O home e a muller

Un home e unha muller

O home é a máis elevada das criaturas… A muller, a máis sublime dos ideais

O home ten a supremacía……. A muller a preferencia.

A supremacía significa forza…. A preferencia significa o dereito.

O home é un código…. A muller, un evanxeo.

O código corrixe…. O evanxeo perfecciona.

O home é un templo….. A muller é o sagrario.

Ante o templo descubrímonos…. Ante o sagrario axoenllamos.

O home é a águia que voa… A muller, o rousinol que canta.

Voar é dominar o espazo…. Cantar é conquistar a alma.

O home ten un farol….a conciencia. A muller ten unha estrela, a esperanza.

O farol guía… A esperanza salva.

“ A verdadeira historia da muller”

Conta a lenda que ao principio do mundo, cando Deus decidiu crear a muller,

encontrou que esgotara todos os materiais sólidos no home e non tiña máis de que dispoñer.

Ante este dilema e despois de profunda meditación, fixo isto:

Tomou a redondez da lúa, as suaves curvas das olas, a tenra adhesión da enredadeira, o trémulo movemento das follas.

A esbeltez da palmeira, o tinte delicado das flores, a amorosa mirada do cervo.

A ledicia do raio do sol e as pingas do pranto das nubes.

A inconstancia do vento e a fidelidade do can. A timidez da rula e a vaidade do pavo real.

A suavidade da pluma do cisne, a dozura da pomba, a crueldad do tigre e a frialdade da neve.

Mesturou tan desiguais ingredientes, formou a muller e deulla ao home.

Despois dunha semana veu o home e díxolle: Señor, a criatura que me deches, faime desditado. Quere toda a miña atención.

Nunca me deixa só, fala intensamente, chora sen motivo. Divírtese en facerme sufrir e veño a devolvercha, porque non podo vivir con ELA

Ben, contestoulle Deus e tomou a muller. Pasou outra semana e volveu o home e díxolle:

Señor, encóntrome moi só, desde que che devolvín a criatura que fixeches para min.

ElA cantaba e xogaba ao meu lado, mirábame con tenrura e a súa mirada era un aloumiño.

Ría e a súa risa era música. Era fermosa á vista e suave ao tacto. Devólvema porque non podo vivir sen ela

Que esta melodía e a súa reflexión, sexan un motivo de celebración neste día, cun amor inmenso para toda a vida.

by Nuria M Núñez Elissetche on Feb 14, 2012