• Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
No Downloads

Views

Total Views
3,909
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0

Actions

Shares
Downloads
60
Comments
0
Likes
3

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. ang mga salarin ay mga sundalong rebolusyunaryongSi Manuel Luis Quezon y Molina ay kilala bilang “Ama ng lumalaban sa Espanya at ang pagpaslang ay alinsunod saWikang Filipino.” Tinagurian ding “Ama ng Republika ng utos ng nakatataas na opisyal at ginawa para sa mgaPilipinas”, siya ang naging layunin ng himagsikan.unang Pangulo ng Commonwealth ng Pilipinas sa ilalim ngpamahalaang Amerikano noong simula ng ika-20 siglo. PulitikaBagamat hindi kinilala ng ibang bansa ang naunang Noong 1906, nahalal si Quezon bilang konsehal at kalaunanRepublica Filipina na siyang pamahalaang rebolusyunaryo bilang Gobernador ng Tayabas. Noong ika-25 ng Hulyoni Emilio Aguinaldo, si Quezon ay itinuturing ng 1907, nagbitiw siya bilang Gobernador at tumakbo paramga Filipino bilang ikalawang Pangulo lamang ng bansa, sa Philippine Assembly. Mula 1907 hanggang 1909, nagingsumunod kay Aguinaldo. Si Quezon ay tinatawag ding “Ama miyembro siya ng Philippine Assembly, at Majority Floorng Kasarinlang Pilipino” dahil sa kanyang mga ginawa Leader at Chairman ng Appropriations Committee. Noongupang isulong ang kasarinlan ng Pilipinas mula sa 1909, inihalal siya ng Lehislatura ng Pilipinas bilang residentpamahalaang Amerikano. commissioner sa Kongreso ng Estados Unidos.Kabataan at Simula ng Karera Bilang resident commissioner, maaaring magsalita at sumali si Quezon sa talakayan, ngunit wala siyang karapatangAng mestiso Espanyol na si Manuel Luis Quezon ay bumoto. Gayunpaman, masigasig si Quezon saipinanganak noong ika-19 ng Agosto, 1877 (bagamat ang pagsusulong ng kagustuhang lumaya ang Pilipinas.kanyang opisyal na kaarawan ay ang ika-19 ng Agosto, Pagkatapos ng isang talumpati sa Tammany Hall para sa1878) sa Baler, Tayabas(ngayon ay nasa lalawigan na Fourth of July noong 1911, sinabi ni Quezon sa New Yorkng Aurora), kina Lucio Quezon, isang guro mula sa Paco, Times na “Kami ay nagpapasalamat kay Ginoong Taft at saManila, na isa ring retiradong sarhento sa sandatahang mga Amerikano sa kanilang mga ginawa para sa amin,kolonyal ng Espanya, at Maria Dolores Molina, isa ring guro ngunit ayaw naming maging isang kolonya. Gusto namin ngsa kanilang bayan. kalayaan.”[1]Tinuruan siya ng isang pribadong guro mula 1883 hanggang Bilang sagot sa inilathala ng New York Times na “Philippines1887; pagkatapos ay pumasok siya sa San Juan de the Key to our Success in the Far East”, sinabi ni QuezonLetran kung saan siya nagtapos sa sekondarya noong 1889. (nailathala sa NY Times noong ika-15 ng Setyembre 1912),Namatay ang kanyang ina sa sakit na tuberkulosis noong “Panahon na para sa mga tumitingin sa Pilipinas bilang1893, bago siya nagtapos ng summa cum laude sa kursong isang negosyo na lumantad at sabihin ito kapag kanilangBachelor of Arts sa Unibersidad ng Sto. Tomas (UST) noong isinusulong ang pananatili ng mga isla bilang sakop ng1894. Pagdating ng 1898, ang kanyang amang si Lucio at Amerika, sa halip na pagtakpan ang kanilang totoongkapatid na si Pedro ay tinambangan at pinatay ng mga hangarin ng mga dahilang nakakainsulto sa pambansangarmadong lalaki noong pauwi sila ng Baler galing Nueva dangal ng mga Pilipino. Huwag nilang sabihin na angEcija, dahil sa kanilang katapatan sa pamahalaang Estados Unidos ay nananatili sa Pilipinas hindi dahil saEspanyol. gusto nitong magpalawak ng teritoryo, hindi dahil saNag-aral si Quezon ng abogasya sa UST, ngunit naghahangad itong kumita, kundi upang bigyan ang mga islapansamantalang natigil nang sumiklab ang Digmaang ng isang mabuti at matalinong Pamahalaan, na hindi kayangPilipino-Amerikano. Sumanib si Quezon sa kilusang itatag at panatilihin ng mga Pilipino nang kusa.” [1]rebolusyonaryo at nagsilbi bilang aide-de-camp o kanang Noong 1916, iniuwi ni Quezon sa Pilipinas ang Batas Jones,kamay ni Emilio Aguinaldo mula 1899 hanggang sa nabihag na nangangakong kikilalanin ang kasarinlan ng mga Pilipino.si Aguinaldo ng mga Amerikano noong 1901. Pagkatapos ngdigmaan, tinapos niya ang kursong abogasya sa UST at Senadonagtamo siya ng ikaapat na puwesto sa Bar Exams noong Si Manuel L. Quezon ay nahalal bilang Senador ng1903. Nagtrabaho muna siya bilang isang clerk at surveyor Ikalimang Distrito noong 1916 at naging Pangulobago naglingkod sa gobyerno bilang piskal ng Senado hanggang 1935. Umabot ng labinsiyam na taonng Mindoro noong ika-19 ng Setyembre, 1903, at di ang kanyang pagiging Pangulo ng Senado.kalaunan ay naging piskal ng Tayabas noong Marso 1904.Sa maikling panahong piskal siya ng Tayabas, naghain siya Noong ika-9 ng Disyembre, 1918, naglayag si Quezonng 25 na kasong estafa laban kay Frank J. Berry, isang patungong Amerika bilang pinuno ng unang Independenceimpluwensiyal na abogado at manlilimbag na Amerikano, Mission sa Kongreso ng Estados Unidos. Dumaan munabago siya nagbitiw sa tungkulin noong Nobyembre 1904 at siya ng Hongkong, kung saan pinakasalan niya ang kanyangnaging pribadong abogado mula 1904 hanggang 1906. pinsang-buo na si Aurora Aragon y Molina noong ika-17 ng Disyembre. Biniyayaan sila ng apat na supling, sina MariaNoong ika-13 ng Hulyo 1906, ibinaba ng Korte Suprema ang Aurora (“Baby”) (1919-1949); Maria Zeneida (“Nini”) (1921-);hatol sa kasong U.S. vs. Querijero (G.R. No. L-2626), nanagsasabing noong pinatay ang ama at kapatid ni Quezon,
  • 2. Luisa Corazon Paz (“Nenita”) (1923-1923); at Manuel L., Jr. naglalaman ng kondisyon ukol sa mga base militar ng mga(“Nonong”) (1926-1998). Amerikano, at ito ay inaprubahan ng Lehislatura ng Pilipinas.Ika-10 ng Mayo, 1920 nang unang magtalumpati si Quezon Noong ika-30 ng Hulyo, 1934, pormal na sinimulan angsa harap ng Kongreso ng Estados Unidos. Kasama sa Constitutional Convention, at noong ika-14 ng Mayo 1935,talumpati niya ang mga katagang “Sa kabila ng lahat, nais pinagtibay na ang Saligang Batas ng 1935.pa rin namin ng kasarinlan”, at “Kung ang nakatakdangkapalaran ng aking bansa ay ang maging sakop ngunit Pagka-Pangulomayaman, o ang maging malaya ngunit mahirap, walang Si Quezon ay tumakbo sa unang halalan sa pagka-Pangulopag-aalinlangang pipiliin ko ang huli.” ng Pilipinas noong Nobyembre 1935 at nanalo siya labanNoong 1922, kinuwestiyon ni Quezon ang aniya’y kina Emilio Aguinaldo (dating Pangulo ng Rebolusyunaryong“unipersonal leadership” ni Tagapagsalitang Sergio Osmena, Republica Filipina, pinagsilbihan niya dati bilang aide-de-kung ihahambing sa tinatawag na “collective leadership” na camp o kanang kamay), at Gregorio Aglipay.kanya namang itinataguyod. Noong ika-24 ng Pebrero 1922, Mga natatanging kaganapan sa kanyangumalis si Quezon sa Partido Nacionalista, kung saan kasapi pagka-Pangulodin si Osmena, at ang kanyang sabi: “Ang partido ay hindikailanman naging at hindi kailanman magiging ang bayan. Sa kanyang unang termino bilang Pangulo, nakipagtulunganAng aking katapatan sa aking partido ay natatapos kung si Quezon kay High Commissioner Paul V. McNutt ngsaan nagsisimula ang aking katapatan sa aking bayan.” Estados Unidos upang mapadali ang pagpasok sa PilipinasNanatili si Quezon bilang Pangulo ng Senado, at si Osmena ng mga Hudyong tumatakas sa mga rehimeng pasista sanaman ay naging Pangulo ng Senado Pro Tempore. [1] Europa.[1] Isinulong din ni Quezon ang isang proyekto upang makapanirahan sa Mindanao ang mga takas na Hudyo.Matapos mahalal si Warren Harding bilang Pangulo ngEstados Unidos noong 1920, si Francis Burton Harrison ay Mula 1901 hanggang 1935, bagamat isang Pilipino angpinalitan ni Leonard Wood bilang Gobernador-Heneral ng palaging nahihirang bilang Punong Mahistrado, mgaPilipinas. Nagpairal si Gobernador-Heneral Wood ng mga Amerikano ang karamihan sa mga miyembro ng Mataas napatakarang sa paningin ng mga Pilipino ay masyadong Hukuman (Supreme Court). Nakamtan lamang ang ganapmarahas. Noong 1923, panahon ng pangangampanya para na Pilipinisasyon ng Hukuman nang itatag angsa espesyal na halalan para sa ikaapat na senatorial district Commonwealth ng Pilipinas noong 1935, nang si Quezon,(sakop ang Manila at mga karatig-lalawigan), si Jose P. bilang Presidente, ay mabigyan ng kapangyarihan upangLaurel, na noo’y Kalihim ng Kagawarang Panloob, ay maghirang ng kauna-unahang Mataas na Hukuman na angnagbitiw sa tungkulin bilang protesta sa aniya’y pakikialam ni lahat ng miyembro ay Pilipino. Kabilang sa mga unangWood sa kanyang kagawaran. Ang Partido Democrata, na itinalaga ni Quezon upang pumalit sa mga Amerikanongsiyang oposisyon, ay nangako namang makikipagtulungan mahistrado sina Claro M. Recto at Jose P. Laurel.kay Wood. Tinawag ni Quezon na Americanistas ang Partido Dinagdagan ang bilang ng miyembro ng HukumanDemocrata. Ayon sa kanya, ang isang boto para sa (ginawang labing-isa): isang Punong Mahistrado at sampungkandidato ng partidong iyon ay isang botong laban sa Katulong na Mahistrado, na umupo nang enkasarinlan ng Pilipinas. Idinagdag pa niya: “Mas gugustuhin banc(magkakasama ang lahat sa paggawa ng desisyon) o diko pa ang isang bayang pinamahalaang parang impiyerno kaya sa dalawang Sangay na may tiglilimang miyembro.ng mga Pilipino, kaysa sa isang bayang pinamahalaang Noong 1935, ang dating Chief of Staff ng Estados Unidos naparang langit ng mga Amerikano, sapagkat gaano man si Heneral Douglas MacArthur, na matagal nang kakilala nikasama ang isang pamahalaang Pilipino ay magagawa Quezon, ay bumalik sa Pilipinas bilang tagapayo ngnating baguhin.” Commonwealth tungkol sa sandatahan. Naatasan siNoong 1931, ang Misyong OsRox na pinamunuan nina MacArthur upang bumalangkas ng isang national defenseSergio Osmena at Manuel Roxas ay tumungo ng Estados plan at upang itatag at sanayin ang Hukbong Sandatahan ngUnidos upang isulong ang hangaring kasarinlan. Iniuwi nila Pilipinas. Nang magretiro si MacArthur sa Sandatahan ngang Batas Hare-Hawes-Cutting, na mariin namang tinutulan Estados Unidos noong 1937, kaagad na inalok siya nini Quezon sa dahilang naglalaman ito ng kondisyong Quezon ng isang posisyon bilang Field Marshal.mananatili pa rin sa Pilipinas ang mga base militar ng Noong 1936, inilabas ni Quezon ang E.O. No. 23, naAmerika matapos maipahayag ang kasarinlan. Bagamat ang naglalaman ng teknikal na paglalarawan at detalyadongBatas Hare-Hawes-Cutting ay naaprubahan na ng Kongreso espisipikasyon ng watawat ng Pilipinas.ng Estados Unidos, ibinasura naman ito ng Lehislatura ngPilipinas noong Oktubre 1933. Pagdating ng Nobyembre Pagdating ng Enero 1937, itinayo ni Quezon ang Surian ng1933, tumulak na si Quezon patungong Washington. Iniuwi Wikang Pambansa, na naglalayong lumikha ng isangniya noong 1934 ang Batas Tydings-McDuffie, na hindi na pangkalahatang pambansang wika para sa mga Pilipino. Noong Nobyembre 1937, inirekomenda ng Surian na gawing
  • 3. pambansang wika ang Tagalog, kung kaya noong ika-30 ng na ng ibang bansa sa pag-asang makakamtan din nito angDisyembre 1939 ay idineklara ni Quezon na Tagalog ang ganap na kasarinlan.magiging pambansang wika ng Pilipinas. Noong Hunyo 1940naman, iniutos niyang ituro ang pambansang wika bilang isa Kamatayansa mga asignatura sa mga paaralan. Namatay si Quezon sa sakit na tuberculosis noong ika-1 ngMasigasig na isinusulong ni Quezon ang panlipunang Agosto 1944 sa Saranac Lake, New York. Una siyangkatarungan o social justice, kung kaya minsan ay kanyang inilibing sa Maine Memorial sa Arlington National Cemeterywinika: “Higit na makatutulong ang panlipunang katarungan sa Washington D.C., pagkatapos ay hinukay muli angkapag ang ginamit na batayan ay ang damdamin at pang- kanyang mga labi at isinakay sa USS Princeton[1], at mulingunawa at hindi ang batas.” Noong 1937, nilagdaan ni inilibing sa Manila North Cemetery noong ika-1 ng AgostoQuezon ang kauna-unahang batas para sa minimum wage 1946. Kalaunan, inilipat ito sa Manuel Quezon Memorialsa Pilipinas. Noong taon ding iyon, unang bumoto ang Shrine, sa loob ng bantayog sa Quezon Memorial Circle sakababaihang Pilipino sa isang plebisito tungkol sa karapatan Lungsod Quezon, noong ika-19 ng Agosto 1979, araw nang mga babaeng bumoto o ang tinatawag na women’s sana’y kanyang naging ika-102 kaarawan.suffrage. Nakaukit sa kanyang huling himlayan ang mga katagang:Noong ika-12 ng Oktubre, 1939 naman, nilagdaan ni "Statesman and Patriot, | Lover of Freedom, | Advocate ofQuezon ang Batas Commonwealth 502, na lumikha ng isang Social Justice, | Beloved of his People." (Mahusay nalungsod sa Diliman, na nasa dakong labas ng Maynila. Ang tagapamahala at bayani,| Mapagmahal sa kalayaan,|lungsod na kanyang itinatag at pinagyaman upang maging Tagataguyod ng panlipunang katarungan,| Minamahal ngkabisera ng bansa, ay ipinangalan sa kanya kinalaunan – kanyang bayan.)ang Lungsod ng Quezon. Linggo at Buwan ng WikaPinahaba ang orihinal na termino ni Quezon na anim na taon Noong ika-23 ng Setyembre 1955, idineklara nibilang Pangulo sa pamamagitan ng pag-amiyenda sa Pangulong Ramon Magsaysay ang ika-13 hanggang ika-19Saligang Batas, kung kaya’t nagsilbi pa siya ng karagdagang ng Agosto kada taon bilang Linggo ng Wika. Angdalawang taon bago siya nahalal muli bilang Pangulo noong selebrasyon nito ay palaging nagtatapos sa kaarawan niNobyembre 1941. Quezon, ang taong unang nagsulong ng paglikha ng isangIkalawang Digmaang Pandaigdig at ang pambansang wika.Pamahalaang Desterado Noong ika-15 ng Enero 1997, idineklara naman ni Pangulong Fidel V. Ramos ang buong buwan ng AgostoNoong ika-8 ng Disyembre, 1941, bago pa lamang naihalal bilang Buwan ng Wika.si Quezon sa kanyang ikalawang termino bilang Pangulonang inatake ng bansang Hapon ang Pearl Harbor sa Ika-28 ng Abril 2005 nang iniutos ni Pangulong GloriaHawaii. Sumunod ang pag-atake sa iba’t ibang base militar Macapagal-Arroyo na ang mga labi ng dating Unang Ginangng Estados Unidos sa Pilipinas. Nang salakayin ng mga Aurora Aragon Quezon, na tinambangan at pinatay sa daanHapones ang Pilipinas, lumikas si Quezon sa Corregidor, patungong Bongabon sa Nueva Ecija noong ika-28 ng Abrilkung saan siya muling nanumpa bilang Pangulo noong ika- 1949, ay hukayin sa dati nitong pinaglibingan at ilibing muli30 ng Disyembre, 1941, sa harap ng Malinta Tunnel. Nang sa Quezon Memorial katabi ng mga labi ng kanyangsumunod na buwan, napilitan si Quezon na lumikas ng asawang si Pangulong Manuel L. Quezon.Corregidor papuntang Visayas lulan ng isang submarino, at Aurora Aragón de Quezon (February 19, 1888–Aprilmula doon ay sa papuntang Mindanao. Alinsunod sa 28, 1949), was the wife of Manuel L. Quezon, President ofimbitasyon ng gobyerno ng Estados Unidos, inilikas siya the Philippines. While today she is ranked as thepapuntang Australia at kalaunan sa Estados Unidos, kung second First Lady of the Philippines, she was actually thesaan niya itinayo ang pamahalaang desterado (government first spouse of a Philippine president to be called First Ladyin exile) ng Commonwealth ng Pilipinas, na ang punong- (the first wife of Gen. Emilio Aguinaldo was not known as atanggapan ay nasa Washington, D.C. Doon, naglingkod siya First Lady, the honorific being unknown in the Philippines atbilang miyembro ng Pacific War Council at isinulat niya ang the time).sariling talambuhay, ang “The Good Fight” o “Ang MabutingPakikipaglaban”, na inilathala noong 1946. Quezon was born on February 19, 1888 to Pedro Aragón and Zeneida Molina, in Baler (then in TayabasIka-14 ng Hunyo 1942, sa White House sa Washington D.C., Province). During the Philippine Revolution her father wasnang lagdaan ni Quezon ang United Nations Declaration sa imprisoned in Fort Santiago, Manila, by the Spanish forngalan ng Pilipinas. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na being suspected as being a member of the Katipunan.ang watawat ng Pilipinas ay itinaas kasama ang watawat ngibang bansa, at bagamat isa lamang Commonwealth, kinilala After the Philippine Revolution her father was reunited with her mother and young Aurora, and her sisters, who had
  • 4. been ironically kept with the Spanish garrison during the the first Chairman of the Philippine National Red Cross,famous Siege of Baler. holding the position until her death in 1949.In 1911, Aurora went to Manila to study in the Philippine She continued to be involved in civic work, such as theNormal College but had to stop her studies due to her poor efforts to rebuild the Antipolo Church. As First Lady, she washealth. In December, 1918, she married her first the first First Lady to reside in Malacañan Palace, but shecousin Manuel L. Quezon (Auroras mother, Zeneida Molina, spent as little time as possible there, preferring to stay in aand Manuel L. Quezons mother, Ma. Dolores Molina, were nipa house in Malacañang Park or in her farm in Arayat. Shesisters) in Hong Kong. They had four children: Maria Aurora received honorary doctorates from the University of Santo(born in 1919); Maria Zeneida (born in 1921); Luisa Corazon Tomas, and from the University of Michigan at Ann Arbor.Paz (born in 1924); and Manuel, Jr. (born in 1926). She received the Ozanam Award from the Ateneo de Manila University, and the Pro Ecclessia et Pontifice CrossHer husbands career is well known: provincial fiscal from Pope Pius XII.from 1905-1907; Majority Leader of the First PhilippineAssembly, 1907-1909; Resident Commissioner in the House On April 28, 1949 as she was on her way to inaugurate theof Representatives, 1909-1916; first President of Quezon Memorial Hospital in her home town of Baler,the Philippine Senate, 1916-1935; President of the Aurora Quezon, her eldest daughter Ma. Aurora, son-in-lawPhilippines, 1935-1944. Felipe Buencamino III, Quezon City Mayor Ponciano Bernardo and several others were ambushed and killed byDuring her husbands political life, Aurora Quezon stayed in renegade members of the Hukbalahap, in Bongabon, Nuevathe background, involving herself with womens Ecija Province. Her death shocked the nation. Timeorganizations such as the National Federation of Womens Magazine, in 1949, had remarked that “thousands ofClubs, of which she was honorary chairman. She was very Filipinos regard her as a combination queen-mother andactive in the campaign to give Filipino women the right of patron saint.” The circumstances surrounding her deathsuffrage (to vote), which was achieved in 1937. During her inflicted a severe propaganda defeat on the Socialisthusbands term, she was particularly involved in managing Hukbalahap movement, waging a rebellion against thetheir farm, Kaleidan, in Arayat, Pampanga, to demonstrate Philippine government. Whether fairly or not, the movementhow Social Justice could be applied to landlord-tenant was blamed for the brutality of her murder.relationships in an agrarian setting. Strangely, while no Philippine President has ever beenShe accompanied her husband to Corregidor in assassinated, Aurora Quezon is one of three presidentialDecember, 1941, where her husband was inaugurated to a spouses who have been murdered. The other two2nd term as President, being sworn in by Chief Justice Jose were Alicia Syquia-Quirino, who was murdered along withAbad Santos on December 30, 1941. three of her children by the Japanese during the Battle ofThereafter, in February, 1942, they began their long journey Manila, and Senator Benigno Aquino, Jr..to escape the Japanese, finally reaching the United States in She was survived by her daughter, Ma. Zeneida, whoJune of 1942. remarried later on and became Mrs. Avanceña, and her son,Manuel L. Quezon died of tuberculosis on August 1, 1944. Manuel, Jr. (who himself died in 1998). Her youngestThereafter, Mrs. Quezon moved to California to await their daughter Luisa Corazon Paz died as a baby.return to their native country. She and her daughters Aurora Boulevard in Quezon City was named in her honorvolunteered as nurses in the Cross. in 1951, and in the same year, President ElpidioWhen Mrs. Quezon returned to the Philippines in 1945, she Quirino created the Aurora sub-province, comprising Balerwas offered a slot in the Liberal Party slate for the May, 1945 and surrounding areas in Quezon Province.elections, as a senator, but she declined. She however In 1978, Aurora became a separate province.campaigned actively for Manuel Roxas who became the first The Concerned Women of the Philippines have named thepresident of the independent Philippine Republic. Aurora Aragon Quezon Peace Awards after Mrs. Quezon toIn 1946 she was voted a pension of 1,000 pesos a month by remind people of the fact that in times of violence, the first tothe Philippine Congress. She declined it: "I feel that on suffer are the innocent.account of ... countless war widows and orphans ... I shouldwaive collection of a pension . . ." her letter stated, "I cannot,in good conscience, receive ... Government assistance whenso many of my less fortunate sisters and their children arenot yet taken care of. . . I know [if I accepted] I would not bekeeping faith with the memory of my beloved husband. . . ."In 1947, the Philippine National Red Cross was establishedas an independent Red Cross organization, and she became