A torre dos ollos máxicos

466
-1

Published on

Cuento gallego

Published in: Education
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total Views
466
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

A torre dos ollos máxicos

  1. 1. A TORRE DOS OLLOS MÁXICOS
  2. 2. Na cidade da Coruña érguese, maxestoso, o faro máis antigo do mundo que aínda está en funcionamento: A TORRE DE HÉRCULES.
  3. 3. Conta unha antiga lenda que Gerión (un xigante de tres cabezas que tiña atemorizada a xente) fuxindo de HÉRCULES, un heroe grego, chegou a terras galegas. Aquí enfrentouse con Hércules durante tres días coas súas noites e foi derrotado por él.
  4. 4. No lugar da derrota Hércules amontonou pedra sobre pedra ata construir unha torre, que leva o seu nome, e castigou a Gerión a vivir no lume perpetuo da súa cima. “VIXIARÁS O MAR CANTÁBRICO E O OCÉANO ATLÁNTICO. Eres o garda de todos os peixes. Debes perseguir ao malvado e ao que veña a perturbar a paz destas terras galegas” Deste xeito Gerión converteuse nos ollos máxicos da cidade que se construíu arredor da torre de Hércules.
  5. 5. Asi cumpriu co seu deber. Daba a voz de alarma cando se achegaban os piratas á costa. Facíao cun galo que lle regalou Mercurio, o deus dos ladróns. - KIKIRIKÓ, PIRATAS POR ALÍ!, KIKIRIKÓ, PIRATAS VEXO EU! Entón as xentes de quel lugar se preparaban para defenderse dos bucaneros. Ao xigante axudábanlle, ademais, as meigas e meigos, bruxos e bruxas, que, coas súas escobas, golpeában as naves, furando as velas. - FÓRA DE AQUÍ, KIKIRIKÍ!, FÓRA DE ACÁ, KAKARAKÁ!
  6. 6. Unha noite en que o mar estaba moi alborotado un cargueiro ía espallando gasóleo dos seus tanques. Ensuciando as augas, provocando o estornudo das sirenitas e a morte de miles de peixes. Así foi como o xigante recordou a existencia terra dentro dunha nena especial, a única que podía tocar a frauta máxica que lles axudaría. Por orde de Gerión as meigas foron a buscar a Laura, que vivía en Santa Comba, e era coñecida como a Fada. - Necesitámoste Laura, ven connosco!
  7. 7. E Laura, ao chegar ao mar, tocou. Unha suave melodía saía da súa frauta e... o petroleiro converteuse nun anaco de papel!
  8. 8. A nena tirou á auga unha rosa que levaba e os peixes reviviron e as augas limpáronse. Din que, desde entón, os petroleiros levan todos rosas nas súas barrigas e van sementando de rosales o corazón do mar.
  9. 9. Gerión e as meigas non deixan de sorrir. Laura, máis.
  10. 10. Gerión e as meigas non deixan de sorrir. Laura, máis.
  1. A particular slide catching your eye?

    Clipping is a handy way to collect important slides you want to go back to later.

×