Hoofdstuk 1.8 kleine kinderen worden groot
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

Hoofdstuk 1.8 kleine kinderen worden groot

on

  • 504 views

 

Statistics

Views

Total Views
504
Views on SlideShare
448
Embed Views
56

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

4 Embeds 56

http://www.weebly.com 34
http://brentswriteandartplace.weebly.com 10
http://lj-toys.com 9
http://l.lj-toys.com 3

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Microsoft PowerPoint

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

Hoofdstuk 1.8 kleine kinderen worden groot Hoofdstuk 1.8 kleine kinderen worden groot Presentation Transcript

  •  
  • De volgende ochtend zitten ze allemaal te samen aan tafel, gezellig te ontbijten.
  • "Kevin, ik heb met je moeder gepraat en ik was fout. Ik had me niet zo moeten opwinden." View slide
  • "Het is je vergeven, pap. Maar als je in het vervolg je excuses aanbiedt mij mam kan dat ook wat zachter, hé," zegt Kevin. "Kevin, er zitten kinderen bij!" zegt Karin geschrokken. View slide
  • Niet veel later komt de schoolbus aangereden. Kevin, Lisa en Emma kleden zich om en stappen naar de bus.
  • En even later moet Dave vertrekken naar zijn werk.
  • Vandaag heeft Karin een dagje vrij. Dus kan ze in alle rust een ontspannend bad nemen. Want wat ze gisteren gezien heeft bij haar zoon is toch wel een beetje raar.
  • De hele morgen belt Karin met haar vrienden, omdat ze hen toch wel een beetje verwaarloost heeft.
  • Al snel is het middag en Kevin komt thuis, hij besluit iets aan zijn moeder te vertellen... "Mam, ik moet met je praten," zegt Kevin als hij naast zijn moeder op de bank gaat zitten. "Wat is er?" vraagt Karin bezorgd.
  • "Je zult me nooit met een meisje zien thuis komen maar met... met een.." Kevin kan zijn niet afmaken want Karin vult aan. "...Met een jongen. Ik weet het." "Huh... maar, hoe weet jij dat?" "Gisteren wou ik een snack uit de koelkast nemen, ik keek toevallig uit het raam en ik zag je met een jongen zoenen."
  • Er heerst een stilte van 5 minuten. "Hoe heet hij trouwens?" vraagt Karin een tijdje later. "Olaf, Olaf Verbon," zegt Kevin. "Enig idee hoe je het aan je vader gaat vertellen?" vraagt Karin, "je weet tenslotte hoe hij gisteren gereageerd heeft." "Ik weet het nog niet, mam, Maar hopelijk niet al te erg."
  • Daarna gaat Kevin wat voor school werken. Maar het lukt niet, toch probeert Kevin zich zelf te motiveren. "Kom op, Kevin, maak je niet druk. Concentreer je nu gewoon op je huiswerk."
  • Ondertussen zijn Lisa en Emma ook thuis gekomen. Alleen je huiswerk maken is soms saai, dus is het leuker met 2. Daar denken Lisa en Emma ook zo over.
  • Dave komt thuis van zijn werk, maar hij heeft iemand meegenomen. Niemand minder dan... Casper Verbon.
  • "Is het goed dat ik mijn vrouw roep, Casper?" "Ja, hoor." "Karin, kun je komen? Ik heb iemand speciaal bij."
  • "Casper!" zegt Karin verontwaardigd. "Hij komt tijdelijk bij ons werken tot hij zijn kind gevonden heeft." zegt Dave. "Maar is het dan zo moeilijk om die te vinden, jou kind zit toch gewoon in het weeshuis?" vraagt Karin zich af. "Maar hij zit niet in die van Simscity, maar in dat van Vreemdvoort, daar was tenslotte nog plaats."
  • "Oké, maar dan nog, zo moeilijk is het toch niet, of wel?" zegt Karin. "Toen mijn kind naar het weeshuis was gestuurd, is er iets fout gelopen met de communicatie en weten ze niet dat Wendy de moeder is. Dus ik kan dan niet zeggen dat ik het kind van Wendy Draaijingh zoek. Ik weet zelfs niet of het een jongen of meisje is en hoe hij of zij heet."
  • "En als het echt niet lukt keer ik terug naar Takemizu," zegt Casper "Ik hoop echt dat het nog lukt," zegt Karin. "Tot ziens en tot morgen," zegt Dave.
  • Kevin vindt sporten de ideale manier om je zorgen te vergeten en als hij zo door gaat krijgt hij misschien nog een sport beurs.
  • Kevin is zeer moe geworden. Maar wat wil je als je tot in het midden van de nacht aan het sporten bent. Daarom kruipt hij dan ook zijn bed in.
  • Iedereen is redelijk laat opgestaan. Dus nemen alleen diegene ,die willen, een ontbijt.
  • Niet veel later vertrekken Kevin, Lisa en Emma naar de schoolbus.
  • Daarna vertrekken Dave en Karin ook naar hun werk.
  • Hun huis hebben ze een beetje rommelig achtergelaten maar al goed is Raul er om het allemaal proper te maken.
  • Vandaag was het Kevin's voorlaatste schooldag. Want nu begint het weekend en maandagavond mag hij eindelijk vertrekken naar de universiteit.
  • Kevin zal alles toch wel erg missen, zelfs zijn huiswerk maken. Tenslotte is hij ook een kennissim.
  • Daarna gaat Kevin nog wat lopen op de loopband. Hij wil nog absoluut de beurs voor sport halen.
  • Karin kan haar weekend beginnen met vreugde en blijdschap. Want ze heeft Promotie gemaakt naar uitvinder!
  • Kevin belt naar de universiteit voor de sport beurs aan te vragen. "Hallo met Kevin Timmermans. Ik zou graag de sportbeurs willen aanvragen." "..." "Oké, bedankt!" Nu heeft Kevin voldoende geld om helemaal op zichzelf te gaan wonen tijdens zijn studententijd.
  • De avond is aangebroken en iedereen zit thuis. Kevin besluit zijn uiting tegen ze vader te zeggen. "Pap, ik moet je iets vertellen..." Kevin zijn hart begint te bonzen omdat hij zenuwachtig is. "Ik ben verliefd op jongen," zegt hij zonder te ademen.
  • Dave zucht en wordt woest. "Wel ,jongen, zet dat idee maar uit je hoofd! Ik wil je met geen ene jongen meer zien,begrepen!"
  • "Wel, pap, nu moet jij eens goed naar mij luisteren! Ik heb er zelf niet voor gekozen dat ik zo ben en ik ben trouwens trots op! Ik wil heel graag de sims duidelijk maken dat wij ook maar gewone sims zijn. Maar jij bent er één van de zo vele die er zogezegd allergisch aan zijn!"
  • "Maar het is goed, als jij hier niet over eens bent. Maar dan ben je wel mijn vader niet meer!" zegt Kevin woedend en hij loopt boos weg.
  • "Heeft hij het je vertelt?" vraagt Karin als ze bij Dave komt zitten. "Ja, maar jij wist dit al?" "Hij heeft het gisteren aan mij vertelt." "En jij vangt dit zoals altijd goed op zeker," zegt Dave geïrriteerd. "Ja natuurlijk, zou jij ook eens moeten doen."
  • "Besef jij dan niet dat alles wat ik in mijn leven heb bereikt in het water valt?" vraagt Dave. "Hoe bedoel je?" "Euh... misschien de 10G. Challenge? Kevin zal de stamhouder worden, maar nu lukt dat niet en mislukt alles!" "Gaat het maar alleen over die stomme uitdaging bij jou?"
  • Karin staat op zodat ze zich wat groter maakt. "En als de uitdaging mislukt, is dat dan zo erg? Je kan hem ook niet verplichten. En het moet toch niet een jongen zijn?"
  • "Maar dan bestaat onze achternaam over 9 generatie's al lang niet meer," zegt Dave bezorgd. "Jij kent de simswet nog niet goed zeker?"
  • Dave staat ook op omdat hij zich wat klein voelt. "Volgens de wet mag een man de achternaam van de vrouw krijgen. Dus is toch alles opgelost?" vervolgt Karin.
  • "Je hebt wel gelijk. Ik wind me te snel op als er iets gebeurt dat mij niet aanstaat," zegt Dave. Daarna knuffelt hij Karin.
  • De volgende ochtend... Karin is het beu dat niemand het initiatief neemt om het toilet te repareren of om een reparateur te bellen. Dus doet ze het zelf maar.
  • Daarna gaat Karin werken met een goed gevoel. Ze denkt dat er weer een promotie in zicht is.
  • Kevin is al een tijdje wakker maar hij gaat pas eten als zijn vader van tafel is. Dit doet hij expres. Hij weet nog niet dat Karin met zijn vader heeft gepraat. Dus negeert hij hem maar.
  • Kevin kan het niet meer aan. Hij wordt op school gepest door zijn uiting en hij denkt dat zijn vader er nog altijd niet akkoord mee is. Dus kan hij maar beter zijn relatie met Olaf verbreken. Hij belt hem op om langs te komen.
  • Even later komt Olaf. "Wat wou je me vertellen?" vraagt Olaf. Kevin slikt en hij zwijgt. "Kevin...?"
  • "Nou Olaf, ik heb het tegen m'n ouders vertelt, maar m'n pa is er niet tevreden over." "Hij zal wel bij draaien," zegt Olaf. "Ik weet het niet en Olaf ik moet je nog iets vertellen. Ik maak het uit."
  • "Wat, maar... maar waarom?" vraagt Olaf geschrokken. "We worden alle twee op school daardoor gepest en ze hard dat het gewoon ondraaglijk is, en als je geen zin meer hebt om in de kelder van school opgesloten te zitten en nog gelukkig wilt worden is het beter dat we het uit maken."
  • "Wil je het uit maken door gewoon zo'n stom stelletje pesters? De leerkrachten en de directie doen er alles aan om hen stoppen!" zegt Olaf. "Ja, hen schrijfstraf geven! Daar zullen ze echt van stoppen," zegt Kevin sarcastisch. "Kevin, nog 1 dag met die pesters en dan gaan we studeren!" "In ons latere leven zullen ze ons nog altijd pesten!"
  • Dave ziet alles gebeuren. Hij voelt zich echt schuldig. Door hem zal zijn zoon het uit maken met zijn vriend. Dan besluit Dave er een stokje voor te steken.
  • "Jongens, stop alsjeblieft!" zegt Dave. "Pap, bemoei je hier niet mee!" roept Kevin. "Kevin, luister! Je moet het niet uit maken omdat sommige je pesten en ik ben er niet meer tegen. Als er sommige jullie nog pesten zijn ze gewoon zielig."
  • "Dus je vindt het niet erg?" vraagt Kevin verbaasd. "Nee, natuurlijk vind ik niet erg! Leg het nu maar snel bij en als er ooit nog iemand jullie daarmee pest, heeft ie met mij te maken!"
  • Ondertussen hebben Kevin en Olaf het bijgelegd, maar Dave wilt Olaf nog iets vragen. "Olaf, ik zou graag willen dat je vanavond hier komt eten. Gewoon voor een ontmoetend gesprek." "Dank je, ik kom zeker, meneer!" "Dat is goed en zeg maar Dave, meneer klinkt zo oud. "Oké is goed me... Dave."
  • "Je hebt een geweldige vader, Kevin," zegt Olaf. "Net zoals ik." Olaf kucht en glimlacht. Ze knuffelen elkaar en nemen afscheid.
  • "Maar waarom ben je ineens bijgedraaid?" vraagt Kevin als hij naast zijn vader gaat zitten. "Ik heb met je moeder gepraat. Begin nu niet te denken dat ze me weeral heeft omgepraat, maar zij laat me tenminste beseffen dat ik fout ben. Ik wind me nogal snel op als er iets is wat ik niet wil." "Het is je vergeven pap."
  • Karin komt thuis van haar werk en wordt gepromoveerd tot hoogleraar. Ze weet dat Olaf komt omdat Dave haar gebeld heeft op haar werk.
  • Met het geld van Karin's promotie kunnen ze de tuin wat opfleuren. Er wordt een terras aangelegd met een tafel, waar ze straks aan kunnen eten, een bubbelbad en de bank wordt verplaatst naar een afgelegen hoekje.
  • Olaf is aangekomen en ze zitten nu samen aan tafel te eten. "Wat ga jij doen als je gaat studeren?" vraagt Dave nieuwsgierig aan Olaf. "Ik weet het nog niet, maar ik wil wel graag de mensen helpen." "Je kan dan eventueel een baan bij de politie of het ziekenhuis overwegen," zegt Karin. Ze praten nog verder over studiekeuzes en over van alles en nog wat.
  • Na het etentje... "Ik hoop dat het etentje je beviel," zegt Karin. "Inderdaad, mevrouw, jullie zijn allemaal heel erg tof." "Zeg alsjeblieft geen mevrouw, Karin is ook goed."
  • "Leuk dat je gekomen bent Olaf," zegt Kevin. "Ach ja, zo leer ik jou familie ook beter kennen." Ze geven elkaar nog een knuffel en Olaf vertrekt.
  • "Jij bent raar," zegt Emma als ze Kevin's kamer binnenkomt. "Hoe bedoel je?" "Welke jongen wordt er nou verliefd op een andere jongen?" "Euh..." "Alleen meisjes worden verliefd op jongens." "Je moet nog veel leren Emma."
  • "Ik weet best wel wat je bent en mijn vriendinnen zeggen dat sims zoals jij liever een meisje zijn en die sims zijn leuk om te pesten," zegt Emma. "Emma, je vriendinnen hebben ongelijk en met pesten kwets je mensen," zegt Kevin bezorgd. "Zie je wel, je bent net zoals een meisje, alleen meisjes maken zich op die manier zorgen."
  • Ondertussen testen Dave en Karin het bubbelbad uit. "Je hebt alles weer eens goed opgelost," zegt Karin, "en daarom krijg je een beloning." Karin zoent Dave heftig.
  • Maar zoenen, daar blijft het niet bij. Al snel zijn Dave en Karin onder water... Als ze terug boven water komen kijken Dave en Karin elkaar aan als een tienerkoppel. Ze blijven daar nog een tijdje zitten tot het te koud wordt.
  • Emma is een stout en pesterig meisje en besluit haar broer de volgende ochtend verder te pesten. "Dag, meisje!" roept ze gemeen tegen Kevin. "Emma, hou je manieren!" zegt Kevin. "Ik ga tegen heel de school zeggen wat je bent en dan pesten ze je allemaal!" "Bijna iedereen weet dit." "Iedereen? Alleen de 6 de jaars!"
  • Ondertussen zit Dave nietsvermoedend te schilderen. Hij weet niet wat er gaande is tussen zijn oudste zoon en jongste dochter. "Aaah," hoort hij Emma uit de woonkamer roepen. Snel legt hij zijn schildergerei weg.
  • Karin heeft de gil van Emma ook gehoord en is nu ook in de woonkamer. "Wat gebeurt hier allemaal?" vraagt Karin. "Mama, Kevin heeft me geslagen!" zegt Emma terwijl ze haar moeder een knuffel geeft. "Is dat waar Kevin?" "Kevin onmiddellijk naar buiten zodat we kunnen praten," zegt Dave voordat Kevin een antwoord kan geven op Karin's vraag.
  • "Wat is er gebeurt en waarom heb je Emma geslagen?" vraagt Dave aan Kevin. "Emma zat me te pesten, ik zei dat ze moest stoppen. Maar ik heb haar echt niet geslagen, ze doet alsof." "Dan is er maar één manier om daar achter te komen. Emma!"
  • Al snel is Emma buiten. "Waar heeft Kevin je geslagen?" vraagt Dave. "In mijn gezicht." "Erg hard?" "Ja, heel erg hard!" "Nou, ik zie niets. Zelfs geen rode of blauwe plek. Emma!" Emma wordt woest.
  • "Iedereen haat mij! Niemand wilt mij!" roept Emma. Dan loopt ze boos weg.
  • Emma denkt nog altijd dat haar ouders haar niet willen. Daarom wilt ze opvallen, maar de dingen die ze doet zijn niet altijd even braaf. Nu wilt ze weer opvallen door haar te schminken.
  • Emma komt buiten. "Emma! Doe die laag schmink van je huid! Je bent daar nog veel te jong voor!" roept Karin geschrokken. "Nee, en waarom niet?" Mijn vriendinnen doen dat ook!" "Dus als je vriendinnen van een brug springen ga je dat ook doen?" "Misschien wel ja, dan ben ik eindelijk van jullie af!"
  • Emma is gestraft. Gestraft omdat ze Kevin pestte en hem onterecht beschuldigde van iets en omdat ze niet luisterde. Maar dat vindt ze niet erg, zo krijgt ze tenminste aandacht.
  • Buiten staat Lisa met Kevin te praten. "Ik heb, denk ik, behoorlijk wat gemist toen ik me verdiepte in het boek 'Simon Sims en de relieken van Magere Hein'," zegt Lisa. "Inderdaad," zegt Kevin en hij vertelt het hele verhaal tussen hem en Emma. "Totaal iets anders, zou je Olaf willen uitnodigen voor mijn verjaardag? Hij is echt leuk!" zegt Lisa.
  • "Ik zal straks eens naar hem bellen. Maar ik weet niet of Emma dit leuk vind," zegt Kevin. "Pf, Emma is tegenwoordig echt niet leuk meer. Ze trekt op met de meisjes, van de school, die alle leerkrachten om hun vingers winden. Ik ben zelfs beschaamd haar zus te zijn."
  • Even later. "Lisa, ik heb Olaf gebeld. Maar hij kan niet," zegt Kevin. "Ah, maar dat is niet zo erg."
  • Dan is tijd voor Lisa om op te groeien. Ze blaast de kaarsjes uit . Lisa springt de lucht in en nu staat er een mooi tienermeisje. "Wat heb je gekozen?" vraagt Kevin nieuwsgierig. "Familiewens en mijn levenswens is 6 kleinkinderen krijgen."
  • Haar uiterlijk vond Lisa niet echt geweldig. Maar nu heeft ze haar uiterlijk veranderd en ze is daar heel tevreden over.
  • Lisa is van het opgroeien erg moe geworden en ze gaat slapen.
  • Lisa is al vroeg op. Net zoals haar broer wilt ze graag gaan studeren. Dus belt ze naar de universiteit om beurzen aan te vragen.
  • Lisa is altijd al geïnteresseerd geweest in koken en ze kan nu eindelijk zelf koken. Dus maakt ze zelf het ontbijt klaar.
  • "Hmm, lekker!" zegt Kevin als hij van Lisa's havermoutpap proeft. "Zie je het zitten de middelbare school?" vraagt Kevin. "Ja, veel van mijn oude vrienden gaan er ook naar toe en het is nog altijd dezelfde school, alleen zitten we nu in een ander gebouw."
  • Karin doet haar werkkledij aan en ze vertrekt naar het werk. Ze kijkt vreemd op als ze Karen ziet aankomen.
  • Niet veel later komt de schoolbus aangereden en vertrekken Kevin, Lisa en Emma naar school.
  • Dave voelt zich vandaag niet al te lekker. Niet dat hij ziek is, maar hij voelt zich oud geworden. Hij heeft zelfs al wat grijze haren gevonden. Omdat hij geen zin heeft om te gaan werken meldt hij zich ziek.
  • Dave heeft de laatste tijd ook al wat rugklachten. Om de pijn wat te verzachten gaat hij in het bubbelbad zitten.
  • Dave heeft vandaag niet veel zin om nog iets te doen dus gaat hij slapen.
  • Als je slaapt vliegt de tijd voorbij. De schoolbus komt terug aangereden en zet Lisa en Kevin af. Ook Karin is al thuis. Ze merkte deze ochtend dat Dave zich zorgen maakte en besluit om met hem te gaan praten.
  • Karin gaat naast Dave op de bank zitten. "Wat is er, Dave, je zat er vanochtend zo down bij." "Ik voel me oud en dat merk ik aan de kinderen. Kevin gaat binnenkort studeren, Lisa is tiener en Emma die denkt dat ze tiener is. Het gaat allemaal zo snel."
  • "Ouder worden is iets dat je niet kunt stoppen," zegt Karin, "en zo erg zal het nu ook niet zijn, hé. Je bent niet terminaal." "Misschien heb je wel gelijk."
  • Lisa heeft vandaag een jongen meegenomen van school. Rick Kannebrij. Ze praten samen over verschillende dingen. Lisa vindt Rick eigenlijk wel leuk.
  • Eigenlijk is Lisa een beetje verliefd op Rick. "Rick, je bent best wel leuk. Je bent knap, grappig,..." Rick begint te blozen.
  • "Jij bent anders ook wel knap," zegt Rick. Het duurt niet lang en Lisa en Rick zoenen elkaar.
  • Maar bij een kleine kusje blijft het niet...
  • Lisa moet afscheid nemen van Rick. "Zodadelijk verjaart pap, dus het is misschien beter dat je vertrekt," zegt Lisa. Ze geven elkaar nog een afscheidszoen en Rick vertrekt.
  • "Moeten er nu echt zoveel kaarsjes op?" vraagt Dave. "Ja!" roepen Lisa en Kevin in koor.
  • Dave blaast de kaarsjes uit. "Auw, m'n rug!"
  • Ondertussen heeft Dave zich omgekleed. Omdat Kevin vanavond vertrekt naar de universiteit, besluit hij te vertellen over de 10G challenge. Dus roept hij zijn kinderen aan tafel.
  • "Ik ben jaren geleden een uitdaging aangegaan. Ik moest de stamvader en het begin zijn van 10 generatie's," vertelt Dave. Dan legt Dave alles uit over de 10G.
  • "Dus als ik het goed begrijp, moet iemand de uitdaging voortzetten," zegt Kevin als Dave alles uitgelegd heeft. Dave knikt. "Ik denk dat die uitdaging niks voor mij is. Ik hou wel van kinderen, maar niet dat ik er echt gek van ben."
  • "Ik wil die uitdaging ook niet voorzetten. Kleine kinderen zijn vreselijk! Toen we voor school eens op de kleuters paste, waren meer dan de helft nog niet zindelijk!" zegt Emma
  • "Ik zie het wel zitten. Ik hou wel van kinderen," zegt Lisa. "Maar je moet dit niet doen omdat je broer en zus dit niet willen doen," zegt Dave. "Dat weet ik, maar ik wil het echt doen!" "Oké, dat is dan goed."
  • Kevin kijkt op zijn horloge. "Pap, het is tijd. Ik moet gaan." Dave knikt. Kevin staat op, de taxi toetert al.
  • Dan verlaat Kevin het huis waar hij jarenlang geleefd heeft. Het huis waar hij geluk en verdriet heeft gekend. Het huis dat hem beschermde. Maar nu moet hij zijn eigen vleugels uitslaan...
  • Even later in het bubbelbad... "Het voelt allemaal zo raar aan. Kevin die gaat studeren. We hebben hem samen leren opgroeien en nu moet hij zelfstandig leren leven. Lisa die de uitdaging gaat voortzetten en Emma, tja... Ik voel me zo oud," zegt Dave.
  • "Inderdaad er is veel gebeurd. Maar geef nu toe, oud worden is nu niet zo erg. Het betekent niet dat als je oud bent niet meer aantrekkelijk bent," zegt Karin.
  • "Heb ik ooit gezegd dat ik niet aantrekkelijk ben? Je hebt me nooit kunnen weerstaan en nu nog niet," zegt Dave. Dan zoent hij Karin...
  • Zo dit was de laatste update van hoofdstuk 1. Ik ben klaar met overzetten en ik hoop dat leuk was. En nu kan ik eindelijk beginnen met hoofdstuk 2… 