Your SlideShare is downloading. ×
Fada de marmelada
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×
Saving this for later? Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime – even offline.
Text the download link to your phone
Standard text messaging rates apply

Fada de marmelada

449
views

Published on

Conto de fantasía

Conto de fantasía

Published in: Education

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
449
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
3
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide

Transcript

  • 1. “FADA DE MARMELADA”
  • 2. Miriam era unha bruxa ruín, tan ruín que minguara ata se tornar diminuta, do tamaño dun puño. Tiña a pel de cor cinza e levaba sempre unha roupa negra que cheiraba mal.
  • 3. Era practicamente invisble para o ollo humano. Voaba enriba dun plumeiro a moita velocidade e facía unha falcatruada tras doutra. Gustáballe, por exemplo, pasar entre a nariz das persoas, cando falaban polo móvil, facéndolle cóxegas.
  • 4. Un día, voando por Santa Comba, descubriu un recendo estraño. Era doce, suave e a boca tornábase auga. O cheiro viña dunha casa pequena . E, sen pensalo dúas veces, voou deica alí e penetrou no cuarto.
  • 5. Na cociña había un pote a ferver sobre o lume. Dentro fervellaba un líquido espeso, de cor avermellada.
  • 6. Miriam asomou os fouciños ao pote, esvarou do plumeiro e caeu dentro. Choff! Enguliu e enguliu moito daquel líquido vermello. Era delicioso!
  • 7. Cando deo saído, xa non era moura. Parecía un caramelo con brazos, pernas e cabeza. E montada no seu plumeiro, era un caramelo con pau!
  • 8. Como tiña moitas travesuras que facer marchou por Santa Comba adiante. Pasou polo medio da xente, que con caras serias volvía para a casa despois do traballo. A todos lles mudou a expresión das caras cando ela pasaba. Algúns pensaban en croissants recheos. Outros, en torradas con marmelada. Todos tiñan pensamentos bonitos que chegaban a través do cheiro que ela desprendía.
  • 9. E Miriam púxose furiosa. Que era aquilo? Todos sorrían, todos tiñan caras alegres! Era o contrario do que ela se propoñía! Estaba anoxadísima! Así que decidiu volver a casa donde estivera. Alí encontrou a unha ancía que remexía no pote.
  • 10. -Muller, que poderosa apócema é esa que me fai provocar sorrisos na xente? A muller, que era cega, respondeulle: - Non é apócema ningunha. É só marmelada de amorodo e cereixa que uso como recheo dos meus pasteis.
  • 11. Miriam quedou sorprendida. E descubreu que tiña dúas ás coas que podía voar sen necesidade do plumeiro. A anciá uliu o aire e dixo: -Umm, es unha fada… re recendes a marmelada. Quizais ti sexas a fada de marmelada. Así foi como dende entón se dedica a facer feliz a xente co seu recendo y arrinca sorrisos alá por donde vai. Adaptación do conto de XAVIER FRÍAS CONDE (Fada de marmelada)