Some were born to sing the             bluesHallo!Dit is deel 8 van Some were born to singthe blues, het nieuwe dagboek va...
Topic.Zoals jullie wel weten hou ik van veleberichtjes en reacties over hoe jullie hetdagboek vinden, dus aarzel niet om i...
Story.Net zoals bij You and Me against theWorld, gaat het verhaal over 2 meisjes. Zedelen samen een studentenkot, en volge...
Brook.De volgende ochtend voelde ik me nog watversuft toen ik opstond. Het was al enkeledagen geleden dat ik nog in een co...
Brook.Ik stond op en rende uit de slaapkamer, opzoek naar bevestiging dat het geen droomwas geweest.“Mam?” zei ik zachtjes...
Brook.“Ik hoop dat je houdt van vruchtengebak.Ze komen pas uit de oven.”Ik lachte alleen maar en begon te eten.Het gebakje...
Brook.Na het ontbijt kleedden Jo en ik ons om, enbesloten we om samen een spelletje tespelen.“Blijf staan.. Niet omvallen....
Brook.Enkele minuten later was de toren al eenstuk hoger. Ik begon het spel een beetjebeu te worden en wou eigenlijk vrage...
Brook.Jo stelde voor om een luchtje te scheppen,en dus gingen we samen naar de vijver aanhet schuurtje om te vissen. Het d...
Brook.“En mijn vader?” vroeg ik even later. Joleek nog minder blij met deze vraag..“Luister Brook.. In die tijd was ik met...
Brook.Jo aarzelde even, maar uiteindelijk gaf zeme het adres van de man die misschien mijnvader was.Voordat ik vertrok gin...
Brook.Het bad had niet veel geholpen tegen devisgeur. Aangezien mn kleren nog niet droogwaren, moest ik de naar vis stinke...
Brook.Met die laatste woorden (die me nu al eenbeetje teleurstelden), vertrok ik naar hethuis van mn vader. Het was hier n...
Brook.Enkele minuten later kwam ik aan bij eenappartement. Er wandelde net een man naarbuiten, en hij zag eruit zoals de m...
Brook.“Goed dan,” zei hij met een zucht, en hijliet me in het halletje.“Ik weet niet juist hoe ik dit moet vertellenmaar.....
Brook.“Luister eens, ik zou willen dat je zo snelmogelijk verdwijnt! Ik ben één keeruitgegaan met Jo en toen heb ik haarge...
Brook.Plots wandelde er een meisje in hethalletje. Ik herkende haar, maar wist nietprecies van waar..“Papa ben je nu nog a...
Brook.Toen ze me weer losliet keek ik haarverbaasd aan.“Ken je me niet meer? Ik ben het, Alex!” zeize met een opgewekt, sc...
Brook.Gedurende het hele gesprek praatte Alexalleen maar over zichzelf. Ze vroeg zichniet eens meer af waarom ik haar vade...
Brook.Uiteindelijk wandelde Alex nog een stukjemee naar buiten. “Het was leuk je weer tezien, Brook.” Ze omhelsde me en wa...
Brook.Zodra ik aanbelde rende Jo naar devoordeur.“En?” vroeg ze zenuwachtig.“Hij was het niet.. Gelukkig niet..” zei ik.We...
Brook.Jo staarde voor zich uit.“Jo! Vertel me wie het is!”“Ik weet wel wie je vader is.. Al van heteerste moment dat ik je...
Brook.“Wat?! Je wist het al die tijd al? Waaromheb je dan gelogen?”“Het spijt me Brook.. Ik durfde het niet..Ik was smoorv...
Brook.“Ik wilde het niet zeggen omdat ik hem nietonder ogen durf te komen. Ik heb hem erggekwetst Brook..”“Ik ga hem opzoe...
Brook.Uiteindelijk gaf Jo toe en vertrokken we,nadat ze zich had omgekleed en een uurlang in de badkamer zat om zich op te...
Brook.We stonden nog maar net in het halletje ofde deur ging open. “Jo? Wat kom jij hierdoen?” vroeg James verward.Toen pa...
Brook.Jo probeerde haar verhaal te vertellen enik stond haar af en toe bij. Ze gaf zelfstoe dat ze hem had bedrogen en waa...
Brook.“Dus.. Jij bent eigenlijk.. mijn dochter?”Ik kon niet uit James gezichtsuitdrukkingafleiden of hij wel blij was met ...
Brook.Plots omhelsde hij me.“Het is moeilijk om te geloven dat ik eendochter heb.. Maar ik ben blij dat ik jeleer kennen, ...
Brook.James wou meteen alles van me weten. Ikbabbelde mijn studies, en toen hij vroeg ofik een vriend had vertelde ik hem ...
Brook.“Ik wou dat je het eerder had verteld..”“Het spijt me echt James.. Als ik hadgeweten dat ik zon geweldige dochter zo...
Brook.Ik zat nog maar net terug op de bank toenJo zei dat we weer naar huis moesten. Wehadden nog een lange treinrit voor ...
Brook.In de trein vertelde ik Jo hoe goed ik mevoelde nu ik mn biologische ouders hadgevonden. Plots merkte ik dat ze eenb...
Brook.Die nacht sliep ik erg onrustig. De volgendeochtend zou ik weer naar huis vertrekken.Eindelijk zou ik Auden weer kun...
Brook.s Ochtends nam ik afscheid van mijn kameren het bed waar ik enkele nachten hadgeslapen. Het was de kamer die Jo hadv...
Brook.Daarna kwam het moeilijkste moment. Ikmoest afscheid nemen van Jo. Ze nam mezeker honderd keer vast en zei wel duize...
Brook.We spraken af om elkaar vaker te zien, enJo zou me ook af en toe komen bezoeken opde campus. Ze was ook erg benieuwd...
Brook.Ik was nog maar een paar uurtjes weg ofJo kreeg al een nieuwe gast over de vloer.Ze had zich weer volledig opgemaakt...
Brook.Toen ze in de keuken zaten, bleef het nogeen lange tijd stil.“Waarom heb je dit voor me verzwegen? Ikhield zoveel va...
Brook.“Je dacht waarschijnlijk dat ik niet wist datje me had bedrogen hé?”Jo knikte enkel.“Wel je zou verbaasd zijn hoevee...
Brook.“Besef je wel hoe lang het heeft geduurdvoor ik over je heen was? En nu blijktineens dat we een kind hebben en je do...
Brook.“Waarom heb je nooit het lef gehad om toete geven dat je me had bedrogen?!”“Ik heb er echt veel spijt van.. Ik wasba...
Brook.Alle herinneringen kwamen naar boven en Joraakte een beetje overstuur. Ze kreegtranen in haar ogen.Plots kwam James ...
Brook.James liet Jos arm los en legde zijn hand   op haar heup. Hij plaatste zijn hand   onder haar kin en plantte een kle...
Brook.Jo en James zoenden elkaar en even leekhet alsof de tijd was teruggedraaid naar 20jaar geleden..Meestal ontstaat er ...
Wordt vervolgd.Dit is het einde van het achtste deel vanSome were born to sing the blues.Laat zeker weten wat je ervan von...
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Some were Born to Sing the Blues 8

411

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
411
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Some were Born to Sing the Blues 8

  1. 1. Some were born to sing the bluesHallo!Dit is deel 8 van Some were born to singthe blues, het nieuwe dagboek van SvenjaSimStone.Geniet ervan!! Let op:Het verhaal is soms licht seksueel getint endus niet altijd geschikt voor jongere lezers.Lezen is op eigen risico. ;)
  2. 2. Topic.Zoals jullie wel weten hou ik van veleberichtjes en reacties over hoe jullie hetdagboek vinden, dus aarzel niet om iets opLJ te posten! ;)
  3. 3. Story.Net zoals bij You and Me against theWorld, gaat het verhaal over 2 meisjes. Zedelen samen een studentenkot, en volgen ooksamen les. Maar voor de rest hebben zeniets gemeenschappelijk. Of dat denken zetoch.Robin en Brook weten minder van elkaar danze op het eerste zicht dachten..
  4. 4. Brook.De volgende ochtend voelde ik me nog watversuft toen ik opstond. Het was al enkeledagen geleden dat ik nog in een comfortabelbed had gelegen, en ik had dus erg diepgeslapen. Het drong pas enkele minutenlater door dat ik gisteren na al die jarenmn biologische moeder had gevonden. Diegedachte maakte me klaarwakker.
  5. 5. Brook.Ik stond op en rende uit de slaapkamer, opzoek naar bevestiging dat het geen droomwas geweest.“Mam?” zei ik zachtjes toen ik Jo in dekeuken aantrof.“Goeiemorgen Brook, heb je lekkergeslapen?” vroeg ze glimlachend terwijl zehet ontbijt op tafel zette.“Euhm.. Ja.. Goeiemorgen,” zei ik nog eenbeetje verward.
  6. 6. Brook.“Ik hoop dat je houdt van vruchtengebak.Ze komen pas uit de oven.”Ik lachte alleen maar en begon te eten.Het gebakje was al snel op en ik had nogsteeds honger. Toch durfde ik niet nogeentje te nemen, ik wilde niet te gulziglijken.“Neem nog maar eentje hoor,” zei Jo alsofze mn gedachten kon lezen.Daar zei ik natuurlijk geen nee tegen!
  7. 7. Brook.Na het ontbijt kleedden Jo en ik ons om, enbesloten we om samen een spelletje tespelen.“Blijf staan.. Niet omvallen..” zei Jo tegende stapel die een beetje wankelde.Tegen alle verwachtingen in bleven destokjes allemaal liggen.“Yes! Jouw beurt!” zei ze enthousiast.
  8. 8. Brook.Enkele minuten later was de toren al eenstuk hoger. Ik begon het spel een beetjebeu te worden en wou eigenlijk vragenstellen.. Uiteindelijk waagde ik het erop.“Waarom heb je me eigenlijk afgestaan?”vroeg ik terwijl Jo een stokje op de torenplaatste.Ze schrok duidelijk van mn vraag en detoren viel als een kaartenhuis in elkaar..
  9. 9. Brook.Jo stelde voor om een luchtje te scheppen,en dus gingen we samen naar de vijver aanhet schuurtje om te vissen. Het duurde nietlang of ik had beet.“Ik wilde je niet afstaan maar het moestvan mn moeder. Ik was nog maar pas 16,we hadden niet veel geld en ze zei dat weniet voor je konden zorgen,” vertelde Jo uithet niets. Ze voelde zich duidelijk schuldig.“Het geeft niet.. Ik verwijt je niets ofzo..Ik wilde gewoon weten waarom..” zei ik omhaar gerust te stellen.
  10. 10. Brook.“En mijn vader?” vroeg ik even later. Joleek nog minder blij met deze vraag..“Luister Brook.. In die tijd was ik metverschillende jongens samen. Ik ben er niettrots op, en sinds ik je heb moeten afstaanheb ik elke man in mn leven afgezworen.Maar ik weet niet precies wie je vader is.Alhoewel ik altijd wel een vermoeden had..”“Kan ik hem ontmoeten?”“Als je wil kan ik zijn adres achterhalenmaar..”“Waar wachten we nog op?! Waar woonthij?”
  11. 11. Brook.Jo aarzelde even, maar uiteindelijk gaf zeme het adres van de man die misschien mijnvader was.Voordat ik vertrok ging ik nog snel in bad.Ik wilde er goed uitzien wanneer ik hem zouontmoeten en probeerde de visgeur van mete wassen. Tegelijk zorgde het bad ervoordat ik wat rustig werd, want ik was bestzenuwachtig.
  12. 12. Brook.Het bad had niet veel geholpen tegen devisgeur. Aangezien mn kleren nog niet droogwaren, moest ik de naar vis stinkende truiweer aandoen. Jo daarentegen had wel ietsanders aangetrokken.“Wees voorzichtig, en vergeet niet dat hijniet weet dat je bestaat.. Hij zal dus bestwel in shock zijn als hij ontdekt dat hij eendochter heeft. Verwacht er alsjeblieft niette veel van.. Hij was niet echt de meestgeweldige jongen waarmee ik gedate heb.”
  13. 13. Brook.Met die laatste woorden (die me nu al eenbeetje teleurstelden), vertrok ik naar hethuis van mn vader. Het was hier niet zovervandaan, en ik vroeg me af hoe Jo hem aldie jaren had kunnen ontwijken..
  14. 14. Brook.Enkele minuten later kwam ik aan bij eenappartement. Er wandelde net een man naarbuiten, en hij zag eruit zoals de man die Johad beschreven.“Euhm.. Excuseer.. Heeft u even tijd?”“Sorry, ik moet dringend weg voor eenafspraak. Kom je voor mn dochter?”“Nee u begrijpt het niet.. Ik moet uspreken, het is dringend.”
  15. 15. Brook.“Goed dan,” zei hij met een zucht, en hijliet me in het halletje.“Ik weet niet juist hoe ik dit moet vertellenmaar.. Ik ben je dochter.. Herinner je jeJo nog? Ongeveer twintig jaar geleden?Eerst bleef de man me aanstaren, maar alsnel keek hij me kwaad aan.“Ik weet dat het een shock is maar ik wougewoon mijn biologische vader leren kennenen..”
  16. 16. Brook.“Luister eens, ik zou willen dat je zo snelmogelijk verdwijnt! Ik ben één keeruitgegaan met Jo en toen heb ik haargedumpt en nooit meer gezien, net zoals aldie andere meisjes.”“Blijkbaar had die ene date toch veelgevolgen,” zei ik op een kwade toon.Hij schrok een beetje van mijn reactie.“Luister, dit zijn jouw zaken eigenlijk nietmaar.. Je kan mijn dochter niet zijn.. Ikkan geen kinderen krijgen,” zei hijgeïrriteerd.
  17. 17. Brook.Plots wandelde er een meisje in hethalletje. Ik herkende haar, maar wist nietprecies van waar..“Papa ben je nu nog altijd niet vertrokken?”vroeg ze met een schelle stem.Toen ze mij zag bleef ze even staan, zestaarde naar me en plots rende ze op me afen gaf me een knuffel. “Brook! Wat langgeleden! Ik dacht dat ik je nooit meer zouzien! Wat doe je hier?”
  18. 18. Brook.Toen ze me weer losliet keek ik haarverbaasd aan.“Ken je me niet meer? Ik ben het, Alex!” zeize met een opgewekt, schel, stemmetje.“Alex? Ben jij het echt?”“Natuurlijk gekkie!”Ik kon niet geloven dat dit Alex was.. Ze waszoveel veranderd. Ze nodigde me uit om naarbinnen te komen om wat bij te babbelen.Haar adoptievader (die gelukkig niet mijnvader was) wandelde snel een andere kamer inen ging even later weer naar buiten..
  19. 19. Brook.Gedurende het hele gesprek praatte Alexalleen maar over zichzelf. Ze vroeg zichniet eens meer af waarom ik haar vaderhad opgezocht.“... En toen zijn mn adoptieouders dusgescheiden, maar dat vond ik niet zo erg.Ik verblijf nu vooral bij mama en soms komik eens langs bij papa.” Tussen het pratendoor keek ze af en toe naar de klok in dekamer. “Oei, is het al zo laat? Ik moetervandoor. Maar het was fijn dat je langskwam,” zei ze terwijl ze me buitenprobeerde te krijgen.
  20. 20. Brook.Uiteindelijk wandelde Alex nog een stukjemee naar buiten. “Het was leuk je weer tezien, Brook.” Ze omhelsde me en wandeldetoen de andere richting uit.. Blijkbaar zateen volgende ontmoeting er niet meer in..Ik hing mn tas weer op mn rug en zorgdedat ik zo snel mogelijk weer bij Jo was.
  21. 21. Brook.Zodra ik aanbelde rende Jo naar devoordeur.“En?” vroeg ze zenuwachtig.“Hij was het niet.. Gelukkig niet..” zei ik.We gingen naar de living en ik vertelde hoehij tegen me uitgevlogen was. Ook Alexkwam ter sprake..“Maar wie is dan wel mijn biologischevader?” vroeg ik toen ik uitverteld was.
  22. 22. Brook.Jo staarde voor zich uit.“Jo! Vertel me wie het is!”“Ik weet wel wie je vader is.. Al van heteerste moment dat ik je zag herkende ikhem in jou. Hij woont hier een heel eindvandaan, dichtbij de stad waar je studeert.Van hier uit duurt de reis een tijdje. Jekan enkel vanaf dit eiland de trein nemen.”
  23. 23. Brook.“Wat?! Je wist het al die tijd al? Waaromheb je dan gelogen?”“Het spijt me Brook.. Ik durfde het niet..Ik was smoorverliefd op je vader en tochheb ik hem zo vaak bedrogen. Zoveeljongens konden je vader zijn en ik was bangdat hij het zou ontdekken als hij de vaderniet was. Ik was te laf om toe te geven datik hem had bedrogen, en daarbij moest ikde baby afstaan van mn moeder. Het wasallemaal te veel en te ingewikkeld en ik wouniet nog meer in de problemen komen..”jammerde Jo.
  24. 24. Brook.“Ik wilde het niet zeggen omdat ik hem nietonder ogen durf te komen. Ik heb hem erggekwetst Brook..”“Ik ga hem opzoeken. En jij komt met memee! En dit keer vertel je hem dewaarheid. Het is mijn vader en hij heefthet recht om dat te weten.”“Maar..”“Luister, ik merk dat je om hem geeft endit is je kans om het recht te zetten.”
  25. 25. Brook.Uiteindelijk gaf Jo toe en vertrokken we,nadat ze zich had omgekleed en een uurlang in de badkamer zat om zich op temaken..Jos handen trilden toen ze de deurbelindrukte.“Hallo?” zei een stem die uit het apparaatjeverscheen.“Euh.. James? Het.. euh.. Ik ben het..Jo..”Er klonk een zoemend geluid en ik opendede deur.
  26. 26. Brook.We stonden nog maar net in het halletje ofde deur ging open. “Jo? Wat kom jij hierdoen?” vroeg James verward.Toen pas zag James me van achter de deurverschijnen. Ik staarde hem enkel aan, enhij staarde terug. Ik leek echt op hem..“Mogen we even binnen komen?” vroeg Joverlegen.
  27. 27. Brook.Jo probeerde haar verhaal te vertellen enik stond haar af en toe bij. Ze gaf zelfstoe dat ze hem had bedrogen en waarom zehun relatie had verbroken. Pas toen zebegon te vertellen over hoe ze mij moestafstaan, nam ik het woord van haar over.Ik vertelde James over mijn adoptieouders,hoe ik weer in het weeshuis terecht kwam,en hoe ik tenslotte mijn moeder vond.
  28. 28. Brook.“Dus.. Jij bent eigenlijk.. mijn dochter?”Ik kon niet uit James gezichtsuitdrukkingafleiden of hij wel blij was met mij alsdochter. Je krijgt immers niet elke dag tehoren dat je een kind hebt dat al 18 jaarop de aardbol rondloopt zonder dat je haarkent..James staarde me enkele seconden aan enstond recht, hij wandelde naar me toe. Ikging ook rechtstaan terwijl James mijngezicht grondig bestudeerde.“Je lijkt echt op mij.. Maar toch herken ikJo volledig in je,” zei hij met een glimlach.
  29. 29. Brook.Plots omhelsde hij me.“Het is moeilijk om te geloven dat ik eendochter heb.. Maar ik ben blij dat ik jeleer kennen, Brook,” zei hij met een krop inde keel.Ik was blij dat hij me accepteerde als zijndochter en voelde me opgelucht. Eigenlijkhad ik me nog nooit zo compleet gevoeld alsnu..
  30. 30. Brook.James wou meteen alles van me weten. Ikbabbelde mijn studies, en toen hij vroeg ofik een vriend had vertelde ik hem zelfs overmijn relatie met Auden. James kreeg heelwat te verduren. Eerst te horen krijgen datje een dochter hebt, en dat ze dan ook nogeens lesbisch is, is niet niks. Maar hij namhet allemaal goed op, en ik was meteen blijmet hem als vader.Toen ik even later naar het toilet ging, lietik James en Jo alleen achter in dewoonkamer. Ze hadden nog niet veel tegenelkaar gezegd sinds Jo alles had verteld..
  31. 31. Brook.“Ik wou dat je het eerder had verteld..”“Het spijt me echt James.. Als ik hadgeweten dat ik zon geweldige dochter zoukrijgen dan had ik waarschijnlijk andersgereageerd,” grapte Jo. James kon hierniet echt mee lachen.“Luister, het is gebeurd, en we kunnen erniets aan veranderen, maar dat wil nietzeggen dat ik je niets verwijt of je zomaarkan vergeven voor alles wat je hebtgedaan.”Jo keek naar de grond en het was muisstilin de kamer toen ik weer binnenkwam.
  32. 32. Brook.Ik zat nog maar net terug op de bank toenJo zei dat we weer naar huis moesten. Wehadden nog een lange treinrit voor de boeg.Met tegenzin nam ik afscheid van James,maar hij verzekerde me dat we elkaar snelweer zouden zien en dat ik altijd mochtlangskomen. Als ik de trein nam woonde hijmaar een halfuur van mijn campus.
  33. 33. Brook.In de trein vertelde ik Jo hoe goed ik mevoelde nu ik mn biologische ouders hadgevonden. Plots merkte ik dat ze eenbeetje van slag was.“Het was moeilijk om hem terug te zienhe?” vroeg ik. Jo knikte.“Ik wou dat we nog bij elkaar waren. Ikklink als een puber, maar ik voelde me zogoed bij hem. En nu haat hij me..”“Misschien haat hij je helemaal niet. Nodighem uit om nog eens te praten en wie weetkomt alles dan goed..” zei ik om haar watop de beuren.
  34. 34. Brook.Die nacht sliep ik erg onrustig. De volgendeochtend zou ik weer naar huis vertrekken.Eindelijk zou ik Auden weer kunnen zien..Maar hoe zou ze reageren op mijnterugkomst? Misschien was ze wel verliefdgeworden op iemand anders terwijl ik wegwas, of had ze me bedrogen omdat ik haarin de steek liet..Nee.. Dat is niets voor haar..Ik probeerde de gedachten uit mn hoofdte bannen.
  35. 35. Brook.s Ochtends nam ik afscheid van mijn kameren het bed waar ik enkele nachten hadgeslapen. Het was de kamer die Jo hadvrijgehouden voor mij, in de hoop dat ik,haar dochter, er ooit gebruik van zoumaken als ik haar ontmoette. Er hing eenzekere sentimentele waarde aan, en hetwas vreemd om het lege bed achter telaten.
  36. 36. Brook.Daarna kwam het moeilijkste moment. Ikmoest afscheid nemen van Jo. Ze nam mezeker honderd keer vast en zei wel duizendkeer dat ik voorzichtig moest zijn en eentelefoontje verwachtte als ik thuiskwam. Zebegon zich al als een echte moeder tegedragen, iets wat ik al die jaren hadgemist..
  37. 37. Brook.We spraken af om elkaar vaker te zien, enJo zou me ook af en toe komen bezoeken opde campus. Ze was ook erg benieuwd omAuden te ontmoeten.Ik moest weer even denken aan hetgepieker van de vorige nacht. Plots werd ikoverspoeld door een gevoel van gemis, ikmiste Auden en was er zeker van dat zij meook miste. Dat sterke gevoel stelde megerust.Toen gaven we elkaar een laatste knuffel,en ging ik op weg naar huis..
  38. 38. Brook.Ik was nog maar een paar uurtjes weg ofJo kreeg al een nieuwe gast over de vloer.Ze had zich weer volledig opgemaakt omJames te ontvangen.Jo was erg zenuwachtig toen ze devoordeur opende, en ook James zag ernerveus uit.Jo liet James binnen en ze wandeldenzwijgzaam naar de keuken.
  39. 39. Brook.Toen ze in de keuken zaten, bleef het nogeen lange tijd stil.“Waarom heb je dit voor me verzwegen? Ikhield zoveel van je. Volgens mij zou ik hettoen niet eens erg gevonden hebben dat weeen kindje kregen. Ik was zo smoorverliefdop je dat ik te blind was om te zien dat ikniet de enige was waar je een relatie meehad.. En ik heb je echt jarenlang gehaat..”Jo werd erg droef van die woorden, endurfde niets meer te zeggen.
  40. 40. Brook.“Je dacht waarschijnlijk dat ik niet wist datje me had bedrogen hé?”Jo knikte enkel.“Wel je zou verbaasd zijn hoeveel jongensvertellen over hun seksleven in dekleedkamers.. En net nadat ik het te wetenkwam veranderde je plots van school. Jeontweek me, negeerde mn telefoontjes..En ik had geen idee waarom want IK wasdegene met een reden om jou te negeren.En dan sta je ineens op een dag voor mndeur met een meisje dat mijn dochter blijktte zijn?!”
  41. 41. Brook.“Besef je wel hoe lang het heeft geduurdvoor ik over je heen was? En nu blijktineens dat we een kind hebben en je doetallemaal of het niets is!”“Hey hoor eens!” roept Jo, ze vliegt rechtuit haar stoel, en James doet hetzelfde.“Ik wou het je wel vertellen maar ikschaamde me. Weet jij hoe het voelt omniet te weten wie de vader van je kind is?Ik ben sinds mijn 16de niet meer durvenuitgaan met iemand, allemaal omdat ik toenzo stom was om de enige persoon waarvan ikecht hield te verraden!”
  42. 42. Brook.“Waarom heb je nooit het lef gehad om toete geven dat je me had bedrogen?!”“Ik heb er echt veel spijt van.. Ik wasbang en mijn moeder wilde dat ik allecontact verbrak en mijn kindje ter adoptieafstond. Ik had geen keuze.. We haddenniet genoeg geld en we besloten dat dat hetbeste was voor de baby.. Ik heb weldocumenten achtergelaten voor haar in hetweeshuis.. Zodat ze me ooit kon opzoekenals ze het echt wilde. Als ik de tijd konterugdraaien dan had ik haar gehouden..”
  43. 43. Brook.Alle herinneringen kwamen naar boven en Joraakte een beetje overstuur. Ze kreegtranen in haar ogen.Plots kwam James dichter, hij had nogaltijd een boze blik in zn ogen en greep Jostevig bij de arm. Jo verstijfde terwijlJames zijn arm steeds dichter bij haargezicht kwam.
  44. 44. Brook.James liet Jos arm los en legde zijn hand op haar heup. Hij plaatste zijn hand onder haar kin en plantte een klein kusje op haar lippen. Toen hij haar weer losliet bloosde Jo een beetje. “Hoe erg je me ook hebt gekwetst, ik heb je nooit uit mn hoofd kunnen zetten Jo..” “Ik ben blij dat jij de vader bent.. Ik ben ook altijd van jou blijven houden..” zei Jo glimlachend.
  45. 45. Brook.Jo en James zoenden elkaar en even leekhet alsof de tijd was teruggedraaid naar 20jaar geleden..Meestal ontstaat er een kind uit de liefdevan de ouders.. Maar in dit geval was hethet kind zelf dat de liefde tussen haarouders weer deed opflakkeren. Want alsBrook niet op zoek was gegaan naar haarbiologische ouders, dan hadden Jo en Jameselkaar waarschijnlijk nooit meer gezien..“Onze dochter kan voor wonderen zorgen..”
  46. 46. Wordt vervolgd.Dit is het einde van het achtste deel vanSome were born to sing the blues.Laat zeker weten wat je ervan vond.Svenja SimStone.
  1. A particular slide catching your eye?

    Clipping is a handy way to collect important slides you want to go back to later.

×