VW: Happy Family?

VW: Happy Family? Generaties: (1.) Nel (ouderdom) (2.) Jeffrey x Carlijn (honger) (3.) Rebecca, Lara x Ciske, Marc (honger) De vorige keer was er een belangrijke gebeurtenis: Lara ging trouwen! Het jonge stel was dolgelukkig. Rebecca moest nog een beetje wennen aan het nieuwe gezinslid. Ondertussen werd haar e-mailcontact met Xander steeds beter. En Jeffrey groeide op tot oudere.

Dag 1 van 2 dagen toekijken Jeffrey kon niet slapen en neusde wat rond op Rebecca’s computer. Hij vond het leuk om filmpjes te kijken van jongleurs, buiksprekers of clowns, om ervan te leren voor zijn werk. Ineens viel zijn oog op een document met de titel ‘Xander <3’. Even wierp hij een blik op zijn slapende dochter. Toen opende hij het, en begon te lezen.

Nee, dit mocht hij niet doen. Snel sloot hij het document weer af. Maar hij had al genoeg gezien, om te weten dat zijn dochter die Xander leuk vond. ‘ P-pap? Wat doe je?’ klonk het slaperig. ‘ O, hee!’ zei Jeffrey een beetje betrapt. Even was het stil. ‘Wie is Xander?’ Meteen werd Rebecca knalrood en ongelofelijk zenuwachtig.

‘ Eh, Xander, dat is…eh…hij is iemand die ik op internet heb leren kennen.’ stamelde Rebecca onzeker. ‘We mailen met elkaar.’ ‘ Okee.’ glimlachte Jeffrey. ‘Ken je hem al lang?’ Rebecca knikte. ‘ Hij is echt heel aardig, pap.’ ‘ Heel aardig, ja…’ knipoogde Jeffrey. ‘Volgens mij heb jij een oogje op hem!’

Rebecca hapte geschokt naar adem, maar begon toen te lachen. ‘ Okee, je hebt me door!’ Jeffrey lachte ook. ‘ Maar Becky,’ zei hij even later serieus. ‘Ik ben wel blij voor je. Dat je iemand hebt waar je het zo goed mee kan vinden.’ ‘ Thanks,’ knikte Rebecca.

‘ Ik ben zwanger!’ brulde Lara die nacht door het huis. Meteen kwam iedereen naar haar slaapkamer gestormd, en verdrongen zich om haar heen om haar buik te bewonderen. ‘ Wauw. Ik word opa.’ mompelde Jeffrey met grote ogen. ‘ En ik word vader!’ mompelde Ciske al even stomverbaasd. ‘ En ik word moeder, wat dacht je daarvan!’ giechelde Lara.

Tijdens haar zwangerschap werd Lara door iedereen vertroeteld. Lekkere omeletten als ontbijt, zo veel ze maar wilde. Ze moest nu immers ook voor de baby eten! Iedereen liep achter haar aan met eten, drinken, warme dekentjes, boeken en dvd’s. Ze mocht zich geen moment vervelen!

‘ Lieve Xander,’ mailde Rebecca. ‘Mijn zusje is zwanger! Can you believe it? In mijn ogen is ze eigenlijk nog steeds het kleine meisje. Gek hè? Ik ben echt benieuwd naar het kindje. Papa is echt dolblij dat hij nu opa word. Hij loopt de hele dag te zingen. Hoe is het met jou? Alles goed op je werk in de ambulance? Ik hoop dat je snel terug mailt ;). Xxx Becky.’ Tevreden klikte Rebecca op ‘verzenden’. Mailen met Xander was zo heerlijk! Soms msn’den ze ook, en dat was bijna nóg leuker!

En meteen kwam Xander online. Ze begonnen een gesprek, stuurden elkaar gekke filmpjes en grappige emoticons. ‘ Ik vind je echt heel leuk Becky’ stond er ineens. Met grote ogen keek Rebecca naar het scherm. ‘ Ik jou ook.’ typte ze terug. ‘ We kennen elkaar nou al zo lang.. We zouden eens moeten afspreken.’ typte Xander.

Even schrok ze. Afspreken? Kon dat wel? Was het niet gevaarlijk? Ach, natuurlijk niet. Xander was Xander. En hij was geweldig. ‘ Lijkt me tof.’ typte ze terug. ‘Jammer dat we zo ver van elkaar af wonen.’ ‘ Ik weet een game centrum, dat ligt ongeveer in het midden. Kunnen we daar afspreken.’ typte Xander. Ze praatten nog wat, maar toen moest Xander weg en sloot ook Rebecca af.

‘ Tim?’ bubbelde Ciske met zijn mond vol tandpasta. Vanaf de wc keek zijn vrouw hem met een vies gezicht aan. ‘ Nee, dat is een stomme naam! Robert? Stefan? Bart?’ ‘ Nee joh!’ riep Ciske en de hele spiegel zat meteen vol witte spetters. ‘ O, kom op! We moeten toch een naam voor ons kind vinden!’ zuchtte Lara.

‘ Ik weet wat. Als het een jongen is, noemen we hem Ciske. En een meisje noemen we Lara!’ grijnsde Ciske. ‘ Ja, die is lekker.’ proestte Lara hoofdschuddend. ‘ Grapje!’ ‘ Ja ja. Wat denk je van Frank? Of, eh, Vincent?’ Het vinden van een mooie naam zou nog niet zo makkelijk worden…

‘ Ik weet zo veel leuke namen!’ jubelde Rebecca die avond. ‘Roxy, Lily, eh, Ryan, Roy, John, Chrystel, Myra…Jason!’ ‘ O kom op… zo noem jij je kinderen maar!’ giechelde Lara. ‘ Okee, okee!’ lachte Rebecca. ‘Maar ik zou maar opschieten met die namen als ik jou was. Straks is die baby er, en heeft ‘ie geen naam!’

‘ Dat zal echt niet gebeuren, hoor.’ Lara stak haar tong uit naar haar zus en ging de keuken opruimen. Ze hoorde voetstappen, en iemand deed de koelkast open. ‘ O, Cis,’ begon ze, zonder om te kijken. Maar toen ze op stond, zag ze dat er helemaal niemand in de keuken was.

Het was laat op de avond, maar Jeffrey kon nog lang niet slapen. Hij kon aan niets anders meer denken dan de baby. Hij werd opa, opa opa opa!

‘ Al namen bedacht?’ grijnsde hij die nacht tegen Ciske. ‘ Oh, pa!’ riep hij zogenaamd boos uit. ‘Dat komt echt wel goed!’ Ze lachten. ‘ Ach, het maakt me ook niet zo veel uit hoe het kindje heet. Als het maar gezond is.’ zei Jeffrey.

‘ Dat is het belangrijkste.’ knikte Ciske. ‘ Ik denk dat het een jongen wordt.’ ‘ Echt? Ik dacht juist een meisje!’ riep Jeffrey. ‘ We zullen snel zien wie er gelijk heeft.’

‘ Auw!’ riep Lara. ‘Een beetje rustig daar binnen, ja?’ De baby schopte al de hele nacht, zo erg zelfs dat ze er niet van kon slapen. Het was wel een kleine druktemaker!

Ze ging maar even naar beneden, om wat koekjes te eten. Maar toen ze in de keukenkastjes stond te rommelen, hoorde ze ineens een vreemd geluid achter zich. Langzaam draaide ze zich om, en werd toen bleek van schrik. Een geest! Van…Marc? Ze zette het op een krijsen.

Haar gegil maakte Rebecca wakker, die in Nels oude kamer had geslapen. ‘ Wat is er?’ riep Rebecca, maar ze kreeg geen antwoord. Snel haastte ze zich uit bed.

‘ M-Marc…’ stamelde Lara doodsbang. Ze keek om zich heen, maar er was niets meer te zien. Ineens kon ze haar plas niet meer ophouden, en alles liep langs haar benen. ‘ O nee,’ kermde ze. Ze schaamde zich kapot!

‘ Waarom gilde Lara zo hard?’ vroeg Rebecca toen ze in de keuken aan kwam. ‘ Ze had in haar broek geplast.’ zei Ciske. ‘Ze staat nu onder de douche.’ ‘ Vaag. Waarom dan? Was er iets gebeurd?’ Ciske haalde zijn schouders op. ‘ Zwangere vrouwen, die zijn gewoon onvoorspelbaar.’

Dag 2 van 2 dagen toekijken ‘ Gaat het weer?’ vroeg Becky even later. Ze gooide een dartpijltje en Lara at stilletjes een beschuitje. ‘ Het gaat wel. Ik ben gewoon erg moe.’

Toen het lunchtijd was, maakte Rebecca chili con carne voor het hele gezin. Lara moest immers goed te eten krijgen! ‘ Wat goed van je, Becky.’ zei Jeffrey goedkeurend. ‘Je bent echt een goede hulp.’

‘ Maar…denk ook eens aan jezelf.’ zei Jeffrey ineens serieus. ‘Die jongen van internet… Heb je daar nog steeds contact mee?’ ‘ Natuurlijk.’ bloosde Rebecca. ‘ Nou, maak daar dan werk van, meisje! Spreek wat af! Kijk of het in het echt ook zo goed klikt! Have fun!’ zei Jeffrey enthousiast.

‘ Ik…eh…’ stamelde Rebecca. Ze sloeg haar ogen neer. ‘ Natuurlijk moet je wel voorzichtig zijn. Straks is hij heel anders dan hij zich voordoet. Maar ik gun het je gewoon, Becky. Een beetje geluk voor jou helemaal alleen.’ Rebecca glimlachte zwakjes.

Op haar kamer barstte ze in tranen uit. Waarom was haar vader zo ongelofelijk lief? Waarom sprak hij precies de woorden uit die zij van binnen voelde? Ze wilde zo graag met Xander afspreken. Natuurlijk was ze onzeker. Maar dit gedoe over internet begon haar zo te vervelen. Het was niet leuk meer. Ze miste Xander. Ze wilde bij hem zijn – in het écht.

En toen kroop ze achter de computer, voor misschien wel het belangrijkste mailtje dat ze ooit geschreven had. ‘ Ik ben verliefd op je. Al heel lang.’ schreef ze. Alles wat ze voor hem voelde, al haar gedachten – ze gooide het eruit. Hij moest de waarheid weten. Ze was bang, maar dit moest gebeuren. Anders bleven ze vast voor eeuwig mailen, en zou er nooit iets anders gebeuren.

Nadat ze op ‘verzenden’ geklikt had, welde er weer een snik op in haar keel. Ze veegde haar tranen weg, maar er stroomden alweer nieuwe over haar wangen. Straks vond hij haar raar. Okee, hij had gezegd dat hij haar leuk vond. Dat wist ze ook wel. Maar ze was zo eerlijk geweest in deze mail. Het was eng.

Lara en Ciske wisten niets van Rebecca’s problemen. Zij hadden genoeg aan elkaar en de toekomstdromen over hun kindje. ‘ Dus zijn we het eindelijk eens?’ vroeg Ciske en hij kuste Lara op haar wang. ‘ Ik denk het!’ giechelde Lara. ‘Ons kindje zal niet naamloos blijven.’ Ze lachten allebei en legden hun handen op Lara’s buik. Hun kindje…

‘ Het kan nu elk moment komen.’ zei Lara zacht en ze keek Ciske diep in zijn ogen. ‘ Ik ben echt ontzettend nerveus.’ bekende Ciske onzeker. ‘ O, schatje toch!’ glimlachte Lara en ze omhelsde hem. ‘Zoek afleiding. Ik ga proberen nog wat te slapen. Ik zal m’n kracht hard nodig hebben!’ ‘ Welterusten.’ Ze kusten elkaar en Ciske liep de kamer uit.

Dag 1 van 3 dagen spelen Urenlang doolde hij door het huis. Hij kon niet slapen, daar was hij te rusteloos voor. Wat moest hij dan gaan doen? Hij zocht nutteloze klusjes om te doen, en zapte onophoudelijk alle zenders af. Wanneer zou het kindje komen? Hoe zou het eruit zien? Was het een jongen of een meisje?

Zou het… Ciske’s gedachten werden ruw onderbroken door een ijselijke kreet. Met een ruk keek Ciske naar het plafond. De bevalling was begonnen! ‘ CISKE!’ brulde Lara en ze greep met beide handen naar haar buik.

‘ Ik kom eraan!’ brulde Ciske terug. Zijn gympen piepten op de houten vloer van de gang en hijgend gooide hij de slaapkamerdeur open. ‘ Hier ben ik, Laar. Het komt goed.’

‘ Cis ik ben bang!’ jammerde Lara. ‘Het doet zo’n pijn!’ ‘ Rustig Laar, rustig…ga op bed liggen. Ik ben er voor je.’ ‘ Nee Ciske! Hoe kan ik nou rustig zijn als… AAAH!’ Met grote ogen van angst keek Ciske naar zijn vrouw. Hij voelde zich vreselijk machteloos…

De deur werd open gegooid en Jeffrey stormde naar binnen. ‘ De bevalling is begonnen.’ deelde Jeffrey heel overbodig mee. ‘ Och.’ stamelde Jeffrey bezorgd. ‘ Sta daar niet zo!’ jammerde Lara. Een hartverscheurende kreet klonk door de nacht.

Eindelijk lukte het Ciske om zijn vrouw wat te kalmeren. Jeffrey verliet angstig de kamer. Hij had drie bevallingen met zijn vrouw mee gemaakt, maar dit werd hem toch te veel. Zijn kleine meisje zo te zien lijden… Dat kon zijn oude hart even niet meer aan. Urenlang wachtte hij in de woonkamer tot hij babygehuil zou horen.

En eindelijk – eindelijk was ze daar. Het dochtertje van Ciske en Lara. ‘ Een meisje, een meisje!’ jubelde Lara dolenthousiast. ‘ Kijk dan toch, wat is ze mooi!’

‘ O Cis, ik hou van je!’ zwijmelde ze. ‘Kijk dan toch naar haar, wat een…’ Ineens greep ze naar haar buik. ‘ Ciske…’ stamelde ze en haar ogen werden groot van schrik. ‘ Laar? Laar wat is er!’ riep Ciske gestresst.

‘ Ik denk dat er…nog een kindje komt!’ En ja hoor – daar kwam het tweede dochtertje ter wereld. ‘ We hebben een tweeling?’ bracht Ciske stomverbaasd uit. ‘ Twee prachtige meiden!’ riep Lara en de tranen stroomden over haar wangen. (EEN TWEELING!! Ik heb serieus NOOIT tweelingen!)

Tessa & Nina

Generaties: (1.) Nel (ouderdom) (2.) Jeffrey x Carlijn (honger) (3.) Rebecca, Lara x Ciske, Marc (honger) (4.) Tessa, Nina - Even tussendoor -

‘ Ik ben de gelukkigste man op aarde.’ fluisterde Ciske hees, en hij staarde zonder iets te zien voor zich uit. ‘ O, gekkie! We hebben een tweeling! Een tweeling!’ Lara sprong op haar man af en zoende hem vol passie. Ciske lachte en veegde de tranen van zijn gezicht.

‘ Is de…baby al geboren?’ Stilletjes stond Jeffrey in de deuropening.

‘ O papa!’ krijste Lara en ze vloog hem om de hals. ‘ Het is een tweeling! Het zijn twee dochters, pap!’ De oude man hapte naar adem. ‘ Ben ik opa van een tweeling? O, Lara!’ En nu stroomden ook bij hem de tranen over de wangen.

‘ Dit is Tessa,’ zei Lara trots en ze overhandigde de baby aan haar vader. ‘ Ah, zij lijkt op ons hè Laar!’ grijnsde de oude man. ‘Zelfde huidskleur en mooie zwarte haartjes!’ ‘ Maar mijn blauwe ogen!’ riep Ciske.

‘ Geef haar maar een flesje, pa.’ zei Ciske. Voorzichtig liep Jeffrey met Tessa naar beneden. Ongelofelijk… Zo’n klein wondertje.

Fluitend kwam Rebecca de keuken in. Zij had niets gemerkt van de bevalling. ‘ Een baby!’ krijste ze, toen ze Ciske met het meisje zag. ‘Damn, ik ben overal doorheen geslapen! Wat is het, een jongen of een meisje?’ ‘ Nou, dit is een meisje…’ begon Ciske.

‘ Ja…en?’ vroeg Rebecca verward. ‘ Dit is Nina,’ zei Ciske, op diezelfde geheimzinnige toon. Toen draaide Jeffrey zich langzaam om. In zijn armen lag nóg een baby! ‘ En dit is Tessa!’ vulde hij zijn schoonzoon aan.

‘ What the…’ begon Rebecca met grote ogen. ‘Twee baby’s? Is het een tweeling? Wauw!’ ‘ Tessa en Nina, de nieuwe aanwinsten van de familie.’ grijnsde Jeffrey trots. ‘ Wat zijn ze cute!’ jubelde Rebecca.

‘ Maar nu is het tijd voor deze twee ‘cuties’ om te gaan slapen.’ knipoogde Jeffrey. Samen met Ciske bracht hij de twee dames naar bed.

Lara voelde zich alsof ze begon aan een nieuw leven. Alles was ineens zo anders. Nu was ze moeder. Van een tweeling zelfs! Ook begon ze aan haar baan in het onderwijs, wat best spannend was.

Dolenthousiast mailde Rebecca naar Xander over de tweeling. In haar inbox vond ze twee nieuwe mailtjes van hem, die ze met een brede glimlach op haar gezicht las. Hij maakte haar zo blij. En het was nu wel duidelijk dat hij haar óók erg leuk vond…

‘ Pap,’ aarzelde Rebecca aan tafel. ‘Zou je het echt…echt goed vinden als ik Xander zou ontmoeten?’ ‘ Xander? Oh, die jongen van internet? Natuurlijk, meid. Je bent oud en wijs genoeg! En ik gun het je. Jullie mogen elkaar erg graag, toch?’ Rebecca werd rood en knikte. En ze was blij dat haar vader er zo over dacht.

De zorg voor de tweeling kostte veel tijd. Gelukkig waren er altijd wel wat mensen thuis om voor de meisjes te zorgen. De kleine Tessa was het vrolijke, lieve type. Terwijl de kleine Nina meer een brutaaltje was en snel boos werd.

De maanden gingen voorbij. De tweeling groeide als kool. Buiten was het koud en donker – binnen was alles warm en liefdevol. Het verleden leek heel ver weg in deze gelukkige tijd. Alleen de drie graven, buiten in de sneeuw, herinnerden nog aan de rampen die hier ooit gebeurd waren.

Tussen Rebecca en Xander waren ook belangrijke dingen gebeurd. Op een donkere avond haalde Rebecca diep adem, en zei: ‘ Ik ga morgen iemand ontmoeten, die ik via internet heb leren kennen.’ Even was het stil. ‘ Wat apart.’ zei Ciske vriendelijk. ‘Echt iets voor jou! Hopelijk is hij in het echt niet heel anders dan via de computer.’

‘ Ik ken hem al heel lang…’ vertelde Rebecca onzeker. ‘Een paar jaar al. En, het klikt echt heel erg goed.’ ‘ Hmm…’ grijnsde Lara geheimzinnig. ‘Zie ik een opbloeiende liefde?’ Rebecca werd knalrood. ‘ Sorry!’ giechelde Lara. ‘Ik hoop dat jullie ontmoeting leuk wordt!’

Toen ze klaar waren met eten, spitste Lara haar oren. ‘ Zo te horen zijn die twee weer wakker.’ Ciske hoorde het nu ook, de meisjes huilden. ‘ Tijd om luiers te verschonen!’ riep hij toen ze de babykamer in liepen. ‘ Allemaal in de rij wachten!’

De oude Jeffrey was intussen druk bezig de oude kamer van oma Nel te verbouwen. Dat hij nu in Lara’s oude kamertje sliep, vond hij toch niet zo leuk. Hij had meer ruimte nodig. Hij was tevreden met het resultaat: het was helemaal zijn eigen plekje geworden, met zijn eigen spullen.

Er stond een grote spiegel, zodat hij zijn acts en grappen goed kon instuderen. Nu was hij jongleur. Zou het nog lang duren voor hij de top van zijn carrière bereikte? Dat was nog steeds zijn grote wens. In zijn nieuwe kamer stond ook een microfoon. Jeffrey vond het heerlijk om gekke liedjes te zingen, of cabaret te doen.

‘ Zo, allebei weer een lekker schone broek?’ piepte Lara tegen de kleine Nina. De baby pruttelde wat boze geluidjes. Tessa was alweer in slaap gevallen, tegen haar vaders schouder aan. ‘ Wat een lieffies zijn het toch…’ zei Lara hoofdschuddend. Zij en Ciske keken elkaar diep in de ogen, en ze glimlachten.

Dag 2 van 3 dagen spelen De volgende ochtend stond Rebecca al om half 6 naast haar bed. De zenuwen gierden door haar lijf, ze kreeg er gewoon buikkramp van. Vandaag was de grote dag. Eindelijk zou het gaan gebeuren… ze zou Xander gaan ontmoeten!

Wat moest ze in hemelsnaam aantrekken? Ineens leken al haar kleren stom. Nerveus graaide ze door haar kledingkast, en smeet broeken, shirts en jurkjes door de kamer heen. Niks, niks, niks was goed genoeg voor een dag als vandaag!

Uiteindelijk vond ze een setje wat er wel mee door kon. Aan tafel schrokte ze snel een kommetje cornflakes naar binnen. En toen moest ze gaan, naar de bus, en daarna met de trein, en daarna met de taxi… Ze had een lange reis te gaan, maar het zou het vast waard zijn.

‘ Naar het GameCentrum.’ zei ze twee uur later tegen de taxichauffeur. Ze was er nu bijna. Haar lichaam trilde van de zenuwen. Xander, Xander… ze ging hem eindelijk in het echt zien. Na een half uur rijden stopte de taxi. Rebecca wilde bijna niet uitstappen, zo bang was ze. Maar ze deed het toch maar. Ze haalde diep adem en stapte de sneeuw in.

Met knikkende knieën liep ze het gebouw binnen. Meteen werd ze overvallen door het geluid van flipperkasten, biljartballen, rockmuziek en het gepiep van playstation games. Onzeker liep ze een paar stappen en keek om zich heen. Was Xander er al? ‘ Becky?’ klonk het toen achter haar.

Als in een droom draaide Rebecca zich om. En daar, in het licht wat door de glazen deur naar binnen viel, stond hij. Xander. In levende lijve. Eindelijk waren ze samen. In dezelfde ruimte, waar ze dezelfde lucht in ademden. Een eeuwigdurend moment stonden ze zo tegenover elkaar.

Toen schoten ze allebei tegelijk in de lach. Het ijs was gebroken. ‘ Becky.’ lachte Xander en hij sloeg zijn armen om haar heen. Overdonderd liet ze het toe. Nooit had iemand haar zo spontaan omhelsd.

‘ Xander,’ lachte ze en even sloot ze haar ogen om van het moment te genieten. In zijn armen… Na zo veel jaren internet contact. Hij rook lekker. En zijn armen waren zo sterk, en toch zo liefdevol. Snel knipperde ze met haar ogen. Ze moest zichzelf in de hand houden!

‘ Potje flipperen?’ stelde Xander voor, en Becky knikte. Hij had een mooie stem. Laag, mannelijk, maar toch vrolijk en stoer. Hij begon te spelen, maar ze lette nauwelijks op het spel. Ze keek alleen maar naar zijn bewegingen, naar zijn gezichtsuitdrukkingen, naar zijn zwarte haar.

En hoe langer ze samen waren, hoe meer het leek alsof ze elkaar écht al jaren kenden. Het klikte net zo goed als via internet – het klikte nu zelfs béter! Met elke minuut die verstreek, werd Rebecca er zekerder van: dit was de man van haar dromen!

‘ Wauw, je bent echt goed zeg!’ zei ze toen hij voor de vierde keer zijn record verbroken had. Hijgend wiste Xander het zweet van zijn voorhoofd, en glimlachte toen. ‘ Thanks, Beck.’

Hij schonk haar een stralende glimlach, die haar helemaal week maakte. Ongemakkelijk wiebelde ze met haar benen, en staarde naar zijn gezicht. ‘ Ik, eh…’ begon ze. Maar ineens wist ze niet meer wat ze wilde zeggen. ‘ Zullen we gaan zwemmen? Er is hier buiten een zwembad.’ zei Xander opgewekt.

‘ Okee, best…’ stamelde Rebecca en ze volgde hem naar buiten. ‘ Kom nou!’ riep Xander vanaf de duikplank. ‘ Ja ja, ik kom al.’ Rebecca stak haar tong naar hem uit. Toen ze haar bikini aan had, klom ze achter hem de duikplank op. Toen gaf ze hem ineens een enorme duw, waardoor hij met een schreeuw in het water plonsde.

Hoestend en gierend van het lachen kwam hij weer boven water. ‘ Jij bent gemeen!’ ‘ Weet ik!’ riep Becky en ze kneep haar neus dicht. Toen sprong ze in het water. Ze voelde dat Xander naar haar keek. De vlinders dansten in haar buik.

Toen ze honger kregen, klommen Xander en Rebecca uit het zwembad. ‘ Water…in…m’n hoofd!’ mompelde Xander en hij porde met een vinger in zijn oor. ‘ Weet je wat daar tegen helpt?’ vroeg Becky. ‘De kieteldood!’ Nog voor ze hem kon kietelen, rende hij krijsend weg naar de pashokjes, om zich om te kleden.

‘ Ik krijg jou nog wel… een keer!’ grinnikte Rebecca toen ze even later in het restaurant zaten. ‘ Eerst ga ik deze hamburger op eten!’ zei Xander en hij keek als een hongerige wolf naar zijn bord. ‘ Vooruit. Eet smakelijk.’ ‘ Jij ook!’

Een tijdje aten ze stilzwijgend. ‘ Weet je Xander,’ zei Becky toen. ‘Ik vind het echt heel gezellig met jou.’ ‘ Ik ook met jou. Ik ben echt blij dat we elkaar ontmoet hebben.’ ‘ Via internet…’ giechelde Rebecca.

‘ Hey!’ riep Xander ineens en hij stak zijn vinger in de lucht. ‘I love this song!’ ‘ Ik ook!’ krijste Rebecca toen ze even geluisterd had. Ze barstten allebei in lachen uit, en zongen luidkeels mee met het nummer.

‘ I don't care what you think As long as it's about me The best of us can find happiness In misery !’ brulde Xander met een serieus hoofd. Rebecca probeerde nog mee te zingen, maar toen ze zijn gezicht zag, moest ze zo lachen dat de tranen in haar ogen sprongen.

Toen de laatste klanken van het nummer wegstierven, zuchtte Xander vermoeid. ‘ Daar krijg je honger van.’ Met een grote grijns op zijn gezicht begon hij weer te eten. Nog steeds na giechelend keek Rebecca naar hem.

‘ Hey Xander…’ zei ze ineens. Ze durfde dit echt niet te vragen, maar het moest gewoon. Het was nu of nooit. ‘ In die mailtjes zei je vaak dat je me leuk vond… Bedoel je dan leuk als in eh, verliefd?’ Snel sloeg ze haar ogen neer.

Ze zag hoe Xander onzeker zijn hand balde. Zijn vingers speelden onrustig met de grote ring die hij om zijn duim droeg. Onder tafel deden haar vingers hetzelfde met haar eigen ringen. ‘ Nou, Becky…’ begon Xander onzeker. Ineens was er nog maar weinig over van de stoere vent. Hij leek zelfs te blozen!

‘ O shit. Dit is zo moeilijk!’ zuchtte Xander. Even keek hij om zich heen. Toen richtte hij zijn volle aandacht op Rebecca. ‘ Ik vind het zo gek…Maar ik hou al van je sinds het eerste mailtje!’ Rebecca dacht dat haar hart zou stoppen met kloppen. ‘ Echt, Becky. Je bent het meisje waar ik oud mee wil worden. Je bent mijn soulmate.’

‘ Soulmate?’ herhaalde Rebecca ademloos. Haar ogen stonden vol tranen van geluk. Maar ook dit moment ging ooit voorbij – de taxi stond alweer bijna voor de deur. ‘ We spreken snel weer af, girl.’ fluisterde Xander in haar oor. ‘ Ik wil niet meer dat je weggaat.’ zei Rebecca en ineens rolde er een traan over haar wang.

‘ Hey,’ zei Xander liefdevol en hij veegde traan weg. ‘Ik meende echt wat ik zei.’ ‘ Weet ik. En…Xander, ik hou ook van jou. Ik was zo bang dat het niet wederzijds zou zijn.’ ‘ Maar het is wel wederzijds. Zeker wel.’ zei Xander zacht. Langzaam kwamen hun gezichten dichter bij elkaar… En toen kusten ze elkaar, voor het eerst.

Dronken van verliefdheid stonden de twee tegenover elkaar. De werkelijkheid leek zo ver weg. ‘ Wil je verkering met me, Becky?’ vroeg Xander en hij sloeg zijn armen om haar hals. ‘ Of course.’ lachte Rebecca en ze kuste hem nog een keer.

‘ O, super!’ zei Xander en hij drukte zich tegen haar aan. Buiten toeterde de taxi. ‘ Damn.’ vloekte Rebecca en ze wenste vurig dat ze nooit meer weg zou hoeven uit Xanders armen. ‘ I love you, Becky.’ fluisterde Xander liefdevol in haar oor. ‘ En I love you,’ zei Rebecca zacht. ‘Forever.’

Toen ze die avond weer thuis was, leek alles wel een droom. Wat een geweldige dag was dit. De mooiste dag van haar leven… Even sloot ze haar ogen. Het reizen had haar vermoeid, maar het was het meer dan waard geweest. De liefde was wederzijds…En nu was ze Xanders vriendin!

‘ Alweer een vieze luier? Waar haal je het toch vandaan, kleintje?’ Druk pratend liep Lara voorbij met Nina in haar armen. ‘ O, Rebecca! Ben je alweer terug? Wacht, ik breng Nien even boven, en dan wil ik alles horen!’ ‘ Best,’ lachte Rebecca.

En Rebecca vertelde alles, met een knalrood hoofd en vlinders die wel in een orkaan leken te dansen in haar buik. ‘ Wauw. Mijn grote zus heeft een vriend, wie had dat verwacht!’ lachte Lara. ‘Ik ben blij voor je! Wanneer komt hij hier op bezoek? Ik kan niet wachten hem te zien!’ ‘ Hij komt binnenkort een keertje langs.’ knikte Rebecca blij.

Hoewel Rebecca het liefst haar bed zou zijn ingerold, moest ze nog even wakker blijven. De tweeling was namelijk jarig! Opa Jeffrey kreeg de eer om de twee naar de taart te brengen. Zodra Nina opgegroeid was, barstte hij in lachen uit. ‘ Kaal! Je bent kaal!’ schaterde hij.

Nog steeds lachend hielp hij Tessa met opgroeien. De lach op zijn gezicht werd nog breder toen hij haar gezichtje zag. ‘ Sprekend je moeder! Kijk nou toch Laar, alle mensen, wat lijkt zij op jou!’

Lara ging met de meisjes naar boven om hun kapsels te veranderen en ze leuke jurkjes aan te trekken. Ze was nog steeds stomverbaasd over hoe erg de kleine Tessa op haar leek. Het was bijna een kopie van haar! ‘ Nu lekker slapen, schatje.’ zei ze, en ze legde het meisje in bed.

‘ En jij ook, kleine dondersteen.’ zei Lara en ze gaf Nina een kusje. ‘ Nina niet moe!’ bromde het meisje en ze wapperde wild met haar armen. ‘ Rustig, rustig.’ Lara had moeite het meisje in bedwang te houden. Even later lagen ze eindelijk allebei te slapen.

‘ Nou, die liggen.’ zuchtte Lara en ze gooide haar kleren in een hoek van de slaapkamer. ‘ Mooi.’ glimlachte Ciske. Hij sliep al half. Tevreden kroop Lara tegen hem aan onder de warme dekens. ‘ Ik hou van je Cis.’ ‘ Ik ook van jou.’

Dag 3 van 3 dagen spelen De zon was nog niet eens op, toen de meisjes alweer klaarwakker waren. ‘ Papaaa!’ Slaperig kwam Ciske het kamertje binnen. ‘ Wat is er?’ ‘ Tessa spele!’ ‘ Ik haal jullie uit bed, en dan gaan jullie rustig spelen, okee?’ vroeg Ciske.

‘ Plasje, plasje!’ riep Tessa ongeduldig. ‘ Okee, maar daarna gaat papa weer naar bed, hoor.’ Maar dat kon hij wel vergeten, want ook Nina begon te zeuren. Toen hij haar echter op het potje zette, begon ze nog harder te huilen. ‘ Okee, dan niet, dan niet!’ riep Ciske.

Gapend trok Ciske de meisjes hun jurkjes aan. ‘ En nu lief gaan spelen, dan kan papa nog even wat slapen.’ ‘ Nee!’ riep de tweeling in koor. ‘ Boekje, boekje!’ Enthousiast wipte Nina op en neer.

‘ Boekje boekje…’ herhaalde Ciske mompelend. Slaperig pakte hij een boek en ging op de grond zitten. ‘ Eén verhaaltje dan.’ De meisjes begonnen te stralen en gingen dichtbij hun vader zitten luisteren.

Maar na amper vijf minuten was de tweeling er al niet meer bij met hun aandacht. ‘ Tess, luister je wel? Nina, waarom huil je nou weer? Is het geen leuk verhaaltje?’ Een beetje wanhopig keek Ciske naar de meisjes. Nina mompelde wat onverstaanbaars, en Ciske zette het boek terug in de kast.

Zonlicht scheen door de ramen naar binnen. Van slapen zou nu toch niks meer komen. ‘ Ontbijt dan maar.’ zei Ciske moe en hij zette de meisjes in hun stoel. ‘Nu rustig wachten, dan krijgen jullie een fles. Hier, Tess, voor jou…’ Hij liep terug naar de keuken om de volgende te halen. ‘ Pappaaa! Nina ook fles!!!’ brulde Nina kwaad.

‘ Ja rustig, ik zei toch…’ begon Ciske geïrriteerd. Maar toen hij Nina’s blije gezichtje zag toen ze haar fles kreeg, kon hij niet meer boos zijn. ‘ Nou, geniet maar van jullie ontbijt.’ zei hij lief. Toen draaide hij zich om. ‘Ik heb koffie nodig.’

Het opvoeden van de meisjes nam nu nóg meer tijd in beslag dan toen ze nog baby’s waren. Elke dag moesten ze aangekleed, gewassen, gevoed worden, en ook nog op het potje gezet worden, ze moesten leren lopen, leren praten… Gelukkig hielp iedereen een handje mee.

Gelukkig sliepen de meisjes ook veel. Dan kon iedereen even bij komen. En hoewel het soms een chaos werd in huis door al het werk, hield iedereen toch veel van de tweeling.

‘ Ze slapen weer.’ zei Lara. Ciske glimlachte in zichzelf. ‘ Ze houden ons wel bezig, hè.’ ‘ We hebben onze handen vol aan ze.’ lachte Lara. ‘ Die lieverds.’

‘ Wat ben jij aan het doen?’ vroeg Lara toen ze even later tv zat te kijken. ‘ Ik ga werk zoeken. Het kan me niet schelen watvoor baan, als ik maar werk heb.’ ‘ Geen carrière in de muziek meer?’ vroeg Lara. ‘ Misschien later…Nu word ik gewoon…’ Rebecca liet haar vinger langs de advertenties gaan. ‘Cementmenger in de architectuur!’

Glimlachend liep Lara naar boven. Die gekke zus ook. Nam zo maar de eerste de beste baan die ze tegen kwam. De meisjes waren inmiddels alweer wakker. ‘ Laat mamma eens zien hoe goed jullie kunnen kleuren.’ zei ze en ze ging op de bank liggen. ‘Aan tafel, Tessa, met de krijtjes!’ Tessa kroop wat door de kamer, maar ging toen ook aan het tafeltje zitten.

Met een warm gevoel van binnen keek Lara naar haar dochters. Haar twee kleine wondertjes. ‘ Nina bouwen voor mamma!’ riep Nina en ze rommelde wild met haar handen door de blokken in de bak. ‘ Tessa tekening voor mamma maken.’ zei Tessa met het puntje van haar tong uit haar mond. Het leven was mooi.

Ja, het leven was zeker mooi. In de kamer ernaast gebeurde op dat moment ook iets heel bijzonders. Iets, wat Rebecca’s leven voor eeuwig zou veranderen. Ze was met Xander op msn. Smoorverliefd waren ze. Ze praatten over wanneer Xander langs zou komen, en wat ze dan zouden gaan doen.

‘ Becky,’ typte Xander. ‘Misschien een beetje gek om dit op deze manier te vragen… Maar eigenlijk zou ik het liefst voor altijd bij jou blijven, nooit meer weggaan. Lieve Rebecca… Wil je met me trouwen?’ Het was alsof de hemel openbrak en ontelbare gouden zonnestralen zich over Rebecca uitstortten. Huilend van geluk typte ze: ‘ Ja, dat wil ik.’

http://lj-toys.com	22
http://l.lj-toys.com	13
https://www.mturk.com	1

VW: Happy Family?

by Danielle Dijkstra

Accessibility

Categories

Upload Details

Usage Rights

3 Embeds 36

Statistics

VW: Happy Family? Presentation Transcript