Build my dream 2011, opdracht 4
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Build my dream 2011, opdracht 4

on

  • 489 views

 

Statistics

Views

Total Views
489
Views on SlideShare
457
Embed Views
32

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

2 Embeds 32

http://lj-toys.com 24
http://l.lj-toys.com 8

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Build my dream 2011, opdracht 4 Build my dream 2011, opdracht 4 Presentation Transcript

  • Build My Dream 2011
    Opdracht 4
    Door Sims2SNFKGGH
  • Het is de 17e en dat betekend dat dit de laatste dag is om de inzending voor de vierde op-
    dracht van Build My Dream 2011 te doen. Ik ben dit keer wel wat later begonnen omdat ik
    de laatste tijd nogal druk was met van alles en nog wat, maar het enthousiasme was er niet
    minder om!
    Eerst wil ik nog even iedereen bedanken die de vorige keer zo leuk heeft gereageerd op
    mijn heringerichte huis dat ik inzond voor opdracht vier en natuurlijk voor de plusstem! Ik
    bedacht me eigenlijk dat ik tot nu toe nog nul keer heb bedankt, maar ik vind dat wel een
    must. Dus bij deze: hartelijk bedankt iedereen die zo lief is geweest! =3
    Sommigen van jullie hebben het misschien al gezien op mijn gebruikersplaatje. Dat
    nieuwe Simmetje is inderdaad het Simmetje dat ik heb gebruikt voor deze opdracht om de
    kamer voor te maken. Zoals de meesten van jullie denk ik wel weten, ben ik verknocht aan
    kamertjes inrichten. Dus ik ben lekker enthousiast geworden toen ik eenmaal bezig was. Bij
    mij is de kamer iets anders dan gewone kamers. Het is niet één kamer, maar een heleboel
    in één. Het is een loods voor een student genaamd Mauno.
    Ik kan er nog zoveel meer over vertellen, maar ik heb niet voor niets een soort van
    voorafje voor jullie gemaakt. Daarin zul je Mauno wat beter leren kennen en dan gaan we
    naar zijn kamer voor de inzending. Heb je er net zoveel zin in als ikke? Klik dan door! =D
  • De klok tikte door en Mauno had nog steeds geen Lasse kunnen ontdekken. Hij besefte
    dat hij zijn horloge was vergeten en wilde net kijken op het klokje dat boven de espressobar
    stond om te zien hoe laat het was, toen hij op zijn schouder werd getikt.
    ‘Daar ben je eindelijk,’ verzuchtte hij opgelucht.
    Zijn tweelingbroer keek hem grijzend aan en maakte het zich gemakkelijk op de stoel
    tegenover hem. ‘Je dacht dat ik niet zou komen? Hoe kun je dat nou zeggen?! Trouwens,
    heb ik je ooit laten zitten, hmm?’
    Mauno grijnsde. Dat was waar. Hij mocht dan wel de losbol zijn en dat ze twee-eiig waren
    mocht duidelijk zijn, maar Lasse zou hem nooit laten zitten. Grijnzend keken ze elkaar aan.
    View slide
  • ‘Wat denk je? Is er nog tijd voor een kop koffie?’ Lasse knikte naar de witte, zo te zien
    onaangeroerde mok voor hem. Mauno moest er niet aan denken dat zijn broer nu nog
    koffie ging bestellen. ‘Wat is er, ben je een beetje zenuwachtig, broertje?’
    Fijn. Dat zijn mok nog steeds helemaal gevuld was, was hem dus niet ontgaan. Laconiek
    haalde Mauno zijn schouders op en gebaarde naar de mok koffie. Lasse grijnsde, trok de
    mok naar zich toe om een slok te nemen en schoof hem terug naar zijn plek. De koffie was
    vast koud. Maar gelukkig liet Lasse het om er wat over te zeggen.
    ‘Ben je er een beetje klaar voor? Dit is wel je grote dag. De dag waarop we zo lang hebben
    gewacht. We kunnen er omheen draaien, maar als Ilse ons zo komt halen, is het moment
    View slide
  • wel daar. Ik bedoel… Hoe lang is het nu geleden dat we hier zaten en ik het artikel in de
    krant zag?’ Ze kwamen wel vaker in dit café en tevreden dacht Lasse terug aan die ene dag.
    Nu Lasse stil was, maakte Mauno van de gelegenheid gebruik om de krant voor zich
    aan te wijzen. ‘Ik geloof dat het nog geen maand geleden was, Lasse.’ Eén van de dingen
    die Lasse altijd graag deed was dingen ongelooflijk opblazen. Mauno zelf daarentegen hield
    liever het hoofd koel en bekeek hoe dan ook zaken nuchter. ‘Een beetje zenuwachtig ben ik
    wel,’ gaf hij toe. ‘Het gaat toch om een flink bedrag dat ik kan winnen met deze wedstrijd.’
    Lasse knikte gretig. ‘Dat zou ook goed zijn voor de band. Ik bedoel… We zouden eindelijk
    die apparatuur kunnen aanschaffen en weer gaan optreden, weet je.’
  • Mauno slaakte een zucht. ‘De band kan wachten, Lasse. We zitten in het begin van het
    derde jaar op de universiteit en geld is niet onbelangrijk, maar... Dit is het op één na laatste
    jaar en dat is het belangrijkste jaar.’ Nu was Mauno overduidelijk aan het ratelen geslagen.
    Lasse was onderuitgezakt en schoof met een triomfantelijk gevoel de mok tussen zijn
    handen heen en weer. Hij wist wel dat zijn vijf minuten oudere broer zo zou reageren. Lasse
    was er echt niet op uit om Mauno het bloed onder zijn nagels vandaan te halen. Daaren-
    tegen wist hij dat Mauno zou losbarsten in een verhaal over voors en tegens jegens het
    optreden en dat hij daarmee het gevoel zou krijgen zijn zenuwen de baas te zijn.
    Er klonk gekuch naast de Lucimo broers. Ilse keek hen geamuseerd aan. ‘Dude, ben je klaar?’
  • Een klein halfuurtje later kwamen ze met zijn drieën aan bij Mauno’s loods. Onderweg
    hebben ze nog even langs de buurtsuper gegaan om boodschappen te doen. Voor de deur
    bleven ze staan wachten tot Mauno zijn huissleutel uit zijn zak had opgediept. Ilse keek even
    om zich heen en probeerde haar ogen af te houden van het afschuwelijke licht van de lamp
    bij de voordeur.
    ‘Watteh… Wat zegt de huurbaas hier eigenlijk van? Dat we die fotosessie gaan doen enzo.’
    Lasse wist dat de vraag meer richting zijn broer gericht was, maar kon het niet
    laten te antwoorden. ‘Ach, die feeks…’ Hij grijnsde naar iets dat hij voor zich zag en schudde
    zijn hoofd. ‘Ze moet niet zo belachelijk doen. Je mag bijvoorbeeld niet roken in de gangen.’
  • Ilse liet een grinnik ontsnappen en voor Mauno haar de kans gaf om naar meer te vragen –
    hij wist dat ze geen genoegen zou nemen met zo’n antwoord – gaf hij verdere uitleg. ‘Nou
    hoeft je er geen huisbaas voor te zijn om te zien dat je regels niet worden nageleefd door
    Lasse. Maar de huisbaas is nogal een… weird persoon. Dat kun je wel stellen. Eigenlijk ziet ze
    nooit het daglicht en ze is de meest norse Sim die ik ooit heb meegemaakt.’
    Ilse grinnikte opnieuw en wilde net een verhaal afsteken over norse leraren op de
    middelbare school toen Lasse zijn sigaret uitmaakte tegen de muur. Er bleven dikke, zwarte
    strepen achter. Ze wees ernaar en voelde giechels opkomen. ‘Ik geloof niet dat de huisbaas
    daar om staat te juichen, als ik het zo hoor. Je moet het natuurlijk zelf weten, maar ik denk…’
  • Lasse liet Ilse niet uitpraten en haalde zijn voet van het raam, waar nu ook een vlek zat. ‘Ach,
    soms moet je die ouwe tang even testen. Ik bedoel,’ Lasse tikte met zijn Converse sneaker
    tegen de plantenbak. ‘Ik zie dat ik de sigaretten van de vorige keer ben vergeten te begraven.
    Niet dat ik hier zo lang niet meer ben geweest, maar ik probeer me meestal in te houden het
    te laten.’ Zijn blik rustte even op zijn oudere broer. ‘En dan bedoel ik proberen. Maar soms
    dan heb ik gewoon zin om te kijken hoe lang het duurt voordat die tang het hier schoon
    heeft gemaakt. En geloof me. Je wilt echt niet weten hoe lang dat soms duurt.’
    Ilse fronste en trok een gezicht. ‘Dat wil ik inderdaad niet weten, nee.’
    Naast hen viel de deur in het slot. Ilse kneep haar lege koffiebeker fijn en Lasse kwam overeind.
  • Samen gingen ze Mauno achterna de loods in. Ilse keek met een grijns om zich heen. Wat
    een rotzooi. Mauno had ze eigenlijk wel wat netter ingeschat. Mauno zelf stond in de
    keuken. Zo te zien was hij de boodschappen alweer vergeten, want de zak stond nog op het
    aanrecht. ‘Ik eh… wat denken jullie? Moet ik ook iets over de keuken schrijven? Foto’s
    daarvoor moeten wel gemaakt, maar wat moet ik schrijven?’
    Ilse stapte verder het vertrek in en liet zich op één van de stoelen vallen. ‘Heb je pen en
    papier voor me? – Lasse, als jij de foto’s wilt schieten? Ik wil best wat dingetjes opschrijven
    die je in de tekst voor je inzending kunt gebruiken. Onder het werken zelf komen er altijd de
    beste ideeën op. Geloof mij maar.’ Even keek Mauno nog onzeker, maar deed toch wat ze zei.
  • Korte tijd later plantte Ilse Mauno op een stoel zodat Lasse de eerste foto kon nemen.
    ‘Kijk niet zo zuur. Je hoeft geen spin dood te slaan ofzo. Je gaat op de foto. Eén van de zeven
    die je een groot geldbedrag oplevert als je de wedstrijd wint,’ probeerde Ilse hem te pushen.
    Mauno lachte hard. ‘Dacht jij dat ik bang ben voor spinnen? Dat heb je toch echt mis.’
    Flits en Mauno staat op de foto met een stoer gezicht op de foto. Van opzij kijkt Lasse Ilse
    aan. ‘Heb je niet ook van dit soort tips voor optredens ofzo?’
    Ilse grijnsde zelfingenomen. ‘Misschien. – Hé, zal ik toch iets opschrijven over de keuken en
    het eetgedeelte? Dat je aan die keuken liedjes schrijft bijvoorbeeld? Of dat je graag op het
    aanrecht zit als je gitaar speelt voor je onenightstands?’
  • Mauno schoot in de lach en ging verder niet in op wat Ilse had voorgesteld. Lasse klom de
    ladder op naar het slaapgedeelte en daar was Mauno hem dankbaar voor.Ilse volgde de
    jongens gedwee. Ze floot zacht tussen haar tanden. ‘Je snapt zeker wel wat dit betekend?’
    Mauno voelde zich ongemakkelijk worden en krabde in zijn nek. ‘Ja, ik had het misschien
    moeten opruimen. Maar denk je echt dat het nodig is om àlles op de foto te zetten?’
    Ilse knikte heftig. ‘Yep, zeker weten. Zelfs de plee, als daar nog tijd en plek voor is.’ In stilte
    wisselde Mauno een blik met Lasse van ‘dit meent ze toch niet?’. Ilse stak haar vinger in de
    lucht. ‘Dat was niet wat ik wilde zeggen. – Je leidt me af, mannetje! – Ik bedoelde eerder dat
    het niet uitmaakt dat het een rotzooi is. Ik bedoel dat papier daar op je bed!’
  • Mauno propte het papier vlug in één van de twee aktetassen bij de kledingkast en zette zich
    toen vanaf de balustrade af naar de planken boven de voordeur. Ilse wilde aandringen,
    vragen of het echt was geweest wat ze dacht dat het was – een zelfgeschreven liedje. Echter
    werd ze alweer afgeleid door de tweeling.
    ‘Kom op man, je hebt toch geen hoogtevrees?’ Lasse stak zijn hand uit en Ilse duwde die
    weg. Hulp nodig bij het opstappen? Neuh, echt niet.
    ‘Nah, niet echt,’ mompelde ze vaag en voegde zich tussen de jongens. Uit de koffers achter
    de kussens waar Mauno zich tegenaan had gevleid haalde hij een asbak, bier en wijn uit.
    Gedrieën maakten ze het zich gemakkelijk en hielden ze een korte pauze. ‘Nu nog de zolder.’
  • ‘Misschien moeten we die overslaan. Wat valt daar nu voor interessants te fotograferen?’
    Pleitte Mauno. ‘Er staat alleen rotzooi.’
    ‘Man, doe normaal. Je schildert geen rotzooi, Mauno.’ Lasse tikte as van zijn sigaret af en
    boog voorover om zijn tweelingbroer aan te kijken. Hij mocht dan wel ouder zijn, maar naar
    zijn mening hoefde dat niet te betekenen dat hij in àlle opzichten de verstandigste was. ‘Als
    je die op de foto zet, krijg je juist meer stemmen denk ik. Er zijn toch lui die gek zijn van
    artistieke types enzo.’
    ‘Artistieke types,’ herhaalde Mauno in gedachten. Zo had hij zichzelf nooit gezien. ‘Vooruit
    dan. De laatste foto en dan ga ik eten koken. Ik vind het wel best.’
  • Zo gezegd, zo gedaan. De jongens en Ilse namen nog wat laatste foto’s en daarna begaven ze
    zich terug naar beneden. Mauno en Ilse gingen aan de keuken aan de slag met het maken
    van spaghetti bolognese. Wanneer Lasse dacht dat ze hem wel konden missen, ging hij even
    naar de wc. Voor de spiegel bedacht hij zich dat ze hier natuurlijk ook een foto van moesten
    maken. Even grinnikte Lasse om het provisorische badkamer gedeelte van de loods en
    drukte toen het knopje in. Nu stond eindelijk alles op de foto. Hij moest nu toch maar eens
    gaan nadenken waar het USB-kabeltje was gebleven...
  • Het eten stond amper te pruttelen of Mauno en Ilse waren al achter de laptop gekropen.
    Lasse tikte op het paarse beeldscherm en grijnsde zijn broer toe. ‘Nieuwe lievelingskleur?’
    ‘Ik heb mijn laptop maar meegenomen,’ biechtte Ilse op. ‘Mauno heeft de vorige keer al
    verteld waar de sleutel ligt en… nou ja. Nu kunnen we tenminste meteen de tekst typen
    enzo. Of nou ja. Ik dan. Want dat zou mijn deel zijn. Of wil één van jullie twee het liever
    doen? – Mag ik trouwens je camera even? Ik kan de foto’s wel via BlueTooth naar de laptop
    sturen. Dan plakken we ze gewoon in Word of in PowerPoint of whatever. Of nu niet?’
    Natuurlijk. Waar had Lasse zich ook alweer druk om gemaakt? Mauno zag zijn broer
    opgelucht kijken en wist precies wat Lasse dacht. Allebei hadden ze zorgen, maar alles was oké.
  • Ja ja, dat was mijn inzending dan. Het verhaal heeft een open einde. Want al zou ik graag het
    einde schrijven, ik weet niet hoe het afloopt dus dat zal helaas niet gaan. Echter kunnen we
    daar maar op één manier achter komen: stemmen!
    Morgen zullen de stembussen worden geopend. Ik ben benieuwd wat eruit gaat komen. We
    zijn nog maar met zijn vijven en alleen Sandra moet nog haar inzending opsturen. Ik ben
    benieuwd of dat er morgenochtend op staat als ik wakker word… Ik kan nu al niet wachten,
    eheheh. x3 Zoals ik al vaker heb gezegd deze vakantie: misschien moet ik nu gewoon naar
    bed gaan, verder lezen in Gevaarlijke Flirt en dan kan ik morgen weer verder kijken.
    Wat ik trouwens nog wilde zeggen, is dat het huis van Mauno nog niet helemaal klaar is. Nou
    ja, zijn loods natuurlijk wel. Maar de kavel waarop hij woont is nog niet af. Misschien dat ik
    dat van de week nog verander – als ik zin en tijd heb – en dat ik het dan te download zet. Ik
    ben van plan er een appartementencomplex van te maken. De andere woningen worden
    waarschijnlijk net zoals de woning van Mauno zolderloodsen. Daaronder ben ik van plan
    winkeltjes te gaan maken. Of dat te combineren valt met appartementen; ik heb geen idee.
    Zien we vanzelf want de tijd zal het leren!
    Oké, voor ik 2talkative4words wordt: bedankt voor het kijken en voor wie het nu nog leest:
    welterusten. Wat betreft voor iedereen: niet vergeten te stemmen! =D