...” panel dyskusyjny poświęcony tematowi Portret aktora.Propozycje konkursowe oceni jury w składzie: Małgorzata Sikorska-Miszczuk, Maryla Zielińska, PerAnaniassen, Thomas Irmer i Michał Walczak.Ponadto widzowie obejrzą kilka spektakli pozakonkursowych, w tym polską prapremierę sztuki GretaGarbo przyjechała w reżyserii Anny Augustynowicz – koprodukcję Przeglądu Teatrów Małych FormKONTRAPUNKT i Teatru Współczesnego w Szczecinie.KONTRAPUNKT zamknie Danuta W., najbardziej wyczekiwany spektakl ubiegłego roku. Widzowieszczecińscy będą mieli niepowtarzalną szansę zobaczyć Krystynę Jandę w jej najnowszej i głośnej roli.Najmłodsi widzowie od 12 do 14 kwietnia wezmą udział w trzeciej edycji Małego Kontrapunktu,festiwalu prezentującego grupy teatralne, które tworzą sztukę dla dzieci. Tym razem wystąpią artyściz teatrów szczecińskich, regionalnych oraz studenci warszawskiej Akademii Teatralnej Wydziału SztukiLalkarskiej w Białymstoku. Ponadto najmłodsi widzowie zostaną zaproszeni na warsztaty. 3
  • 4. Tradycyjnie odbędzie się też wiele imprez towarzyszących. Wszyscy zainteresowani będą mogli obejrzećwystawy, posłuchać interesującej dyskusji związanej z premierą sztuki Greta Garbo przyjechała oraz wziąćudział w Nocy Performerów i Szczecińskiej Północy Teatrów. Bilety na Północ Teatrów i MałyKontrapunkt utrzymują się w wyjątkowo niskiej cenie.Po raz pierwszy w Szczecinie przeżyjemy wieczór komedii stand-up, pokaz burleski i kabaretu, którezaprezentuje Klub Komediowy Chłodna – jedno z najgłośniejszych warszawskich miejsc kulturalnychostatniego roku.Wszystkich, także tych, którzy niezbyt często korzystają z oferty kulturalnej, serdecznie zachęcamy doobejrzenia spektakularnego widowiska plenerowego Les Tambours de la Muerte (Bębny Śmierci),przygotowanego z rozmachem przez francuską grupę artystyczną.Zapraszamy do zapoznania się ze szczegółowym programem KONTRAPUNKTU 2013. 4
  • 5. INFORMACJE OGÓLNEKomisja artystyczna Anna Garlicka – dyrektor festiwalu, członek Komisji Artystycznej Arkadiusz Buszko – członek Komisji Artystycznej Piotr Ratajczak – członek Komisji Artystycznej Jan Turkowski – członek Komisji Artystycznej Krzysztof Bizio – konsultantKomitet organizacyjny Anna Garlicka – zastępca dyrektora Teatru Lalek Pleciuga Mirosław Gawęda – dyrektor naczelny Teatru Współczesnego w Szczecinie Barbara Igielska – dyrektor Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie Dariusz Mikuła – dyrektor Teatru Kana Zbigniew Niecikowski – dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Lalek „Pleciuga” Adam Opatowicz - dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Polskiego Angelika Rabizo – dyrektor Opery na Zamku Dorota Serwa – dyrektor naczelna Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie Agata Stankiewicz – dyrektor Wydziału Kultury Urzędu Miasta SzczecinNAGRODY 10 000 zł GRAND PRIX – Wielka Nagroda Publiczności – ufundowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa NarodowegoNagrody Jury Główna Nagroda Jury – ufundowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 10 000 zł Nagroda Magnolii – Nagroda Miasta Szczecina 8000 zł Nagroda Promocyjna im. Kazimierza Krzanowskiego 3000 zł – ufundowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Nagroda im. Zygmunta Duczyńskiego dla Indywidualności Artystycznej 3500 zł Festiwalu – ufundowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dwie nagrody Jury po 2500 zł – ufundowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego cztery wyróżnienia po 1500 zł – ufundowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Nagroda Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego Nagroda Dziennikarzy – ufundowana przez redakcje szczecińskich mediów 5
  • 6. JURY FESTIWALUPer Ananiassen – magister sztuk teatralnych, w latach 90. performer i aktor; wykładowca, dramaturg.Jest kierownikiem The Network of Performing Art in Norway, dyrektorem artystycznym i menedżeremTeaterhuset Avant Garden w Norwegii oraz kuratorem Bastard – Trondheim International PerformingArts Festival. W roku 2012 brał udział w pozakonkursowym performansie KONTRAPUNKTU Thecurator’s piece (A trial against art).Thomas Irmer – krytyk teatralny, publicysta, realizator filmów dokumentalnych, wykładowca.Prowadził zajęcia z literatury, kultury, dramatu i historii teatru amerykańskiego, krytyki teatralnej orazhistorii teatru Niemiec Wschodnich. Publikuje w czasopismach niemieckich, angielskich, amerykańskich,słowackich, francuskich, litewskich, węgierskich, także w polskich: „Dialogu”, „Notatniku Teatralnym”,„Teatrze” i „Didaskaliach”.Małgorzata Sikorska-Miszczuk – absolwentka Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych, GenderStudies na Uniwersytecie Warszawskim oraz Studium Scenariuszowego PWSFTViT w Łodzi.Dramatopisarka i scenarzystka, autorka wielu sztuk, m.in. Śmierć Człowieka-Wiewiórki, KatarzynaMedycejska, Bruno Schulz: Mesjasz. Jej dramaty nagrodzono na festiwalach i konkursach teatralnych oraztłumaczono na wiele języków. Uważana za jedną z najwybitniejszych przedstawicielek współczesnejpolskiej dramaturgii. Za najnowszą sztukę, Popiełuszko. Czarna msza, otrzymała Gdyńską NagrodęDramaturgiczną 2012.Michał Walczak – absolwent reżyserii warszawskiej Akademii Teatralnej, dramatopisarz i reżyser, autorwielu sztuk, m.in. Piaskownica, Podróż do wnętrza pokoju, Polowanie na łosia i Amazonia oraz sztuk dla dzieci.Jest jednym z najczęściej wystawianych współczesnych młodych dramaturgów, a jego dramaty zdobyłynagrody w konkursach i na festiwalach teatralnych. Obecnie współtworzy scenariusz i reżyseruje kolejneodcinki kabaretu Pożar w burdelu, prezentowane w Klubie Komediowym Chłodna.Maryla Zielińska – absolwentka teatrologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Pracowaław Starym Teatrze w Krakowie jako sekretarz literacki, w Teatrze Narodowym w Warszawie byłarzecznikiem prasowym i kuratorem programu impresaryjnego 2000–2009. Pracowała w „Didaskaliach.Gazecie Teatralnej”, „Gazecie Wyborczej”, „Teatrze”; publikowała w wielu czasopismach polskichi zagranicznych. Jest autorką tekstów do albumu zdjęć Jarzyna: Teatr / Theatre (2009), redaktoremi autorką tekstów do katalogu Theaterslam. Neueste dramatik aus Polen (2011). Od 2011 prowadzikonwersatorium o teatrze współczesnym na Uniwersytecie im. Kardynała Stefana Wyszyńskiegow Warszawie. Od października 2012 kierownik literacki Wrocławskiego Teatru Współczesnego. 6
  • 7. PROGRAM MAŁEGO KONTRAPUNKTU12–14 kwietnia 2013piątek 12 kwietnia 18.00 Julian To Wiem (PREMIERA) / Grupa Tańca Współczesnego „Kiosk Ruchu”, Szczecin (duża scena) |spektakl dla dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, młodzieży i dorosłychsobota 13 kwietnia 11.00 Wkoło Słońca / warsztaty dla dzieci 4–6 lat (sala edukacyjna) 11.30 Warsztaty piekarnicze Asprodu (foyer teatru) 13.00 Wkoło Słońca / warsztaty dla dzieci 7–10 lat (sala edukacyjna) 11.00 i 12.30 Białe baloniki / AT w Warszawie Wydział Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku (sala kameralna) |spektakl dla dzieci 6–10 lat 14.30 i 15.30 A Ku Ku / Teatr Lalek „Pleciuga” (sala prób) | spektakl dla dzieci do 4 lat 16.00 Najmniejszy klaun na świecie / Klaun Tomi, Kamień Pomorski (duża scena) | spektakl dla dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, młodzieży i dorosłychniedziela 14 kwietnia 11.00 Paskuda i Maruda / Teatr Lalek „Pleciuga” (duża scena) | spektakl dla dzieci od 5 lat 11.00, 12.30 i 14.00 Pleć, Pleciugo! / warsztaty plastyczne 11.30 Warsztaty piekarnicze Asprodu 13.30 i 14.45 Guzik / AT w Warszawie Wydział Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku (sala prób) spektakl dla dzieci od 7 latWszystkie spektakle, warsztaty Wkoło Słońca i piekarnicze Asprodu odbywają się w Teatrze Lalek„Pleciuga”. Warsztaty plastyczne Pleć, Pleciugo! – w namiotach obok teatru (w razie niepogody –w salach edukacyjnych Pleciugi). 7
  • 8. PROGRAM SZCZECIŃSKIEJ PÓŁNOCY TEATRÓW imprezy towarzyszącej13 kwietnia 19.00 Sedinum, prochy i rock’n’roll / Teatr Polski 20.00 Dobry wieczór Fogg / Teatr Mały 22.00 Duvelor albo Farsa o starym diable / Teatr Lalek „Pleciuga” 22.00 Dziś wieczór arszenik, czyli komedia z kawą / Teatr Krypta 23.00 Zabójca / Piwnica przy KrypciePROGRAM ZACHODNIOPOMORSKIEJ OFFENSYWY TEATRALNEJ imprezy towarzyszącejsobota 13 kwietnia 17.00 Osad / Teatr Krzyk, Maszewo (Teatr Kana) 18.30 Najmniejszy Klaun w Wiosce / Pomarańcze w Uchu na Skarpie bez Kartki, Goleniów (Piwnica Kany, wstęp wolny) 20.30 Fitness / Teatr Abanoia, Szczecin (Teatr Kana) 21.00 Koncert / Lesja. Incognito, Goleniów (Piwnica Kany, wstęp wolny) 22.30 Pierogi / Teatr Uhuru, Gryfino (Teatr Kana)niedziela 14 kwietnia 16.00 Roland Topor Games / Teatr w Krzywym Zwierciadle, Stepnica (Teatr Kana) 18.00 Nieśmiertelność raka / Teatr 6 i Pół, Gryfino (Teatr Kana) 20.00 Próba celu / Teatr Brama, Goleniów (Teatr Kana) 8
  • 9. PROGRAM KONTRAPUNKTU 201312–14 kwietnia | Mały Kontrapunkt 201313–14 kwietniaSzczecińska Północ Teatrów i Zachodniopomorska OFFensywa Teatralnaponiedziałek 15 kwietniaInauguracja XLVIII PTMF KONTRAPUNKT 2013 16.00 (A+B) Paw królowej / Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie (TL Pleciuga) 18.00 (A+B) Ulotne wspomnienia / otwarcie wystawy (TL Pleciuga) 20.00 (A+B) Nancy. Wywiad / Nowy Teatr, Warszawa (Teatr Polski)wtorek 16 kwietnia 16.00 (A) Kaligula / koprodukcja: Teatr Współczesny, Szczecin, Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi, (Teatr Współczesny) 16.00 (B) Mała narracja / Wojtek Ziemilski, Polska (Teatr Polski) 18.30 (A+B) Amatorki / Teatr Wybrzeże, Gdańsk (TL Pleciuga) 21.00 (B) Kaligula / koprodukcja: Teatr Współczesny, Szczecin, Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi, (Teatr Współczesny) 21.00 (A) Mała narracja / Wojtek Ziemilski, Polska (Teatr Polski)środa 17 kwietnia 16.00 (A) Spirit / CAMPO, Belgia (Teatr Polski) 16.00 (B) Niewierni / Teatr Łaźnia Nowa, Kraków (Teatr Współczesny) 18.30 (A+B) Truskawkowa niedziela / Teatr Polski im. Hieronima Konieczki, Bydgoszcz (TL Pleciuga) 21.00 (A) Niewierni / Teatr Łaźnia Nowa, Kraków (Teatr Współczesny) 21.00 (B) Spirit / CAMPO, Belgia (Teatr Polski)czwartek 18 kwietniakarnet A+BB – 9.30 wyjazd do Berlina 14.00 Notizen aus der Küche / Schaubühne am Lehniner Platz 16.30 Hamburger Bahnhof – Museum für Gegenwart – Berlin 19.30 Sklaven. Einakter von Georges Courteline aus der Hölle der bürgerlichen Freiheit / Deutsches Theater Berlin 9
  • 10. karnet B 17.00 The Table / Blind Summit Theatre, Wielka Brytania (Teatr Polski)wolna sprzedaż biletów19.00 Klub Komediowy Chłodna na KONTRAPUNKCIE: Król dopalaczy, czyli podróż do wnętrza dropsa / Marcin Sitek, Klub Komediowy Chłodna, Warszawa (U Wyszaka) Odlot / Betty Q & Crew, Klub Komediowy Chłodna, Warszawa (U Wyszaka) Pożar w burdelu / Klub Komediowy Chłodna, Warszawa (U Wyszaka)piątek 19 kwietnia 10.00 Portret aktora. Polsko-niemiecki panel dyskusyjny / dyskusja, promocje publikacji (Teatr Mały, wstęp wolny) 15.30 (B) Kobieta z przeszłości / Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego, Koszalin (Teatr Kana) 17.00 (A+BB) The Table / Blind Summit Theatre, Wielka Brytania (Teatr Polski) 18.40 (A) Kobieta z przeszłości / Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego, Koszalin (Teatr Kana) 20.00 (A+B) Greta Garbo przyjechała (PRAPREMIERA) / koprodukcja: Teatr Współczesny, Szczecin, PTMF KONTRAPUNKT, Szczecin (Teatr Współczesny) 22.30 (A+B) + wejściówki Les Tambours de la Muerte / La compagnie Transe Express, Francja (początek parady – Wały Chrobrego 3, spektakl na pl. Mickiewicza) 24.00 Noc Performerów (Teatr Kameralny, Loft Art)wolna sprzedaż biletów 24.00 Klub Komediowy Chłodna na KONTRAPUNKCIE: Pożar w burdelu / Klub Komediowy Chłodna, Warszawa (Brama Jazz Cafe)sobota 20 kwietnia 9.30 Portret aktora. Polsko-niemiecki panel dyskusyjny / dyskusja, promocje publikacji (Teatr Mały, wstęp wolny) 13.00 Teatr Franka McGuinnessa – na pograniczu kultur i konwencji teatralnych (Teatr Mały, wstęp wolny) 14.00 Timebank / Grotest Maru, Niemcy (Centrum Handlowe GALAXY, akcja w przestrzeni miejskiej, bez biletów) 15.00 (A+B) Cheval / l’Amicale de production, Francja (TL Pleciuga) 17.00 Timebank / Grotest Maru, Niemcy (Centrum Handlowe GALAXY, akcja w przestrzeni miejskiej, bez biletów) 20.00 (A+B) Danuta W. / Teatr Polonia, Warszawa (Teatr Współczesny) spektakl finałowy 10
  • 11. sprzedaż biletówniedziela 21 kwietnia 18.00 Danuta W. / Teatr Polonia, Warszawa (Teatr Współczesny)poniedziałek 22 kwietnia 19.00 Danuta W. / Teatr Polonia, Warszawa (Teatr Współczesny)UwagaKarnety A i BB uprawniają do wyjazdu do Berlina.W programie podkreślono spektakle konkursowe.Przedstawienia prezentowane z tłumaczeniami na język angielski lub niemiecki. 11
  • 12. SPEKTAKLE KONKURSOWENarodowy Stary Teatrim. Heleny Modrzejewskiej w KrakowiePAW KRÓLOWEJDorota Masłowskareżyseria: Paweł Świątekadaptacja i dramaturgia: Mateusz Pakułascenografia: Marcin Chlandapremiera: 27 października 2012występują: Paulina Puślednik, Małgorzata Zawadzka, Szymon Czacki, Wiktor Loga-SkarczewskiNa korcie do squasha zmiksowanym ze studiem nagraniowym czwórka aktorów [...] rapuje, śpiewa,gulgocze i wypluwa rymowanki autorki. Przetworzone slogany reklamowe, refreny piosenek, tytułyksiążek, gazetowe i portalowe nagłówki, znane nazwiska, Unia Europejska i wszystko inne, co miesza sięw mózgu współczesnego Polaka – tworzą parującą, fermentującą papkę, nawóz użyźniający i zatruwającyjednocześnie codzienne Polaków rozmowy. Z tej papki ulepieni są bohaterowie: Pitz Patrycja –najbrzydsza laska w mieście, czego nie ukryją nawet markowe ubrania, Retro Stanisław – schodzącyartysta we własnym mniemaniu rockowy, Szymon – jego oszukańczy agent oraz Przesik Anna –jednodniowa poetka neolingwistka [...]. Aneta Kyzioł, Oszukani i zdradzeni „Polityka” 2012, nr 46Są jak żywy product placement. Urzeczowiają samych siebie i siebie nawzajem. Nie potrzebująosobowości, bo mają charakter, ten zaś kształtują gadżety. [...] Oto ci „nowi Polacy”: pozornie tylkoróżni od zaludniających betonowe blokowiska dresiarzy, w istocie stanowią drugi biegun tej samej„jałowej ziemi”. Mamy więc do czynienia ze zjadliwą krytyką niepewnej siebie, zakompleksionej klasyśredniej, parszywszej dużo od reszty chłopsko-robotniczej ojczyzny. Bowiem by osiągnąć ów pokraczniepojęty, tandetnie przyodziany sukces, trzeba wyzbyć się ostatniego ludzkiego odruchu – śmiechuzdrowego, gargantuicznego dekonstruującego wszelkie gęby. Tego śmiechu, który wciąż jeszcze możelicować z kondycją plebejusza. Michał Centkowski, Sen o Warszawie, www.e-teatr.plfot. Ryszard Korneckiwww.stary.plProdukcja spektaklu została dofinansowana w ramach projektu „IV edycja festiwalu re_wizje w Małopolsce”ze środków Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego 2007–2013. 12
  • 13. Nowy Teatr | WarszawaNANCY. WYWIADreżyseria i choreografia: Claude Bardouilscenografia: Nicolas Grospierre, Olga Mokrzycka-Grospierrekostiumy: Aleksandra Laskaidentyfikacja graficzna na podstawie fotografii Nicolasa Grospierre’amuzyka: Paweł Andryszczyk, Adam Walickireżyseria świateł: Katarzyna Łuszczykwideo: Łukasz Jóźkówcharakteryzacja: Monika KaletaW spektaklu wykorzystano utwory muzyczne:My Way, muzyka: Claude Francois, Jacques Revaux, słowa: GillesThibault; Stars, muzyka i słowa: Ian Jani; ĺI Wanna Be Your Dog,muzyka i słowa: David Alexander, Ronald Asheton, Scott Asheton, James Osterbergpremiera: 20 kwietnia 2012występują: Magdalena Popławska i Claude BardouilPrzekraczając granice pomiędzy teatrem i tańcem, artyści konfrontują się z legendą punk rocka SidemViciousem, zmarłym z przedawkowania narkotyków muzykiem podejrzanym o zamordowanie swojejnarzeczonej Nancy Spungen. To kolejny krok Nowego Teatru w badaniu możliwości formułowaniawypowiedzi z pogranicza rozdzielanych na ogół dyscyplin sztuki: teatru i tańca, próba stworzenianowego aktora, zdolnego do nietradycyjnych i interdyscyplinarnych form ekspresji. [...]Nancy uwikłana w romans z Sidem Viciousem perfekcyjnie wpisuje się w łańcuch działaniaobowiązujący w tym modelu: prostytucja – narkotyki/przemoc – dostęp do gwiazd. Staje się największągroupie i największą specjalistką w dziedzinie punk rocka, przeżywając swoją życiową przygodę. Alepozostaje antybohaterką i pewnie nikt by o niej nie pamiętał, gdyby nie jej śmierć. Także modelowa,wpisująca się w obowiązujący wzorzec [...]. (materiały promocyjne teatru)[...] Dla Nancy. Wywiad nie używajmy słowa „spektakl”, to performance, którego najistotniejszymtworzywem jest ciało, a raczej dwa ciała: francuskiego choreografa Claude’a Bardouila, współpracującegood dawna z Krzysztofem Warlikowskim, oraz aktorki Magdaleny Popławskiej. W tym, co robią, precyzjałączy się z żywiołowością, każdy pokaz jest zatem aktem twórczym [...]. Jacek Marczyński, Histeryczny taniec idola punk rocka, „Rzeczpospolita online”fot. Magda Hueckelwww.nowyteatr.org/pl 13
  • 14. Teatr Współczesny | SzczecinTeatr im. Stefana Jaracza w ŁodziKALIGULAAlbert Camusprzekład: Joanna Gorecka-Kalitareżyseria: Anna Augustynowiczscenografia: Marek Braunmuzyka: Jacek Wierzchowskikostiumy: Wanda Kowalskaruch sceniczny: Arkadiusz Buszkoreżyseria światła: Krzysztof Sendkekoprodukcja Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzii Teatru Współczesnego w Szczeciniepremiera: 8 grudnia 2012 (Łódź), 18 stycznia 2013 (Szczecin)występują: Wojciech Brzeziński (gościnnie), Arkadiusz Buszko, Iwona Dróżdż-Rybińska Marcin Łuczak, Paweł Paczesny,Adam Kuzycz-Berezowski, Marcin Korcz, Maciej Litkowski, Wojciech Sandach, Krzysztof Wach, Marcin Włodarski[...] Po śmierci swej siostry i jednocześnie kochanki Druzylli cesarz dochodzi do wniosku, że skoro światnie ma sensu, można zrobić absolutnie wszystko. Mając nieograniczoną władzę, postanawia z niejkorzystać w sposób najbardziej okrutny i nieprzewidywalny. Choć z założenia opiera się na racjonalneji konsekwentnej logice, jego działania – coraz bardziej przerażające i absurdalne – prowadzą dokatastrofy. Nie można bowiem zniszczyć wszystkiego, nie niszcząc siebie. (materiały promocyjne teatrów)[...] Kiedy świat zastanawia się nad motywami postępowania Breivika, a nasze rodzime media próbujązgłębić przyczynę agresji kłębiącej się w Brunonie K., Kaligula Alberta Camusa brzmi nader aktualnie. [...]Anna Augustynowicz próbuje [...] odpowiedzieć na pytania: jak daleko musiałyby sięgać graniceprzemocy, do jakiego stopnia można kogoś poniżać, niszczyć, aby obudzić w nim terrorystę. Możnapowiedzieć, że ten spektakl to przestroga dla polityków. Ale nie tylko. [...] Ten spektakl mówi wyraźnie:Kaligula odbija się w twarzy każdego, tak jak niemal każdy znajdzie przynajmniej cząstkę Kaliguliw sobie. Jan Bończa-Szabłowski, Tyran ukrywa się w każdym z nas, „Rzeczpospolita” z 12.12.2012[...] Spektakl Augustynowicz to dramat jednostki, buntującej się przeciwko granicom wyznaczonym przeznaturę, pragnącej absolutnej wolności, niepogodzonej z ograniczeniami. [...] Reżyserski zabieg podkreślauniwersalność problemu: skoro władza jest czynnikiem degenerującym człowieka, to w czasachdemokracji tym bardziej jesteśmy narażeni na zło w rozmaitych jego wcieleniach [...]. Katarzyna Stróżyk, Jeden z nas, „Kurier Szczeciński” z 21.01.2013fot. Krzysztof Bielińskiwww.wspolczesny.szczecin.pl Spektakl prezentowany w ramach projektu „Pomosty teatru – pomosty kultury. O wzajemnym oddziaływaniu teatru polskiego i niemieckiego”. Projekt wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. Gefördert aus Mitteln der Stiftung für deutsch-polnische Zusammenarbeit. 14
  • 15. Teatr Wybrzeże |GdańskAMATORKIElfriede Jelinekprzekład: Anna Majkiewicz, Joanna Ziemskaadaptacja i dramaturgia: Michał Buszewiczreżyseria: Ewelina Marciniakscenografia: Marta Stoces mizBewaremuzyka: Ala Masskotka, Piotr Kubiakchoreografia: Dominika Knapikpremiera: 24 listopada 2012występują: Dorota Androsz, Piotr Biedroń, Małgorzata Brajner,Katarzyna Dałek, Piotr Domalewski, Krzysztof Matuszewski, Ala MasskotkaJelinek pokazuje w Amatorkach świat, który, choć opowiadany językiem pełnym emocji, opiera się przedewszystkim na kalkulacji, rywalizacji i planach. Językiem biznesowej transakcji opowiada realizacjępragnień życiowych. Z pełną świadomością tego, że pierwszy milion trzeba ukraść, a bankructwo jestefektem błędnego ulokowania kapitału. (materiały promocyjne teatru)W Amatorkach [...] miłość zastąpiona zostaje wymianą dóbr seksualnych i materialnych. To jednoz przedstawień gdańskiej sceny, dla wielu widzów pewnie nie do przyjęcia [...]. Amatorki odwracająi bezwzględnie wyszydzają schemat komedii romantycznej [...]. Mirosław Baran, Komedia romantyczna do góry nogami, www.cjg.gazeta.pl [...] Śmiejemy się najprawdopodobniej po to, aby ukryć przerażenie, które rośnie wraz z kolejnymiscenami Amatorek. Bo w tym spektaklu nie braknie oksymoronów i dychotomii. Podobnie jak emocji,których spektakl dostarcza bezwarunkowo. Anna Kołodziejska, Bez serc, bez ducha... Wcielenie Jelinek na trójmiejskiej scenie, „Internetowy Magazyn Teatralia” 2012, nr 37fot. Dominik Wernerwww.teatrwybrzeze.pl Spektakl prezentowany w ramach projektu „Pomosty teatru – pomosty kultury. O wzajemnym oddziaływaniu teatru polskiego i niemieckiego”. Projekt wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. Gefördert aus Mitteln der Stiftung für deutsch-polnische Zusammenarbeit. 15
  • 16. MAŁA NARRACJAscenariusz, reżyseria i wykonanie: Wojtek Ziemilskiautor zdjęć: Krzysztof Bielińskikonsultacja scenograficzna: Katarzyna JarnuszkiewiczW przedstawieniu wykorzystano zdjęcia i fragmenty nagrań spektakli:Visita guiada, reż. Cláudia Dias; Jérôme Bel, reż. Jérôme Bel;Self Unfinished, reż. Xavier Le Roy; I Am Here, reż. João Fiadeiro;Where We Are And What We Live For, reż. Neil Simon Bowes,oraz fragmenty książki O pewności Ludwiga Wittgensteina.[...] Jesienią 2006 roku okazało się, że dziadek Wojtka Ziemilskiego, zasłużony wrocławianin hrabiaWojciech Dzieduszycki, przez wiele lat współpracował ze służbami bezpieczeństwa. Rodzina do dziś nieotrząsnęła się z tej wiadomości i próbuje dociec prawdy. Wojtek odpowiedział na tę sytuację inscenizacjąw formie wykładu, łączącą osobistą opowieść, fakty historyczne, współczesną choreografię i własnągestykę, wreszcie wielkie i małe narracje. Jego wykład-performance jest próbą skonfrontowaniaartystycznych wyborów artysty z historią, na którą nie miał on żadnego wpływu [...]. www.nowyteatr.org/pl[...] Pytanie o przeszłość staje się tu pytaniem o własną tożsamość. [...] Wielkość Małej narracji polega nabraku sentymentalizmu. Jest to zasługa formy przypominającej biznesową prezentację [...]. Roman Pawłowski, Polska dramaturgia współczesna już nie taka współczesna, „Gazeta Wyborcza” z 29.11.2010[...] Ziemilskiemu udała się rzecz niezwykła. Opowiedział nam swoją własną historię, jakże ważnąi urzekającą w swojej wyjątkowości. Wypluł w nasze twarze gorycz, która zbierała się w nim i zbiera od2006 roku. I jednocześnie zdołał ją uogólnić, sprowadzić do doświadczenia zbiorowego, udowodnićnam, że ta jego historia dotyczy każdego z nas. Rzadko kiedy zdarza się oglądać dzieło sztukijednocześnie precyzyjnie, po mistrzowsku pomyślane i wykonane, a przy tym emocjonalne i osobiste.Z otwartymi ustami klaszczę na stojąco. Jolanta Nabiałek, Wittgenstein o Dzieduszyckim, www.teatralia.com.plfot. Krzysztof Bieliński 16
  • 17. Florentina Holzinger, Vincent Riebeek& CAMPO | BelgiaSPIRITautorzy i wykonawcy: Florentina Holzinger i Vincent Riebeekprodukcja: CAMPOkoprodukcja: CAMPO, Beursschouwburg (Bruksela),Workspace Brussels, FFT Düsseldorf, Frascati (Amsterdam)& imagetanz/brut (Wiedeń) przy wsparciu: Kc nOna (Mechelen)premiera: 17 października 2012Vincent Riebeek i Florentina Holzinger tworzą w CAMPO swoją najnowszą produkcję – Spirit. Tak jakw poprzednim dziele, Kein Applaus für Scheisse [Żadnego aplauzu dla gówna], duet ten jest kierowanyprzez przemożny zmysł hojności: hojności w ich wzajemnej miłości i hojności w ich miłości doodbiorców.Spirit będzie radykalnym eksperymentem teatralnym, w którym ten rozbrajający duet przedstawia odę dożycia duchowego. Z całkowitym porzuceniem i pasją zabiorą widzów w pełną zabawy podróż przez jogę,piosenki popowe, karty tarota i psychomagię. W drogę, w której często znajdują się w wyjątkowo napiętejprzestrzeni pomiędzy czymś, czego nie chcesz zobaczyć, i czymś, na co się miło patrzy. (materiały promocyjne teatru)CAMPO to centrum sztuki z Gandawy, które rozpoczęło działalność w styczniu 2008 w wynikupołączenia dwóch teatrów: Victoria i Nieuwpoorttheater. CAMPO tworzy i prezentuje zarówno małei pozornie nieznaczące prace, jak i wielkie produkcje, krajowe oraz zagraniczne. Centrum nie ma jednegookreślonego kierunku artystycznego, samo wybiera artystów i ich dzieła, nawiązuje współpracęjednorazową oraz długoterminową. CAMPO jest ciekawe świata i chce nieustannie stawiać swoimwidzom pytania.fot. Phile Deprezwww.campo.nu 17
  • 18. Teatr Polski im. Hieronima Konieczki | BydgoszczLandesbühne Niedersachsen Nord | WilhelmshavenTRUSKAWKOWA NIEDZIELAna podstawie tekstów Kathariny GerickePodróż Elsy. Chwila na wiecznośći Artura Pałygi Pokaż ranyreżyseria i opracowanie tekstu: Grażyna Kaniaprzekład, kurator projektu: Iwona Nowackawspółpraca translatorska: Grażyna Kania, Annabelle Schälldramaturgia: Annabelle Schällscenografia i kostiumy: Stephan Testikamera, montaż, asystent reżysera, opracowanie materiału filmowego: Clemens Wolffprapremiera: 13 października 2012 (Polska), 4 listopada 2012 (Niemcy)występują: Julia Blechinger, Iwona Nowacka, Kathrin Ost, Roland Nowak, Piotr StramowskiW ramach projektu międzynarodowego [...] zorganizowano spotkanie. Wrogowie, uczestnicy bydgoskiejmasakry z 3 września 1939, zwanej Krwawą Niedzielą, zostali zaproszeni do udziału we wspólnymbankiecie. Dora z Berlina, polonistka, tłumaczka, Mieszko z Bydgoszczy, któremu Niemcy kojarzą sięz krainą Mordor, Anna z Bromberg właścicielka kolekcji porcelany, Kazimierz z Bydgoszczy, uczestniktamtych wydarzeń, gość specjalny bankietu i jego dawna miłość, Elsa z Bromberg wszyscy mieli spędzićze sobą ten krótki czas po latach, czas bez zabijania. „Jest czas wojny i jest czas truskawek” stwierdzająorganizatorzy, którzy ogłaszają projekt pod nazwą „Truskawkowa niedziela” [...]. (materiały promocyjne teatrów)[...] Niejedną wojnę wszczynano [...] o wyższości interpretacji. Zamiast wszczynać wojny, Teatr PolskiBydgoszcz i Landesbühne Niedersachsen Nord ze wspólnej historii zrobiły temat dramatu, w którymprzedstawiciele obu narodów i różnych pokoleń opowiadają sobie własną wersję historii. [...] Ponadgranicami językowymi duetowi autorów Katharinie Gericke i Arturowi Pałydze udało się nie tylkonapisać intelektualnie chlubną sztukę, dofinansowaną ze środków Kulturstiftung des Bundes, ale równieżwielowymiarowy, poruszający dramat o wojnie i pokoleniowości. [...] Reżyserka Grażyna Kania niełagodzi tego, co niepojęte. Nie zasłania niczego, dopuszcza natomiast wiele prawd. Zostaje historia,z którą wszyscy muszą żyć [...]. Martin Wein, Bromberg i wojna w głowach, „Wilhelmshavener Zeitun” z 3.12.2012Spektakl współfinansowany przez Kulturstiftung des Bundes.fot. Magda Hueckelwww.teatrpolski.pl Spektakl prezentowany w ramach projektu „Pomosty teatru – pomosty kultury. O wzajemnym oddziaływaniu teatru polskiego i niemieckiego”. Projekt wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. Gefördert aus Mitteln der Stiftung für deutsch-polnische Zusammenarbeit. 18
  • 19. Schaubühne am Lehniner Platz | BerlinNOTIZEN AUS DER KÜCHE(ZAPISKI KUCHENNE)Rodrigo Garcíaprzekład: Dorothea Köhlerreżyseria: Egill Heiðar Anton Pálssonscenografia i kostiumy: Magda Williwideo: Benjamin Kriegdramaturgia: Maja Zadeświatło: Erich Schneiderwystępują: Niels Bormann, Urs Jucker, Lucy Wirthdzieci: Klaus Bobach Ríos / Vincent Elitez, Jerome Hirthammer / Wieland Friedrich Bicher,Lisa Meißner / Clémence Présentpremiera: 18 marca 2013Zubożały artysta liczy na pieniądze i sławę dzięki zdobyciu nagrody artystycznej. Ojciec, kochający operęi boks, podaje synowi na śniadanie oliwki i poi go wermutem, aby ochronić przed strasznymi przeżyciamiw szkole. Obaj mężczyźni kochają tę samą kobietę i chcą zdobyć jej serce oraz ciało. Ponieważ miłość,jak wiadomo, wiedzie przez żołądek, mężczyźni zaczynają gotować. Przepisy ich pojedynku kucharskiego[...] pochodzą z książki Notatki z kuchni Leonarda da Vinci. W kuchni ci troje sprzeczają się i opowiadajądzieje swojego życia: tęsknoty za miłością, strachu przed daremnością i, pomimo ciągłych rozczarowań,niekończących się pragnień i pożądania.Twórca teatralny Rodrigo García był już czterokrotnie gościem Międzynarodowego Festiwalu NowejDramaturgii; jego sztuka Niech mi raczej Goya sen porwie niż jakiś dupek jest w repertuarze Schaubühne.Islandczyk Egill Heiðar Anton Pálsson, który w Schaubühne opracował ostatnio Zapiski z piwniczej dziuryi Głębokość, będzie inscenizował niemieckojęzyczną premierę Notatek z kuchni. Przy uprzejmym wsparciuambasady Hiszpanii. (materiały promocyjne teatru)Schaubühne am Lehniner Platz powstał w 1962 roku jako prywatny teatr, którego programartystyczny był, i nadal jest, silnie zaangażowany politycznie oraz społecznie. Z czasem scena stała sięjedną ważniejszych i znanych scen europejskich oraz główną sceną dramatyczną w zachodnim Berlinie.Schaubühne włącza się w dyskusję na temat współczesnej inscenizacji, sposobu gry i estetyki scenyzarówno teatru dramatycznego, jak i teatru tańca, podejmuje eksperymenty artystyczne, prowadzidziałalność kulturalną, podkreśla uniwersalność sztuk klasycznych oraz współczesnych, jest takżemiejscem dialogu rozmaitych dziedzin sztuki i rozwoju nowoczesnego języka teatralnego. Od 1999 rokudyrektorem artystycznym Schaubühne jest jeden z najbardziej renomowanych reżyserów młodegopokolenia, Thomas Ostermeier. W roku 2008 Schaubühne został założycielem Europejskiego ZwiązkuTeatrów PROSPERO. 19
  • 20. Marcowa premiera spektaklu Notizen aus der Küche jest częścią Festival International New Drama F.I.N.D.2013.Festival International New Drama F.I.N.D. – odbywający się od 2000 roku – to ogromny festiwalteatralny, w którym biorą udział najważniejsi reżyserzy teatralni i dramaturdzy z całego świata. Prezentujenajnowsze odkrycia i kierunki rozwoju we współczesnym dramacie. Dzięki międzynarodowejwspółpracy z dramaturgami, reżyserami i aktorami w ramach festiwalu pojawiają się projekty i produkcjeskupione na repertuarze Schaubühne.fot. Benjamin Krieg (zdjęcie z próby)www.schaubuehne.de Spektakl prezentowany w ramach projektu „Pomosty teatru – pomosty kultury. O wzajemnym oddziaływaniu teatru polskiego i niemieckiego”. Projekt wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. Gefördert aus Mitteln der Stiftung für deutsch-polnische Zusammenarbeit. 20
  • 21. Deutsches Theater Berlin | BerlinSKLAVENEINAKTER VON GEORGES COURTELINEAUS DER HÖLLE DER BÜRGERLICHEN FREIHEIT(NIEWOLNICY. Z PIEKŁA MIESZCZAŃSKIEJWOLNOŚCI – JEDNOAKTÓWKAGEORGES’A COURTELINE’A)Georges Courtelinereżyseria i scenografia: Andreas Kriegenburgadaptacja: Juliane Koeppkostiumy: Andrea Schraadświatło: Matthias Vogelcharakteryzacja: Günther Trümpelmannasystent reżysera: Marike Moiteauxasystent scenografa: Daniela Herzbergasystent kostiumologa: Sophie Klenk-Wulffinspicjent: Erika Kurth-Luxathsufler: Regina Greiserkonsultacja reżyserii: Jenny Eyer, Laura Krawietzkonsultacja adapatcji: Johann Pfeifferobsługa techniczna: Steffen Labahndźwięk: Lothar Kampfpremiera: 28 marca 2013występują: Elias Arens, Natalia Belitski, Olivia Gräser, Hans Löw, Helmut Mooshammer, Jörg Pose, Natali SeeligGość-pasożyt zamierza znaleźć stałe schronienie w domu pozornie miłej pary małżeńskiej. Jednak parata żyje w piekle miłosnym: mąż grozi żonie, że podczas święta pobije jej wielbiciela, a kobiecie to siępodoba. Urzędnik, który się ciągle obija, domaga się od szefa wynagrodzenia, bo poświęca swoje życieministerstwu. Są tu oszuści, pasożyci, łajdacy, chamy i idioci. Francuski pisarz i dramaturg GeorgesCourteline (1858–1929) wspaniale zaobserwował absurdalność oraz otchłań mieszczańskiego życiai złośliwie opisał to w licznych komicznych jednoaktówkach.Deutsches Theater Berlin to instytucja teatralna ze stałym i wysoko cenionym zespołem. Działają tutrzy sceny: scena główna, Kammerspiele (powstała na potrzeby nowoczesnego dramatu) i Box,znajdująca się we foyer Kammerspiele. Teatr wystawia autorów klasycznych i współczesnych orazwspółpracuje z takimi dramaturgami, jak Dea Loher, Elfriede Jelinek , Roland Schimmelpfennig. Aktorzyoraz reżyserzy działający na stałe lub współpracujący z Deutsches Theater to znani i cenieni artyściniemieccy i zagraniczni. Co roku Deutsches Theater Berlin prezentuje sztuki na festiwalach w StanachZjednoczonych, Ameryce Południowej, Japonii i w całej Europie, w tym na szczecińskimKONTRAPUNKCIE. Od roku 2009 etatowym reżyserem w tym teatrze jest Andreas Kriegenburg. 21
  • 22. Andreas KriegenburgW roku 1984 debiutował jako samodzielny reżyser w Gerhart-Hauptmann-Theater w Zittau. W 1991został etatowym reżyserem w berlińskim teatrze Volksbühne am Rosa-Luxemburg-Platz, gdzie odniósłwielki sukces spektaklem Woyzeck Büchnera. Jako etatowy reżyser pracował w NiedersächsischesStaatstheater w Hanowerze i w wiedeńskim Burgtheater, następnie został głównym reżyseremw hamburskim Thalia Theater. Reżyserował też gościnnie m.in. w Bazylei, Bonn, Monachium,Hanowerze i Zurychu. *Teatr Kriegenburga w dużej mierze bazuje na mowie ciała – akrobacje i taniec są ważnymi elementamibudującymi spektakl. Reżyser ten – jak żaden inny w teatrze – opanował sztukę slapsticku we wszystkichjej odcieniach. Dla Kriegenburga – tak zresztą, jak dla bliskiego mu artystycznie Bustera Keatona –slapstick jest wyrazem zagubienia; to także „zmaganie się z życiem – upadanie, aby znów się podnieśći znów upaść, i znów powstać...” Nie zawsze reżyser radzi sobie przy tym z ekonomią środków ekspresji.Często ponosi go radość fabularyzowania, a jego pomysły rozmieniają się na drobne, czasem zaś wkradasię zbytnia sztuczność i wymuszoność. Jednak jego najlepsze inscenizacje są tak pełne tkliwości, humorui smutnej poezji, że chwytają widza za serce, ewokują uczucia bólu i szczęścia. Christine Dösselfot. Arno Declair (zdjęcie z próby)www.deutschestheater.de Spektakl prezentowany w ramach projektu „Pomosty teatru – pomosty kultury. O wzajemnym oddziaływaniu teatru polskiego i niemieckiego”. Projekt wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. Gefördert aus Mitteln der Stiftung für deutsch-polnische Zusammenarbeit. 22
  • 23. Blind Summit Theatre | Wielka BrytaniaTHE TABLE(STÓŁ)muzyka: Lemez and Friedelświatła: Richard Howellkonsultant artystyczny: Andrew Dawsonprodukcja: Stephanie Hay, Blind Summit Theatremenedżer techniczy: Fergus Waldronstworzone przez Blind Summit Theatreprzy wsparciu Jackson’s lane and Arts Council Englandinspiracja: JCC/YAD Artsobecna obsada: Nick Barnes, Mark Down, Sean Garrattwspółtwórcy: Sarah Calver, Ivan Thorley, Irena Stratieva, Mabel Jones[...] Mojżesz zaprasza was do odwiedzenia miejsca, w którym mieszka – Stołu. Opowiada historię tego,jak się tu znalazł, ludzi, którzy go odwiedzają, i tych, którzy go opuścili. Przyłącz się do Mojżesza w tymprzejmującym przedstawieniu, gdy zaczyna zastanawiać się nad swoim życiem, nad stołem i nad tym, cojest głębiej...Opowiedziana w niewielu słowach, pięknymi lalkami i przedstawiona w stylu stanowiącym znak firmowyBlind Summit, historia łączy czarny humor Becketta i technologię mebli do samodzielnego montażuz Ikei [...]. (materiały promocyjne teatru)[...] Dziwnie się mówi o bohaterze Stołu bez nazywania go albo dalszego odnoszenia się do niego jako do„lalki” – on się ślizga, tańczy i porusza z płynnością, lekkością i autonomią. Animatorzy są nie tyleludźmi sterującymi jego członkami, ile zaniepokojonymi rodzicami, obserwującymi spacer uczącego sięchodzić dziecka [...], aby upewnić się, że nie upadnie. Unoszą go. Zupełnie jakby istniał pomiędzy, niew ich rękach. [...] Zastanawia mnie, czy którykolwiek aktor kiedykolwiek włożył tyle pracy i poświęceniaw swojego Leara albo Tymona Ateńczyka [...]. Marianne Moore, Postcards from the Fringe: Blind Summit Theatre’s „The Table”Blind Summit Theatre to innowatorzy lalkarstwa. Grupa stworzona w 1997 roku odkrywa na nowojapońską sztukę Bunraku i prezentuje ją współczesnej publiczności całego świata. Lalkarstwo stanowi dlaBlind Summit Theatre jedną z przestrzeni, w których możliwe jest przeżycie wyjątkowego doświadczeniawraz z publicznością.Lalki Blind Summit Theatre są nowoczesne, a ich spektakle podejmują współczesne kwestie, które nasdotyczą. Blind Summit Theatre postrzega bowiem lalki jako radykalną część odnowy teatru w naszychczasach.fot. Lorna Palmerwww.blindsummit.coms 23
  • 24. Bałtycki Teatr Dramatycznyim. Juliusza Słowackiego | KoszalinKOBIETA Z PRZESZŁOŚCIRoland Schimmelpfennigprzekład: Karolina Bikontdramaturgia: Michał Buszewiczreżyseria: Ewelina Marciniakscenografia i oprawa wizualna: Marta Stoces mizBewareoprawa muzyczna: Adam Adaggio Hryniewickipremiera: 16 czerwca 2012występują: Beata Niedziela (gościnnie), Artur Paczesny,Katarzyna Zawadzka (gościnnie), Jacek ZdrojewskiOn i ona opuszczają dom, swoje bezpieczne siedlisko. Prawie już pusty pokój. Ona mogłaby robićwrażenie kogoś, kto nie wie, co ze sobą zrobić, mogłaby być zmieszana i zniecierpliwiona. Wtedy onprzyglądałby się jej twarzy, oczom, ustom, biodrom, piersiom. Ona oczywiście czułaby to spojrzenie,wywołujące w niej uczucie wstydu i czarno-biały rumieniec. Ale to tylko kadr, piękny czarno-biały kadr.Robiło się takie dawniej. Już się tak nie robi. Ich rumieńce byłyby krwistoczerwone, ale ich nie ma.Oboje przybierają pozę spokojną i obojętną. Na drugim planie stoi ich syn. Jego grymas zniecierpliwienianie psuje jednak rodzinnego ujęcia. I widzi to wszystko ktoś, komu krew krąży nieśpiesznie po ciele.Ktoś, kto właśnie przed chwilą poruszał się niezdarnie w pościeli, wstaje i przychodzi tu, bo szukamiłości. Potrzebuje jej tak, jak do oddychania potrzebny jest tlen. Potrzebuje kadru, aktorów i widzów,a przede wszystkim emocji. Zachłanność i nienasycenie wlewają się do pokoju, jak światło poranka.Zaczyna się (melo-)dramat, ten ktoś, ta kobieta, kobieta z przeszłości nie pyta, a mówi: Kochasz mnie. (materiały promocyjne teatru)[...] Nie masz wrażenia, że mocno ryzykujesz? Scenografia jest skromna, podobnie jak stroje. Cały ciężarspektaklu położyłaś na barkach aktorów.– Tak. I oto chodzi w teatrze. O spotkanie aktora z widzem. O interakcję. Joanna Krężelewska, Spotkanie aktora z widzem, „Głos Koszaliński” z 12.06.2012fot. Michał Andrysiakwww.btd.koszalin.pl 24
  • 25. L’Amicale de production |FrancjaCHEVAL(KOŃ)pomysł, realizacja i interpretacja:Antoine Defoort et Julien Fournetreżyseria: Jean-François Philipsdźwięk: François Breuxświatło: Jean-François Philips, Joëlle Reynswiatr we włosach: Laurent Plessietrozpowszechnianie: Mathilde Maillardprodukcja: l’Amicale de productionWyśniliśmy, żeby ten spektakl był abstrakcyjnym traktatem o sztuce rykoszetu, z udziałem naszych ciągotdo brania miękkich przedmiotów (pomysłów, konceptów lub podstępów), by odbijać je od twardychpowierzchni (ekranów, gitar lub naszego pianina).CHEVAL stał się dobrym tytułem nie tylko dlatego, że to świetny tytuł, lecz także dlatego, że zawiera tęwielką dwoistość trywialności i majestatyczności, które tak miłujemy. Ponadto to wielce praktyczne byćzdolnym do mówienia o artystycznym przedstawieniu w terminach używanych do opisania takiej bestii,móc odkryć ją jako upartą, cherlawą, nużącą, kapryśną albo tak łagodną jak baranek.W celu nadania dramatowi sensu zdobyliśmy się na parę bezwstydnie poruszających utworówmuzycznych. Aby uniknąć wymiecenia przez [dźwięki] nadmiernie dramatyczne, zdecydowaliśmy się jetorturować, życzliwie, lecz bez skrupułów [...]. (materiały promocyjne twórców)[...] Cheval jest zwierzęciem bez widocznej głowy czy ogona, lecz powinien być dosiadany bez żadnegowahania. Cheval jest na rozdrożu deregulacji. Cheval galopuje, aby zaprezentować na scenie rzeczywistośćtego, co Charles Baudelaire ochrzcił „związkiem” i co Antoine Defoort and Julien Fournet [...]odgrywają za pomocą dźwiękowych i wizualnych „rykoszetów” – to ich określenie. [...] Przerywana przezkilka międzynarodowych hitów muzycznych, muzyczno-wyobrażeniowa gra osiąga swoiste szczyty w tejgrze „przegrany bierze wszystko”, kiedy Antoine Defoort emituje ciągły ryk na swoim basie w czasiegrania na flecie, podczas gdy Julien Fournet, który pozostaje bardziej tradycyjny, gra na pianinie zezłączonymi stopami. www.tempsdimages.euL’Amicale de production to powstała w 2010 roku grupa artystyczna, która określa się jako „projektwspółpracy”. Jej członkowie tworzą dzieła i obiekty należące częściowo do teatru, częściowo zaś dosztuk wizualnych i performatywnych. L’Amicale de production stara się odpowiedzieć na estetyczne,technologiczne i ekonomiczne wyzwania dotyczące nowych form autorstwa i estetyki.fot. Olimpio Mazzoranawww.amicaledeproduction.com 25
  • 26. PRAPREMIERAkoprodukcja Teatru Współczesnego w Szczeciniei Przeglądu Teatrów Małych Form KONTRAPUNKTGRETA GARBO PRZYJECHAŁAFrank McGuinnessprzekład: Małgorzata Semilreżyseria: Anna Augustynowiczscenografia: Marek Braunmuzyka: Jacek Wierzchowskikostiumy: Wanda Kowalskaruch sceniczny: Dominika Knapikreżyseria światła: Krzysztof Sendkeasystent reżysera: Maciej Litkowskiprapremiera polska: kwiecień 2013występują: Maria Dąbrowska, Maciej Litkowski, Joanna Matuszak, Grzegorz Młudzik, Wiesław Orłowski, Maciej Wierzbicki(gościnnie), Beata ZygarlickaInspiracją do napisania dramatu Greta Garbo przyjechała (Greta Garbo Came to Donegal) była autentycznawizyta światowej sławy aktorki, latem 1967, w małej irlandzkiej miejscowości Donegal. W związku z tym,że nie pozostało zbyt wiele dokumentów dotyczących tego wydarzenia – autor dramatu nadał tej historiiwłasny, nieoczekiwany przebieg.Irlandia jest na skraju gwałtownej zmiany. Dwie pary są na granicy rozstania. Pozornie ponad tymwszystkim jest najpiękniejsza i najbardziej samotna ze wszystkich kobiet na świecie – boska, tajemniczaGarbo.Frank McGuinness jest cenionym irlandzkim dramaturgiem i poetą. Jako profesor na uniwersytecie wDublinie zajmuje się adaptacjami i przekładami literatury klasycznej, a także prowadzi zajęcia z pisaniakreatywnego. (materiały Teatru Współczesnego w Szczecinie)[...] Greta Garbo jest uosobieniem tęsknoty współczesnego człowieka do iluzji: „być jak Greta Garbo”,choćby tylko pławić się w blasku jej boskości, jest w istocie tym samym co nostalgia, co pragnienie„wiśniowego sadu”. [...] Greta otwiera horyzont nowoczesności, zdaje się całością: boskim połączeniem„andros” i „gyne”, które w Europie po zniszczeniu starego porządku wydawało się i chyba ciągle wydajesię łatwe i możliwe. Kobieta ciągle jednak pozostaje w naszej kulturze kreacją „z Adamowego żebra”,dlatego do roli Grety zaprosiłam Macieja Wierzbickiego. W konstrukcji utworu postać Grety funkcjonujejako „obcy”, który wraz z pojawieniem się na scenie dramatu pozwala odkryć prawdę o jegouczestnikach [...]. fragment wywiadu Wyrąbany cień wiśniowego sadu Justyny Jaworskiej z Anną Augustynowicz dla miesięcznika „Dialog”, marzec 2013fot. Dominika Odrowąż (zdjęcie z próby)www.wspolczesny.szczecin.pl 26
  • 27. POZA KONKURSEMTeatr Łaźnia Nowa | KrakówNIEWIERNIreżyseria: Piotr Ratajczakscenariusz: Piotr Rowickiscenografia: Grupa Mixeropracowanie muzyczne: Piotr Ratajczakpremiera: 8 listopada 2012występują: Przemysław Chojęta, Dariusz Fodczuk,Izabela Gwizdak, Joanna Król, Barbara Kurzaj,Paweł Pabisiak, Tomasz Pisarek[...] Projekt Piotra Ratajczaka to rodzaj zbiorowej wypowiedzi artystycznej aktorów, odtwarzającychprawdziwe świadectwa apostazji, oparte na osobistych relacjach i materiałach reportażowych. Widzśledzi rekonstrukcję drogi duchowej bohaterów spektaklu, zdarzeń i refleksji, które doprowadziły ich dodecyzji o odejściu z Kościoła. Dlaczego ludzie wychowani i żyjący we wspólnocie wierzących nie chcądłużej określać swojej tożsamości przez pryzmat wyznania? Jakie osobiste dramaty kryją się zajednostkowym aktem apostazji? [...]. (materiały promocyjne teatru)[...] Brawurowy reportaż o pułapkach apostazji. Żadnej doraźności i plakatowości. Ratajczak po prostupyta, po co ludziom ten akt wypisania się ze wspólnoty jest potrzebny, jak do niego dojrzewają i jakz nim żyją potem. [...] Skrzyknięty z całej Polski zespół Łaźni Nowej doskonale czuje konwencjępodrasowanej docudramy, tworzy na scenie dobroduszny moralitet. Ale ta dobroduszność nie ma na celuusypiania sumienia widzów, ona po prostu łagodzi ból fantomowy, jaki czujemy po przecięciu pępowinyz Bogiem [...]. Łukasz Drewniak, Dziesięciu wspaniałych, www.dziennikpolski24.pl[...] Niewierni prócz mocnej dawki antyklerykalizmu niosą ze sobą odrobinę gryzącej, acz celnej satyry. [...]Apostazja przestała być tylko kwestią prywatnych dramatów. Powoli przeistacza się w kolejną medialnązabawkę, narzędzie autopromocji, jedną z konwencji publicznej bytności. [...] Ogólnie Niewierniprowokują w bardzo ograniczonym zakresie. To prędzej spektakl-rozmowa, zderzający rozmaitezeznania, niż agnostyczny manifest. Rozmowa, trzeba dodać, brawurowo przez zespół aktorskipoprowadzona [...] Niewierni pozostają ciekawą dokumentacją ludzkich zmagań z kościelną administracją.Próbką teatru społecznego, która daje jakieś wyobrażenie o skali problemu. Problemu realnegoi dotykającego nawet najbardziej intymnych sfer życia [...]. Łukasz Baduła, Niewierni: Nie lękajcie się?, www.kulturaonline.plfot. Tomasz Wiechwww.laznianowa.pl 27
  • 28. SPEKTAKL PLENEROWYTranse-Express | FrancjaLES TAMBOURS DE LA MUERTE(Bębny Śmierci)kierownicy artystyczni: Gilles Rhode and Brigitte Burdinświatło: Etienne Cordeaudźwięk: Clement Rousseauxpirotechnik: Daniel SaintLégerwystępują:muzycy-komedianci: Michael Belle, Ivan Tziboulsky,Aurélien Escala, Sylvain Esnault, Rémi Allaigre, Iko Madengar,Matthieu Neumannakrobaci (chińska tyczka): Adrien Fretard, Clément Petitkomedianci: Yasmine Lepe Gonzalez, Alberto NasonCzy kiedykolwiek myślałeś, że możesz spotkać Śmierć na rogu ulicy? Tę pozbawioną wieku kobietęo dzikiej urodzie? Pomiędzy naparstnicą i belladonną, ma czar wyśmienitej trucizny. Tego dnia będzieszwśród tysięcy ludzi, lecz tylko ty ją zobaczysz. Nie obawiaj się, to ona zrobi pierwszy krok. Tango,tarantela lub rumba, ona poprowadzi taniec. Poprzedzana przez hordy doboszów i zaskakującychochroniarzy, wykona zalotny pokaz, by uwieść ciebie... albo twojego sąsiada... No dalej, miej odwagęi wyzwól swoje ciało. Stawka jest kluczowa, diabelska, olbrzymia, bo jeśli Śmierć cię polubi, zabierze ciędo domu, byś spędził z nią noc, i zaprosi do wstąpienia dalej, gdy jesteś wciąż żywy. A ty, prostyśmiertelniku, będziesz mógł szpiegować ten budzący grozę świat śmierci... (materiały promocyjne twórców)Transe Express został stworzony w 1982 roku przez tancerkę i choreografkę Brigitte Burdin orazrzeźbiarza Gillesa Rhode’a. Po siedmiu latach artystycznych podróży powstało Transe ExpressCompany. Obecnie grupę tworzą aktorzy, akrobaci, tancerze, dzwonnicy, perkusiści, piosenkarze,technicy i inne osoby; to wielobarwna załoga, która regularnie realizuje projekty kompanii.Transe Express gra w otwartych przestrzeniach, by sprowokować spotkanie z publicznością.Najważniejsza cecha ich działalności to brak ograniczeń w artystycznej ekspresji. Wykorzystują m.in.muzykę, sztuki wizualne, umiejętności cyrkowe, ogień, literaturę, metalurgię, operę, rock, tanieci elementy teatru. Lubią grać w niekonwencjonalnych miejscach, szczególnie na ulicach.fot. Emilie Poiréwww.transe-express.com 28
  • 29. SPEKTAKL FINAŁOWYTeatr Polonia | WarszawaDANUTA W.Danuta Wałęsa, Piotr Adamowiczadaptacja: Krystyna Jandareżyseria: Janusz Zaorskiświatło: Andrzej Wolfscenografia: Krystyna Jandaasystent scenografa: Małgorzata Domańskawystępuje: Krystyna Jandarealizacja i przygotowanie materiału filmowegoreżyseria: Janusz Zaorskizdjęcia, operator kamery: Andrzej Wolfoperator steadicamu: Adam Mendrymontaż: Zaq Chojecki i Ludwik Sielicki psm (Media Kontakt)premiera: 11 października 2012 (Gdańsk), 12 października 2012 (Warszawa)Spektakl Danuta W. powstał na kanwie książki Danuty Wałęsy Marzenia i tajemnice, opracowanej przezPiotra Adamowicza, wydanej przez Wydawnictwo Literackie z Krakowa. W odważnej i przejmującejautobiografii autorka opowiada o sobie, swojej rodzinie i burzliwej historii Polski ostatnich dekad. Mówizarówno o chwilach wspaniałych, jak i o cenie, którą przyszło za nie zapłacić. Opowiada światu swojąwersję wydarzeń. (materiały promocyjne teatru)Spektakl Jandy jest polityczny, bo oddaje głos kobietom, które zostały wykluczone z udziału w historii[...]. Roman Pawłowski, „Gazeta Wyborcza” z 15.10.2012Krystyna Janda, pokazując wreszcie przedstawienie, któremu niemal bez reszty poświęciła kilka miesięcyżycia, tak bardzo kryje się za swoją bohaterką. [...] Każe podążać nie za sobą, ale za opowieścią Danuty.I dzieje się tak, że pani Wałęsowa staje się w przedstawieniu Danutą W., czyli każdą kobietą, któraprzeżywa podobnie. To jest największy sukces tego spektaklu [...]. Jacek Wakar, Codzienne życie Danuty W., „Wprost” 2012, nr 43fot. Karolina Wolfwww.teatrpolonia.pl 29
  • 30. KLUB KOMEDIOWY CHŁODNA NA KONTRAPUNKCIEKlub Komediowy Chłodna | WarszawaKRÓL DOPALACZYtekst: Łukasz Bluszczreżyseria i wykonanie: Marcin SitekKról dopalaczy to klasyczna stand-up comedy, a więc humor ostry i prowokujący. Nie zabraknie nawiązańdo postaci znanych szerokiej publiczności: Leszka Kołakowskiego, Kate Middleton czy PiotraAdamczyka. Generalnie Król zna wszystkich, choć nie o wszystkich ma dobre zdanie. A czego jak czego,ale swoich sądów ukrywać nie zamierza. Król wytłumaczy, jak uwieść kobietę, zarobić naprawdę dużepieniądze, nakręcić filmowy hit, a nawet odnaleźć radość życia na emeryturze. Krótko mówiąc: jak żyć. (materiały promocyjne teatru)[...] Król dopalaczy w jeden wieczór odmieni wasze życie. Przeprowadzi was na jasną stronę mocy. Zespotkania z nim wyjdziecie odrodzeni, szczęśliwi, dopaleni! Być może po powrocie nie rozpoznają wasw domu. Ale czy będziecie jeszcze chcieli w ogóle do tego domu wracać?Usłyszycie, jak zarobić fortunę, uwieść kobietę, wychować dziecko i nakręcić filmowy hit. O co pytają gobywalcy Przekąsek Zakąsek. O czym dyskutował z Leszkiem Kołakowskim i jak imprezował z KateMiddleton. Pamiętajcie: tego wieczoru może zdarzyć się wszystko: żonglerka dropsami, cudownedziecko-mutant z Bułgarii, a nawet śpiewająca foka. Będziecie płakać, śmiać się i krzyczeć. Nierzadkorównocześnie [...]. Warszawa. Wieczór z Marcinem Sitkiem, www.e-teatr.plfot. Michał Opalawww.klubkomediowy.pl 30
  • 31. Klub Komediowy Chłodna | WarszawaBetty Q & CrewODLOTreżyseria i koncept: Betty Qwystępują: Betty Q, Juicy Jane, Coco de Chocolat,Milcząca Asystentka – Misty A, Reda Haddad,Dieter Van Tease, Tivv, Jej CzaplickośćKapitan Reda i jego przepiękne stewardessy przelecą Was po połowie globu. Bądźcie przygotowani naturbulencje i awaryjne lądowanie. Najlepsza burleska w kraju.Dajcie się ponieść.Wciąż nie wiesz, co to burleska, a wstydzisz się zapytać? Sądzisz, że gorsety zniewalają kobiety?A wysokie obcasy mają zły wpływ na kręgosłup (moralny)? W tym show najważniejsze jest to, czego niewidać, ale to, co zobaczycie i tak nie pozwoli Wam zasnąć.Sexy: *****Funny: *****Koncept każdego burleskowego show tworzy Betty Q, mama projektu Betty Q & Crew. Autoramitekstów w Odlocie są Betty Q i Reda Haddad. Poszczególne numery stworzyły performerki: Betty Q, JuicyJane, Coco de Chocolate, Misty A i drag kingowie (Dieter Van Tease, Tivv, Jej Czaplickość). Formawspółczesnej burleski wchodzi do teatru bocznym wejściem, będąc wciąż na granicy kiczu, groteskii erotyki. To show mało znane w Polsce, ale zbierające coraz większą publiczność. (materiały promocyjne teatru)[...] Na Chłodnej występuje też zespół Betty Q & Crew, pionierki burleski w Warszawie. Jego showzawiera elementy kabaretu, są przerysowane, uwodzą widza, a stojąca na scenie Betty – rozbiera się. Czyto jeszcze sztuka, czy już striptiz? - Nie interesuje mnie rozbieranie się dla samego rozbierania. Każdynasz występ ma teatralną formę, wszystko w nim czemuś służy: zdjęcie rękawiczki, rekwizyt. Musi tonieść jakiś sens – wyjaśnia Betty Q. [...].Dziś Klub Komediowy Chłodna to jedna z prężniej działających scen teatralno-rozrywkowychw Warszawie – czytelnicy „Gazety Co Jest Grane” przyznali mu Wdechę w kategorii „Miejsce Roku”.W małej sali w piwnicy prawie co wieczór coś się dzieje. Program układa Michał Sufin z TeatruImprowizowanego Klancyk. Udało mu się zgromadzić grono stałych współpracowników [...]. Izabela Szymańska, Warszawa to burdel. Niezwykły kabaret o mieście, www.warszawa.gazeta.plfot. Anna Wojtecka – Fottoo.plwww.klubkomediowy.pl 31
  • 32. Klub Komediowy Chłodna | WarszawaPOŻAR W BURDELUreżyseria: Michał Walczakpremiera: 28 września 2012występują: Anna Smołowik,Monika Babula, Agnieszka Przepiórska,Andrzej Konopka, Maciej Łubieński,Mariusz Laskowski i inniNadchodzi rewolucja w stołecznej rozrywce! Pierwszy raz w historii w Klubie Komediowym Chłodnawystąpi artystyczny burdel! W programie skecze erotyczne, taniec na rurze, wyuzdane songi, frywolnystriptiz, ale też kurs sadomaso, fetysz, bicie, zoofilia i wiele innych wspaniałych numerków!Wystąpią profesjonaliści, amatorzy, transwestyci i upadli celebryci. Kryzys nie oszczędza nikogo. Przyjdźi zobacz, jak nisko można upaść. To może się przydarzyć także tobie. Nie porzucaj marzeń. Zrealizuj jez nami, za niewielką opłatą.Fantazje na każdą kieszeń! Usługi rozrywkowe na światowym poziomie! raz w miesiącu, tylko w KlubieKomediowym. Zostań naszym klientem. Najlepszy towar w Warszawie: Anna Smołowik, MonikaBabula, Agnieszka Przepiórska, Andrzej Konopka, Maciej Łubieński, Mariusz Laskowski i wieluniespodziewanych gości w show w reżyserii Michała Walczaka. (materiały promocyjne teatru)Są wulgarni. Nieprzyzwoici. Opowiadają niesmaczne dowcipy. Obrażają publiczność. I na dodatek nieumieją tekstu. Kto? Artyści ze spektaklu Pożar w burdelu. A mimo to dawno się tak nie uśmiałem [...].Pożar w burdelu to kolejny świetny pomysł dramatopisarza Michała Walczaka. Nie ma chyba takiegogatunku teatralnego, w którym ten wszechstronny autor by się nie odnalazł. [...] Wiele było ostatnio próbpowołania artystycznego kabaretu w stolicy, w odróżnieniu od innych ta ma szanse na powodzenie.Walczak posiada nie tylko talent pisarski i surrealistyczne poczucie humoru, ale także umiejętność pracyz aktorami. [...] W odróżnieniu od kabaretu biesiadnego nie ma tu dowcipów o telewizji i teściowej, jestza to inteligentny humor z życia miasta [...]. Roman Pawłowski, Pożar w burdelu, „Gazeta Wyborcza – Stołeczna” z 1.10.2012fot. Katarzyna Chmura-Cegiełkowskawww.klubkomediowy.pl 32
  • 33. OFFICYNA w KONTRAPUNKCIENOC PERFOMERÓWMiędzynarodowa prezentacja sztuki żywej ukazuje różne obszary działań performatywnych – od doznańindywidualnych, poprzez operacje w innym gatunkowo obszarze, aż po działania o podłożu społeczno--kulturowym. Artyści poruszą w akcjach materię live art, sięgając po ruch, słowo, dźwięk, obraz,intermedia i działania interaktywne.kurator: Bartosz Wójcikdziałanie bigNOTWENDIGKEIT w przestrzeni publicznej festiwalu od godz. 18.00prezentacje wszystkich zaproszonych twórców godz. 00:00Arti GrabowskiAbsolwent krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom z wyróżnieniem uzyskał w Pracowni DziałańMedialnych prof. Antoniego Porczaka) oraz Universidad de Castilla-La Mancha w Cuenca (Hiszpania).Obecnie doktoryzuje się w Katedrze Intermediów. Asystent Pracowni Performance prowadzonej przezprof. Artura Tajbera. Jest jednym z najwyżej cenionych artystów performance art młodego pokolenia.W ciągu dziesięciu lat zrealizował ponad setkę działań, sugestywnych, pełnych humoru i zmysłukrytycznego.Występował na najważniejszych festiwalach sztuki performance, festiwalach teatralnych oraz przeglądachsztuki wideo w Europie, Azji, Ameryce Północnej i Południowej. Od kilku lat współpracujez poznańskim Teatrem Porywacze Ciał, jest członkiem krakowskiego Stowarzyszenia Fort Sztuki orazwspółorganizatorem i kuratorem wielu imprez artystycznych na Starym Kontynencie. Jest takżemalarzem, rzeźbiarzem, twórcą filmowym oraz aktorem. Wraz z Anną Syczewską współtworzykuratorsko-artystyczny duet „Toothsystem”.bigNOTWENDIGKEITGrupa bigNOTWENDIGKEIT została założona w 2004 roku przez Annę K. Becker i KatharinęBischoff podczas ich studiów teatroznawstwa stosowanego w Giessen. Poszczególne projekty realizujeróżnej wielkości zespół; w Szczecinie grupa wystąpi w składzie trzyosobowym, wraz z Esther Becker.Prace bigNOTWENDIGKEIT prezentowano m.in. w ramach Körber Studio Junge Regie,RuhrTriennale 2005, w Rote Fabrik oraz Theaterhaus Gessnerallee w Zurychu, Kaserne w Bazylei,berlińskich Sophiensaele, Theaterdiscounter czy Roter Salon der Volksbühne, Theater im Pumpenhausw Münster czy Stadttheater w Akwizgranie. 33
  • 34. Prace bigNOTWENDIGKEIT charakteryzuje przede wszystkim ścisła współpraca ze wszystkimiosobami i podmiotami zaangażowanymi w realizację projektu w celu wymiany różnorodnych formjęzykowych i wzorów myślowych. Grupa świadomie prowadzi grę formalną oraz grę z kategoriamirzeczywistości i fikcji. Aby dotrzeć do istoty danego kompleksu tematycznego, bigNOTWENDIGKEITrozwija koncepcje opracowania przedsięwzięcia i formy prezentacji, której ostateczna forma działaniaperformatywnego często odbiega od postaci klasycznego wieczoru teatralnego.Instytut SedinyKolejne spotkanie z Sediną – postacią historyczną, patronką Szczecina, opiekunką artystów i nieartystów– poprowadzą współpracownicy Instytutu Sediny. Instytut skupia najbardziej oddanych adeptówsedinologii. Jego zadaniem jest działalność naukowo-badawcza oraz upowszechnianie wyników badańwśród mieszkańców Pomorza Zachodniego. Mityngi kulturowo-duchowe, odbywające się od 2010 roku,ukazują nie tylko bogatą osobowość Sediny, lecz także społeczny potencjał szczecińskiej duchowości.Spotkania, dalekie od taniego sekciarstwa, połączone z rozrywką w dobrym guście, oferują autentycznąlokalną więź z Sediną. 34
  • 35. Grotest Maru | NiemcyTIMEBANKautorzy: Ursula Maria Berzborn i zespół Grotest Marureżyser: Ursula Maria Berzbornmuzyka: Martin Ertlkostiumy: Ursula Maria Berzborntechnik sprzętu: Paul Schmidtwystępują: Eleonora Aira, Martin Ertl, Anne-Kathrin Fellehner, Axel Meyer, Johannes Mölders, Spiros Paterakis[...] Panie i panowie z Timebank są wśród nas. Niezauważeni pomiędzy publicznością, pojawiają sięznikąd, patrzą nam w oczy i proszą o nasz życiowy czas: ile czasu spędzasz ze swymi przyjaciółmi,w pracy, w ruchu, na trosce o siebie, na edukacji, ze swymi dziećmi? [...] (materiał promocyjny teatru)Grotest Maru tworzy teatr w przestrzeniach publicznych, występując na całym świecie. Inspiracją dlaartystów są przedmioty, instalacje i landarty. Grotest Maru łączy sztuki dramatyczne i plastyczne, tanieci teatr, przestrzeń publiczną i przestrzeń prywatną, bada formy komunikacji, tworzy uniwersalny, opartyna wyobrażeniu język teatralny, przede wszystkim bez słów, który może być rozumiany na całym świecie.fot. Ursula Maria Berzbornwww.212.162.56.72/grotest-maru/THE WORKING PARTY I SCHLOSS BRÖLLIN NA KONTRAPUNKCIEUlotne wspomnienia (wystawa)Teatr jako sztuka o silnym ludzkim i społecznym wymiarze żyje dzięki spotkaniom, którym pośrednicząopowieści.Członkowie mającej siedzibę w Schloss Bröllin organizacji artystycznej The Working Party zaczęlirozmawiać z ludźmi, słuchać ich opowieści. Interesowały ich ulotne wspomnienia wędrówki, utraty,schronienia i tworzenia nowego miejsca przez ludzi żyjących w polskich i niemieckich częściachPomorza. Można opowiedzieć wiele takich historii z powojennego okresu lat 40. i 50. ubiegłego wiekuoraz po 1989 roku.Badanie to jest nieustannym procesem spotkań i odkrywania na niemiecko-polskiej granicy regionuwokół Szczecina. Opowieści, obiekty i wyobrażenia, które znaleziono, zostaną rozwinięte w instalacje,udramatycznione spotkania, warsztaty i małe przedstawienia w roku 2013. Akcja w przestrzeni miejskiej oraz wystawa prezentowane w ramach projektu „Pomosty teatru – pomosty kultury. O wzajemnym oddziaływaniu teatru polskiego i niemieckiego”. Projekt wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. Gefördert aus Mitteln der Stiftung für deutsch-polnische Zusammenarbeit. 35
  • 36. HAMBURGER BAHNHOF – MUSEUM FÜR GEGENWART – BERLINMuseum für Gegenwart, wchodzące w skład Staatliche Museen zu Berlin, mieści się w HamburgerBahnhof – jedynym zachowanym berlińskim dworcu z połowy XIX wieku, a zarazem jednymz zachowanych dworców w Niemczech. W latach 80. w Hamburger Bahnhof otwarto Muzeum SztukiWspółczesnej, nad którym zarząd objęła Fundacja Pruskiego Dziedzictwa Kultury.Obecnie w słynnym i cenionym w Europie Museum für Gegenwart – Berlin znajdują się m.in. dziełaAndy’ego Warhola, Roya Lichtensteina i Richarda Longa. Muzeum organizuje wystawy sezonowe, jakotwarta w połowie października 2012 i planowana do końca czerwca 2013 roku wystawa RobertRauschenberg and 9 Evenings: Theatre & Engineering (Robert Rauschenberg i 9 wieczorów: teatr i inżynieria).Robert Rauschenberg and 9 Evenings: Theatre & EngineeringNowy Jork, październik 1966. Z inicjatywy artysty Roberta Rauschenberga i inżyniera Billy’ego Klüveradziesięciu artystów, tancerzy i kompozytorów pracowało wspólnie z grupą inżynierów i naukowców, abyrozwinąć projekty dotyczące obszaru wspólnego oddziaływania sztuki, teatru, tańca, muzyki, filmui technologii. Rezultaty tej interdyscyplinarnej współpracy prezentowano przez dziewięć wieczorów.Oprócz Rauschenberga udział biorą inni artyści, jak muzyk John Cage, tancerze i choreografowieDeborah Hay, Steve Paxton, Yvonne Rainer i Lucinda Childs, kompozytor i muzyk David Tudor orazRobert Whitman, znany ze swojej pracy teatralnej.„Podczas pierwszego spotkania artystów i inżynierów [...] powiedziałem artystom, że mogą pytaćo wszystko, o co zechcą, a ja poproszę inżynierów, by odpowiadając, poddawali sugestie, jak spełniać tepomysły, jeśli w ogóle mogą być zrealizowane” – wspomina Billy Klüver. Powstałe w wyniku tegospektakle obejrzało 10 tysięcy widzów. Po raz pierwszy osiągnięcia technologiczne, takie jak kamera napodczerwień i projektor komputerowy, mogły zostać zaprezentowane w artystycznym kontekście.Rauschenberg dalej był zainteresowany interdyscyplinarną wymianą pomiędzy artystami i inżynierami.Rok później on i Klüver założyli razem organizację E.A.T. (Experiments in Art and Technology –Eksperymenty ze Sztuką i Technologią), która starała się oferować artystom dostęp do nowychtechnologii.Hamburger Bahnhof prezentuje dokumentację tych dziewięciu wieczorów w Kleihues Exhibition Hall.Wystawa oparta jest na oryginalnych materiałach filmowych, które pozostawały zagrzebane w archiwachE.T.A. od dziesięcioleci. Dzięki tym filmom, które będą zmieniane kolejno co miesiąc, jest możliweponowne odkrycie doniosłego połączenia spektaklu i opartej na mediach sztuki z różnorodnychperspektyw. Prace Rauschenberga z Marx Colletion zostaną także zaprezentowane w nowym kontekście.www.smb.museumwww.hamburgerbahnhof.de Wystawa prezentowana w ramach projektu „Pomosty teatru – pomosty kultury. O wzajemnym oddziaływaniu teatru polskiego i niemieckiego”. Projekt wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. Gefördert aus Mitteln der Stiftung für deutsch-polnische Zusammenarbeit. 36
  • 37. MAŁE FORMYW OBIEKTYWIE DOMINIKI ODROWĄŻDominika Odrowąż – absolwentka WSSUw Szczecinie oraz Uniwersytetu Sztuk Pięknych„Bellas Artes” w Barcelonie, nauczyciel akademickiw Akademii Sztuki w Szczecinie, zajmuje się grafikąi fotografią od rozpoczęcia edukacji artystycznejw liceum plastyczym. Od 2008 roku jej fotografiez kolejnych edycji festiwalu można oglądaćw foyer Pleciugi. W tym roku zapraszamydo obejrzenia zdjęć z KONTRAPUNKTU 2012.WYSTAWA PLAKATÓW KONTRAPUNKTUW klubie festiwalowym mieszczącym się w Piwnicy Kany można będzie obejrzeć plakatyKONTRAPUNKTU z ubiegłych lat.Design Studio 69, Grażyna Szymkowiak, Brunon Tode 37
  • 38. PORTRET AKTORA. POLSKO-NIEMIECKI PANEL DYSKUSYJNYNajważniejszy składnik sztuki teatru, a zarazem najtrudniejszy do opisania. Wywołujący największeemocje, a równocześnie niepoddający się obiektywnej ocenie. Kształtowany przez szkoły, manifestyi metody, a jednak wymykający się wszelkim teoriom. Aktor.Towarzyszący Przeglądowi Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT panel, w którym wezmą udziałteoretycy i praktycy z Polski i Niemiec, zostanie poświęcony właśnie aktorowi. Stanowić będzie próbęwielostronnej analizy fenomenu aktorstwa, próbę zredefiniowania tego pojęcia i nakreślenia jego granicw zmieniającym się kontekście estetycznym i społecznym.Zderzenie ekspertów z obu stron granicy pozwoli na szczegółową analizę różnic i podobieństwpomiędzy aktorami polskimi i niemieckimi. Sztuka aktorska w obu krajach rozwijała się w odmiennysposób, kształtowana przez różne wpływy i inspiracje (tradycja Brechta, metoda Stanisławskiego),otaczana przez odmienne konteksty kulturowe, społeczne i polityczne. Dziś, gdy festiwale stają się forumspotkań artystów z obu stron granicy, coraz częściej polscy reżyserzy pracują na niemieckich, a niemieccy– na polskich scenach; gdy wykonawcy mówiący różnymi językami stają razem na jednej scenie, pojawiasię wyjątkowa okazja, by porównać sztukę aktorską obu sąsiadujących krajów. I dowiedzieć się, czegomożemy się w tej kwestii nauczyć od siebie nawzajem.Do udziału w panelu zostali specjaliści z obu stron granicy, którzy w swojej pracy reprezentują zarównoteoretyczne, jak i praktyczne podejście do aktorstwa. Wśród gości znaleźli się wybitni przedstawicielepolskiego i niemieckiego środowiska teatralnego i teatrologicznego: Friederike Felbeck (krytyk teatralny,teatrolog, reżyser), Ole Georg Graf (dramaturg Staatsschauspiel w Dreźnie), Beata Guczalska (krytykteatralny, dziekan PWST w Krakowie), Thomas Irmer (krytyk teatralny, wykładowca, autor filmówdokumentalnych), Dorota Jarząbek-Wasyl (krytyk teatralny, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego),Tadeusz Kornaś (krytyk teatralny, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego), Florian Malzacher (krytykteatralny, kurator, dyrektor festiwalu teatralnego Impulse), Piotr Olkusz krytyk teatralny, tłumacz,redaktor pisma „Dialog”, wykładowca Uniwersytetu Łódzkiego) i Katharina Schmitt (dramatopisarka,reżyser). Opiekunem merytorycznym panelu jest Anna Róża Burzyńska, doktor nauk humanistycznych,wykładowczyni Uniwersytetu Jagiellońskiego, krytyk teatralny oraz specjalistka w dziedzinie dramatupolskiego i niemieckiego.Wśród zaprezentowanych referatów znajdą się zarówno wypowiedzi dotyczące fundamentów praktykiaktorskiej i metod pracy z aktorem, jak i referaty będące próbą analizy najciekawszych fenomenów, którezaistniały w aktorstwie ostatnich dekad, a także dotykające problematyki teoretycznego i krytycznegopisania o aktorach. Panel dyskusyjny zorganizowany w ramach projektu „Pomosty teatru – pomosty kultury. O wzajemnym oddziaływaniu teatru polskiego i niemieckiego”. Projekt wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. Gefördert aus Mitteln der Stiftung für deutsch-polnische Zusammenarbeit. 38
  • 39. TEATR FRANKA MCGUINNESSA – NA POGRANICZU KULTURI KONWENCJI TEATRALNYCHPanel dyskusyjny wokół polskiej prapremiery sztuki Greta Garbo przyjechaław reżyserii Anny Augustynowicz oraz wydanej przez ADiT antologii dramatówFranka McGuinnessa Wspomnijcie synów Ulsteru.Zapraszamy na rozmowę z Anną Augustynowicz, dyrektor artystyczną Teatru Współczesnegow Szczecinie i reżyser polskiej prapremiery sztuki Greta Garbo przyjechała, oraz Anthonym Roche’em,profesorem Uniwersytetu w Dublinie i znawcą twórczości Franka McGuinnessa. Spotkanie poprowadzidr Michał Lachman z Uniwersytetu Łódzkiego, tłumacz i redaktor książki Wspomnijcie synów Ulsteru.Anna Augustynowicz – reżyser teatralna, od 1992 dyrektor artystyczna Teatru Współczesnegow Szczecinie. W latach 90. jako pierwsza w Polsce wprowadzała na scenę nową dramaturgię europejską.Utwory przez nią realizowane doczekały się z czasem licznych realizacji w kraju. Laureatka Paszportu„Polityki” z 1997 roku. Autorka głośnych inscenizacji, m.in. Moja wątroba jest bez sensu, albo zagłada luduWernera Schwaba (1997) czy Wesele Stanisława Wyspiańskiego (2007). Na tegorocznymKONTRAPUNKCIE odbędzie się prapremiera sztuki Franka McGuinnessa Greta Garbo przyjechała(przeł. Małgorzata Semil) w jej reżyserii.Anthony Roche – profesor literatury angielskiej, teatru i filmu University College Dublin, w którympracuje od 1990 roku, był również profesorem współczesnego dramatu w Auburn Universityw Alabamie. Jest autorem wielu publikacji o współczesnym dramacie irlandzkim, m.in. Contemporary IrishDrama: From Beckett to McGuinness i wydanej w 2011 książki Brian Friel: Theatre and Politics. Wieloletniredaktor naczelny „Irish University Review”. Na Uniwersytecie w Dublinie prowadzi obecnie dwaseminaria poświęcone twórczości Franka McGuinnessa.Michał Lachman – doktor, tłumacz, teoretyk teatru i literatury, pracownik naukowy UniwersytetuŁódzkiego, gdzie prowadzi m.in. zajęcia z literatury i kultury brytyjskiej XX wieku. Interesuje sięwspółczesnym dramatem brytyjskim i irlandzkim oraz teorią i praktyką przekładu. Autor książki Brzytwąpo oczach. Młodzi doświadczeni w angielskim i irlandzkim dramacie lat dziewięćdziesiątych oraz artykułówdotyczących współczesnego dramatu brytyjskiego i irlandzkiego. Autor wstępu i współredaktor książkiWspomnijcie synów Ulsteru.Organizatorzy:Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT, Agencja Dramatu i Teatru, ADiT,Ireland Literature Exchange (Dublin, Irlandia) 39
  • 40. PROMOCJE PUBLIKACJITEATR W KRYZYSIESferą publiczną zawładnął kryzys. Nic nowego! Problem znamy od zarania dziejów. Jakie ma on jednakoblicze dziś, zwłaszcza w dziedzinie, która nas interesuje? Jaki więc bywał, jaki jest i jaki może byćTEATR W KRYZYSIE?Czy permanentny, choć zaostrzający się falowo „stan kryzysowy” jest dla sztuki źródłem przełomui odnowy, czy sytuacją „stania na krawędzi”? Tworzy się „od wewnątrz” czy zależy od sytuacjizewnętrznych?Przed rokiem zainicjowaliśmy debatę teatrologiczną, która próbowała nadać odpowiednie imiona naszym„kryzysom” i opisać miejsce teatru pośród nich. Monografia Teatr w kryzysie jest pokłosiem ówczesnejwymiany myśli. Jej Autorki i Autorzy stawiają trafne diagnozy, formułują odważne sądy i wyrażająkontrowersyjne opinie jako wynik zarówno zaglądania za kulisy teatru, jak i przyglądania się władzy orazsystemom organizującym współczesną kulturę teatralną. Zapraszam do lektury. Robert CieślakPAMIĘTNIK TEATRALNY 2012, z. 1–2 Jubileusz 1952–2012„Pamiętnik Teatralny” obchodzi swoje sześćdziesięciolecie. Jubileuszowy zeszyt otwiera artykułDobrochny Ratajczakowej, stanowiący próbę podsumowania i wskazujący zarówno atuty, jak też słabepunkty naszego czasopisma. Jednocześnie w bieżącym roku mija dwudziesta rocznica śmierci BohdanaKorzeniewskiego i Zbigniewa Raszewskiego. Wybitnych redaktorów, krytyków i historyków teatruwspominają Anna Kuligowska-Korzeniewska oraz Janusz Degler. O „istotnym dialogu” między JerzymGrotowskim a Zbigniewem Raszewskim napisał rozprawę Zbigniew Osiński. [...] Redakcja „Pamiętnika Teatralnego”PAMIĘTNIK TEATRALNY 2012, z. 3–4 Teatr polski XIX i XX wiekuPublikowane w tym zeszycie rozprawy i materiały dotyczą różnorodnych zjawisk i aspektów historiiteatru dwóch ostatnich stuleci, m.in. dziejów teatru polskiego w Wilnie w pierwszej połowie XIX wieku,działalności teatru żydowskiego we Lwowie, tragicznych wojennych losów ludzi teatru, teatru czasuwojny, zainteresowania Służby Bezpieczeństwa Teatrem Ateneum i jego dyrektorem JanuszemWarmińskim. 40
  • 41. SZCZECIŃSKA PÓŁNOC TEATRÓWTeatr PolskiSEDINUM, PROCHY I ROCK’N’ROLLKrzysztof Bizioreżyseria: Adam Opatowiczscenografia: Mariusz Napierałamuzyka: Carl Loeweprojekcja multimedialna: Simon Brethertonasystent reżysera: Katarzyna Bieschkewystępują: Maria Bakka, Katarzyna Bieschke, Małgorzata Chryc-Filary, Małgorzata Iwańska, Paweł Adamski, KrzysztofBauman, Piotr Bumaj, Filip Cembala, Zbigniew Filary, Michał Janicki, Dariusz Majchrzak, Jacek Polaczek, DamianSienkiewicz, Adam ZychSedinum, prochy i rock’n’roll to kolejny głos zabrany w sprawie tożsamości Szczecina. Bohaterów sztukiłączy stara szczecińska kamienica. Miejsce to jest metaforyczną areną, na której „stare” spotyka sięz „nowym”, „nasze” z „obcym”. Czy dialog jest możliwy? Co zwycięży: budowanie muru czy mostu? (materiały promocyjne teatru)[...] W oczach szczecińskiego dramaturga współczesny Szczecin jawi się niemrawo i sennie, a jegomieszkańcy pozbawieni są wszelkiej nadziei. Bizio postawił miastu trafną diagnozę [...]. Ewa Koszur, Stary Szczecin z modnym rock’n rollem, „Głos Szczeciński” z 17.10.2012[...] Sedinum, prochy i rock’n’roll to [...] sztuka wychodząca do ludzi, zaglądająca w okna, w oczy, w dusze,zmieniająca szpilki na kapcie lub, jeśli komuś wygodniej, kapcie na szpilki. To sztuka, która kropkę nakońcu zdania „ibi patria, ubi bene” („tam ojczyzna, gdzie dobrze”) zamienia w znak zapytania i skłaniado zastanowienia się, czy te nasze małe ojczyzny tworzą przestrzenie, czy ludzie. Berenika Karwan, Sedinum, prochy i rock’n’roll albo, parafrazując Kazika, Loewe, Loewe, Loewe, loff, loff, loff, loff, www.planetaszczecin.plfot. Włodzimierz Piątekwww.teatrpolski.szczecin.pl 41
  • 42. Teatr MałyDOBRY WIECZÓR FOGGscenariusz i reżyseria: Arkadiusz Buszkoaranżacje piosenek: Krzysztof Baranowskikostiumy: Agnieszka Miluniec, asystentka: Olivia Zmysłowskiscenografia: Agnieszka Miluniec, Maciej Osmyckipremiera: 25 stycznia 2013występują: Iwona Kowalska, Grażyna Madej,Maciej Litkowski, Wiesław Orłowski,Marian Dworakowski (głos z radia)Klasyk polskiej piosenki, mistrz walca i tanga, piosenkarz stulecia. Jego utwory nuci kilka pokoleń – odtych, którzy mieli okazję oglądać jego występy, po tych, którzy pamiętają go z „Koncertu życzeń”. Czywiecie, że w powojennej Warszawie prowadził prywatną wytwórnię płyt, a w trakcie trwającej ponad60 lat kariery wystąpił w kilkudziesięciu krajach świata?Wieczór z piosenkami Mieczysława Fogga to muzyczna podróż przez życie niezwykłego artysty.Piosenki w nowych aranżacjach i aktorskiej interpretacji pozostają bliskie oryginałom i dzięki temuzachowują urok i elegancję typową dla twórczości Fogga [...]. (materiały promocyjne teatru)Nowocześnie, zabawnie, z dużym smakiem. Dobry wieczór Fogg [...] przekonuje, że można sięgnąć poutwory legendarnego piosenkarza, unikając przy tym zadęcia i oparów naftaliny. [...] Arkadiusz Buszko,reżyser i scenarzysta [...], postawił na prostą formę [...]. Krótko mówiąc, Dobry wieczór Fogg to murowanyhit – dość rzec, że premierowa publiczność wymusiła na artystach aż trzy bisy! Katarzyna Stróżyk, Hit z Foggiem, „Kurier Szczeciński” z 28.01.2013fot. Bartłomiej Sowawspolczesny.szczecin.pl 42
  • 43. Teatr Lalek „Pleciuga”DUVELORALBO FARSA O STARYM DIABLEMichel de Ghelderodereżyseria, scenografia, teksty piosenek: Konrad Dworakowskimuzyka: Krzysztof Dziermaaranżacja: Piotr Klimekprzygotowanie wokalne: Anna Tarnowskawystępują: Grażyna Nieciecka-Puchalik / Katarzyna Klimek,Mirosław Kucharski, Janusz Słomiński[...] Duvelor to typowy bohater popularnego teatru ludowego, który nie darzy sympatią oficjalnychreprezentantów religii. W dodatku, sam cyniczny i niemoralny, diabeł rozprawi się ze swoimiprzeciwnikami i grzesznikami w jednej osobie: sklepikarzem Sikałło, Kapucynem, Narzeczonym i Sędzią.A rzecz cała dziać się będzie w... konfesjonale.Duvelor to diabelski przewodnik po grzechach naszych codziennych, który w świecie „na opak”,wymierza wszystkim sprawiedliwość. Kara dosięga rozpustnej żony i jej kochanka, sklepikarza i sędziego,w końcu także mnichów, a piosenki autorstwa reżysera stanowią autorski komentarz do całości [...]. (materiały promocyjne teatru)[...] Publiczność bawi się celnością dowcipu Ghelderodego, wykorzystaną przez twórców przedstawieniado maksimum. Aktorzy poruszają się swobodnie w obu planach przedstawienia – żywym i lalkowym.Z łatwością wciągają widzów do zabawy. Na każdym z poziomów mansjonowego konfesjonału tworząosobny świat, odrębną przestrzeń różnorodnego formalnie widowiska. [...] Przy okazji jednak – pozorniemałe problemy stają się ważne. Zawiści, knowania, małostkowość rodzą okrucieństwo. To zaś – ukazanebardzo ekspresywnie na farsowej scenie – daje widzom poczucie oczyszczenia z ich własnych grzechówi grzeszków [...]. Duvelor albo farsa o starym diable, „Kulturalia. Serwis kulturalny Uniwersytetu Szczecińskiego”, www.us.szc.plfot. archiwum teatruwww.pleciuga.pl 43
  • 44. Teatr KryptaDZIŚ WIECZÓR ARSZENIK,CZYLI KOMEDIA Z KAWĄCarlo Terronprzekład: Kazimiera Fekeczreżyseria i opracowanie muzyczne: Tomasz Obarascenografia: Tomasz Obarawystępują: Anna Januszewska i Grzegorz MłudzikHistoria małżeństwa z wieloletnim stażem – opisana błyskotliwie i z poczuciem humoru.W konwencji kryminalnej komedii z domieszką psychodramy, w stylu godnym Mistrza suspensu AlfredaHitchcocka – dwoje ludzi prowadzi ze sobą przewrotne dialogi. O miłości, o nienawiści, o straconychzłudzeniach i zaprzepaszczonych marzeniach. Granica między rzeczywistością a grą pozorów zaciera sięcoraz bardziej.Jacyż są śmieszni... i jacy straszni...Jak bardzo przypominają nas samych...W powietrzu unosi się zapach morderstwa, dokonanego niemal z gracją, z wdziękiem. Który łyk kawybędzie tym ostatnim w życiu? I dla kogo? Dla niego czy dla niej?Zaskakujące zwroty akcji potęgują napięcie i oddalają odpowiedź na to pytanie.Występuje dwoje wybitnych aktorów – Anna Januszewska i Grzegorz Młudzik. W życiu prywatnym –małżeństwo z wieloletnim stażem...Czy dotrwają do końca prób? A jeśli tak, to który spektakl będzie tym ostatnim? I dla kogo? Dla niegoczy dla niej?... Tomasz Obara, reżyserfot. Tomasz Obarawww.zamek.szczecin.pl 44
  • 45. Piwnica przy KrypcieZABÓJCAAlexander Molchanovprzekład: Alicja Chybińskareżyseria: Paweł Niczewskikostiumy, scenografia: Wanda Kowalskamuzyka: Maciej Cybulskiprojekcje wideo: Maciek Mizgalskiwystępują: Maciej Cybulski, Maria Dąbrowska, Rafał HajdukiewiczSpektakl Zabójca na podstawie tekstu Alexandra Molchanova to relacja z psychodelicznej podróży przezwspółczesną Rosję. Młody chłopak – Andriej – otrzymuje propozycję nie do odrzucenia. Abyodpracować karciany dług, musi wykonać zlecenie zabójstwa. W tej misji towarzyszy mu dziewczynaszulera – Oksana.[...] Kto zabił? Od kiedy na scenie Piwnicy przy Krypcie pojawił się Zabójca, to pytanie stało sięnieważne, banalne, bez znaczenia. Istotne jest: Czy zabije? Andriej ma karciany dług. Ale nie mapieniędzy, by go spłacić. Może to zrobić inaczej. Zabić. Z nożem w kieszeni i dziewczyną szulera u bokuwyrusza w podróż. Co czeka go u jej kresu? [...]. (materiały promocyjne teatru)fot. Anna Mrozińskawww.zamek.szczecin.pl/ 45
  • 46. ZACHODNIOPOMORSKA OFFENSYWA NA KONTRAPUNKCIEZachodniopomorska OFFensywa Teatralna została powołana przez jedenaście teatrów województwazachodniopomorskiego. Poprzez wspólne działanie chcą promować realizowane tu niezależne działaniaartystyczne i kulturalne oraz zwrócić uwagę na potencjał kulturotwórczy naszego regionu.Zachodniopomorska OFFensywa na KONTRAPUNKCIE to wydarzenie artystyczne, zaplanowanew ramach XLVIII Przeglądu Teatrów Małych Form, o charakterze minifestiwalu – to osiem prezentacji(teatralnych, muzycznych, performatywnych). Ma na celu przedstawienie grup oraz ich spektaklizarówno szczecińskiej publiczności, jak i artystom oraz gościom festiwalu KONTRAPUNKT.Jednocześnie będzie promowało wspólną inicjatywę tych teatrów oraz ich dalsze plany i projektyartystyczne.Teatr w Krzywym Zwierciadle – grupa prowadzona przez Michała Krzywaźnię działa w Stepnicy od2007 roku. Ich spektakle charakteryzują się dojrzałym warsztatem aktorskim, poszukiwaniemautorskiego języka i wyborem aktualnej, ważnej dla jego twórców tematyki, co zostało już wielokrotniedocenione przez jurorów prestiżowych festiwali teatru alternatywnego. Najnowsze przedstawienie,Roland Topor Games, jest artystyczną wariacją inspirowaną tekstami, grafikami i rysunkamifrancuskiego pisarza – wielbiciela groteski i czarnego humoru.Teatr 6 i Pół działa od blisko dziesięciu lat w Gryfinie. Grupę tworzą studenci i uczniowie szkółśrednich – młodzi twórcy poszukujący w teatrze możliwości budowania osobistej wypowiedzi na tematotaczającej rzeczywistości, a także przestrzeni spotkania z drugim człowiekiem. Posługują się technikamiimprowizacyjnymi, duży nacisk kładąc na ruch sceniczny. Spektakl Nieśmiertelność raka, inspirowanyżyciem seryjnego mordercy Roberto Succo, jest wspólnym projektem lidera tego teatru, KrzysztofaGmitra, oraz francuskiej reżyserki Claire Varga.Teatr Abanoia działa w Szczecinie od 2004 roku, skupia głównie studentów. Praca nad spektaklami jestdla nich przede wszystkim metodą samorozwoju, procesem stopniowego, opartego na rzemioślebudowania świadomości twórczej. Grupa jest mocno zaangażowana w działalność społeczną. SpektaklFitness powstał na podstawie rozmów kobiet i mężczyzn o kobietach: „Lepimy naszą bohaterkęz osobistych doświadczeń, z własnych ciał, lęków, pragnień, kompromisów, z wielkich i małych słów,z naszych kolorowych szmatek”.Teatr Brama działa w Goleniowie od 1996 roku i jest zaliczany do najważniejszych polskich teatrówalternatywnych młodego pokolenia. Wielokrotnie występował i zdobywał nagrody na najważniejszychfestiwalach i w ośrodkach teatru niezależnego w kraju i za granicą. W pracy opiera się na budowaniuintensywnej grupowej energii, muzyczności, a przede wszystkim na szczerości i otwartości wypowiedzi.Próba celu to inicjatywa aktorów chcących podzielić się z widzami momentem, w którym obecnie sięznajdują, pokazać proces, początki nowych myśli. Zadać sobie – wobec innych – kilka ważnych pytań... 46
  • 47. Teatr Krzyk działa od 2002 roku. W ciągu dekady stworzył własny, niezależny język teatralny.Przedstawienia prezentował na wielu ogólnopolskich i międzynarodowych festiwalach teatralnych.Zdobył uznanie krytyków bezkompromisowością i autorskim charakterem wypowiedzi. SpektakleKrzyku to swoisty artystyczny manifest – z jednej strony świadomy formy i nawiązujący do najlepszychtradycji teatru alternatywnego, z drugiej zaś osobista, niezwykle intensywna i energetyczna ekspresja tego,co dla jego twórców jest w danym momencie szczególnie istotne i dojmujące. Najnowsza premiera,Osad, dotyka tematu poszukiwania w sobie postaw niezależnych, rzetelnego i codziennego trudui determinacji w zderzaniu z własnym niepokojem o czasy, w których dominuje „korporacyjny” sposóbbudowania relacji społecznych.Pomarańcze w Uchu na Skarpie bez Kartki – bezkompromisowa grupa teatralnych buntowników,obśmiewająca w sposób bezlitosny wszelkie autorytety, skrajnie wyczulona na fałszywe dźwięki i pozy,zanurzona w żywiole groteski i absurdu, parodystyczna, autoironiczna, z „nieudaczności” czyniąca nowąjakość. Swój twórczy stan umysłu definiują w następujący sposób: „Grotowski... nie żyje! Stanisławski...nie żyje! Meyerhold... nie żyje! Kantor... nie żyje! I my też się źle czujemy!” Ich Najmniejszy Klaunw Wiosce jest dekonstrukcjonistyczną redefinicją motywu klauna i jego znaczenia dla współczesnejkultury w kontekście wartości związanych z odnajdywaniem lokalnej i regionalnej tożsamości.Teatr Uhuru działa w Gryfinie od 1997 roku, tworząc spektakle o charakterze autorskim. Zespółteatralny stanowią młodzi aktorzy – gimnazjaliści, uczniowie szkół średnich i studenci. Cechą szczególnąspektakli Uhuru jest refleksja filozoficzna i etyczna nad współczesnym życiem i kondycją człowieka.Teatr ma na swoim koncie kilkadziesiąt przedstawień. Jest laureatem i zdobywcą wielu nagródw przeglądach młodego teatru i ogólnopolskich festiwali teatrów offowych. Spektakl Pierogi to jednoz najbardziej utytułowanych przedstawień (11 nagród). To budowana z dużym poczuciem humoru,dystansem i ironią opowieść o wolności – nie tylko o możliwości wyboru, negacji i prawie dozaprzeczenia, lecz także akceptacji tego, co uważamy za słuszne i przyjmujemy jako własne. To równieżspektakl o wierze i możliwości odrzucenia wszelkiej wiary, negacji Boga, religii czy jakiejkolwiekpublicznie głoszonej „prawdy”.Lesja. Incognito – autorska propozycja Lesji (znanej z folkowego zespołu Lesja i Muzyky), którazaprosiła do tego eksperymentu znajomych muzyków. Kompilacja ukraińskiej kobiecej wrażliwościz żywiołowością i kreatywnością męskich muzycznych brzmień daje efekt ciekawej i wciągającej podróży.Co z niej wyniknie? Samo określenie jej „Incognito” wprowadza nas w stan tajemnicy. Czego sięmożemy spodziewać? Zapewne szczerości i ważnych słów śpiewanych głosem jasnym, głębokim,pełnym poezji. Do tego swingujące, wibrujące rytmy jazzowe. Harmonia dźwięków i emocji. 47
  • 48. MAŁY KONTRAPUNKTGrupa Tańca Współczesnego „Kiosk Ruchu” | SzczecinJULIAN TO WIEMspektakl dla dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym,młodzieży i dorosłychscenariusz i reżyseria – Agata Kolasińskachoreografia – Julia Magowska-Kołodziejczyk, Krzysztof Lubkadesign i oprawa graficzna – Michał Szyksznianpremiera: 12 kwietnia 2013Scenariusz sztuki poetycko-tanecznej Julian To Wiem jest oparty na biografii i twórczości Juliana Tuwima.Główną konstrukcję fabuły stanowi spotkanie Pchły Rymizy (przez przypadek lądującej na włosachpoety) i Czarodzieja Strofallusa, który za pomocą tancerek Tempolin pokazuje główne wątki z życiapoety. Oprócz tańca w sztuce pojawiają się wiersze Tuwima dla dzieci, jego autorskie teksty z listówi pamiętników oraz dialogi Czarodzieja i Pchły, której kwestie są wierszowane.Spektakl kierowany do dzieci w wieku przedszkolnym, młodzieży szkolnej i dorosłych, czyli sztuka dlawszystkich.Oprócz grupy Kiosk Ruchu na scenie wystąpią również tancerze wyłonieni w castingu, który odbył się18 lutego w Teatrze Lalek „Pleciuga”.Premiera spektaklu będzie miała miejsce w Pleciudze w ramach Małego Kontrapunktu; drugizaplanowany spektakl zostanie wystawiony na dziedzińcu Zamku Książąt Pomorskich podczas NocyMuzeów 18 maja br. Jeśli spektakl Julian To Wiem zbierze pozytywne recenzje, będzie wystawianycyklicznie z okazji roku Juliana Tuwima w instytucjach szkolnych i kulturalnych w Szczecinie i poza nim. (materiał prasowy twórców)www.kiosk-ruchu.plwww.bullsik.com 48
  • 49. Akademia Teatralna w WarszawieWydział Sztuki Lalkarskiej w BiałymstokuBIAŁE BALONIKIna podstawie utworu Magdy FertaczBiałe baloniki, z muzyką Davida Newmanaspektakl dla dzieci od 6 do 10 latopieka artystyczna: Andrzej Beya Zaborskiświatło: Piotr Osakmuzyka: Jakub Popławskiscenografia i lalki: Małgorzata Krawczenko, Justyna Ołownia, Helena Wróbelwystępują: Małgorzata Krawczenko, Justyna Ołownia, Helena WróbelJest to spektakl lalkowy opowiadający historię małego chłopca o imieniu Piotruś, który wyruszaw magiczną, pełną przygód podróż, aby odnaleźć swego zaginionego tatę. Piotrusiowi towarzyszy jegowierny i przesympatyczny przyjaciel Pan Skarpeta. Razem napotykają wiele przygód, ale gdy prawdziwyprzyjaciel jest u twego boku można zdziałać cuda! (materiał promocyjny twórczyń)fot. Piotr Osakwww.atb.edu.pl 49
  • 50. Teatr Lalek „Pleciuga” | SzczecinA KU KUMaria Jamińskaspektakl dla najmłodszych dziecireżyseria i scenografia: Maria Jamińskamuzyka: Jacek Wierzchowskipremiera: 22 września 2012występują: Edyta Niewińska-Van der Moereni Krzysztof TarasiukW krainie kształtów i dźwięków wykluwa się z jaja mały Krokodylek. Ma zielony brzuszek i grzbiet,zielony ogonek, niebieskie łuski i żółte łapki. Wita się z dziećmi radośnie, przytula je, trąca delikatniepyszczkiem. Po chwili jednak ogólną wesołość przerywa smutny pisk i popłakiwanie: to Krokodylekszuka mamy! Wśród dzieci siedzących na sali wraz z rodzicami on jeden jest maluszkiem bez mamusi...Na ratunek zrozpaczonemu Krokodylkowi rusza dwójka przyjaciół: pomiędzy drzewami, domkamii promieniami słońca muszą odnaleźć krokodylą mamę. Mogą to zrobić jedynie przy pomocynajmłodszych widzów, bo tylko dziecko potrafi zrozumieć, jak strasznie jest stracić z oczu mamę, jakprzerażająco – zostać samemu. Poszukiwania zakończą się pomyślnie – Krokodylek odzyska swoją mamęi pod koniec spektaklu będzie równie szczęśliwy jak maluchy...Najmłodsi widzowie wkroczą w bajkowy świat kolorów, kształtów i związanych z nimi dźwięków, a takżew przestrzeń pozytywnych emocji rodzinnych. Dla dzieci i rodziców jest to gwarancja wspaniałegospędzenia wspólnie czasu oraz obejrzenia opowieści o tym, co najważniejsze: o rodzinie i byciu razem.[...] Jamińska dobrze zna potrzeby najmłodszych widzów, angażuje ich więc do czynnego udziałuw swoim spektaklu [...]. Ewa Koszur, Mały krokodyl szuka swojej mamy wśród klocków, „Głos Szczeciński” z 25.09.2012fot. Karolina Machowiczwww.pleciuga.pl 50
  • 51. Klaun Tomi | Kamień PomorskiNAJMNIEJSZY KLAUNNA ŚWIECIEreżyseria: Tomi & Damianmuzyka: Ammurion, Tomasz Kubikpremiera: 8 lipca 2012występują: Tomasz Kubik i Damian RodakPrzedstawienie dla dzieci i dorosłych z interakcyjną zabawą, iluzją sceniczną i dużą dawką śmiechu.W drodze do szczęścia poszukujemy osób nam podobnych, które uwiarygodnią nasze zachowanie...Klaun odnajduje najmniejszego człowieka na świecie. Tomi i Damian zabierają widzów w podróż pokrainie ożywionych przedmiotów, baniek mydlanych. Przedstawienie inspirowane klaunadą rosyjską,w której śmiech przeplata się z melancholią. Gagi klaunów, interakcja z publicznością, etiudy z balonami,taśmą klejącą i opady śniegu na widowni, gwarantują dobrą zabawę! (materiał promocyjny twórców)fot. archiwum artystówwww.klaun-tomi.pl 51
  • 52. Teatr Lalek „Pleciuga” | SzczecinPASKUDA I MARUDALiliana Bardijewskaspektakl dla dzieci od 5 latreżyseria: Zbigniew Niecikowskiscenografia: Joanna Braunruch sceniczny: Arkadiusz Buszkomuzyka: Piotr Klimekaranżacja muzyczna: Wiktor Szostakasystent reżysera i inspicjent: Marzena Heropolitańskapremiera: 17 marca 2012występują: w roli Paskudy – Grażyna Nieciecka-Puchalik, w roli Marudy – Krzysztof Tarasiuk, w pozostałych rolach: MariolaFajak-Słomińska, Rafał Hajdukiewicz, Katarzyna Klimek, Mirosław Kucharski, Paulina Lenart, Edyta Niewińska-Van derMoeren, Janusz SłomińskiPaskuda, jak każda zła czarownica, jest paskudna; Maruda, jak każdy leniwy kot, jest marudny. Razemtworzą dobraną parę; handlują magicznymi eliksirami, kłócą się, dogryzają sobie... i się starzeją. To ichprzeraża: młodość i uroda uciekły, pozostały starość i brzydota. Decydują się zatem zrobić cośstrasznego: ukraść cudzą młodość. Ich ofiarami stają się szczeniak, osiołek, śliczna dziewczyna i nowonarodzony chłopiec. Zaczarowani Paskuda i Maruda cieszą się nie swoją młodością, nie swoją siłą, nieswoją urodą – lecz na jak długo? Czy naprawdę ich podstępna kradzież i oszustwo pozostaną bezkarne,a wierny piesek, filozofujący osioł, dobra dziewczyna i niedoszły książę będą mogli tylko opłakiwaćutracone szczęście?Sztuka Paskuda i Maruda jest pozbawioną banalnego dydaktyzmu, widowiskową i wzruszającą opowieściąo wartościach przemijających i trwałych oraz o sile przyjaźni i dobrego serca. Jest także świetnympunktem wyjścia do rozmowy z małymi widzami o tym, czy upływ czasu i starość to naprawdę wyłącznieprzekleństwo, czy dla własnej przyjemności wolno odbierać innym ich własność oraz czy piękno tojedynie to, co widać na zewnątrz. I dlaczego Książę dojrzał Piękną Dziewczynę w oczach brzydkiej,pokracznej istoty?... (materiał promocyjny teatru)fot. Karolina Machowiczwww.pleciuga.pl 52
  • 53. Akademia Teatralna w WarszawieWydział Sztuki Lalkarskiej w BiałymstokuGUZIKna podstawie powieści Neila Gaimana Koralinaspektakl dla dzieci od 7 latProjekt studencki III roku w ramach małej formy teatralnejprowadzony pod kierownictwem dr. hab. Wiesława Czołpińskiegoi mgr. Marcina Bikowskiegoscenariusz, reżyseria, scenografia: Paula Czarnecka i Natalia Zduńmuzyka: Michał Jarmoszukpremiera: 2010występują: Paula Czarnecka i Natalia ZduńKoralina to mała, niesforna dziewczynka, która zawsze musi postawić na swoim. Uważa, że cały światpowinien kręcić się wokół niej. Pewnego dnia zezłoszczona na swoich rodziców ucieka z domu. Trafiado świata wykreowanego przez Panią Marię i Panią Alicję. Zwariowane sąsiadki mają bzika na punkcieguzików, igieł i tworzenia wykręconych, dziwnych postaci. Niczego nieświadoma Koralina oprócz wielustworów spotyka w tym „guzikowym świecie” Drugą Matkę i Drugiego Ojca, pozwalających jej narzeczy, których nie mogła robić w domu.Ale czy to wystarczy Koralinie aby zadomowić się w nowym miejscu? Czy za tym wszystkim nie kryje siężaden podstęp i czy zwariowanym sąsiadkom uda się nakłonić Koralinę do powrotu?Guzik to pouczająca, zabawna, a chwilami nawet przerażająca historia. Postaci z guzikami zamiast oczui szwami na całym ciele, wszechobecne igły i nożyczki tworzą klimat makabrycznej groteski, którazapewne rozbawi nie tylko dzieci, lecz także dorosłych. (materiał promocyjny twórczyń)fot. Karolina Czarnecka, Maria Żynelwww.atb.edu.pl 53
  • 54. WARSZTATYWKOŁO SŁOŃCAW wielu kulturach na świecie Słońce, jako źródło życiodajnej energii, pełni szczególną rolę. Naspotkaniu opowiemy o jego znaczeniu oraz o symbolice jego kształtu. Wspólnie zrobimy wiosennełapacze słońca. Karolina Machowicz i Joanna WojtarowiczZajęcia podzielone na grupy wiekowe: dla dzieci w wieku 4–6 lat oraz 7–10 lat. Młodsze dzieciuczestniczą w warsztatach razem z opiekunami (1 dziecko + 1 opiekun, ewent. 1 opiekun + 2 dzieci),starsze – bez opiekunów.Zajęcia poprowadzą Karolina Machowicz i Joanna Wojtarowicz ze Stowarzyszenia Oswajanie Sztuki.PLEĆ, PLECIUGO!warsztaty plastycznePodczas zajęć można stworzyć własną, oryginalną lalkę teatralną – na pewno przyda się do zabawypodczas wiosennych spacerów. Warsztaty poprowadzą pracownicy pracowni plastycznej Teatru Lalek„Pleciuga”.WARSZTATY PIEKARNICZEFirma Asprod zaprasza dzieci małe i duże do wspólnego tworzenia pysznych bułeczek i ciastek. 54
  • 55. 55
  • 56. CENY BILETÓW wejściówki na plener 2 zł Mały Kontrapunkt 5 zł Szczecińska Północ Teatrów 5 zł Zachodniopomorska OFFicyna Teatralna 5 zł bilety studenckie (sprzedawane przed spektaklem ) 15 zł pozostałe bilety 25 zł Klub Komediowy Chłodna (3 tytuły) 60 zł Pożar w burdelu 30 zł Danuta W. (bilety w wolnej sprzedaży) 100 zł i 120zł Danuta W. (finał) 150 zł karnet berliński 130 zł karnety A, BB 370 zł tym POMOSTY KULTURY 150 zł karnet B 310 zł w tym POMOSTY KULTURY 70 zł akcja Timebank Grotest Maru – wstęp wolny panele dyskusyjne – wstęp wolny Najmniejszy Klaun w Wiosce – wstęp wolny koncert Lesji – wstęp wolny 56
  • 57. ORGANIZATORZY | SPONSORZY | PATRONI MEDIALNIOrganizatorzy i współorganizatorzy Miasto Szczecin Teatr Lalek „Pleciuga” Teatr Współczesny Teatr KanaPartnerzy Teatr Polski Stowarzyszenie OFFicynaFestiwal finansowany przez Miasto SzczecinSponsor główny Radisson BluSponsorzy Pazim Asprod EnergopolPodmioty wspierające Matlak Turska i Wspólnicy Totem SSM Poland ChiefDziękujemy za udostępnienie miejsc: Bramie Jazz Cafe, CH Fala, CH Galaxy, U WyszakaPatroni medialni Program 2 Polskiego Radia PAP Polskie Radio Szczecin Kurier Szczeciński TVP Kultura TVP Szczecin Didaskalia Teatr e-teatr portal wSzczecinie.pl 57
  • 58. 58
  • 59. DANE KONTAKTOWEBiuro organizacyjne Teatr Lalek „Pleciuga” pl. Teatralny 1, 71-405 Szczecin tel. 91 44 55 101; faks: 91 488 31 71 e-mail: biuro@kontrapunkt.pl, kontrapunkt@kontrapunkt.plMedia Magdalena Gardas tel. 91 44 55 123, 697 376 697 e-mail: marketing@pleciuga.pl Katarzyna Olczak tel. 606 612 949 e-mail: olczak_katarzyna@wp.pl 59