กลอนแปด

32,748 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
32,748
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
29,437
Actions
Shares
0
Downloads
32
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

กลอนแปด

  1. 1. กลอนแปดกลอนแปดสุภาพนั้น บทหนึ่งมี ๒ คํากลอน หนึ่งคํากลอนมี ๒ วรรคแตละวรรคมี ๘ คําการสัมผัสใหคําสุดทายวรรคแรก(วรรคสดับ) ไปสัมผัสกับคําที่ ๓ หรือ ๕ ของวรรคที่ ๒(วรรครับ)ใหคําสุดทายวรรคที่สอง(วรรครับ) ไปสัมผัสกับคําสุดทายของวรรคที่ ๓(วรรครอง)ใหคําสุดทายของวรรคที่สาม(วรรครอง) ไปสัมผัสกับคําที่ ๓ หรือ ๕ ของวรรคที่สี่ (วรรคสง)การสัมผัสระหวางบท หรือเรียกอีกอยางหนึ่งวา “การสัมผัสเชื่อมรอยระหวางบท” การเชื่อมสัมผัสระหวางบท ใหคําสุดทายของวรรคที่สี่ คือ วรรคสง ไปสัมผัสกับคําสุดทายของวรรคที่สอง คือวรรครับของบทถัดไป ใหแตงเชื่อมบทอยางนี้ เรื่อยไปจนจบเนื้อความตามที่ตองการ ขอบังคับ เรื่องการกําหนดเสียงวรรณยุกต ในคําสุดทายของแตละวรรค มีดังนี้ คําสุดทายของวรรคที่ ๑ ใชเสียง สามัญ เอก โท ตรี จัตวา แตไมนิยมสามัญ คําสุดทายของวรรคที่ ๒ หามใชเสียง สามัญ และตรี นิยมใช จัตวา เปนสวนมาก คําสุดทายของวรรคที่ ๓ ใชเสียง สามัญ หรือ ตรี หามใช เอก โท จัตวา คําสุดทายของวรรคที่ ๔ ใชเสียงสามัญ หรือ ตรี หามเสียง เอก โท จัตวา สวนมากนิยมเสียงสามัญ แผนผังกลอนแปดจํานวน ๒ บท วรรคสดับ(สลับ) วรรครับ วรรครอง วรรคสง
  2. 2. ตัวอยางคําประพันธ ของสุนทรภู ถึงมวยดิน สิ้นฟา มหาสมุทร ไมสิ้นสุด ความรัก สมัครสมาน แมนเกิดใน ใตหลา สุธาธาร ขอพบพาน พิศวาส ไมคลาดคลา แมเนื้อเย็น เปนหวง มหรรณพ พี่ขอพบ ศรีสวัสดิ์ เปนมัจฉา แมเปนบัว ตัวพี่ เปนภุมรา เชยผกา โกสุม ปทุมทองกลอนแปดนี้มีจํานวน ๒ บทสัมผัสบังคับบทแรกไดแก สมุทร + สุด, สมาน + ธาร+ พานสัมผัสบังคับบทที่สอง ไดแก ณพ +พบ , ฉา + รา + กาสัมผัสบังคับระหวางบท ไดแก คลา + ฉาขอสังเกต สัมผัสบังคับเหลานี้จะปรากฏคําที่สงสัมผัสกันระหวางวรรคหนึ่งไปยังอีกวรรคหนึ่ง และ จะเปนคําที่มีเสียงสระคลองจองกัน เทานั้น คําทีมีเสียงสระคลองจองกัน หรือเรียกวา สัมผัสสระนั่นเอง สัมผัสสระ หมายถึง คําที่มีเสียงสระเดียวกัน และมี ่ตัวสะกดมาตราเดียวกัน ดังตัวอยาง สวนสัมผัสที่ไมบังคับ คือ สัมผัสที่ปรากฏภายในวรรค เรียกอีกอยางวาสัมผัสใน ซึ่งสัมผัสในนี้จะมีไดทั้งเสียงสระสัมผัสกัน และเสียงพยัญชนะสัมผัสกัน (เรียกวา สัมผัสพยัญชนะ หรือสัมผัสอักษรนั่นเอง) สัมผัสอักษร หมายถึง คําที่มเสียงพยัญชนะตนเปนเสียงเดียวกัน ดังตัวอยาง ีวรรคแรก(วรรคสดับ) มีสัมผัสในที่เปนสัมผัสอักษร ไดแก มวย + ม(หา)+ มุทร (มีเสียง ม. เปนเสียงพยัญชนะตน)วรรคที่สอง(วรรครับ) ) มีสัมผัสในที่เปนสัมผัสอักษร ไดแก สิ้น + สุด+ส(มัคร) + ส(มาน) (มีเสียง ส.เปนเสียงพยัญชนะตน)วรรคที่สาม(วรรครอง) มีสัมผัสในที่เปนสัมผัสอักษร ไดแก ธา + ธารวรรคที่สี่ (วรรคสง) มีสัมผัสในที่เปนสัมผัสอักษร ไดแก พบ+พาน+พิศ , คลาด+ คลาสัมผัสในเปนสัมผัสที่ไมไดบังคับ ถามีจะทําใหกลอนมีความไพเราะยิ่งขึ้น

×