• Share
  • Email
  • Embed
  • Like
  • Save
  • Private Content
ιωάννης βηλαράς
 

ιωάννης βηλαράς

on

  • 1,822 views

 

Statistics

Views

Total Views
1,822
Views on SlideShare
1,822
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
25
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft Word

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

    ιωάννης βηλαράς ιωάννης βηλαράς Document Transcript

    • Ιωάννης Βηλαράς – Άνοιξη<br />Ο Βηλαράς έγραψε το ποιήμα «Άνοιξη» με πρότυπο το ποιήμα «Πριμαβέρα» του Τζουζεπε Παρίν. Χωρίζεται σε 8 θεματικές ενότητες. Έχουμε πρώτα την γενική εικόνα της άνοιξης που γίνεται πιο συγκεκριμένη για να καταλήξει στον ίδιο τον ποιητή. Το ποιήμα διακρίνουν η σειρά εικόνων από κάτω προς τα πάνω (γη – δάση – χιόνια – ουρανός), η ιδιαίτερη ομοιοκαταληξία, η χρήση σύνθετων λέξεων, επιθέτων σε υπερθετικό βαθμό και οι υπερβολές.<br />Σε όλο το ποιήμα έχουμε μερικώς σταυρωτή ομοικαταληξία καθως ομοιοκαταληκτούν μόνο ο δεύτερος με τον τρίτο στίχο. Η περιγραφή αρχίζει από την φύση, τη γη, τα δάση, τα χιόνια και τον ουρανό, περνάει στα ζώα ως εμψύχα όντα, αρχίζοντας από τα πουλιά για να καταλήξει στα κοπάδια. Στην έκτη ενότητα τελικά καταλήγει στον άνθρωπο. Στο πρόσωπο του Θρίση ( κοινός τόπος αυτό το όνομα για τον αρκαδισμό) ωλέπουμε τον συγγραφέα ο οποίος ωρίσκεται σε κακή ψυχολογική κατάστας και προβάλλει στοιχεία αντίθετα προς την αίσθηση του ποιήματος.<br />Το ποιήμα χαρακτηρίζεται απο έντονες προσωποποιήσεις ( «ο ουρανός γελάει», «η χλόη εντύνεται», «τα λουλούδια βάφουνται» ) οπτικοακουστικές εικόνες ( «γλυκολαλάει τα’ Αηδόνι», «τα ζωντανά κοπάδια βελάζουν και πηδάν») και μεταφορές ( «Η γλυκυτάτη άνοιξη με τ’άνθια στολισμένη ροδοστεφανωμένη τη γη γλυκοτηράει»).<br />Χλόη<br />Το δεύτερο πιο γνωστό ποιήμα του Βηλαρά. Το θέμα είναι ο περαστικός χαρακτήρας της νιότης. Ο ποιητής απευθύνεται στη Χλόη και της μιλάει για τις αλλαγές και τη φθορά που επιφέρει ο χρόνος. Μιλώντας στην «Κορη» απευθύνεται σε όλες τις κοπέλες και τις συμβουλεύει να ερωτευτούν και να χαρούν την ζωη όσο είναι καιρός γιατί τα γεράματα έρχονται γρήγορακαι θα μετανιώσουν που δεν έζησαν όσο ήταν καιρός. <br />Το ποιήμα διακρίνεται από ρομαντική και μελαγχολική διάθεση που συνδεέται με τον κλασικισμό. Η γλώσσα είναι απλή δημοτική, η ομοιοκαταληξία μερικώς πλεκτή (αβγβ), δεν έχει πολλές εικόνες αλλά διακρίνεται από αρκετές μεταφορές (οι κρίνοι τα τριαντάφυλλα στην όψη σου ανθούν).<br />Αθανάσιος Χριστόπουλος – Α’ Ψάλτης<br />Το θέμα είναι η ίδια η ποιήση και το μεγαλείο της. Αναφέρεται στην Ερατ΄ψ που είναι η Μούσα της ποιήσης. Στον 5ο στίχο γίνεται αναφορά στην θεα Αφροδίτη η οποία ορίζει στον άνθρωπο τι θα τραγουδάει και αμα ζήσει σύμφωνα με όσα αυτή ορίζει παίρνει ως αμοιβή την εμφάνιση της ίδιας της θεάς η οποία με ένα φιλί μεταδίδει το χάρισμα της ποιήσης. Ο άνθρωπος τότε θα εμπνευσθεί από αυτό το φιλί και θα αρχίσει να γράφει ποιήση με έξαρση και θα φτάσει στην τελειότητα υμνώντας την θεά. <br />Η ομοιοκαταληξία είναι μερικώς σταυρωτή (αβαβγ). Η γλώσσα είναι κυρίως δημοτική με ρήματα στην καθαρεύουσα.<br />Γ’ Φίλευμα<br />Το ποιήμ μιλάει για τον έρωτα μεταξύ δυο νέων και τις σαρκικές απολαύσεις. Η γλώσσα είναι δημοτική με ρήματα στην καθαρεύουσα και ομοιοκαταληξία μερικώς ζευγαρωτή.<br />Ο ρωσσαγγλογάλλος<br />Ανώνυμο, ριζοσπαστικό κείμενο που διατυπώνει τα προωλήματα της Έλλαδας εκείνη την εποχή. Είναι έμμετρη σάτιρα σε σχεδόν δημοτική γλώσσα, χωρίς ιδιαίτερη ποιότητα που έχει ως στόχο όμως να κάνει κριτική στην τότε πολιτική κατάσταση. <br />Στην πρώτη στροφή οι ξένεοι απορρούν πώς οι Έλληνες, που έχουν τόσο δοξασμένη ιστορία, υποφέρουν την σκλαβιά και πώς κατάντησαν έτσι την Ελλάδα.<br />Στην δεύτερη στροφή ο Φιλέλλην απαντά και εξηγεί ότι βασικό πρόβλημα είναι η έλλειψη παιδείας και η αγραμματοσύνη. Προσωποποιεί την Ελλάδα που παρακαλέι τα παιδία της (όλους τους Έλληνες) για μόρφωση και ύστερα για απελευθέρωση. Η Ελλάδα όμως αργοπεθαίνει γιατί όποιος προσπαθεί να φωτίσει τους Έλληνες καταλήγει νεκρός. <br />Στην τρίτη στροφή οι ξένοι αναρωτιούνατι ποιοι είναι αυτοί που μπορούν να απελευθερώσουν την χώρα και δεν το κάνουν και ποιοι είναι αυτοί που δεν τολμούν. <br />Στην τλεταρτη στροφή ο Φιλέλλην ρίχνει το φταίξιμο στην εκκλησία και τον κλήρο υποστηρίζοντας πως αυτοί είναι αντίπαλοι την ελευθερίας.<br />Διονύσιος Σολωμός - ‘Υμνος εις την ελευθερία<br />Ποιήμα από την νεανική περίοδο του Σολωμού και ένα από τα πιο γνωστά του. Δημοτική γλάσσα και πλεκτή ομοιοκαταληξία.<br />
      • Ο ποιητής μιλάει στην ελευθερία και τονίζει ότι αυτή του είναι γνώστη μορφή ( σε γνώριζω *2). Η προσωποποιήση της ελευθερίας είναι έτοιμη να πολεμήσει, στο πρόσωπό της φαίνεται η αποφασιστηκότητα όπως καλύπτει με το βλέμμα το πεδίο μπροστά της.
      • Αναγνώρηση της ελευθερίας (χαίρε, ω χαίρε ελευθεριά) και εξήγηση της πρώτης στροφής.
      • Περίμενε με αγωνια μεσα στα κοκκαλα και τις ψυχες των Ελληνων την καταλληλη στιγμη να βγει.
      • Περιγραφει τους αιωνες που περασαν απο την αρχη της σκλαβιας εως την επανασταση. Αργουσε να ‘ρθει η μέρα που θα άρχιζε.
      • Θυμάται τα παλιά μεγαλεία την Ελλάδας και λυπάται.
      • Περιγράφει την ψυχολογική κατάσταση πριν έρθει η ώρα για την επανάσταση. Το κύριο συναίσθημα είναι η απελπισία.
      • Τονίζεται η απελπισία του λαού.
      • Αρχίζει η επανάσταση ( «εσήκωνες το βλέμμα», «πλήθος αίμα ελληνικό»)
      • - 10. Η Ελλάδα ζητούσε ωοήθεια για την επανάσταση, αλλά δεν βρήκε ανταπόκριση. Δεν ανοίγουν εύκολα οι πόρτες αν υπάρχει αναγκη.
      • - 12 Η Ελλάδα πάλι ζητάει βοήθεια αλλά:
      • Οι άλλοι της την υποσχέθηκαν , αλλά δεν την έδωσαν
      • Έδωσαν ψεύτικη συμπαράσταση
      • Τους έδιωξαν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους
      13 - 14. Επιστροφή της ελευθερίας στην Ελλάδα<br />15. Αγωνίζοναται για την ελευθερία. Ή θα ελευθερωθούν ή θα πεθάνουν.<br />Ελεύθεροι Πολιορκημένοι <br />Πρώτο όνομα του ποιήματος έπρεπε να είναι «Το χρέος» ή «Το Μεσπλόγγι». Κεντρικό θέμα είναι η πολιορκία του Μεσολογγιού από τους Τούρκους. Στο ποιήμα υπάρχουνε 3 είδη συγκρούσεων:<br />
      • Η πρώτη ανήκει στον φυσικό κόσμο και είναι ασήμαντη
      • Η δεύτερη γεφυρώνει την πρώτη με την Τρίτη και επηρεάζει το πνεύμα
      • Η Τρίτη ανήκει στον εσωτερικό κόσμο, εξαρτάται από την θέληση του ανθρώπου και είναι σημαντική.
      Βασικές ιδέες του ποιήματος είναι η πατρίδα και η πίστη.<br />Σχεδίασμα πρώτο<br />Η εισαγωγή είναι παρμένη από τη γυναλικα της Ζάκυνθος. Παρουσιάζεται η κατάσταση στο Μεσολογγι, αλλα δεν γαινεται τιποτα περα απο την μαυριλα.<br />
      • Ο ποιητης δηλωνει τον θαυμασμο του προς το Μεσολογγι, γιατι εχει δει ολον τον κοσμο αλλαπουθενα δεν ειδε τοση δοξα. Με την λεξη «δικαιη» ο ποιητης δηλωνει πως οσκοπος του ειναι να πει την αληθεια, ενω με τον χαρακτηρισμο «αλωνακι» δίχνει την μικρότητα του τοπου.
      • Σ’αυτους τους στοίχους δηλώνεται η πείνα και η κουραση των Ελληνςν. Δεν εχουν δυναμη να πολεμισουν και οι Τουρκοι το ξερουν. Εδω έρχεται η πρωτη συγκρουση του ανθρώπου με τη φυση.
      • Βγαινουμε απο το μικρο κυκλο του Μεσολογγιου και περναμε στο στρατοπεδο του εχθρου. Ακουγεται η σαλπιγγα – ο εχθρος ειναι κοντα.
      • Αναφορα στους Αραβες που πολεμουσαν στο πλευρο των Τουρκων και στον Μαρκο Μποτσαρη, ηρωα της επαναστασης.
      • - 6. - 7. Δηλωνουν τον φοβο με τον οποιο τελειωνει η καθε μερα. Περιμένουν την επιθεση.
      Σχεδίασμα δευτερο<br />Στο δευτερο σχεδιασμα εχουμε διαφορετικο στιχο – ιαμβικο 15συλλαβο, ζευγαρωτη ομοιοκαταληξια, πιο σκοτινες εντονες εικονες και επαναληψεις.<br />
      • Κυρια διαφορα απο το πρωτο σχεδιασμα ειναι οτι κατονομαζει τις αντιμαχομενες πλευρες. Μιλαει συγκεκριμενα για Σουλιώτες και Αγαρηνούς (Τουρκους)
      • Το πρώτο κομμάτι είναι του Πολυλα ενω το δευτερο του ποιητη. Εξηγουν τους στιχους που θα ακολουθησουν. Μεγαλύτερη απειλη σ’αυτο το κομματι ειναι η φυση που τους εμπνεει να μη δρασουν. Ο άνθρωπος μαγευεται απο τη φυση και ξεχναει να πολεμήσει. «Οποιος πεθανει σημερα χιλιες φορες πεθαινει» - δειχνει το βαρος του θανατου την ανοιξη που όλα ζωντανευουν.
      • Η σαπιγγα που ακουγεται ειναι η πολεμικη σαλπιγγα που εχει σκοπο να ξυπνησει τους αντρες, να μην φοβηθουν και δειλιασουν και παραδωθουν για να σωσουν τη ζωη τους. Αποφασιζουν να πολεμήσουν.
      Η Γυναικα της Ζακυνθος<br />Σημαντικο εργο του Σολωμου που εμεινε αποσπασματικο. Ειναι ενα θεωριτικο κειμενο που παραπεμπει στη Βιβλο. Ειναι γραμμενο σε πρωτο προσωπο.<br />Ο αφηγητης ειναι ο Διονυσιος Ιερομόναχος. Στην αρχη του διηγηματος τον βλεπουμε να συλλογιζεται για τη σχεση αναμεσα στο καλο και στο κακο και φτανει στο συμπερασμα οτι οι καλοι και οι δικαοι ειναι πολυ λιγοι. Χαρακτηριζει την γυναικα ως το απολυτο κακο. Απο το 21. εως το 27 εχουμε μια αφηγηση αναμεσα στην πραγματικοτητα και το ονειρο. Τα σκυλια ως εκπροσωποι του κακου του επιτιθενατι αλλα ο Θεος τον προστατευει. Φτανοντας στο κελι του ειναι πλεον ελευθερος να κανει αυτο που ηθελε, να μιλησει για την Γυναικα της Ζακυνθος.<br />Η Γυναικα ειναι ενα αληθινο γκροτεσκο. Ηταν ασχημη εξωτερικα και κακια εσωτερικα. <br />Στο κεφαλαιο 3 ο Ιερομοναχος μας περιγραφει τι γινεται στην υπολοιπη Ελλαδα απο την πλευρα της Ζακυνθου. Οι γυναικες μονες τους ωαχνουν για βοηθεια. Στην αρχη ντρεπονται γιατι δεν ειχαν μαθει να ζητιανευουν, αλλα ξεπερανε την ντροπη τους επειδη η αναγκη εγινε πολυ μεγαλη.<br />Στο κεφαλαιο 4 η Γυναικα καθεται με την κορη της που ειναι ιδια μ’αυτην. Οι γυναικες του Μεσολογγιου της χτυπανε την πορτα και ζητουν βοηθεια αλλα αυτη τους την αρνειται γιατι ειναι υποστηρικτης της αριστοκρατιας. Κατα την Γυναικα ολες οι αλλες γυναικες ειναι πορνες. <br />Το κεφάλαιο 5 ειναι η αρχη του ποιήματος «Ελευθεροι Πολιορκημένοι».<br />Ο Πόρφυρας<br />Πολυ σημαντικο αποσπασματικο εργο. Η υποθεση του ωασιζεται σ’ενα αληθινο γεγονος. Απο τη δομη τοθ καταλαβαινουμε οτι ανηκει στην ωριμη περιοδο του Σολωμου. <br />Το πιημα χωριζεται σε 6 ενοτητες. Στην 1η ενοτητα έχουμε την αντιθεση της Κολασης με τον Παραδεισο. Οι λεξεις γραφονατι με κεφαλαια γιατι ειναι αφηρημενες εννοιες. Δευτερη αντιθεση ειναι ο εξωτερικος κοσμος (η φυση) με τον εσωτερικο κοσμο του νεου.<br />Στην δευτερη ενοτητα εχουμε τη συγκριση της ομορφιας του νεου με την ασχημια της πρωτης ενοτητας.<br />Στην τριτη ενοτητα αλλαζει το αφηγηματικο προσωπο και τωρα μιλαει ο στρατιωτης. Εχουμε μια ποιητικη εικονα μιας ηρεμης νυχτας και την παρακληση του στρατιωτη για αστερια.<br />Στην τεταρτη ενοτητα αλλαζει το τοπιο. Παρουσιαζεται ετσι οπως το βλεπει ο στρατιωτης.Αυτο το κομματι μοιαζει πολυ με δημοτικο τραγουδι καθως εμφανιζεται η λατρεια της φυσης, ο στιχος ειναι 15συλλαβος και υπαρχουν πολλα συνθετα ρηματα. <br />Στην 5η ενοτητα χαρακτηριστικη ειναι η ευαισθησια του στρατιωτη. Απολαμβανει τα παντα γυρω του και βρισκεται σε κατασταση ευδαιμονιας.<br />Στην 6η ενοτητα εχουμε παλι αλλαγη προσωπου. Τωρα μιλαει ο ποιητης.Περιγραφει την ενωση της φυσης με τον στρατιωτη. Σ’αυτη την ενοτητα αφηνει 2 φορες αποσιωποιητικα. Την πρωτη φορα για να τονισει την γαληνη πριν απο την τρικυμια, δλδ την ευδαιμονια πριν απο την εμφανιση του καρχαρια και την δευτερη γιατι το θεαμα ειναι υπερβολικα τρομακτικο για να το παρουσιασει. Εδω εχουμε την αλλαγη της ψυχολογιας του στρατιωτη. Ξυπναει ο πολεμιστης μεσα του και διχνει το πραγματικο του προσωπο, το θαρρος και την ανδρεια του.<br />Στον επιλογο εχουμε τον θρηνο του επιζοντα-ποιητη για τον χαμο ενος τοσο ξεχωριστου νεου.<br />Η Ξανθουλα<br />Απο δομικης αποψεως το ποιημα ειναι απλο. Εχει πλεκτη ομοιοκαταληξια, οι ενοτητες του ειναι ολοκληρες εικονες, η εκφραση ειναι απλη, δεν υπαρχουν συνθετες λεξεις και η γλωσσα ειναι ατεχνη. Θεμα ειναι η αναχωριση της Ξανθουλας, που ειναι το κεντρικο προσωπο. Το ποιημα εχει και μια ακομη στροφη που θεωρειται ομως οτι δεν την εγραψε ο Σολωμος.<br />Η οπτικη γωνια μετιθεται συνεχεια πο το παρελθον στο παρον καθως ναι με ν ο ποιητης επικαλειται στην μνημη του αυτα τα γεγονοτα, θελει ομως να τονισει ποσο ζωντανη και εντονη ειναι ακομα αυτη η αναμνηση. Τα δυο βασικα ερωτηματα που τιθενται ειναι γιατι αναγκαστηκε η Ξανθουλα να φυγει απο το νησι? Και γιατι συγκινηθηκε τοσο πολυ ο συγγραφεας? <br />Ανδρεας Καλβος - Φιλοπατρις<br />Το ποιημα του Καλβου εχει πατριωτικο χαρακτηρα και ειναι ενας υμνος στην ιδιαιτερη πατριδα του, τη ζακυνθο. Διακρινεται απο κλασικιστικα μοτιβα και συνδεει το ρομαντισμο με τα κλασικιστικα στοιχεια (μελαγχολικη διαθεση και αναφορες στη νυχτα). Συχνα χρησιμοποιει ασυναιρεται ρηματα. Η γλωσσα ειναι αρχαιοτερη, ο στοιχος ομοιοκαταληκτος και οι στροφες 5στιχες.<br />Α) <br />Ο πιοητης απευθυνεται στην πατριδα, την προσφωνει (προσωποπιοηση) και εκφραζει την λατρεια του προς αυτην, που του χαρισε την ζωη και το ποιητικο χαρισμα.<br />Β) <br />Οι θεοι θα τιμωρισουν τους ασεβεις.<br />Γ)<br />Ο ποιητης μας δινει καπιοα βιογραφικα στοιχεια.<br />Δ – Ε)<br />Εκφραζει τα συναισθηματα του που ειναι το ιδιο εντονα μερα-νυχτα.<br />Σ – Ζ) <br />Περιγραφει τις καλες συνθηκες ζωης στην Ιταλια και αναφερεται στην ποιηση (Μουσες – λυρα) <br />Η – ΙΑ)<br />Αναφερεται στην Αγγλια και στον πλουτο και την δυναμη της καθως και στους προγονους των Αγγλων.<br />ΙΒ) <br />Αποχεραιτα ολα τα αλλα μερη γιατι εχει μονο την Ζακυνθο στην καρδια του.<br />ΙΓ – ΙΗ )<br />Ειδυλλιακο αρκαδικο ντοπιο με περιγραφες της φυσης και μυθολογικες αναφορες. Στοιχεια της κλασικιστικης παραδοσης.<br />ΚΒ)<br />Δοση τραγικοτητας. Ο ποιητης ειναι περιφανος που η Ζακυνθος δεν επεσε ποτε στα χερια των Τουρκων.<br />ΚΓ)<br />Τραγικη ειρωνεια γιατι ο Καλβος τελικα δεν πεθανε στην πατριδα του.<br />