VW: Happy Family?
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

VW: Happy Family?

on

  • 485 views

 

Statistics

Views

Total Views
485
Views on SlideShare
437
Embed Views
48

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

3 Embeds 48

http://lj-toys.com 23
http://www.slideshare.net 14
http://l.lj-toys.com 11

Accessibility

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

VW: Happy Family? VW: Happy Family? Presentation Transcript

  • VW: Happy Family? Generaties: (1.) Nel (ouderdom) (2.) Jeffrey (ouderdom) x Carlijn (honger) (3.) Rebecca (ouderdom) x Xander (geest), Lara x Ciske (geest) x Tom, Marc (honger) (4.) Nina, Tessa, Roy, Patrick Vorige keer mocht ik de familie 1 dag besturen. Tussen Tessa en Roy ging het steeds slechter. De tweeling ging een dagje shoppen en Nina ontmoette Scott, met wie ze meteen een date kreeg. Op een avond overleed Rebecca in haar slaap. Haar zusje Lara was er kapot van – in tegenstelling tot Roy, die het niets kon schelen dat zijn moeder gestorven was…
  • Het was midden in de nacht, maar Tessa kon niet slapen. Eerst had ze nog urenlang de dictees van haar leerlingen nagekeken – maar daarna verveelde ze zich weer. Ze bleef maar piekeren over de dood van haar tante Rebecca, en dat haar moeder daar zo verdrietig om was. Ook spookte Roy door haar hoofd. Onrustig begon ze wat te schilderen in de gang, tot de persoon uit haar gedachten ineens naast haar stond.
  • ‘ Door die pestherrie van jou kan ik niet slapen, trut!’ riep Roy en hij balde zijn vuisten. ‘ Rot op, ga uit m’n buurt.’ Tessa keek hem angstig aan.
  • Het palet trilde in haar hand. Toen haalde ze diep adem, en zei: ‘ Ik ben hier niemand tot last, Roy. Schilderen maakt geen herrie.’ ‘ Hou je bek! Ga gewoon weg hier, lelijk wijf! Ik wil je niet in de buurt van m’n kamer hebben, rot op!’ brulde Roy.
  • Tessa voelde de angst zich in haar buik samenballen en ze beet op haar lip. Moest ze weggaan? Moest ze Roy weer gehoorzamen, zonder iets te zeggen? Net op dat moment kwam haar zus de gang op. ‘ Ga terug naar bed, Roy.’ zei ze kortaf terwijl ze langs hem liep. ‘ En jij ook, Tess. Schilderen maakt inderdaad geen herrie, maar het is toch rustiger voor iedereen als je in je bed ligt.’
  • Even keek Tessa haar zus verward na. Had Nina alles gehoord? Toen Nina in de badkamer verdwenen was, keken Roy en Tessa elkaar zwijgend aan. Toen draaide Roy zich om, en trok zijn slaapkamerdeur met een klap achter zich dicht.
  • Toen ook Tessa en Nina weer in bed lagen, was de rust teruggekeerd in het huis. Tenminste, zo leek het. Lara sliep niet. Al dagen kon ze niet meer slapen. Er ging geen seconde voorbij dat ze niet aan haar zus dacht, of aan alle andere mensen die overleden waren. Het maakte haar angstig en wanhopig.
  • De volgende ochtend stond Nina weer fris en fruitig naast haar bed. Haar date, die vorige avond, met Scott was geweldig leuk geweest. Tijdens de film hadden ze handjes vastgehouden, en ze deelden de popcorn. Nina glimlachte. Er was absoluut een klik tussen hen. Ze moest hem gauw weer zien! Toen ze in de spiegel keek, bedacht ze dat ze haar haren wel eens anders kon doen. Snel haalde ze haar vlechten los, en keek goedkeurend naar haar spiegelbeeld.
  • Nina’s zusje was minder vrolijk. Ze had die nacht geen oog meer dicht gedaan. Nu stond ze in de keuken en probeerde een ontbijtje te maken, maar het lukte niet. Steeds sprongen de tranen weer in haar ogen. Bij ieder geluidje schrok ze, bang dat Roy er zou staan. ‘ Meisje toch.’ zuchtte Lara en ze liep naar haar dochter toe. Zacht legde ze haar arm om haar dochter heen. Ze baalde ervan dat Roy zo’n onmogelijke jongen was geworden.
  • ‘ Als hij je weer lastig valt, moet je het gewoon zeggen. Okee?’ vroeg Lara. ‘ Ja…’ snikte Lara. Maar van binnen wist ze dat ze dat niet zou doen: dan zou Roy haar alleen maar weer uitlachen. ‘ Hij is gewoon zo gemeen, mam. En ik weet niet wat ik ertegen moet doen.’ zuchtte Tessa. ‘Ik word er echt gek van.’ ‘ Vergeet niet dat we er altijd voor je zijn, Tess. Tom en ik. En Nina.’
  • Nog steeds verdrietig vertrok Tessa naar school, waar ze haar rol als lieve juf aannam en even al haar zorgen vergat. Nina werkte een paar dagen per week in de politiek, maar was vandaag vrij. Met bonzend hart draaide ze Scott’s nummer, dat hij haar in de bioscoop gegeven had. ‘ Hey, zin om langs te komen?’
  • Even later stond hij voor de deur, en meteen maakte Nina’s hart een sprongetje. Hij had écht iets leuks… zijn ogen waren zo mooi, en zijn lach…! ‘ En, goed geslapen?’ vroeg Scott. ‘Of kreeg je nachtmerries van de film?’ ‘ Ik? Nee hoor, dat kan ik beter aan jou vragen! Je kneep gisteren zowat m’n hand fijn bij de enge scènes!’ grapte Nina.
  • Scott bleef de hele dag. Ze zaten een tijdje in de tuin, bestelden een pizza en keken tv. Toen het tijd was om te gaan, ging Nina nog even mee naar buiten. Het was inmiddels donker geworden. ‘ Eh, Scott…’ begon ze aarzelend. Wat gek – normaal was ze nooit verlegen! ‘ Ik, eh… vond het echt heel leuk vandaag.’
  • ‘ We moeten gauw weer afspreken.’ zei ze zachtjes, en ze keek onzeker naar zijn gezicht. ‘ Goed idee.’ zei hij warm, en hij glimlachte naar haar. ‘Ik vond het ook echt superleuk vandaag. Met jou.’ Die laatste woorden gaven Nina de kriebels, en giechelend frummelde ze met haar vingers.
  • ‘ Zal ik anders morgenavond weer langskomen?’ stelde Scott na een korte stilte voor. Meteen verscheen er een brede glimlach op Nina’s gezicht. ‘ Super! Ja, is goed!’ Van blijdschap kwam ze haast niet uit haar woorden. ‘8 uur?’ ‘ Prima. Zie ik je dan weer.’
  • ‘ J-ja, tot morgen dan.’ stamelde Nina. Het afscheid naderde – wat moest ze doen? Zou ze hem al kunnen zoenen? Zo snel al? Of moest ze zijn hand schudden? Of hem een knuffel geven? Scott loste het probleem op, door nonchalant een paar stappen weg te lopen, en toen met een stralende lach zijn hand op te steken. ‘ Tot morgen, Nien.’ Hij knipoogde naar haar. Giechelend zwaaide Nina terug, en keek hem na toen hij de straat uit liep.
  • Dolverliefd danste Nina door het huis, en genoot met volle teugen van het moment. Wat was het leven heerlijk! Maar hoewel ze vol energie zat, moest ze toch naar bed. Stilletjes kleedde ze zich om en stapte onder de dekens. Haar zus lag ook al in bed, ze had haar ogen dicht maar Nina wist niet of ze echt al sliep. ‘ Welterusten,’ fluisterde ze, maar ze kreeg geen antwoord.
  • Even later was de tweeling in diepe slaap. Hun moeder had weer een slapeloze nacht. Nadat ze een tijdje bij de graven in de tuin had gezeten, dwaalde ze wat door het huis. Even bleef ze staan in de donkere slaapkamer van haar dochters. Herinneringen kwamen boven – aan hun tijd als baby’s, peuters – aan de tijd dat hun papa Ciske ze voorlas en spelletjes met ze deed.
  • Een rilling trok over haar rug. Het leven kon soms raar lopen. Gelukkig was de tweeling opgegroeid tot sterke, volwassen vrouwen. Die zouden er wel komen, dat wist Lara zeker. Nina had een eigen wil en een sterk karakter – Tessa was wat stiller, maar ook zij wist wat ze wilde. Nog even keek Lara naar haar meiden, en ze glimlachte. Ze was trots op ze.