288_ipuin bilduma 09-10 euskara.doc

4,451 views
4,156 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
4,451
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
13
Actions
Shares
0
Downloads
130
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

288_ipuin bilduma 09-10 euskara.doc

  1. 1. Euskara BIHOTZ GAZTEA IKASTOLAIpuin Bilduma 2009-2010 DBH 1A
  2. 2. AURKIBIDEA:LEIRE CRUZ Txakur printzeaSOIHARTZE FERNÁNDEZ Raitmundo munduaNAGORE FRAILE FamarantzKIMETZ GIL Peter espazioko gerlaria eta harri sakratuaJULEN HIERRO Otsoaren kasuaANE IBÁÑEZ Futboleko partidaIVAN IGLESIAS Olatz eta bere txirrin magikoaADRIÁN LÓPEZ Soldadua eta printzesaANE LÓPEZ Baserriko futbolaETHAN LUQUE Dragoiaren astakeriakIANIRE MARTÍNEZ Ainhoa detektibeaBEA MERINO Mutil otsoaIMANOL MUIÑOS Uraren inperioa nahi zutenakAMAIA ORTIZ DE SALAZAR Zelai madarikatuaJANIRE PEÑA Gisele printzesaGONZALO QUERÉNDEZ HoberenaAMAGOIA RUIZ Gnomoa herrianUXUE SAGARNA Abenduaren 3aJON SAINZ AvatarASIER SÁNCHEZ Inaxio eta zinemaren kasuaJONAITZ URRUTXUA Printze zuria
  3. 3. Txakur Printzea
  4. 4. Erlantz espero dut ipuina zure gustukoa izatea, baita txakur printzearekin identifikatzea. DBH1. Mailako Leire3000.urtean martxoaren 5ean txakur printzea Abadiñon zegoen,herrixka bisitatzen, bat-batean mila tiro entzun ziren. Segituan KinKolgek salbatu zituen printzea eta Abadiñoko animalia guztiak.Tiroak bukatu eta animalia guztiak lurrera bueltatu ziren, printzea izanezik bera bere Durangoko palaziora bueltatu zen Kin Kolgekin festa bategiteko.Horrela zen gure printzea festak gustatzenzitzaizkion eta baita kirola egitea ere, beno kirolguztiak tenisa izan ezik, baina hori beste istorio batda. Txakur oso polita zuri-zuri batek honela esanzion.-Kin kolg etorri nirekin festa bat egingo dizut ezkertzeko.-Ongi da.Festan zeudela kin kolg emergentzia bat eduki zuen. Irtetera joanzenean ezin izan atea ireki,festako animalia guztiaktxarto jartzen ari ziren.Ondoren, printzeakmikrofonoa hartu eta:
  5. 5. -Animalia guztiak, entzun, lasaitu eta lagundu atea irekitzen.15 minutu pasatuta atea ireki eta usain txarreko gas bat sartu zenpalaziora. Ateak itxi zituen printzeak, eta kin kolg atera behar zen,baina nola? Orduan pentsatzen ari zen zer egin. Ideia asko zituen bainaonena zen kotxe bat hartu, atzeko atean jarri eta kin kolg eraman puntuseguru batera. Baina zer pasatuko zen gasarekin? Orduan kin kolgekiradoki zuen robot bat bota ahal zutela eta ikusi zer pasatzen zen.Autoa irten zen kin kolgekin, animaliek beste 15 minutu tardatu zutenatea irekitzen, robota bota, 20 minutu pasatu eta berriro ireki zutenatea, baina ezer ez. Dena segitzen zuen berdin. Berriro itxi zituztenatek. Animalia batek honela esan zuen:-Zergatik egiten dute hori? Ez diegu galdetu.Denok egia eman zioten. Orduan printzea izara zuri bat hartu etakanpora irten zen.Bonbak botatzen zutenak oriIkustean ez zuten bota ezer.-Zer nahi duzue? Galdetu zuen printzeak. Orduan honela esan zuten:-Bizileku finko bat eta baita soldata duin bat ere.-Ondo da, laneko arduradunarekin hitz egingo dut soldatarena eta bihar9:30ean subastatuko dira 20 etxe bizitza.
  6. 6. Hori eskaintzean denak eskerrak eman zizkioten printzeari baita festaragonbidatu zituen denak berdinak garelako eta denak eskubide berdinakeduki behar genuke. Festan dena ondo joan zen. Hurrengo eguneanetxeak eta dirua eskatzen zutenak subastara joan ziren dena ondo joanzen. Baita geroxeago kin kolgek deitu zuen ume bat eduki zuelaesateko.Denak oso pozik joan ziren Laida ikustera.Durangon ez daude orain ez txirorik ezta aberatsik ere, denak direlakoberdinak. Raitmundo mundua
  7. 7. Aimar, espero dut liburu hau zure gustukoa izatea, ondo egiten saiatu naiz eta zuk nahi zenuen gauzak jarri ditut. Orain liburuaz goxatu. Soihartze Etxe berria zen hori, nire etxe berria. Handia eta marroia zen, atzealdean igeritoki txikia baina zabala zuen. Ondoan, mahai batzuk zeuden marroi koloredunak, biribilak eta oso handiak. Niretzat etxe hori handiegia zen, eta oraindik nire logela ikusi gabe. Barrura sartu nintzen, eskailerak igo eta han nuen nire logela.Arrosa kolorekoa oso-oso handia nire logela aharrarekin konparatuta.Telefonoa hartu nuen eta nire laguna Mikeli deitu nion. Mikel, albokoetxeetan bizi zen, aspaldian ez genuen elkar ikusi eta berarekin hitzegiteko gogoa nuen.Pii-Pii… entzun zen:-Bai?- esan zidan Mikelen ahotsak. -Mikel!Oihane naiz, nire etxe berriannago.-Oraintxe bertan joango naiz, zu ikusteko irriketan nagoela eta.-Etorri zaitez, mutiko, atean egongo naiz itxaroten. Baina azkar etorrimesedez.
  8. 8. -Bai, oraintxe noa, agur!Bost minutu itxaron nuen eta azkenean Mikelen aurpegia ikusi nuenbizikleta baten igota-Mikel kaixo!- esan nion nik irribarrez.-Oihane! zenbat denbora! Oso aldatuta zaude, orain ile kizkurra etamarroia duzu, gainera begi berdeak dituzu. Zelako aldaketa!-Eskerrik asko. Nire logela ikusi nahi? Oso handia da.-Goazen barrura- esan zidan Mikelek.Logelara joan ginen, liluratuta ikusi nuen Mikelen aurpegia.-Oihane zelako logela!- bat-batean nire ama sartu zen.-Mikel polita, zenbat denbora!- esan zion nire amak.-Kaixo!- esan zion pozik.- Maletak desegingo ditut, nahi baduzue kanpora joan jolastera bainazarata handirik ez egin mesedez.-Bale amatxo- esan nion.Kanpora joan ginen jolastera, igeritokia zegoen lekura. Patinetera,harrapaketara, ezkutuetara…jolastu genuen. Oso ondo pasatzen arinintzen kanpoan baina logelara joateko gogoak nituen. Logelara joanginen eta han gauzak esploratu nahi nituen. Han beste familiarengauzak zeuden, adibidez: argazkiak, koloniak, kaxa zahar bat…baina zerzen kaxa zahar hori?-Mikel, etorri azkar!-Zer nahi duzu?
  9. 9. -Beitu kaxa zahar hau, zabaldu ahal duzu? BeldurraEmaten dit zabaltzea…-Benga Oihane kaxa bat baino ez da! Beitu.Mikelek eskuak luzatu zituen eta kaxa zahar hori zabaldu zuen.Kaxan ez zegoen ezer arrarorik, bakarrik mapa bat. MapanJartzen zuen: RAITMUNDO MUNDUA-Baina hau broma bat da?-Eta benetakoa bada? Agian beste lurralde batzuk daude eta gukesploratzeko aukerak ditugu.-Ezan nahi didazu joan nahi duzula?- ezan nion nik-Ba bai… benga Oihane anima zaitez-Bale… gauzak hartuko ditut- motxila bat hartu nuen eta beste bat emannion Mikeli, nire motxilan ura, ogia, eta linterna bat sartu nuen. EtaMikelen motxilan soka eta iparrorratz bat sartu nuen. Nire gurasoei eznien ezer esan, seguru aski ez zidatelako utziko, arratsalde bat baino ezizanda.Mikel eta biok Basora joan ginen mapari begiratuz. Bost ordu egon ginenibiltzen eta ni aspertuta nengoen:-Mikel, ez dugu inoiz aurkituko, benga goazen etxera- esan nuennekatuta-Orain ez naiz joango, nahi baduzu lo kuluxka bat egingo dugu, bainabasoan izan behar da hemen ez dago beste gauzarik.
  10. 10. Motxilak almoada bezala erabili genituen eta arropagainetik jarri genuen. Oso azkar gelditu ginen lo. Goizean, zortzietanaltxatu nintzen. Mikel eta nik ez geunden lo gelditu ginen lekuan, baiziketa animalia batzuek eramaten gintuzten ohatila batzuetan, beldurtunintzen eta berehala Mikel esnatu nuen:-Mikel, altxatu! Animalia hauek eramaten gaituzte.-Lasai Oihane, Raitmundon gaude, ikusi zuhaitz arrosak, paisaia,perretxiko etxea, eta animaliak zutik daude!-Kaixo lagunok! Gu Raitmundoko animaliak gara, hemen erregeak bezalaegongo zarete. Orain zure etxea erakutsiko dizuegu.-Baina ez gara hemen geldituko betiko, guk gure familia dugu herrian-esan nuen nik.-Lasai Egon, hemen bi urte gelditzen bazarete zuen herrian bakarrikpasatuko da arratsalde bat. Mundu hau ez da benetakoa.Gure etxea txikia baina polita zen. Perretxiko formarekin, oheek odeiforma zuten, eta han lagun asko egin genituen. Han ez zegoen araurik,erregeak bezalakoak ginen. Egon ahal nintzen hamabiak arte telebistaikusten eta inork ez zidan ezer esaten. Hori benetako ametsa, nireametsa:-Noiz bueltatuko zara Oihane? Jadanik urte bat pasatu da- esan zidanMikelek arratsalde batean
  11. 11. -Hemen oso ondo bizi naiz Mikel… gainera benetako lagunak egin ditugueta gure herrian bakarrik pasatu da arratsalde bat. Zuk joateko gogoakdituzu?- galdetu nion nik.- Ba…Egia esanda nire gurasoak ikusi nahi ditut, hango arauak eta ohiturak faltan botatzen ditut, bizitza baimenik gabe ez da ezer, oso aspergarria da. -Hori Egia da. Ez da berdina zure gurasoen oihuak entzutea edo hemengo animalien mimoak entzutea. Nahi baduzu, hemengo herritarrei esango diegu eta bihar goizean joango gara- esannuen nik. Hori egin genuen, arratsalde hartan beti elkartzen zirendendara joan ginen, Mikelek mikrofonoa hartu zuen eta esan zuen:- Herritar maiteak, pena ematen digu hau esatea baina bihar goizeanjoan beharra dugu- animalien oihuak eta ez joateko kexak entzutenziren:-Barkatu baina gure gurasoak ikusi beharra dugu-esan nuen nikmalkoekin.-Hori egin nahi baduzue bihar iparrorratza berri bat eta bi bizikletaemango dizkizuegu bidaia on bat edukitzeko.Hurrengo goizean gauzak hartu genituen eta lagunei musuak emangenizkienen, agurtu genituen herritar guztiak. Baina joan aurretikMikelek esan zuen:-lagunok!beste egun batean etorriko gara, ez egon triste- denok txalokahasi ziren, nik triste agur esan nuen eskuarekin eta joan ginen.Bidaia orain bi ordukoa izan zen. Motzagoa izan zen, agian iparrorratzamiresgarri horri esker. Bidaia problemarik gabe egin genuen. Gure
  12. 12. herrira bueltatu ginenean Mikelek eta nik agur esan genion elkarri. Nireetxera sartu bezain laster nire gurasoei besarkada bat eman nien:-Faltan bota zaituztet.-Baina Oihane, bakarrik egon zara bost ordu kanpoan, Mikelekinjolasten- esan zidan aitak aurpegi arraroarekin-Ez duzue ezer arrarorik sumatu?-Zer sumatu behar dugu, dena normala izan da.Momentu batez pentsatu nuen dena amets bat izan zela, baina eskuakpoltsikoetan sartu nuen eta iparrorratza miresgarria hartu nuen,begiratu nuen eta atzealdean jartzen zuen:Mikel eta Oihanerentzat, zuen Raitmundoko lagunak etaherritarrak.Hau ez da amets bat izan, errealitatea zen. AMAIERA
  13. 13. Famarantz Zure ametsak jarraitu eta egun batean egia bihurtuko dira. Espero dut egindako ipuina zure gogokoa izatea. Musu bat Maider, Nagoreren partetikBa nengoen ohean etzanda, baina nire ama deitu zidan gozaltzera jaitsibehar nintzela esanez. Arropa jantsi eta behera jeitsi nintzen. Mahaianzerealak , esnea, zukua, opiltxoak, tostadak mermeladarekin etab....zeuden. Egun arrunt baterako oso gozari gozoa. Gozaltzen nengoenbitartean , telebista pistu nuen. Kasualitatez Hannah Montanaagertzen ari zen entrebisten programa batean.Hain polita zegoen bere soineko gorriarekin.
  14. 14. Eta gainera bi pertsonalitate dauzka.Eta disko asko egin ditu.Baina ez bakarrik diskoak , filmak ere egin ditu.
  15. 15. Hain perfektua zenez inbidia handia ematen zidan. -Baina ni ez naiz gutxiago izango, egun horretatik aurreara famatuaesango nintzela proposatu nuen ni baitan. Eta arro- arro esan nuen: -Maider deitzen naizelako, famatua izango naiz, jende guztiamaitatuko naute.Horduan,arropaz aldatu, mikro bat hartu eta abestiak sortzen hasinintzen hondartzan.Baina ez bakarrik abestiak, ere abestiak hobetogelditzeko dantzak eta nire signatura. Seguraski famatua egitennaizenean asko erabiliko nuelako. Dantzari on batzuei deitu eta niredantzak irakatsi nizkien. Beraiek egun horretatik aurrera niredantzariak izango ziren. Etxera bueltatu nintzen, Egongelara sartu etatelebistan zer ematen zuten ikustera joan nintzen. Programa batikusten ideiak etorri zitzaizkidan burura.Programa Disney Channel deitzen zen.Bertan disko bat grabatzeko aukera izateko sosketa bat azaltzen zen.Segituan agertzen zen telefono zenbakia markatu eta sosketa irabazinuen. Egun batzuk barru diskoa grabatu nuen, eta telesaio guztietanagertzen nintzen. Kontzertuak egiten nituen hondartzan, posterraknituen, nire signatura berria erabili behar nuen, diru asko irabaztennuen etab... azkenean, famatua izatea lortu nuen. Segituan diskogehiago irabazteko esan zidaten. Hannah pertsonalki hitz egitera.
  16. 16. oso aserreturik zegoen ni bera baino famatua nintzelako. –Baina zuze uzte duzu egiten duzula nire jendea kentzen. Ni zu baino famatuanaiz eta izango nahiz beti. Zu nahi baduzu nire atzekoa izan. Ez zaraeltzen nire taloietara.Diskusioa eta gero,nire etxeko atea gogor jo eta joan zen.Neska horimunduko bakarra zela pentsatzen zuen.Horregaitik bere argazki bathartu, marrazki batzuk egin bere gainean eta diana moduko bat eginnuen dardo eta guztiz.Gero hondartzara joan nintzen. Jendez beteta zegoen. Neska berri batmultitudearen erdian zegoela konturatu nintzen. Jendea neskarenizena ohiukatzen zuen denbora guztian. Jessica zuen izena. Biztanleguztiak berataz hitz egiten zuen. Oso polita zelako.Bere aita aktorefamatu bat zen. Hondartzara zetorren film bat grabatzeko. Ez nuenikusten nuena zinesten, oso oso aserreturik nengoen.-Baina zergatik niri, ni bera baino polita naiz, begi urdin- urdinak ditut,edozein neska ni bezalakoa izan nahiko luke. Eta justu momentuhonetan etorri behar da neska zistrin haauuuu!!
  17. 17. Esan nuen oso altu, biztanle guztiek buelta eman eta ni insultatzen hasiziren. Ni korrika,Hannah deitu nuen berarekin hitz egiteko. Barkamenaeskatu nion mila aldiz, eta bera segituan barkatu zidan dena, berriz erelagunak egin ginen, famatuak ez ginen izango,ez, baina munduangarrantsitsua den zerbaitz geneukan , amistatea. Egun horretatikaurrera lagun oso honak gara, nobio os polit batzuk ditugu eta bizitzaoso on bat. Zergatik nahiko dugu gehiago ???? Jessica famatua egin zenbai, baina guk lagunak ginen, eta hori garrantzitsuagoa zen,fama edozein egunean amaitu al da, baina amistatea ez. Peter espazioko gerlaria eta harri sakratua
  18. 18. Ainhize, espero dut nire ipuina gustatzea DBH 1. mailara heltzen zarenean eta ipuina egitea tokatzen zaizunean, nitaz gogoratzea. Besarkada handi bat. KimetzBazen behin Peter izeneko espazioko gerlari bat. Bera eta bereneskalaguna etorkizunean bizi ziren, espazioan hain zuzen ere. Peter iabeti mundua zabaltzen zegoen eta horregatik ezin zuen bereneskalagunarekin, Tiara izenekoa, egon. Peterren lagunik hoberena Jackzen. Jack pixka bat arraroa zen baina Peterrek ez zion garrantzihandirik ematen. Egun batean etxean zegoelarik, bere base sekretukoalarma bat ari zen jotzen. Alarma horrek esan nahi zuen munduaarriskuan zegoela eta ez bazuen zabaltzen mundua desagertuko zelaberarekin batera. Peter oso azkar bere gauzak hartu eta ordenagailuarigaldetu zion: - Ze garaitara joan behar dut eta zer gertatu da? - Ordenagailua: - Antzinarora joan behar duzu, konkretuki “Jurazikora” harri sakratua berreskuratzera. Norbaitek lapurtu du eta harri hori esku txarretan jausten bada, ez dakit zer gertatuko litzateke.Orduan, Peter bere denboraren makinan sartu eta 3.000.urtera kristohaurretik joan zen. Jurazikora heldu zenean denboraren makinatik bere
  19. 19. tramankuluak hartu zituen eta horietako bat denboraren GPSa zen. GPShori gauzak aurkitzeko balio zuen (adibidez: harri sakratua). Harrisakratua bilatzen zegoen bitartean bere arbasoarekin aurkitu zen. Berearbasoa oso harrituta geratu zen, zeren ez zuen inoiz ere imajinatukobere etorkizuneko arbasoa ikusiko zuenik. Peter bere arbasoari zergertatzen zen azaltzerakoan biak harri sakratuaren bila joan ziren. Harrisakratua aurkitu zutenean Peter konturatu zen harri arraro hori lapurtuzuena bere lagun hoberenaren arbasoa izan zela (Jack). Gero Jackekinborrokatu ondoren harri sakratua jauretxera edo tenplura itzuli eta gerohantze bertan konturatzen da harri sakratua dagoela eta ez ba zuenkonpontzen espazioko lerro denboralea apurtuko zela eta iragana,orainaldia eta etorkizuna nahastuta geldituko zirela eta horren aldaketaunibertsoa Lurra barne lehertuko zuela. Harri sakratua apurtuta gutxi ezbalitz, erdi aroko harri sakratua berriro lapurtu dute. Baina lehenengosaiatu behar da lehenengoa harria konpontzen.Etxera bueltatzen zihoala bere denboraren makinan gauza oso arrarobat ikusi zuen: liburu oso arraro eta zahar bat aurkitu zuen. Etxera
  20. 20. heldu zenean liburua irakurtzen hasi ondoren gauza oso interesgarri batikusi edo irakurri zuen: “harri sakratua gauzak konpontzeko edosendatzeko ahalmena du”. Momentu horretan iruditu zitzaionlapurtutako harria berreskuratzen bazuela beste harria konpondu ahalzuela eta horrela mundua salbatuko zuela. Erdi arora heldu zenean erdiaroko bere arbasoarekin aurkitu zen, orduantxe Jurasikoko Peterra, Erdiaroko Peterra eta espazioko Peterra harri sakratua salbatzera joanziren, Peterren GPSa apurtuta zegoenez eta ez ziren gogoratzen nonzegoen denboraren makina ezkutatuta espaziora joateko eta GPSakonpontzeko Erdi aroko zientifiko famatua Protochof Maisuaizenekoarengana joan ziren. Bilatu, bilatu eta bilatu zuten eta baina ezzutenez aurkitu Protochof Maisuaren gaztelu madarikatua, amore emanzuten, baina ez zituztenean ia esperantzak Protochof Maisuarengaztelua aurkitu zuten. Guztiak oso harrituta geratu ziren, zeren lekuartatik edo horretatik 10 bider pasatu ziren eta ez zuten ikusi.Gazteluan sartu bezain laster Protochof Maisua ikusi orduko galdetuzioten: - Protochof Maisua zergatik ez dugu ikusi gaztelua hemendik 10 bider pasatu bagara?Eta maisua: - Nire gaztelua sorginduta dagoelako, bakarrik ikusten da pertzonaren bat etsitzen denean edo amore ematen duenean.Peter eta bere lagunak: - Protochof maisua, zure laguntzaren beharrean gaude, gure GPSa apurtu zaigu eta zuk konpontzea behar dugu.
  21. 21. Maisua baietz esan ondoren lanean jarri zen, material asko beharzituenez Peter eta bere lagunei materialen bila bidali zituen dragoiarenkobazulora!!!. Peter dragoiaren kobazulora heldu arte egun bat pasatuzen eta erdi aroan etorkizuneko tramankuluak, animaliak … agertzenhasi ziren: Kotxe- hegalariak, telebistak, DSak… Peter dragoiarimaterialak eskatu zizkion eta baiezkoa esan zion sorginaren edari edoedabe miresgarria lortzen bazioten. Eta Peter: - Zertarako balio du edabe miresgarri hori?Dragoia: - Edabea da katarroa kentzeko.Hori entzun eta gero Peter eta bere lagunak oso azkar joan zirensorginaren gaztelura denbora agortzen edo bukatzen ari zelako.
  22. 22. Sorginaren gaztelura heldu bezain laster sorginari edabea eskatzerakoansorgina esan suen: - Bai, baina salbuespen batekin: zuk (espazioko Peterra) musu bat ematen badidazu ahoan.Peter baiezkoa eman zion, sorgina asko alaitu zen. Peter sorginarimusua ematerakoan, Peter esan zuen: - Mesedez eman edabe miresgarri ori orain, munduaren iraupena edabe miresgarri orretan dago. -Sorgina edabea eman eta gero Peter oso azkar joan zen izkina batera.Dragoiaren gaztelura eltzerakoan, erdi aroa ia guztiz aldatuta zegoen!!!dragoiari edabea emandakoan han kobazuloaren ondoan botata zegoeneskorga bat hartu, eta Protochof Maisuaren gaztelura ziztu bizian joanziren. Protochof Maisuari materialak emandakoan 30 minututankonpondu suen Peterren GPS arraro hori. Protochof Maisua GPSakonpontzen bukatutakoan, Peterri eman eta Peter eta bere lagunakharri sakratua salbatzera joan ziren. GPSari esker harri sakratua nonzegoen tokira oso azkar heldu ziren, hantxe bertan Peter eta berelagunak oso harrituta geratu ziren: zeren harri sakratuaren lapurraetorkizuneko edo espazioko Jack- a izan zela!. Peter oso harrituta
  23. 23. geratu zen, ez zuelako espero bere lagun hoberena lapurreta guztienatzean egongo zela.Beranduago Peter esan zuen: - Jack itzuli harri sakratua mesedez ez dut zurekin borrokatu nahi.Eta Jack: - Harri sakratua nahi baduzu nire aurka borrokatu beharko duzu.Jack borroka hasi bezain laster Jurasikoko dinosauroak eta erdi arokoxaldunak deitu zituen bere ondoan borrokatzeko. Jack ez zekiena Peterere zeuzkala lagun berriak zituela( Arbasoak, Protochof Maisua, Dragoiaeta Sorgina) Borrokan sartu bezain laster Protochof maisua bereesperimentuekin borrokatu zen, dragoia sua botatzen eta sorginasorginkeriak botatzen hasi ziren. 2 ordu beranduago Peter eta berelagun berriak borroka irabazi zuten, Peter Jack giltzaperatu zuen etaapurtuta zegoen harri sakratua konpondu ondoren harri bakoitza beretenplura eraman zituen. Azkenean Peter mundua berriro salbatu zuen,eta bere lagun berriekin espaziora joan ziren festa handi bat egitera.
  24. 24. Otsoaren kasua Beldurrezko ipuinak gustatzen zaizkion LHko ikasle azkarrenarentzat , Aitorrentzat, DBHko JulenengandikBazen behin, herri txiki batean ,ume bat, bere izena Xabier zena.Xabier 12 urteko ume bat zen.Xabier izaeraz oso alaia eta jatorra zenbaina... pixka bat beldurtia.Xabierren lagun mina Jone zen.Jone neskaoso jatorra zen eta asko gustatzen zitzaion egun guztietan Xabierrekinelizara joatea ama-birgiñari otoitz egitera.Jonek eta Xabierrek behi batzuten bere baserri txikian, behia Milka deitzen zen.Xabier egunguztietan joaten zen Milka ikustera,eta beti ekartzen zion bere biberoia
  25. 25. esnearekin.Egun batean Xabier Milka ikustera joan zenean, hilda aurkitu zuen,buruafalta zitzaion eta hainbat aginkada zituen tripan.Xabierrek Milka ikusizuenean azkar azkar joan zen Joneren etxera.Xabierrek Jonerigertatutakoa kontatu zion eta Milka hilobiratu zuten.Hurrengo egunean Xabier eta Jone herri guztiari kontatu zioten gertatuzena eta herria ikaratuta zegoen, inor ez zen ausartzen kalerairteten.Xabierrek herriko soldadu guztiak deitu zituen gaupasaegiteko.Gaua pasatu zenean, Xabier kalera atera eta soldadu guztiakhilda ikusi zituen, denak bururik gabe.Jone kalera irten zenean bereatearen aurrean soldadu bat ikusi zuen bururik gabe,hildakoari bueltaeman zionean, zintzilikari bat zuen,hori ikusi zuenean berehala jakinzuen bere aita zela,Jone eta bere amak, Xabierrekin, Milka lurperatuzuten leku hilobiratu zuten Antonio(Joneren aita). Egun oso tristea izanzen herri guztiarentzat.Bi egun pasatutakoan, herriak berriro bere alaitasuna hartu eta festahandi bat egin zuten hildakoen ohorez.Festa bukatu baino lehen, soinubatzuk entzun ziren, denak korrika joan ziren beraien etxeetara etabat-batean otso handi bat atera zen zuhaitzetatik,Xabierri hoska eginostean, Jonek sastakaia bihotzean sartu zion, berehala herritarrakberaien etxeetatik kanpo atera ziren.Otsoa hilda ikusi zutenean, herrikopertsona txiro batek esan zuen -Zergaitik ez dugu eramaten otsoa herriko plazara hor denokbatera,otsoa erretzeko.Denok baietz esan eta otsoa herriko plazan erre
  26. 26. zuten amorruz, Xabier izan ezik.Xabier etxean zegoela, konturatu zen otsoaren aginkada,tripan ezzuela,berehala kontatu zion gertatutakoa Joneri. Jone harriturikzegoen, baina susmatzen zuen Xabier otso batean eraldatuko zela ilargibetea ateratzen zenean.Jonek Xabierri pentsatsen zuena kontatutakoan, Xabierrek hauxe esanzuen.- Jone, baina gaur ilargi betea da, zer egiten dut?-Jonek Xabierri bereetxean geratzea ezan zion.Gauean Xabier ohetik altzatu zenean ilargiaribegiratu eta gorputz guztietatik ileak ateratzen hasi zitzaizkion, hortzhandiak eta zorrotzak eta mokodun belarriak ere... mounstro batzen.Xabier etxetik atera eta herri guztia esnatu zuen.Xabier txiro batikusi eta burua kendu zion, bere aurrean jartzen ziren pertsonak hiltzenzituzten.Hurrengo egunean mundu guztia Xabier hiltzera joan zen.Xabierri ezzitzaion inporta jendea bera hiltzea eta plaza erdian jarri eta zaztaka
  27. 27. bat zeharkatu zuen bihotzetatik. Jonek Xabier ikusi zuenean beregainean jarri,eskua eman eta ezpata handi batekin gurutzatu zen beraeta Xabier, hor biak hil ziren eta herria konturatu zenean gertatutakoaplazara joan eta ez zeuden Xabier ez Jone bakarrik ezpata agerizen une hartan.
  28. 28. Futboleko partida Espero dut ipuin hau zure gustukoa izatea eta irakurtzean zu identifikatzea. Besarkada bat. AneEgun eguzkitsu batean, baziren Bilboko plazan Asier eta bere lagunak.Asier 7 urteko mutikoa zen, ile beltzarekin eta ez oso altua. Futboleanjolasten ari ziren. Bat- batean June izeneko neskatxo alai batek galdetuzion ea zergatik ez zuen jolasten Athletic-eko taldean, eta Asierrekerantzun zion, bere lagunek ez zutelako jolasten.Neskatxoak ez zuen ezer ulertu, zeren bere lagunek bai jokatzenzuten. Juneri iruditu zitzaion mutilak ez zekiela bere lagunek jolastenzutela eta esan zion. Asier harriturik joan zen bere lagunei galdetzera
  29. 29. ea egia bazen, eta bere lagunek esan zioten baietz, egia zela. Unaikesan zion egun horretan bertan eman behar zuela izena, eta arratsaldehorretan entrenatzailearengana korrika joan zen galdetzera ea jokatuahal bazuen talde horretan. Entrenatzaileak, ez zela bat ere ona, esanzion ezetz. Hori entzundakoan etxera joan zen, ezer ulertu gabe.8:30ean bere ama etorri zen lanetik. Afaria prestatu zuen eta Asieroheratu zen. Ohean zegoelarik, pentsatu zuen bihar joango zela, berrirogaldetzera, entrenatzaileari.Hurrengo egunean altxatu zen ohetik, gosaldu zuen eta Ikastolara joanzen. Ikastolan zegoelarik bere lagunei esan zien, berriro joango zelagaldetzera. Bere lagunei, ondo iruditu zitzaien, eta Unaik esan zionbaietz esaten bazion entrenatzaileak agian Bermeotarren kontrakopartida jokatu ahal zuela. Asier pozik joan zen. Heltzean ikusi zuen ezzegoela ume gehiagorik, orduan, entrenatzailearen bulegora sartu zen .Hor zegoen, begi distiratsu horiekin galdetzen Asierri, ze demontrenahi zuen. Asierrek esan zion taldean sartu nahi zuela, eta partidajokatu. Entrenatzaileak, umore onarekin zegoelarik, esan zion baietz,baina baldintza batekin, partida irabazi behar zuela. Asierrek, baiesan, eta poz-pozik Bermeora joan zen. Seiak heldu, eta partida hasi,zortziak heldu eta partida amaitu.
  30. 30. Markagailua 1-4 zegoen, hau da Asierren taldeak irabazi zuen. Urrezkokopa handia jaso zuten Unairen taldekoek. Baina, partida ikusten ariziren bi gizon baila saltatu, eta Unairi kopa kendu zioten. Unaiharriturik gelditu zen eta Asierri esan zion. Asier lapurren atzetik joanzen kopa hartzeko. Asirrek lapurrak harrapatu eta kopa berreskuratuzuen. Toki seguru batean ondo gorde zuen. Entrenatzaileak etataldekoek eskertu zioten eta Asier lotsaturik eskerrak eman zizkien.Denok arropaz aldatu ziren, polita jarri eta partida irabazi zutelaospatzera joan ziren parke alderantz. Han txirristetan jolastu etatxisteak kontatzen aritu ziren. AMAIERA!!!!!!!!!
  31. 31. Olatz eta bere txirrin magikoa Olatz, espero dut nik egin dudan ipuina zure gustukoa izatea, agur bero bat. IvanGertakizun hau duela gutxi gertatu zen Bizkaiko herri batean. Dena hasizen Olatzek bere amari bizikleta berri bat eskatu zionean:-Ama, erosiko didazu bizikleta berri bat?-Ongi da, joango gara zu eta bihok bihar azokara eta txirringa merke batbadago erosiko dizut.
  32. 32. Hurrengo egunean joan ziren Olatz eta bere ama azokara bizkleta berribat erostera, orduan denda txinatar baten aurrean pasatzean Olatzekesan zion bere amari:-Ama, bizikleta hori nahi dut!-Ea ba, ikusiko dugu nolakoa den.Gelditu ziren ikusten eta amari bizikleta polita eta ona iruditu zitzaioneta gainera merkea, bakarrik balio zuen 99 euro. Berehala erosi zuteneta etxera joan ziren.Bazkaldu orduko Olatz joan zen bere bizikleta berriarekin bera bakarrikpaseotxo bat ematera.Trankil-trankil zegoen bere bizikleta berriarekinbaina bere bizikletaren txirrina jotzean, zas!! Dena aldatu zen bat-batean, oso arraro zen dena, kotxeak zaldiez tiratutako gurdiakbilakatu ziren. Orduan Olatzek esan zuen:-Non nago? Zer demontre gertatu da?-Jainko bat da, zerutik jausi da- oihukatzen zuen jendeak harrituta.Olatzek ez zuen ezer ulertzen. Jendeak Olatz harrapatu eta erregearenjauregira eraman zuten. Erregeari eskatzen zioten jainko bat zeneztronuan egon behar zela. Erregeak ez zekien zer esan eta esan zuen:-Ongi da, ongi da momentuz ez da izango erregina baina ni hiltzennaizenean nire alaba izan beharrean tronuan egongo dena bera izangoda .
  33. 33. Une hartatik aurrera Olatz egon zen egun guztietan jauregi horretansartuta irten gabe, asper-asper eginda eta gainera ez zekien nola txirrinsimple bat ikutuz gauza hauek gertatuko zirela.Erregearen alaba berari enbidia zion eta kostata edo ez olatzez libratunahi zen.Erregearen alabak plan bat egin zuen: hartu zuen pozoi txar bat etaOlatzen edariari bota zion eta jauregian zegoen morroi bati esan zion:-Hartu eta eraman hau olatz printzesari.Mutilak hauxe hartu eta olatzi eraman zion, baina olatz triste etaezertarako gogorik gabe zegoenez esan zion ezetz, orduan morroiakedan zuen eta seko jausi zen lurrera. Gertakizun hori erregearenaurrean gertatu zen justo momento hartan joan zela Olatzikustera.Erregea haserretuta joan zen bere alabarengana momentuhorretan jauregian guztiak zeuden urduri eta urduritasun horiaprobexatuz Olatz eskapatu zen jauregitik bere bizikleta hartzera bereamarekin itzultzeko. Lortu zuen eskapatzea eta hartzea bere bizikletaorduan timbre berriz jo zuen eta, zas! berriz bere herrira bueltatu zen.Etxera itzultzean amak kezkatuta esan zion:-Non demontre ibili zara? Ez dizut berriz zu bakarik ateratzen utziko!Baina olatz oso pozik zegoenez bere etxean berriz zegoelako, ezzitzaion axola bere amaren errieta. Hori bai ez zuen berriz txirrinmadarikatu hori ikutu egin.
  34. 34. Soldadua eta printzesa Nire hirugarren mailako lagunentzat, Eider eta Maria. Musu handi bat. AdriánDuela urte asko bazegoen Sabrina deitutakoprintzesa polit bat, alaia eta dibertigarriazena. Ile beltza,begi urdinak eta komarkakomutil guztiak bere atzetik joaten ziren. Osokonfiatua zen eta oso erraz engainatzenzuten. Bera bere aitarekin (erregearekin)gaztelu handi eta eder batean bizi zen.Gazteluak 9 dorre zeuzkan, 101 logela,bakoitza bere neskarekin eta 52 komun.Sabrinaren familia komarkako aberatsena
  35. 35. zen, beraz, pretendiente asko zituen, baina printzesak bere benetakoamodioa aurkitu nahi zuen.Bazegoen horko itsusi eta petral bat guztia berarentzat nahi zuena, komarka menperatu nahi zuen, baina, ez zekien nola. Printzesak bere gazteluan festa bat eman zuen udaberria hasi zelako, orduan, horkoak aprobetxatu zuen eta printzesa bahitu egin zuen eta mendian zeukan palaziora eraman zuen. Erregeak hau entzundakoan 500.000.000 $-ko saria jarri zuen bere printzesa maitea berreskuratzen zuenarentzat. Mila eta mila soldadu aurkeztu ziren, baina, batzuk noren aurka borrokatu behar zuten entzundakoan etxera bueltatu ziren. Geratu ziren iaguztiak horkoak hil zituen eta etxera bueltatu zirenak mezu batekinitzuli ziren: “Ez banauzu errege izendatzen, zure alaba hilko dut etagero zu, eta etortzen den edonor”. Lutoan jarri zuen erregeak komarkahil zirenen omenez. Erregeak inor ez zela aurkezten ikustean, saria igozuen eta gainera bere alabaren eskua eskaini zion berreskuratzenzuenari.Edwar izeneko soldadu bat etorri zen bidaia oso luzea eginez.Ile motzaeta beltza zeukan, begi marroiak eta altuaeta indartsua zen, eta printzesaberreskuratzeko gogoak zeuzkan. Hurrengogoizean bertan hasi zuen horkoarenpalazioarako bidaia. Ezpata eta eskudoa
  36. 36. bakarrik zeukan, eta zaldi bat, arina eta bizkorra. Gaztelura heltzeanEdwarek Horkoari esan zion:_Emadazu printzesa, edo bestela…–Edo bestela zer egingo didazu? -bat-batean moztu zion Horkoak._Hil egingo zaitut-esan zuen EdwarekOrduan horkoak barrezka esan zuen-zuk ni hil, jajaja! Horkoarekin borrokatu eta hil egin zuen, gainera printzesa berreskuratu zuen eta esan zion: _Eskerrak eman nahi nizkizun salbatzeagatik. _Ez dago zergatik-esan zion Edwarrek-Orain zure aitarengana joango gara etabiharamunean helduko gara, nire kalkuluen arabera._Nola deitzen zara?-galdetu zion sabrinak_Ni Edwar deitzen naiz- erantzun zion Edwarrek_AH! Edwar, ze izen hain polita- esan zuen sabrinak.Erregearen gazteluaren bidaian maitemindu ziren. Gau batean bat-batean enperadore batek enboskada bat egin zien. Enperadoreak nahizuena hau zen: printzesarekin geratu, erregeari eman eta dirua lortueta printzesarekin ezkondu.Baina Edwar esnatu zenean baso batean zegoen eta ez zekien zer egin.Orduan gizon bat aurkitu zuen eta galdetu zion norako bidea hartubehar zuen. Gizonak esan zion azti bat zela, Merlinen lehengusua, eta
  37. 37. Marlon deitzen zela orduan esan zion bere etxean hauts batzuk zeuzkalaeta nahi bazuen tokiraino helduko zirela. Edwar Marlonen etxera joanzen eta hautsak botatzean,plas!Enperadorea zegoen tokirainoheldu zen. Lepotik hartu zueneta esan zion:_Emadazu printzesa oraintxebertan._Ez- erantzun zion enperadoreak._Ez badidazu ematen borrokatubeharko dugu-esan zionEdwarrek._Noski, niri borrokak gustatzenzaizkit. Jarri ordua eta lekua eta hor egongo naiz-esan zionenperadoreak._Biharko arratsaldean orain gauden lekuan-esan zuen._Noski hemen egongo naizela-esan zion enperadoreak.Edwar oso gogor hasi zen entrenatzen. Borrokarako ordua heldu zen,euria hasi eta borroka ere bai. Oso berdinduta zeuden, baina, bat-batean enperadorea distraitu eta Edwarrek aprobetxatuz ezpatabihotzean sartu zion.Azkenean Edwarrek Sabrina printzesa erregeari eman zion eta soldaduaeta printzesa ezkondu egin ziren eta poza handiarekin bizi egin ziren.
  38. 38. Baserriko futbola Kaixo, nire hirugarren mailako lagun maitia, Iker. Espero dut egin dudan ipuina zure gustukoa izatea, ipuina asmatu dut zutaz gogoratzen. Musu handi bat. Zure laguna AneDuela urte asko nekazaritza garaian, baserri txikienetako batean... Ikerizeneko mutikoa bizi zen. Bai zen alaia Iker, 19 urte zituen, ile laua etamarroia zeukan eta begi berdeak. Bere azala beltzarana zen. Ikastolannahiko argia eta azkarra zen. Etxean oso alaia zen, batzuetanburugogorra, baina gorroto zuena zen aitaren errieta jasatea. Bereeginkizunetako bat zen baserria landu eta zaindu. Baina gehiengustatzen zitzaiona eta maite zuena zen futbolean jolastea.
  39. 39. Udaberriko egun eguzkitsu eta bero bat zen, eta Ikeregunero bezala bere baserrian zegoen lurra lantzen.Baserriko ortuan denetarik zeukan: uhazak, tomateak,patatak, azenarioak, piperrak, tipulak, porruak… fruta askoere bazituen: laranjak, bananak, madariak, sagarrak,meloiak, marrubiak, gereziak… baina guztiak kalitate oneko etazainduak. Ortuan zegoelarik esaten zion aitak semeari:Zelan guztia? Ondo? - aitak galdezka.Bai - erantzuten zuen Ikerrek - oso ondo!!Eta ezer gehiago esan gabe Ikerrek lanean jarraitzen zuen. Bere aitaJoxepe deitzen zen eta zahartzoa zen, 56 urte zituen, eta arnas-aparatuan problematxo bat zeukan, beraz ezin zen asko mugitu,horregatik egiten zuen lan guztia semeak. Ordu batzuk pasatu eta gero,bere lagunak Anton eta Mikel etorri ziren, heldu bezain prontoIkerrengana hurbildu ziren galdezka:-Kaixo Iker!! - Antonek eta Mikelek. -Kaixo! - Ikerrek. -Zer gaur futbolera zatoz? - lagunek. -Ez ortua landu behar dut… - Ikerrek. -Utzi guztia eta etorri gurekin gero jarraituko duzu - lagunek. -Ongi da!! - Ikerrek.Etxetik ateratzen zegoela zerbaitez konturatu zen. Bereaita leihotik begiratzean ez zuela inor ikusiko; baina Ikeroso azkarra zenez, panpina bat utzi zuen lurrean . Orduan
  40. 40. oso pozik eta alai etxetik atera zen bere lagunekin. Athletic-eko zelaizaharrera abiatu ziren lagunak. Heldu bezain pronto jolasten hasi ziren,han mutiko batzuekin aurkitu ziren eta bi taldeek torneo bat jolastuzuten.Torneoa jolasten zeuden bitartean baserrian aita leihora atera etagaldetzen hasi zen: -Zelan guztia? Ondo? - Aitak.Baina ez zion inor erantzuten eta berriro galdetzen zuen: -Zelan Iker, guztia ondo? - berriro aitak.Ez zuenez inor erantzuten, aita jaitsi egin zen eta ortuan… konturatuegin zen han zegoena panpina bat zela. Segituan Iker etorri zen eta aitaitxaroten zegoela konturatu zen. Eta esan zion aitak: -Zeeer? - Aitak. -Emm kaixo aita - Ikerrek.-Zigortuta zaude!! - aitak haserre. -Bale, ondo da… - Ikerrek.Guzti hau entzun orduko bere logelara zigortuta joan zen Iker. Eta alai,nahiz eta zigortuta egon, lehen jolastutako torneoan pentzatzen hasizen.Hurrengo eguna heltzean baserrira abiatzerakoan ilana pilatuta zeukalakonturatu zen: aurreko zein egun horretako lana egin beharko zuen.Une hartan atea jo zuten, bere lagunak Anton eta Mikel ziren. Biakbazetozen galdezka: -Zer? Ba zatoz gaur? - Lagunek.
  41. 41. -Ez, ezin dut atzoko eta gaurko lana daukat egiteko eta gainera zigortuta nago - Ikerrek - baina, sartu zaiztezte! -Ongi da! - lagunek.Mikelek lan guztia ikusi orduko ideia bat eduki zuen, biek lagundukoziotela hortuarekin azkarrago bukatzeko. -Ongi da!! - Ikerri ideia ona iruditu zitzaion. -Guztiak batentzat, eta bat guztientzat! - hiru lagunek oihuka.20 minutu pasa ziren eta hiruren artean lan guztia bukatu zuten.Lan guztia bukatuta, pentsatzen hasi ziren futbolera nola jolastu handikatera gabe. Bat-batean Ikerrek idei bikaina eduki zuen: -Zer? Kontaiguzu! - Mikelek. -Futbolera hemen jolastu ahal dugu - esan zuen Ikerrek pozik. -Bai? Nola? - Antonek. -Etxeko beste aldean zelai libre, berde eta handi bat daukagu - Ikerrek. -Ongi da! - lagunek.Futbolera jolasten pasatu zuten arratsaldea.Orduz gero egun guztietan hiru lagunak hortua landu eta gero etxekobeste aldera joaten ziren futbolera jolastera, etxetik atera gabe etaaita haserretu gabe. AMAIERAAAA!!
  42. 42. Dragoiaren astakeriakAndoni, espero dut nire ipuina gustatzea, eskerrik asko ipuina irakurtzeagatik. Nik ipuina irakurtzen duzun bakoitzean nitaz gogoratzeko egiten saiatu naiz. Nahiko nuke DBH 1. mailara heltzen zarenean nik baino ipuin hobeagoa egitea. Aio, beste baterarte. Andoni maitea, zu bai ikasle zintzoa. EthanBazen behin duela asko ume bat,12 urtekoa Muiños izenekoa, ozeanobarearen erdian itsasontzi handi eta beltz batean nabigatzen ari zelabere aita eta tripulazioarekin.
  43. 43. Halako batean, Muiños gaixoa pilotarekin jolasten zegoenean uretarajausi zen eta santamen batean desagertu zen.A ze zorte txarra!Itxasontziko inork ez zuen ezer ikusi. Baina beste bizidun ezezagunbatek bai ikusi zuen: dragoi oso handi eta gorri bat. Animalia Muiñoserreskatatzen saiatu zen baina ez zuen ezertarako balio, dragoia osozaharra zen eta ez zuen indar askorik. Orduan biak itotzen hasiziren.Oso zorte handia eduki zuten bapatean hil baino lehenago izurdepolit eta urdin batzuek erreskatatu zituzten. Baina hor ez zen guztiaamaitu, bat-batean dragoiak oxigenoa hartu eta bi izurde adoretsuakerre zituen, eskerrak eman beharrean.
  44. 44. Horrela, Muiños itxasontzira igo eta bere aita indartsuari esan ziongertatzen ari zena .Umeak esan zion aitari:-Aita, uretara jausi naiz eta dragoi batek ikusi nau eta erreskatatzensaiatu da, baina ez du lortu. Orduan izurde batzuk ikusi eta erreskatatugintuzten. Baina dragoiak eskerrak eman beharrean izurdeak errezituen.-Beno ba nik arkua hartuko dut eta dragoia ehizatuko dut.-Mila esker, aita.Geroago aitak arkua hartu eta dragoia ehizatu orduko ura ahotik sartuzitzaion dragoiari ito arte. Orduantxe izurdei erredurak kenduzitzaizkien eta pozik amaitu zuten. Hori bai, guztiak, dragoia izan ezik!
  45. 45. HORRELA EZ BAZAN SAR DADILAKALABAZAN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
  46. 46. Ainhoa detektibea Ainhoarentzat, gogo handiz egin dudala eta espero dut asko gustatzea. Musu handi bat.JanireIstorio hau duela gutxi gertatu zen. Ainhoaren istorioa da. Ainhoa 8 urteko neskatila batzen. Altuera normala zeukan, ile marroia eta begi marroiak zituen. Ainhoari kirola egiteagustazen zitzaion, irakurtzea eta margotzea. Baina gehien gustatzen zitzaiona hilketakburutzea zen. Gainera oso ona zen horretan oso argia zelako. Ainhoak oso lagun onakzituen, bera oso bihotz onekoa eta barregarria zelako, eta ez zelako inorekin sartzen. Ainhoa Santurtziko herrian bizi zen bere gurasoekin.Egun batean Ainhoa etxean zebilela telebista ikusten, bat-batean albisteetan entzunzuen:“Gaur goizean hilketa bat egon da Santurtzin. Jose Iturralde bere etxean zegoelahiltzailea etorri da eta hil egin du, oraindik poliziak ez daki ze erlazio eduki dezakeen
  47. 47. gizon honek hiltzailearekin, baina poliziak esan du kontuz ibiltzeko kaleetan.” Horientzun eta Ainhoa korrikan irten zen etxetik. Hilketa egon zen etxera joan zen, arraroairuditu zitzaion, ez zegoelako poliziarik, orduan Ainhoa hilketaren etxera sartu zen, ezzegoen inor, bakarrik odola eta zuriz margoturiko gizon baten irudia, seguru aski poliziak eginikoa. Bat-batean norbait sartu zen etxean, Ainhoak polizia zela pentsatu zuen baina ez, gizon altu bat zen, oso argala eta begirada gaixtoa zeukan. Ainhoa izuturik zegoen, orduan esan ziongizonak:-Kaixo polit hori, zer egiten duzu hemen? Badakizu zer. Ez zait inporta, ni gizon honenhiltzailea naiz, eta ez dut nahi inork jakin dezan ni izan naizela gizona hil duena, orduanhiltzailea naizela dakizunez, hil beharko zaitut. Pena da hain txikia den neska bathiltzea, baina horrela da bizitza, batzuentzat txarra eta beste batzuentzat ona.Hiltzaileak Ainhoa hartu zuen eta negarrez hasi zen. Berak ez zuen hil nahi. Orduanpolizia batzuk agertu eta hiltzailea lurrera bota zuten, hiltzaileak Ainhoa solte utzi zueneta gizon lodi bat agertu eta esan zuen:-Banekien zu zinela honen atzetik zegoena. Gizon bat hil duzu baina ez duzu neska hauhilko, zure bizitza osoa kartzelan pasatuko duzulako.Beste poliziek hiltzailea hartu zuten eta hiltzailea oihukatu zuen:-Zu, zu ez zara nitaz libratuko hain erraz, kartzelatik ateratzen naizenean hilkozaitut!!!!- Azkeneko hori entzun zuenean Ainhoa oso beldurturik zegoen, baina gizonlodia etorri zen, polizi burua zen, eta Ainhoari esan zion:-Tranki, ez zaizu ezer gertatuko, hori kartzelan egongo de denbora luze, eta ateratzenbada noizbait ez da zutaz gogoratuko.Orduan Ainhoa lasaiago sentitu eta etxera bueltatu zen.
  48. 48. Egun batzuk geroago hiltzailea kartzelan zegoen pentsatzen ea nola ihes egingo zuen,orduan idei bat bururatu zitzaion...Santurtzin, Ainhoa bere etxean zegoen lasai liburu bat irakurtzen. Bat-batean Ainhoakzerbait entzun zuen sukaldean. Sukaldera sartu eta norbait ikusi zuen, Ainhoa hasieranbere aita edo ama zela pentsatu zuen baina argiak piztu zituenean...Hiltzailea zela konturatu zen eta Ainhoak esan zion: Mesedez, ez egin ezer, faborez, oso gaztea naiz oraindik hiltzeko.Baina hiltzailea bazirudien ez zuela bizirik uzteko asmorik, orduan eskua poltsikoansartu eta pistola bat atera zuen. Ainhoa lehen baino beldurtuago zegoen, ez zekien zeregin, nora joan.Hiltzaileak Ainhoa pistolarekin apuntatu zuen, baina ez zen konturatu lau polizia zituelapistolekin apuntatzen.Poliziek hiltzailea hartu zuten, etxetik atera eta polizi autoan sartu zuten. Polizi buruaAinhoarengana hurbildu eta esan zion:- Barkatu, gure errua izan de eta zu dena amaitu zela pentsatuz, begirazer gertatu den, baina orain bai, ez zaizu gehiago pasatuko. Zin dagizut.- Ainhoa eso pozik gelditu zen. Orduan polizi burua walkitalki bat eman zion Ainhoari,zerbait gertatzen bazen beste batean, Ainhoak beraiei deitzeko. Ainhoa oso pozikzegoen, bera beste hilketa batzuk burutu zituen , baina hori beste historia bat da.AMAIERA
  49. 49. Mutil otsoa Kaixo Arkaitz, Espero dut zuretzat egindako liburua zure gustukoa izatea eta mutil otsoaren ipuin honekin nitaz beti gogoratzea. Musu handi bat, BeaDuela urte asko, Euskal herriko mendi batean. Arkaitz izeneko mutilbatek, bere lagunekin jolasten zuen bitartean gaztelu baten leihotikbere pilota sartu zen.Arkaitzek bere adinerako altuera egokia zeukan, oso zintzoa, bihotzonekoa eta esku zabala zen baina pixka bat gezurtia ere bai.-Arkaitz, zuk bota duzu, beraz, joan zu pilotaren bila.-ezan zuen Manuk.- Beno bale ...- erantzun zuen Arkaitzek pixka bat beldurtuta.Orduan Arkaitz gaztelura sartu zen. Gazteluak barrutik kanpotik bainobeldur gehiago ematen zuen. Arkaitz pilotaren bila zegoen bitartean,
  50. 50. pilotaren jausiak entzun zuen, beraz soinuak entzun zituen gelara sartuzen. Han ez zegoen pilotarik, bakarrik gela apurtu eta desordenatu bat.Armairu polit bat ikusi zuen. kaxoi hartan begiratu zuen han ur bezalazegoen, oso arraroa zen, Arkaitzek zerbait ikusi zuen armairuarenbarruan eta ukitu bezain pronto zerbaitek bere gainera salto egin zuen.Mutikoaren gainean zegoelarik koska handi bat sentitu zuen. Animaliabeldurgarri horrek koska egin zion. Oso txarto sentitzen zen eta bereetxera joan zen. Han bere ama eta ahizpa bat zeuden, familia aberatsazen.-Arkaitz zer gertatzen zaizu? odoletan zaude!-galdetu zuen bere amak.- Ba gaztelura sartu nintzen pilotaren bila, eta animalia arraro bat niregainera bota zen … esan zuen urduri.-Zenbat aldiz esan behar dizut han ez sartzeko! Han nire ahizpa hilzen!!- erantzun zuen oso haserretuta.- Barkatu ama nik ez nekien … -esan zuen negarrez.- Ea goazen zure aitaren ospitalera oso zauri itsusia da. -ezan zion bereamak kezkaturik.Han bere aita zegoen pertsonak sendatzen. Bere aitak zauri hori ikusizionean puntu batzuk jarri eta medizina bat eman zion. Hiru egungeroxeago …Ilargi betea zegoen. Arkaitz oso- oso txarto sentitzen zen. Bat-bateanileak gorputz guztitik atera zitzaizkion. Mutil otsoa bihurtu zen! Beldurhandia zeukan, mutil otsoek filmetan oso gaizoak ziren eta bera bihotzoneko pertsona zen. Une hartan gauza bat pentsatu zuen. Bera gizonotso maltzurretatik babestuko zuen pertsonak, eta horrela gertatu zen.Arkaitzi ez zitzaion gustatzen mutil otsoa izatea pertsona normala
  51. 51. izatea nahiago zuen, bere lagunek munstro beldurgarri bat zelapentsatzen zuten baina barrutik beraien laguna zen. Handik egunbatzuetara. Bere logelan sorgin bat agertu zen. Sorginak berriz pertsonanormala izatea ala betiko otso mutila izatea eskaini zion. Arkaitzekberriz pertsona normala izan nahi zuen eta horrela gertatu zen.Normala zen! Baina ilargi betea zegoenean berriz mutil otsoa bihurtzenzen. Mutikoa oso triste zegoen berak pentsatzen zuen bere gurasoekgorroto ziotela baina ez, asko maite zituzten.Sei urte geroxeago neska polit bat ikusi zuen kaletik oso pertsona onazirudien baina zerbait arraro zuen, beraz gauean espiatzera joango zelapentsatu zuen. Bat-batean neska otsoa bihurtu zen Arkaitz askomaitemindu zen eta beregana joan zen.-kaixo … -esan zuen Arkaitzek- nola deitzen zara?- Nerea … pentsatu nuen otso pertsona bakarra nintzela … esan zuenneskatxoak oso txarto sentitzen baitzen.Bat-batean neska lurrera jausi zen. Mutilak bere gaztelura eraman etahan zaindu zuen ondo jarri arte. Oso bikote ona izan zirela uste zuteneta hortik aurrera pertsona salbatzera eta hiltzera joan ziren betielkarrekin.Ehun urte pasa ondoren. Oso pertsona txarrak bihurtu ziren eta betihiltzera joaten ziren …
  52. 52. Uraren inperioa nahi zutenak Aupa Jone, espero dut DBH 1ean zaudenean liburu hau gogoratzea eta zuk beste bati egiten diozunean zure ipuina bere gustukoa izatea. Besarkada bat. ImanolSuaren eta Izotzaren erregeak Uraren erregearen bila zeuden, bestedimentsio batean, bere inperioa beraientzako nahi zutelako munduakontrolatzeko. Suaren eta Izotzaren erregeak oso gaiztoak ziren,maltzurrak, dena nahi zuten. Suaren erregeak ile horia zuen eta osoaltua, ia 2 metro zituen. Bere begiak berdeak ziren. Izotzaren erregeakile beltza zuen, baita ere ia 2 metroko altuera zuen, begi marroiak. EtaUraren erregea, ostera, oso zintzoa zen, bihotz onekoa, altua baita ereia 2 metrokoa, ile marroia zuen, begi urdinak.
  53. 53. Uraren erregea hil egin nahi zuten eta beti beraietaz ezkutatu eginbehar zen bera eta bere armada baino askoz gehiago zirelako. Gainerabesteak gainditzeko ura behar zuen bere ondoan eta ez zegoen urikdimentsio horretan.Orduan Uraren erregea Bartzelonara joan zen ihes egiteko, eta horrelaSuaren eta Izotzaren erregeak denbora batez ez aurkitzeko eta ondoegoteko.Baina bat-batean Suaren eta Izotzaren erregeak bere bila zeuden Urarenerregeak erloju bat zuelako eta ikusten zuen non zeuden bere bila,konturatu zen Lur planetara etorri zirela eta denbora gutxi barruBartzelonan egongo zirela. Uraren erregea jendea bilatzen hasi zenberarekin egon ahal bazen esaten:-Aizu! Utziko al zenidake zure etxean egoten? Uraren erregea naiz etaSuaren eta Izotzaren erregeak nire bila daude.Hori esaten zuenean denek ezetz esaten zieten eta pentsatzen zutenkalean bizi zen bat zela eta bere etxera nahi zuela joan lo egiteko etaez geratzeko kalean lo egiten.Baina neska batekin topo egin zuenean zortea eduki zuen:
  54. 54. -Nola deitzen zara?-Jone, eta zu?-Ez dakit sinestuko didazun baina … Ni Uraren erregea naiz eta Suareneta Izotzaren erregea nire bila daude ez oso urruti eta nonbait ezkutatuegin behar naiz.-Ongi da sinesten dizut eta nik eramango zaitut nire etxeraezkutatzeko.-Eskerrik asko!2 egun geroago Suaren eta Izotzaren erregeak Bartzelonara iritsi zireneta esan zion Uraren erregeak Joneri:-Mesedez, esan zure lagun guztiei ahalik eta ur gehien eramatekohondartzara, azkar, Suaren eta Izotzaren erregeak Bartzelonara heldudira eta!!
  55. 55. -Ondo da oraintxe bertan noa.Orduantxe bizkor - bizkor Uraren erregea hondartzara joaten da etabaita ere Jone eta bere lagun guztiak hondartzara joaten dira urezbetetako kuboekin eta orduantxe heldu ziren Suaren eta Izotzarenerregeak hondartzara. Hiru erregeak altuagoak egin ziren oso - osoaltuak eta borrokan hasi ziren.Uraren erregeak ur guztia gorantz eraman zuen.Suari eta izotzari bota zien eta lehenengo izotza zegoenez Izotzarenerregea atzerantz bota zuen eta Suaren erregearen gainean jausi etaizotza ura bihurtu zen eta sua itzali egin zen.Irabazi egin zuen borroka eta itsasora bueltatu zuen ur guztia eta berakjarraitu zuen bere inperioa edukitzen eta mundua kontrolatzen. Etaguztiak oso pozik jarri ziren eta erregea ere bai eta bere dimentsiorabueltatu zen berriro ere eta bere dimentsioan ospakizun handi bat eginzuten borroka irabazi zuelako eta inperioa ez zela geratuko eskutxarretan.
  56. 56. Zelai madarikatua Unai, ume ausarta zara eta ez duzu beldurrik. Espero dut nire ipuina zure gustukoa izatea eta beldur handia pasatzea. Musu handi bat. AmaiaGaur egungo bizitza oso ondo dago, baina antzinean hobeto bizi zen. Ezzeuden hainbat bitxikeri. Dena hasi zen nire lagunak eta ni futbolekozelai batera jolastera joan ginenean. Zelai hori oso zaharra zen, etahutsik zegoen.
  57. 57. Jubilatuak esaten zutenez, urte asko zeraman hutsik eta gainera,madarikatuta zegoela esaten zuten. Baina, ez genien kasurik egiten.Arratsalde horretan zelairantz abiatu ginen.-David, bihozkada bat dut. Hau ez da ondo amaituko. Jubilatuei kasuegin behar diegu-esan zidan Aitorrek.-Beldur al zara, Aitortxu? Nahi baduzu pixontzi bat erosiko dizut-erantzun nion.-Jajaja- barrezka hasi ziren besteak.Ni, beti bezala, nire taldearen liderra nintzen. Beraiek baino altuagoeta indartsuago nintzelako.Zelaira heldu bezain pronto, futboleko partida bat jolasten hasi ginen.Partidaren erdian geundela, euri-txaparrada bat hasi zen. Ez genionkasurik egin euriari eta jolasten jarraitu genuen. Amaitzean, 5-0 geratuginen, nire taldea irabazle, noski.Korrika batean, aldatu eta etxera bueltatu ginen. Nire etxea oso handiazen, Beverly Hills egoten diren etxeak bezalakoa zen, baina EuskalHerrian kokatua zegoen.
  58. 58. Ama, beti bezala atean itxaroten zegoen.-Nolatan joan zarete futbol zelai horretara jolastera niri abisatu gabe?Eta gainera busti egin zara !- esan zidan oso haserretuta.-Ama, ez da izan hainbesterako. Bakarrik joan gara jolastera eta bat-batean euria hasi da. Amaitzen geundenez, jarraitu dugu jolastenamaitu arte- erantzun nion nik oso harro.-Zu beti bezain harro eta arduragabea. Aste honetan zigortuta zaude, ezzara zure lagunekin aterako.-Baina, ama ! Nire lagunekin ez banaiz ateratzen aspertuko naiz.-Ez zait inporta, zu bakarrik bilatu duzu zigorra. Orain joan zitez zurelogelara.Nire logelara joan bezain pronto, ordenagailua piztu nuen. Korreoelektrokino zabaldu nuen eta zera esaten zuen mezu bat irakurri nuen:“Gaur egin duzun zerbaiten ondorioz, gauza txar asko gertatukozaizkizu”. Ez nuen ezagutzen helbide hori. Rodi,nire txakur txikia, sartuzen nire logelan eta niregana etorri zen.
  59. 59. Horrek despistatu ninduen.Afaltzeko ordua heldu zenean, telefonoak jo zuen. Nire aitak hartuzuen.-Bai?Telefonoko ahotsa entzun nuen, asko oihukatzen zegoelako.“Kaixo, Aitorren ama naiz, zure semea etxera heldu al da? Nireaoraindik ez, eta normalean askoz lehenago heltzen da.”Nengoen lekuan gelditu nintzen.-Bai, David duela bi ordu heldu da etxera.-Aita, eman al didazu telefonoa?-Itsaso, nire semarekin pasatuko zaitut-hori esan eta telefono emanzidan.
  60. 60. -Nola Aitor ez dela heldu etxera? Hori ezinezkoa da, ni baino lehenagoheltzen da beti-erantzun nion oso kezkatuta.-Ez dakit, baina polizia deituko dut, ea beraiek zerbait egin dezaketen.Agur –eta moztu zen.Gauen zehar, horrelako beste hiru dei eduki nituen. Oheratzean,irakurri nuen mezua burura etorri zitzaidan. Bat-batean, sentimenduezezagun bat sentitu nuen, uste nuen beldurra zela, baina ez nengoenziur inoiz ez naizelako beldur izan.Goiz osoan egon nintzen Rodi bilatzen, baina ez nuen ikusi eta zerbaitesaten zidan desagertu zela, nire lagunak bezala. Egun guztia etxeansartuta pasatu nuen. Gaua heltzean, berriro deitu ziguen Itsasok.-David, arratsaldean polizia etorri da eta esan digu Aitorren eta besteengorputzak aurkitu dituztela.-Hil egin dira?-Bai- eta negarrez hasi zen.-Barkatu. Hau ezinezkoa da, ezin da hori gertatu. Joan behar dut, agur-eta moztu nuen.Hurrengo egunean izan zen ehorzketa.
  61. 61. Poliziak ez zuen ezer misteriotsu aurkitu, esaten zuen hori gertatu zelajolasten zeudelako egon behar ez ziren lekuetan.Niri ez zitzaidan normala iruditzen , baina ez zuten egingo nik nahinuena. Orduan isildu nintzen.Aste batzuk pasatu ziren eta ez zen ezer gehiago gertatu. Baina nireurtebetetzea heldu zenean, amama, aitite eta lehengusuak desagertuziren. Oso tristen nengoen, 10 urte betetzen nituen egunean nirefamilia ez egoteagatik. Goizean, ideia bat eduki nuen. Nik ikertukonuen ea zer gertatzen zen nirekin harremana zuten pertsonekin. Egunguztian egoten nintzen nire logelan, ordenagailuan bilatzen pistagehiago, baina ez nuen inoiz ezer aurkitzen. Egun batean, dueladenbora gutxi jolastu nuen futbol zelaiari buruz informazioa bilatunuen. Hor esaten zuten, madarikatua zegoela eta horra joaten zenakmadarikazio bat edukiko zuela bere bizitza osorako.Hori irakurri bezain laster, nire gurasoengana joan nintzen, baina eznituen aurkitu. Poliziei deitu nien eta berehala etorri ziren etxera.
  62. 62. -Kaixo, agente batzuk bidali ditugu herri guztia aztertzera, baina ustedugu ez dutela ezer aurkituko. Barkatu.-Uste dut badakidala zer gertatzen den.-Esan mesedez.-Duela denboratxo bat, zelai madarikatura jolastera joan nintzenlagunekin eta interneten ipintzen duenez, han sartzen denamadarikatua dago betiko.-Izan daiteke, oraingoz horra joatea debekatuko dugu. Zuk etorri beharduzu gurekin komisariara. Ezin zara etxean bakarrik bizi, ume-zurtegibatera eraman behar zaitugu.Lehenengo, komisariara eraman ninduten. Han ume-zurtegi batzuetaradeitu zuten, ea lekua zegoen ume batentzat. Azkenean, batean esanzuten lekua zegoela. Horra eramango ninduten, baina esan nien nireauzokideak eta eskolako lagunak agurtu nahi nituela. Zeren ume-zurtegia Estatu Batuetan zegoen.Agurtu ondoren, hegazkinera igo eta ume-zurtegirako bidea hartu nuen.Heltzean, oso handia iruditu zitzaidan, baita polita ere.
  63. 63. Hortik aurrera hor bizi behar nuela pentsatzean, polita zenpentsamendua kendu zitzaidan eta barrura sartu nintzen, niremaletekin.
  64. 64. Gisele Printzesa Gisele, espero dut nire ipuina zure gustukoa izatea, zure gustuen arabera eginda dago eta bihotzez egin dut nitaz gogoratzeko. Musu bat. Janire P. Bazen behin Gisele izeneko neska bat. Neska arrunta zen, bere institutu neskak bezala. Ile marroi, luzea eta kizkurtua zeukan. Bere begiak belarra baino berdeagoak ziren etanahiko altua zen. Betaurrekoak eramaten zituen eta nahiko gizena zen.15 urte zituen hortaz, DBH 3. mailara zihoan. Neska alaia zen baina ez zuen inorekin hitz egiten. Egun osoan bakarrik egoten zen. Ez zituen lagunak, bere lagun bakarra bere maskota zen; Zuri. Hamster bat zeukan eta oso txikia zen, ile zurikoa eta hortz oso luzeak zituena. Gisele lagunak egiten saiatzen zen, baina inor ez zuen nahi berarekin
  65. 65. egon. Egun batean, saskibaloi talde batean sartzea erabaki zuen. Lehenengo egunetan nahiko txarra zen eta berarekin sartzen ziren. Nahiko gizena zenez, ez zuen korrikarik asko egiten ere. Egunero,entrenamendua amaitzerakoan, bakoitza bere logelara joan behar zen,eta Gisele bere logelara joaten zen triste eta amorraturik. Bere logela, 226a zen eta hormak arrosa kolorekoak ziren. Atearen ondoan, mahai bat zegoen eta honen gainean, bere ordenagailua. Eskuinean, armairuhandi bat zeukan eta ezkerraldean, bi ohe. Bat hutsik zegoen, inork ez zuelako nahi bere logela-laguna izan. Ohearen ondoan mahai txiki bat zeukan, eta lanpara txiki bat gainean. Bere ohean etzanda zegoelarik,bere buruari galdetzen zion: Hain itsusia naiz? Zergatik ez ditut lagunak? Egunero galdera berdinak egiten zituen.Hurrengo egunean, ohetik altxatu eta ikastolara joateko prestatzen hasizen. Prakak jarri eta handiak geratzen zitzaizkiola ikusi zuen:Argaltzen al nago? Saskibaloia izango da. Pentsatu zuen.Orduan, pozik jarri eta ikastolara abiatu zen. Ikastolan, ez zion inorkkasurik egiten. Nahiko bizkorra zen Gisele, eta klasetik irten zireneanberarekin sartzen ziren esanez:Begira hortik doa Einstein gizena! – eta orduan denek barre egitenzuten Gisele begiratuz.Lotsaturik, bere logelara joan zen negarrez. Ohean etzanda, berahamsterra hartu zuen:- Zergatik sartzen dira nirekin? Zer egin diet nik? Nahiago nuke printzesabat izango banintz…Bat-batean bere hamsterra soinu arraroak egiten hasi zen.
  66. 66. - Zer gertatzen da, zuri? – galdetu zuen Giselek.- Zu printzesa bat zara… zu printzesa bat zara…- esan zuen hamsterrak.- Nor dabil hor? – galdetu zuen neskak beldurturik.- Neu izan naiz, Gisele printzesa.- Aaaaaahh!! – oihukatu zuen Giselek. Zu al zara, Zuri?- Bai. Neu naiz. Baina ez oihukatu!! Inork ezin du jakin nik hitz egitendudala.- Ondo da. Baina, nolatan hitz egiten duzu?- Ez dakit, baina gauza garrantzitsu bat esan behar dizut:Zu printzesa bat zara eta egun batzuk barru gutun bat helduko zaizu,Parisera joan behar zarela esanez.Orduan Gisele barrez lehertzen hasi zen.- Ni printzesa? Jajajaja!!- Bai Gisele. Orain, nik joan behar dut eta ez ahaztu gutun bat heldukozaizula.- Joan? Nora? Baina… zu, nire maskota zara, ezin zara joan!!Bat-batean hamsterra logelatik desagertu zen eta Gisele oso harritutageratu zen.Egunak pasatu eta ez zen gutun bat ere ez heldu. Gisele bere logelanzegoen, eta orduan bere logelaren atean jo egin zuten. Neskak ateaireki eta gutun bat ikusi zuen lurrean botata. Segituan gutuna hartu etairakurtzen hasi zen:
  67. 67. Gisele maitea:Pariseko erregina naiz eta gauza garrantzitsua esan behar dizut.Zu Pariseko printzesa zara eta bi egun barru, koroaren egunaizango da.Zu izango zara koroia eramango duzuna, eta horregatik, biharbertan hementxe egon beharko duzu.Bihar goizean, hegazkin batek jasoko zaitu. Oso gauzagarrantzitsua da hau, beraz ez alde egin zure logelatik.Musu handi bat: ErreginaGutuna irakurri orduko, bere hamsterrak arrazoia zuela konturatu zen.Gisele, gau osoa egon zen lorik egin gabe. Hurrengo egunea, logelakoleihoetatik begiratu eta hegazkina zegoela ikusi zuen. Orduan kalerairten eta gizon traje belzdun bati galdetu zion:- Zu al zara ni jasotzera etorri dena?- Bai – esan zuen gizonak ahots grabearekin. Zure maletak hartu etahegazkinean igo, mesedez.- Maletak? Ez dut maletarik egin.Gizonak goitik behera Gisele begiratu eta esan zuen:- Berdin dio… sartu hegazkinean.Orduantxe bertan sartu zen hegazkinean neska. Sei orduko bidaia izanzen.
  68. 68. Giselek hegazkineko leihoetatik begiratu eta palazio handi bat ikusizuen. Oso handia zen eta lorategi handi bat zuen. Hegazkina geldituzen, eta berehala jaitsi zen Gisele. Han bere amona itxaroten zegoeneta besarkada bat eman zioten elkarri.- Gisele, faltan bota zaitut.- Nik ere amona! Baina… zergatik ez didazu lehenago esan Parisekoprintzesa nintzela?- Zera… Badakizunez, zure gurasoek automobilarekin istripu bat edukizuten, eta orduz gero ez nuen zutaz ezer jakin.Jarraian, palaziora sartu ziren denak eta amona, printzesa bat nola izanbehar zuen irakatsi zion.Biharamunean, Gisele oso alai eta pozik altxatu zen ohetik, koroareneguna zelako. Ezin zuen sinetsi!! Duela bi egun institutuko neska arruntbat zen eta orain, Pariseko printzesa!Egun horretarako soineko luze eta polit bat jarri zen. Jarraian, ileaorraztu eta behera jaitsi zen Gisele, zerbaitetan laguntzeko.- Amona! Zerbaitetan lagundu dezaket?- Ez laztana, dena ondo dago. Gaur zure eguna da eta lasai egon beharzara.Orduak pasatu ondoren, iritsi zen ordua. Palazio handia, jendez betetazegoen.Gisele oso urduri zegoen. Momentu horretan musika bat entzun zen etagizon bat Giselengana hurbildu eta koroa jarri zion bere buruan. Hortik
  69. 69. aurrera, Gisele Pariseko Printzesa izan zen eta oso alai eta pozik biziizan zen bere palazioan.Bere institutuko kideek egunkarian Gisele printzesa bat zela irakurrizutenean, harriturik eta inbidiaz geratu ziren denak.Urte batzuk pasatu ondoren, Giselek printze bat ezagutu zuen etaberarekin ezkondu zen.
  70. 70. HOBERENA Espero dut liburu hau gustatzea eta beti gogoratuko duzula. Besarkada handi bat, Imanol. GonzaloSanturtzin gaude, 3000.urteko martxoaren 6an. Herriko hiru gazte hilaktopatu dituzte. Jendea harrituta dago, horrelako zerbait ez da inoizhemen gertatu. Hemengoak pertsona lagunkoiak gara, alaiak etalasaiak, gure auzokideak maite eta errespetatzen ditugu.Gerra nuklearraren ondoren urte asko bizi ginen lurraren azpian, bizitzazaila eta gogorra izan zen, familia eta ezagun pilo bat galdu genituen.Bizirik gelditu ginenek, azkenean berriro kanpora ateratzen erabaki
  71. 71. genuenean, lurra deseginda zegoen, eta denon artean gure herriaberregiteari eman genion.Santurtzi berriak galdu ditu bere antzinako ezaugarriak, ez dagokostaldea, itsasoak atzera egin zuelako, eta ez du bere Serantesmendia. Eraikuntza gehienak desagertu ziren, mantendu direnen arteanBihotz Gaztea ikastola hoberen gelditu den bakarrenetariko bat da.Herri berria ikastolako eraikuntzaren inguruan sortu dugu, eta hemenbizi garenok Bihotz Gaztea izendatu dugu Jakituria Historikoarenaltxorra. Oraingo eraikuntzak titaniozkoak dira eta forma bereziakdituzte, askoz altuagoak dira, teilatu gabekoak, goian umeentzakoparkeak eraiki ditugulako. Errepideak ez ditugu gure garraioak airetikjoaten direlako, desagertu dira kotxeak eta espazioko ontzi txikietanbidaiatzen gara. Herrien arteko distantziak oso luzeak dira planetangutxi batzuk gelditu garelako. Elikatzeko janari sintetikoa asmatu dugu.Gure umeak ikastolara bidaltzen ditugu eta herriaren jakintsuenakbihurtu dira bere maisuak. Gutxi gara eta denok ezagunak. Mutilenartean jakintsuena eta indartsuena Imanol dugu. Imanol, tamainaertaineko mutil bat da, egokia bere adineko batentzat, hau da ,9 urte.Indartsua da, 12 urteko mutil bati aurre egiteko eta irabazle ateratzekomodukoa. Argala bezain sendoa da. Bere aurpegia osatzen duen irudiaoso polita da, begi marroiak ditu eta beltzarana denez, atzean dituneska guztiak.Ikasle ona eta langilea da. Ikasketetan matematika eta irakurketa maiteditu.Ez da kide ona,ezta zintzoa ere .Gaiztoa, maltzurra da, besteenzorte ona ez du aguantatzen eta inbidia die Antzerkirako primerakoadenez, oso ondo ezkutatzen ditu bere akatsak eta ez dagolagunen falta.Kiroletan aditua da. Kirol gehienetan nabarmentzen da, eta
  72. 72. guztietan klaseko onena da. Imanolen familia herrian bizi den bat da.Ezaguna eta famatua, beraiek esaten eta egiten dutena kontuan izatenda. Garrantzia dute eta boterea ere bai.Imanolek hiltzaileek utzitako pista bat topatu zuela esan zuenean,mundu guztiak onartu zuen, eta, Imanol, bere lagunak, poliziak,orokorrean guztiok pista jarraitzen hasi ziren.Gainera, arrastoa, argiazen, hildakoen alboan, lepoko bat topatu zuen. Imanolek bazekielanorena zen aitortu zuenean, bere bizitza arriskuan zegoela pentsatuzuen bere familiak, eta babesteko eskoltak jarri zizkioten.Lepokoaren pista eta Imanolek zekiena jarraituz topatu zuten ikastolakomaisu guztiek horrelako lepoko bat zutela, bakoitzarena forma etaezaugarri bereziekin. Jakintsuak bildu zuten eta beraien lepokoakerakustera behartu zituzten. Txanela ematen zuen Manolik berea ezzuen, eta lapurtu ziotela esan arren, berehala susmo gehienak beregainean jausi ziren. Bahitu eta kartzelara bidali zuten.Herrian, nahiz eta hildakoengatik triste egon, lasaitasuna berreskuratuzuten. Ikastolan, kontran, jakintsuenen artean ezin zuten sinestu Manoliandereñoa erruduna zela, baina, dirudienez poliziak zituen frogakeztabaidaezinak ziren, eta ez zegoen zer egiterik.
  73. 73. Herriko umeak berriro ikastolara joaten hasi ziren, eta egunerokoerritmoa laster lortu zuten. Baina ez zen asko iraindu. Bi aste pasata,ikastolako komunean beste mutil bat, Imanolen taldeko bat, hildaagertu zen.Imanol eta bere lagunen familiak beldurtu ziren, eta hiltzailea beraienatzetik zetozela pentsatu zuten. Baina mutilak oso ausartak direnez,ikertzeari ekiten zioten.Hildakoaren hurbil, kirola egiteko zapata baten aztarna zegoen,hiltzaileak presaka ibiltzeagatik, bere irteeran, eta konturatu gabe,odola zapaldu zuen.Poliziak zapataren aztarna ikertuz, kirolari batena, 9 eta 10 urtekobatena eta futbol taldeko batena dela ondorioztatu zen.Polizia-etxera joan ziren lagun guztiak, futbol talde osoa. Zapatakeramaten zituzten, baina guztienak aztertu ondoren ez zirela inorenakzioten.
  74. 74. Baina, Imanol ez zela joan konturatu ziren, eta erregistro agindubatekin beraren etxera joan ziren.Bere zapatetan zegoen egindakoaren froga. Erruduna zen.Bahitu eta polizia-etxera eraman ondoren konfesatu zuen.Dirudienez Txanela azterketa baten nota izan zen Imanolekegindakoaren kausa. Betidanik denetan hoberena izaten ohituta, ezinzuen aguantatu bere klaseko inork bera baino nota hobeago batateratzea. Manoli erruduna agertuz eta taldeko lau mutilak erditikkenduz, bera klaseko nota hoberena izaten jarraituko zuen. Baina laulagunak hil egin behar zituen egunean bat falta zen, eta laugarrenahiltzeagatik bere plana pikutara joan zen.
  75. 75. Gnomoa herrianIker, espero dut nire ipuina zure gustukoa izatea eta ipuina irakurtzen zauden bakoitzean nitaz gogoratzea. Besarkada handi bat. Amagoia Herri polit eta txiki batean, bizi zen Iker. 8 urte zituen baina altuegia zen bere adinerako.Nire ikuspegitik ez zen ez lodia ez argala,hau da, bere adinerako pisu egokia zuen.Ile marroia zeukan bere begiak bezalakoak, eta betaurrekoak
  76. 76. zituen.Oso bihotz oneko pertsona zen baina batzuetan pixka batgezurtia.Iker, bere auzoko lagunak bezala, ikastolara joaten zenegunero.Oso aplikatua zen ikasketekin baina ikasteko momentuan askokostatzen zitzaion.Gogoko zuen asteburuetan lagunekin parkera joatea.Batzuetan, bakarrik egotea ere atsegiten zuen.Iker bizi zen herria Santurtzi deitzen zen eta Bizkaiko kostaldeanzegoen.Santurtzin 40.000 pertsona inguru bizi ziren.Oso herri politazen, eta zorionez betea.Iker bere gurasoekin bizi zen,baina ez zitzaion etxean egotea gustatzenhorregatik, arratsalde hartan paseo bat ematera joatea erabaki zuen: -Ama, gaur nire lagunekin joatea utziko didazu?-galdetu zion Ikerrek bere amari. -Bai lastan, bai, joan ahal zara baina 8:30ean etxean egon beharko duzu bale?-erantzun zion bere amak.-Ama, baina nire lagunak 9:00ak arte geratu ahal dira, zergatik ezdidazu zuk usten?-esan zion Ikerrek bere amari haserre.-9:00ak oso berandu delako eta bakarrik etorri behar duzulako!-oihukatu zion amak.Eta Ikerrek esan zion:-Joee .. ama ze gaiztoa zaren …-Ez bazara 8:30ean etortzen, ez dizut ateratzen utziko!!-esan zionIkerren amak oso haserretuta.
  77. 77. Ikerri ez zitzaionez etxean geratzea gustatzen amak esan ziona eginbehar izan zuen:-Ongi da Ama, hemen 8:30ean egongo naiz.-Oso ondo, lastan, ongi pasatzea espero dut.-esan zuen amak oso pozik.Etxetik irteterakoan Santurtziko parke berrira abiatu zen.Parkerakobidean zegoelarik soinu bitxi eta harrigarri bat entzun zuenIkerrek.Atzera begiratu zuen eta ez zuenez ezer ikusi orduan bere bideajarraitu zuen.Hortik 2 minutura beste soinu bat entzun zuen,bigarrensoinu hori entzuterakoan beldurrez korriketan hasi zen.Albokolorategitik zetorren ahots arraro hori:-Ez joan, mesedez.Zure laguna izan nahi dut.Hori entzuterakoan erantzun zuen:-Eta zu nor zara? Atera lorategitik, mesedez!Halako batean lorategietik gnomo txiki-txiki bat atera zen eta Ikerriesan zion:-Mesedez, ez joan, nik zure laguna izatea bakarrik nahi dut!-Hala!! Baina zu gnomo bat zara!!! Ez dut sekularik inoiz horrelakognomo bat ikusi!-erantzun zion Ikerrek harrituta.-Alajaina! Ez zara korrika joan! Nik gnomoen hiritik nator … nire lagunaizatea nahi dizu?-galdetu zion gnomoak harrituta.-Nola ez!! Bai bai! Nola deitzen zara gnomo?-galdetu zion Ikerrek.-Nik Puk dut izena, eta zuk?-erantzun zion gnomoak pozik.-Ni Iker deitzen naiz -esan zion Ikerrek.
  78. 78. Iker arratsalde hartan oso pozik zegoen eta Puken laguna bihurtuzen.Ikerrek ez zuen parkera joateko gogorik eta kalean geratu zenPukekin hitz egiten.8:20ak ziren eta Iker etxera joateko ordua zelagogoratu zen.Ez zuenez Puk kalean utzi nahi beraz, etxera eramanzuen.Etxera heldu bezain pronto bere logelara abiatu zen, baina bere amalogelara sartu egin zen:-Kaixo Iker! Zelan lagunekin?- galdetu zion bere amak.-Oso ondo egon naiz- erantzun zion Ikerrek amari urduri.Orduan bere amak harrituta galdetu zion:-Iker, zerbait gertatu al zaizu?-Ez, zergatik galdetzen duzu, ba?-erantzun zion Ikerrek disimulatzen.-Ba urduri ikusten zaitut- esan zuen bere amak.-Ba.. ez urduri ez nago.- esan zuen ikerek urduritasuna disimulatzen.Ama afaria egitera joan zen eta Ikerrek Puk armairuan sartuzuen.Ikerrek Puki zerbait jateko eman nahi zionez sukaldera joan zen,han bere ama zegoenez berarentzat janaria hartzera zihoala esan zionbere amari.Logelara heldu zenean Puki janaria eman zion.Orduantxebertan amak oihukatu zuen:-Iker, afaria prest dago!Eta Ikerrek erantzu:-Oraintze noa, ama, itxaron momentu bat.
  79. 79. Amari erantzun bezain laster Puk armairuan sartu eta ez ateratzekoesan zion.Puk armairuan sartu orduko korrika sukaldera joan zen.Etaafaltzen hasi zen.Afaria bukatu zuen eta berehala logelara joan zen, baina amak galdetuzion:-Iker, nora zoaz? Geratu hemen pixka batean zerbait esan behardizudala.-Ez, ama, ezin dut! Naturreko lan bat bukatu behar dut eta!-erantzunzion Ikerrek larrituta.-Ongi da Iker ongi da, baina lana bukatu eta gero ohera joan …-erantzun zion amak pixka bat triste.Iker logelarantz abiatu zen eta Puk gnomoarekin gau osoa hitz egitengeratu zen.Hurrengo egunean ezin zen ohetik altxatu, oso nekatutazegoelako.Klasera joan aurretik Puki janari puska bat utzi zion, nahizuenean jateko eta klasera korriketan abiatu zen.Klasetik irteterakoan etxera joan zen Puk nola zegoen ikusteko.Bainaetxean sartu zenean dena hankaz gora zegoen!Ikerren ama berehalaetorriko zenez ezin izango zuen desastre hori batu.Amak atetik sartueta desastre hori ikusterakoan oihu izugarri bat bota zuen:-Baina, zer demontre da hau? Zer egin duzu iker?-Mm … ba nik ez dut ezer egin … -erantzun zuen Ikerre ikaratuta:
  80. 80. -Nola ez!! Ez zait gustatzen gezurtiaketxean edukitzea!Hau ezin dutsinetsi! Asteburu onetan ez zara lagunekin aterako etxean geratuko zaraasteburu osoa ikasten.-zigortu zion amak Ikerri.Orduan Iker oso triste logelara abiatu zen.Logelan errieta handi batbota zion Pukeri ez zuelako asteburu osoa etxean ikasten geratzeanahi.Puk oso damututa barkamenak eskatu zion Ikerri baina iker ez zionoraindik barkatu.Etxerako lanak egin orduko Iker, Puk oso triste ikustenzuenez barkatu egin zion baina oraindik ez zegoen oso pozik.Hurrengo egunetan Puk ez zuen horrelakorik gehiago egin eta amakIkerri zigorra kendu egin zion. Oso pozik zebilen Iker eta Puk elkarrekin,eta hori ospatzeko ostiralean paseo bat ematera atera ziren elkarrekin.Kalean zeudelarik halako batean 5 gnomo ikusi zituen Iker, eta Pukeriesan zion:-Harrigarria Puk! Hau bai harrigarria! Zure adineko 5 gnomo gehiago!-Iker hauek nire lagunak dira -erantzun zion Puk.Eta besarkada handi batzuk eman zituzten elkarri.-Kaixo guk Puken lagunak gara eta bera bisitatzera etorri gara esan zuengnomo txiki bat.-Kaixo lagunak! Nik Iker deitzen naiz eta Puken lagun bat naiz.-erantzunzuen harrituta Iker.2 orduz hitz egiten egon eta gero, 5 gnomoak Ikerren etxera eramateagonbidatu zituen eta etxera abiatu ziren.
  81. 81. Etxera heldu bezain laster bere amak afaria eginda zeukanez, afaltzerajoan behar izan zuen baina lehenengoz, 5 gnomo txikiak bere logelatiksakabanatuta utzi zituen Iker.Dena afaldu eta gero logelara joan zen eta 5 gnomoekin kontaketak edoipuinak kontatzen hasi ziren.Egunak pasa eta egunak etorri eta dena normal zegoen Ikerren etxean,baina handik egun batzuetara dena aldatzen hasi zen eta gnomoakkonfiantza hartu zuten eta etxea hankaz gora jartzen hasi ziren.Ikerren amak egunero errietak botatzen hari zitzaionez Ikerri, Ikergnomoekin hitz egitea pentsatu zuen.Baina gnomoak Puk barne ez zutenetxetik joan nahi eta etxean geratu nahi zutela esaten zuten.Iker ezin zuen 6 gnomo etxean eduki Ikerren amak susmatzen hasizelako eta bestela errieta botako ziolako.Egun batzuen buruan gnomoak etxetik joatea erabaki zuten, Ikerrimolestatzen zutela pentsatzen zutelako.Baina Ikerri zin egin ziotenhurrengo urtean berriro bueltatuko zirela bere etxera abentura gehiago
  82. 82. elkarrekin edukitzeko.
  83. 83. Bihotz Gaztea Ikastola 2009-2010 ABENDUAREN HIRUA!!84 Leire, espero dut liburu honekin gozatzea irakurtzen duzun bakoitzean. Animatzen zaitut urte batzuk barru honelako ipuinak edo politagoak egitea. Besarkada handi bat. Juncal, gustatuko litzaidake DBH 1. mailara ailegatzean ipuin zoragarriak idaztea, eta ipuin hau zure gustukoa izatea. Besarkada handi bat. uxue Abenduaren 3a zen. Ainhoa 19 urteko neska azkarra zen; ile marroia eta luzea zuen, begi urdin- urdinak zituen itsasoa bezalakoak. Bere aita bezain altua zen. Ez zen oso lodia ezta oso argala ere. Oso alaia da, eta oso zaila da bera norbaitekin haserretzea, horregatik lagun asko ditu.
  84. 84. Ipuin Bilduma DBH 1AJende guztia bezala astelehenetik ostiralera klase du; baina klasepribatuak unibertsitate garrantzitsu batean. Asko gustatzen zaioirakurtzea eta gogoko du dantzatzea eta nola ez lagunekin egotea dagehien gustatzen zaiona.Berak neba bat du Gorka izenekoa. Bera baino txikiagoa da. Gorkak 17urte zituen. Ez zen oso baxua ile marroia eta pixka bat luzea zuen. Begimarroiak zituen. Ez zen oso lodia.Negua zenez bere palazioan hotz handia egiten zuen. Bere zaintzailea hurrengo egunerako janaria egiten ari zen, oso ondo usaintzen zuen. Gorka ohera zihoan, bera bezala. Beraien gurasoak jatetxe garrantzitsu batera joan ziren afaltzera bere amaren urtebetetzea 85 zelako. Bere palazioak berrogeita hamazazpi logela zituen; Ainhoaren logelako atetik sartzerakoan ikusten zenuen ohe handi erdi- erdian zegoela, eskuma aldean armairu batzegoen eta eskuina aldean leihoak eta mahai bat zeukan.Gorkaren logela oso desberdina da ohea eskuma aldean zuen eta leihoakeskuin aldean ez du mahairik baina bai sofa handi bat.
  85. 85. Bihotz Gaztea Ikastola 2009-2010 Ainhoa bere komunera joan zen hortzak garbitzera eta Gorka ere bai bere komunera joan zen bainatzera eta hortzak garbitzera. Ainhoak bukatu zuenean sukaldera joan zen eta Mariari esan zion: -Mmmmm... Maria oso ondo usaintzen duen!! Ni ohera noa bihar klasea daukat eta. Gorka oraindik komunean dago baina orain ere ohera joango da. - Eskerrik asko, ondo da zure gurasoak oso berandu etorriko direla esan didate orduan ez itxaron esnatuta. Bihar arte agur. - Agur- esan zian Ainhoak Mariari. Gorka bukatzean zegoen Ainhoak pijama jartzen zegoen. Laster biak ohera joan ziren. Gauerdia heldu zenean Ainhoa zarata arraro batzuen erruz esnatu zen. Lehenengo aldian ez zion garrantzirik eman baina, zaratak oraindik entzuten ziren. Orduantxe pixka bat beldurtu zen eta86 Gorkaren logelara joan zen. -Gorka, Gorka esnatu mesedez zarata arraro batzuk entzun ditut- larri- larri kezkatu zen Ainhoak. -Lasai ama et aita izango dira orain heldu direlako – esan zion Gorka Ainhoa lasaitu nahian. Momentu horretan zaratak errepikatu ziren momentu horretan Gorka ohetik altxatu zen. Biak batera linterna bat hartu zituzten eta beheko solairura jaitsi ziren ea zer gertatzen zen ikustera.
  86. 86. Ipuin Bilduma DBH 1A Eskaileretatik jaitsi zirenean ez zuten ezer ikusi bakarrik entzuten ziren zarata arraroak. Pertsona batek baxuan hitz egiten ari bazen bezala. Ainhoa Gorkari galdetu zion: - Bina nor demontre hitz egiten ari da?-Etxean bakarrik gaude, beste bost zaintzaileak eta Maria beraienetxera joan dira- asaldu zion urduri Gorkak Ainhoari.Segituan Ainhoak itzal beltz bat ikusi zuen, hankarik gabeko pertsonabat zirudien. Oso azkar pasatu zen aurreko pasillotik.Jarraian Gorkari esan zion.Baina nola ez Gorkak hori ezinezkoa zela erantzun zion. Ainhoak 87pentsatu zuen ideiarik hoberena zela berriro ohera bueltatzerabadaezpada. Orduan lasai-lasai beraien oheetara bueltatu ziren.Arazorik gabe lo hartu zuten. Bi hiru ordu pasata Ainhoak txiza egiterakomunera joan zen, noski linterna batekin nola ez. Harrituta geratu zenez zeuden ez soinurik ez itzalik ez ezer. Bere logelara bueltatu zeneanGorka aurkitu zuen guztiz izututa.-Zer gertatzen da Gorka?- galdetu zion guztiz kezkatuta.- Bat-batean soinu arraro hori berriro entzun dut, orduan zure logelaraetorri naiz eta ez zeudenez susto galanta eraman dut. Ainhoari arraroaegiten zitzaion bera ez zuelako ezer entzun. Baina bere nebari sinetsizion. Orduan bakarrik geratzen zen posibilitate bat : bere amari deitu. Telefonoa hartu zuen eta amari deitu zion: - Kaixo ama!!
  87. 87. Bihotz Gaztea Ikastola 2009-2010 -Kaixo Ainhoa oso berandu da zer egiten duzu esnatuta?- galdetu zion bere ama kezkatuta. -Arazo bat dugu – azaldu zion amari. -Zer arazo, oso larria al da? -Daramagu gau guztia Gorka eta biok zarata edo soinu arraroan entzuten, eta ez dakigu ez izan ahal den. -Lasai haizea izango da; lasaitu zaitezte mesedez- eskatu zion amak. -Ondo da ama. Agur. -Agur. Baina arazo larririk egonda deitu. Ondo da? - Ondo da ama, ondo pasa!! Agur Telefonoa eskegi eta gero Gorkak galdetu zion ea amak zer ezan zion.88 Ainhoak azaldu zio: -Esan dit lasaitzeko eta segur aski haizea izango dela eta gainera bere urtebetetzea da ezin diogu nekarazi. Ainhoa eta Gorka beraien logeletara bueltatu ziren eta lo hartu zuten. Esnatzerakoan egun berria zen. Esnatu zirenean bere zaintzaileak gosaria prestatzen, oheak egiten eta etxea garbitzen zeuden. Gurasoak oraindik ez ziren esnatu. Ainhoa eta Gorka jaitsi ziren eta gosaltzen zeuden bitartean Gorka galdetu zion Ainhoari: - Azkenean zer gertatu zen atso gauean? - Ez dakit baian espero du ez errepikatzea- esan zion Ainhoa. Erlojua begiratu zuten eta oso berandu zebilen; orduan azkar prestatu ziren eta
  88. 88. Ipuin Bilduma DBH 1AAutoa hartu zuten unibertsitatera eta ikastolara joan ziren.Ainhoa klasera heldu zen eta irakaslea itxaroten hari zen; bera gelakobakarra zen klase pribatuak zituelako. Eta Gorka ia - ia ez zen sartzen. Bere gelan ere oso gutxi ziren pribatua zelako 3 pertsona ziren klase osoan. Arratsaldea heldu zen eta biak etxera joan ziren.Beraien gurasoak ikusi zutenean beraiengana joan ziren besarkada handibat ematera. Ainhoak esan zien bere gurasoei:-Eseri ahal zarete gurekin mesedez. Zuekin hitz egin nahi dugu atzogauen pasatu zenari buruz.- Tontakeri bat dela pentsatuko duzue baina atzo gauean geratu zena 89oso arraroa izan zen, benetan – asaldu zien Gorkak bere gurasoei ezeresan baino lehen.- Atzo gauean ohera joango ginen eta zarata batzuk entzun nituen bainaez nien garrantzirik eman. Gauerdian esnatu nintzen zarata edo soinuhoriengatik.Gorkaren logelara joan nintzen eta biok batera jaitsi ginen.Bakoitza bere linternarekin pasillotik geunden; baina bat-batean itzalbeltz bat ikusi nuen – asaldu zien Ainhoak.- Baina nik ez nion zinetu. Hori ezinezkoa delako. – esan zuen gorkabarrezka.- Utzi mesedez Ainhoari bukatzen. – eskatu zion bere aitak.
  89. 89. Bihotz Gaztea Ikastola 2009-2010 - Eskerrik asko, azkenean logeletara igo ginen. Momentu horretan aukeratu genuen zuei deitzea. - Eta gero zer geratu zen? – galdetu zuen aitak harrituta. - Ohera bueltatu ginen eta ez zen zara bat entzun gau osoan. Eta gero esnatu gara – azaldu zion Gorka bere aitari. - Ni uste dut badakidala zer geratu zen – esan zuen amak baxu. Hirurak batera galdetu zuten: - Nola? Mesedez asaldu hori!! Ama hasi zen: -Niri txikitan kontatzen zidaten beldurrezko historia bat eta honela esaten zuen: Basen behin printzesako palazio handi - handi batean90 bederatzi urteko ilehoria eta begi berdeak zituen printzesa txiki bat bizi zen; egun batean bere lagunekin jolasten zegoen bitartean ez dakite zergatik desagertu zen beraien gurasoak oso kezkatuta zeuden baian zaharrak egin zirenez hil ziren. Oraindik esaten da bere fantasma palazio honetan dagoela bere gurasoekin agoteko, oraindik bere bila dago bera ez dakielako ezer. - Baina zergatik bakarrik gertatu da abenduaren hiruan? – galdetu zuen Ainhoak. - Gertakizun hau 1934 -ko abenduaren hiruan izan zelako. – azaldu zuen amak denei. Denak aho zabalik geratu ziren. Beraientzat oso harrigarria izan zen istorio hori.
  90. 90. Ipuin Bilduma DBH 1AGorka oso triste zegoen n ez zitzaion gustatu istorioa imajinatu du neskahorren kasuan zegoela eta egoera oso latza zela konturatu zen. Ainhoaoraindik ez zuen sinisten nola hori gertatze ari zen. Eta baita erekonturatu zen neska hori oraindik pentsatzen du bere gurasoak bizirikdaudela.Gainera ez da inoiz konturatuko beraien gurasoak hilda daudela.Dena bukatu zenean Maria etorri zen esatera afaria prest zegoela.Denok sofatik altxatu ziren eta sukaldera joan ziren afaltzera.Afaldu eta gero aitak mahaitik altxatu zen eta esan zuen topa egindezagun neskatxo horigatik. Segituan denak altxatu ziren , kopa hartuzuten eta topa egi zuten neskatxo horregatik.Ohean sartu ziren eta Ainhoa gau osoan ez zuen lo egin. 91Hurrengo egunean elurra egin zuen egun berezia iruditu zitzaionAinhoari eta horregatik bere lagunekin geratu zen kafe bat hartzeko.Beraiekin hitz egiten zegoen bitartean bere logelara joan zen gauza bathartzeko. Heldu zenean gutun bat ikusi zuen mahai gainean. Irakurtzenhasi zen:Lagun maitagarria:Ez dakizu zor naizen!! Desagertutako neska naiz. Eskerrak ematendizkizut nigatik egin duzunagatik. Atzo gauean zure familiaren hitzegiten zeudenean ez nintzen oraindik palaziotik joan et den denaentzun nuen. Zure laguntzarekin nire gurasoak aurkitu ditut etamomentu honetan leku xoragarria batean gaude denok batera. Eskerrikasko berriro ere. Muxu handi bat.
  91. 91. Bihotz Gaztea Ikastola 2009-2010 Horrela bukatu zen printzesa sorgarriaren ipuin hau. Kaixo Ane, espero dut ipuina gustatzea eta irakurtzean nitaz gogoratzea, eta handia92 zarenean ipuin hobeagoak idaztea. Jon Bazen behin, Jake izeneko avatar bat. Oso indartsua zen baita azkarra ere eta salto oso handiak eman ahal zituen. Oso lagun ona eta bihotz onekoa zen. Ez zitzaizkion gustatzen jendeari min egiten zituzten pertsonak.
  92. 92. Ipuin Bilduma DBH 1ABere gorputza urdina zen eta belarri puntadunak zituen. Begi horienbarruan beltzezko puntutxuak zituen, hortzak puntadunak zeuzkanbelarriak bezalakoak. Bera arduratzen zen Pandora zaintzen eta berebiztanleak. Gehien gogoko zuena Pandoratik saltoka ibiltzea, ikustennola zeuden biztanleak pozik. Pandora leku miresgarria zen. Zuhaitzhandiak zeuden berdeak eta landarez beteak zeuden, animaliak osopolitak ziren eta ez zeuden arazoak. 93Egun normal bat zen, goizean, bere lagun batek esan zion bere gurasoekgaixotasun larri bat zeukatela, Marinakoak jarritakoak.Jakek ez zuen pentsatu eta azkar abiatu zen lur-plaetara hamarpertsona gehiagorekin. Ailegatu ondoren, Marinakone basera sartu zirentxertoa lapurtzera. Txerto hori gaixotasuna sendatzeko kura zuen. Ezzitzaien asko kostatu eta lagun bat kezkatu zen esanez:−Jake, ez zaizu arraro iruditu hain errez lapurtu dugula sendatzekokura?−Ez kezkatu, oso onak gara eta!- esan zion Jakek.
  93. 93. Bihotz Gaztea Ikastola 2009-2010 Hori uzten aparte, jarraitu zuten bidea Jaken gurasoen etxera. Ailegatu zirenean jakek jarri zuen txertoa eta minutu batzuk itxaron zuten eta ez zitzaien ezer gertatu, baina joango zirenean txarrago ipini ziren eta pentsatu eta ezan zuten gustiok batera94 -Tranpa bat izan da, horregatik hain errez lapurtu dugu, leku sekretu batean eukiko dute ondo gordeta. Korriketan bueltatu ziren Marinakoen basera eta hor zeuden guztiak beraiei itxaroten barrezka esanez: - nola daude zure gurasoek? Jakek pentsatu gabe salto handi bat eman zuen eta gorri gorri jarri zen, suas Beteta lurrera jausi eta hasi zen erretzen horko guztiei bere lagunak izan ezik. Sartu ziren guztiak, Jake kanpoan eta hamar uzte
  94. 94. Ipuin Bilduma DBH 1Aminutu ondoren bueltatu ziren txerto miresgarri horrekin eta bi saltoeman zuten eta bat-batean Jaken gurasoen etxera joan ziren.Txertoa eman bezain pronto hazi ziren urdinak jartzen eta avatarbihurtzen.Guztiak espaziontzian sartu ziren eta pandorara bueltatu ziren eta horpozik bizi izan ziren bizitza guztirako. 95
  95. 95. Bihotz Gaztea Ikastola 2009-2010 Inaxio eta zinemaren kasua96 Espero dut liburu hau zure gustukoa izatea eta DBH 1. mailan zaudenean nitaz gogoratzea. Asier Duela 82 urte Euskal Herriko herrixka batean Inaxio deituriko polizia bat bizi zen. Begi eta ile marroiak zituen, altua eta argala zen. Egun batean hilketa egon zela zinema batean esan zioten eta bera korrika batean joan zen. Han pila bat jende zegoen eta 10 susmagarri hartu zituen. Baina guztiekin erratu egin zen eta hiltzaileak ihes egin zuen eta gero eta zailago zen aurkitzea, baina Inaxiorentzat ez zen ezer ezinezkoa. Orduan bilatzen hasi zen eta zinemara
  96. 96. Ipuin Bilduma DBH 1Ajoan zen frogak biltzera. Hilketa ezpata batekin izan zela ondorioztatuzuen. Orduan aulkietako hatz markak bilatzera joan zen.Baina hatz marka pila bat aurkitu zituen. Eta laborategira helduzenean hatz markak aztertu zituen, pertsonaz- pertsona joan zenbilatzen baina ez zuen berarekin ematen. Konturatu zen hatz marka batfalta zela eta eserlekuan ez zegoela ezer.Korrika joan zen ea eserleku horretan nor esertzen zen galdetzera,baina inork ez zekien ezer. Orduan zinemara joan zen eta han bilatzenhasi zen. Lurreko palomita eta ile guztiak aztertu egin zituen, baina ezzuen ezer aurkitu .Halako batean horzdura bat aurkitu zuen eta lortu zuenean hiltzailearenetxera joan zen atxilotzera. Tamalez, han ez zegoen inor eta gutun batutzi zuen: 97Ez nauzue inoiz harrapatuko.Orduan Inaxio txapela bota eta haserretu egin zen . Hurrengo eguneanbeste poliziekin hitz egin zuen eta esan zioten Estatu Batuetan aurkituzutela. Orduan Inaxio lehen hegazkina hartu eta hara joan zen. Helduzenean galdetu zion besteari ea non aurkitu zuen eta honek erantzunzion portuan ikusi zuela.Beraz, portura joan zen eta han atso bat aurkitu zuen. Komisaldegiraeraman zuten eta han interrogatu zuten eta jakin zuten bera izan zelahiltzailea. Erabili zuen arma bastoian zeraman ezpata bat zen. Bainaerratu egin ziren bera hiltzailearen komplizea zelako eta hau Miaminbizi zen.Hara joan eta zoritxarrez pila bat jende zegoen eta aitonari deitu eginzion eta galdetu egin zion non bizi zen bere nagusia eta kasinoaren
  97. 97. Bihotz Gaztea Ikastola 2009-2010 ondoan bizi zela esan zion. Hara heltzerakoan dorre handi bat zegoen, Inaxio gaixoa pisuz-pisu joan zen eta azkenean ez zuen jakin zer pisutan bizi zen eta esan zion bosgarren pisuan bizi zela. Orduan gizon bat atxilotu egin zuen baina interrogatzera joan zenean jakin zuten bera ez zela eta berak ere esan zion ez zekiela nor zen Joseba (aitona) deituriko hori. Eta orduan aitona hegazkin batean bidali zuten eta hemen esan zuen bera ez zela hori ez zela bere nagusia. Berriro joan ziren beren etxera eta umea zela esan zuen, eta Inaxio aho zabalik geratu zen, baina komisariara eraman zuen. eta han azkenean lortu zuten nagusia aurkitzea baina berak esan zuen bera beste nagusi bat zuela eta98 Californian bizi zela orduan hegazkinez joan zen eta heldu zenean etxe handi batean bizi zen eta kasu honetan ez zegoen umerik uste zuen erraza izango zela eta Inaxio gizona eraman zuen eta galdetu egin zion baina berriro erratu zen eta umea ekarri egin zuen eta txakurra zela esan zuen eta Inaxio oso nahasia zegoen. Umeak azaldu zion lepoko bat zuela txakurrak eta horri esker hitz egin ahal zuela. Orduan txakurra eraman zuen eta berataz barre egin zuten eta azaldu zionean zer gertatu zen txundituta geratu ziren, eta beste kasu bat eman zioten bere lanagatik baina hori beste historio bat da.
  98. 98. Printze zuria Kaixo Oihane, espero dut egin dizudan ipuina gustukoa izatea eta DBH 1. mailara iristen zarenean nik egin dudan ipuinatik ideia batzuk hartzea. Agur bero bat .JonaitzBazen behin orain dela asko Bilbon (BIZKAIA) printze bat Hectordeiturikoa. Indartsua, argia, bizkorra, trebea, beti lortzen zuen nahizuena. Ile horia eta begi urdinak zituen.Gau guztietan, printzesa baten gaztelura joaten zen neska maitezuelako eta gau batean esan zion printzeak printzesari.-Nola deitzen zara, polita?-Ni Jasmin deitzen naiz. Zergatik galdetu didazu hori?

×