• Like
Huize amethyst
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Huize amethyst

  • 324 views
Uploaded on

 

  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
324
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1

Actions

Shares
Downloads
0
Comments
0
Likes
0

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. Groep 1Onderwerp: HuisVoorwaardes (3) :     - Sprookjesachtig                                   - Eén slaapkamer, die groot is                                   - Een griezelig kamertje
  • 2. Olga staarde met open mond naar het huisje uit de advertentie. Het was nogmooier dan ze zich had voorgesteld.Ze was het zat in het studentenhuis, en had besloten op zichzelf te gaanwonen.
  • 3. Dat ze aan de rand van de campus, verscholen tussen de bossen, dit huisjezou vinden had ze nooit durven dromen.‘Het lijkt wel een sprookje,’ mompelde ze terwijl ze er langzaam omheen liep.
  • 4. Het zou haar niets verbazen als er opeens een goede fee tevoorschijn kwam,of als er elfjes tussen de struiken vandaan kwamen zweven. Alles leek hierwel betoverd. Met bonzend hart liep Olga naar de deur.
  • 5. Binnen was alles al even lieflijk en sierlijk als van buiten. Er stonden zelfs almeubels, waarschijnlijk van de vorige bewoners.
  • 6. Voor het raam stond een klein tafeltje met een theeset, en Olga wist meteenal dat dat haar favoriete plekje zou worden. De vensterbank stond volmadeliefjes en de hele kamer werd gehuld in een helder zonlicht.
  • 7. Snel wierp Olga een blik in de kleine badkamer. Zelfs die was suikerspinrozeen ingericht met kanten gordijnen, een bewerkte zilveren spiegel en eenbadkuip en wasbak met roze geverfd hout.
  • 8. De keuken was klein, maar Olga was toch nooit een keukenprinses geweest.Even bleef ze als betoverd voor het raam staan, dat uitzicht bood op hetuitgestrekte bos. Een sprookjesbos.Olga verwachte al half en half dat er straks dwergen tevoorschijn zoudenkomen, of dat de boze wolf langs haar raam zou wandelen.
  • 9. Ze beklom de lichthouten trap naar boven, waar ze in de grote slaapkamerkwam. Ze leunde tegen het lavendelkleurige hekje en liet haar blik rondgaan.Een grote boekenkast, een loungebank bij het raam, een heerlijk hemelbed.Ze zuchtte gelukzalig.
  • 10. ‘Dit is echt een droom. Of beter gezegd: een sprookje!’ lachte Olga in zichzelf.Buiten ging ze in de moestuin aan de slag. Ze merkte meteen dat ze, net alshaar moeder, van tuinieren hield.
  • 11. Overdag was het bos vriendelijk en het huisje gevuld met zonneschijn – maar‘s nachts veranderde alles.Olga lag onrustig in het bed te woelen. Van buiten klonken vreemde geluiden,geritsel, gegrom.
  • 12. Ze schoot overeind toen ze ineens heel dichtbij een vreemd geluid hoorde.Het leek wel vanuit haar kamer te komen. Gejaagd keek ze om zich heen. Erwas niets te zien.Weer klonk er een vreemd gekrabbel, alsof er nagels over hout schraapten.Toen werd haar blik naar de boekenkast getrokken.
  • 13. Olga rilde in haar korte nachthemd en knielde neer bij de kast. Bijna viel zeachterover toen er een luid gepiep vanachter het meubel vandaan kwam.Muizen – hield ze zichzelf voor, maar toch gingen de haartjes in haar nekovereind staan.Ze luisterde nog een tijdje en was er toen zeker van dat de geluiden vanachter de kast kwamen.
  • 14. De volgende morgen, na college, verzamelde ze al haar krachten en begon deboekenkast opzij te schuiven.Zwetend en puffend zag ze uiteindelijk een verborgen deurtje tevoorschijnkomen.‘Ik wist het,’ hijgde ze terwijl ze de kast het laatste duwtje gaf.
  • 15. Aan de ene kant was ze opgewonden over haar ontdekking, maar aan deandere kant maakten de nachtelijke geluiden haar nog steeds bang.Wie weet wat ze achter die deur zou vinden? Ratten? Vleermuizen? Of iets…duisterders?Trillend bracht Olga haar hand naar de deurklink, die met veel moeitemeegaf.
  • 16. Met een luid geknars van verroeste scharnieren gaf de deur mee en Olgahurkte neer om in de kleine, donkere ruimte te turen.Zodra haar ogen aan het duister gewend waren, kon ze het schuine dakonderscheiden en de houten balken.Gewoon een rommelhok – was haar eerste gedachte. Tot ze wel erg veelvreemde glazen potten en flessen zag staan.
  • 17. Langzaam liet ze haar blik door het hok dwalen. De vloer was bezaaid metstof en rommel waarvan ze niet wilde weten wat het was. In een hoekritselde iets. Olga onderscheidde een kaars en een opengeslagen boek.Het lijkt wel of er hier een heks is bezig geweest – schoot het door haar heen.Een vreemd boek, potten met brouwseltjes…Olga kreeg het er koud van.
  • 18. Met tegenzin keek ze tenslotte naar de andere hoek van de verborgen kamer.Weer duurde het even voor haar ogen aan het donker gewend waren, entoen onderscheidde ze nog meer boeken en potten in de schaduwen.Maar ook iets anders.Een gesmoorde kreet ontsnapte uit haar mond en Olga boog zich iets naarvoren om beter te kunnen kijken. Er lichtte iets wit op.Olga’s hart begon in haar keel te hameren en heel langzaam dwong zezichzelf naar boven te kijken.
  • 19. Haar hart sloeg een slag over toen ze recht in het grijnzende gezicht van eenskelet keek. Heel even bleef ze naar de lege oogkassen staren, naar deribbenkas waarin zich spinnenwebben gevormd hadden.En toen begon ze te gillen.
  • 20. Zo snel ze kon probeerde ze achteruit te kruipen, weg uit dat doodenge hok –maar ze stootte haar hoofd tegen de deurpost.Sterretjes twinkelden voor haar ogen, alles begon te draaien en toen, alsofiemand het licht uit deed, werd alles zwart.
  • 21. Ze wist niet hoe lang ze daar had gelegen, maar toen ze haar ogen opendehad ze een bonkende hoofdpijn en even wist ze niet meer wat er gebeurdwas.Toen zag ze de deur openstaan. Met een paniekerig gejammer haastte ze zichnaar beneden, zo ver mogelijk van dat gruwelijke kamertje vandaan.
  • 22. Olga wist wat haar te doen stond.Eerst belde ze de politie. ‘Ik… heb een lijk gevonden in mijn huis. Ik durfdeniet in de buurt te komen, maar het moet er zeker al een aantal jaren liggen.’stamelde ze.Toen dat afgehandeld was, belde ze de universiteit.‘Hebben jullie nog kamers beschikbaar in een studentenhuis?’