VW: Happy Family?
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

VW: Happy Family?

on

  • 427 views

 

Statistics

Views

Total Views
427
Views on SlideShare
403
Embed Views
24

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

2 Embeds 24

http://l.lj-toys.com 14
http://lj-toys.com 10

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

VW: Happy Family? VW: Happy Family? Presentation Transcript

  • VW: Happy Family? Generaties: (1.) Nel (ouderdom) (2.) Jeffrey x Carlijn (honger) (3.) Rebecca, Lara, Marc (honger) De vorige keer zochten de drie overgebleven familieleden steun bij elkaar. Langzaam pakten ze het gewone leven weer op. Lara ontmoette een man, Ciske, en meteen vlogen de vonken ervan af. Ook Rebecca’s liefdesleven stond niet stil: ze kreeg voor het eerst foto’s te zien van haar mail-maatje Xander. Nu wist ze echt zeker dat ze smoorverliefd op hem was.
  • Dag 1 toekijken Het was koud en donker. Rebecca luisterde naar het geluid van haar voetstappen op de straattegels. Ze keek om zich heen. Alles voelde zo onwerkelijk. De nachtelijke hemel was bezaaid met sterren.
  • Rebecca liep verder en verder. Ze kwam bij een bos, wat steeds dichter en donkerder werd. Toch bleef ze door lopen. Ze moest doorgaan, nog even volhouden…
  • Maar ineens omsloot het bos haar aan alle kanten. Overal waar ze keek waren takken, bladeren en nergens was een lichtpuntje. Net op het moment dat ze in paniek dreigde te raken, hoorde ze iemand haar naam roepen. ‘ Becky?’
  • Twee grote, zachte handen pakten de hare. ‘ Xander…’ stamelde Rebecca. ‘ Jep.’ lachte de man en hij gaf een kneepje in haar hand. Ineens was de sterrenhemel niet meer dreigend, maar schitterend mooi.
  • ‘ Xander!’ herhaalde Rebecca vol ongeloof, en toen schoot ze in de lach. Met grote ogen staarde ze naar de man voor zich. Het was hem echt. En wauw, wat was hij knap. Wat een geweldige man. ‘ Becky, ik…’ begon hij, en legde zijn armen om haar schouders.
  • ‘ Ik had je dit veel eerder moeten zeggen…’ zei Xander. Zijn gezich was nu zo dicht bij dat van Rebecca, dat ze zijn adem kon voelen. ‘ Becky, I love you.’ Rebecca hapte naar adem. Van schrik zette ze een stapje naar achteren, maar Xander bleef dichtbij haar.
  • ‘ Ik…Xander, I love you too!’ giechelde Rebecca. De sterren weerspiegelden in Xanders schitterende ogen. Ze legde haar hand in zijn nek. Hun gezichten kwamen steeds dichter bij elkaar, Becky tuitte haar lippen…
  • ‘ Tuut tuut tuut tuut!’ De wekker. ‘ Damn.’ Met een vloek mepte Rebecca het ding uit. Een enorme teleurstelling maakte zich van haar meester. Een droom. Het was maar een droom geweest.
  • Langzaam ontwaakte iedereen in het huis. Allemaal zaten ze nog in hun eigen wereldje, nog half in dromenland. Buiten begonnen de eerste vogels te fluiten.
  • Lara sprong onder de douche – dat was de beste manier om ‘s morgens goed wakker te worden! Neuriënd liep ze naar beneden om wat ontbijt te maken. ‘ Hey pap!’ zei ze opgewekt. ‘ Laartje!’ grijnsde Jeffrey. ‘Jij hebt me heel wat te vertellen, of niet? Wat speelt er tussen jou en die blonde jongeman?’
  • ‘ Blonde jonge-’ herhaalde Lara verward. ‘O, je bedoelt Ciske!’ Een brede glimlach verscheen op haar gezicht. Ze bloosde zelfs een beetje. ‘ Ah, jij bent verliefd, ik zie het al!’ lachte Jeffrey. ‘ Ja…O pap, ik weet gewoon zeker dat hij de ware is! Mag ik hem binnenkort vragen of hij hier komt wonen?’ ‘ Natuurlijk! Geweldig!’ Dolblij vlogen vader en dochter elkaar in de armen.
  • Rebecca aarzelde. Zou ze Xander vertellen van haar droom? Ze had hem nog nooit iets van haar gevoelens voor hem verteld. Altijd waren ze als vrienden met elkaar om gegaan. Hun mailtjes waren wel heel persoonlijk. Ze vertelden elkaar alles, hun problemen, hun angsten.
  • Rebecca beet op haar lip en staarde naar haar toetsenbord. Ze was echt verliefd op hem. Ze wilde zo graag weten wat hij van háár vond. Of hij misschien ook verliefd op haar was. Ze zuchtte. Dat kon ze vast wel vergeten. Ze kon haar droom beter niet aan hem vertellen, anders stond ze vreselijk voor schut.
  • Toch voelde Rebecca zich een beetje stom. Ze vertelde Xander altijd alles, waarom verborg ze deze gevoelens dan? Het was lunchtijd en Jeffrey vertrok naar zijn werk. ‘ Ik hoowp dat pwap promotie kwijgt.’ mompelde Lara met haar mond vol. ‘ Ik hoowp ‘t oowk.’ mompelde Rebecca terug.
  • ‘ Zullen we een potje darten?’ vroeg Rebecca na het eten, en Lara knikte. Toen ging de telefoon, en Lara rende erheen. ‘ CIS!’ gilde ze enthousiast. ‘Hoi! Wat superlief dat je belt! Ja, alles goed. Ik mis jou een beetje…Wat? Heb je een baan gekregen? Wat tof! Oh, gaaf man!’ Lara straalde.
  • ‘ Okee, dan niet.’ mompelde Rebecca nors en ze ruimde de dartpijltjes maar weer op. ‘ Dat meen je niet!’ giechelde Lara. ‘Echt? Oh, gekkerd. Dat is echt weer iets voor jou.’ Even was het stil. ‘ Ik…ik hou ook van jou!’ zei Lara toen, met een knalrood hoofd.
  • ‘ En wat denk je?!’ brulde Jeffrey toen hij die avond thuis kwam. ‘ Pro-mo-tie! Is het niet geweldig?’ Rebecca schoot in de lach. ‘ Awesome! Nog even en je hebt de top bereikt!’ ‘ Haha, niet overdrijven hoor!’ lachte Jeffrey.
  • Toen hij de volgende dag naar zijn werk vertrok, voelde Jeffrey zich toch een beetje belachelijk. Hij voelde de ogen van zijn dochters in zijn rug prikken. Hij wist zeker dat, zodra hij de deur achter zich dicht getrokken had, ze allebei in lachen uit zouden barsten. En ja, dat gebeurde ook.
  • Dag 1 spelen ‘ Ciske Ciske Ciske!’ jubelde Lara toen haar vriend de volgende morgen langs kwam. ‘ Ik heb je gemist, meis.’ zei Ciske teder en hij kuste haar op haar mond. ‘ Ik jou ook. Maar nu ben je er!’
  • ‘ Gelukkig wel, ja. Eindelijk weer bij jou.’ zei Ciske en hij keek haar diep in haar ogen. Lara wilde iets zeggen, maar ze vergat het weer. Ach, waarom had ze ook woorden nodig? Ze drukte Ciske tegen zich aan en zoende hem.
  • Ineens schoot het haar weer te binnen. ‘ Cis, wil je bij me komen wonen?’ vroeg ze. ‘Hier?’ stamelde Ciske verlegen. ‘Ja, hier, gekkie! Waar anders?’ ‘O Laar! Ik wil niets liever. Dan zijn we altijd samen!’ riep Ciske ineens uit. Lara was zo blij dat ze hem in zijn armen sprong.
  • Al snel verspreidde het mooie nieuws zich door het huis. Rebecca was blij voor haar zusje, maar ook een beetje nerveus. Er zou nu veel veranderen. Een nieuwe huisgenoot was niet niks. Ze mailde Xander erover. Hij zou haar wel begrijpen. Ook mailde ze hem wat foto’s van zichzelf – eindelijk had ze daarvoor genoeg moed verzameld.
  • Jeffrey was apetrots op zijn dochter. ‘ Nu mogen jullie de grote slaapkamer hebben. Ik neem jouw oude kamer wel, Laar.’ zei hij. Het was wel even wennen voor Lara. Altijd was dit de kamer van haar ouders geweest…
  • ‘ Ik begrijp dat je het er een beetje moeilijk mee hebt. Al die herinneringen aan je moeder…’ fluisterde Ciske meelevend in haar oor. Lara knikte, in gedachten verzonken. Toen klaarde haar gezicht op. ‘ Ik kan het nog steeds niet geloven, Cis! We wonen nu officieel samen! Jij en ik! Dat moeten we vieren!’
  • Die avond was het eindelijk weer gezellig druk in de eetkamer. Ooit had de hele tafel vol gezeten, maar toch was het met deze vier mensen ook al gezellig. Jeffrey hoopte dat de tafel ooit weer helemaal vol zou zitten… Iedereen genoot van het eten. Ciske was al echt een deel van de familie.
  • ‘ Pap, Becky…’ begon Lara ineens. ‘ We moeten jullie iets vertellen. Ciske en ik gaan trouwen.’ ‘ Wat?’ riep Jeffrey verrast uit. ‘ We worden man en vrouw, Lara en ik!’ grijnsde Ciske en hij slurpte een spaghetti sliert naar binnen.
  • ‘ Dat is…Dat is schitterend!’ stamelde Jeffrey. ‘Prachtig!’ Een ogenblik was het doodstil. Hij kon het haast niet geloven. Na al het ongeluk in zijn leven, kwam dit mooie nieuws als een geschenk uit de hemel. Ineens stonden er tranen in zijn ogen.
  • ‘ Hey Ciske, kan ik even met je praten?’ vroeg Rebecca na het eten. ‘Natuurlijk, Rebecca. Zeg het eens.’ Vriendelijk keek de man haar aan. ‘ Nou, ik wou alleen even zeggen…Lara is mijn zusje, en we hebben al veel nare dingen mee gemaakt in ons leven. Als je met haar gaat trouwen, wil ik wel zeker weten dat je goed voor haar zult zorgen. Doe haar geen pijn.’ ‘Oh, Rebecca!’ zei Ciske opgelucht. ‘Maak je geen zorgen!’
  • Rebecca praatte nog een tijdje met Ciske en ze voelde zich gerustgesteld. Eigenlijk vond ze hem een beetje een vaag figuur, maar hoe beter ze hem leerde kennen, hoe aardiger hij werd. Ze mailde Xander erover. En over haar gevoelens toen ze haar vader zo gelukkig zag bij het nieuws over de bruiloft. Ze had zich best raar gevoeld – zou zij ooit trouwen, en hem zo gelukkig maken?
  • Pling! Een mailtje van Xander! ‘ Lief Pandabeertje van me. Sinds ik die foto’s van je gekregen heb, krijg ik je niet meer uit m’n kop. Sorry als ik je bang maak, maar ik denk echt heel vaak aan je. Jouw mailtjes zijn echt de zon in m’n leven. Maar goed, over die Ciske: hij lijkt me wel okee. Als hij je zus gelukkig maakt, is het goed. En Becky, jij trouwt echt wel. Ooit. Heb geduld. Dat heb ik ook. Liefs, Xander.’
  • Stomverbaasd las Rebecca het mailtje een paar keer door. Lag het aan haar, of zat dit mailtje vol met verborgen liefdesverklaringen? Ze kreeg sterk het gevoel dat Xander ook méér voor haar voelde. Pandabeertje van me. En hij dacht vaak aan haar. En over dat trouwen…Ze moest geduld hebben – dat had hij ook. Wat was dat voor rare opmerking? Dat klonk net alsof ze… met elkáár zouden trouwen. Verward sloot Becky haar computer af en ging naar bed.
  • In de grote slaapkamer was het nog lang geen bedtijd. ‘ Ik heb hier zo lang naar verlangd…’ fluisterde Lara in Ciske’s oor. ‘ Ik hoop dat ik het niet verpest.’ mompelde Ciske onzeker. ‘ Gek. Je kan het niet verpesten, ik hou toch van je! Wees toch niet altijd zo onzeker!’ giechelde Lara.
  • Twee maanden later hing Lara kotsend boven het toilet. Wat was er aan de hand? En dat uitgerekend op deze dag, vandaag…
  • Haar huwelijksdag… Trillend haalde Lara een paar keer diep adem. Hopelijk zou ze zich snel beter voelen. Ze zag al helemaal voor zich hoe ze straks tijdens het ringen uitwisselen over haar nek ging en haar hele trouwjurk verpestte.
  • Een paar uur later zat ze zenuwachtig aan de keukentafel. Ze was er helemaal klaar voor – haar kapsel zat perfect, haar make-up was gedaan, haar trouwjurk was prachtig. Het misselijke gevoel trok eindelijk een beetje weg. Gelukkig – nu kon ze toch nog van deze dag genieten!
  • Buiten lag een dik pak sneeuw. De hele wereld was wit. In de tuin had Jeffrey een trouwboog neergezet met roze rozen. Rebecca had voor de balonnen gezorgd. ‘ Het is schitterend.’ zei Ciske bewonderend. Toen kon de trouwceremonie beginnen.
  • ‘ Het klinkt heel afgezaagd, maar dit is echt de mooiste dag van mijn leven.’ fluisterde Ciske zachtjes. Lara bloosde. ‘ Ik ben zo blij met jou.’
  • Jeffrey hield een kort toespraakje, en daarna werden de ringen uitgewisseld. Rebecca bracht ze op een fluwelen kussentje. Voorzichtig schoof Lara de ring om Ciske’s vinger, en hij deed hetzelfde bij haar.
  • ‘ Wauw. Nu zijn we echt getrouwd!’ zei Lara luid, en alle toeschouwers lachten vrolijk. ‘ Ja, nu zijn we echt man en vrouw.’ Ciske en Lara keken naar de trouwringen. Ze waren dolgelukkig.
  • Toen kusten ze elkaar. Het publiek begon te applaudisseren, te juichen en te lachen. Vooral Jeffrey schreeuwde de longen uit zijn lijf en klapte alsof zijn leven ervan af hing. Becky lachte in zichzelf om haar vader. Hij was zo blij! En ook zij klapte, voor het jonge paar, maar ook een beetje voor haar vader.
  • ‘ En dan nu…taart, lieve Lara.’ zei Ciske geheimzinnig. Lara keek hem vanuit haar ooghoeken aan. ‘ Voorzichtig, hè? Je weet nooit met jou.’ ‘ Pff, ik kan me heus wel gedragen hoor!’ grinnikte Ciske. Voorzichtig en een beetje onhandig prikte hij wat taart op een vorkje, en voerde het aan zijn vrouw.
  • ‘ Mmm!’ Genietend kneep Lara haar ogen dicht. ‘Dit is heerlijk!’ ‘ Okee mensen, taart!’ riep ze, en al gauw stormde alle visite op de bruidstaart af.
  • Iedereen praatte over het huwelijk en over de sneeuw, en over de mooie jurk van Lara. ‘ Hee, vergeet mij niet! Vinden jullie mijn pak niet mooi? En mijn hoed? Ik ben heel modieus, hoor!’ grijnsde Ciske. ‘ Oh, hoe konden we dat nou vergeten?’ lachte iemand. ‘Jij ziet er ook prima uit, hoor, Cis!’
  • Ineens kreeg Lara een vreemd gevoel van binnen. Snel excuseerde ze zich en rende naar de wc. Daar gaf ze over, voor de tweede keer vandaag. ‘ Wat heb ik toch…?’ mompelde ze chagrijnig. Dit was echt niet leuk, zo op haar trouwdag.
  • Toen ze terug aan tafel kwam, deed ze alsof er niets gebeurd was. Maar ze merkte wel dat Ciske haar oplettend in de gaten hield. Om hem gerust te stellen glimlachte ze naar hem, en hij knipoogde terug.
  • ‘ Hee Laar, Laar, hee!’ riep Rebecca en ze feliciteerde haar zus. ‘ Nu ben je dus niet meer Lara van Noorden…Maar mevrouw Lara Ralf!’ De zussen lachten. ‘ Alleen m’n naam is veranderd, ik blijf gewoon hetzelfde.’ zei Lara.
  • Op het feest hield Rebecca zich groot, maar zodra ze even alleen was op het toilet, zuchtte ze. Ze maakte zich zorgen. Al dit geluk, al die blije mensen… Zij zou vast nooit trouwen. Dat gedoe met Xander werkte toch niet!
  • Toen de gasten weg waren zat het jonge bruidspaar samen aan tafel. ‘ Ik heb honger.’ zei Lara ineens. Binnen tien minuten schrokte ze drie stukken taart naar binnen. ‘ Soms begrijp ik jou echt niet.’ zei Ciske vrolijk. ‘Vanmiddag kreeg je je taart niet eens op, en nu…?’ Lara lachte alleen maar.
  • Die avond was er nog meer taart. Jeffrey was namelijk jarig! Hij kon het zelf haast niet geloven – hij werd alweer een oude man!
  • Jeffrey werd toegejuicht door zijn dochters. ‘ Kom op, pap, blaas die kaarsjes uit!’ riep Rebecca. Lara, nog in haar trouwjurk, zwaaide enthousiast met een ratel. Even moest Jeffrey slikken. Hij had deze dag samen met zijn vrouw moeten mee maken.
  • Samen met zijn Carlijn… Elke dag miste hij haar nog. Ze had zo veel voor hem betekend. Hij hield van haar met hart en ziel.
  • ‘ Doe een wens, pa!’ klonk de stem van Ciske. Jeffrey kwam terug in de werkelijkheid. Hij glimlachte. Carlijn keek misschien wel mee vanuit de hemel. Wie weet? Hij haalde diep adem en blies alle kaarsjes in één keer uit. Zijn wens? Kleinkinderen!
  • En terwijl Rebecca hem bekogelde met handenvol confetti, groeide Jeffrey op tot oudere. ‘ Kijk mij nou…Ik ben bejaard!’ riep Jeffrey uit. Iedereen lachte en samen aten ze de taart helemaal op.
  • Na die vermoeiende feestdag viel iedereen meteen in slaap. En Ciske en Lara sliepen nu voor het eerst samen als echtpaar – nu waren ze officieel een stel. Meneer en mevrouw Ralf. Wat zou de toekomst hen brengen?