Proxecto 6º o medio no que vivimos

O MEDIO NO QUE VIVIMOS 6º CURSO 2011

As árbores son os pulmóns da terra, transforman o CO2 en osíxeno.

O 30% da superficie da terra está cuberta de árbores .

Os montes desempeñan tres funcións compatibles entre si :

Medioambiental : conserva a biodiversidade das especies animais e vexetais .

Produtiva :madeira e outros produtos forestais.

Social:lugar de esparcemento e actividades de ocio.

Os montes ocupan dous terzos da superficie de Galicia .

A produción forestal ,a gandería ,a caza ou a apicultura son algunhas das actividades económicas que se desenvolven nos montes galegos.

A madeira está presente na nosa vida ,dende o principio ata a fin . Mira ó teu redor ¿Cántos obxectos son de madeira ?

“ Vale máis unha terra con árbores nos montes que un estado con ouro nos bancos.” Alfonso Daniel Rodríguez Castelao

Ladislao Noya e Pablo Lede Música Jacobo de Miguel e Ton Risco Piano e vibráfono

As nosas árbores

A comunidade galega é un dos territorios máis ricos en árbores que se encontra unida á historia e á cultura do pobo galego.

O piñeiro bravo : Unha árbore robusta,que alcanza os 20 ou 30 metros de altura. O seu crecemento é moi rápido. É capaz de soportar tanto fortes secas no verán como rigorosas xeadas no inverno.

APROVEITAMENTOS: Froitos: os piñóns dábanselles ás galiñas como alimento. Madeira: para madeira de serrar, postes, mobles,construcción... Resina: para fabricar augarrás, produtos de limpeza, pegamentos...

O loureiro É unha arboriña que vive sobre calquera tipo de solo, sempre que teña certa humidade. Considérase símbolo do amor e do triunfo.

APROVEITAMENTOS: Froitos: parecido a unha oliva,non son comestibles. Follas: constitúen o seu principal e máis coñecido aproveitamento, pois utilízanse na nosa gastronomía.

O carballo É una especie que habita en climas húmidos, en vales e ladeiras suaves e sobre terreos profundos e soltos.

Follas: caducas. Polas grandes dimensións e a lonxevidade que alcanza, consideráronse desde a antigüidade árbores sagradas. Baixo os carballos realizábanse xuízos,reunións... A súa madeira é moi valorada, tanto para a construcción de mobles ou barricas como para facer lume (magosto, augardente, asados, afumados...)

O castiñeiro Unha árbore grande e robusta ; mide entre 20 e 30 metros de altura.

APROVEITAMENTOS Madeira: ten un tronco curto e bastante groso que pode superar os dous metros de diámetro. Follas: son grandes, de forma lanceolada. Flores: son longas espigas erguidas e estreitas, de cor amarela. Froitos: As castañas ,están cubertos dunha cuberta espiñosa. O seu froito é moi apreciado e ata lle dedicamos unha festa: O MAGOSTO

Alba Mª Rodríguez e Adriana Pereira
Música
Roi Casal
Arpa celta

A fauna máis destacada

O esquío O esquío é un pequeno pero áxil mamífero.Mide arredor de 30 cm. Os seus inimigos naturais son as aves de presa.

Adáptase á presenza humana moi facilmente a pesar de ser un animal asustadizo.

Vacaloura

En Galicia, a vacaloura está asociada a bosques de carballos

É un dos maiores insectos de Europa.O macho pode medir 8 cm. e a femia case 5 cm. O máis característico é a presenza unicamente no macho, dunhas mandíbulas hiperdesenroladas.

Ourizo cacho O ourizo cacho é un animal que prefire bosques con maleza .Pode encontrarse en zonas humanizadas.Vive por toda Centroeuropa , nas Illas Británicas e nos Países Nórdicos.

O seu corpo é redondo agás no fociño e patas. Os seus pelos convértense en fortes púas que utiliza como defensa. Destacan as súas curtas orellas e ollos esféricos totalmente negros.

Non alcanzan máis de 25 cm e teñen unha cola case inapreciable. Poden chegar a pesar un quilo .

Teixugo O teixugo vive en Galicia.É máis común en zonas frondosas, aínda que vive en ambientes moi variados e en zonas con escasa vexetación . O seu corpo é alongado . Mide ata 70 cm , sendo bastante pesado para o seu tamaño.

As súas patas son curtas , na súa cabeza destacan dúas liñas negras sobre un fondo branco. O resto do seu corpo é escuro agás a súa cola que é branca.

As súas patas son robustas e adecuadas para escarvar . É un animal nocturno, algúns anos practica a hibernación. Constrúe o seu tobo en galerías e entradas de ventilación.É un animal omnívoro.

Alejandro Mondragón Raquel Castro Roi González Música “ O son do ar” LUAR NA LUBRE

O HOME QUE PRANTABA ÁRBORES Jean Giono

O narrador percorre os Alpes pola Provenza francesa a unha altura onde todo é ermo e non atopa auga que hai case un día que quedara sen ela.

Atopa a un pastor chamado Eleazar Bouffier que adica o tempo que lle resta de apastar as súas trinta ovellas a plantar carballos.

Alá por 1918, cinco anos despois o narrador regresa e comproba como a paisaxe estase a transformar.

Regresa cada ano a ver o seu amigo, aquel xeneroso home que, paseniñamente vai sementando, cen landras cada día, e pasa desapercibido para todos incluso para os cazadores, que pensan que o bosque que está a medrar é un capricho da natureza.

Xa en 1945 víronse por última vez.O señor Bouffier tiña oitenta e sete anos e Vergons, que só tiña dous ou tres habitantes en 1913, pasara a ter preto de vinte e oito.
O severo vento seco mudara en brisa amable.

Eleazar morreu en 1947 en Banon, tranquilamente.Máis de dez mil persoas lle debían a súa felicidade; a súa auga que volvera ás fontes grazas as árbores,carballos, salgueiros,faias, que el prantara;a alegría de vivir dos novos rapaces que poboaban aquel lugar cambiado pola súa vontade.

Velaquí un libro que fala da xenerosidade humana sen límites. Do respecto á natureza, da aposta pola vida e do amor á terra e a todo o que dela pode agromar fala esta pequena grande obra mestra da literatura do século XX.

Mis imágenesuntitled.bmp
Jean Giono é un novelista francés.O home e a natureza son os temas constantes.El era un home pacifista e humanista e teceu destes dous ideais a súa vida.

Aínda que foi escrita polo ano 1953 é moi actual. Invita á ecoloxía, ao respecto polo planeta, pola xenerosidade sen límites; a sabiduría de saber esperar, a observación do entorno e a humildade son valores que necesitamos recuperar.

Pablo García e Alejandro Estévez

Wangari Maathai

Nacida en Kenia, 1940 é nai de tres fillos. É a primeira muller do leste de África licenciada en bioloxía.

Dende os seus inicios a finais dos anos setenta logrou plantar trinta millóns de árbores e creou cinco mil garderías.

Wangari Maathai, fundadora do movemento Cinturón Verde, foi galardoada co premio Nobel da Paz pola súa contribución ao desenrolo sostible, a democracia e a paz.

A paz na Terra depende da nosa capacidade para asegurar o medio ambiente.

Todos fomos testemuñas de cómo a deforestación dos bosques levou á deforestación en África e ameaza a outras rexións do mundo.

En 1976 lanzou o proxecto “Plantar árbores para salvar a Terra”

JAVIER MARIÑO E CRISTIAN GÓMEZ

6º CURSO CEIP SESTELO BAIÓN 2011

Proxecto 6º o medio no que vivimos

by Madialevo on Apr 04, 2011

Accessibility

Categories

Upload Details

Usage Rights

1 Embed 151

Statistics

Proxecto 6º o medio no que vivimos Presentation Transcript