Zadania z programowania c
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Zadania z programowania c

on

  • 1,929 views

 

Statistics

Views

Total Views
1,929
Views on SlideShare
1,929
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
2
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Zadania z programowania c  Zadania z programowania c Presentation Transcript

  • Zadania z Programowania C++ M z dnia 5 stycznia 2007 Środowisko pracy. Program make. Debugger ddd. Zad. 1. Dokonaj kompilacji pliku źródłowego hello.cc1 do pliku z pro- gramem binarnym hello. Uruchom program. Zad. 2. Dokonaj kompilacji pliku żródłowego hello.cc do pliku hello.o, a następnie do pliku hello. Uruchom program. Zad. 3. Dokonaj kompilacji plików źródłowych hellobis.cc i pisz.cc w celu otrzymania programu hellobis. Uruchom program. Zad. 4. Przygotuj wersje binarne programów hello i hellobis a) z wykorzystaniem bibliotek dynamicznych, b) w wersji statycznej. Zad. 5. Napisz plik Makefile z jawnymi zasadami kompilacji programów hello i hellobis. Dodatkowo zdefiniuj regułę clean usuwającą wszystkie pliki pośrednie .o oraz wynikowe (hello i hellobis). Zad. 6. Napisz plik Makefile z domyślnymi zasadami kompilacji progra- mów w językach C i C++. Następnie korzystając z tych zasad dopisz reguły związane z przygotowaniem programów hello i hellobis. Zad. 7. Wykorzystując predefiniowane reguły kompilacji napisz plik Ma- kefile przygotowujący programy hello i hellobis w sposób wymagany dla śledzenia ich pracy debuggerem. Zad. 8. Korzystając z jawnych poleceń napisz plik Makefile, który dla pliku sprawozdanie.tex będzie umożliwiał utworzenie wersji .dvi (make sprawozdanie.dvi), .ps i .pdf. Zadbaj aby proces LATEXowania wykonać dwukrotnie. Następnie stwórz kolejny plik Makefile z domyślnymi zasadami LATEXowania dla plików źródłowych o nazwach zakończonych na .tex. Zad. 9. Na przykładzie programów hello, hellobis i pierwsze porównaj jakość kodu (rozmiar, szybkość wykonania) wygenerowanego przez kompila- tor z opcją -O0 i -O2. Dla pomiaru czasu skorzystaj z polecenia time. Zad. 10. Dokonaj kompilacji programów hello, hellobis i pierwsze z poziomu edytora (np. Emacs w systemie Linux, Scintilla w systemie MS Windows). 1 Wersje źródłowe programów dostępne są w katalogu ~pablo/progs. 1
  • Zad. 11. Przy pomocy debuggera (ddd w systemie Linux, td32 w systemie MS Windows) prześledź wykonanie programów hello, hellobis i pierwsze. W programie pierwsze obserwuj wartości zmiennych i i j oraz zmień war- tość zmiennej i. Następnie poleceniem strip usuń z pliku binarnego dane potrzebne do śledzenia pracy programu. Operacje wejścia/wyjścia Zad. 12. Korzystając ze stałej M_PI zdefiniowanej w pliku nagłówkowym cmath napisz program pi wypisujący do standardowego strumienia wyjścio- wego 5 kolejnych potęg liczby π z dokładnością liczby cyfr po przecinku równą wykładnikowi potęgi potęga wartość ---------------- 1 3.1 2 9.87 3 31.006 4 97.4091 5 306.01968 Przygotuj dwie werjse rozwiązania: pierwszą w oparciu o funkcję printf charakterystyczną dla języka C i drugą korzystającą z biblioteki iostream języka C++. Zad. 13. Napisz program liczby odczytujący ze standardowego stru- mienia wejściowego dwie liczby całkowite (int) i zapisujący do standardo- wego strumienia wyjściowego wartości odczytanych liczb, ich iloraz i sumę. Sprawdź działanie programu dla następujących danych wejściowych • 1, 3 • 2, 0 • 3, 1.5 • 7, a Następnie dokonaj zmiany odczytywanych liczb na rzeczywiste (double) i ponownie sprawdź działanie programu. Zad. 14. Począwszy od bieżącego semestru nasz wydziałowy barek wpro- wadził nowy sposób obsługi dla klientów będących studentami zapisanymi w systemie USOS. Barek udziela kredytu, pod warunkiem, że osoba zamówi dokładnie 3 rzeczy. W celu rozliczenia przesyła następnie studentowi maila z rachunkiem, np. w pliku rachunek.txt 2
  • kanapka: 2.50 szarlotka: 1.50 woda mineralna: 1.50 Treść listu składa się zawsze z 3 wierszy. Każdy wiersz zawiera nazwę towaru, dwukropek, cenę w złotych. Nazwa towaru może się składać z dowolnej liczby słów oddzielonych odstępami, a słowa wyłącznie z liter. Napisz program suma obliczający całkowitą należność do zapłaty. Podaj dwa rozwiązania: pierwsze charakterystyczne dla języka C, drugie dla języka C++. % ./suma < rachunek.txt 2.50+1.50+1.50=5.50 Zad. 15. Plik 2pi.txt zawiera dwa wiersze. W każdym wierszu zapisana jest wyłącznie wartość liczby π z losowo wybraną liczbą cyfr po przecinku ∈ 100, ∞). Napisz program zamiana, który zamieni kolejność tych liczb w pliku. Podaj dwa rozwiązania: pierwsze charakterystyczne dla języka C, drugie dla języka C++. Zad. 16. Korzystając z operatora sizeof sprawdź rozmiary następujących typów danych w wykorzystywanym przez siebie kompilatorze. • char • short int • int • long int • float • double • bool • enum • char* Instrukcje warunkowe i iteracje 3
  • Zad. 17. Napisz program znaczace sprawdzajacy liczbę cyfr znaczących typów float i double. Wskazówka: obliczaj sumę i=0 1 10i . Zad. 18. Napisz program kwadraty obliczający sumę 100 000 000 i=1 1 i2 Dokonaj sumowania w kolejności 1 12 + 1 22 + 1 32 + . . . + 1 100 000 0002 oraz w kolejności odwrotnej 1 100 000 0002 + 1 99 999 9992 + . . . 1 12 Obliczenia przeprowadź posługując się zmiennymi typu • float • double Wytłumacz różnice. Który z wyników jest najbliższy prawdzie? Wskazówka: ∞ i=1 1 i2 = π2 6 Zad. 19. Napisz program anagram, który odczytuję nazwę pliku podaną przez użytkownika, a następnie odwraca kolejność bajtów w tym pliku. % ./anagram Podaj nazwę pliku a.txt % Zad. 20. Korzystając z instrukcji iteracyjnych napisz program pi3 wypi- sujący w kolejnych wierszach wartość π z dokładnością do i miejsc po prze- cinku. 3.1 3.14 3.141 3.1415 3.14159 Zad. 21. Korzystając z instrukcji iteracyjnych napisz program pi4 wy- pisujący w kolejnych wierszach wartość πi z dokładnością do i miejsc po przecinku. 4
  • potęga wartość ---------------- 1 3.1 2 9.87 3 31.006 4 97.4091 5 306.01968 Zad. 22. Napisz program tworzący zadany rysunek. Warunek: instrukcję wypisującą znak (np. *) lub liczbę w tabelce można użyć tylko jeden raz. • ********** ** * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ** ********** • ------------------------- | 1 | 2 | 3 | 4 | ------------------------- | 2 | 4 | 6 | 8 | ------------------------- | 3 | 6 | 9 | 12 | ------------------------- | 4 | 8 | 12 | 16 | ------------------------- Zad. 23. Napisz program slowa odczytujący liczbę słów ze strumienia wejściowego i wypisujący ich liczbę oraz średnią długość. Obliczenia przepro- wadź dla tekstów Pana Tadeusza i Hamleta.2 Zad. 24. Napisz program licz będące odpowiednikiem systemowego po- lecenia wc, zliczającego liczbę znaków, słów i wierszy w standardowym stru- mieniu wejściowym. Działanie programu sprawdź na jego pliku źródłowym licz.cc i porównaj z programem wc. Zad. 25. Napisz program rzeczywista, który liczbę a podaną jako argu- ment wypisuje w postaci p · 2w Skorzystaj z operacji na bitach i funkcji frexp, ldexp. 2 Teksty utworów dostępne są w plikach ~pablo/pt.txt i ~pablo/h.txt. 5
  • % ./rzeczywista 2005 0.9790039062500000*2^11 Nie uwzględniaj szczególnej reprezentacji wartości 0. Zad. 26. Mając daną zmienną typu rzeczywistego double i wiedząc, że jest postaci p · 2w oraz posługując się operacjami bitowymi i funkcjami frexp, ldexp skonstruuj liczbę p · 2 w 2 Nie uwzgędniaj szczególnej reprezentacji wartości 0. Zad. 27. Napisz program pierwiastek, który oblicza pierwiastek kwa- dratowy zadanej liczby. Nie korzystaj z istniejącej funkcji sqrt lecz zaimple- mentuj wzór Newtona, dla którego √ x = lim n→∞ an , gdzie (an) jest ciągiem zadanym rekurencyjnie an+1 = 1 2 (an + x an ). Wykonaj 10 iteracji przez kopiowanie fragmentu programu. Zwróć uwagę, na a) szybkość zbiegania w zależności od początkowej wartości a0, b) zachowanie dla ujemnych x. Dla ustalenia wartości a0 skorzystaj z poprzedniego zadania. Zad. 28. Korzystając ze wzoru Gaussa napisz program dzien, który ob- licza dzień tygodnia na podstawie daty. Numer dnia określony jest następującym wzorem r/4 − r/100 + r/400 + 367m/12 + d + 365r , gdzie d ∈ {1, . . . } jest dniem miesiąca, m ∈ {1, . . . , 12} – miesiącem, r – rokiem. Dzielenie jest typu całkowitego. Ponadto za początek roku należy przyjąć dzień 1 marca. Zad. 29. Napisz program podatki obliczający wysokość podatku docho- dowego w 2003 roku. Przyjmij następujące dane: skala 19 % dla dochodów poniżej 37024 zł, 30 % dla dochodów poniżej 74048 zł, 40 % dla dochodów poniżej 600000 zł, 50 % dla pozostałych. Kwota wolna od podatku to 530.08 zł. 6
  • Dane dotyczące wysokości kwot i podatku odpowiadające poszczególnym progom zapisz w tablicy. Zad. 30. Napisz program dziennik, który oblicza ile dni upłynęło od po- danej daty do dnia uruchomienia programu. Skorzystaj z doświadczeń pro- gramu dzien i funkcji time przekazującej liczbę sekund jakie upłynęły od godziny 000 dnia 1 stycznia 1970 roku. W zależności od wprowadzonych danych wynikiem działania programu powinno być wypisanie jednego sposród poniższych komunikatów: a) Dziś masz mały jubileusz! b) Jutro masz mały jubileusz! c) Pojutrze masz mały jubileusz! d) Do najbliższej 1000-nicy zostało Ci n dni. e) Czy na pewno się już urodziłeś? Zad. 31. Korzystając z liczb całkowitych typu int napisz program silnia obliczający silnię zadanej liczby oraz liczbę wystąpień cyfry 7 w jej zapisie dziesiętnym. Silnie jakiej największej liczby możemy policzyć tym progra- mem? Zad. 32. Napisz program podzielne znajdujący wszystkie liczby z za- kresu od 1 do 1000, które są podzielne przez sumę swoich cyfr. Zad. 33. Napisz program podzielne2 znajdujący wszystkie liczby z za- kresu od 1 do 1000, które są jednocześnie podzielne przez sumy swoich pa- rzystych i nieparzystych cyfr. Zad. 34. Napisz program cezar, który czyta bajty ze standardowego stru- mienia wejściowego (funkcja cin.get) i przepisuje do standardowego stru- mienia wyjściowego (cout.put) zastępując litery alfabetu łacińskiego lite- rami znajdującymi się w alfabecie o n pozycji dalej. Wartość n odczytaj z parametru uruchomienia programu. Zad. 35. Napisz program wielomian obliczający wartość wielomianu w(x) = 100x3 − 625x2 + 1183.19x − 660.489 = 100(x − 3.19)(x − 2.05)(x − 1.01) w zadanym punkcie. Obliczenie wartości wielomianu różnymi sposobami a) 100 * x * x * x - 625 * x * x + 1183.19 * x - 660.489 b) ( ( 100 * x - 625 ) * x + 1183.19 ) * x - 660.489 7
  • c) 100 * ( x - 3.19 ) * ( x - 2.05 ) * ( x - 1.01 ) d) 100 * pow( x, 3 ) - 625 * pow( x, 2 ) + 1183.19 * x - 660.489 zapisz w postaci osobnych funkcji w1, w2, w3. Porównaj wyniki obliczeń zre- alizowanych różnymi sposobami. Następnie zapisując na kartce wyniki i traktując program jako programo- walny kalkulator, dzięki któremu mamy łatwość liczenia wartości wielomianu w poszczególnych punktach, znajdź metodą bisekcji miejsca zerowe. Zad. 36. Napisz program bisekcja – rozwinięcie programu wielomian – umożliwiający obliczanie miejsc zerowych wielomianu w(x) = 100x3 − 625x2 + 1183.19x − 660.489 metodą bisekcji. Uzyskane wyniki porównaj z dokładnymi wartościami miejsc zerowych wielomianu. Zad. 37. Napisz program styczne będący modyfikacją programu bisek- cja, znajdujący metodą stycznych, w której „kandydata” xn na miejsce ze- rowe funkcji f(x) zastępujemy „kandydatem lepszym” xn+1 = xn − f(xn) f (xn) Zad. 38. Napisz program rekurencja porównujący rekurencyjne i itera- cyjne obliczanie a) silni, b) liczb Fibonacciego. Liczby Fibonacciego zadane są rekurencyjnie fn+2 = fn+1 + fn oraz f0 = f1 = 1. Następnie oblicz 10!, 20!, 50!, f10, f20, f50. Skomentuj uzyskane wyniki. Zad. 39. Napisz program euklides znajdujący największy wspólny dziel- nik korzystając z algorytmu Euklidesa: znalezienie NWD(a, b), gdzie a > b sprowadza się do (poza przypadkiem kiedy a jest wielokrotnością b) do zna- lezienia NWD(b, reszta z dzielenia a przez b). Rozwiązanie zapisz na dwa sposoby: iteracyjnie i rekurencyjnie. 8
  • Zad. 40. Napisz program newton znajdujący dla zadanego punktu x0 miejsce zerowe wielomianu w(x) = (x − 1)(x − 2)(x − 3)(x − 4) przy po- mocy metody Newtona (stycznych; polegającej na „zastąpieniu” kandydata xi na miejsce zerowe na ogół „lepszym” kandydatem xi+1 = xi − w(xi) w (xi) ). Obli- czenia wykonaj w dziedzinie zespolonej. Następnie oblicz miejsca zerowe dla następujących wartości początkowych x0: a) 1.05, 2.1, 2.9, 4.1, b) 2.5, c) 2.4, 2.6. Poniżej przedstawiono działanie przykładowego rozwiązania. % ./newton (0.95,0.1) w((9.4999999999999996e-01,1.0000000000000001e-01)) = (2.0920625000000023e-01,-7.0835000000000004e-01) w((1.0080677933838893e+00,1.8067861263060966e-02)) = (-5.1237462461980618e-02,-1.0518620817044756e-01) w((1.0005141051464106e+00,-5.2136674958264129e-04)) = (-3.0847118896539993e-03,3.1223053063340199e-03) w((1.0000000151267927e+00,9.8408636207405684e-07)) = (-9.0771406412290008e-08,-5.9045178449450769e-06) w((1.0000000000017750e+00,-5.4577759886899162e-14)) = (-1.0650147430589576e-11,3.2746655931926366e-13) % Zad. 41. Plik meteo.txt3 zawiera wyniki pomiarów stacji meteorologicz- nej działającej w budynku na ul. Pasteura. Pomiary zapisane są w kolejnych wierszach. Każdy wiersz zawiera 11 liczb całkowitych oddzielonych spacjami, których znaczenie jest następujące. • 32-bitowa liczba całkowita bez znaku, czas pomiaru w konwencji sys- temu UNIX, tzn. liczba sekund jakie upłynęły od północy 1 stycznia 1970 roku według czasu UTC (ang. Universal Time Coordinate). • 16-bitowa liczba całkowita ze znakiem, temperatura powietrza w 1 16 ◦ C. Wartości 10000 i 10001 oznaczają błąd podczas pomiaru. • Osiem kolejnych 12-bitowych liczb całkowitych bez znaku to napię- cia zmierzone na ośmiu wejściach przetwornika A/C wyrażone w mV . Aktualnie do pierwszego wejścia przetwornika podłączony jest czujnik wilgotności, a do piątego ciśnienia. 3 Plik znajduje się w katalogu ~pablo. 9
  • • 8-bitowa liczba całkowita bez znaku numerująca restart stacji (np. po chwilowym braku zasilania). Napisz program, który a) Przetworzy dane w taki sposób, że jego rezultatem będą wiersze zawie- rające tylko dwie liczby: czas pomiaru i temperaturę. b) Dodatkowo pominie wiersze zawierające błędny pomiar (wartość 10000 lub 10001). c) W każdym wierszu dokona sprawdzenia czy składa się on z 11 liczb i wypisze informacje o błędnych wierszach. Wskazówka. Dla odczytania całego wiersza skorzystaj z funkcji getline. Zad. 42. Wyniki pomiarów pewnego eksperymentu składają się z par liczb (U, I), gdzie U jest wartością napięcia, a I wartością prądu. Pary (U, I) zapi- sywane są w kolejnych wierszach po 12 znaków w każdym. Pierwszy symbol wiersza + lub - określa znak wartości napięcia U. Drugi symbol wiersza + lub - określa znak wartości prądu I. Kolejne 6 symboli to cyfry przedstawiające wartość napięcia U wyrażoną w mV . Ostatnie 4 cyfry przedstawiają wartość prądu I wyrażoną w 10 mA. Napisz program, który przepisze tak zapisane dane do postaci dwóch liczb rzeczywistych odpowiadających U wyrażonemu w V i I wyrażonemu w A oddzielonych spacją. Wskazówka. Dla odczytania fragmentu napisu ze zmiennej string sko- rzystaj z metody substr. Tworzenie rysunków przy wykorzystaniu programu gnuplot Zad. 43. Korzystając z doświadczeń programu cezar napisz program litery1 obliczający częstość występowania poszczególnych znaków (spacji i małych liter alfabetu łacińskiego) oraz przygotowujący plik z danymi dla programu gnuplot. Następnie korzystając z tego programu przygotuj wykres słupkowy. Zad. 44. Rozbuduj program litery1 do programu litery2 aby przykła- dowe obliczenia % ./litery2 pt.txt h.txt przygotowały dane (pliki pt.txt.dat, h.txt.dat oraz skrypt.gp) dla otrzy- mania rysunku programem gnuplot: % gnuplot -persist skrypt.gp 10
  • Zad. 45. Napisz program kopiuj kopiujący maksymalnie n znaków pomię- dzy standardowym strumieniem wejściowym, a standardowym strumieniem wyjściowym. Następnie korzystając z tego programu stwórz pliki pt100.txt, pt1000.txt i pt10000.txt zawierające odpowiednio 100, 1000 i 10000 pierw- szych znaków Pana Tadeusza i przy pomocy programu litery2 stwórz wy- kres porównawczy częstotliwości występowania liter. Program gnuplot (w wersji 4) umożliwia kolorowanie płaszczyzny. Dane w pliku składają się z trójek (x, y, z) gdzie x, y są współrzędnymi punktu zaś wartości z zostanie przyporządkowany kolor. Ciągi trójek (x, y, z) wyznaczają izolinie (w terminologii gnuplotowo–fizycznej scan’y), a ciągi izolinii rysunek. Poszczególne izolinie rozdzielają puste wiersze. Program test przygotowuje dane kolorujące kwadrat o współrzędnych przeciwległych wierzchołków (−50, −50) i (50, 50) kolorem w zależności od odległości od środka układu współrzędnych. // Program przygotowuje dane dla programu gnuplot kolorujące punkty kwadratu // w funkcji odległości od środka układu współrzędnych. // // Paweł Klimczewski, 27 listopada 2005 #include <iostream> #include <cmath> using namespace std; int main() { for ( int y = -50; y <= 50; ++y ) { for ( int x = -50; x <= 50; ++x ) { double r = sqrt( x * x + y * y ); cout << x << ’ ’ << y << ’ ’ << r << endl; } cout << endl; } return 0; } Dokonując obliczeń i wczytując dane do programu gnuplot % ./test > test.dat % gnuplot G N U P L O T Version 4.0 patchlevel 0 11
  • last modified Thu Apr 15 14:44:22 CEST 2004 System: Linux 2.4.26 > set pm3d map > splot "test.dat" otrzymujemy rysunek Zad. 46. Napisz program newton2 przygotowujący dane dla pokolorawa- nia prostokątnego obszaru płaszczyzny w następujący sposób. Dla każdego punktu (x, y) wyznaczonego przez podział siatką N na N oczek staraj się znaleźć (metodą Newtona) miejsce zerowe wielomianu zn = 1 wykonując nie więcej niż maxcnt iteracji. Jeżeli po wykonaniu i-tej iteracji znajdziemy się nie dalej niż od j-tego miejsca zerowego to przerywamy iteracje i jako war- tość z (odpowiadającą kolorowi punktu) przyjmujemy j. Jeżeli po maxcnt iteracjach nie znajdziemy się odpowiednio blisko żadnego z miejsc zerowych jako wartość z przyjmujemy 0. Program powinien pytać o współrzędne ob- szaru xmin, ymin, xmax, ymax, stopień wielomianu n, maksymalną liczbę iteracji maxcnt i liczbę oczek siatki N. Zad. 47. Napisz program mandelbrot rysujący bodajże najsłynniejszego fraktala jakim jest zbiór Mandelbrota. Punkt P(x, y) płaszczyzny należy do zbioru Mandelbrota jeżeli ciąg (ak) : ak ∈ Z, a0 = 0, ak+1 = ak 2 + x + iy jest ograniczony. Okazuje się, że jeżeli ∃k, |ak| > 2 to ciąg nie jest ograniczony. W programie obliczenia są skończone, zatem generowany rysunek będzie od- powiednim przybliżeniem. Dla każdego punktu zbadaj nie więcej niż n wyrazów ciągu (ak). Jeżeli wszystkie wyrazy spełniają warunek |ak| ≤ to przyjmij, że punkt należy do zbioru Mandelbrota i pokoloruj go wartością 0. Pozostałe punkty pokoloruj w zależności od szybkości rozbiegania (najmniejszej liczbie i, dla której |ai| > ). Jako parametry początkowe przyjmij środek kwadratu x = −0.5, y = 0, długość boku a = 3, n = 100, = 2. Biblioteka STL Zad. 48. Napisz program filtr odczytujący ze standardowego strumienia wejściowego liczby rzeczywiste xi i wypisujący do standardowego strumienia wyjściowego, te które należą do przedziału (¯x − σ, ¯x + σ). Skorzystaj z klasy vector. σ = n i=1(¯x − xi)2 n − 1 12
  • jest średnim odchyleniem standardowym, a ¯x = x1 + . . . + xn n jest średnią arytmetyczną. Zad. 49. Napisz program pierwsze obliczający wszystkie liczby pierw- sze mniejsze od 1 000 000. Sprawdzenie czy i jest liczbą pierwszą wykonaj przez obliczanie reszt z dzielenia i przez kolejne liczby całkowite z przedziału 2, √ i . Następnie zmodyfikuj program tak, aby zapamiętywał obliczane liczby pierwsze na liście (klasa list) i sprawdzał jedynie reszty z dzielenia i przez liczby pierwsze nie większe od √ i . Porównaj szybkość obliczeń obu wersji. ( x oznacza największą liczbę całkowitą nie większą od x.) Zad. 50. Napisz program totolotek losujący 6 różnych liczb z 49 i wy- pisujący je do standardowego strumienia wyjściowego w sposób uporządko- wany. Skorzystaj z klasy set. Dla wylosowania liczby skorzystaj z funkcji rand i srand. Ograniczenie zakresu do przedziału 1, . . . , 49 wykonaj przy pomocy reszty z dzielenia. Zad. 51. Wprowadzając słownik (klasa map) dla zapamiętywana już ob- liczonych wartości wyrazów ciągu Fibonacciego popraw efektywność liczenia n–tego wyrazu tego ciągu metodą rekurencyjną. int fibonacci( int n ) { return n > 1 ? fibonacci( n - 1 ) + fibonacci( n - 2 ) ? 1; } Zad. 52. Napisz program lustro odczytujący ze standardowego strumie- nia wejściowego wiersze i wypisujący je w kolejności odwrotnej, a każdy wiersz od końca do początku. Zadbaj o „wyrównanie” do prawego marginesu tak aby dla danych 1 23 456 otrzymać następujący wynik 654 32 1 Zad. 53. Napisz program ciagi obliczający liczbę, parami różnych, n– elementowych ciągów znaków w standardowym strumieniu wejściowym. Do- konaj obliczeń dla tekstów Pana Tadeusza i Hamleta. 13
  • Zad. 54. Napisz program najczestsze odczytujący ze standardowego strumienia wejściowego słowa i wypisujący pierwszą dziesiątkę najczęściej powtarzających się słów wraz z odpowiadającymi liczbami powtórzeń. Do- konaj obliczeń dla tekstów Pana Tadeusza i Hamleta. Zad. 55. Poszczególnym literom alfabetu łacińskiego przyporządkowujemy liczby w następujący sposób: a → 17, . . . , j → 26, k → 1, l → 2, . . . , z → 16. Każdemu słowu przyporządkowujemy liczbę równą iloczynowi liczb odpo- wiadających literom. Napisz program milion odczytujący słowa (składające się wyłącznie z małych liter alfabetu łacińskiego) i znajdujący te o warto- ściach najbliższych 1000000. Dokonaj obliczeń dla tekstów Pana Tadeusza i Hamleta. Zad. 56. Na półce ustawiono obok siebie w sposób losowy 4 zielone, 5 czerwonych i 8 niebieskich książek. Oblicz prawdopodobieństwo zdarzenia, że losowo wybrana książka posiada z każdej strony po n bezpośrednich sąsia- dów tego samego koloru. Kolory książek sąsiadujących ze strony lewej mogą być różne od książek ze strony prawej. Przykładowo zaznaczona nawiasami kwadratowymi książka n c z z n [ c ] c c c z c c n z posiada bezpośrednio ze strony lewej jednego sąsiada w kolorze niebieskim, a ze strony prawej trzech sąsiadów w kolorze czerwonym. Skorzystaj z funkcji next_permutation i prev_permutation. Zad. 57. Napisz program kalkulator będący kalkulatorem liczącym w Odwrotnej Notacji Polskiej. Program powinien czytać dane ze standardo- wego strumienia wejściowego. Jeżeli wprowadzona dana jest liczbą program dopisuje ją na wierzchołku stosu. Jeżeli jest jednym z symboli działań arytme- tycznych (+,-,*,/) program odczytuje i usuwa z wierzchołka stosu dwie liczby, które traktuje jak argumenty działania, oblicza wynik działania i umieszcza na wierzchołku stosu. Po każdej operacji wypisuje na ekranie wartość ele- mentu z wierzchołka stosu. Skorzystaj z klasy stack. Zad. 58. Napisz program odleglosci odczytujący ze standardowego stru- mienia wejściowego liczby zespolone zi i przepisujący je do plików: a) do pliku z1.txt uporządkowane względem odległości od początku układu współrzędnych (najpierw liczby bliższe potem dalsze), b) do pliku z2.txt uporządkowane względem odległości od prostej y = x (najpierw liczby dalsze potem bliższe). Zad. 59. Napisz program poeta dopisujący kontynuację zadanego tekstu. Program uruchomiony w sposób 14
  • % ./poeta n < pt.txt powinien odczytać ze standardowego strumienia wejściowego wszystkie k zna- ków zi obliczając statystykę Sn(k) częstości wystąpień n–elementowych pod- ciągów znaków. Następnie program powinien obliczyć taki znak zk+1, dla którego odległość d(Sn(k), Sn(k + 1)) będzie najmniejsza. I kolejno obliczać dalsze znaki zk+2, zk+3 itd. Statystyka Sn jest n! składnikowym wektorem. Odległość d jest zwykłą odległością kartezjańską w przestrzeni n! wymiarowej unormowanych wekto- rów Sn. (Jako miarę identyczności statystyk można także przyjąć euklidesowy iloczyn skalarny Sn(k), Sn(k + 1) unormowanych wektorów Sn.) Klasy Zad. 60. Napisz klasę A składającą się z 1. konstruktora domyślnego wypisującego komunikat Tworzę i–ty obiekt klasy A, 2. konstruktora kopiującego wypisującego komunikat Tworzę i–ty obiekt klasy A na podstawie j–go obiektu, 3. destruktora wypisującego komunikat Niszczę i-ty obiekt klasy A. Następnie sprawdź działanie programu int main() { A a; for ( int i = 0; i < 2; ++i ) { A b; for ( int j = 0; j < 2; ++j ) { A c( b ); } A d; } return 0; } Ostatecznie deklarację klasy zapisz w pliku nagłówkowym a.h, definicję w pliku a.cc a program w pliku main.cc. Zad. 61. Napisz klasę Z100, która reprezentuje liczbę całkowitą będącą resztą z dzielenia przez 100. W klasie zdefiniuj 15
  • 1. konstruktor z argumentem typu int umożliwiający utworzenie obiektu i nadanie mu wartości początkowej, 2. operator przypisania (operator=) umożliwiający przypisanie nowej war- tości z innego obiektu klasy Z100, 3. operator konwersji do liczby całkowitej (operator int) umożliwiający posługiwanie się obiektami klasy Z100 w wyrażeniach matematycznych. Działanie klasy sprawdź przy pomocy programu int main() { Z100 a = 2006; cout << "a = " << a << endl; a = a * a * a; cout << "a * a * a = " << a << endl; return 0; } Ostatecznie cały program zapisz w trzech plikach z100.h, z100.cc i main.cc. Zad. 62. Napisz klasę Tablica reprezentującą nieskończoną tablicę liczb całkowitych int o indeksach z zakresu 0 . . . ∞ i początkowych wartościach komórek równych 0. W klasie zdefiniuj jedynie operator indeksowania (int operator[]). Deklarację zapisz w pliku tablica.h, a definicję w tablica.cc. Wskazówka. W celu zapamiętania wartości komórek skorzystaj z klasy vector. Zad. 63. Napisz klasę Tablica2 analogiczną do Tablica o zakresie indek- sów −∞ . . . ∞. Zad. 64. Napisz klasę Rysunek służącą do tworzenia wykresów programem gnuplot. Zdefiniuj następujące metody 1. void punkt( double x, double y ) — dodaje do rysunku punkt o współrzędnych (x, y), 2. void rysuj() — przygotowuje pliki z danymi, poleceniami oraz uru- chamia program gnuplot, 3. void zeruj() — usuwa wszystkie zapamiętane punkty wykresu. Zad. 65. Korzystając z podanego poniżej schematu napisz klasę Wektor reprezentującą wektor o współrzędnych (x, y) w przestrzeni R2 o początku w punkcie (0, 0). Następnie korzystając z tej klasy napisz program obliczający 16
  • i wypisujący wartości wyrażeń a + b, b · c, a + b + c gdzie a, b i c są danymi wektorami o współrzędnych równych odpowiednio a = (5, 1), b = (3, −2), c = (−8, 1). class Wektor { public: // Konstruktor tworzy obiekt reprezentujący wektor o współrzędnych (x,y). Wektor( double x, double y ); // Operator + oblicza wektor vs=(x1+x2,y1+y2) będący sumą dwóch wektorów // u=(x1,y1) i v=(x2,y2). Wektor operator+( Wektor v ); // Operator * oblicza iloczyn skalarny x1*x2+y1*y2. double operator*( Wektor v ); // Funkcja wypisz wypisuje do standardowego strumienia cout współrzędne // wektora w nawiasach i rozdzielone przecinkiem, np. (2,3). void wypisz(); // Ewentualne dalsze składowe klasy potrzebne do konstrukcji. // ... }; Zad. 66. Korzystając z podanego poniżej schematu napisz klasę Punkt reprezentującą punkt o współrzędnych (x, y) na płaszczyźnie R2 i realizującą operację przesunięcia o zadany wektor. Następnie korzystając z tej klasy napisz program obliczający i wypisujący współrzędne punktów P = (0, 0), R = (3, 10), Q = (1, 2) przesuniętych o wektor v = (vx, vy), gdzie o wartości vx i vy należy spytać użytkownika programu. class Punkt { public: // Konstruktor tworzy obiekt reprezentujący punkt o współrzędnych (x,y). Punkt( double x, double y ); // Funkcja translacja przesuwa punkt o zadany wektor (x,y). void translacja( double x, double y ); // Funkcja oblicza odległość pomiędzy dwoma punktami. double odleglosc( const Punkt& p ); // Funkcja wypisz wypisuje do standardowego strumienia cout współrzędne // punktu w nawiasach i rozdzielone przecinkiem, np. (2,3). void wypisz(); // Ewentualne dalsze składowe klasy potrzebne do konstrukcji. // ... }; Zad. 67. Korzystając z podanego poniżej schematu napisz klasę Srednia służącą do obliczania średniej arytmetycznej. W tym celu klasa powinna zli- czać ilość oraz całkowitą sumę kolejno podawanych liczb. Korzystając z tej 17
  • klasy napisz program obliczający średnią arytmetyczną ciągu liczb zmienno- pozycyjnych wczytanych ze standardowego strumienia wejściowego. class Srednia { public: // Konstruktor przygotowuje obiekt do obliczania średniej. Srednia(); // Funkcja dodaj_liczbe uwzględnia podany argument w obliczeniach. void dodaj_liczbe( double x ); // Funkcja wypisz wypisuje do standardowego strumienia cout średnią // arytmetyczną wszystkich liczb podanych przy pomocy dodaj_liczbe. void wypisz(); // Ewentualne dalsze składowe klasy potrzebne do konstrukcji. // ... }; Zad. 68. Korzystając z podanego poniżej schematu napisz klasę Sigma służącą do obliczania średniego odchylenia standardowego σ. W tym celu klasa powinna zliczać ilość, całkowitą sumę i sumę kwadratów kolejno po- dawanych liczb. Korzystając z tej klasy napisz program obliczający średnie odchylenie standardowe ciągu liczb zmiennopozycyjnych wczytanych ze stan- dardowego strumienia wejściowego. Wskazówka: ¯x = 1 n n i=1 xi , σ = n i=1(xi − ¯x)2 n − 1 = n i=1 x2 i + n¯x2 − 2¯x n i=1 xi n − 1 class Sigma { public: // Konstruktor przygotowuje obiekt do obliczania średniej. Sigma(); // Funkcja dodaj_liczbe uwzględnia podany argument w obliczeniach. void dodaj_liczbe( double x ); // Funkcja wypisz wypisuje do standardowego strumienia cout średnie // odchylenie standardowe wszystkich liczb podanych przy pomocy // dodaj_liczbe. void wypisz(); // Ewentualne dalsze składowe klasy potrzebne do konstrukcji. // ... }; 18
  • Zad. 69. Korzystając z podanego poniżej schematu napisz klasę NWD repre- zentującą liczbę całkowitą dodatnią. Klasę wyposaż w operację / odpowia- dającą obliczeniu największego wspólnego dzielnika według algorytmu Eukli- desa. Następnie zastosuj ją do obliczenia największego wspólnego dzielnika dla ciągu liczb całkowitych dodatnich odczytanych ze standardowego stru- mienia wejściowego. class NWD { public: // Konstruktor nadaje obiektowi początkową wartość. NWD( int i ); // Operator / oblicza największy wspólny dzielnik swoich argumentów. NWD operator/( const NWD& i ); // Funkcja wypisz wypisuje do standardowego strumienia cout // liczbę będącą wartością obiektu. void wypisz(); // Ewentualne dalsze składowe klasy potrzebne do konstrukcji. // ... }; // Wskazówka: funkcja oblicza nwd( a, b ) algorytmem Euklidesa. int nwd( int a, int b ) { if ( a < b ) { return nwd( b, a ); } while ( b > 0 ) { int r = a % b; a = b; b = r; } return a; } Zad. 70. Korzystając z podanego poniżej schematu napisz klasę Z17 re- prezentującą liczby całkowite będące resztami z dzielenia przez 17, tzn. nale- żące do zbioru {0, 1, 2, . . . , 15, 16}. Zdefiniuj operator * odpowiadający mno- żeniu w tym zbiorze. Dla a i b ∈ {0, . . . , 16} wartością mnożenia * jest (a·b) mod 17. Korzystając z tej klasy napisz program kalkulator obliczający iloczyn dwóch liczb o wartościach odczytanych w czasie działania programu. class Z17 { 19
  • public: // Konstruktor nadaje obiektowi początkową wartość równą reszcie // z dzielenia i przez 17. Dla jednoznaczności przyjmujemy, że reszta // jest nieujemna. Z17( int i ); // Operator * oblicza iloczyn dwóch swoich argumentów. Z17 operator*( const Z17& i ); // Funkcja wypisz wypisuje do standardowego strumienia cout // liczbę będącą wartością obiektu. void wypisz(); // Ewentualne dalsze składowe klasy potrzebne do konstrukcji. // ... }; Zad. 71. Napisz klasę Figura reprezentującą abstrakcyjną figurę geome- tryczną i umożliwiającą obliczenie jej obwodu i pola powierzchni class Figura { public: virtual double obwod()=0; virtual double pole()=0; virtual string nazwa()=0; }; a następnie zdefiniuj klasy pochodne Trojkat, Kwadrat i Kolo odpowiadające odpowiednio trójkątowi równobocznemu i kwadratowi o długości boku x oraz kołu o średnicy długości x. Wartość x powinna być argumentem konstruktora. Następnie napisz funkcję void suma( vector< Figura* > v ); obliczającą i wypisującą na ekranie sumę obwodów i pól powierzchni wszyst- kich figur będących elementami wektora v. Wykonaj obliczenia dla 10 losowo utworzonych figur geometrycznych. 20
  • Rozwiązania zadań Zad. 1. % g++ -o hello hello.cc % ./hello Programowanie w C++ jest proste i przyjemne! % Zad. 2. % g++ -c hello.cc % g++ -o hello hello.o % ./hello Programowanie w C++ jest proste i przyjemne! % Zad. 3. % g++ -c hellobis.cc % g++ -c pisz.cc % g++ -o hellobis hellobis.o pisz.o % ./hellobis Hello world % Zad. 4. a) % g++ -o hello hello.cc % ldd hello linux-gate.so.1 => (0xffffe000) libstdc++.so.6 => /usr/lib/libstdc++.so.6 (0x4001d000) libm.so.6 => /lib/tls/libm.so.6 (0x400fe000) libgcc_s.so.1 => /lib/libgcc_s.so.1 (0x40125000) libc.so.6 => /lib/tls/libc.so.6 (0x40130000) /lib/ld-linux.so.2 (0x40000000) b) % g++ -static -o hello hello.cc % ldd hello not a dynamic executable 21
  • Zad. 5. .PHONY: all all: hello hellobis hello: hello.cc g++ -o hello hello.cc hellobis: hellobis.cc pisz.cc pisz.h g++ -c hellobis.cc g++ -c pisz.cc g++ -o hellobis hellobis.o pisz.o .PHONY: clean clean: rm -f *.o hello hellobis Zad. 6. %.o: %.c gcc -c -o $@ $< %.o: %.cc g++ -c -o $@ $< %: %.o g++ -o $@ $^ .PHONY: all all: hello hellobis hello: hello.o hellobis: hellobis.o pisz.o Zad. 7. CCFLAGS += -g CXXFLAGS += -g .PHONY: all all: hello hellobis hello: hello.o $(CXX) -o $@ $< hellobis: hellobis.o pisz.o $(CXX) -o $@ $^ 22
  • Zad. 8. 1. sprawozdanie.dvi: sprawozdanie.tex latex sprawozdanie.tex latex sprawozdanie.tex sprawozdanie.ps: sprawozdanie.dvi dvips -o sprawozdanie.ps sprawozdanie.dvi sprawozdanie.pdf: sprawozdanie.tex pdflatex sprawozdanie.tex pdflatex sprawozdanie.tex 2. %.dvi: %.tex latex $< latex $< %.ps: %.dvi dvips -o $@ $< %.pdf: %.tex pdflatex $< pdflatex $< Zad. 9. % g++ -O0 -o pierwsze pierwsze.cc % time pierwsze > /dev/null 7.900u 0.000s 0:07.90 100.0% 0+0k 0+0io 265pf+0w % g++ -O2 -o pierwsze pierwsze.cc % time pierwsze > /dev/null 7.490u 0.000s 0:07.49 100.0% 0+0k 0+0io 268pf+0w Zad. 12. // Program wypisuje kolejne potęgi liczby pi z zadaną dokładnością // korzystając z biblioteki języka C. // // Paweł Klimczewski, 10 października 2005 #include <cstdio> #include <cmath> int main() { printf("potęga wartośćn" "----------------n"); printf("1 %5.1fn",M_PI); printf("2 %6.2fn",M_PI*M_PI); 23
  • printf("3 %7.3fn",M_PI*M_PI*M_PI); printf("4 %8.4fn",M_PI*M_PI*M_PI*M_PI); printf("5 %9.5fn",M_PI*M_PI*M_PI*M_PI*M_PI); return 0; } // Program wypisuje kolejne potęgi liczby pi z zadaną dokładnością // korzystając z biblioteki języka C++. // // Paweł Klimczewski, 10 października 2005 #include <iostream> #include <iomanip> #include <cmath> using namespace std; int main() { cout<<"potęga wartość"<<endl; cout<<"-----------------"<<endl<<fixed; cout<<"1 "<<setw(5)<<setprecision(1)<<M_PI<<endl; cout<<"2 "<<setw(6)<<setprecision(2)<<M_PI*M_PI<<endl; cout<<"3 "<<setw(7)<<setprecision(3)<<M_PI*M_PI*M_PI<<endl; cout<<"4 "<<setw(8)<<setprecision(4)<<M_PI*M_PI*M_PI*M_PI<<endl; cout<<"5 " <<setprecision(5)<<M_PI*M_PI*M_PI*M_PI*M_PI<<endl; return 0; } Zad. 13. // Program odczytuje dwie liczby i wypisuje ich iloraz i sumę. // Wersja w stylu C++. // // Paweł Klimczewski, 10 października 2005 #include <iostream> using namespace std; int main() { cout<<"Podaj pierwszą liczbę"<<endl; int i; cin>>i; cout<<"Podaj drugą liczbę"<<endl; int j; cin>>j; cout<<"Pierwsza odczytana liczba "<<i<<endl; 24
  • cout<<"Druga odczytana liczba "<<j<<endl; cout<<"Iloraz "<<i/j<<endl; cout<<"Suma "<<i+j<<endl; return 0; } // Program odczytuje dwie liczby i wypisuje ich iloraz i sumę. // Wersja w stylu C. // // Paweł Klimczewski, 10 października 2005 #include <cstdio> int main() { printf("Podaj pierwszą liczbęn"); int i; scanf("%d",&i); printf("Podaj drugą liczbęn"); int j; scanf("%d",&j); printf("Pierwsza odczytana liczba %dn",i); printf("Druga odczytana liczba %dn",j); printf("Iloraz %dn",i/j); printf("Suma %dn",i+j); return 0; } Zad. 14. a) // Program oblicza zadłużenie wobec barku wydziałowego na podstawie rachunku // nadesłanego w pliku;) // // Paweł Klimczewski, 10 października 2005 #include <cstdio> int main() { double cena1; scanf("%*[A-Za-z ]:%lfn",&cena1); double cena2; scanf("%*[A-Za-z ]:%lfn",&cena2); double cena3; scanf("%*[A-Za-z ]:%lfn",&cena3); printf("%.2f+%.2f+%.2f=%.2fn",cena1,cena2,cena3,cena1+cena2+cena3); return 0; } 25
  • b) // Program oblicza zadłużenie wobec barku wydziałowego na podstawie rachunku // nadesłanego w pliku;) // // Paweł Klimczewski, 23 października 2006 #include <iostream> #include <sstream> #include <iomanip> #include <string> using namespace std; int main() { string s; getline( cin, s ); istringstream is1( s.substr( s.rfind( ’:’ ) + 1 ) ); double cena1; is1 >> cena1; getline( cin, s ); istringstream is2( s.substr( s.rfind( ’:’ ) + 1 ) ); double cena2; is2 >> cena2; getline( cin, s ); istringstream is3( s.substr( s.rfind( ’:’ ) + 1 ) ); double cena3; is3 >> cena3; cout << fixed << setprecision( 2 ) << cena1 << "+" << cena2 << "+" << cena3 << "=" << cena1 + cena2 + cena3 << endl; return 0; } Zad. 15. // Program zamienia miejscami liczby zapisane w pliku 2pi.txt. // // Paweł Klimczewski, 10 października 2005 #include <fstream> #include <string> using namespace std; int main() 26
  • { fstream f("2pi.txt"); string s1, s2; f>>s1>>s2; f.seekp(0,ios::beg); f<<s2<<endl<<s1<<endl; return 0; } Zad. 16. // Program wypisuje rozmiary zmiennych podstawowych typów. // // Paweł Klimczewski, 8 października 2006 #include <iostream> using namespace std; int main() { enum kolor { czerwony, bialy, niebieski }; cout << "sizeof( char ) = " << sizeof( char ) << endl << "sizeof( short int ) = " << sizeof( short int ) << endl << "sizeof( int ) = " << sizeof( int ) << endl << "sizeof( long int ) = " << sizeof( long int ) << endl << "sizeof( float ) = " << sizeof( float ) << endl << "sizeof( double ) = " << sizeof( double ) << endl << "sizeof( bool ) = " << sizeof( bool ) << endl << "sizeof( enum ) = " << sizeof( kolor ) << endl << "sizeof( char* ) = " << sizeof( char* ) << endl; return 0; } Zad. 17. // Program sprawdza liczbę cyfr znaczących dla zmiennych typu float, double // i long double. // // Paweł Klimczewski, 19 października 2005 #include <iostream> #include <iomanip> #include <cmath> using namespace std; int main() 27
  • { // dla łatwiejszego porównania wyników cout << setprecision( 40 ); // float cout << "----- float" << endl; float fsuma = 0, poprzednia_fsuma; int i = 0; do { poprzednia_fsuma = fsuma; fsuma = fsuma + pow( 10.f, -i ); i = i + 1; cout << setw( 2 ) << i << ": " << fsuma << endl; } while ( poprzednia_fsuma != fsuma ); // double cout << "----- double" << endl; double dsuma = 0, poprzednia_dsuma; i = 0; do { poprzednia_dsuma = dsuma; dsuma = dsuma + pow( 10., -i ); i = i + 1; cout << setw( 2 ) << i << ": " << dsuma << endl; } while ( poprzednia_dsuma != dsuma ); // long double cout << "----- long double" << endl; long double ldsuma = 0, poprzednia_ldsuma; i = 0; do { poprzednia_ldsuma = ldsuma; ldsuma = ldsuma + pow( 10.l, -i ); i = i + 1; cout << setw( 2 ) << i << ": " << ldsuma << endl; } while ( poprzednia_ldsuma != ldsuma ); return 0; } Zad. 18. // Program oblicza sumę odwrotności kwadratów z zakresu 1...10^8 posługując // się zmiennymi typu float, double i long double. 28
  • // // Paweł Klimczewski, 19 października 2005 #include <iostream> #include <iomanip> #include <cmath> using namespace std; int main() { cout << setprecision( 40 ); // dla łatwiejszego porównania wyników // float, od 1 w górę float fsuma = 0; for ( int i = 1; i <= 100000000; ++i ) { float f = i; fsuma = fsuma + 1.f / f / f; } cout << fsuma << endl; // float, od 10^8 w dół fsuma = 0; for ( int i = 100000000; i >= 1; --i ) { float f = i; fsuma = fsuma + 1.f / f / f; } cout << fsuma << endl; // double, od 1 w górę double dsuma = 0; for ( int i = 1; i <= 100000000; ++i ) { double d = i; dsuma = dsuma + 1. / d / d; } cout << dsuma << endl; // double, od 10^8 w dół dsuma = 0; for ( int i = 100000000; i >= 1; --i ) { double d = i; dsuma = dsuma + 1. / d / d; } cout << dsuma << endl; 29
  • // long double, od 1 w górę long double ldsuma = 0; for ( int i = 1; i <= 100000000; ++i ) { long double ld = i; ldsuma = ldsuma + 1.l / ld / ld; } cout << ldsuma << endl; // long double, od 10^8 w dół ldsuma = 0; for ( int i = 100000000; i >= 1; --i ) { long double ld = i; ldsuma = ldsuma + 1.l / ld / ld; } cout << ldsuma << endl; // suma szeregu nieskończonego cout << M_PI * M_PI / 6 << endl; return 0; } Zad. 19. // Program zamienia kolejność znaków w pliku. // // Paweł Klimczewski, 4 listopada 2005 #include <iostream> #include <fstream> #include <string> using namespace std; int main() { cout << "Podaj nazwę pliku" << endl; string nazwa; cin >> nazwa; fstream f( nazwa.c_str() ); f.seekg( 0, ios::end ); int n = f.tellg(); for ( int i = 0; i < n / 2; ++i ) { f.seekg( i, ios::beg ); char c1 = f.get(); f.seekg( -( i + 1 ), ios::end ); 30
  • char c2 = f.get(); f.seekp( i, ios::beg ); f.put( c2 ); f.seekp( -( i + 1 ), ios::end ); f.put( c1 ); } return 0; } Zad. 20. // Program wypisuje w kolejnych wierszach coraz dokładniejszą wartość // liczby pi. // // Paweł Klimczewski, 4 listopada 2005 #include <iostream> #include <iomanip> #include <cmath> using namespace std; int main() { cout << "Podaj liczbę wierszy" << endl; int i; cin >> i; if ( !cin || i <= 0 || i > 9 ) { cout << "Nierozsądna odpowiedź" << endl; } else { for ( int j = 0; j < i; ++j ) { cout << setprecision( 1 + j ) << fixed << M_PI << endl; } } return 0; } Zad. 21. // Program wypisuje w kolejnych wierszach coraz dokładniejszą wartość // kolejnej potęgi liczby pi. // // Paweł Klimczewski, 4 listopada 2005 #include <iostream> 31
  • #include <iomanip> #include <cmath> using namespace std; int main() { cout << "Podaj liczbę wierszy" << endl; int i; cin >> i; if ( !cin || i <= 0 || i > 9 ) { cout << "Nierozsądna odpowiedź" << endl; } else { cout << "potęga wartość" << endl << "-------------------------" << endl; for ( int j = 0; j < i; ++j ) { double potega = pow( M_PI, j + 1 ); int cyfr = int( log10( potega ) ); cout << setw( 10 - cyfr ) << left << j + 1 << setprecision( j + 1 ) << fixed << potega << endl; } } return 0; } Zad. 22. // Program rysuje kwadrat z przekątną. // // Paweł Klimczewski, 4 listopada 2005 #include <iostream> using namespace std; int main() { cout << "Podaj rozmiar kwadratu" << endl; int n; cin >> n; if ( !cin || n <= 0 || n > 20 ) { cout << "Niepoprawne dane!" << endl; } 32
  • else { for ( int y = 0; y < n; ++y ) { for ( int x = 0; x < n; ++x ) { char znak = ’ ’; if ( !x || !y || x == n - 1 || y == n - 1 || x == y ) { znak = ’*’; } cout << znak; } cout << endl; } } return 0; } // Program rysuje tabelkę. // // Paweł Klimczewski, 4 listopada 2005 #include <iostream> #include <iomanip> using namespace std; int main() { const int n = 4; for ( int y = 0; y < n; ++y ) { cout << "---------------------" << endl; for ( int x = 0; x < n; ++x ) { cout << "| " << setw(2) << ( x + 1 ) * ( y + 1 ) << " "; } cout << "|" << endl; } cout << "---------------------" << endl; return 0; } Zad. 23. // Program oblicza liczbę odczytanych słów i średnią długość słowa // // Paweł Klimczewski, 4 listopada 2005 33
  • #include <iostream> #include <string> using namespace std; int main() { int n = 0, znakow = 0; string s; while ( cin >> s ) { ++n; znakow += s.size(); } cout << "Liczba słów: " << n << endl << "Średnia długość słowa: " << 1. * znakow / n << endl; return 0; } Zad. 24. // Program stara się naśladować systemowe polecenie wc. // // Paweł Klimczewski, 4 listopada 2005 #include <iostream> #include <sstream> #include <string> using namespace std; int main() { int wierszy = 0, slow = 0, znakow = 0; string s; while ( getline( cin, s ) ) { ++wierszy; istringstream is( s ); while ( is >> s ) { ++slow; znakow += s.size(); } } cout << "Wierszy " << wierszy << ", słów " << slow 34
  • << ", znaków " << znakow << endl; return 0; } Zad. 25. // Program wypisuje wartość podanej liczby w postaci c*2^m. // // Paweł Klimczewski, 11 listopada 2005 #include <iostream> #include <iomanip> #include <sstream> #include <cmath> using namespace std; // Odczytanie wartości na podstawie napisu p wraz ze sprawdzeniem // zapisuję w osobnej funkcji. template <class T> void czytaj_z_napisu( T& x, const char* p ) { if ( !p ) { cerr << "Należy podać liczbę!" << endl; exit( 1 ); } istringstream is( p ); is >> x; if ( !is ) { cerr << "To nie jest liczba!" << endl; exit( 1 ); } int i = is.tellg(); is.seekg( 0, ios::end ); int j = is.tellg(); if ( i != j ) { // np. 1x lub 1.2.3 itd. cerr << "W danej jest coś więcej niż liczba!" << endl; exit( 1 ); } } int main( int argc, char* argv[] ) { double x; czytaj_z_napisu( x, argc < 2 ? NULL : argv[ 1 ] ); 35
  • int m; double c = frexp( x, &m ); cout << fixed << setprecision( 16 ) << c << "*2^" << m << endl; return 0; } Zad. 26. // Program odczytuje podaną wartość x=c*2^m, a następnie konstruuje liczbę // c*2^(m/2). // // Paweł Klimczewski, 11 listopada 2005 #include <iostream> #include <iomanip> #include <cmath> #include "czytaj.h" using namespace std; int main( int argc, char* argv[] ) { // Dla odczytania wartości podanej przez użytkownika korzystam // z funkcji czytaj_double z programu rzeczywista. double x; czytaj_z_napisu( x, argc < 2 ? NULL : argv[ 1 ] ); int m; double c = frexp( x, &m ); m >>= 1; x = ldexp( c, m ); cout << fixed << setprecision( 16 ) << x << endl; return 0; } Zad. 27. // Program oblicza pierwiastek zadanej liczby metodą Newtona. // // Paweł Klimczewski, 11 listopada 2005 #include <iostream> #include <iomanip> #include <cmath> #include "czytaj.h" using namespace std; int main( int argc, char* argv[] ) { 36
  • // Odczytuję liczbę pierwiastkowaną x. Korzystam z funkcji // czytaj_z_napisu z programu rzeczywista. double x ; czytaj_z_napisu( x, argc < 2 ? NULL : argv[ 1 ] ); // Obliczam początkowe przybliżenie pierwiastka. int m; double c = frexp( x, &m ); m >>= 1; double p = ldexp( c, m ); cout << "Kandydat na wartość pierwiastka = " << p << endl; cout << "Kolejne iteracje" << endl; cout << left << scientific << setprecision( 16 ); // Iteracyjnie znajduję piewiastek. for ( int i = 1; ; ++i ) { double q = 1. / 2 * ( p + x / p ); if ( p == q ) { // Iteracja nie przyniosła zmian. Przerywam pętlę. break; } cout << setw( 6 ) << i << q << endl; p = q; } return 0; } Zad. 28. // Program oblicza dzień tygodnia. // // Paweł Klimczewski, 11 listopada 2005 #include <iostream> #include <iomanip> #include <sstream> #include <cmath> using namespace std; // Zadaniem funkcji jest odczytanie ze strumienia cin liczby // i odpowiednie reagowanie na ewentualne błędy. System operacyjny przesyła // do programu całe wprowadzone wiersze w momencie naciśnięcia klawisza Enter. template <class T> void czytaj_z_wejscia( T& x, const char* p = "Podaj liczbę" ) { while ( true ) { cout << p << endl; 37
  • string s; getline( cin, s ); if ( !cin ) { if ( cin.eof() ) { cerr << "Koniec danych?! Kończę pracę programu!" << endl; exit( 1 ); } cerr << "Błąd przy czytaniu wiersza!" << endl; cin.clear(); continue; } istringstream is( s ); is >> x; if ( !is ) { cerr << "To nie była liczba!" << endl; continue; } is >> ws; int j = is.tellg(); if ( j != -1 && j != s.size() ) { cerr << "To nie była tylko liczba!" << endl; continue; } break; } } int main() { int r; czytaj_z_wejscia( r, "Podaj rok" ); int m; czytaj_z_wejscia( m, "Podaj miesiąc" ); int d; czytaj_z_wejscia( d, "Podaj dzień" ); if ( m < 3 ) { m += 10; r -= 1; } else { m -= 2; } int n = r / 4 - r / 100 + r / 400 + 367 * m / 12 + d + r * 365; 38
  • const char* dni_tygodnia[]= { "niedziela", "poniedziałek", "wtorek", "środa", "czwartek", "piątek", "sobota" }; cout << "To jest " << dni_tygodnia[ n % 7 ] << "." << endl; return 0; } Zad. 29. // Program oblicza wielkość podatku na podstawie podanego dochodu. zgodnie // ze skalą z 2005 roku. // // Paweł Klimczewski, 13 listopada 2005 #include <iostream> #include "czytaj.h" using namespace std; int main( int argc, char* argv[] ) { double podstawa; czytaj_z_napisu( podstawa, argc < 2 ? NULL : argv[ 1 ] ); double progi[] = { 600000 , 50, 74048 , 40, 37024 , 30, int( 530.08 / 0.19 * 100 + 0.5 ) / 100., 19, 0 }; double podatek = 0; for ( int i = 0; progi[ i ]; i += 2 ) { if ( podstawa > progi[ i ] ) { podatek += ( podstawa - progi[ i ] ) * progi[ i + 1 ] / 100.; podstawa = progi[ i ]; } } cout << "Należny podatek wynosi " << int( podatek + 0.5 ) << " zł" << endl; return 0; } 39
  • Zad. 30. // Program oblicza liczbę dni jakie upłynęły od zadanej daty. // // Paweł Klimczewski, 11 listopada 2005 #include <iostream> #include <ctime> #include "czytaj.h" using namespace std; int main() { int r; czytaj_z_wejscia( r, "Podaj rok" ); int m; czytaj_z_wejscia( m, "Podaj miesiąc" ); int d; czytaj_z_wejscia( d, "Podaj dzień" ); // Konwersja podanej daty do postaci wymaganej we wzorze Gaussa, czyli // rok zaczyna się w marcu. if ( m > 2 ) { m = m - 2; } else { m = m + 10; r = r - 1; } // Obliczamy numer podanego dnia ze wzoru Gaussa. int t = r / 4 - r / 100 + r / 400 + 367 * m / 12 + d + r * 365; // 1 stycznia 1970 odpowiada we wzorze Gaussa dacie 1 listopada 1969. // Obliczamy numer tego dnia. int t0 = 1969 / 4 - 1969 / 100 + 1969 / 400 + 367 * 11 / 12 + 1 + 1969 * 365; // Zatem od 1 stycznia 1970 do podanego dnia upłynelo t - t0 dni. // Z drugiej strony funkcja time podaje liczbę sekund jakie upłynęły // od 1 stycznia 1970 roku od godziny 0.00 do chwili obecnej. // Razem upłynęło: int n = t0 - t + time( NULL ) / 3600 / 24; if ( n > 0 ) { cout << "Żyjesz już " << n << " dni." << endl; 40
  • if ( n % 1000 == 0 ) { cout << "Dziś masz mały jubileusz!" << endl; } else { long p = 1000 - n % 1000; if ( p == 1 ) { cout << "Jutro masz mały jubileusz!" << endl; } else if ( p == 2 ) { cout << "Pojutrze masz mały jubileusz!" << endl; } else { cout << "Do najblizszej 1000-nicy zostalo Ci " << p << " dni." << endl; } } } else { cout << "Na pewno już się urodziłeś?" << endl; } return 0; } Zad. 31. // Program oblicza silnię zadanej liczby oraz ilość cyfr 7 w jej zapisie. // // Paweł Klimczewski, 11 listopada 2005 #include <iostream> #include <sstream> #include <cmath> #include "czytaj.h" using namespace std; int silnia( int n ) { return n > 1 ? n * silnia( n - 1 ) : 1; } int main() { // Dla odczytania wartości podanej przez użytkownika korzystam 41
  • // z funkcji czytaj_z_wejscia z programu rzeczywista. int x; czytaj_z_wejscia( x ); int s = silnia( x ); ostringstream os; os << s; string t = os.str(); int n = 0; for ( int i = 0; i < t.size(); ++i ) { if ( t[ i ] == ’7’ ) ++n; } cout << x << "!=" << s << endl; cout << "Liczba siódemek w zapisie = " << n << endl; return 0; } Zad. 32. // Program znajduje wszystkie liczby całkowite z zakresu 1..1000 podzielne // przez sumę swoich cyfr. // // Paweł Klimczewski, 13 listopada 2005 #include <iostream> #include <sstream> using namespace std; int main() { for ( int i = 1; i <= 1000; ++i ) { ostringstream os; os << i; const string& s = os.str(); int suma = 0; for ( int j = 0; j < s.size(); ++j ) { suma += s[ j ] - ’0’; } if ( i % suma == 0 ) cout << i << " "; } cout << endl; return 0; } 42
  • Zad. 33. // Program znajduje wszystkie liczby całkowite z zakresu 1..1000 podzielne // jednocześnie przez sumy swoich parzystych i nieparzystych cyfr. // // Paweł Klimczewski, 13 listopada 2005 #include <iostream> #include <sstream> using namespace std; int main() { for ( int i = 1; i <= 1000; ++i ) { ostringstream os; os << i; const string& s = os.str(); int suma_p = 0, suma_n = 0; for ( int j = 0; j < s.size(); ++j ) { int c = s[ j ] - ’0’; ( c % 2 ? suma_n : suma_p ) += c; } if ( suma_p && i % suma_p == 0 && suma_n && i % suma_n == 0 ) cout << i << " "; } cout << endl; return 0; } Zad. 34. // Program szyfruje dane stosując szyfr cezara. // // Paweł Klimczewski, 13 listopada 2005 #include <iostream> #include "czytaj.h" using namespace std; int main( int argc, char* argv[] ) { int n; czytaj_z_napisu( n, argc < 2 ? NULL : argv[ 1 ] ); if ( n < 0 || n >= 26 ) 43
  • { cerr << "Wartość parametru powinna należeć do zakresu 0..25!" << endl; return 1; } while ( true ) { int znak = cin.get(); if ( znak < 0 ) break; // koniec danych if ( znak >= ’a’ && znak <= ’z’ ) znak = ( znak - ’a’ + n ) % 26 + ’a’; else if ( znak >= ’A’ && znak <= ’Z’ ) znak = ( znak - ’A’ + n ) % 26 + ’A’; cout.put( znak ); } return 0; } Zad. 35. // Program oblicza wartość wielomianu // // w( x ) = 100 x^3 - 625 x^2 + 1183.19 x - 660.489 // // w zadanym punkcie. // // Paweł Klimczewski, 13 listopada 2005 #include <iostream> #include <iomanip> #include <cmath> #include "czytaj.h" using namespace std; double w1( double x ) { return 100 * x * x * x - 625 * x * x + 1183.19 * x - 660.489; } double w2( double x ) { return ( ( 100 * x - 625 ) * x + 1183.19 ) * x - 660.489; } double w3( double x ) { return 100 * pow( x, 3 ) - 625 * pow( x, 2 ) + 1183.19 * x - 660.489; } 44
  • int main( int argc, char* argv[] ) { double x; czytaj_z_napisu( x, argc < 2 ? NULL : argv[ 1 ] ); cout << scientific << setprecision( 16 ) << "w(" << x << ")=" << endl << w1( x ) << endl << w2( x ) << endl << w3( x ) << endl; return 0; } Zad. 36. // Program oblicza miejsca zerowe wielomianu // // w( x ) = 100 x^3 - 625 x^2 + 1183.19 x - 660.489 // // metodą bisekcji. // // Paweł Klimczewski, 13 listopada 2005 #include <iostream> #include <iomanip> #include <cmath> #include "czytaj.h" using namespace std; double w1( double x ) { return 100 * x * x * x - 625 * x * x + 1183.19 * x - 660.489; } double w2( double x ) { return ( ( 100 * x - 625 ) * x + 1183.19 ) * x - 660.489; } double w3( double x ) { return 100 * ( x - 3.19 ) * ( x - 2.05 ) * ( x - 1.01 ); } double w4( double x ) { return 100 * pow( x, 3 ) - 625 * pow( x, 2 ) + 1183.19 * x - 660.489; } 45
  • // Aby porównać miejsca zerowe znalezione dla różnych funkcji obliczających // wartość wielomianu w punkcie, metodę bisekcji zapisuję w osobnej funkcji. void bisekcja( double x1, double x2, double (*w)(double) ) { double y1 = w( x1 ), y2 = w( x2 ); if ( y1 * y2 == 0 ) { cout << "Masz szczęście - podałeś miejsce zerowe!" << endl; return; } if ( y1 * y2 > 0 ) { cout << "W obu punktach w(x) ma ten sam znak!. Spróbuj ponownie." << endl; return; } if ( x1 > x2 ) { double tmp = x1; x1 = x2; x2 = tmp; } while ( true ) { double xs = ( x1 + x2 ) / 2, ys = w( xs ); if ( ys == 0 || xs == x1 || xs == x2 ) { cout << "x = " << xs << ", w(x) = " << ys << endl; break; } if ( ys * y1 > 0 ) { x1 = xs; } else { x2 = xs; } } } int main( int argc, char* argv[] ) { double x1; czytaj_z_napisu( x1, argc < 3 ? NULL : argv[ 1 ] ); double x2; czytaj_z_napisu( x2, argc < 3 ? NULL : argv[ 2 ] ); cout << scientific << setprecision( 16 ); bisekcja( x1, x2, w1 ); 46
  • bisekcja( x1, x2, w2 ); bisekcja( x1, x2, w3 ); bisekcja( x1, x2, w4 ); return 0; } Zad. 37. // Program oblicza miejsca zerowe wielomianu // // w( x ) = 100 x^3 - 625 x^2 + 1183.19 x - 660.489 // // metodą stycznych. // // Paweł Klimczewski, 13 listopada 2005 #include <iostream> #include <iomanip> #include <cmath> #include "czytaj.h" using namespace std; double w( double x ) { return 100 * x * x * x - 625 * x * x + 1183.19 * x - 660.489; } double dw( double x ) { return 300 * x * x - 1250 * x + 1183.19; } int main( int argc, char* argv[] ) { double x; czytaj_z_napisu( x, argc < 2 ? NULL : argv[ 1 ] ); cout << scientific << setprecision( 16 ); const double EPSILON = 1e-15; while ( true ) { cout << "w(" << x << ") = " << w( x ) << endl; double lepsze_x = x - w( x ) / dw( x ); if ( abs( x - lepsze_x ) < EPSILON ) break; x = lepsze_x; } return 0; } 47
  • Zad. 38. // Program oblicza silnię i wyraz ciągu Fibonacciego iteracyjnie // i rekurencyjnie. // // Paweł Klimczewski, 11 listopada 2005 #include <iostream> #include <sys/time.h> #include <unistd.h> #include "czytaj.h" using namespace std; int silnia_r( int n ) { return n > 1 ? n * silnia_r( n - 1 ) : 1; } int silnia_i( int n ) { int iloczyn = 1; for ( ; n > 1; --n ) { iloczyn *= n; } return iloczyn; } int fib_r( int n ) { return n > 1 ? fib_r( n - 1 ) + fib_r( n - 2 ) : 1; } int fib_i( int n ) { int poprzedni = 1, biezacy = 1; for ( ; n >= 2; --n ) { int nastepny = biezacy + poprzedni; poprzedni = biezacy; biezacy = nastepny; } return biezacy; } // Funkcja przekazuje aktualny czas w mikrosekundach. W tym celu korzystam // z funkcji systemowej gettimeofday. unsigned int t() { 48
  • timeval tv; gettimeofday( &tv, NULL ); return tv.tv_sec * 1000000 + tv.tv_usec; } int main() { // Dla odczytania wartości podanej przez użytkownika korzystam // z funkcji czytaj_z_wejscia z programu rzeczywista. int x; czytaj_z_wejscia( x ); cout << "Silnia iteracyjnie" << endl; unsigned int t0 = t(); int i = silnia_i( x ); unsigned int t1 = t(); cout << i << ", " << t1 - t0 << endl; cout << "Silnia rekurencyjnie" << endl; t0 = t(); i = silnia_r( x ); t1 = t(); cout << i << ", " << t1 - t0 << endl; cout << "Wyraz ciągu Fibonacciego iteracyjnie" << endl; t0 = t(); i = fib_i( x ); t1 = t(); cout << i << ", " << t1 - t0 << endl; cout << "Wyraz ciągu Fibonacciego rekurencyjnie" << endl; t0 = t(); i = fib_r( x ); t1 = t(); cout << i << ", " << t1 - t0 << endl; return 0; } Zad. 39. // Program znajduje największy wspólny dzielnik metodą Euklidesa. // // Paweł Klimczewski, 11 listopada 2005 #include <iostream> #include "czytaj.h" using namespace std; 49
  • // iteracyjnie int nwd1( int a, int b ) { while ( b ) { int r = a % b; a = b; b = r; } return a; } // rekurencyjnie int nwd2( int a, int b ) { if ( b != 0 ) return nwd2( b, a % b ); else return a; } int main() { int a; czytaj_z_wejscia( a, "Podaj pierwszą liczbę" ); int b; czytaj_z_wejscia( b, "Podaj drugą liczbę" ); cout << "NWD( " << a << ", " << b << " ) = " << nwd1( a, b ) << " = " << nwd2( a, b ) << endl; return 0; } Zad. 40. // Program oblicza miejsca zerowe wielomianu // // w( x ) = (x-1)(x-2)(x-3)(x-4) // // metodą stycznych. // // Paweł Klimczewski, 13 listopada 2005 #include <iostream> #include <iomanip> #include <cmath> 50
  • #include <complex> #include "czytaj.h" using namespace std; complex<double> w( complex<double> x ) { return ( x - 1. ) * ( x - 2. ) * ( x - 3. ) * ( x - 4. ); } complex<double> dw( complex<double> x ) { // [ ( x - 1 ) ( x - 2 ) ( x - 3 ) ( x - 4 ) ]’ = // = [ x^4 - 10 x^3 + 35 x^2 - 50 x + 24 ]’ = // = 4 x^3 - 30 x^2 + 70 x - 50 = ( ( 4 x - 30 ) x + 70 ) x - 50 return ( ( 4. * x - 30. ) * x + 70. ) * x - 50.; } int main( int argc, char* argv[] ) { complex<double> x; czytaj_z_napisu( x, argc < 2 ? NULL : argv[ 1 ] ); cout << scientific << setprecision( 16 ); const double EPSILON = 1e-15; while ( true ) { cout << "w(" << x << ") = " << w( x ) << endl; complex<double> lepsze_x = x - w( x ) / dw( x ); if ( norm( x - lepsze_x ) < EPSILON ) break; x = lepsze_x; } return 0; } Zad. 41. a) // Program przetwarza wyniki pomiarow meteorologicznych przepisujac dla // kazdego pomiaru jedynie czas i temperature. // // Pawel Klimczewski, 22 pazdziernika 2006 #include <iostream> #include <sstream> #include <string> using namespace std; int main() 51
  • { while ( true ) { string wiersz; getline( cin, wiersz ); if ( !cin ) break; istringstream is( wiersz ); int czas; is >> czas; int temp; is >> temp; cout << czas << " " << temp << endl; } return 0; } b) // Program przetwarza wyniki pomiarow meteorologicznych przepisujac dla // kazdego pomiaru jedynie czas i temperature oraz pomijajac wiersze // z blednymi wynikami pomiarow. // // Pawel Klimczewski, 22 pazdziernika 2006 #include <iostream> #include <sstream> #include <string> using namespace std; int main() { while ( true ) { string wiersz; getline( cin, wiersz ); if ( !cin ) break; istringstream is( wiersz ); int czas; is >> czas; int temp; is >> temp; if ( temp == 10000 || temp == 10001 ) continue; cout << czas << " " << temp << endl; } return 0; } c) // Program przetwarza wyniki pomiarow meteorologicznych wypisujac informacje // o wierszach, ktorych format danych jest niezgodny z opisem. // 52
  • // Pawel Klimczewski, 22 pazdziernika 2006 #include <iostream> #include <sstream> #include <string> using namespace std; int main() { for ( int i = 1; ; ++i ) { string wiersz; getline( cin, wiersz ); if ( !cin ) break; istringstream is( wiersz ); // Obecnie rozmiar typu int wynosi 4 bajty. Mozemy zatem wykorzystac // int do zapamietywania wynikow. unsigned int czas; is >> czas; int temp; is >> temp; unsigned int u1, u2, u3, u4, u5, u6, u7, u8; is >> u1 >> u2 >> u3 >> u4 >> u5 >> u6 >> u7 >> u8; unsigned int id; is >> id; if ( !is ) { cout << "Bledny wiersz nr " << i << " - nie udalo sie odczytac 11 liczb: " << wiersz << endl; continue; } is >> ws; if ( int( is.tellg() ) != wiersz.size() ) { cout << "Bledny wiersz nr " << i << " - po 11 liczbach wystepuja dodatkowe dane: " << wiersz << endl; continue; } if ( temp >= 0 && temp & ~0xffffu || temp < 0 && -temp & ~0xffffu ) { cout << "Bledny wiersz nr " << i << " - temperatura nie jest liczba 16 bitowa: " << wiersz << endl; 53
  • continue; } if ( u1 & ~0xfffu || u2 & ~0xfffu || u3 & ~0xfffu || u4 & ~0xfffu || u5 & ~0xfffu || u6 & ~0xfffu || u7 & ~0xfffu || u8 & ~0xfffu ) { cout << "Bledny wiersz nr " << i << " - wartosci napiec nie sa liczbami 12 bitowymi: " << wiersz << endl; continue; } if ( id & ~0xff ) { cout << "Bledny wiersz nr " << i << " - wartosc id nie jest liczba 8 bitowa: " << wiersz << endl; continue; } } return 0; } Zad. 42. // Program przetwarza wyniki pomiarow napiecia i pradu. // // Pawel Klimczewski, 22 pazdziernika 2006 #include <iostream> #include <sstream> #include <string> using namespace std; int main() { while ( true ) { string wiersz; getline( cin, wiersz ); if ( !cin ) break; string u = wiersz.substr( 0, 1 ) + wiersz.substr( 2, 6 ); istringstream us( u ); 54
  • int u2; us >> u2; string i = wiersz[ 1 ] + wiersz.substr( 8, 4 ); istringstream is( i ); int i2; is >> i2; cout << u2 / 1000. << " " << i2 / 100. << endl; } return 0; } Zad. 43. // Program oblicza częstotliwość występowania liter w tekście odczytanym // ze standardowego strumienia danych // // Paweł Klimczewski, 25 listopada 2005 #include <iostream> using namespace std; int main() { int liter = 0; // licznik wszystkich znaków // Wystąpienia poszczególnych znaków zliczam w komórkach tablicy. // Pierwsza komórka (indeks 0) odpowiada spacji, druga literze ’a’,..., // dwudziesta siódma literze ’z’. int tab[ 27 ]; for ( int i = 0; i < 27; ++i ) { tab[ i ] = 0; } // Odczytuję dane ze strumienia while ( true ) { int z = cin.get(); if ( z == -1 ) break; // koniec danych w strumieniu if ( z == ’ ’ || ( z >= ’a’ && z <= ’z’ ) ) { tab[ z == ’ ’ ? 0 : z - ’a’ + 1 ]++; liter++; } } // Wyniki zapisuję w na ekranie w formacie "dwukolumnowym" for ( int i = 0; i < 27; ++i ) 55
  • { cout << i << " " << 1. * tab[ i ] / liter << endl; } return 0; } Przy pomocy przekierowań strumieni dokonuję obliczeń (np. dla tekstu Pana Tadeusza) % ./litery1 < pt.txt > pt.dat Następnie przy pomocy programu gnuplot tworzę wykres % gnuplot G N U P L O T Version 4.0 patchlevel 0 last modified Thu Apr 15 14:44:22 CEST 2004 System: Linux 2.4.26 > plot "pt.dat" with boxes Przy pomocy poleceń set xrange, set xtics itd. możemy ustalić zakres zmiennych, opisać osie itd. % gnuplot G N U P L O T Version 4.0 patchlevel 0 last modified Thu Apr 15 14:44:22 CEST 2004 System: Linux 2.4.26 > set xrange [-0.5:26.5] > set style fill solid > set boxwidth 0.8 > set xtics ("_" 0,"a" 1,"b" 2,"c" 3,"d" 4,"e" 5,"f" 6,"g" 7,"h" 8,"i" 9, "j" 10,"k" 11,"l" 12,"m" 13,"n" 14,"o" 15,"p" 16,"q" 17,"r" 18,"s" 19,"t" 20, "u" 21,"v" 22,"w" 23,"x" 24,"y" 25,"z" 26) > plot "pt.dat" with boxes Zad. 44. // Program oblicza częstotliwość występowania liter w tekście // i przygotowuje pliki z danymi oraz poleceniami dla programu gnuplot. // // Paweł Klimczewski, 26 listopada 2005 #include <iostream> 56
  • #include <fstream> using namespace std; int n; // liczba wszystkich wykresów double mx=0; // największa z obliczonych częstości // Policzenie znaków zapisuję w postaci osobnej funkcji. int policz( const string& nazwa_pliku, int numer_pliku ) { int liter = 0; // licznik wszystkich znaków int tab[ 27 ]; // licznik poszczególnych znaków for ( int i = 0; i < 27; ++i ) { tab[ i ] = 0; } ifstream is( nazwa_pliku.c_str() ); // Czytam znaki z pliku. while ( true ) { int z = is.get(); if ( z == -1 ) break; // koniec danych if ( z == ’ ’ || ( z >= ’a’ && z <= ’z’ ) ) { tab[ z == ’ ’ ? 0 : z - ’a’ + 1 ]++; liter++; } } // Tworzę plik z danymi dla programu gnuplot. ofstream os( ( nazwa_pliku + ".dat" ).c_str() ); for ( int i = 0; i < 27; ++i ) { double x = i + 0.05 + 0.9 / n * ( numer_pliku + 0.5 ); double y = 1. * tab[ i ] / liter; if ( y > mx ) mx = y; os << x << " " << y << endl; } } int main( int argc, char* argv[] ) { n = argc - 1; if ( n < 1 ) { cerr << "Podaj nazwy plików z danymi!" << endl; return 0; 57
  • } for ( int i = 1; i < argc; ++i ) { policz( argv[ i ], i - 1 ); } ofstream skrypt( "skrypt.gp" ); skrypt << "set term aqua" << endl << "set xrange [0:27]" << endl << "set yrange [0:" << 1.2 * mx << "]" << endl << "set style fill solid" << endl << "set boxwidth " << 0.9/n << endl << "set xtics ("; for ( int i = 0; i < 27; ++i ) { if ( i > 0 ) skrypt << ","; skrypt << """ << ( i == 0 ? ’_’ : char( ’a’ + i - 1 ) ) << "" " << i; } skrypt << ")" << endl; skrypt << "plot "; for ( int i = 1; i < argc; ++i ) { if ( i > 1 ) skrypt << ", "; skrypt << """ << argv[ i ] << ".dat" with boxes"; } skrypt << endl; return 0; } Zad. 45. // Program kopiuje maksymalnie zadanąliczbę znaków. // // Paweł Klimczewski, 26 listopada 2005 #include <iostream> #include <sstream> using namespace std; int main( int argc, char* argv[] ) { // Sprawdzam czy użytkownik podał argument. if ( argc < 2 ) { cerr << "Należy podać liczbę!" << endl; return 1; 58
  • } // Jeżeli tak to odczytuję liczbę całkowitą. istringstream is( argv[ 1 ] ); int n; is >> n; if ( !is ) { cerr << "Błąd przy odczytaniu liczby!" << endl; return 1; } // Kopiuję maksymalnie n znaków. for ( ; n > 0; --n ) { int z = cin.get(); if ( z == -1 ) break; // koniec danych cout.put( z ); } return 0; } Zad. 46. // Program przygotowuje dane dla programu gnuplot dla rysunku dorzeczy // pierwiastków równania z^n=1. // // Paweł Klimczewski, 26 listopada 2005 #include <iostream> #include <sstream> #include <complex> #include <cmath> using namespace std; int n; // stopień wielomianu: z^n - 1 int maxcnt; // maksymalna liczba iteracji dla pojedynczego // punktu double eps = 1e-3; // satysfakcjonująca odległość od miesca zerowego int newton( double x, double y ) { complex<double> p( x, y ); for ( int i = 0; i < maxcnt; ++i ) { for ( int j = 0; j < n; ++j ) { if ( norm( p - polar( 1., 2 * j * M_PI / n ) ) < eps ) 59
  • { return j + 1; } } complex<double> u( 1, 0 ); for ( int j = 1; j < n; ++j ) u *= p; p -= ( p * u - 1. ) / ( 1. * n * u ); } return 0; } int main() { cerr << "Podaj n "; cin >> n; cerr << "Podaj maxcnt "; cin >> maxcnt; cerr << "Podaj obszar x_min y_min x_max y_max "; double x_min, y_min, x_max, y_max; cin >> x_min >> y_min >> x_max >> y_max; cerr << "Podaj rozmiar siatki "; int N; cin >> N; for ( int x = 0; x < N; ++x ) { for ( int y = 0; y < N; ++y ) { double px = x_min + ( double( x - N ) / N + 1 ) * ( x_max - x_min ); double py = y_min + ( double( y - N ) / N + 1 ) * ( y_max - y_min ); cout << px << ’ ’ << py << ’ ’ << newton( px, py ) << endl; } cout << endl; } return 0; } % ./newton > newton.dat Podaj n 5 Podaj maxcnt 100 Podaj obszar x_min y_min x_max y_max -1 -1 1 1 60
  • Podaj rozmiar siatki 600 % gnuplot G N U P L O T Version 4.0 patchlevel 0 last modified Thu Apr 15 14:44:22 CEST 2004 System: Linux 2.4.26 > set pm3d map > splot "newton.dat" Zad. 47. // Program rysuje zbiór Mandelbrota. // // Paweł Klimczewski, 27 listopada 2005. #include <iostream> #include <sstream> #include <complex> #include <cmath> using namespace std; const int n=100; // maksymalna liczba iteracji dla pojedynczego punktu const double eps = 2; int zbadaj_punkt( double x, double y, int n, double eps) { double eps2 = eps * eps; complex< double > z( 0, 0 ); for ( int i = 0; i < n; ++i ) { // z = z^2 + x + i * y; z = z * z + complex< double >( x, y ); // if ( |z| > eps ) if ( norm(z) > eps2 ) { // Ciąg jest rozbieżny. Kolor punktu będzie odpowiadał szybkości // rozbiegania. return 1 + i; } } return 0; } int main() { 61
  • cerr << "Podaj obszar x_min y_min x_max y_max "; double x_min, y_min, x_max, y_max; cin >> x_min >> y_min >> x_max >> y_max; cerr << "Podaj rozmiar siatki "; int N; cin >> N; for ( int x = 0; x < N; ++x ) { for ( int y = 0; y < N; ++y ) { double px = x_min + ( double( x - N ) / N + 1 ) * ( x_max - x_min ); double py = y_min + ( double( y - N ) / N + 1 ) * ( y_max - y_min ); cout << px << ’ ’ << py << ’ ’ << zbadaj_punkt( px, py, n, eps ) << endl; } cout << endl; } return 0; } Zad. 48. #include <iostream> #include <vector> #include <iterator> #include <cmath> #include <numeric> using namespace std; int main() { // Liczby będę pamiętał w wektorze. vector< double > v; // Odczytuję liczby. copy( istream_iterator< double >( cin ), istream_iterator< double >(), back_insert_iterator< vector< double > >( v ) ); // Obliczam średnią. double srednia = accumulate( v.begin(), v.end(), 0. ) / v.size(); // Obliczam średnie odchylenie standardowe. 62
  • // Korzystam z iteratorów do odczytania elementów wektora. vector< double >::const_iterator it; double sigma = 0; for ( it = v.begin(); it != v.end(); ++it ) { sigma += pow( *it - srednia, 2 ); } sigma = sqrt( sigma / ( v.size() - 1 ) ); // Wypisuję wyniki. // Korzystam z indeksów do odczytania elementów wektora. for ( int idx = 0; idx < v.size(); ++idx ) { if ( srednia - sigma < v[ idx ] && v[ idx ] < srednia + sigma ) { cout << v[ idx ] << endl; } } return 0; } Zad. 49. #include <iostream> #include <list> #include <cmath> using namespace std; // Znalezione liczby pierwszę będę zapisywał na liście. list< int > primes; // Funkcja oblicza czy liczba i jest pierwsza. void is_prime( int i ) { int p = int( sqrt( i ) ); list< int >::const_iterator it; for ( it = primes.begin(); it != primes.end() && *it <= p; ++it ) { if ( i % *it == 0 ) return; } primes.push_back( i ); cout << i << " "; } int main() { for ( int i = 2; i < 1000000; ++i ) { 63
  • is_prime( i ); } return 0; } Zad. 50. #include <iostream> #include <set> #include <iterator> #include <cstdlib> using namespace std; int main() { // Na podstawie aktualnego wskazania zegara inicjuję parametr związany // z generowaniem liczb pseudolosowych. srand( time( 0 ) ); // Wylosowane liczby będę pamiętał w zbiorze. set< int > s; // Losuję. while ( s.size() < 6 ) { s.insert( 1 + rand() % 49 ); } // Wypisuję wyniki. copy( s.begin(), s.end(), ostream_iterator< int >( cout, "n" ) ); return 0; } Zad. 51. #include <iostream> #include <map> using namespace std; // W słowniku f będę pamiętał już obliczone wartości wyrazów ciągu. // Wartości wszystkich wyrazów ciągu są dodatnie. map< int, int > f; int fibonacci( int n ) { // Jeżeli klucz n nie występuje jeszcze w słowniku to wartością f[ n ] // będzie 0. if ( f[ n ] == 0 ) { // Obliczam f[ n ]. 64
  • f[ n ] = fibonacci( n - 1 ) + fibonacci( n - 2 ); } return f[ n ]; } int main() { f[ 0 ] = f[ 1 ] = 1; cout << "Podaj numer wyrazu ciągu" << endl; int n; cin >> n; cout << "f(" << n << ")=" << fibonacci( n ) << endl; return 0; } Zad. 52. #include <iostream> #include <string> #include <vector> #include <iterator> using namespace std; // Funkcja porównuje dwa napisy względem ich długości. Skorzystam z niej // dla znalezienia najdłuższego wiersza. bool f( const string& l, const string& r ) { return l.size() < r.size(); } int main() { // Wiersze będę pamiętał w wektorze. vector< string > v; // Czytam kolejne wiersze ze strumienia wejściowego. while ( true ) { string s; getline( cin, s ); if ( !cin ) break; v.push_back( s ); } if ( v.size() > 0 ) { // Znajduje rozmiar najdłuższego wiersza. int mx = max_element( v.begin(), v.end(), f )->size(); // Wyrównuję rozmiar wszystkich wierszy dopisując końcowe spacje // i odwracam kolejność znaków. 65
  • vector< string >::iterator it; for ( it = v.begin(); it != v.end(); ++it ) { it->resize( mx, ’ ’ ); reverse( it->begin(), it->end() ); } // Wypisuję wynik. copy( v.rbegin(), v.rend(), ostream_iterator< string >( cout, "n" ) ); } return 0; } Zad. 53. #include <iostream> #include <sstream> #include <deque> #include <set> using namespace std; int main( int argc, char* argv[] ) { if ( argc < 2 ) { cout << "Należy podać długość podciągu!" << endl; return 1; } // Odczytuję parametr n. istringstream is( argv[ 1 ] ); int n; is >> n; if ( !is || n <= 0 ) { cout << "Błędnie podana długość podciągu!" << endl; return 1; } // Obiekt d służy do konstruowania n-elementowego podciągu. deque< char > d; // Podciągi wpisuję do zbioru s. set< deque< char > > s; while ( true ) { // Czytam kolejne znaki. int i = cin.get(); if ( i == -1 ) break; // Koniec danych. char c = i; d.push_back( c ); // Dopisuję kolejny znak do podciągu. if ( d.size() < n ) continue; // Ciąg jest jeszcze za krótki. 66
  • s.insert( d ); // Dopisuję podciąg do zbioru. d.pop_front(); // Usuwam początkowy znak podciągu. } cout << "liczba różych " << n << "-elementowych podciągów wynosi " << s.size() << endl; return 0; } Zad. 54. #include <iostream> #include <map> #include <set> using namespace std; int main() { // W słowniku będę zliczał wystąpienia poszczególnych słów. map< string, int > m; // Odczytuje kolejne słowa i zapisuję w słowniku. while ( true ) { string s; cin >> s; if ( !cin ) break; m[ s ]++; } // Na podstawie zawartości słownika tworzę zbiór, którego elementy są // uporządkowane względem liczby występień słów. set< pair< int, string > > s; map< string, int >::iterator it; for ( it = m.begin(); it != m.end(); ++it ) { s.insert( make_pair( it->second, it->first ) ); } set< pair< int, string > >::const_reverse_iterator jt; // Wypisuję wyniki. int n = 10; for ( jt = s.rbegin(); jt != s.rend() && n; ++jt, --n ) { cout << jt->second << ": " << jt->first << endl; } return 0; } Zad. 55. #include <iostream> #include <string> 67
  • #include <set> using namespace std; // Literze przyporządkowujemy liczbę. int c2i( char c ) { return 1 + ( c - ’a’ + 16 ) % 26; } // Całemu słowu przyporządkowujemy iloczyn liczb odpowiadających literom. int s2i( const string& s ) { int i = 1; for ( string::const_iterator it = s.begin(); it != s.end(); ++it ) i *= c2i( *it ); return i; } int main() { // Słowa zapamiętuję w zbiorze jako pary { wartość bezwzględna różnicy // liczby przyporządkowanej danemu słowu minus 1000000, dane słowo }. // ,,Najlepsze’’ słowa będą znajdowały się na początku. set< pair< int, string > > m; // Odczytuję słowa. while ( true ) { string s; cin>>s; if (!cin) break; m.insert( make_pair( abs( s2i( s ) - 1000000 ), s ) ); } // Wypisuję 10 najlepszych wartości. int n = 10; set< pair< int, string > >::const_iterator it; for ( it = m.begin(); n && it != m.end(); ++it, --n ) { cout << s2i( it->second ) << ": " << it->second << endl; } return 0; } Zad. 56. #include <iostream> #include <vector> #include <algorithm> #include <iterator> 68
  • #include <numeric> #include <list> #include <cmath> using namespace std; // Sprawdzam czy n-ta ksiązka ma taką samą liczbę sąsiadów z każdej strony. bool sprzyjajace( const vector<int>& v, int n ) { // Zliczam sąsiadów po lewej stronie. int l = 0; if ( n > 0 ) { l = 1; for ( int i = n - 2; i >= 0; --i ) { if ( v[ i ] != v[ n - 1 ] ) break; ++l; } } // Zliczam sąsiadów po prawej stronie. int p = 0; if ( n + 1 < v.size() ) { p = 1; for ( int i = n + 2; i < v.size(); ++i ) { if ( v[ i ] != v[ n + 1 ] ) break; ++p; } } return l == p; } int main() { int z = 4; // liczba książek zielonych int c = 5; // czerwonych int n = 8; // niebieskich int a = 0, omega = 0; // liczba zdarzeń sprzyjających i wszystkich. // Poszczególne ustawienia zapamiętuję w wektorze. vector< int > v; for ( int i = 0; i < z; ++i ) v.push_back( 1 ); for ( int i = 0; i < c; ++i ) v.push_back( 2 ); for ( int i = 0; i < n; ++i ) v.push_back( 3 ); // Obliczam pierwszą permutację. while ( prev_permutation( v.begin(), v.end() ) ); next_permutation( v.begin(), v.end() ); 69
  • // Przeglądam wszystkie permutacje. Jeżeli permutacja jest zdarzeniem // sprzyjającym zwiększam zmienną a. do { for ( int i = 0; i < v.size(); ++i ) { if ( sprzyjajace( v, i ) ) ++a; ++omega; } } while ( next_permutation( v.begin(), v.end() ) ); // Wypisuję wartość prawdopodobieństwa. cout << a << "/" << omega << endl; return 0; } Zad. 57. #include <iostream> #include <sstream> #include <stack> int main() { // Liczby zapamiętuję na stosie. stack< double > stos; // W pętli odczytuje dane wprowadzone przez użytkownika: liczby i symbole // operacji arytmetycznych. while ( true ) { // Wypisuję wartość liczby ze szczytu stosu. if ( !stos.empty() ) { cout << "[" << stos.top() << "]" << endl; } // Odczytuję dane. string s; cin >> s; if ( s != "+" && s != "-" && s != "*" && s != "/" ) { // Skoro nie jest to symbol operacji arytmetycznej to powinna być // to liczba. istringstream is( s ); double d; if ( is >> d ) { stos.push( d ); 70
  • } else { cout << "Błędne dane!" << endl; } continue; } // Dla każdej operacji potrzebuję dwóch liczb na stosie. if ( stos.size() < 2 ) { cout << "Za mało danych na stosie!" << endl; continue; } // Obliczam wynik działania i zapamiętuję na stosie. if ( s == "+" ) { double suma = stos.top(); stos.pop(); suma += stos.top(); stos.pop(); stos.push( suma ); } else if ( s == "-" ) { double roznica = stos.top(); stos.pop(); roznica -= stos.top(); stos.pop(); stos.push( roznica ); } else if ( s == "*" ) { double iloczyn = stos.top(); stos.pop(); iloczyn *= stos.top(); stos.pop(); stos.push( iloczyn ); } else if ( s == "/" ) { double iloraz = stos.top(); stos.pop(); iloraz = stos.top() / iloraz; stos.pop(); stos.push( iloraz ); } } return 0; } 71
  • Zad. 58. #include <iostream> #include <fstream> #include <complex> #include <vector> #include <cmath> using namespace std; // Funkcje f i g służą do zadania relacji porządkującej wymaganej dla funkcji // sort. bool f( const complex< double >& l, const complex< double >& r ) { return abs( l ) < abs( r ); } bool g( const complex< double >& l, const complex< double >& r ) { // odległość punktu (x1,y1) od prostej y=x wynosi // abs( x1 - y1 ) / sqrt( 2 ) return abs( l.real() - l.imag() ) / sqrt( 2 ) > abs( r.real() - r.imag() ) / sqrt( 2 ); } int main() { // Liczby zapamiętuję w wektorze. vector< complex< double > > v; // Odczytuję je ze strumienia wejściowego. copy( istream_iterator< complex< double > >( cin ), istream_iterator< complex< double > >(), back_insert_iterator< vector< complex< double > > >( v ) ); // Porządkuje względem odległości od początku układu. sort( v.begin(), v.end(), f ); // Zapisuję do pliku z1.txt. fstream f1( "z1.txt" ); copy( v.begin(), v.end(), ostream_iterator< complex< double > >( f1, "n" ) ); // Porządkuję względem odległości od prostej y=x. sort( v.begin(), v.end(), g ); // Zapisuję do pliku z2.txt. fstream f2( "z2.txt" ); copy( v.begin(), v.end(), ostream_iterator< complex< double > >( f2, "n" ) ); return 0; } 72
  • Zad. 59. #include <iostream> #include <sstream> #include <cmath> #include <map> #include <deque> #include <set> using namespace std; // Na podstawie argumentu uruchomienia programu odczytuję wartość n. int czytaj_n( int argc, char* argv[] ) { if ( argc < 2 ) { cerr << "Brak parametru n!" << endl; exit( 1 ); } istringstream is( argv[ 1 ] ); int n; is >> n; if ( !is || n <= 0 ) { cerr << "Błędny parametr n!" << endl; exit( 1 ); } return n; } // Elementy słownika możemy traktować jako współrzędne wektora w przestrzeni // 27^n wymiarowej. Funkcja oblicza długość takiego wektora. double d( const map< deque< char >, int >& v ) { double s = 0; map< deque< char >, int >::const_iterator it; for ( it = v.begin(); it != v.end(); ++it ) { s += pow( double( it->second ), 2 ); } return sqrt( s ); } // Dzieląc współrzędne wektora przez jego długość otrzymujemy wektor jednostkowy, // którego koniec leży na jednostkowej sferze. Funkcja oblicza odległość pomiędzy // dwoma punktami sfery odpowiadającymi wektorom u i v. du i dv są odpowiednio // długościami u i v. double odleglosc( const map< deque< char >, int >& u, double du, const map< deque< char >, int >& v, double dv ) { 73
  • double s = 0; map< deque< char >, int >::const_iterator iu = u.begin(), iv = v.begin(); while ( iu != u.end() && iv != v.end() ) { if ( iu->first < iv->first ) { s += pow( iu->second / du, 2 ); ++iu; continue; } if ( iu->first > iv->first ) { s += pow( iv->second / dv, 2 ); ++iv; continue; } s += pow( iu->second / du - iv->second / dv, 2 ); ++iu; ++iv; } for ( ; iu != u.end(); ++iu ) { s += pow( iu->second / du, 2 ); } for ( ; iv != v.end(); ++iv ) { s += pow( iv->second / dv, 2 ); } return sqrt( s ); } // Rozmiar analizowanych podciągów znaków. int n; // Ostatnio odczytany podciąg n znaków. deque< char > p; // Statystyka odpowiadająca tekstowi wzorcowemu. map< deque< char >, int > st0; // Odczytuję tekst wzorcowy i tworzę jego statystykę. void czytaj_dane() { int zn = 0; while ( true ) { int i = cin.get(); if ( i == -1 ) break; // koniec danych ++zn; p.push_back( char( i ) ); 74
  • if ( p.size() < n ) continue; st0[ p ]++; p.pop_front(); } cerr << "Tekst wzorcowy: znaków " << zn << ", ciągów " << n << "-elementowych " << st0.size() << endl << endl; } int main( int argc, char* argv[] ) { n = czytaj_n( argc, argv ); czytaj_dane(); // Długość wektora odpowiadającego statystyce tekstu wzorcowego. double d0 = d( st0 ); // Słownik st1 odpowiada statystyce ,,przedłużanego’’ tekstu. map< deque< char >, int > st1( st0 ); // W pętli obliczam kolejne znaki. while ( true ) { // W zbiorze będę pamiętał pary { odległość pomiędzy statystyką tekstu // wzorcowego a tekstu przedłużonego o dopisany znak, dopisany znak }. // Biorąc pod uwagę uporządkowanie elementów zbioru względem wartości // elementów znak pierwszej pary będzie najlepszym wyborem. set< pair< double, char > > mn; // Obliczam odległości dla dopisania każdej litery i spacji. for ( char idx = ’a’ - 1; idx <= ’z’; ++idx ) { char c = idx < ’a’ ? ’ ’ : idx; p.push_back( c ); st1[ p ]++; double d1 = d( st1 ); mn.insert( make_pair( odleglosc( st0, d0, st1, d1 ), c ) ); st1[ p ]--; p.pop_back(); } char naj = mn.begin()->second; cout << naj << flush; p.push_back( naj ); st1[ p ]++; p.pop_front(); } return 0; } Zad. 60. • a.h 75
  • #ifndef __A_H #define __A_H class A { private: int i; // kolejny numer obiektu static int n; // licznik utworzonych obiektów public: A(); A( const A& a ); ~A(); }; #endif // __A_H • a.cc #include <iostream> #include "a.h" using namespace std; int A::n = 0; A::A() : i( ++n ) { cout << "Tworzę " << i << "-ty obiekt klasy A." << endl; } A::A( const A& a ) : i( ++n ) { cout << "Tworzę " << i << "-ty obiekt klasy A, na podstawie " << a.i << "-go obiektu." << endl; } A::~A() { cout << "Usuwam " << i << "-ty obiekt klasy A." << endl; } • main.cc #include "a.h" using namespace std; int main() 76
  • { A a; for ( int i = 0; i < 2; ++i ) { A b; for ( int j = 0; j < 2; ++j ) { A c( b ); } A d; } return 0; } Zad. 61. • z100.h #ifndef __Z100_H #define __Z100_H class Z100 { private: int i; public: Z100( int _i ); Z100& operator=( const Z100& z ); operator int() const; }; #endif // __Z100_H • z100.cc #include "z100.h" Z100::Z100( int _i ) : i( _i % 100 ) { } Z100& Z100::operator=( const Z100& z ) { i = z.i; return *this; } Z100::operator int() const 77
  • { return i; } • main.cc #include <iostream> #include "z100.h" using namespace std; int main() { Z100 a = 2006; cout << "a = " << a << endl; a = a * a * a; cout << "a * a * a = " << a << endl; return 0; } Zad. 62. • tablica.h #ifndef __TABLICA_H #define __TABLICA_H #include <vector> using namespace std; class Tablica { private: vector< int > v; public: int& operator[]( int idx ); }; #endif // __TABLICA_H • tablica.cc #include "tablica.h" using namespace std; int& Tablica::operator[]( int idx ) 78
  • { while ( v.size() < idx + 1 ) { v.push_back( 0 ); } return v[ idx ]; } Zad. 63. • tablica2.h #ifndef __TABLICA2_H #define __TABLICA2_H #include <vector> using namespace std; class Tablica2 { private: vector< int > v1, v2; public: int& operator[]( int idx ); }; #endif // __TABLICA2_H • tablica2.cc #include "tablica2.h" using namespace std; int& Tablica2::operator[]( int idx ) { if ( idx >= 0 ) { while ( v1.size() < idx + 1 ) { v1.push_back( 0 ); } return v1[ idx ]; } else { idx = -idx - 1; while ( v2.size() < idx + 1 ) 79
  • { v2.push_back( 0 ); } return v2[ idx ]; } } Zad. 64. #include <iostream> #include <fstream> #include <vector> #include <cstdlib> #include <cmath> #include <complex> using namespace std; class Rysunek { vector< pair< double, double > > v; public: void punkt( double x, double y ); void rysuj(); void zeruj(); }; void Rysunek::punkt( double x, double y ) { v.push_back( make_pair( x, y ) ); } void Rysunek::rysuj() { if ( v.size() == 0 ) { cerr << "Brak punktów!" << endl; exit( 1 ); } ofstream dane( "rysunek.dat" ); for ( int i = 0; i < v.size(); ++i ) { dane << v[ i ].first << " " << v[ i ].second << endl; } dane.close(); ofstream polecenia( "rysunek.gp" ); double x_min = v[ 0 ].first, x_max = x_min; 80
  • double y_min = v[ 0 ].first, y_max = y_min; for ( int i = 1; i < v.size(); ++i ) { x_min = min( x_min, v[ i ].first ); x_max = max( x_max, v[ i ].first ); y_min = min( y_min, v[ i ].second ); y_max = max( y_max, v[ i ].second ); } polecenia << "set xrange [" << x_min << ":" << x_max << "]" << endl << "set yrange [" << y_min << ":" << y_max << "]" << endl << "plot ’rysunek.dat’ with lines" << endl; polecenia.close(); system( "gnuplot -persist rysunek.gp" ); } void Rysunek::zeruj() { v.clear(); } int main() { Rysunek r; complex< double > z( 1.0, 0.0 ); for ( int i = 0; i < 2006; ++i ) { r.punkt( z.real(), z.imag() ); z *= polar( pow( 0.9, 1. / 360 ), M_PI / 180 ); } r.rysuj(); r.zeruj(); r.punkt( -1., 0. ); r.punkt( 0., -1. ); r.punkt( 1., 0. ); r.punkt( 0., 1. ); r.punkt( -1., 0. ); r.rysuj(); return 0; } Zad. 65. #include <iostream> using namespace std; class Wektor 81
  • { private: double x, y; // współrzędne wektora public: Wektor( double _x, double _y ) : x( _x ), y( _y ) { } Wektor operator+( Wektor v ) { return Wektor( x + v.x, y + v.y ); } double operator*( Wektor v ) { return x * v.x + y * v.y; } void wypisz() { cout << "[" << x << ", " << y << "]" << endl; } }; int main() { Wektor a( 5, 1 ), b( 3, -2 ), c( -8, 1 ); cout << "a + b = "; (a + b).wypisz(); cout << endl; cout << "b * c = " << b * c << endl; cout << "a + b + c = "; (a + b + c).wypisz(); cout << endl; return 0; } Zad. 71. #include <iostream> #include <sstream> #include <string> #include <cmath> #include <vector> #include <ctime> using namespace std; class Figura { public: virtual double obwod()=0; 82
  • virtual double pole()=0; virtual string nazwa()=0; }; class Trojkat : public Figura { private: double a; // dlugość boku public: Trojkat( double _a ) : a( _a ) { } double obwod() { return 3 * a; } double pole() { return sqrt( 3 ) / 4. * a * a; } string nazwa() { ostringstream os; os << "trójkąt równoboczny o boku długości " << a; return os.str(); } }; class Kwadrat : public Figura { private: double a; // długość boku public: Kwadrat( double _a ) : a( _a ) { } double obwod() { return 4 * a; } double pole() { return a * a; } string nazwa() { ostringstream os; os << "trójkąt o boku długości " << a; return os.str(); 83
  • } }; class Kolo : public Figura { private: double d; // średnica public: Kolo( double _d ) : d( _d ) { } double obwod() { return d * M_PI; } double pole() { return M_PI * d * d / 4.; } string nazwa() { ostringstream os; os << "koło o średnicy " << d; return os.str(); } }; void suma( vector< Figura* > v ) { double s = 0; // sumaryczne pole powierzchni double l = 0; // sumaryczna długość obwodów vector< Figura* >::iterator it; for ( it = v.begin(); it != v.end(); ++it ) { s += (*it)->pole(); l += (*it)->obwod(); cout << "dodaję " << (*it)->nazwa() << endl; } cout << "s = " << s << endl << "l = " << l << endl; } int main() { srand( time( 0 ) ); vector< Figura* > v; while ( v.size() < 10 ) { 84
  • double x = rand() / ( RAND_MAX + 1.); x = 1 + 9 * x; // 1 <= x < 10 switch ( rand() % 3 ) { case 0: v.push_back( new Trojkat( x ) ); break; case 1: v.push_back( new Kwadrat( x ) ); break; case 2: v.push_back( new Kolo( x ) ); break; } } suma( v ); return 0; } 85