• Like
Column Raymond de Mooij van GMW Advocaten in Business Haaglanden december 2011
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

Column Raymond de Mooij van GMW Advocaten in Business Haaglanden december 2011

  • 113 views
Published

Column Raymond de Mooij van GMW Advocaten in Business Haaglanden december 2011

Column Raymond de Mooij van GMW Advocaten in Business Haaglanden december 2011

Published in Business
  • Full Name Full Name Comment goes here.
    Are you sure you want to
    Your message goes here
    Be the first to comment
    Be the first to like this
No Downloads

Views

Total Views
113
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
0

Actions

Shares
Downloads
0
Comments
0
Likes
0

Embeds 0

No embeds

Report content

Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
    No notes for slide

Transcript

  • 1. COLUMN haaglanden business | nummer 7 | december 2011De baronnes en de zigeunerinBaronnes Elisabeth Ruinaerd was 82 jaar oud en de laatstetelg van een oude, adellijke familie. Het zorgvuldigopgebouwde familiekapitaal was in de jaren negentig alssneeuw voor de zon verdwenen toen de ex-echtgenoot vanmijn cliënte had geïnvesteerd in Braziliaans hardhout.“Roelof-Jan had niet bepaald een gelukkige hand vanbeleggen”, vertelde mevrouw Ruinaerd mij in deftig Haags.“Hij heeft mij berooid achterglaten. De woning aan deGroot Hertoginnelaan was nog mijn enige bezit”. Een halfjaar geleden had mijn cliënte het perceel verkocht en Raymond de Mooijeen appartement in een Wassenaarse verzorgingsflat GMW Advocatengehuurd. De familie Puinstra was de nieuwe eigenaar De namen van degeworden van de woning. “Meneer Puinstra is rijk geworden betrokkenen zijnop de Haagse markt”, vertelde mevrouw Ruinaerd mij, terwijl gefingeerd.ze een vies gezicht trok.“Niet echt my cup-of-tea. Maar de familie Puinstra was ophaar beurt niet erg te spreken over mijn cliënte. Voor mij lagde dagvaarding die advocaat mevrouw Mr Nuffig namenshaar cliënten had laten betekenen. Nadat familie Puinstra
  • 2. COLUMNhaar nieuwe pand had betrokken was zij geconfronteerd met zogenaamdepapiervisjes, insecten van 10 millimeter. De beestjes hadden schadeaangericht, waardoor onder meer de stuclaag in het pand vervangen moestworden. “Aldus beantwoordt de woning niet aan hetgeen cliënten hiervanmochten verwachten”, schreef Mr Nuffig in de dagvaarding, “en is gedaagdegehouden een schadevergoeding van € 100.000,- te voldoen”.Mevrouw Ruinaerd keek mij geïrriteerd aan. “Ik weet hoegenaamd niets vandie visjes, Mr de Mooij. Al zeg ik het zelf. Ik voer een keurig huishouden.” Ikstuurde Mr Nuffig een brief, waarin aansprakelijkheid van de hand werdgewezen.De wederpartij was niet onder de indruk, de zaak werd door gezet. Nadat ikeen schriftelijk verweer had ingediend bij de rechtbank in Den Haag,bepaalde de rechter een comparitie van partijen. Vader, moeder en beidedochters Puinstra waren volbloed Hagenezen, met het hart op de tong. “M’nhele huis zit onder die schijtvisjes”, informeerde heer Puinstra de rechter. “Enje ken ze niet vangen. Ze komen alleen tevoorschijn als het donker is, delinkmiegels.” Namens mevrouw Ruinaerd betwistte ik het bestaan van depapiervisjes. ”Eisers hebben geen begin van bewijs geleverd voor deaanwezigheid van de insecten, hun vorderingen moeten alleen om die redenal worden afgewezen. Nog voordat Mr Nuffig kon reageren, sprong mevrouw
  • 3. COLUMNPuinstra op. “Nee, die is lekker! Ik gaat zeker verzinnen dat er vissen achter hetbehang zitten!”De rechter besloot een deskundige te benoemen. De heer F. Zwaluw vanverdelgingsbedrijf Terminator kreeg opdracht om onderzoek te doen. Eenmaand later bracht de man tijdens een volgende zitting verslag uit. “Er is eenevident verschil tussen zilvervisjes en papiervisjes”, doceerde Zwaluw, terwijlhij aan zijn snorretje plukte. “Een leek ziet dat niet. Maar ik ben een expert enheb in het huis van de familie Puinstra diverse vallen gezet. De conclusie is datzich in de woonkamer papiervisjes bevinden en in de badkamers zilvervisjes”.Mevrouw Puinstra dacht er het hare van.”Gatverdamme, wat smerig!” En tegenmijn cliënte: “Goor oud wijf, ken je niet schoonmaken dan?” Elisabeth Ruinaerdhad rode konen gekregen. “Maar dat laat ik mij niet zeggen. En zeker niet dooreen zigeunerin!” De rechter greep in. “Meneer Zwaluw, hoe kunnen de insectenhet best bestreden worden?” Zwaluw keek ernstig over zijn brilletje heen. “Wijhebben verschillende methoden. Ofwel wij gebruiken pyrethroïden. Ofwel eenopengesneden aardappel, die wij in een half open plasticzakje leggen”. Datwas koren op de molen van mevrouw Ruinaerd. “Edelachtbare, het is tochoutrageous dat ik € 100.000,- moet betalen voor een aardappel!”
  • 4. COLUMNHeer Puinstra reageerde. “Misschien ken je een hete aardappel uit je strothalen”. De rechter had er genoeg van en sloot de zitting. Maar alvorens ervonnis werd gewezen bereikten de advocaten van partijen een schikking.Mevrouw Ruinaerd was na betaling van € 10.000,- verlost van dezilvervisjes, papiervisjes en de familie Puinstra.