• Save
Nieuwsgierig Aagje, Rutger Coucke
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Nieuwsgierig Aagje, Rutger Coucke

on

  • 482 views

This is one of the graphic novels by Rutger Coucke. www.artacarta.nl

This is one of the graphic novels by Rutger Coucke. www.artacarta.nl

Statistics

Views

Total Views
482
Views on SlideShare
482
Embed Views
0

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

0 Embeds 0

No embeds

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Nieuwsgierig Aagje, Rutger Coucke Nieuwsgierig Aagje, Rutger Coucke Presentation Transcript

  • N i e u w s g i e r i g AagjeUit het schetsboek van Marga von Etzdorf
  • Toen ik drie jaar oud was vroeg mijn moeder wat ik liever had, een broertje of eenzusje. Volgens de overlevering antwoordde ik: “Liever een rode luchtballon”. En nu heb ik een geel vliegtuig! Marga von Etzdorf wordt op 1 augustus 1907 geboren als Marga Wolff. Ze is de oudste dochter van de Pruisische bevelhebber Fritz Wolff en Margarethe von Etzdorf. Marga is nog geen 4 jaar als haar ouders omkomen in de branding van de Zwarte Zee. Zij en haar zusje worden liefdevol opgenomen door haar grootouders, generaal Von Etzdorf en zijn vrouw. Daar hebben ze de onbekommerde jeugd van de betere klasse.
  • Bij toeval mocht ik eens een rondvluchtje maken. Een andere liefde van mij isIk was meteen verkocht: poëzie. Te pas en te onpas schieten “Dit wil ik, vliegen!” mij gedichten van Heinrich Heine of Joseph Eichendorff te binnen. Stuntvliegen was mijn Vliegen is het waard lust en mijn leven. om voor te sterven … Ik verdiende er de … Wenn dir die Pracht kost mee op airshows. des Himmels einmal Langweile macht … Als tweede ‘man’ op de bok kon zelfs een vrouw geen kwaad doen, en zo werd ik de eerste vrouwelijke piloot van de Lufthansa. Omdat de vliegschool geen vrouwen toeliet, moest ik alles zelfuit boeken leren. Maar toch haalde ik mijn brevet. We vlogen met een Junker F13, een kist waar de piloten in een open cockpit zaten, terwijl alle vier de passagiers een geriefelijke verwarmde cabine hadden. Hier heb ik pas echt leren navigeren
  • Op de terugweg, boven deMet mijn eigen Middellandse Zee vloog ik uren in een onweersstorm. ‘Aagje’vliegtuig ligt danste als een notendopjede wereld aan Nu kon een droom van mij in op een woedende oceaan. mijn voeten. vervulling gaan: langeafstandsvluchten. Teruggeworpen worden op mijn vaardigheden als piloot en op ‘Aagje’ natuurlijk. Samen hebben we de nodige kilometers gevlogen. Onze eerste tocht ging van Berlijn naar Konstantinopel en terug. Mijn grootmoeder financierde Gewoonlijk wordt de regen door een vliegtuig voor me, de propellorwind over de cockpit een Junkers A 52 junior. heengeblazen, zo niet dit keer Ik liet het geel spuiten en was ik doorweekt, uitgeput en noemde het: bang. Maar ‘Aagje’ “Kiek in die Welt”, sleepte me er doorheen. Nieuwsgierig Aagje. Onze volgende tocht, naar de Canarische Eilanden, hadden we bijna niet overleefd.
  • Berlijn, 18 augustus 1931, de stad komt tot leven. Een prachtige ochtend om een vliegtocht van 10.000 kilometer te beginnen. Nachtbrakers zoeken een veilig heenkomen. Winkeliers stallen hun waren uit. Gewone mensen gaan naar hun werk. kortom … Verlaß Berlin, mit seinem dicken Sande Und dünnen Tee und überwitzgen Leuten …
  • Nizhny Krasnoyarsk Krasjnufimsk Overnachten Novgorod Veliki Luki Moskou Kazan Kurgan Novo Sibirsk Tschita tussenlanding Königsberg Werchne Hulun Udinsk Buir Berlijn Waar kan ik overnachten? Waarmee kan ik betalen? Waar kan ik tanken? Onze tocht vraagt een enorme voorbereiding. Allemaal vragen die beantwoord Mukden moeten worden voor de reis begint. Alleen al de toestemming Kejo krijgen voor de verschillende Tokyo Ulsan luchtruimten is een nachtmerrie. Hiroshima Osaka HeT!Eerst volgen we bestaande vliegroutes. Maar Aagje heeft niet zo’n lange adem als verkeersmachines. Vanaf Irkutsk aan het Baikalmeer is Ik moet dus veel vaker tanken. geenbestaande vliegroute, geen monteurs. Hier ben ik op mezelf aangewezen. *Monteur? Nee!
  • Naarmate de tocht vordert, Tot mijn geluk zie ik eenverandert het landschap klein militair vliegveldje.in eindeloze wouden, afgewisseld Ik duik omlaag en schreeuwmet moerassen, zo ver het een soldaat toe, terwijl ikoog reikt. En nergens een gevaarlijk laag over deplek voor een eventuele boomtoppen scheer.noodlanding. Der Abend kommt gezogen, Der Nebel bedeckt die See; Geheimnisvoll rauschen die Wogen, Da steigt es weiß in die Höh Zeg waarde vriend, waar ben ik ergens? U bent in Wolodarsk, kameraad piloot!De spoorlijn, die mijn gids is,speelt verstoppertje.Plotseling kloppen mijn koers, Wolodarsk, ik kan het op dede stand van de zon en de kaart terugvinden. Ik ben verkaart niet meer. Ik volg afgedwaald van mijn route.de verkeerde spoorlijn. Vanaf hier ga ik op kompas op zoek naar Nizhny Novgorod.Ik ben verdwaald!
  • Und meine Seele spannte Weit ihre Flügel aus, Flog durch die stillen Lande,Na Nizhny Novgorod moet ik de Als flöge sie nach Haus.Wolga volgen. Tot mijn opluchting. Vliegen over zulke wouden is hetzelfde als vliegen over zee. Je kunt je nergens op oriënteren en als je benzine op is, kun je nergens een noodlanding maken. De Wolga leidt mij vanzelf Maar de Wolga volgen, makkelijker gezegd dan gedaan. naar mijn volgende bestemming. De Wolga is zo’n enorme rivier, vaak kilometers breed. Zonder kaart en zonder kompas. De vele zijarmen zijn zo groot als kleine binnenzeeën en moeilijk te onderscheiden van de hoofdstroom.
  • Wat een prachtvogels, volmaakte vliegmachines!Ineens kom ik in een vlucht zwanen terecht. Er is geen spoor van paniekonder de vogels. Ik neem gas terug en pas mijn snelheid aan. Samen vliegen weverder, kilometers lang. Dan zwaaien de zwanen af en duiken naar een meerergens beneden ons. Ik geef gas en vervolg mijn koers. Ik heb tranen in mijn ogen. Nooit eerder heb ik de sensatie van het vliegen zo intens beleefd. Ik voel me bevoorrecht en nederig tegelijk.
  • In een bocht van de Wolga ontvouwt zich Kazan, hoofdstad van de Tartaren, geboorteplaats van Lenin. Aan de oever ligthet Kremlin van Kazan met de Sjujumbiketoren, de Blagoveshcensk kathedraal en de Kul Sharif moskee gebroederlijkbinnen de oude stadsmuren. Zoals in de meeste grote steden die ik aandoe, word ik door een vertegenwoordiger van Shell ontvangen. En terwijl ‘Kiek in die Welt’ aan de specialisten wordt overgelaten, laat hij me de stad zien. ‘s Avonds maken we een tocht met een oude stoomboot op de Wolga. Vanaf het dek ziet het Kremlin er adembenemend uit in de ondergaande zon. Mooi, maar ik zit met mijn gedachten in de lucht …
  • Soms weet ik niet meer Door het lange stilzitten gaat mijn rug pijn doen. welke dag of datum En welke houding ik ook probeer aan te nemen, het is. Ik weet alleen maar na vijf minuten is de pijn alweer terug. dat - zolang deze hel duurt - ik alsmaar rechtuit moet vliegen, Mijn gezicht doet pijn. Ik ben verbrand door de zon, het wordt iedere dag erger. De eentonigheid van het landschap, hethypnotische gesnor van de motor en de vermoeidheid doen mij van tijd tot tijd in slaap sukkelen.Aagje vliegt zo rustig, dat ik - om wakker te blijven - op 500 meter boven Siberië mijn post afhandel.
  • Met tegenwind gaat Aagje niet harder dan 60 kilometer Terwijl er iemand op uit wordt gestuurd om een per uur. En ondanks mijn extra tanks heb ik dan benzinedepot in de omgeving op te sporen… te weinig brandstof om het volgende vliegveld te halen.Ik land in een weiland bijhet eerste beste dorp. Nee, ik ben niet gewond! … probeer ik de luchthaven per telefoon te bereiken, Dat trekt dan veel bekijks, het dorp om te laten weten loopt uit. Vaak hebben de dorpelingen nog nooit dat ik later kom. een vliegtuig gezien, laat staan een vrouwelijke piloot. En even zo vaak is er geen of te weinig benzine.
  • Als ik in de Taiga een noodlanding zou moeten maken, zou ik gemakkelijk gewond kunnen raken. Het zou dagen kunnen duren voor er hulp kwam. Mijn hart bonkt in mijn keel bij die gedachte. Snel check ik mijn instrumenten: alles in orde. Vrijwel zeker zou ik ten prooi vallen aan de talloze wolven, die de Taiga bevolken.Ik ben opgelucht, als ik eindelijk mijn bestemming in zicht krijg: Het Baikalmeer. Een machtige binnenzee, zo groot als België.
  • Mein Fräulein! sein Sie munter, Das Fräulein stand am Meere Das ist ein altes Stück; Und seufzte lang und bang, Hier vorne geht sie unter Es rührte sie so sehre Und kehrt von hinten zurück. Der Sonnenuntergang.Zonder de onvolprezen poëzie van Joseph Eichendorff enHeinrich Heine was de tocht mij nog langer gevallen.
  • Hulun Buir, het Mongoolse gazon. Op het vliegveld buiten Hulun BuirNa uren en uren over gras te staat een menigte en de pers mijhebben gevlogen, kan ik er nu op te wachten. eindelijk op landen. Wie is dat? Dat is Amy niet! Kennen we die? Altijd weer Amy Johnson, die goed gekleede pilote met dat engelengezicht. Ze wordt op haar lange afstandsvluchten vergezeld door een technicus, terwijl ìk Tenminste dat lijkt zo. In werkelijkheid alles zelf moet doen. verwachten ze niet mij, maar de Britse aviatrice Amy Johnson. Later zou Amy trouwen met Jim Mollison, die haar ten huwelijk vroeg binnen acht uur na hun eerste ontmoeting. In 1941 had ze pech en moest zich redden met een parachute. Ze kwam in de monding van de Thames terecht, waar ze nog wel levend in het water is gezien. Maar redding kwam te laat en haar lichaam is nooit gevonden.
  • Ik laat Rusland achter mij en volg de rails van de Trans Siberië Expres. Op zeker moment ben ik het smalle spoor kwijt in de mateloze vlakte van Binnen-Mongolië. Am fernen Horizonte Erscheint, wie ein Nebelbild, Die Stadt mit ihren Türmen In Abenddämmrung gehüllt. Een grote gele vogel, die lawaai maakt met een mens erin. Is dat vooruitgang? ? Wie hier een landing maakt, wordt onthaald op thee met kamelenmelk door altijd glimlachende mongolen. * Maar tot mijn geluk zie ik een kleinerookpluim in de verte: een stoomloc van de Trans Siberië Expres. Ik besluit met de Het is moeilijk te geloven, dat dit trein mee te vliegen en duw de vriendelijke, gastvrije volk afstamt stuurknuppel naar voren. *Welkom van de wrede Ghengis Khan.
  • Japan bezet Mantsjoerije *Mukden, hoofdstad van Mantsjoerije. Hier heb ik en stelt de laatste een dag oponthoud, omdat de papiern voor Chinese keizer, Aisin-Gioro Puyi, Japan nog niet in orde zijn. In de straten van aan als Staatshoofd van Manchukuo, Mukden wemelt het van de soldaten. de Japanse vazalstaat. Puyi is niet meer dan een marionet in handen van de Japanse generaals. Alleen een enkel stempeltje houdt mij nog aan de grond. Ik wil verder! Door dat hele gedoe in Mantsjoerije ben ik later, op de terugweg, gedwongen een andere route van Tokyo naar Berlijn te vliegen. Op 18 september, enkele weken na mijn vertrek, wordt een Japanse spoorlijn in Mukdenopgeblazen. Het ‘Mukden incident’, aanleiding voor Japan om Mantsjoerije binnen te vallen. * het huidige Shenyan
  • Verschillende keren werd ik door Russische militaire vliegers tegemoet gevlogen. Zoals hier met twee Polikarpovs. Het weer was een andere factor van betekenis. Soms een vriend met een warm hart, soms een aartsvijand met moordplannen.Vanaf de Oeral mistte het iedere ochtend. Dat was wel prettig, want de Hoewel mijn vertrek daardoor werd Russische vliegvelden waren vaak uitgesteld en het aantal vliegbare uren slecht zichtbare of helemaal niet per dag een stuk minder werd, was gemarkeerde grasveldjes ik hier in mijn hart wel blij mee. midden in de wouden. Zo kon ik een paar kostbare uurtjes Het oponthoud in Mukden frustreerde me enorm, slaap aan mijn nachtrust toevoegen. maar later bleek dat ik daardoor een tyfoon in Korea was misgelopen.
  • De Japanse Zee. Ik ben nooit dol geweest om over zee te vliegen.Mijn angstigste momenten waren boven zee,maar ook mijn mooiste. Zoals nu, als een blauwe vinvis op de vlucht slaat voor de schaduw van Aagje. En dan eindelijk een streep aan de horizon, die snel groter wordt, Honshu, het grootste eiland van Japan. Het is ons gelukt! Mijn vreugdekreet waait weg in de propellorwind.
  • 29 Augustus 1931 om 4 uur in de namiddag landen Aagje en ik op het vliegveld van Tokyo. Ik was dodelijk vermoeid, maar voelde dat niet in de euforie van het warme ontvangst. Domo arigato goizamas! Tokyo. Een stad waar het oude en het nieuwe Japanhand in hand gaan. Waar dames in kimono en op houtensandalen net zozeer onderdeel van het straatbeeld zijn, als auto’s of elektrische trams. Dat Tokyo was de eindbestemming voor mij en Nieuwsgierig Aagje. *Heel hartelijk dank
  • Op het vliegveld van Mouslimieh landde ze met de wind in de rug, waardoor ze voorbij het einde van de baan een neuslanding maakte. Het vliegtuig was lichtbeschadigd. 28 mei 1933. De laatste vlucht van Marga von Etzdorf eindigde in Syrië, destijds onder Frans mandaat. Jong, mooi, getalenteerd. Wat een Geen afscheidsbrief, verspilling!Marga wilde even liggen om bij te komen. geen verklaring,De hoffelijke Fransen boden haar een kamer niets! met een bed aan. Na een halfuur klonken er twee schoten, kort na elkaar. Men trof Marga op het bed met een automatisch pistool in haar hand. De kogels waren door EINDE de kin haar hoofd binnengedrongen. ze was al dood. Niemand heeft ooit begrepen, waarom Marga zich van het leven beroofde. Ze was 26 jaar jong.