คำบุพบท

5,071 views
4,684 views

Published on

0 Comments
3 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total views
5,071
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1,240
Actions
Shares
0
Downloads
74
Comments
0
Likes
3
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

คำบุพบท

  1. 1. คําบุพบท
  2. 2. คําบุพบท คือ คําที่เชื่อมคําหรือกลุมคําใหสัมพันธกันและเมื่อเชื่อมแลวทําใหทราบวา คํา หรือกลุมคําที่เชื่อมกันนั้นมีความสัมพันธกันอยางไร ไดแก ใน แก จนของ ดวย โดย ฯลฯ
  3. 3. หนาที่ในการแสดงความสัมพันธของคําบุพบท1. แสดงความสัมพันธเกี่ยวกับสถานที่ เชน คนในเมือง2. แสดงความสัมพันธเกี่ยวกับเวลา เชน เขาเปดไฟจนสวาง3. แสดงความสัมพันธเกี่ยวกับการเปนเจาของ เชน แหวนวงนี้เปนของฉัน4. แสดงความสัมพันธเกี่ยวกับเจตนาหรือสิ่งที่มุงหวัง เชน เขาทําเพื่อลูก5. แสดงความสัมพันธเกี่ยวกับอาการ เชน เราเดินไปตามถนน
  4. 4. หลักการใชคําบุพบทบางคํา“กับ” ใชแสดงอาการกระชับ อาการรวม อาการกํากับกัน อาการเทียบกัน และแสดงระดับ เชน ฉันเห็นกับตา“แก” ใชนําหนาคําที่เปนฝายรับอาการ เชน ครูใหรางวัลแกนักเรียน“แด” ใชแทนตําวา "แก" ในที่เคารพ เชน นักเรียนมอบพวงมาลัยแดอาจารย“แต” ใชในความหมายวา จาก ตั้งแต เฉพาะ เชน เขามาแตบาน"ตอ" ใชนําหนาแสดงความเกี่ยวของกัน ติดตอกัน เฉพาะหนาถัดไปเทียบจํานวน เปนตน เชน เขายื่นคํารองตอศาล
  5. 5. ชนิดของคําบุพบท คําบุพบทแบงเปน 2 ชนิด 1.คําบุพบททีแสดงความสัมพันธระหวางคําตอคํา เชน ่ความสัมพันธระหวางคํานามกับคํานาม คํานามกับคําสรรพนาม คํานามกับคํากริยา คําสรรพนามกับคําสรรพนาม คําสรรพนามกับคํากริยาคํากริยากับคํานาม คํากริยากับคําสรรพนาม คํากริยากับคํากริยา เพือบอกสถานการณใหชัดเจน ่ดังตอไปนี้
  6. 6. -บอกสถานภาพความเปนเจาของ ฉันซื้อสวนของนายฉลอง ( นามกับนาม ) บานของเขาใหญโตแทๆ ( นามกับสรรพนาม ) อะไรของเธออยูในถุงนี้ ( สรรพนามกับสรรพนาม )
  7. 7. - บอกความเกี่ยวของ เธอตองการมะมวงในจาน ( นามกับนาม ) พอเห็นแกแม ( กริยากับนาม ) ฉันไปกับเขา ( กริยากับสรรพนาม )
  8. 8. -บอกการใหและบอกความประสงค แกงหมอนี้เปนของสําหรับใสบาตร ( นามกับกริยา ) พอใหรางวัลแกฉัน ( นามกับสรรพนาม )- บอกเวลา เขามาตั้งแตเชา ( กริยากับนาม ) เขาอยูเมืองนอกเมื่อปที่แลว ( นามกับนาม )
  9. 9. - บอกสถานที่ เธอมาจากหัวเมือง ( กริยากับนาม )- บอกความเปรียบเทียบ เขาหนักกวาฉัน ( กริยากับนาม ) เขาสูงกวาพอ ( กริยากับนาม )
  10. 10. 2. คําบุพบททีไมมีความสัมพันธกับคําอืน สวนมากจะอยู ่ ่ตนประโยค ใชเปนการทักทาย มักใชในคําประพันธ เชน ดูกร ดูกอน ดูรา ขาแต คําเหลานี้ใชนําหนาคํานามหรือสรรพนาม ดูกร ทานพราหมณ ทาจงสาธยายมนตบูชาพระผูเปนเจาดวย ดูกอน ภิกษุทั้งหลาย การเจริญวิปสสนาเปนการปฏิบัติธรรมของทาน ดูรา สหายเอย ทานจงทําตามคําที่เราบอกทานเถิด ขาแต ทานทังหลาย ขาพเจายินดีมากที่ทานมารวมงานในวันนี้ ้
  11. 11. ขอสังเกตการใชคําบุพบท1. คําบุพบทตองนําหนาคํานาม คําสรรพนาม หรือคํากริยาสภาวมาลา เชน เขามุงหนาสูเรือน ปากินขาวดวยมือ ทุกคนควรซื่อสัตยตอหนาที่
  12. 12. 2. คําบุพบทสามารถละได และความหมายยังคงเดิม เชน เขาเปนลูกฉัน ( เขาเปนลูกของฉัน ) แมใหเงินลูก ( แมใหเงินแกลูก ) ครูคนนี้เชี่ยวชาญภาษาไทยมาก ( ครูคนนี้เชี่ยวชาญทางภาษาไทยมาก )
  13. 13. 3. ถาไมมีคํานาม หรือคําสรรพนามตามหลัง คํานั้นจะเปนคําวิเศษณ เชน -เธออยูใน พอยืนอยูริม  เธออยูในหอง พอยืนอยูริมหนาตาง (บุพบท)  -เขานั่งหนา ใครมากอนเขานั่งหนาหอง ใครมากอนครู (บุพบท) - ฉันอยูใกลแคนเี้ อง ฉันอยูใกลตลาดแคนี้เอง (บุพบท) 

×