Arte gótica

A ARTE GÓTICA

As construcións están ligadas á BURGUESÍA, xunto á nobreza e os abades Nace no 1140 con Suger, abade de Saint Denis A edificación que lembre a beleza de deus axuda a achegarse a el Grandes cristaleiras “Vidreiras” que crean unha enorme claridade que lembra a Deus Fronte Suger, Bernardo de Claraval: sinxeleza e ausencia de decoración. GOTICO, DOUS SISTEMAS CONSTRUTIVOS Mosteiros cistercienses : austeridade na decoración, incluso sen capiteis esculpidos 1º edificio: mosteiro de Fontenay en 1134. Moitos exemplos en Galicia: Oseira 1141, Sobrado 1142, Melón 1143, Armenteira, 1149… O gótico das catedrais : riqueza ornamental, en gran parte pola luz. Elimínanse os muros mediante o uso do arco apuntado e o novo sistema de contrarresto: arcobotantes. Cada vez MÁIS ALTURA e CLARIDADE. LEMBRAR!! Valor simbólico da vidreira: protexe do vento e a chuvia e deixa pasar os raios do sol; como os evanxeos, PROTEXEN E ILUMINAN. A LUZ COMO IMAXE DA DIVINIDADE

Catedral de Chartres 1191-1220

ELEMENTOS SIGNIFICATIVOS :
Bóvedas de cruzaría
Os nervios que se desprazan ao longo dos piares
Os grandes ventanais (claristorio)
Organización en tres pisos: arcadas, triforio e claristorio

Catedral de Notre Dame de París 1163-1225
Planta de cinco naves con dobre deambulatorio.
Transepto non marcado cara o exterior (aínda que aberto en dúas portadas do século XIII).
Nave central de 35 metros de altura.

Fachada que semella un arco de triunfo.
Estrutura: portadas, galería de reis, rosetón, arcada calada e torres .
Grandes fiestras e uso de arcobotantes

Catedral de Reims 1211-1311 Uso da TRACERÍA CALADA : é como un “enreixado de pedra” sobre os ventanais que permitía ampliar a superficie vidrada de cores e a ornamentación

ELEMENTOS SIGNIFICATIVOS : ROSETÓN TRIFORIO VERTICALIDADE PIARES DE BAQUETÓNS BÓVEDAS DE CRUZARÍA

Sainte Chapelle de París 1242-1248
Rematada a obsesión pola altura: no 1225, o límite estableceuno a catedral de Beauvais con 48 metros (derrubouse), o seguinte obxectivo é: alixeiramento radical dos muros ; redúcese a espesura das paredes, potenciándose trazarías e vidreiras (gótico “radiante”) e no interior elimínase obstáculos visuais
O gótico evoluciona nos séculos XV e XVI cara o chamado gótico flamíxero : Trazarías complicadas que lembran as formas das lapas así como bóvedas de deseños complexos

Catedral de León Mestre Enrique (a súa morte, substituído por Juan Pérez) 1255-1302

Catedral de León Planta e interior 1255-1302

Catedral de León Detalles 1255-1302

Catedral de Burgos 1222-1260

Catedral de Toledo Iniciada en 1222

Catedral de Palma de Mallorca Iniciada en 1261

Catedral de Palma de Mallorca, interior e planta. Inic. en 1261

Santa María do Mar Berenguer de Montagut e Ramón Despuig 1328-1383

Lonxa de Valencia Século XV Exemplo de arquitectura civil. É un edificio dos gremios, para a realización das transaccións comerciais. Destacan os fustes helicoidais e as altas bóvedas de cruzaría da Sala de Contratación. As semicolumnas adosadas fan innecesarios os contrafortes no exterior

Pórtico Real de Chartres 1150
Portada con características románicas onde temos de novidoso:
Arcos apuntados
As figuras das doelas seguen a liña do arco, non están dispostas de forma radial.

Exemplos de estatuas-columnas , onde hai un sometemento ao marco arquitectónico, aínda que nos corpos xa hai intentos de darlles plasticidade.

Pórtico norte de Chartres
Plenamente góticas.
Expresións diferenciada
A factura das vestimentas
A insinuación do movemento

Catedral de Reims. A Visitación e a Anunciación 1230-1260

A Anunciación :
Recolle formas aínda influídas polo románico
Os trazos da Virxe carecen de expresión. O vestido e os sue pregue, rectos e angulosos, subliñan a verticalidade
O movemento só vén dado pola xesticulación dos brazos.
O sorriso do anxo foi un modelo moi admirado na Idade Media.

A Visitación : encontro de María e Sabela (nai do Bautista) embarazas.
Gran dinamismo que remite á Antigüidade.
Contrapposto
Inclinación das cabezas e xesticulación coas mans
As vestimentas, con pregamentos profundos, envolven os corpos que se adiviñan baixo as roupas.
As figuras comparten o espazo e relaciónanse entre si.

Catedral de Estrasburgo. Francia. Tímpano sur e detalle do mesmo. (o sono da Virxe). 1235.

Catedral de Estrasburgo. Francia. Piar dos evanxelistas. 1235.
Humanización , con naturalismo nos xestos e expresión nos rostros.
Preocupación pola corporeidade dos vestidos ( o corpo amósase palpable baixo as roupas)
Marcado sentido narrativo, con gran protagonismo da Virxe , e tamén de Cristo e santos.

Pozo de Moisés. Dijon Klaus Sluter 1395-1403
As esculturas de Claus Sluter están totalmente liberadas do marco.
Consérvase a base con figuras de seis profetas
Un naturalismo extremo .
As figuras son corpulentas , cun volume rotundo e monumentalidade, isto débese en parte á forma de esculpir os ropaxes , que teñen un carácter pesado e voluminoso con pregas grosas e profundas.

Pozo de Moisés. Dijon Klaus Sluter 1395-1403

Catedral de Burgos. Porta do Sarmental. 1240.

RENOVADO VALOR DA NATUREZA
SITUACIÓN DO SER HUMANO NUNHA NOVA DIMENSIÓN: MÁIS NATURALIDADE
TEMÁTICA RELIXIOSA
GIOTTO ANUNCIO DO RENACEMENTO
A PAISAXE COMO FONDO
A CORPOREIDADE DAS FIGURAS
A OBSERVACIÓN DO NATURAL
CARACTERÍSTICAS

Lamentación pola morte de Cristo. Giotto. 1304-1306 Fresco na capela dos Scrovegni Padua, Italia Terratenente florentino, encarga a capela que recolle frescos en relación cos evanxeos Frescos divididos en DOUS ciclos: un dedicado á Virxe e outro a Xesús (desde á natividade a expulsión dos mercaderes e o da dereita da nave escenas posteriores a traizón de Xudas)

Resurrección de Lázaro. Giotto. 1304-1306 Fresco na capela dos Scrovegni Padua, Italia ELEMENTOS PLÁSTICOS: LUZ E CORES: dan sensación de perspectiva. FIGURAS: corporeidade (túnicas) e variados rexistros xestuais que amosan solemnidade e sorpresa, agradecemento… PAISAXE: moi esquemático. ELEMENTOS ARCAICOS: OLLOS AMENDOADOS PAN DE OURO NAS AUREOLAS

Voda da Virxe. Giotto. 1304-1306 Fresco na capela dos Scrovegni Padua, Italia

Historia de San Francisco Igrexa de San Francisco en Asis. Giotto. 1297-1299 A mensaxe de Francisco é de VOLTA Á NATUREZA. Intenta enganar a vista con efectos ópticos: TRAMPANTOLLOS ( TROMPE L´OEIL) falsos marcos de mármores Dramatismo a partir da xesticulación corporal. Efecto de profundidade coa diagonal do rochoso terreo

LEMBRAR DE GIOTTO
VONTADE DE CREAR EFECTOS ESPACIAIS (SUBTITUCIÓN DOS FONDOS DOURADOS POR PAISAXES
ESTUDO ANATÓMICO DOS PERSONAXES
TRANSMITE O ESTADO DE ÁNIMO DOS PROTAGONISTAS
INTERESE POLA LUZ
FIGURAS CON MÁIS NATURALIDADE, HUMANIZACIÓN DAS ESCENAS RELIXIOSAS

Matrimonio Arnolfini. Óleo sobre táboa Jan Van Eyck 1434 (Recolle os esponsais de Giovanni Arnolfini, mercader italiano en Flandes, e a súa prometida Giovanna Cenami) O comitente é un burgués : amosa a realidade dos Países Baixos onde hai unha forte burguesía, relacionada co téxtil, grazas ao comercio coa Hansa e o norte de Italia Construción do espazo : conflúen na parede do fondo tres planos laterais así coma as liñas de fuga (taboleiros do chan). Crea un EFECTO TRIDIMENSIONAL, reforzado polo espello (con dúas figuras: as testemuñas da voda), é un novo plano: o que os esposos teñen diante deles. A lámpada centra a composición (simetría)

ELEMENTOS PLÁSTICOS:
TRES CORES : o VERDE, o MARRÓN da túnica e o VERMELLO do mobiliario.
A LUZ vén desde á esquerda e ilumina de cheo á noiva.
GRAN REALISMO a base de engadir DETALLES CON GRAN EXACTITUDE e grazas ao uso do óleo (substitución do ovo –que era a base para misturar os pigmentos- por aceite) que permite engadir PEQUENAS PINCELADAS e aplicar distintas capas de cores (seca máis rápido)
ESCENA COSTUMBRISTA PERO TAMÉN DE GRAN RELIXIOSIDADE : celebra o sacramento do matrimonio, todo ten un simbolismo:
Esposos descalzos : como Moisés no Sinaí, simboliza o sagrado do acto.
A candea acesa : Xesucristro que ilumina o matrimonio
O can : fidelidade

JOHANNES VAN EICK FUIT HIC (estivo aquí)

PERSONAXES REPRESENTANDO Á BURGUESÍA
GRAN DETALLE E MINUCIOSIDADE, CON FORTE CONTIDO SIMBÓLICO
DOMINIO DA PERSPECTIVA E SENSACIÓN DE REALISMO
GRANDES MASAS DE COR QUE DEFINEN O ESPAZO E DAN PLASTICIDADE
USO DO ÓLEO E DA PINTURA SOBRE CABALETE
LEMBRAR DA PINTURA FLAMENGA

Virxe do Chanceler Rolin. Jan Van Eyck 1435

Virxe do coengo Van der Paele. Jan Van Eyck 1436

Políptico do Cordeiro Místico. Irmáns Van Eyck 1432

Políptico do Cordeiro Místico(Detalle). Irmáns Van Eyck 1432

Virxe dos Conselleiros. Dalmau. 1443-1445 5 conselleiros do Consello do Cento, Sta Baia (patroa antiga da cidade) e San Andrés (día da elección dos conselleiros), axeonllados ante a Virxe. No contrato establecíanse as figuras que debían aparecer PREDOMINIO DA COR SOBRE O DEBUXO CREACIÓN DO ESPAZO MEDIANTE A PAISAXE O O AZULEXOS DO CHAN (influencia de Van Eyck) PREDOMINIO DAS LIÑAS VERTICAIS TRAZOS FISIONÓMICOS, SON RETRATOS DOS CONSELLEIROS NON HAI FONDO DOURADO TÉCNICA DO ÓLEO ARQUITECTURA EN GRISALLA (técnica ao óleo só con tons grises ou neutros)

Santo Domingos de Silos Bartolomé Bermejo 1474-1477 Prodixioso debuxo. Gran forza expresiva. Dominio da técnica (velo transparente que rodea o báculo) Dominio das cores douradas e como contrapunto: cor viño do veludo, verde do interior da capa, branco da camisa e cores variadas nas figuriñas. Tracerías góticas na cátedra. Aparecen as sete virtudes Tres teologais : Fe, Esperanza e Caridade Catro cardinais : Xustiza, Fortaleza, Prudencia e Temperanza RESUMO DOMINIO DO ÓLEO MINUCIOSIDADE USO DA PERSPECTIVA VOLUME DOS PERSONAXES Rasgos que o relacionan con Flandes

http://historiadaarteguitiriz.blogspot.com	18
http://www.historiadaarteguitiriz.blogspot.com	2
http://historiadaarteguitiriz.blogspot.com.es	1

Arte gótica

by Jorgeccalle on Dec 02, 2010

Accessibility

Categories

Tags

Upload Details

Usage Rights

3 Embeds 21

Statistics

Arte gótica — Presentation Transcript