Your SlideShare is downloading. ×
0
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×
Saving this for later? Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime – even offline.
Text the download link to your phone
Standard text messaging rates apply

Michał Rączkowski: Skip tracing a aspekty prawne – gdzie jest granica

477

Published on

• aspekty prawne – na co warto zwrócić uwagę, …

• aspekty prawne – na co warto zwrócić uwagę,
• odpowiedzialność karna – granice możliwości poszukiwania

Published in: Self Improvement
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
477
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  1. SKIP TRACINGa aspekty prawne– gdzie jest granicaadw. Michał Rączkowskiadw. Luka Szaranowicz
  2. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny(Dz. U. z 1997 r., Nr 88, poz. 553)Art. 191. § 1. Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbębezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonegodziałania, zaniechania lub znoszenia,podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.§ 2. Jeżeli sprawca działa w sposób określony w § 1 w celuwymuszenia zwrotu wierzytelności, podlega karze pozbawieniawolności od 3 miesięcy do lat 5.
  3. Przemoc wobec osobySzeroko pojęta czynność polegająca na zastosowaniubezpośredniej przemocy fizycznej skierowanej na ciałoczłowieka, która ma uniemożliwić lub przełamać opórzmuszanego albo nastawić jego wolę w pożądanym przezsprawcę kierunku;
  4. Groźba bezprawna musi być realna, aby u obiektywnegoobserwatora wywoływać przekonanie, że jest zdolna wpłynąćna decyzję woli jej adresata w kierunku podjęciawymuszonego groźbą zachowania się. Groźba karalna, czyli grożenie innej osobie popełnieniemprzestępstwa na jej szkodę lub na szkodę osobynajbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonymuzasadnioną obawę, że będzie spełniona; Groźba spowodowania postępowania karnego; Groźba rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czcizagrożonego lub jego osoby najbliższej.
  5. Postanowienie Sądu Najwyższegoz dnia 5 marca 2003 r., III KKN 195/01"Dla wypełnienia znamion przestępstwa stosowania przemocylub groźby bezprawnej w celu wymuszenia zwrotuwierzytelności (jak ujmuje to przepis art. 191 § 2 k.k.)wystarczy subiektywne przekonanie sprawcy, że wierzytelnośćfaktycznie istnieje, a osoba, wobec której stosuje wymienionew art. 191 § 1 środki, choćby pośrednio, jest tą osobą, którama zdolność (możliwość, obowiązek itp.) spełnieniaświadczenia, tzn. wydania rzeczy, zwrotu pieniędzy, zapłatyodsetek itp.„
  6. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia8 grudnia 2004 r., V KK 282/04„Dla rozpoznania strony podmiotowej przestępstwa z art. 191§ 2 k.k. rozstrzygające znaczenie ma to tylko, czy sprawcawymuszający zwrot świadczenia działa w takim celuze świadomością, że na podstawie obowiązującego prawaprzysługuje mu (lub osobie, na rzecz której działa)wierzytelność, a więc że dłużnik jest zobowiązany doświadczenia".
  7. Wyrok SA w Katowicach z dnia 7 lutego2008 r., sygn. akt II AKa 460/07„Aby przyjąć działanie sprawców w warunkach, o jakich mowaw przepisie art. 191 § 2 k.k., musi istnieć wierzytelność i musibyć ona w sposób bezprawny egzekwowana w odniesieniu dodłużnika lub chociażby osoby, która pośrednio ma zdolnośći możliwość zaspokojenia świadczenia, będąc osobąreprezentującą interesy dłużnika, w ramach szeroko pojętegopełnomocnictwa.”
  8.  Art. 190a. § 1. Kto przez uporczywe nękanie innej osobylub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnioneokolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jejprywatność, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. § 2. Tej samej karze podlega, kto, podszywając się podinną osobę, wykorzystuje jej wizerunek lub inne jej daneosobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lubosobistej. § 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jesttargnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawcapodlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. § 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2następuje na wniosek pokrzywdzonego.
  9. „Uporczywie nękać” to ustawicznie dręczyć, trapić, niepokoić(czymś) kogoś, dokuczać komuś, nie dawać chwili spokoju,gnębić, prześladować kogoś.Powtarzalność i długotrwałość zachowań sprawcy.Skutek w postaci wzbudzenia poczucia zagrożenia lubodczuwania pewnego dyskomfortu (istotne naruszenieprywatności) pokrzywdzony ma czuć się zagrożony.Sankcja: kara pozbawienia wolności do lat 3.
  10. • uporczywe kontakty osobiste lub za pośrednictwemśrodków teleinformatycznych lub osób trzecich np.zwiększenie presji mającej na celu uświadomieniedłużnikowi nieuchronności uregulowaniazobowiązania, cykliczny, regularny kontakt telefoniczny nanumery bezpośrednie dłużnika,• obecność w pobliżu domu, miejsca pracy np. wizytyterenowych windykatorów w celu oszacowania majątkudłużnika bądź dokonania „egzekucji bezpośredniej”,Przykłady
  11. • uporczywe wysyłanie korespondencji w każdej formie np.perswazyjne wezwania do zapłaty,• śledzenie dłużnika,• nękanie osób najbliższych np. angażowanie rodziny i osóbtrzecich w proces przekazywania prośby o kontaktdłużnika z firmą windykacyjną,• wezwania do osobistego stawiennictwa w biurzewindykatora w celu złożenia wyjaśnień.
  12. Przestępstwo naruszenia mirudomowegoArt. 193. Kto wdziera się do cudzegodomu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonegoterenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiegonie opuszcza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolnościalbo pozbawienia wolności do roku.- działanie ("wdziera się"),- zaniechanie ("wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejscatakiego nie opuszcza")
  13. Nie stanowi naruszenia miru domowego:• niepokojenie mieszkańców telefonami, dzwonieniem lubpukaniem do drzwi w takim przypadku otwarta droga dostosowania przepisu art. 107 kodeksu wykroczeńsankcjonującego uporczywe niepokojenie;• wkroczenie przez uprawniony organ władzy np. komornik,policji
  14. Wyrok Sądu Apelacyjnego wKatowicach z dnia 9 grudnia 2010 r.,II AKa 384/10„Wdarcie w rozumieniu przepisu art.193 k.k. to wejściepołączone z pokonaniem przeszkody, lecz nie chodzi tu oprzeszkodę o charakterze fizycznym, ale o przełamanie woliosoby uprawnionej, która dla wdzierającego się stanowibarierę do pokonania. Sposób naruszenia woli osobyuprawnionej może być różny, jest on przy tym okolicznościądrugorzędną, nieistotną z punktu widzenia bytu samegoprzestępstwa.”
  15. Wyrok Sądu Apelacyjnego wKatowicach z dnia 26 kwietnia 2007 r.,II AKa 57/07„Pojęcie "wtargnięcia do mieszkania" obejmuje wszelkie formyprzedostania się (wejścia) do cudzego zamkniętego mieszkaniaczy innego pomieszczenia chronionego "mirem domowym",wbrew wyraźnej woli jego dysponenta.”
  16. Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodekswykroczeń (Dz. U. z 2010 r., poz. 46,Nr 275)Art. 107. Kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwiewprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwieniepokoi, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do1.500 złotych albo karze nagany.Złośliwe wprowadzanie kogoś w błąd - celowe zachowaniesprawcy zmierzające do tego, aby w świadomości innej osobyukształtował się obraz rzeczywistości odmienny od obiektywnieistniejącego.Inne złośliwe niepokojenie – wzbudzanieniepokoju, obawy, lęku, niepewności, zakłócenie spokoju, innezachowania wyprowadzające pokrzywdzonego z równowagipsychicznej.
  17. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochroniedanych osobowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 101,poz. 926)Art. 49. 1. Kto przetwarza w zbiorze dane osobowe,choć ich przetwarzanie nie jest dopuszczalne albo do którychprzetwarzania nie jest uprawniony, podlega grzywnie, karzeograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
  18. Definicja przetwarzania danych osobowychPrzetwarzanie oznacza jakiekolwiek operacje wykonywanena danych osobowych od ich pozyskania do usunięcia,w szczególności zbieranie, utrwalanie, przechowywanie,opracowywanie, zmienianie, łączenie, zestawianie,wywoływanie, udostępnianie, rozpowszechnianie, przesyłanie,usuwanie.Dwie odmiany przestępstwa, gdy:• przetwarzanie danych jest niedopuszczalne – nie występujeżadna przesłanka legalizacyjna z art. 23 ust. 1 u.o.d.o.• przetwarzanie danych jest wprawdzie dopuszczalne, aledokonuje go osoba, która nie jest uprawniona do takiegopostępowania.
  19. Art. 51. 1. Kto administrując zbiorem danych lub będącobowiązany do ochrony danych osobowych udostępnia jelub umożliwia dostęp do nich osobom nieupoważnionym,podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albopozbawienia wolności do lat 2.2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega grzywnie,karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności doroku.
  20. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia21 listopada 2007 r., VKK 376/07„Udostępnienie danych lub umożliwienie do nich dostępujednej osobie nie wyczerpuje znamion omawianegoprzestępstwa” – krytyczna ocena w piśmiennictwie przedmiotu.
  21. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia11 grudnia 2000 r., II KKN 438/00"Udostępnianie" danych oznacza tu z założenia działaniesprawcy, polega bowiem na czynieniu dostępnym, ułatwianiudostępu, zaś "umożliwienie dostępu" do nich - jako czynienietylko możliwym, ułatwianie, przyczynianie się może nastąpićrównież przez zaniechanie, a więc niedopełnienie obowiązku.
  22. Odpowiedzialność z tytułu naruszenia dóbrosobistych art. 24 w zw. z art. 448 k.c.Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny(Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz.93)Natarczywe działanie firm windykacyjnych może prowadzićdo narusza dóbr osobistych m.in. prawa do prywatności,spokoju i nietykalności cielesnej.
  23. Art. 24. § 1. Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożonecudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania,chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanegonaruszenia może on także żądać, ażeby osoba, któradopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych dousunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyłaoświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie.Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on równieżżądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniejsumy pieniężnej na wskazany cel społeczny.§ 2. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego zostaławyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jejnaprawienia na zasadach ogólnych.
  24. Art. 448. W razie naruszenia dobra osobistego sąd możeprzyznać temu, czyje dobro osobiste zostałonaruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynieniapieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzićodpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego celspołeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych dousunięcia skutków naruszenia.
  25. Wyrok SA w Warszawie z dnia 10 czerwca2011 r., VI Aca 84/11„Nie każde działanie wierzyciela zmierzające do odzyskaniadługu - legalizuje wkroczenie w sferę dóbr osobistych dłużnika.Działanie bowiem nadmierne, nakierowane na zastraszeniedłużnika, zmierzające do wywołania w nim uzasadnionejobawy o mir domowy, realizowane w oparciu o zasadę, wedługktórej "cel uświęca środki" nie może być oceniane inaczej niż,jako wadliwe.”
  26. Art. 23. 1. Przetwarzanie danych jestdopuszczalne tylko wtedy, gdy:1) osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, chyba że chodzi ousunięcie dotyczących jej danych,2) jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnieniaobowiązku wynikającego z przepisu prawa,3) jest to konieczne do realizacji umowy, gdy osoba, której danedotyczą, jest jej stroną lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działańprzed zawarciem umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą,4) jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadańrealizowanych dla dobra publicznego,5) jest to niezbędne dla wypełnienia prawnieusprawiedliwionych celów realizowanych przezadministratorów danych albo odbiorców danych,a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby,której dane dotyczą.
  27. Ochrona Danych OsobowychArt. 23 ustawy o ochronie danych osobowych określaprzesłanki legalizacyjne przetwarzania danych osobowych.Konieczność wdrożenia przez firmy windykacyjne politykibezpieczeństwa informacji w zakresie danych osobowych.
  28. Decyzja GIODO z dnia 13 października2010 r., sygn. DOLiS/DEC-1177/10„Dłużnik musi się liczyć z tym, że popadając w zwłokęw spełnieniu zobowiązania jego prawo do prywatności możezostać ograniczone ze względu na dochodzenie przezwierzyciela należnych kwot. W przeciwnym wypadku mogłobydojść do sytuacji, w której dłużnik, powołując się na prawo doochrony danych osobowych, skutecznie uchylałby się odspoczywającego na nim obowiązku spełnienia świadczeniai sytuacja taka ograniczałaby prawo wierzyciela do uzyskanianależnej zapłaty”.
  29. Wyrok WSA z dnia 16 listopada 2005 r.,sygn. akt II SA/Wa 139/05„Nie można też tak rozumieć przepisów ustawy,że udostępnianie danych osobowych dłużnika w celuwindykacji należności narusza dobro tej osoby, gdyż byłoby toniczym nieuzasadnione jej uprzywilejowanie. Zawierającumowę cywilnoprawną, należy liczyć się z jej konsekwencjami,a także z tym, że obowiązek wykonania umowy dotyczy jedneji drugiej strony, nawet jeżeli jedna z nich jest konsumentem”.
  30. Wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2005 r.,sygn. akt I OPS 2/2005„Prawnie usprawiedliwiony cel, o którym mowa w art. 23 ust. 1pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danychosobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.),może być oparty także na przepisach prawa cywilnego.”
  31. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 11marca 2004 r., sygn. akt II SA 1974/03„Umowa o przelewie wierzytelności podobnie jak działalnośćgospodarcza prowadzona w zakresie windykacji możepowodować, że powstaje usprawiedliwiony cel administratoradanych (art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.o ochronie danych osobowych). Należy jednak pamiętać,że nie może nastąpić pogorszenie sytuacji właściciela danych.”
  32. Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencjii konsumentów (Dz. U. z 2007, Nr 50, poz. 331)Praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentówArt. 24. 1. Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbioroweinteresy konsumentów.2. Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentówrozumie się godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy,w szczególności:3. Naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej,prawdziwej i pełnej informacji;Art. 106. 1. Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodzedecyzji, karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10 % przychoduosiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożeniakary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie dopuścił sięstosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów
  33. Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodziedziałalności gospodarczej (Dz. U. z 2010,Nr 220, poz. 1447)Art. 17. Przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarcząna zasadach uczciwej konkurencji i poszanowania dobrychobyczajów oraz słusznych interesów konsumentów.
  34. Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r.o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji(Dz. U. z 2003 r., Nr 153, poz. 1503)Czyn nieuczciwej konkurencjiArt. 3. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest działaniesprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagrażalub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta.
  35. • sygnowanie pism nazwą „firma windykacyjno – sądowa”• zawiadomienie o interwencji windykatora terenowego,• zamieszczanie informacji o możliwości złożeniazawiadomienia o popełnieniu przestępstwa,• zamieszczanie w pismach kierowanych do dłużników haseł,treści i znaków graficznych, które miały na celu zastraszanieodbiorcy, wywołanie uczucia lęku oraz wywarcie presji,• nierzetelne informowanie o konsekwencjach niespłaceniadługu,Przykłady nieuczciwej konkurencji
  36. • wysyłanie wezwań do osobistego stawiennictwa w siedzibiefirmy windykacyjnej bez podania faktycznej i prawnejpodstawy wezwania,• informowanie, że do dłużnika zostanie wysłany pracownikterenowy, który wyegzekwuje dług osobiście, lub że dłużnikzobowiązany jest do składania telefonicznych wyjaśnień,co do przyczyn niespłacenia zadłużenia,• wywoływani błędnego przekonania, co do uprawnieńwindykatorów,• brak zachowania podstawowych zasad oficjalnejkorespondencji.
  37. Dziękuję

×