Eefje donkerblauw

Eefje donkerblauw (Geert De Kockere – Lieve Baeten)

Ken je Eefje?
Eefje Donkerblauw?
Eefje is koningin.
Maar niemand
weet dat.
Behalve Eefje zelf.

Eefje houdt erg veel van donkerblauw.
Elke morgen wipt ze uit haar donkerblauwe bed.
Op donkerblauwe pantoffels stapt ze langs de donkerblauwe trap naar beneden.

‘ Dag donkerblauwe tafel met de donkerblauwe stoelen!’ zingt ze opgewekt.
En uit de donkerblauwe kast haalt ze een donkerblauw potje met donkerblauwe jam van donkerblauwe bessen.

Eefje smeert de jam in dikke lagen op twee boterhammen.
Ze eet alles keurig op.
In een donkerblauw kopje drinkt ze er donkerblauwe thee bij.
Van een donkerblauwe tuin met donkerblauwe bomen, waarin donkerblauwe vogels wonen.

Waarom Eefje zo van donkerblauw houdt, weet niemand.
Ook Eefje niet.
Het is gewoon zo.
Net zoals met niezen.
Je moet of je moet niet.

Eefje is ook heel mooi. Ze is zo mooi, dat iedereen die haar ziet alleen maar ‘oooooh’ of ‘aaaaah!’ kan zeggen. En verder niets meer. En dat is weinig. Eefje vindt dat heel vervelend. Want Eefje is een echte babbelkont. Een donkerblauwe, verschrikkelijk mooie babbelkont.

Eefje is gek op gekke dingen. In haar donkerblauwe huisje aan de donkerblauwe zee verzamelt ze de gekste donkerblauwe dingen. Een donkerblauwe baksteen die altijd de hik heeft.

Een donkerblauw hoofd in de wolken.

Een donkerblauwe goudvis die opera kan zingen.

En een hele stapel donkerblauwe boeken zonder einde.

Op een dag, als Eefje op het strand donkerblauwe schelpen zoekt, komt ze Koning Goudgeel tegen.
Op zijn blote, goudgele voeten.
Eerst zegt hij alleen maar ‘Ooooooooh!’ dan alleen maar ‘Aaaaaaah!’ en verder niets meer.
En dat is weinig. ‘jammer’, zucht Eefje doodongelukkig.

De volgende morgen staat Koning Goudgeel weer op het strand.
Op zijn blote, goudgele voeten.
Als hij Eefje ziet, zegt hij eerst ‘Oooooh!’ dan ‘aaaaah!’ en verder niets meer.
En dat is weinig.
En de dag na de volgende dag gebeurt net hetzelfde.
En de dag na die volgende dag ook. Enzoverder…

De vijfde dag verstopt Eefje zich in de duinen.
Ze ziet Koning Goudgeel al van ver komen. Op zijn blote, goudgele voeten.

De koning kijkt. En kijkt. En kijkt.
Hij kijkt wel honderd keer na elkaar.
Maar als hij Eefje zelfs na de honderdste keer nog niet heeft gezien, keert hij terug naar zijn goudgele paleis aan de zee.

Eefje weet niet goed wat ze moet doen.
Ze vindt Koning Goudgeel best een aardige man.
En misschien wil ze wel met hem trouwen.
Maar ze weet niet of ze ooit van geel kan houden.
‘ Liefde is blauw’, vindt Eefje. ‘Want de zee is blauw.
En de liefde is zo diep als de zee.’

Eefje besluit om hard te oefenen om van geel te houden.
Op haar donkerblauwe theepotje kleurt ze gele bloemen.

De stoelen onder de blauwe tafel schildert ze in het geel.
En op haar donkerblauwe bed naait ze gele kabouters met een gouden puntmuts.

‘ Geel is mooi’, vindt Eefje na een poosje.
‘ Niet zo mooi als donkerblauw natuurlijk.
Maar toch mooi’.
Als Eefje vindt dat ze genoeg van geel houdt trekt ze een donkerblauwe trui met gele stippen aan.

Ze springt in een donkerblauwe broek met gele strepen en ze stapt in twee donkerblauwe schoenen met gele veters.

Net op tijd. Want Koning Goudgeel staat al te kijken op het strand. Op zijn blote goudgele voeten. Als hij Eefje ziet, zegt hij eerst alleen maar ‘Ooooooh!’ dan ‘aaaaaah’ een poosje niets meer en dan opeens: ‘Ik hou … Ik hou van jou!’

Het is liefde op het tweede gezicht.
Eefje laat de koning haar donkerblauwe schoenen met gele veters zien.
En de koning toont Eefje zijn gouden kroon met donkerblauwe stippen.

Ze babbelen. En ze babbelen. En ze babbelen.
Blauwe en gele woorden door elkaar.
Van de goudgele morgen tot de donkerblauwe avond.

Na vijf dagen en zes nachten trouwt Eefje met Koning Goudgeel.
Ze neemt al haar gekke, donkerblauwe dingen mee en ze gaat in het goudgele paleis aan de donkerblauwe zee wonen.

Elke nacht slapen Eefje en Koning Goudgeel nu in een geel bed met donkerblauwe lakens.
’ s Morgens eten ze goudgele boterhammen met donkerblauwe jam.
En ze drinken er donkerblauwe thee bij uit goudgele kopjes.

Na een poosje krijgen ze samen kinderen.
Maar het zijn geen gewone kinderen. Het zijn groene kinderen.
Behalve Liesje, die net als Eefje blauw is.

Als Liesje groot genoeg is trouwt ze met Prins Avondrood.
En er komen paarse kinderen van.
Behalve Lobbe, die net als de prins rood is.

En als Lobbe groot genoeg is trouwt hij met Geeltje.
Daar komen oranje kinderen van.
Behalve Ansje, die net als Geeltje geel is.

In het goudgele paleis aan de donkerblauwe zee wonen nu
rode kinderen,
oranje kinderen,
gele kinderen,
groene kinderen,
blauwe kinderen
en paarse kinderen.

En telkens als het regent en daarna de zon weer schijnt, springen ze samen in een grote boog over het paleis.
En alle mensen roepen dan: ‘Kijk, de regenboog!...’

http://www.scoop.it	85
http://stageklassen.blogspot.com	9
http://schoolheikant.blogspot.com	1
http://www.bloggen.be	1

Eefje donkerblauw

by Jeroen Reumers on Oct 24, 2010

Accessibility

Categories

Tags

Upload Details

Usage Rights

4 Embeds 96

Statistics

Eefje donkerblauw — Presentation Transcript