10 g vb update 2.8

395 views
314 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
395
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
101
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

10 g vb update 2.8

  1. 1. 10G van Beest update 2.8
  2. 2. Aimi, Casp er & Nienke.Met een glimlach op haar gezicht kijkt Aimi naar Nienke, die rustigin haar bungelboogje ligt te spelen. Ze laat even haar hand langs despeeltjes gaan, wat gelach van Nienke veroorzaakt. Als Nienke‟soogjes dicht beginnen te vallen, staat Aimi op en tilt ze haar op.
  3. 3. “Heb je lekker gespeeld, moppie?” glimlacht Aimi. Als antwoordkrijgt ze wat gebrabbel, en lachend knuffelt ze haar dochtertje.“Kom, dan gaan we beneden wachten tot papa thuis is.”
  4. 4. Net op het moment dat ze beneden komen, komt ook Casper dewoonkamer binnen. Nienke strekt meteen haar kleine armpjes naarhem uit, en lachend geeft Aimi haar aan hem. “Hallo meisje, ben jelief geweest voor je moeder?” zegt Casper vrolijk, en hij kieteltNienke in haar buikje. Hij drukt een kus op Aimi‟s lippen en geeftNienke weer terug. “Volgens mij is het tijd, hè?” Aimi knikt, enneemt Nienke mee naar de keuken.
  5. 5. Casper steekt de kaarsjes op de taart aan, terwijl Pixie nieuwsgierigop het aanrecht springt. Nienke lacht en strekt haar armpjes uitnaar Pixie, die snel weg schiet. Aimi glimlacht en aait over Nienke‟swangetje. Dan buigt ze zich naar voren, en blaast ze voor haar dekaarsjes uit.
  6. 6. “Wat ben jij een mooi meisje.” zegt Aimi even later, als ze Nienkeeen make-over heeft gegeven. “Nien mooi.” lacht Nienke.Glimlachend zet Aimi haar op de grond, en meteen kruipt zerichting Pixie, die een beetje bang achteruit loopt. Nienke lacht enaait de kat voorzichtig.
  7. 7. Ze trekt Pixie wat dichter tegen zich aan en drukt een klein kusje ophaar kopje. “Pix jief.” zegt ze, en ze kijkt op naar haar moeder. Aimilacht en aait over haar hoofdje. “Dat is Pixie zeker. Ga jij lief zijnvoor papa?” Nienke kijkt haar even bedenkelijk aan en schud danhaar hoofd. Lachend tikt Aimi tegen haar neusje, en dan vertrekt zenaar haar werk.
  8. 8. Als Aimi „s avonds weer thuis komt en naar boven gaat, liggenCasper en Nienke te slapen. Aimi glimlacht en tilt Nienkevoorzichtig op. Ze neemt haar mee naar haar kamertje, en trekthaar kleertjes uit. Dan legt ze Nienke in haar wiegje, en loopt zeweer terug naar Casper.
  9. 9. “Cas?” fluistert ze zacht, en ze legt een hand op zijn wang. “Mhm,”mompelt Casper. Aimi glimlacht. “Cas.” zegt ze nog een keer, ietsharder. “Mhmja?” mompelt hij, terwijl hij zijn ogen half opent.“Misschien is het handig om je pyjama aan te trekken.” grinniktAimi. “Mhm.” hij komt overeind en kijkt haar slaperig aan, watweer gelach van Aimi oplevert. Ze drukt een kus op zijn lippen enstaat op.
  10. 10. “Zo, dat was toch niet moeilijk?” zegt Aimi vrolijk als Casper zichheeft omgekleed. Hij lacht en trekt haar mee op het bed.“Welterusten,” zegt hij zacht. Aimi glimlacht en drukt een kus opzijn wang. “welterusten.”
  11. 11. Luca, Claire, L evi, Demi, Mitc h, Fons & DaisyMet een glimlach kijkt Claire naar de drieling, die rustig speelt aande tekentafel. Levi en Demi komen de woonkamer in gestormd, enmeteen kijkt de drieling op. “Mama, mogen Logan en Merle zokomen spelen?” Vraagt Demi terwijl ze van haar ene op haar anderevoet springt. “Tuurlijk.” lacht Claire, en ze staat op. “Maar als ikjullie was zou ik eerst even gaan aankleden.” vervolgt ze plagend.Demi steekt haar tong uit, en trekt Levi mee naar hun kamer.
  12. 12. Even later gaat de bel, en staat Logan voor de deur. “Loggie!” giltDemi en ze vliegt haar neefje om de hals. “Ook hallo – denk ik?”zegt Logan vrolijk. “Deem, je bent raar.” zegt Levi met een serieusgezicht. “komt omdat ik familie van jou ben,” zegt Demi en zeknijpt in zijn wang. Levi rolt met zijn ogen.
  13. 13. “Hallo tante Claire!” zegt Logan vrolijk terwijl hij binnen komt. “HeLoggie.” glimlacht Claire, terwijl ze Daisy‟s grijpende handjes zo vermogelijk van haar haar weg houd. “Kom jongens, we gaan naarbuiten!” zegt Demi terwijl ze Levi en Logan aan hun armen meetrekt.
  14. 14. Even later is ook Merle, een vriendinnetje van school, aangekomen,en zitten de vier kinderen in de tuin. “Bij jullie is het altijd zogezellig.” zucht Logan, en hij kijkt Levi aan. “Bij jullie toch ook?”reageert die. Logan haalt zijn schouders op. “Sinds Loor en Mikeweg zijn is het echt heel erg saai.” “Ik zou anders best bij opa enoma willen wonen hoor.” merkt Demi op. “Ja, maar zonder broer ofzus is het echt heel saai. Gelukkig heb ik jullie nog.” “Ja, wantzonder ons zou je leven een zwart gat zijn.” grijnst Merle.
  15. 15. “Eigenlijk is mijn leven mét jullie juist een zwart gat, maarja.”grijnst Logan. “Oké, nu ga je er aan, neefje.” zegt Demi. Loganspringt lachend van de hangmat af, gevolgd door de rest. De restvan de middag rennen ze achter elkaar aan, en doen ze allerleispelletjes, tot Claire naar buiten komt en meld dat Logan en Merlenaar huis moeten. “We moeten snel weer een keer bij jou afsprekenLoggie, jullie hebben tenminste speeltoestellen in de tuin.” zegtDemi, en ze kijkt even veelzeggend naar haar moeder.
  16. 16. “Mam, hoelang duurt het nog tot ze gaan opgroeien?” vraagtDemi, terwijl ze met haar vork door haar macaroni roert. “Als weklaar zijn met eten gaan ze opgroeien, maar dan moet je wel je bordleeg hebben.” Demi kreunt. “Wat ben je weer zielig, Deem.”grinnikt Luca, en hij prikt zacht in haar zij.
  17. 17. En inderdaad, nadat Demi maar de helft van haar macaroni opheeft hoeven eten, staat er een taart klaar op het aanrecht. Levi enDemi staan te springen van ongeduld. “Je zou haast denken datjúllie moeten opgroeien.” lacht Luca, terwijl hij Mitch op tilt.“Schiet nou maar gewoon op papa.” zegt Demi, en ze duwt tegenzijn rug.
  18. 18. Romée & Bram.Gefrustreerd gooit Romée haar pen op haar schrift. Ze slaat eengeïrriteerd kreetje en laat haar hoofd in haar handen zakken. “Watis er?” vraagt Bram terwijl hij naast haar komt zitten en zijn armenom haar middel slaat. “Het lukt niet.” gromt ze.
  19. 19. Bram glimlacht en tilt haar kin op met zijn hand. “Het lukt je wel,Méet. We hebben nog even tot het examen, dus je kan nog genoeguitleg krijgen en leren.” zegt hij, en hij drukt een overtuigende kusop haar lippen. Romée mompelt nog wat en klapt haar schrift dicht.Ze zucht en kijkt hem aan. Bram lacht en knuffelt haar stevig. “Ik gawel eten maken.” belooft hij haar. “Je bedoelt pizza bestellenzeker?” vraagt Romée sarcastisch. “Wat een vertrouwen in mijnkookkunsten.” zegt hij terwijl hij zijn hoofd schud. Romée kijkthem lang aan. “Oké, ja ik ga pizza bestellen.” zegt Bram, en hijprikt in haar zij. “ik zei het toch.” grijnst Romée.
  20. 20. Na het eten moet Romée naar college. Terwijl ze weg is, is Bramdruk bezig in de tuin om iets klaar te zetten. Als hij klaar is – eenkwartier voor Romée terug komt – kijkt hij even grijnzend naar hetresultaat. Hij vliegt naar binnen en haalt een bos rozentevoorschijn. Als Romée binnen komt staat hij net weer in detuin, en wacht hij geduldig tot ze buiten komt.
  21. 21. “Bram?” vraagt ze verbaasd als ze de tuin in komt. “wat is dit?” zekijkt hem met grote ogen aan terwijl ze dichterbij komt. Bram kijkthaar grijnzend aan, en legt de bos rozen op de grond. “Ik wil je watvragen.” zijn ogen twinkelen. Hij zakt door zijn knieën en graait inzijn zak. “Lieve, lieve Méet. We kennen elkaar nu al best lang, en ikweet zeker dat ik voor altijd van je zou houden. Wil je met metrouwen?” Romée slaat haar handen voor haar mond als hij hetkleine zwarte doosje in zijn handen opent.
  22. 22. “Oh, Bram.” piept ze. Met trillende vingers haalt ze de ring eruit, en schuift ze hem om haar vinger. “Ja, ja natuurlijk wil ik met jetrouwen!” roept ze uit, en ze vliegt hem om de hals. “Mooizo.”glimlacht Bram. Hij drukt een kus op haar haar, en zet haarvoorzichtig neer.
  23. 23. “Ik hou van je.” zegt Romée. “Ik ook van jou.” glimlacht Bram, enhij drukt zijn lippen liefdevol op die van haar. Romée glimlacht eenbeetje als zijn handen onder haar shirtje verdwijnen, en trekt hemaan zijn hand mee naar binnen.
  24. 24. Elora & Nathan.“Ben er weer!” roept Elora, terwijl ze binnen komt. Nathan komt uitde badkamer met nog een beetje scheerschuim op zijn wang. Eloralacht en loopt naar hem toe. “Lekker uitgeslapen?” glimlacht zeterwijl ze het schuim weg veegt. “Mhm, ik werd wakker net na jeweg was.” antwoord Nathan. “Ik kan gewoon niet slapen als je nietin de buurt bent.” Elora glimlacht en drukt een kus op zijn neus.
  25. 25. “Oh ja, Loor, ik ga volgende week ergens met mijn vader wat doen.Hij vind dat ik teveel tijd met jou doorbreng.” Nathan grinnikteven. “Awh, moet ik een hele dag alleen zijn?” vraagt Elora, terwijlze hem volgt naar de slaapkamer. “Daar lijkt het wel op ja.”antwoord Nathan terwijl hij zijn shirt over zijn hoofd trekt. Hijlacht even als hij Elora‟s gezicht ziet en knuffelt haar. “ „s Avondsben ik er wel weer gewoon hoor.” belooft hij.
  26. 26. “Mhm, mooi.” Elora loopt naar de badkamer. “Ik ga even douchen.”meld ze. “oke,” glimlacht Nathan terwijl hij zich met een leerboekop de bank laat vallen. Als Elora een halfuurtje later de badkamerweer uit komt, is Nathan in slaap gevallen. Ze glimlacht, en drukteen zacht kusje op zijn wang. Zijn ogen gaan voorzichtig open. “Ikben in slaap gevallen hè?” mompelt hij. Ze knikt met twinkelendeogen. “Ik moet echt proberen toch te slapen als je er niet bent.”zucht hij, terwijl hij gapend overeind komt.
  27. 27. Elora lacht en raapt zijn boek van de grond. “Nog maar een paarweken, dan hebben we examen. Hopelijk lopen onze collegetijdendaarna een beetje gelijk.” Nathan trekt haar naast zich op de bank.Elora glimlacht en laat haar hoofd tegen zijn schouder zakken. Zewil net haar mond open doen om wat te zeggen, als haar mobiel inhaar zak begint te trillen.
  28. 28. Ze fronst haar wenkbrauwen als ze de naam op het schermpje zietstaan. Chloé. “Klo?” zegt ze verbaasd terwijl ze op neemt. Meteenbegint Chloé tegen haar te ratelen. “Klo, Klo rustig!” Elora staat op.“Klo, rustig, ik versta niks van wat je zegt.” langzaam begint Chloéwat rustiger te worden, en verstaat Elora wat dingen die ze zegt.
  29. 29. “Klo, rustig nou. Leg even langzaam uit wat er is, ik versta er echtniks van.” Elora begint geïrriteerd te raken. “Mike is weg.” pieptChloé aan de andere kant. “Wat, waarom?” vraagt Elora geschokt.Even is het stil, Chloé lijkt te twijfelen of ze moet antwoorden. “Ikben zwanger.” klinkt het dan heel zacht, alsof ze niet wil dat Elorahet hoort. Elora blijft even stil. “Loor?” piept Chloé bang. “Ja, uhm,ben je thuis?” vraagt Elora dan. “Ja.” “Oké, ik kom er aan.”
  30. 30. Als een speer kleed Elora zich om. “Nate, ik ben even weg.” zegtze, terwijl ze een borstel door haar haar haalt en haar tas pakt. Zegooit de borstel op tafel, drukt een kus op zijn lippen en verdwijnt.
  31. 31. Een kwartiertje later staat Elora voor de deur bij het huisje vanChloé. “Owh, Klo!” roept ze uit als Chloé met roodbehuilde ogenopen doet. Ze omhelst haar stevig. “Wat is er allemaal gebeurt?”vraagt ze zacht. “H-hij” stottert Chloé. Elora wrijft troostend overhaar rug.
  32. 32. Even later zitten ze samen in de slaapkamer, en heeft Chloé allesverteld. Elora staart nadenkend voor zich uit, terwijl ze een slok vanhaar koffie neemt. Chloé heeft haar armen om haar knieën geslagenen kijkt naar Elora. “Hoe raar het ook klinkt, ergens ben ik het metMike eens.” zegt Elora zacht. Ze kijkt op naar Chloé, die op haar lipbijt. “Opgroeien op de uni ís niet leuk. Maar hij had het wel anderskunnen zeggen, en dat hij meteen weg ging slaat ook nergens op.”geeft ze toe.
  33. 33. “Ik kan dit niet alleen Loor.” fluistert Chloé, terwijl ze naar de vloerkijkt. “Je bent niet alleen, je hebt je ouders en Liam, en mij.” zegtElora, terwijl ze een arm om haar heen slaat. “Ik ben een slechtevriendin geweest de laatste tijd hè?” Chloé‟s stem slaat over.“Ja, echt een vreselijke vriendin.” Elora grijnst. Chloé glimlacht enveegt een traan van haar wang.
  34. 34. Senna & Florian.Met een zucht slaat Senna een bladzijde om van het tijdschrift datze aan het lezen is. Ze laat haar vinger langs de tekst die ze leestgaan. Na een tijdje slaat ze het tijdschrift dicht en zucht ze opnieuw.
  35. 35. “Goedemiddag.” klinkt het opeens naast haar. Ze glimlacht en kijktop. Florian komt naast haar zitten, en slaat een arm om haar heen.“Heb je je een beetje vermaakt zonder mij?” plaagt hij. “Nee.”glimlacht Senna.
  36. 36. “Ah,” Florian knuffelt haar. Senna glimlacht en legt haar hoofdtegen zijn schouder. Hij drukt een kus op haar haar. “Zonder Méetis het saai thuis.” zucht Senna. Florian knikt. “Maar wat doen wedaar aan?” vraagt hij, terwijl hij haar nog een keer knuffelt. Ze haalthaar schouders op. “Geen idee. Misschien moeten we een kindadopteren of zo.” ze bedoelt het plagend, maar Florian kijkt evenbedenkelijk. “Weet je dat dat niet eens zo‟n heel gek idee is.”
  37. 37. Ze kijkt hem lachend aan. “Dat meen je niet, toch?” “En wat nou alsik het wel meen?” zijn ogen twinkelen vrolijk. Senna opent haarmond om wat te zeggen, en klapt hem dan weer dicht omdat zegeen flauw idee heeft wat ze wil zeggen. “Zo als je al zei, zonderMéet is het veel te stil in huis. En ondanks dat ik al die tijd voor onssamen geweldig vind, lijkt het me ook geweldig om nog een kind opte voeden.” hij glimlacht naar haar. “Meen je het serieus?” vraagt zemet grote ogen.
  38. 38. “Nee, ik lieg. Natuurlijk meen ik het.” hij grijnst. “Zou jij hetwillen?” vraagt hij. Ze knikt ademloos. “Heel graag. Maar, denk jeniet dat Méet zich ongewild gaat voelen?” ze kijkt hem bang aan.Hij glimlacht. “Nee. Ik denk eerder dat ze net zo enthousiast als onszal zijn.” om haar te overtuigen kust hij haar. “Is dit niet iets waarwe lang over moeten nadenken in plaats van zomaar beslissen?” zefronst. “Twijfel je?” “Nee.” “Waarom zouden we er dan over namoeten denken?” hij glimlacht opgewekt.
  39. 39. Ze fronst nog even, en dan verschijnt er een grijns op haar gezicht.Ze vliegt hem om de hals. “Het lijkt me geweldig, Florian.” fluistertze. Hij glimlacht en houd haar stevig vast. “Mooi zo. Misschienmoeten we Méet nu dan maar bellen, hè?” hij kust haar wang.Senna kijkt hem grijnzend aan. “Of daar wachten we nog evenmee.” zegt hij met een kleine glimlach, voor hij haar liefdevol zoent.
  40. 40. Hoofdhuis.Zachtjes sluipt Logan de trap af. Toen hij een paar dagen geledennaar beneden was gekomen omdat hij niet had kunnen slapen, hadhij zijn ouders en opa en oma horen praten over een eventueleverbouwing. Sinds toen is hij elke avond naar beneden geslopen omhen af te luisteren. Hij schrikt als hij per ongeluk een van debloempotten op de trap raakt met zijn voet, en luistert gespannenof iemand het gehoord heeft. Dat lijkt niet het geval te zijn, enopgelucht gaat hij op de trap zitten.
  41. 41. “Ik denk dat we het prima kunnen redden.” zegt Bella voor dezoveelste keer. Ze kijkt nog even naar de met rood omcirkeldeadvertentie in de krant. “Ik weet het niet, stel je voor dat er iets foutgaat.” Tobias bijt op zijn lip. “Tobias heeft gelijk, zo breed hebbenwe het nou ook weer niet, Bells.” zegt Alex. Hij buigt zich nog eenkeer over de berekeningen van Tobias. Als ze het huis zoudenkopen, zouden ze niet veel meer over hebben. “Maar in dit huisblijven wonen heeft ook geen zin. Het is veel te groot, ik voel meklein hier.” protesteert Bella, wat gegrinnik van de drie andereoplevert.
  42. 42. “Als jij een baan zoekt, redden we het makkelijk.” merkt Olivia op,en ze kijkt Bella aan. Bella denkt even na, en knikt dan langzaam.“Prima.” ze grijnst tevreden. “Jij krijgt ook echt altijd wat je wil,hè.” grinnikt Tobias, en hij prikt zacht in haar zij. “ik ben gewoongeweldig.” zegt Bella met grote, onschuldige ogen.
  43. 43. Een week later is het huis zo goed als klaar. “Dus, is alles naar wensmevrouw?” glimlacht Tobias. “Mhm, misschien.” zegt Bella terwijlze hem grijnzend aankijkt. Tobias buigt zich wat naar voren, enknuffelt haar. “zo beter dan?” “Mhm.” mompelt Bella, terwijl zehaar hoofd tegen zijn schouder legt en haar ogen sluit.
  44. 44. De volgende ochtend, als Olivia op staat om de krant te halen, stoptze midden in haar beweging. “Mam?” vraagt Bella fronsend. Eenkoude wind waait door de kamer. Dan verschijnt er een donkeregedaante. Bella hapt naar adem. “Olivia van Beest, jouw dagen opaarde zijn geteld.” gromt de donkere stem. “Maar- ik- mijn man isnog niet thuis.” piept Olivia. “Mag ik geen afscheid van hemnemen?” “Te laat.” antwoord de stem. Olivia kijkt even langs hemheen, naar Bella, die met Logan op schoot angstig naar haar kijkt.“Bells.” fluistert ze schor. Bella krijgt tranen in haar ogen. Logan zitmet zijn handen voor zijn gezicht geslagen.
  45. 45. Magere Hein drukt een koffer in Olivia‟s handen, en dan begint zelangzaam te vervagen. “Het spijt me, Bells.” fluistert ze nognet, voordat ze helemaal weg is. Logan springt snikkend van Bella‟sschoot af, en valt voor de urn op de grond. “Loggie.” fluistert Bellazacht. Ze loopt op hem af, en zet hem weer op zijn voeten. Daarnaknuffelt ze hem stevig. “Rustig maar,” ze strijkt zacht door zijnhaar, terwijl er over haar eigen wangen ook tranen lopen.
  46. 46. Een uur later zit Bella in de tuin. Logan was bij de honden gaanzitten en had niks meer tegen haar gezegd. Aangezien er niemandanders thuis was, was ze naar de tuin gemaakt en had een plekjevoor Olivia gemaakt. Achter haar gaat het hekje langzaam open. Zehoeft niet eens om te kijken om te weten wie het is.
  47. 47. “Lieverd, gaat het?” klinkt het bezorgd achter haar. Tobias legt zijnhanden op haar schouders, en drukt een kus op haar haar. Ze schudhaar hoofd. Hij komt naast haar zitten, en trekt haar dicht tegenzich aan. Snikkend drukt ze haar hoofd tegen zijn schouder. “Ze-, het-, ze-” stottert Bella huilend. “Stil maar.” troostend strijkt hijdoor haar haar. Hij drukt een kus op haar wang. Als Bella watgekalmeerd is, klinkt het voor het huis een toeter. Meteen verstijftze. Dat was de carpool van Alex. “Ik kan het hem nietvertellen, Tobs.” fluistert Bella bang. “Geen zorgen, zoiets dacht ikal. Logan vertelt het, ik denk dat hij dat wel kan.” zegtTobias, terwijl hij haar stevig knuffelt.
  48. 48. Als hij binnen komt, heeft Alex meteen door dat er wat aan de handis. Hij fronst. “Loggie?” Logan kijkt op, met rode ogen van hethuilen. “Wat is er?” Hij tilt het kleine jongetje op en gaat op debank zitten, met Logan op zijn schoot. “O-opa,” Logan verstopt zijngezicht in Alex‟ shirt. “Rustig maar, vertel wat er is.” Alex strijkttroostend door Logan‟s zwarte haar. “O-ma.” snikt Logan. Een nogangstiger gevoel bevliegt Alex. “O-oma is d-dood.” Ondanks dat zijnhart zo‟n beetje in duizend stukjes valt, blijft Alex troostend doorLogan‟s haar strijken.
  49. 49. “O-opa, niet doen. Je moet naar mama.” snikt Logan. “P-papa zeidat mama je nodig heeft.” Alex glimlacht waterig en voelt eenwarme traan over zijn wang rollen. “Waar is je moeder, jongen?”vraagt hij, zijn stem slaat over. “In de tuin.” Tobias komt scheefglimlachend de kamer in. “Kom, Loggie.” Hij tilt Logan van Alex‟schoot, en geeft een klopje op Alex‟ schouder. “Ze heeft je nodig.”zegt hij, terwijl Logan zich aan zijn nek vast klampt. Alex knikt enstaat op.
  50. 50. Met een bezorgde frons kijkt Tobias Alex na. “Papa.” snikt Loganzachtjes. “Het is al goed, Loggie.” Tobias klopt op zijn rug. “Nee,oma is dood en ze komt niet terug. Het is niet goed.” Logan slaatboos op Tobias‟ schouder. “Oma is op een mooie plek nu. En ze zalaltijd in je hart blijven leven, of niet?”

×