10G Timmermans: Hoofdstuk 2.13: Zorgen deel 1
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×
 

10G Timmermans: Hoofdstuk 2.13: Zorgen deel 1

on

  • 776 views

 

Statistics

Views

Total Views
776
Views on SlideShare
506
Embed Views
270

Actions

Likes
0
Downloads
0
Comments
0

4 Embeds 270

http://lj-toys.com 246
http://www.weebly.com 11
http://l.lj-toys.com 10
http://brentswriteandartplace.weebly.com 3

Accessibility

Categories

Upload Details

Uploaded via as Adobe PDF

Usage Rights

© All Rights Reserved

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Processing…
Post Comment
Edit your comment

10G Timmermans: Hoofdstuk 2.13: Zorgen deel 1 10G Timmermans: Hoofdstuk 2.13: Zorgen deel 1 Presentation Transcript

  • ‘Wat vooraf ging’- Olaf en Kevin werden boos op Sam.- Lisa beviel van een zoon James.- Kevin, Olaf, Lisa, Rick, Felix, Vanessa en Emma gingen naar de graven van Dave en Karin- Nick wou Emma weer verleiden en maar Emma wees hem af.- Cisko stond op vertrekken. Maar Emma hield hem tegen door haar gevoelens voor hem te bekennen.- Luna ontdekte wat er in het verleden van Legacy-Place gebeurd was.- Nick en Sophie maakten alles weer goed.- Luna ging bij Julia spelen, maar ze maakten ruzie. Lisa greep in.- Felix, Vanessa, Maxim en Remco betraden hun nieuw huis.- Remco werd door zijn vader gevraagd om dokter te worden in het nieuwe ziekenhuis.- Emma & Cisko en Katherine & Goofy hadden een geweldige nacht beleefd.- Emma vertelde aan Katherine wat ze ontdekt had over Goofy.- Het nieuwe ziekenhuis werd geopend.- Julia raakte in conflict met Rosalie en Lisa en Rick ontdekten haar slecht rapport.- Maxim wou niet weggaan zonder Remco.- Luna vierde haar verjaardag. Annabel en Ariana vertelden alles over Julia- Luna koos familiewens en had als levenswens: 6 kinderen zien trouwen?- Julia vroeg aan Maxim om mee te helpen aan een schoolwedstrijd.- Ariana en Annabel vertelden Luna wat Julia van plan was…
  • Legacy-Place 4Iedereen zat ongeduldig te wachten totdat Katherine naar beneden kwam. “En?”vroegen ze. “Het was geen smiley,” zuchtte Katherine droevig, “En ik had alles nog zogoed uitgestippeld.”“Misschien moet je niet zo gefocust zijn op welke dagen dat je zwanger kan worden,”probeerde Emma haar te troosten, “Doe het gewoon wanneer het je uitkomt.” Katherineknikte. “Je hebt wel gelijk,” zei ze nog steeds droevig. “Kom toch hier, schatje,” zei Goofyen hij knuffelde haar.
  • “Maar wat als ik geen kinderen kan krijgen?” vroeg Katherine bezorgd. “Het zal nietzo’n vaart lopen,” stelde Goofy haar gerust. “Ik weet het toch niet,” zei ze. “Zullen weanders naar de dokter gaan?” stelde hij voor, “dan ben je misschien wat gerustergesteld.” Katherine knikte en Goofy ging naar de telefoon. Emma maakte zich zorgenover Katherine. Ze stond er erg droevig bij met de angst dat ze geen kinderen zoukunnen krijgen. Emma zou zich er zelf niet echt druk om maken, maar ze kon haarbeste vriendin wel begrijpen. Kon ze haar maar helpen…
  • Legacy-Place 6Nu dat Remco dokter was, had hij niet veel vrije tijd meer. Maar als hij die had,gebruikte hij die om te daten. Maxim keek gefascineerd toe wat Remco aan het doenwas. Hij kon niet wachten tot Remco klaar was. Dan zouden ze vast heel de tijdspelletjes spelen en het plezant houden. Vanessa keek toe hoe haar zoon naar buitenkeek. Haar hart brak hoe hij daar alleen zat. Veel vrienden had hij niet en Julia was nietbepaald de aardigste meid die er was. “Zullen we samen een spelletje spelen?” vroeg zeaan haar zoon. Maxim keek op. “Doet Remco mee?” vroeg hij. “Je ziet toch dat hij bezigis,” zei Vanessa. “Dan doe ik niet mee,” zei Maxim een hij keek terug naar het raam.
  • Vanessa ging zitten aan het kookeiland en at van haar noedels. Ze zuchtte. “Waaromwilt hij alleen maar leuke dingen doen met Remco?” vroeg ze zich af, “Waarom vindt hijons niet tof? Hebben we dan iets verkeerd gedaan?” Verdrietig nam ze nog een hap vanhaar noedels. Dan zag ze dat Maxim van het raam wegging. Remco was blijkbaar klaar.“Gaan we een spelletje spelen?” vroeg hij aan hem. “Ja is goed,” zei Remco, “Wat wil jespelen?”“Wat dacht je van Zombieverslinder XII?” vroeg Maxim. “Goed, dan gaan we dat doen.”Daarna renden ze de trap op.
  • Vanessa liet enkele traantjes vloeien. Het deed haar pijn dat haar bloedeigen zoon nietnaar haar omkeek. Boos en verdrietig waste ze haar kom, waar de noedels inzaten, af.Ze was allerlei reden aan het bedenken waarom hij dat deed. Toen ze plots bij eengoede rede kwam waarom hij dat deed. Zij en Felix waren tieners toen Maxim geborenwerd. Dus moesten ze beiden naar school en hadden ze ook nog een baantje om bij teverdienen, want dat geld zat nu in hun huis, waardoor ze niet veel aandachtig aan hemkonden schenken. En dat hij misschien dacht dat ze niet van hem hielden. Dat deedVanessa echt pijn.
  • Legacy-Place Hospitaal“Meneer Kardinaal en mevrouw Langerak?” vroeg Nick. Goofy en Katherine stonden op.“Jullie kunnen meekomen,” zei hij. Nick hield de deur voor hen open en Goofy enKatherine gingen allebei met een bang hartje binnen.
  • Goofy en Katherine namen de twee stoelen, die voor de bureau van Nick stonden, omop te gaan zitten. Nick ging voor zijn bureau zitten. “Wat scheelt er?” vroeg hij op eenbeleefde toon. “Wel, ik en mijn vriend Goofy proberen voor een kindje, maar het luktons niet. We hebben al vele keren geprobeerd. Ik heb zelfs al helemaal uitgezochtwanneer ik kinderen kon krijgen. Maar helaas…” Katherine zucht teleurgesteld. “En ubent bang dat u of uw vriend onvruchtbaar zijn?” vroeg Nick. Katherine en Goofyknikten in koor.
  • “Misschien forceren jullie het wat,” zei Nick, “jullie zouden het eerste koppel niet zijn dieveel proberen om een kind te maken en denken dat ze niet zwanger kunnen worden. Enals ze de hoop op geven, plots wel zwanger raken.”“Ja, maar toch…” zei Katherine. Ze begreep wel wat Nick bedoelde, maar ze was nogsteeds bezorgd. “Ik begrijp u bezorgdheid, mevrouw,” zei hij begrijpend, “maar hetkomt nogal regelmatig voor. Dat wil niet zeggen dat ik onderzoek uitsluit. Het kanimmers nooit kwaad om zoiets te testen. En als u dat zekerheid geeft, is dat voor mij inorde. Zou u mij willen volgen?” Katherine stond op. “Uw vriend zal daarna aan de beurtkomen.”
  • Legacy-Place 1De bel ging en Julia deed de deur open. Daar stonden Maxim en Anastasia. “Oh, julliezijn er al!” zei Julia blij, “kom binnen!” Maxim en Anastasia gingen naar binnen, zoalsJulia had voorgesteld. “Ik hoop echt dat we zullen winnen,” zei Anastasia. “Met zo’ngoed groepje moet dat wel lukken,” zei Julia zelfverzekerd. Toen ze dat ze zei, keken zenaar Maxim. Omdat hij het beste was in techniek zouden ze zeker winnen. Maxim hadniet gehoord wat ze zeiden want hij keek de hele tijd naar Anastasia. Waardoor hij nietmerkte dat Julia ook naar hem keek. Anastasia zag dat hij naar haar keek en ze wendehaar blik naar ergens anders. “Zullen ze we naar boven gaan?” stelde Julia voor.Anastasia was al snel bij de trap toen Julia dat zei.
  • Na enkele uren gewerkt te hebben, was hun project bijna klaar. “Tot morgen,” zeiMaxim, die afscheid nam van de meisjes. “Daag,” zeiden ze in koor. “Het ziet er goeduit,” zei Anastasia nadat ze het werk nog eens bekeek. “Ja, we kunnen er morgentijdens de pauze nog aan werken en dan zal het af moeten zijn,” zei Julia. “Echt goeddat je Maxim gevraagd hebt,” zei Anastasia, “dan winnen we zeker en dan hebben wede leraren toch voor een keertje blij gemaakt.”“Maar ik vind Maxim toch wel een rare Sim,” zei ze, “hij zat heel de tijd naar mij tekijken. Ik kreeg er de kriebels van.”
  • “Ik heb het gemerkt,” zei Julia, “volgens mij is hij verliefd op jou.” Anastasia kreeg weerrillingen. “Laat me er niet aan denken. Hij is echt raar. In de klas zit hij constant tedromen en op de speelplaats loopt hij ons achterna als een schoothondje.”“Ik weet het,” zei Julia, “Maar wat wil je met tienerouders.” Anastasia keek Juliaverontwaardigd aan. “Meen je dat?” vroeg ze, “dat is een sappige roddel om door tevertellen.” Ze keek op haar horloge. “Ik moet gaan, papa zit al op mij te wachten. Hij zalzeker alweer een nieuwe vriendin hebben,” zei Anastasia zuchtend. “Veel geluk nogthuis,” zei Julia, “Ik moet de verjaardagen van m’n broertje en zusje vieren.”“Auch,” zei Anastasia, “dat is niet fijn.”
  • Als Julia met Anastasia naar beneden kwam en haar buiten liet, stonden Rick en Lisamet Rosalie en James klaar voor de taart. Ze besloten geen groot feest te geven wantLisa en Rick moesten nog op oudercontact bij Julia’s leraar. Ze bliezen de kaarsjes uitvoor hun kinderen en lieten hun kinderen daarna opgroeien. James als peuter, Rosalieals kind.
  • “Bedankt dat je kon komen Katrina,” zei Lisa. Julia trok haar wenkbrauwen op. “Wie isdat nu weer?” dacht ze. “Julia, Rosalie, dit is Katrina,” zei Lisa, “ze komt deze avond opjullie passen.”“Waar gaan jullie naar toe?” vroeg Rosalie nieuwsgierig. “We gaan op oudercontact bijJulia’s leraar.” Julia werd rood. Ze hadden haar rapport en die brief ontdekt. “We zullenhet hier vanavond of morgen nog wel over hebben,” zei Lisa streng, “want ik en papamoeten nu vertrekken. Anders komen we te laat.”
  • Legacy-Place 3“Luna, wij zijn weg!” riep Kevin vanuit de woonkamer. “Oké, amuseer jullie!” riep zeterug. Daarna ging de deur toe. Luna was blij dat ze weg waren. Niet omdat ze van henaf wou, maar omdat ze nu wat tijd voor hen zelf hadden. Het was de laatste tijd nogalhectisch geweest: met de dood van haar grootouders en met al dat gedoe met Sam. Zestelde het deze ochtend voor. En ze hadden deze ochtend nog een last-minute boekinggedaan voor een bungalow in Centerparks. Dat betekende dat Luna en Sam alleen thuiswaren. Natuurlijk moest ze van haar ouders een oogje in het zeil houden voor Sam. Datwas ze ook van plan om te doen.
  • Sam zag vanuit het raam van zijn kamer de blauwe auto van zijn ouders wegrijden.“Yes,” juichtte hij, “eindelijk alleen!” Hij nam zijn mobiel en tikte er enkele nummers opin. “Stephanie, waar ben je?” vroeg hij. “Nog geen 10 meter van je huis,” zei ze. “Oké,kom langs de achterdeur en wacht daar op mij. Want ik moet mijn zus nog afleiden.”“Oké!” zei ze. Daarna legde ze in. En op Sams mobieltje was alleen nog maar eentuutgeluid te horen. Hij legde het op zijn bureau en ging zijn slaapkamer uit. Zijn planwas perfect!
  • Luna was naar een film aan het kijken, toen Sam naar beneden kwam. “Lukt het metstuderen?” vroeg ze. “Ja, maar ik kom wat te drinken halen,” antwoordde Sam, “mijnmond is zo droog als een kurk. Moet jij wat hebben?” Luna schudde haar hoofd. “Nee,bedankt,” zei ze, “Ik haal wel iets wanneer ik zin heb.”“Wat ben je aan het kijken?” vroeg Sam, “Een of andere romantische komedie.” Samrolde met zijn ogen. “Tja, je zult eraan moeten wennen,” zei Luna, “als je later veelvriendinnetjes hebt.”“Dat zullen van mij niet mogen kijken,” zei Sam. “Nee, want je kruipt er direct mee inbed,” merkte Luna droogjes op. Sam stak zijn tong uit.
  • Sam nam wat sap uit de koelkast en toen zag hij Stephanie staan. Sam deed stilletjesde deur open. “M’n zus is in de woonkamer,” fluisterde hij, “maar ik heb een plan.”Stephanie ging wat dichter bij hem staan zodat hij nog wat zachter kon fluisteren.“Zodra ik uit de keuken ben, bel je aan bij deze deur en ren je naar de voorkant van hethuis. Luna zal dan naar de keuken gaan en dan kan ik je langs de woonkamer naarboven laten gaan.” Stephanie knikte. Sam deed zachtjes de deur toe en ging terug, metzijn sap, naar de woonkamer.
  • “Dat duurde lang om sap te nemen,” zei Luna. “Euh… ja, ik was aan het twijfelen of iknu sap of cola zou nemen,” probeerde Sam snel te verzinnen, “maar omdat sapgezonder is, heb ik dat genomen.” Nu maar hopen dat Luna er niet achterkomt dat ereigenlijk geen cola is. De bel ging. “Wie belt er nu aan de achterdeur?” zuchtte Luna, “iksnap niet waarom pap en Olaf daar een bel hebben geïnstalleerd.” Sam haalde zijnschouders op. “Ga jij of ik?” vroeg hij. “Ik ga wel,” zei Luna tot Sams grote opluchting,“zo kan jij nog wat studeren.” Luna ging naar de keuken. Sam zag iemand voorbij lopenen aan de voordeur stoppen. Dat was Stephanie.
  • “Kom snel binnen,” fluisterde Sam tegen Stephanie Sam deed de deur toe en ging metStephanie naar de trap. Ze hoorden Luna “Hallo?” roepen. Dat betekende dus dat Lunawist dat er niemand aan de deur stond en dat ze snel moesten opschieten voordat zebetrapt zouden worden. Op hun tippen, maar toch snel gingen ze de trap op. De voetvan Stephanie was net op tijd boven voordat Luna er aankwam. Dat scheelde geen haarof ze waren betrapt.
  • “Pff, dat was spannend,” zuchtte Stephanie “Ja, maar spannend is opwindend,” zei Sam.Stephanie giechelde. “Wat kunnen we doen voor ‘school’?” vroeg ze aan Sam, maar zelegde de nadruk op school zodat Sam begreep dat ze iets anders wou doen. “Wat dachtje van biologie?” stelde hij voor. “Oh, interessant,” zei Stephanie , “We zijn toch juist metde voortplanting bezig.” Ze schieten alle twee in de lach. “Dan zullen we er direct aanbeginnen,” zei Sam. En dan begon hij haar te kussen.
  • Luna ging terug in de zetel zetten en ze zuchtte. “Waarschijnlijk was het weer zo’nflauwe plezante die belletje trek deed,” dacht ze. Toen ze zag dat de film was begonnenna de onderbreking, zette ze de TV uit. Het was toch altijd hetzelfde met zo’n film. Zeworden verliefd, gaan uit elkaar en kunnen elkaar niet missen en dan worden ze terugverliefd. En af en toe een flauwe grap. Luna wou net opstaan om aan haar werkstuk vangeschiedenis te werken, toen ze gelach hoorde. De lach kwam niet van Sam want hijhad niet zo’n vrouwelijke lach. Luna vertrouwde dit niet en ze ging de trap op naarboven.
  • Luna hoorde nog meer gelach en dat kwam uit Sams kamer. Dan dacht ze terug aan debel en ze besefte dat het een afleidingsmanoeuvre was om één van zijn zovele liefjesbinnen te laten. Op haar tippen ging ze naar de kamer en ze deed de deur op.Stephanie gilde en Sam vloekte. “Wel, wel, wel,” zei Luna die in het deurgat stond, “isdat studeren?” Sam en Stephanie gingen wat verder uit elkaar zitten. “Of was je biologieaan het oefenen?” vroeg ze. Sam kon niet afleiden uit Luna’s reactie of ze boos was ofdat ze hem aan het uitlachen was. “Nog veel succes,” zei ze. Daarna deed ze de deurtoe. Sam en Stephanie keken elkaar niet-begrijpend aan.
  • “Waarom deed je dat?” vroeg Sam, toen Stephanie naar huis was gegaan en hij zichhad aangekleed. “Ik moest een oogje in het zeil houden,” antwoordde Luna. “Je gaat dittoch niet vertellen, anders zal ik eens een boekje over jou opdoen.”“Euh… sorry?” vroeg Luna niet begrijpend. “Ik zal je geheugen eens opfrissen,” zei Sam,“Liefste dagboek, vandaag ben ik naar Labora geweest en ze heeft me de geschiedenisover Legacy-Place verteld. Ik ben bereid om alles uit te zoeken om de familie te kunnenredden.” Luna keek hem betrapt aan. “Hoe kun je in mijn dagboek lezen en… en dat ischantage!”
  • “Het is geen chantage,” zei Sam, “het is een afspraak. Als je niets zegt, zeg ik ook niets.”Luna vond dit absoluut niet fijn. “Sam, dit kun je niet maken!” riep ze boos. “Oh jawel…”
  • Het St. Wachterscollege
  • Lisa en Rick zaten te wachten in de gang voor de klas van Julia. De deur waar Kristof deGroot op stond ging open. En de man die waarschijnlijk Kristof heette kwam naarbuiten. “Meneer en mevrouw Timmermans?” vroeg Kristof, “U kunt naar binnen komen.”Lisa en Rick stonden op en gingen de klas binnen.
  • “We hebben u naar hier laten komen omdat Julia zich de laatste tijd misdraagt,” zeiKristof, “We weten niet wat de rede is en we vragen ons af of er misschien thuisproblemen zijn.”“Nee, niet echt,” zei Lisa, “En de laatste tijd is ze bij ons thuis ook niet te genieten.”“We moeten echt ingrijpen,” zei hij, “Julia is een slimme meid, maar ze doet niets voorschool. Misschien is het daarom beter dat we ze studiebegeleiding geven, als jullie datoké vinden?” Lisa en Rick knikten. “Maar wat met dat pesten?” vroeg Rick.
  • “Tja,” zei Kristof, “We zullen haar vaak moeten straffen, waardoor ze misschien inziet datze fout bezig is. En ik verwacht dat jullie dit thuis ook doen. Het is misschien ook handighaar te belonen voor de goede dingen die ze doet. Zodat ze geen laag zelfbeeld overzichzelf krijgt.”“We zullen proberen,” zei Lisa, “het zal niet makkelijk zijn.” Kristof knikt. “Het zal ookniet makkelijk zijn, maar ze moet beseffen dat ze verkeerd bezig is anders hoort ze nietthuis in deze school…”
  • Legacy-Place 2Emma zat samen met enkele gasten voor de trouwboog. Vandaag gingen Nick enSophie trouwen. Ze was best wel blij voor hem. Dat hij haar raad had opgevolgd en hetmet Sophie het bijgelegd. Ze hoopte ook voor hen dat ze samen gelukkig worden en ermisschien wel een baby’tje kwam.
  • Ze gaven elkaar het jawoord en ze gaven de eerste kus als man en vrouw. Iedereenklapte luid. Emma vond een trouw best wel ontroerend. Het was niet omdat zeromantieksim was dat ze een trouw niet mooi mag vinden, maar ze vond het romantischen dat was voor haar best wel belangrijk. “Waaraan denk je?” vroeg Cisko, die naasthaar zat. “Ik denk aan hoe mooi trouwen eigenlijk niet kan zijn,” antwoordde Emma. Enspeelse glimlach verscheen op Cisko’s mond. Maar dat zag Emma niet.
  • Legacy-Place 1Rosalie bekeek haar nieuwe kamer aandachtig. Ze is er blij mee. Niet te meisjesachtigzoals ze vroeg. Dan kwam Julia binnen. Ze leek de kamer te bekijken alsof ze iemandvan de inspectie was. “Mooie kamer,” zei ze, “nu ja, voor jou dan.” De stem van Julia zatvol arrogantie. “Wat bedoel je met ‘nu ja, voor jou dan’?” vroeg Rosalie. “Dit is echt eenjongenskamer, weet je,” zei Julia vol afkeer, “Maar met dat korte haar van je kan ik datbegrijpen.” Rosalie keek haar oudere zus beledigd aan. “Waarom doe je zo?” vroeg zesip. “Omdat jij stom bent en ik niet omga met stomme mensen,” zei Julia verwaand. “Gagewoon weg!” riep Rosalie, die op haar tenen getrapt was.
  • “Aha, daar ben je,” zei Rick tegen Julia, toen ze uit Rosalies kamer kwam, “Ik wil jespreken.” Julia zuchtte: “Waarom?”“We hebben gisteren bij meester Kristof enkele zaken op het oudercontact besprokendat wij ook met jou ook willen bespreken,” legde Rick uit. “Oke, goed dan, ik kom.”Slenterend liep Julia achter Rick aan. Ze had echt geen zin in al dat gezeur van haarvader. Alles wat hij zei wist ze toch al.
  • Rick en Julia gingen aan tafel zitten. “Julia, we hebben gisterenavond besproken dat eriemand je studiebegeleiding gaat geven,” begon Rick. “Maar waarom?” vroeg Juliageïrriteerd. “Je punten zijn heel slecht, Julia,” zei Rick, “Als je zo doorgaat, ga je er nietkomen.”“Pff, maakt mij niet uit,” zei Julia arrogant. “Ik zou maar wat beleefder doen, als ik jouwas,” zei Rick streng, “en je zal moeten stoppen met pesten.”“Maar dat doe ik niet!” zei Julia boos. “Jou leraar heeft er alles over verteld,” zei Rick,“en als we er achter komen dat je het nog steeds doet, dan zal je de gevolgen er welvan kennen.”
  • Julia vond dit echt stom. Ze had stomme en strenge ouders. Konden ze haar gewoonniet laten doen. Dan hadden ze veel minder miserie. “Moet jij je huiswerk nog maken?”vroeg Rick aan zijn dochter. “Ja,” zei Julia kortaf. “Dan gaan we dat nu maken.”“Euh… we?” vroeg Julia geschrokken. “Zo kan ik er op toezien dat jij je huiswerk weldegelijk maakt.” Rick zag aan Julia’s gezicht dat ze dit niet leuk vond. “Maar ik wil ditniet!” protesteerde ze. “Tja, dan gaan je niet naar het feestje van nonkel Felix,” zei Rick.Julia ging van haar stoel en stond op. Rick volgde haar en ze gingen samen de trap op.
  • Legacy-Place 6Felix omhelsde zijn vrouw. Hij had van Vanessa het verhaal over Maxim gehoord. En hetdeed bij hem ook pijn. Maxim kwam thuis van school en Remco kwam juist dewoonkamer binnen. Maxim negeerde zijn knuffelende ouders. “Remco, zullen we eenspelletje spelen?” vroeg hij. “Tuurlijk, maar al te graag,” antwoordde Remco. “Nee, datga jij niet doen,” zei Felix streng, die ondertussen zijn vrouw heeft losgelaten, “Beginmaar direct aan je huiswerk.” Zonder tegen pruttelen gaat Maxim naar boven. “En metjou willen we eventjes praten,” zei Vanessa.
  • Ze gingen aan het kookeiland zitten. “We vinden dat je een slechte invloed hebt opMaxim,” zei Vanessa. “Ik speel gewoon maar met hem,” zei Remco. “Maar nu begint hijte denken dat hij alles mag van jou en van ons niet,” zei Vanessa bezorgd, “en hij kijktook niet naar ons om.”“Wat moet ik dan doen, hem beginnen afblaffen?” vroeg Remco op een bijna boze toon.“Nee, maar je moet ook wat strenger voor hem zijn,” probeerde Felix hem uit te leggen.“Kinderen horen op die leeftijd veel te spelen.”“Daar zijn wij het volledig mee eens,” zei Felix, “maar er moet ook gewerkt worden.”
  • “Ik wil ook dat mijn kind deftig opgevoed wordt,” ging Vanessa verder, “en dat hij nietmoet denken dat hij alles mag. Hij trekt de laatste tijd veel op met Julia, de dochter vanLisa. Ze is echt een kreng, geloof me. En hij krijgt al enkele trekjes van haar over.” Debel ging. “Ik zal zien wat ik kan doen,” zei Remco en hij ging naar de deur om open tedoen. Het waren waarschijnlijk al de gasten voor Felix’ verjaardagsfeest.
  • Wanneer de klok bijna zes uur sloeg, waren alle gasten er al. En ze verzamelden zichrond de taart. Felix blies de kaarsjes uit. Nu stond er geen tiener meer. Maar eenknappe jonge man. “Oké, die kleren kunnen echt niet,” zuchtte Felix. “Inderdaad,” zeiVanessa, “maar er liggen nieuwe kleren in de kast.
  • Ariana, Annabel, Rosalie en Luna mochten van Maxim in zijn kamer om daar wat tebabbelen. Hun gespreksonderwerp was uiteraard Julia. “Julia deed vandaag tegen mijook al irritant,” zei Rosalie, “ze vond me te jongensachtig door mijn kamer en m’n haar.”“Trek je er niets van aan,” zei Luna, “Julia doet tegen iedereen rot.”“Samen staan we sterk,” zei Ariana. “Bedankt,” zei Rosalie blij. “Daar zijn vrienden voor,”zei Annabel. Toen Rosalie vrienden hoorde, fleurde ze helemaal op. “Ik ga vertrekken,”zei Luna. “Nu al?” vroegen Rosalie, Ariana en Annabel in koor. “Ja, ik en Sam hebbennog heel wat te doen.”
  • Luna kwam beneden en de volwassenen waren lekker aan het dansen.“Felix, ik en Sam gaan vertrekken,” zei Luna, “het was een leuk feest.”“Spijtig dat je weggaat,” zei Felix. “Maar we hebben nog wat te doen.” Felix lacht. “Datis goed hoor. In ieder geval, bedankt dat jullie gekomen zijn.” Luna zoent Felix en deanderen gedag. En dan gaat ze samen met Sam naar huis.
  • “Ik haat Julia,” zei Maxim die zijn kamer binnenkwam. “Wij allemaal,” zei Rosalie. “Ikmoest alles doen voor die techniekwedstrijd terwijl zij en Anastasia niets gedaanhebben.”“Nu heb je zelf gezien hoe ze is,” zei Annabel. Maxim knikte. Daarna gingen ze verdermet hun gespreksonderwerp. Maar wat ze niet door hadden was dat Julia aan de deurstond mee te luisteren…
  • Legacy-Place HospitaalKatherine stond samen met Goofy voor de deur van het ziekenhuis. Ze twijfelde of ze dedeur zou opendoen. Haar hand ging naar de klink, maar toch durfde ze de deur nietopendoen. “Hé, het komt wel goed,” fluisterde Goofy haar moed in, “Het zal allemaalwel goed komen.” Goofy nam haar hand vast. “Wat de uitslag ook is, we komen ersamen door.” Katherine glimlachte flauwtjes en ze hakte de knoop door. Ze deed de deuropen en ging naar binnen.
  • Gevolgd door Goofy ging Katherine naar de balie. Daar stond Sophie. “Wat kan ik voor udoen?” vroeg ze.“Wij willen dokter Draaijingh spreken,” zei Katherine. “Heeft u een afspraak met hem?”“Ja, op de naam Katherine Langerak.” Sophie tikte iets in op het toetsenbord van decomputer. “Ja ik zie het,” zei ze, “u weet waar het is?” Katherine knikte. “Dan wens ik unog veel geluk.” Katherine glimlachte en ging samen met Goofy naar de gang waarNicks kantoor was.
  • Katherine en Goofy mochten direct binnen toen ze aankwamen. “Ga zitten,” zei Nick.Met een bang hartje ging Katherine zitten. “En?” vroeg ze, “Wat zijn de uitslagen?”“Ik ga eerst beginnen bij die van Goofy,” zei Nick, “Daar is niets op aan te merken. Ubent vruchtbaar.” Op de toon hoe Nick dat zei, wist ze dat er nog een ‘maar’ kwam.“Maar, Katherine, u bent spijtig genoeg niet vruchtbaar.” Katherine barstte in tranen uit.Haar droom was nu helemaal verpest. Goofy probeerde haar te troosten. MaarKatherine wees het af.
  • Legacy-Place 3Luna was eigenlijk niet bezig voor school maar ze was van alles aan het uitpluizen overde 5 krachten. Maar Luna vond niets. Ze zocht van alles op in boeken, op het internet,maar daar vond ze niets. Was het dan zo moeilijk om het vinden? En natuurlijk had zede inktvulling van haar pen ook leeg geschreven, dat ontbrak nog. Luna hief haarboeken op en keek in de la, maar ze vond geen reservepen. Dan moest ze er maar éénvan Sam lenen. Sam deed zijn pennen altijd kwijt en dan nam hij er een nieuwe. Maardan kwamen ze plots boven water waardoor hij nu een hele pennenverzameling had.Luna stond op en ging haar kamer uit.
  • Luna ging de trap op en hoorde dat Sam in zijn kamer muziek aan het luisteren was.Kloppen had geen zin want hij hoorde dat toch niet. Dus zwaaide Luna de deur open.Maar bij nader inzien had ze dat toch beter niet gedaan. “Oh my god!” kon Luna alleenuitbrengen. Een meisje krijste bijna heel de buurt bij elkaar. En Sam vloekte: “Fuck,shit!”
  • Sam komt uit zijn kamer. “Wat bezielt je om dat te doen?” begon Luna tegen haarbroer. “Wat bezielt je om m’n kamer binnen te komen?”“Ik had een pen nodig,” zei Luna. Dan hoorde ze de voordeur opengaan en weerdichtslaan. “Leg jij het maar uit tegen pa en Olaf,” zei Luna verwijtend. “Ik doe juistniks.”“Oh, jij gaat dit opbiechten.” Luna keek Sam boos aan. “Want anders…?” vulde Samaan, “Je weet wat de afspraak was.” Luna zuchtte. Ze hoorde voetstappen op de trap.
  • “Jij gaat dit tegen hen zeggen,” herhaalde Luna dreigend. De persoon op de trap wasKevin. Met een glimlach ging hij naar zijn kinderen. Sam en Luna zwegen plots. Kevinmerkte het. “Is er iets?” vroeg hij. Luna keek Sam aan met je-moet-het-vertellen-ogen.Maar Sam zweeg in alle talen. “Ik wacht op een antwoord,” zei Kevin. Luna keek Samnog steeds aan. Zou ze het vertellen of niet? Maar als ze het zou vertellen, kwamenhaar ouders er ook achter wat haar geheimen waren. Luna haar hart klopte tot in haarkeel. Iemand moest nu iets zeggen…
  • Zo dat was het weer ^^ Hier boven zie je de aangepaste stamboom. De vorige keerwas ik het vergeten te plaatsen. Hopelijk was het een aangename up en laat eenberichtje achter! ;)